Δεν υπάρχει νίκη των Αμερικανών, παράδοση του Ιράκ υπάρχει.

Ο λαός του Ιράκ προδόθηκε από το καθεστώς του Σαντάμ και η Ευρωπαϊκή "τρόικα", με το αζημίωτο βεβαίως, διέσωσε τους εισβολείς...

Οι υμνητές του πλανητικού φασισμού θριαμβολογούν αλαλάζοντας για τη νίκη των Αμερικανών. Νομίζουν ότι είναι η πλέον «κατάλληλη» στιγμή για να μας αιχμαλωτίσουν την πολιτική σκέψη με τα προπαγανδιστικά απόβλητα της ιμπεριαλιστικής κακουργίας. Μας βομβαρδίζουν λοιπόν με ποικίλες προπαγανδιστικές «βόμβες». Άλλες υστερικής αμερικανοδουλείας, σαν και αυτές του αξιοθρήνητου λακέ Ν.Υ. και άλλες «έξυπνες», σαν και αυτές των «αριστερών» δωσίλογων. Στην ουσία όλοι αυτοί, ανεξάρτητα από τις μάσκες που φοράει ο καθένας, πλασάρουν το ίδιο παραμύθι: Το θρίαμβο των Αμερικανών. Και όμως δεν υπάρχει τίποτα πιο ψεύτικο και παραπλανητικό από αυτό. Είναι μια προπαγανδιστική θριαμβολογία που επικαλύπτει και αποκρύπτει την πραγματικότητα, εξαφανίζει τα γεγονότα και δολοφονεί την πολιτική σκέψη. Γιατί η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική: Οι εισβολείς δεν νίκησαν ούτε στρατιωτικά το Ιράκ, δεν κατέλαβαν τη Βαγδάτη. Είναι το καθεστώς του Σαντάμ (χωρίς αυτό να σημαίνει κατά ανάγκη ο ίδιος ο Σαντάμ) που παρέδωσε το Ιράκ και άφησε τα αμερικάνικα στρατεύματα να μπουν αμαχητί στη Βαγδάτη. Αυτή όμως η πραγματικότητα επικαλύπτεται επιμελώς ακριβώς γιατί μας βάζει να σκεφτούμε ΠΟΛΙΤΙΚΑ. Το γιατί έγινε αυτό, ποιες δυνάμεις κινήθηκαν προς τέτοιες λύσεις, ποιες διαπραγματεύσεις και ποιοι συμβιβασμοί έγιναν στην παγκόσμια σκακιέρα. Πριν προχωρήσουμε σε αυτές τις σκέψεις ας δούμε πρώτα το ΓΙΑΤΙ οι εισβολείς, πριν την παράδοση της Βαγδάτης, είχαν ηττηθεί όχι μόνο πολιτικά, αλλά και στρατιωτικά. Πριν την παράδοση της Βαγδάτης, ήταν τέτοια η αντίσταση των ιρακινών δυνάμεων, που οι εισβολής δεν είχαν καταφέρει να καταλάβουν καμία πόλη, ούτε κωμοπόλεις των 15.000 κατοίκων, παρόλες τις προσπάθειές τους. Αυτό το δεδομένο για όσους σκέφτονται λεει πολλά. Γι' αυτό και όλοι οι αναλυτές και πλέον αμερικανόφιλοι εκτιμούσαν ότι η Βαγδάτη είναι δύσκολο να πέσει, θα χρειαστούν μήνες πολιορκίας και φυσικά όχι με μάχες εντός της πόλης σώμα με σώμα. Και να θυμίσουμε εδώ ότι οι Ρώσοι που είχαν ισχυρές προσβάσεις στο Ιράκ μίλησαν για αποτυχία των εισβολέων και ότι υπάρχει τρόπος να «λυθεί» το ζήτημα χωρίς να τρωθεί το κύρος των Αμερικανών (κρατείτε αυτή τη δήλωση των Ρώσων, είναι σημαντική για να ερμηνευτεί η παράδοση της Βαγδάτης). Ένα άλλο δεδομένο είναι ότι δεν είδαμε στη Βαγδάτη (το κέντρο της στρατιωτικής ισχύος των Ιρακινών) όχι μόνο καμία μάχη, αλλά ούτε ιρακινά στρατεύματα και οπλισμό. Τα κατάπιε η γης; Και σήμερα που υποτίθεται ότι έχει καταληφθεί, γιατί οι νικητές δεν εμφανίζουν τίποτε. Μήπως γι' αυτό εκδιώχτηκαν και οι δημοσιογράφοι, για να μην καταγράψουν αυτά τα «ύποπτα» γεγονότα; Ακόμα αν οι Ιρακινοί ετοιμαζόντουσαν να πολεμήσουν και να υπερασπιστούν τη Βαγδάτη το πρώτο που θα έκαναν θα ανατίναζαν τις γέφυρες των ποταμών. Είναι πολλά τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι σε κάποια δεδομένη στιγμή «αποφασίστηκε» η παράδοση της Βαγδάτης και η πτώση του Ιράκ για να μην κατατροπωθεί ο πλανητικός ιμπεριαλισμός, γεγονός που θα ταρακουνούσε συθέμελα το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. Η αποχώρηση των Ρώσων διπλωματών, αυτή την άμεση παράδοση της Βαγδάτης σηματοδοτούσε. Αν προσεγγίσει κανείς και αναλύσει πολιτικά τα γεγονότα στο σύνολό τους, στην παγκόσμια δηλαδή διάστασή τους και στις «κινήσεις» της «τρόικας» (Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία), εύκολα μπορεί να εξάγει τα ακόλουθα συμπεράσματα: ΠΡΩΤΟΝ: Οι εισβολείς απέτυχαν παταγωδώς και μπροστά στο αδιέξοδό τους και στη διαφαινόμενη συντριβή τους αποδέχτηκαν την ΠΡΟΣΦΟΡΑ της «τρόικας», η οποία, όπως ήδη ανέφερα, δεν ήθελε σε καμιά περίπτωση το Βατερλό των Αμερικανών: Θα κατέρρεε όλο το σύστημα. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ήταν η «τρόικα» και ιδιαίτερα οι Ρώσοι που είχαν τη δύναμη και τις «δικτυώσεις» στο καθεστώς του Σαντάμ για να το «πείσουν» να παραδοθεί εξασφαλίζοντας και τις ανάλογες εγγυήσεις. ΤΡΙΤΟΝ: Είναι η «τρόικα» και ο ΟΗΕ που μπορούν να κατευνάσουν τον Ιρακινό λαό και την προδοσία του καθεστώτος Σαντάμ να την εμφανίσουν σαν «δημοκρατική» ανασυγκρότηση. Οι εισβολείς δεν μπορούσαν ούτε λεπτό να μείνουν στο Ιράκ. Αν οι εισβολείς είχαν νικήσει δεν θα διαπραγματεύονταν ούτε με την «τρόικα», ούτε θα μιλούσαν για ΟΗΕ. Θα προωθούσαν τους δικούς τους σχεδιασμούς: κατοχή των πετρελαίων, δημιουργία κρατών προτεκτοράτων. Έχουν κάνει σε όλα πίσω. Και τα πετρέλαια (το κλειδί της κατάστασης) θα περάσουν στα χέρια ιδιωτών σύμφωνα με τους κανόνες της παγκόσμιας αγοράς (θα είναι δηλαδή και οι Ευρωπαίοι μέσα) και όχι στην άμεση κατοχή των Αμερικανών: ο σχεδιασμός των εισβολέων. Οι εισβολείς απέτυχαν και αναγκάστηκαν να αναθεωρήσουν τα αρχικά τους σχέδια, να διαπραγματευτούν με την «τρόικα», να κάνουν τακτικές υποχωρήσεις. Γίνεται, λοιπόν φανερό ότι ο ιρακινός λαός προδόθηκε από το καθεστώς του Σαντάμ και ότι είναι η Ευρώπη που παρέδωσε το Ιράκ στους εισβολείς προωθώντας τα δικά της συμφέροντα. Αυτά για όσους μιλούν για του φιλειρηνικούς σκοπούς των Ευρωπαίων.

