Aυτοί ανέτρεψαν τον Tσάβες

Ένα κείμενο του Κάρλος Ασνάρες, διευθυντή της εφημερίδας «Resumen Latinoamericano», που δημοσιεύεται στο τεύχος 12 των «Σημάτων Kαπνού», που είναι υπό έκδοση.

post image

Αντιπροσώπευε την κυβέρνηση που περισσότερο από οποιανδήποτε άλλη σε όλο τον κόσμο είχε επιδοκιμασθεί εκλογικά. Σε οκτώ περιπτώσεις, ο λαός της Βενεζουέλας είπε «ναι» στον Ούγο Τσάβες. «Οι ινδιάνικες πατούσες» όπως του άρεσει να αποκαλεί τους «μικρούς» των ανώτερων τάξεων του Καράκας δεν είχαν καμιά αμφιβολία ότι τον Δεκέμβριο του 1998 είχε φτάσει η ώρα των αποκάτω, αυτών που δεν ψηφίζουν μόνο αλλά και εκλέγουν. Στο σημείο αυτό βρισκόταν ακριβώς η μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια δημοκρατία περιορισμένη και υπό έλεγχο (όπως ήταν η δημοκρατία του Κάρλος Αντρές Πέρες και του Καλντέρα) και σε εκείνη την άλλη που διακήρυσσε ότι ήταν συμμετοχική, λαϊκή, ότι είχε αναδυθεί από τους δρόμους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κόμματα της ολιγαρχίας, η Δημοκρατική Δράση (ΑΔ) ή το ΚΟΠΕΙ, ή οι δεξιοί σοσιαλχριστιανοί, από την ίδια ημέρα που ηττήθηκαν στις εκλογές, άρχισαν να συνωμοτούν για να προκαλέσουν αυτό που συνέβη. Τον Τσάβες τον ανέτρεψαν πρώτα και κύρια οι πολυεθνικές εταιρείες του πετρελαίου που είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η βορειοαμερικανική διοίκηση είχε, λίγο πριν από τον Δεκέμβριο του 1998, την πεποίθηση ότι ο μπολιβαριανός ηγέτης δεν θα μπορούσε να νικήσει στις εκλογές και υπολόγιζαν ότι ο μοναδικός υποψήφιος της ολιγαρχίας (ο Ουμπέρτο Σάλας Ρομέρ) θα τους εξασφάλιζε θεμελιώδεις παροχές για τα συμφέροντά τους: την ιδιωτικοποίηση της Κρατικής Εταιρείας Πετρελαίου της Βενεζουέλας, η οποία μεταξύ των άλλων είναι ο τρίτος σε σειρά προμηθευτής σε «μαύρο χρυσό» των βορειοαμερικανών. Το δίχως άλλο, ο εκλογικός θρίαμβος του Τσάβες κατακρήμνισε τις μονοπωλιακές επιθυμίες. Ο Τσάβες όχι μόνο δεν υποχώρησε στις πιέσεις εκείνων που ήθελαν ιδιωτικοποιήσεις, αλλά υπεράσπισε για τη Βενεζουέλα την τιμή του πετρελαίου, ξανάδωσε σφρίγος στον ΟΠΕΚ και μετέτρεψε αυτόν τον οργανισμό σε ένα ισχυρό όργανο αυτοάμυνας των χωρών που δεν ευθυγραμμίζονται με την ιμπεριαλιστική στρατηγική που κατευθύνεται από την Ουάσιγκτον. Το βενεζολάνικο πετρέλαιο χρησιμοποιήθηκε τα τρία τελευταία χρόνια με επαναστατικό τρόπο για να διευκολύνει την οικονομική ανάπτυξη των πιο αδύναμων τομέων της χώρας (ξανάνοιξαν σχολεία που είχαν κλείσει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις λόγω των «ελλειμμάτων του προϋπολογισμού», κατασκευάστηκαν λαϊκά σπίτια που δόθηκαν σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή, επισκευάστηκαν νοσοκομεία που είχαν εγκαταλειφθεί από τους εντολοδόχους της Δημοκρατικής Δράσης και του ΚΟΠΕΙ, θεσπίστηκαν πιστώσεις για να ενθαρρυνθούν στόχοι στον αγροτικό τομέα). Επίσης, όμως, με αυτό το πετρέλαιο στα χέρια του λαού και όχι της Σελ, της Έξον, της Έσο και της ΟΥΝΟΚΑΛ, όπως θα γίνει σίγουρα από αυτή τη στιγμή, δόθηκε βοήθεια σε χώρες που δεν το έχουν ή σε οικονομίες που αδυνατούν να το αποκτήσουν. Από αυτή την ίδια στιγμή, η αντιμπολιβοριανή συνωμοσία άρχισε να επηρεάζει τα εκτελεστικά στελέχη της Κρατικής Εταιρείας Πετρελαίου της Βενεζουέλας (ειδικά αυτούς που είχαν τις μεγαλύτερες αποδοχές στην επιχείρηση) και πέτυχε σε λίγο χρόνο να αναδυθεί από εκεί η υπονομευτική και πραξικοπηματική θρυαλλίδα. Δεν είναι τυχαίο ότι τα σημερινά γεγονότα ξεκίνησαν ακριβώς στην κρατική επιχείρηση, με μια γενική απεργία των διευθυντών, με σαμποτάζ στην παραγωγή, με εκκλήσεις Ππου μεταδόθηκαν