από ενας 17/04/2003 1:34 πμ.


που συνεχίζεις να γράφεις εδώ μετά από ότι έκανες. Είσαι ανηθικος και θα το πληρώσεις.

από ? 17/04/2003 2:17 πμ.


mh mperdeueste re paidia me leptomereies MESA sto iraq, oi apanthseis einai pio dipla, ligo pio dutika. piase 8alassa. ekei eisai. gia ekeinh ti xwra ginonte ola, ekeini i xora koukoulose to bin laden, ekeini h xwra prospa8ei na mas koukoulosei OLH MERA me to Royter, to CNN kai ton Steven Spielberg. Anoikste ta matia sas, deite to kosmo apo pio makria. Ekei poy ginonte oi polemoi, spania einai apanthseis. Oi apanthseis einai sta grafeia ekeinwn poy tis mixaneuonte kai ligotero sta shmeia egklimaton tous

από Αριστοτελης 17/04/2003 3:49 πμ.


φιλτατε Ευθύμιε, εχεις αγγιξει την αληθεια. Τα πραγματα πηγαιναν πραγματι παρα πολυ ασχημα για την συμμορια των δολοφονων και αυτη η εκβαση του πολεμου τους εσωσε στην κυριολεξια. Κριμα μονον για το αιμα των αμαχων και των υπερασπιστων του Ιράκ ,ευχομαι να μην παει χαμενο.

Και δεν πρέπει να είναι τυχαίο... Παρακαλώ τον Σαντάμ να τον αφήσετε στην ακρη όταν μιλάτε για παράδοση. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ. Αν υπάρχει και η παραμικρή πιθανότητα να έχουν βάση αυτά για τους εκτός coalition τότε πάμε κατά διαόλου. Όποιος τα πιστέψει οφείλει στο μέλλον να μην αναφέρει ούτε μισή καλή κουβέντα γι' αυτούς. Το ντόμινο που λέγανε θα γίνει μπούμεραγκ. Πάντως σε γενικές γραμμές, και χωρίς να περιλαμβάνονται αυτά τα γεγονότα, η τρόικα βοήθησε παντοιοτρόπως τους Αμερικανούς.

από Αίσωπος 17/04/2003 9:24 πμ.


Ο σπεσιαλίστ της θεωρίας περί "διπλής πραγματικότητας" ξαναχτύπησε. Ίσως για εκατοστή φορά στο Ίντυ, ξαναέγραψε ότι "η πραγματικότητα επικαλύπτεται επιμελώς", "ένα όργιο νεοταξικής προπαγάνδας", "όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα, μια πνοή" ... Να δούμε μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει η γελοιότητα και ο στρουθοκαμηλισμός του. Ναι, σίγουρα: "δεν υπάρχει νίκη των ΗΠΑ, υπάρχει ήττα του Ιράκ". Όπως έλεγε ο Οβελίξ, δεν είμαι χοντρός, έχω λίγο χαμηλό στήθος.

δηλαδή όσες από αυτές είχαν λόγους να 'μεσολαβήσουν' υπέρ των αμερικανών.

από φον Κλάουζεβιτς 17/04/2003 11:07 πμ.


Δηλαδή ρε Θύμιο ποια είναι η διαφορά; Όταν πολεμούν δύο και ο ένας παραδίνεται, δε νικάει ο άλλος;

από Στ. Ελευθερίου 17/04/2003 12:13 μμ.


1 - Θύμιο πρέπει να ντρέπεσαι γενικά γιατί υπάρχεις. Έπρεπε από καιρό να έχεις πεθάνει από την πείνα αντί να "δουλέψεις" σε ένα αντιδραστικό έντυπο. Δεν βλέπεις, δεν παίρνεις παράδειγμα από όλους αυτούς τους συναδέλφους σου που εργάζονται σε "δημοκρατικά" έντυπα και "κανάλια" και πλασάρουν ό,τι ανοησία και εμετό κυκλοφορεί - κι εξυπηρετεί το "σύστημα" και την αμερικανοκρατία και να κάνεις και εσύ το ίδιο; Εσύ επιμένεις, γράφεις παντού τις απόψεις σου - ακόμα και σε αντιδραστικά έντυπα κι έτσι ή σε διώχνουν ή κλείνουν. Αίσχος. Τα έχουμε ξαναπεί βέβαια αυτά. Εγώ τουλάχιστον προσπάθησα να το εξηγήσω. Αλλά υπάρχουν πολλοί "original" στην ζωή που ψάχνουν παντού προδότες και απαγορεύουν σε όποιον δεν γουστάρουν να μιλάει ή να γράφει. Δεν είναι μόνο "ένας". Είναι αρκετοί. Κάτω απο την επιφάνεια τους αντιδραστικοί, φασιστοειδείς, πράκτορες κλπ. 2 - Στην ουσία τώρα. Εύλογα διερωτάσαι για το πώς προήλασαν ξαφνικά και με τέτοια άνεση οι αγγλοσάξονες εισβολείς και κατέλαβαν την Βαγδάτη. Λίγες μέρες πιο μπροστά είχε σταματήσει η προέλαση, οι αμερικάνοι περίμεναν ενισχύσεις, οι στρατηγοί κατηγορούσαν τον Ράμσφελντ γιατί σχεδίασε ένα φτηνό πόλεμο, ο Μπους ζητούσε γι αυτό πρόσθετα κονδύλια, κλπ. Πως λοιπόν ξαφνικά "χάθηκε" η φρουρά του Σαντάμ, δεν υπήρξε καμιά αντίσταση στην Βαγδάτη. Φίλος που μια εβδομάδα πριν από την έναρξη της εισβολής γύρισε από το Ιράκ - γνώστης της αραβικής γλώσσας - μου έλεγε ότι ο λαός ήταν αποφασισμένος να αντισταθεί. Είχε επάρκεια τροφίμων - όλοι θυμόμαστε τις ανταποκρίσεις των δικών μας δημοσιογράφων, ιδιαίτερα αυτή με τις δύο ελληνίδες πού εμεναν εκεί, ότι αυτό το τόνισαν εμφαντικά -, οπλισμού [ελαφριού και βαρέως - μέχρι και άρματα μάχης είχε δεί μέσα σε σπίτια]. Λαός και ηγεσία - με την οποία μίλησε με άνεση χρόνου - ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να αντισταθούν στον "αέρα", και περίμεναν να δώσουν τη μάχη στο έδαφος, στη Βαγδάτη. Η αίσθηση του φίλου ήταν - αποτέλεσμα και μιας κάποιας γνώσης που είχε της κοινωνικής οργάνωσης του Ιράκ - ότι άν η ηγεσία κρατήσει θα το πληρώσουν ακριβά οι αμερικάνοι. Μου έλεγε, όμως, ότι αν η ραχοκοκαλιά της ηγεσίας - για πολλούς λόγους - σπάσει, τότε θα υπάρξει κατάρρευση. Δεν υπάρχει τέτοιου τύπου κοινωνική οργάνωση που να αναλάβει την συνέχιση της αντίστασης. Θυμόμαστε βέβαια, ότι και οι ντόπιοι της Λατινικής Αμερικής - Ίνκας κλπ - είχαν κι αυτοί μια τέτοια οργάνωση/ πυραμίδα ώστε μόλις οι κατακτητές [Κορτέζ-Πιζάρο] συνέλαβαν και αποκεφάλισαν την ηγεσία, το όλο σύστημα κατέρρευσε. Ο λαός κατακτήθηκε και υποτάχτηκε. Αλλά και όπου αλλού, σε ανάλογες περιπτώσεις η ηγεσία συνθηκολόγησε ή εξοντώθηκε η αντίσταση υπήρξε δύσκολη έως ανύπαρκτη - τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα. Μέχρι ο λάος να ανασυγκροτηθεί, να αναδειχτεί νέα ηγεσία κ.ο.κ. Αν, π.χ. ο Μεταξάς - αυτός ο αντιδραστικός, ο δικτάτορας - και η κυβέρνηση του έλεγαν αντί για το ΟΧΙ ένα μεγαλόπρεπο ΝΑΙ, ποιός έχει την εντύπωση ότι οι εξελίξεις θα ήταν οι ίδιες; Αν π.χ. ο Σημίτης και η κυβέρνηση του το βράδυ εκείνο των Ιμίων έλεγαν ΟΧΙ αντί να ευχαριστούν τις ΗΠΑ δεν θα είχαν πάρει άλλα τροπή τα πράγματα; Μπορεί οι λαοί μακροπρόθεσμα να δημιουργούν την ιστορία, αλλά οι ηγεσίες ή οι προσωπικότητες σε συγκεκριμένες στιγμές παίζουν σημαντικό ρόλο - ίσως και καθοριστικό. Η υπεράσπιση της πατρίδας ή η διεκδίκηση της εθνικής ανεξαρτησίας κι απελευθέρωσης, την εποχή του ιμπεριαλισμού απαιτούν την ολόπλευρη κινητοποίηση του λαού. Κι ολόπλευρη κινητοποίηση του λαού χωρίς την προοπτική της "κοινωνικής απελευθέρωσης του", την χειραφέτηση του, δεν πετυχαίνεται. Αυτό προϋποθέτει, απαιτεί και παράγει νέες "ιδεολογίες", νέες οργανωτικές μορφές και σχέσεις, νέες στοχεύσεις. Οτιδήποτε εμποδίζει κάτι τέτοιο καταδικάζει τον αγώνα σε αποτυχία. Το εμπόδιο - συνήθως - είναι η προσπάθεια των κυριάρχων τάξεων να διατηρήσουν την εξουσία τους - να αποφύγουν δηλαδή μια κινητοποίηση του λαού που θα τις υπερέβαινε, χώρια ότι αυτές οι τάξεις δεν έχουν την ικανότητα για μια τέτοιου τύπου κινητοποίηση. [Σε μια άλλη σχετική παρέμβαση μου παρέθσε κι ένα απόσπασμα του Μαρξ, σχετικό με το θέμα αυτό]. Η προοπτική να σωθεί το έθνος-πατρίδα αλλά να χαθούν αυτές, τις παραλύει. Τόσο που προτιμάνε να σώσουν το τομάρι τους και να χαθεί το έθνος-πατρίδα. Αυτή είναι - σήμερα - η σχέση "εθνικού-ταξικού". Λέω σήμερα με την εξής έννοια: ότι τα κινήματα είναι αντι-ιμπεριαλιστικά, όχι αλυτρωτικά ή εθνοαστικά. Είναι κινήματα εθνικά- αντιιμπεριαλιστικά και ασοσιαλιστικά. Χωρίς το τελευταίο ακυρώνονται τα δύο πρώτα. Διακυβεύεται η νικηφόρα κατάληξη τους - κάτι που δεν συνέβαινε πριν απο κάμποσα χρόνια. Αυτή την αλήθεια την έχουμε βιώσει εμείς στο "πετσί μας", με τον εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου. Ο Γρίβας-Διγενής και η ΕΟΚΑ βάδιζε στα χνάρια των αλυτρωτικών αγώνων - τύπου Μακεδονίας, Κρήτης - σε μια εποχή που η σύγκρουση ήταν με τον ιμπεριαλισμό. Γι αυτό και καταλήξαμε εκεί που καταλήξαμε. ΟΙ "αντιρρησίες" σύμμαχοι - όπως Γάλλοι, Γερμανοί, αλλά και Ρώσοι, Κινέζοι κλπ, - βέβαια ήθελαν ένα κάποιο "στραπατσάρισμα" των ΗΠΑ. Για δικούς τους λόγους. Γνωστοί. Αλλά που τελειώνει το "στραπατσάρισμα" και που μια τέτοια ήττα που βάζει σε κίνδυνο όλο το οικοδόμημα; Αυτό δεν το ξέρουνε, δεν μπορούν να το υπολογίσουν. Κι εδώ έχουν το πάνω χέρι οι ΗΠΑ. Το οπλοστάσιο τους - εγγύηση της διατήρησης του συστήματος, δεν μπορεί να το ανταγωνιστεί καμιά άλλη χώρα-διάδοχος της. Δηλαδή προς το παρόν καμιά άλλη χώρα δεν μπορεί να παίξει το ρόλο του ηγέτη / εγγυητή της παγκόσμιας τάξης, που να έχει την ικανότητα γρήγορα και αποτελεσματικά να επεμβαίνει και να καταπνίγει κάθε επικίνδυνη για το σύστημα και τον ιμπεριαλισμό "ανταρσία". Και δεν υπάρχει επίσης δύναμη που να εμποδίζει τις ΗΠΑ να εκδηλώνει αυτές τις προθέσεις της. ΟΙ ΗΠΑ απέδειξαν ότι τώρα δεν χρειάζονται την συναίνεση όλων των συμμάχων τους - ούτε καν τον "καραγκιόζ-μπερντέ" του ΟΗΕ για να επιβάλλουν τις θελήσεις τους. Ισχύς και απόφαση. Αυτές είναι το λιοντάρι, οι άλλοι οι ύαινες. Είναι λοιπόν σημαντικό να λέμε αγαπητέ Θύμιο, ότι ο λαός του Ιράκ προδόθηκε.Αλλά εξίσου σημαντικό να κατανοούμε πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για τον Ιρακινό λαό, αύριο τον Ιρανικό, Συριακό, Παλαιστινιακό, Ελληνικό, όπως χτές για τον Γιουγκοσλαβικό. Αυτοί που πανηγυρίζουν για την "Αμερικάνικη νίκη", είτε γιατί πληρώνονται γι αυτό είτε γιατί ταυτίζονται τα συμφέροντα τους με του ιμπεριαλισμού - ζούνε καλά απο αυτό το σύστημα, είτε γιατί αυτό τους βοηθάει ψυχολογικά [ όταν οι άνεργοι νέοι πανηγυρίζουν επειδή έσχισε η ομαδάρα τους, και τα τσέπωσαν χοντρά οι παίκτες της, έχουν μόνο συμβολικό κέρδος]. Με αυτούς μην ασχολείσαι. Προσπέρνα τους.

από RED ALERT 17/04/2003 3:35 μμ.


Kατά δεύτερον, και γω σ'αυτό το συμπέρασμα έχω καταλήξει. Είναι προφανές ότι για παράδειγμα στον Nότο, όπου ο "χημικός Άλι" έπαιζε το τομάρι του, η αντίσταση ήταν πολύ πιο ουσιαστική από τη Βαγδάτη, και ας μην διέθετε και τις δυνάμεις που είχε (ή θα'πρεπε να έχει) η Βαγδάτη. Κάπου είδα και ένα ρεποτράζ με Ιρακινούς στρατιώτες, που έλεγαν ότι παίρναν ΔΙΑΤΑΓΕΣ να αφήσουν τα όπλα τους και να πάνε σπίτια τους, χωρίς να ξέρουν καν από που (προ)ερχόντουσαν οι διαταγές. Μάλλον κάποιο κομπρεμί έκλεισαν οι Αμερικάνοι. θα δείξει και ο καιρός. Όσο για κάποιους τύπου "ένας" που συμπεριφέρονται έτσι, μη τσιμπάς. Κάποιοι έχουν κάνει την προσωπική επίθεση, χόμπυ τους (άμα δε ξέρεις και τι να πεις...)

από Θύμιος 17/04/2003 6:39 μμ.