από όλα τα μέσα ενημέρωσης- για μποϊκοτάρισμα της ελεύθερης αγοράς μιας τόσο θεμελιακής για τη χώρα υπόθεσης. Και τα κατάφεραν. Τον Τσάβες τον ανέτρεψαν οι μεγάλες τράπεζες, ακριβώς εκείνες που μια «μαύρη Παρασκευή» που όλοι θυμούνται, εδώ και πολλά χρόνια σήκωσαν όλα τα λεφτά από τα χρηματοκοιβώτιά τους Πόπως έκαναν τώρα στην Αργεντινή- και κατέστρεψαν το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Βενεζουέλας ατιμωρητί. Είναι οργανισμοί που στη διάρκεια της τσαβικής προεδρείας έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να ακρωτηριάσουν μια πολιτική ανεξάρτητης βιομηχανικής ανάπτυξης και συνωμότησαν με τις μεγάλες χρηματιστικές πολυεθνικές για να πνίξουν τις προσπάθειες της κυβέρνησης να ξεμπλοκάρει το εξωτερικό χρέος. Τον Τσάβες τον ανέτρεψαν τα αντικουβανικά «σκουλήκια» του Μαϊάμι, κυρίως, οι άνθρωποι του Αμερικανοκουβανικού Εθνικού Ιδρύματος, που διευθύνει ο γιος του μακαρίτη Μας Κανόσα, που δεν προμήθευσαν μόνο δολάρια για την εκλογική καμπάνια του Σάλας Ρομέρ, αλλά από μακρυά ενίσχυσαν με τα εκατομμύριά τους τους αντιτσαβικούς κύκλους στα μέσα ενημέρωσης για να γενικεύσουν μια δόλια καμπάνια στηριγμένη στο ψέμα ενάντια στην μπολιβαριανή κυβέρνηση. Στρατηγική στην οποία εντάχθηκαν πρόσωπα ενός πεισματώδους αντικομουνισμού όπως ο Κουβανός Σαλβαδόρ Ρομανί και ο βορειοαμερικανός ρατσιστής Λίντον Λαρούς, όταν πριν από δυο μήνες συναντήθηκαν στη Δομινικανή Δημοκρατία με τον πρώην πρόεδρο Κάρλος Αντρές Πέρες και με τα στελέχη της Ένωσης Επιχειρηματιών και της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων της Βενεζουέλας, τον Πέδρο Καρμόνα και τον Κάρλος Ορτέγκα, αντίστοιχα. Εκεί αποφάσισαν «το πότε και το πώς» των αποσταθεροποιητικών και πραξικοπηματικών ενεργειών, και εκεί καθορίστηκε ότι «ο νέος πρόεδρος μιας μεταβατικής κυβέρνησης» θα ήταν ο επικεφαλής της Ενώσεως Επιχειρηματιών, όπως και έγινε τελικά. Σε αυτή τη συνάντηση συμμετείχαν και διάφοροι βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ και πρώην σύμβουλος του υπουργείου Εσωτερικών, ο Θορ Χάλβορσεν. Ό,τι είχε συμβεί από καιρό δεν άφηνε περιθώριο για αμφιβολίες: εργοδοτική απεργία στις 10 του περασμένου Δεκεμβρίου την οποία οργάνωσε η Ένωση Επιχειρηματιών και μια σταθερή και κλιμακούμενη επίθεση από τους διεφθαρμένους συνδικαλιστές της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων που κατέληξαν στο τωρινό πραξικόπημα. Τον Τσάβες τον ανέτρεψαν τα μέσα ενημέρωσης. Όχι μόνο οι εφημερίδες «Ελ Ουνιβερσάλ» και «Ελ Νασιονάλ» και τα ραδιόφωνα και τα τηλεοπτικά κανάλια με τις καθημερινές αποσταθεροποιητικές εκπομπές τους, αλλά επίσης ο «μεγάλος διεθνής τύπος» που κατευθύνεται από τις ΗΠΑ. Το έκαναν στη διάρκεια αυτών των τριών χρόνων αλλά με επιτάχυνση τους τελευταίους μήνες στηριγμένα στην παντοδυναμία της εξουσίας τους. Έτσι η επίθεση απόκτησε απίστευτα χαρακτηριστικά εχθρικής επιδρομής και χειραγώγησης. Αυτά τα «γεράκια» της ενημέρωσης αξιοποίησαν με τη σειρά τους την αδυναμία που προκύπτει όταν η διακυβέρνηση γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της ευλογημένης δημοκρατίας, και έτσι μπόρεσαν να δυσφημούν, να παρερμηνεύουν και να αποσιωπούν τις θετικές πράξεις της κυβέρνησης και να απαιτούν κατά παράδοξο τρόπο την ελευθερία της έκφρασης «που καταστρατηγούσε ο τσαβικός αυταρχισμός». Αυτά τα μέσα ενημέρωσης ήταν Πόπως το κατήγγειλε ο Τσάβες στον τελευταίο λόγο του- ο χειρότερος εχθρός. Όπως και το κλίμα του μίσους που γενίκευσε με τις ίντριγκές της η πρεσβεία των ΗΠΑ.

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License