Έχει δίκαιο στις επισημάνσεις του ο φίλος «Ελευθερίου». Πράγματι δεν πρέπει να ξεχνάμε τους λαούς (τον Ιρακινό στην προκειμένη περίπτωση) από τις προδοσίες των ηγεσιών τους. Ταυτόχρονα να βγάζουμε και τα ΟΡΘΑ πολιτικά συμπεράσματα. Θα συνοψίσω τα πολιτικά μου συμπεράσματα από την προδοσία της Ιρακινής αντίστασης ( Φίλε RED ALERT, πράγματι θα δείξει το μέλλον ότι πρόκειται περί προδοσίας για τη διάσωση του πλανητικού ιμπεριαλισμού), με τη μορφή των συνοπτικών παρατηρήσεων. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΠΡΩΤΗ. Τα γραφειοκρατικά βοναπαρτιστικά καθεστώτα τύπου Σαντάμ, δεν μπορούν να αντισταθούν για πολύ στις ασφυκτικές πιέσεις των διεθνών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Αυτά τα καθεστώτα δεν είναι επαναστατικά και είναι ξεκομμένα από τις λαϊκές μάζες. Από την ίδια τους τη γραφειοκρατική, βοναπαρτιστική φύση και λειτουργία είναι επιρρεπή σε συμβιβασμούς, συνθηκολογήσεις και προδοσίες. Φοβούνται τις λαϊκές μάζες και γι' αυτό δεν τις οργανώνουν. Μετέωρα όπως είναι, στις κρίσιμες στιγμές ενός αγώνα, υποκύπτουν στις πιέσεις και ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΝΤΑΙ. Εκτός και αν υπάρχει ένα ισχυρό και οργανωμένο επαναστατικό κίνημα που θα γυρίσει τη ζυγαριά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τέτοια καθεστώτα συνεπώς, όσο και αν βρίσκονται σε οξεία ρήξη με τον πλανητικό ιμπεριαλισμό, στην κρίσιμη ώρα της αποφασιστικής μάχης θα συμβιβαστούν και θα διαπραγματευτούν, προδίδοντας τον λαό τους. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ. Το ίδιο ισχύει και για τις αντιθέσεις που δημιουργούνται (που μπορεί να φτάσουν αύριο και σε ρήξεις) ανάμεσα στα εθνικά κράτη και τον πλανητικό ιμπεριαλισμό. Δεν μπορεί να περιμένουμε από τα εθνικά κράτη καμία σταθερή, σοβαρή και αποφασιστική αντίσταση απέναντι στη Νέα Τάξη. Οι αντιστάσεις αυτές (που υπάρχουν και θα πάρουν ασφαλώς στο μέλλον οξύτατες μορφές) θα πρέπει να ενταχθούν στην προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης. Με άλλα λόγια θα πρέπει να ηγηθεί αυτών των αντιστάσεων η επαναστατική τάξη και οι οργανώσεις της. Χωρίς ταξική συνειδητοποίηση και επαναστατική προοπτική, χωρίς το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, κάθε αντίσταση του έθνους κράτους, όσο σφοδρή και αν υπάρξει, θα εξατμιστεί και θα καταλήξει στο συμβιβασμό, στη διαπραγμάτευση, συνακόλουθα και στην προδοσία του λαού. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΡΙΤΗ. Είναι ουτοπία να πιστεύει κανείς ότι η Ευρώπη είναι κάτι ξεχωριστό από τον υπερεθνικό ιμπεριαλισμό. Οι αντιθέσεις που υπάρχουν δεν είναι αντιθέσεις μεταξύ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΩΝ (αυτοί έχουν εκλείψει προ πολλού). Είναι αντιθέσεις μεταξύ του υπερεθνικού ιμπεριαλισμού και των εθνικών κρατών. Αυτού του είδους οι συγκρούσεις δεν έχουν προοπτική για τα εθνικά κράτη. Συνεπώς αν μείνουν μετέωρες, χωρίς την προοπτική της ανατροπής του καπιταλισμού, μοιραία λύνονται υπέρ των πολυεθνικών. Η εισβολή στο Ιράκ ήταν ένα πρώτο αιματηρό επεισόδιο στη σύγκρουση του πλανητικοί ιμπεριαλισμού με τα ισχυρά εθνικά κράτη της Ευρώπης. Και ήταν αυτά τα Ισχυρά κράτη της Ευρώπης (η «τρόικα») που διέσωσαν τον πλανητικό ιμπεριαλισμό από μια οδυνηρή ήττα που θα τον κλόνιζε συθέμελα και που σήμερα θα εμφανίσουν την προδοσία του ιρακινού καθεστώτος σαν «δημοκρατική ανοικοδόμηση». Υ.Γ. Κάποιος φίλος δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στην παράδοση της Βαγδάτης και στην κατοχή της μετά από μάχη. Φίλε μου είναι τεράστια η διαφορά. Υπάρχουν ήττες και ήττες. Είναι διαφορετικοί οι κοινωνικοί συσχετισμοί και διαφορετικές οι διαδικασίες πολιτικής συνειδητοποίησης ενός λαού στη μία περίπτωση από την άλλη. Θα ήταν πολύ πιο αρνητικές οι επιπτώσεις για το λαό του Ιράκ, αλλά και για το σύνολο του αραβικού κόσμου μια ολοκληρωτική ήττα από μια μετωπική στρατιωτική σύγκρουση από ό,τι είναι σήμερα. Η προδοσία και η παράδοση της Βαγδάτης στη συνείδηση του αραβικού κόσμου δεν επισφραγίζει το άτρωτο και ανίκητο των Αμερικάνων. Περισσότερο πείθει για την αποτυχία τους. Και ακριβώς είναι αυτό που η πλανητική προπαγάνδα δεν θέλει να διαφανεί: ότι η μεγαλύτερη υπερδύναμη της ιστορίας είναι τρωτή και νικιέται από τους λαούς. Αυτό που δεν θα μπορούσαν να το κρύψουν αν η «τρόικα» και το καθεστώς Σαντάμ δεν παρέδιδε τη Βαγδάτη αμαχητί.

από ΠΑΝΟΣ 17/04/2003 10:24 μμ.


Αγαπητέ Θύμιο, Τα όσα γράφεις (Ήταν η «τρόικα» και ιδιαίτερα οι Ρώσοι που είχαν τη δύναμη και τις «δικτυώσεις» στο καθεστώς του Σαντάμ για να το «πείσουν» να παραδοθεί εξασφαλίζοντας και τις ανάλογες εγγυήσεις. Ο ιρακινός λαός προδόθηκε από το καθεστώς του Σαντάμ. Η Ευρώπη που παρέδωσε το Ιράκ στους εισβολείς προωθώντας τα δικά της συμφέροντα. Δεν είδαμε στη Βαγδάτη καθόλου Ιρακινά στρατεύματα) είναι μία ερμηνεία των γεγονότων. Ωστόσο νομίζω ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη κάποια πράγματα: 1) Οι σκληρές κυρώσεις διάρκειας 12 ετών είχαν ως συνέπεια να μην έχει ούτε ανταλλακτικά ο Ιρακινός στρατός και οι στρατιωτικές δαπάνες να είναι σημαντικά μικρότερες από τα πριν το 1990 επίπεδα. 2) Χάρη στις συνεχείς επιθεωρήσεις, οι σύμμαχοι γνώριζαν σχεδόν με κάθε λεπτομέρεια τη διάταξη των στρατευμάτων του Ιράκ. 3) Η χρήση δορυφόρων επέτρεπε στους επιτιθέμενους να εντοπίζουν το που βρίσκονται οι δυνάμεις των αμυνόμενων με λεπτομέρεια. 4) Οι Η.Π.Α. είχαν πλήρη αεροπορική υπεροχή & σε διάστημα λίγων ημερών κατάφεραν να καταστρέψουν τις τηλεπικοινωνίες των Ιρακινών. Αυτό σημαίνει ότι η κάθε μονάδα ήταν αποκομμένη και ήταν σχεδόν αδύνατο για τους Ιρακινούς να μετακινήσουν στρατεύματα. Αυτό ίσως εξηγεί την αποδιοργάνωση που επικράτησε από ένα σημείο και πέρα (π.χ. είχαν τοποθετηθεί εκρηκτικά κάτω από γέφυρες στη Βαγδάτη, τα οποία δεν πυροδοτήθηκαν). Δεν επικοινωνούσε με τις άλλες και ούτε το γενικό επιτελείο είχε γνώση του τι συμβαίνει. Αντιθέτως, οι εισβολείς είχαν τη δυνατότητα να πλαγιοκοπούν και να περικυκλώνουν τους αμυνόμενους ρίχνοντας αλεξιπτωτιστές. 5) Οι ιρακινοί στρατιώτες με παμπάλαιο οπλισμό, άϋπνοι από το μπαράζ συνεχών αεροπορικών βομβαρδισμών, νηστικοί ήταν αναμενόμενο κάποια στιγμή να καταρρεύσουν. Από ότι θυμάμαι υπήρχαν εικόνες στρατιωτών που πέταξαν τις στολές τους για να γλυτώσουν. Επιπλέον ένα μέρος του στρατού πιάστηκε αιχμάλωτο (σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα οι αιχμάλωτοι είναι περίπου 13 χιλιάδες). 6) Η μορφολογία του εδάφους εκμηδένιζε τη δυνατότητα διεξαγωγής ανταρτοπόλεμου στην ύπαιθρο. 7) Αδυνατώ να καταλάβω τι είδους διαπραγμάτευση και τι οφέλη εξασφάλισαν οι ανώτεροι αξιωματούχοι του κόμματος Μπαάθ (με εξαίρεση ίσως κάποιους στρατιωτικούς). Πως ο Θύμιος απέκλεισε την πιθανότητα να σκοτώθηκε ο Σαντάμ και ένα μέρος της ηγεσίας στους βομβαρδισμούς? 8) Επομένως οι ΗΠΑ νίκησαν (όπως ήταν αναμενόμενο) στρατιωτικά, αλλά ηττήθηκαν πολιτικά, αφού με εξαίρεση κάποιους στημένους πανηγυρισμούς, τους οποίους χρησιμοποιούν ως φύλλο συκής τα Μ.Μ.Ε. των ΗΠΑ και οι υποστηρικτές του πολέμου, οι Ιρακινοί τους υποδέχθηκαν εχθρικά. 9) Η αλήθεια γιά το τι συνέβει ίσως να μη μαθευτεί ποτέ. Στα άμεσα καθήκοντά μας είναι η υποστήριξη της πάλης του Ιρακινού λαού για απελευθέρωση. Το αντιπολεμικό κίνημα στην Ελλάδα πέρα από έκκληση γιά μπουκοτάζ των προΪόντων Αμερικανικών πολυεθνικών, επιβάλλεται να έχει ως αίτημα τη μη αναγνώριση της κατοχικής κυβέρνησης.

από NewYorker 17/04/2003 11:07 μμ.


Απο τον πολεμο των "5 Ημερων" το 1967, οταν το Ισραηλ κατεστρεψε, σε 5 μερες, τους στρατους της Αιγυπτου, Συριας, Ιορδανιας και Ιρακ, θυμαμαι ενα ευστοχο ανεκδοτο: Ενας Αιγυπτιος συνταγματαρχης παρωτρυνει τους στρατιωτες του να επιτεθουν εναντιον ενος λοφου. "Εισαστε ενα ολοκληρο συνταγμα γενναιων πολεμιστων. Ο λοφος υπερασπιζεται απο 5 Ισραηλινους στρατιωτες. Εμπρος με την νικη!" Τρεις ωρες αργοτερα τα θλιβερα απομειναρια του συνταγματος σερνονται πισω στον συνταγματαρχη. "Προδοσια!", φωναζουν. "Τρομερη προδοσια!!. Οι Ισραηλινοι στον λοφο ηταν εξη, οχι πεντε!!" Ετσι και ο Θυμιος εδω, απο αλλο ανεκδοτο, μιλαει για την "προδοσια" της Ιρακινης αντιστασης. Βλεπετε, ηταν αναμφισβητητο οτι οι Ιρακινοι θα κατεβαλλαν μια τοση τρομερη αντισταση στους Αμερικανους, που θα εξασφαλιζε την σιγουρη σφαγη των εισβολεων στους δρομους της Βαγδατης. Η καταστροφη τους ηταν αναποφευκτη. Μονο που..... δεν εγινε καμμια τετοια αντισταση. Η Βαγδατη επεσε σε τρεις μερες, με μηδαμινη αντισταση. Πως ηταν αυτο δυνατο; Δεν υπαρχει παρα μονο μια εξηγηση. Προδοσια! Παλια αυτη η τακτικη. Εχει χρησιμοποιηθει χιλιαδες φορες στο παρελθον: "Πως προδωθηκε η Μαρξιστικη Επανασταση". "Οι προδοτες της Σοβ. Ενωσης". "Πως προδοθηκε η λαικη αντισταση" κλπ κλπ. Και γραφει ο χρονικογραφος της "προδοσιας" Θυμιος: "Γιατί η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική: Οι εισβολείς δεν νίκησαν ούτε στρατιωτικά το Ιράκ, δεν κατέλαβαν τη Βαγδάτη. Είναι το καθεστώς του Σαντάμ (χωρίς αυτό να σημαίνει κατά ανάγκη ο ίδιος ο Σαντάμ) που παρέδωσε το Ιράκ και άφησε τα αμερικάνικα στρατεύματα να μπουν αμαχητί στη Βαγδάτη." Ουτε ο Saddam ειναι ο προδοτης. Ποιος ειναι ο προδοτης; Η "Τροικα!" Η Γερμανια, η Γαλλια, και η Ρωσσια! Αυτες οι χωρες εκαναν το παν να σταματησουν τους Αμερικανους, εκαναν ρηξη μαζι τους στον ΟΗΕ, και τωρα προδοσαν τον Ιρακινο λαο; Κι αν ο Saddam δεν ηταν προδοτης, ποιος ηταν ο Ταρικα Αζιζ, οι γυιοι του Σανταμ, ο ηλιθιος υπουργος Πληροφοριων; Ο Αμερικανος στρατος ηταν κατατροπωμενος πριν ακομα να φτασει στην Βαγδατη, και ξαφνικα μολις εφτασε στην Βαγδατη, ελυωσε καθε αντισταση γιατι.... το ανωνυμο καθεστως και η Τροικα προδωσαν τους Ιρακινους. Το πιο γελοιο απο ολα ειναι οτι, στο δευτερο μερος της εξωφρενικης βλακειας του ο Θυμιος δινει ο ιδιος την εξηγηση: "Τα γραφειοκρατικά βοναπαρτιστικά καθεστώτα τύπου Σαντάμ, δεν μπορούν να αντισταθούν για πολύ στις ασφυκτικές πιέσεις των διεθνών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Αυτά τα καθεστώτα δεν είναι επαναστατικά και είναι ξεκομμένα από τις λαϊκές μάζες. Από την ίδια τους τη γραφειοκρατική, βοναπαρτιστική φύση και λειτουργία είναι επιρρεπή σε συμβιβασμούς, συνθηκολογήσεις και προδοσίες. Φοβούνται τις λαϊκές μάζες και γι' αυτό δεν τις οργανώνουν. Μετέωρα όπως είναι, στις κρίσιμες στιγμές ενός αγώνα, υποκύπτουν στις πιέσεις και ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΝΤΑΙ. Εκτός και αν υπάρχει ένα ισχυρό και οργανωμένο επαναστατικό κίνημα που θα γυρίσει τη ζυγαριά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τέτοια καθεστώτα συνεπώς, όσο και αν βρίσκονται σε οξεία ρήξη με τον πλανητικό ιμπεριαλισμό, στην κρίσιμη ώρα της αποφασιστικής μάχης θα συμβιβαστούν και θα διαπραγματευτούν, προδίδοντας τον λαό τους". Και τι εγιναν ολα εκεινα τα μεγαλα λογια για το Baath κομμα, που ηταν σοσιαλιστικο, που εθνικοποιησε την πετρελαιοπαραγωγη, που αντισταθηκε στον Δυτικο καπιταλισμο, που υπερασπιστηκε τις Αραβικες μαζες εναντια στους αποικιοκρατες.....blah, blah, blah. Δεν αντισταθηκαν οι Ιρακινοι, λεει, γιατι δεν ειχαν σοσιαλιστικη επανασταση. Δηλαδη, ετσι εκαναν οι Ελληνες το επος του '40, γιατι ειχαν σοσιαλιστικη επανασταση; Αν δεν ειχε πει τιποτε ο Ζαχαριαδης, οι Ελληνες καθε παραταξης θα ειχαν παραδωσει την Ελλαδα στους Ιταλους αμαχητι; Πρεπει να εισαι κατι περισσοτερο απο ηλιθιος, για να πιστευεις οτι ο Αμερικανικος στρατος ηταν οικτρα ηττημενος στα προθυρα της Βαγδατης, και σωθηκε απο τον Σροντερ και τον Σιρακ και τον Πουτιν. Πως θα το ονομασουμε αυτο το ανωτερο επιπεδο εσκεμμενης ηλιθιοτητας; Προτεινω να το ονομασουμε "Θυμιος". Αν προσεγγίσει κανείς και αναλύσει πολιτικά τα γεγονότα στο σύνολό τους, στην παγκόσμια δηλαδή διάστασή τους και στις «κινήσεις» της «τρόικας» (Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία), εύκολα μπορεί να εξάγει τα ακόλουθα συμπεράσματα: ΠΡΩΤΟΝ: Οι εισβολείς απέτυχαν παταγωδώς και μπροστά στο αδιέξοδό τους και στη διαφαινόμενη συντριβή τους αποδέχτηκαν την ΠΡΟΣΦΟΡΑ της «τρόικας», η οποία, όπως ήδη ανέφερα, δεν ήθελε σε καμιά περίπτωση το Βατερλό των Αμερικανών: Θα κατέρρεε όλο το σύστημα. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ήταν η «τρόικα» και ιδιαίτερα οι Ρώσοι που είχαν τη δύναμη και τις «δικτυώσεις» στο καθεστώς του Σαντάμ για να το «πείσουν» να παραδοθεί εξασφαλίζοντας και τις ανάλογες εγγυήσεις. ΤΡΙΤΟΝ: Είναι η «τρόικα» και ο ΟΗΕ που μπορούν να κατευνάσουν τον Ιρακινό λαό και την προδοσία του καθεστώτος Σαντάμ να την εμφανίσουν σαν «δημοκρατική» ανασυγκρότηση. Οι εισβολείς δεν μπορούσαν ούτε λεπτό να μείνουν στο Ιράκ. Αν οι εισβολείς είχαν νικήσει δεν θα διαπραγματεύονταν ούτε με την «τρόικα», ούτε θα μιλούσαν για ΟΗΕ. Θα προωθούσαν τους δικούς τους σχεδιασμούς: κατοχή των πετρελαίων, δημιουργία κρατών προτεκτοράτων. Έχουν κάνει σε όλα πίσω. Και τα πετρέλαια (το κλειδί της κατάστασης) θα περάσουν στα χέρια ιδιωτών σύμφωνα με τους κανόνες της παγκόσμιας αγοράς (θα είναι δηλαδή και οι Ευρωπαίοι μέσα) και όχι στην άμεση κατοχή των Αμερικανών: ο σχεδιασμός των εισβολέων. Οι εισβολείς απέτυχαν και αναγκάστηκαν να αναθεωρήσουν τα αρχικά τους σχέδια, να διαπραγματευτούν με την «τρόικα», να κάνουν τακτικές υποχωρήσεις. Γίνεται, λοιπόν φανερό ότι ο ιρακινός λαός προδόθηκε από το καθεστώς του Σαντάμ και ότι είναι η Ευρώπη που παρέδωσε το Ιράκ στους εισβολείς προωθώντας τα δικά της συμφέροντα. Αυτά για όσους μιλούν για του φιλειρηνικούς σκοπούς των Ευρωπαίων. από RED ALERT 3:35μμ, Πέμπτη 17 Απριλίου 2003 Kατά δεύτερον, και γω σ'αυτό το συμπέρασμα έχω καταλήξει. Είναι προφανές ότι για παράδειγμα στον Nότο, όπου ο "χημικός Άλι" έπαιζε το τομάρι του, η αντίσταση ήταν πολύ πιο ουσιαστική από τη Βαγδάτη, και ας μην διέθετε και τις δυνάμεις που είχε (ή θα'πρεπε να έχει) η Βαγδάτη. Κάπου είδα και ένα ρεποτράζ με Ιρακινούς στρατιώτες, που έλεγαν ότι παίρναν ΔΙΑΤΑΓΕΣ να αφήσουν τα όπλα τους και να πάνε σπίτια τους, χωρίς να ξέρουν καν από που (προ)ερχόντουσαν οι διαταγές. Μάλλον κάποιο κομπρεμί έκλεισαν οι Αμερικάνοι. θα δείξει και ο καιρός. Όσο για κάποιους τύπου "ένας" που συμπεριφέρονται έτσι, μη τσιμπάς. Κάποιοι έχουν κάνει την προσωπική επίθεση, χόμπυ τους (άμα δε ξέρεις και τι να πεις...) 93321 Πολιτικά συμπεράσματα από Θύμιος 6:39μμ, Πέμπτη 17 Απριλίου 2003 Έχει δίκαιο στις επισημάνσεις του ο φίλος «Ελευθερίου». Πράγματι δεν πρέπει να ξεχνάμε τους λαούς (τον Ιρακινό στην προκειμένη περίπτωση) από τις προδοσίες των ηγεσιών τους. Ταυτόχρονα να βγάζουμε και τα ΟΡΘΑ πολιτικά συμπεράσματα. Θα συνοψίσω τα πολιτικά μου συμπεράσματα από την προδοσία της Ιρακινής αντίστασης ( Φίλε RED ALERT, πράγματι θα δείξει το μέλλον ότι πρόκειται περί προδοσίας για τη διάσωση του πλανητικού ιμπεριαλισμού), με τη μορφή των συνοπτικών παρατηρήσεων. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΠΡΩΤΗ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ. Το ίδιο ισχύει και για τις αντιθέσεις που δημιουργούνται (που μπορεί να φτάσουν αύριο και σε ρήξεις) ανάμεσα στα εθνικά κράτη και τον πλανητικό ιμπεριαλισμό. Δεν μπορεί να περιμένουμε από τα εθνικά κράτη καμία σταθερή, σοβαρή και αποφασιστική αντίσταση απέναντι στη Νέα Τάξη. Οι αντιστάσεις αυτές (που υπάρχουν και θα πάρουν ασφαλώς στο μέλλον οξύτατες μορφές) θα πρέπει να ενταχθούν στην προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης. Με άλλα λόγια θα πρέπει να ηγηθεί αυτών των αντιστάσεων η επαναστατική τάξη και οι οργανώσεις της. Χωρίς ταξική συνειδητοποίηση και επαναστατική προοπτική, χωρίς το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, κάθε αντίσταση του έθνους κράτους, όσο σφοδρή και αν υπάρξει, θα εξατμιστεί και θα καταλήξει στο συμβιβασμό, στη διαπραγμάτευση, συνακόλουθα και στην προδοσία του λαού. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΡΙΤΗ. Είναι ουτοπία να πιστεύει κανείς ότι η Ευρώπη είναι κάτι ξεχωριστό από τον υπερεθνικό ιμπεριαλισμό. Οι αντιθέσεις που υπάρχουν δεν είναι αντιθέσεις μεταξύ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΩΝ (αυτοί έχουν εκλείψει προ πολλού). Είναι αντιθέσεις μεταξύ του υπερεθνικού ιμπεριαλισμού και των εθνικών κρατών. Αυτού του είδους οι συγκρούσεις δεν έχουν προοπτική για τα εθνικά κράτη. Συνεπώς αν μείνουν μετέωρες, χωρίς την προοπτική της ανατροπής του καπιταλισμού, μοιραία λύνονται υπέρ των πολυεθνικών. Η εισβολή στο Ιράκ ήταν ένα πρώτο αιματηρό επεισόδιο στη σύγκρουση του πλανητικοί ιμπεριαλισμού με τα ισχυρά εθνικά κράτη της Ευρώπης. Και ήταν αυτά τα Ισχυρά κράτη της Ευρώπης (η «τρόικα») που διέσωσαν τον πλανητικό ιμπεριαλισμό από μια οδυνηρή ήττα που θα τον κλόνιζε συθέμελα και που σήμερα θα εμφανίσουν την προδοσία του ιρακινού καθεστώτος σαν «δημοκρατική ανοικοδόμηση». Υ.Γ. Κάποιος φίλος δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στην παράδοση της Βαγδάτης και στην κατοχή της μετά από μάχη. Φίλε μου είναι τεράστια η διαφορά. Υπάρχουν ήττες και ήττες. Είναι διαφορετικοί οι κοινωνικοί συσχετισμοί και διαφορετικές οι διαδικασίες πολιτικής συνειδητοποίησης ενός λαού στη μία περίπτωση από την άλλη. Θα ήταν πολύ πιο αρνητικές οι επιπτώσεις για το λαό του Ιράκ, αλλά και για το σύνολο του αραβικού κόσμου μια ολοκληρωτική ήττα από μια μετωπική στρατιωτική σύγκρουση από ό,τι είναι σήμερα. Η προδοσία και η παράδοση της Βαγδάτης στη συνείδηση του αραβικού κόσμου δεν επισφραγίζει το άτρωτο και ανίκητο των Αμερικάνων. Περισσότερο πείθει για την αποτυχία τους. Και ακριβώς είναι αυτό που η πλανητική προπαγάνδα δεν θέλει να διαφανεί: ότι η μεγαλύτερη υπερδύναμη της ιστορίας είναι τρωτή και νικιέται από τους λαούς. Αυτό που δεν θα μπορούσαν να το κρύψουν αν η «τρόικα» και το καθεστώς Σαντάμ δεν παρέδιδε τη Βαγδάτη αμαχητί.

από Θύμιος 18/04/2003 1:04 πμ.


Αν δεχτώ τους συλλογισμούς σου θα έπρεπε αυτοί να ισχύουν για όλο το Ιράκ. Όμως πριν πέσει η Βαγδάτη οι εισβολείς απέτυχαν να καταλάβουν όχι μόνο τη Βασόρα, αλλά και μικρές πόλεις. Εκεί δεν είχαν πεπαλαιωμένο και κατεστραμμένο οπλισμό; Αλλά και αν ακόμα το δεχτούμε αυτό, δεν θα υπήρχε μια κάποια αντίσταση και στη Βαγδάτη; Και τα στρατεύματα της Βαγδάτης και ο όποιος οπλισμός της τι έγιναν; Μια πόλη που καταλαμβάνεται εν ριπή οφθαλμού θα είχε εγκλωβίσει στρατιές των ηττημένων και το σύνολο σχεδόν του οπλισμού της. Πιστεύεις ότι αυτά τα «λάφυρα» οι εισβολείς δεν θα τα έκαναν διεθνές τηλεοπτικό θέαμα. Εδώ ψεύτικες σκηνές προπαγάνδας στήνουν και θα είχαν ένα τέτοιοι «υλικό» και δεν θα το πρόβαλλαν; Στη Βαγδάτη, φίλε μου, υπήρχε η αφρόκρεμα των ιρακινών στρατευμάτων και ήταν οργανωμένη και οχυρωμένη για πόλεμο εντός της πόλης. Και όμως δεν αντιστάθηκε στοιχειωδώς. Και το γεγονός αποκτά ακόμα μεγαλύτερη διάσταση αν αληθεύει η πληροφορία, ότι οι ιρακινές δυνάμεις της Βαγδάτης επανεκατέλαβαν το αεροδρόμιο με εκατοντάδες κορμιά Αμερικανών. Και αποκτά μεγαλύτερη διάσταση όχι μόνο για τη δύναμη κρούσης των Ιρακινών εντός της πόλης, αλλά και για ένα άλλο λόγο: Τις αναταράξεις μέσα στον ίδιο το στρατό του Ιράκ. Η εύκολη κατάληψη από τους Αμερικανούς του αεροδρομίου, αλλά και η απώθησή τους σηματοδοτούν ακριβώς την αφετηρία της παράδοσης, αλλά και τους τριγμούς μέσα στον ιρακινό στρατό. Αν αληθεύει αυτή η πληροφορία σημαίνει ότι σε μια πρώτη φάση τμήματα του ιρακινού στρατού δεν «πειθάρχησαν» και απώθησαν τους εισβολείς. Η Βαγδάτη, φίλε μου, δεν ήταν εύκολη δουλειά για τους εισβολείς. Εδώ δεν πρόκειται περί ανοικτών συγκρούσεων μεταξύ στρατευμάτων. Οι εισβολείς δεν μπορούν να αξιοποιήσουν όλα τα μέσα της τεχνολογικής υπεροπλίας τους και επιπλέον βάλλονται από παντού και από όλους. Ακριβώς γι΄αυτό δεν κατόρθωσαν, όπου συνάντησαν αντίσταση, να μπουν σε καμία πόλη επί τρεις εβδομάδες. Το κατόρθωσαν μόνο όταν κατέρρευσε η Βαγδάτη και κάμφθηκαν οι αντιστάσεις. Δεν είναι άτρωτος φίλε μου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Όπου χρειάστηκε να πολεμήσει ΠΑΤΩΝΤΑΣ στο έδαφος και όχι απλώς βομβαρδίζοντας έχει υποστεί ήττες. Στα υπόλοιπα συμφωνώ μαζί σου. Να είσαι καλά!

από RED ALERT 18/04/2003 10:18 πμ.


A) Aυτά που λες έχουν βάση, αλλά γιατί δεν ίσχυσαν στην περίπτωση της Βασόρας?? β) Ακόμα και το κατά πολύ μικρότερο Τικρίτ, έπεσε πιο δύσκολα από την Βαγδάτη. Για την ακρίβεια η Βαγδάτη έπεσε πιο εύκολα από κάθε ιρακινή πολή, (ακόμα και πιο το μικρό Ουμ-Κασρ με τους μερικές εκατοντάδες Ιρακινούς μαχητές)!! Γ) Κανένας δορυφόρος δε σε εξασφαλίζει από ένα φαντάρο που με ένα αντιαρματικό στον ώμο σε περιμένει μέσα σ'ένα σπίτι (και σε στοχεύει από ένα παράθυρο) Δες την Xoλυγουντιανή ταινία "Black Hawk Down" και θα πάρεις μια ιδέα για τις συνθήκες πολέμου πόλεων (αγνόησε βέβαια το ότι στην ταινία ο κάθε αμερικάνος φαντάρος καθαρίζει καμιά εκατοστή Σομαλούς). Προς Θύμιο. Στην ανάλυση σου περί "υπερεθνικών μονοπολίων ενάντια σε εθνικά κέντρα" διαφωνώ. Άλλη ώρα το συζητάμε. Μου θυμίζει (κάπως) τη θεωρία του ύστερου καπιταλισμού. Μαντελικός είσαι?? (από περιέργεια ρωτάω)

από vngelis 18/04/2003 12:43 μμ.


I theoria peri nikis tis Amerikis vazisetai episis stin propaganda peri ton ishiron oplon kai ton ishiron straton tou ditikou blok. Oloi xeroume oti o amerikanikos stratos inai misthoforikos kai oti mia kramma metanastes gia na paroune prasini karta aptis ftoho-hores tis kentrikis amerikis stratologountai logo tis ellipsis tou ntopiou plithismou tis vorias amerikis. Etsi enas stratos pou apartizetai apo pliromenous gangster then ehi ithiko gia na polemisi kai na ripsokindinepsi tin zoi tou. Kai pos tha borousane na nikisoun otan o kathenas sigizi pano apo 100 kila kai kouvalai mazi tou alla 20kg! Etsi epi dio evdomades kollisan ta Amerikanika stratevmata stis komopolis tou notou. Min borontas na nikisoun se stratiotiko epipedo anagkastikan se mia ipohorisi opou gia antallagmata tou termatos ton stratiotikon ipohoriseon tha arthi to embargo tou iraq, tha prospathisoun na ftiaxoun mia kivernisi OHE kai olloi mazi tha prospathisoun na idiotikopoisoun tin oikonomia tou Irak. Pio xekatharo paradigma oti den ipirxe stratiotiki niki afou den egine kai sigkrousi stin Vagdati inai to gegonos oti prin merikes meres sinantithikane oi ditikoi se mia tenta stin erimo me forita... aircondition.

από Θύμιος 18/04/2003 4:02 μμ.


Η διάγνωσή σου είναι ΣΧΕΤΙΚΩΣ ορθή. Είναι βεβαίως πιο περίπλοκο το ζήτημα. Από τη μαντελική πολιτική τάση της 4ης Διεθνούς υπάρχουν άλλοι που λένε τα εντελώς αντίθετα από αυτά που λέω εγώ. Είναι ντούροι "αντιεθνιστές", θιασώτες των "Φόρουμ" και των θεωριών των "ίσων αποστάσεων". "Ούτε με το ΝΑΤΟ ούτε με το Μιλόσεβιτς" έλεγαν στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας. Άβυσσος μας χωρίζει, αλλά μαντελικοί είναι και αυτοί... Σου στέλνω το e-mail:thymios@mail.gr Να είσαι καλά!

από θοδωρης Μ. 18/04/2003 6:06 μμ.


Δεν σε ξερω και δεν θα πω οτι εισαι τσιρακι του Θυμιου. Αλλα αν αγνοεις καποια γεγονοτα καλυτερα να μην μιλας. Οταν κυκλοφορησε η κωλοφυλλαδα των 100 οργισμενων διανοουμενων αυτο το σκουλικι ειχε το θρασος να προσπαθησει να χρησιμοποιησει για διαφημιση τις δημοσιευσεις που γινονταν στο ινδυ. Εκτος αυτου χρησιμοποιησε και ονοματα διαφορων και καλα συμμετεχοντων και μετα κλαιγοταν οτι δεν ηξερε οτι του την στησανε. Συνεχισε την αναδημοσιευση επιλεκτικα διαβαλοντας με αυτον τον τροπο το ινδυ και αγνοωντας ολες τις καταγγελιες της ομαδας αλλα και των χρηστων. Αγνοησε και την επισημανση στο τελος της πρωτης σελιδας οτι το υλικο αναδημοσιευεται ελευθερα αρκει να μην ειναι για εμπορικη χρηση. Πουλησε το ινδυ στο αφεντικο του οπως κανουν ολα τα προσκυνημενα ξοανα που θελουν να το παιξουν "καστοριαδης στη θεση του καστοριαδη". Και τωρα που εμεινε χωρις δουλεια ξαναγυρισε στην ζεστη μας αγκαλια. Ε οχι. Σε καθε του δημοσιευση ειναι επιβεβλημενο ολοι εμεις που τοσο καιρο αγχωνομασταν και καλουμασταν να απολογηθουμε για τις ρουφιανικες επιλογες του να του θυμιζουμε οτι δεν θα τον ξεχασουμε ποτε. Οι επιλογες στην ρουφιανια ειναι ελευθερες οπως ομως ειναι και η κριτικη. Η post θα τον ακολουθει για ολη του τη ζωη. Και σε καθε του δημοσιευση εγω προσωπικα θα του το θυμιζω. Εξω τα σκουλικια απο το ινδυ.

από θοδωρης Μ. 18/04/2003 6:20 μμ.


Κι επειδη ξεχασα να αναφερω κατι παρτε κι ενα δωρακι να θυμηθουμε λιγο τα παλια. Λοιπον η ποστ σε ολη την διαρκεια που κυκλοφορησε -οσο μπορει να αντεξει μια εφημεριδα με αρχισυντακτη τον Θυμιο- δεν ανεφερε ουτε μια φορα το ονομα η την διευθυνση του ινδυ σωστα. www.indymedia.org/athens ηταν το πιο κοντινο που καταφερε να γραψει η φερεγγυα φωνη της αριστερας, ο κομιστης της μη λογοκρισιας και παροχεας ανοιχτου βηματος για ολους. Βρε ουστ απο δω. *********************************************************** ΖΟΥΜΕ σήμερα ένα κράτος δημίων το οποίο θέλει να επιβάλλει ένα ιδεολογικό και πολιτικό καθεστώς τρόμου και ζόφου, μέσα στο οποίο το να είσαι άνθρωπος θα είναι περιπέτεια, το να σκέφτεσαι θα είναι ηλιθιότητα και το να βρίσκεις εργασία θα είναι θαύμα. Όλοι αυτοί οι «δημιοκράτες», από κυβερνητικούς αξιωματούχους μέχρι τους μεταπράττες μινιοκράτορες και κάποιους «αριστερούς» φορούν την ίδια στολή: Του σατράπη. Προσβάλλουν βάναυσα και συκοφαντούν καθέναν που σκέφτεται, καθετί που κινείται και αντιστέκεται. Όλοι αυτοί οι ιδεολογικοί και πολιτικοί δήμιοι, με ασυγκράτητη πλέον μοχθηρία, και με όπλα τους την κομπάζουσα «εκσυγχρονιστική» ανοησία (την οποία έχουν ανακηρύξει «ευφυία» και «αρετή») επιβάλλουν το «νεκροταφείο της σιωπής». Ακόμα όμως πιο αηδιαστικοί είναι κάποιοι που το «παίζουν» αριστεροί μαρξιστές και αναρχοαυτόνομοι, σαν κάποιους μέσα στο Intymedia. Αυτοί έχουν αναγάγει τη συκοφαντία, την ψευτιά και τη λεκτική τρομοκρατία (κοινώς βρισιά) σε υπέρτατες «αξίες» της πολιτικής. Δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους τρομοκράτες των μίντια που κατηγορούν. Το ίδιο και αυτοί θρασύτατα και θρασύδειλα καρατομούν πρόσωπα και ιδέες και επιχειρούν να φιμώσουν κάθε φωνή «ενοχλητική». Και το χειρότερο: κρύβονται στο σκοτάδι, πίωσ από ψευδώνυμα και κουκούλες. Λειτουργούν σαν εγκάθετοι και δωσίλογοι του καθεστώτος. Ανεξάρτητα όμως από όλα αυτά, όλοι αυτοί οι «δημιοκράτες» αποτελούν τα τυπικά δείγματα της καπιταλιστικής αποσύνθεσης του «εκσυγχρονισμού». Αντανακλούν την ακόρεστη πλεονεξία αυτού του καθεστώτος για μηδαμινότητες. Ανόητη πλεονεξία ενός καθεστώτος συνασπισμένης ηλιθιότητας. Ζούμε την οικτρή δικτατορία του τίποτα: των ημιμαθών ασημαντολόγων και χυδαίων υβριστών, των κενών εικόνων, των άδειων βλεμμάτων, των ψεύτικων σχέσεων. Ο ιδεολογικός παρασιτισμός έχει πάρει πλέον μορφές παράνοιας. Οι «εκσυγχρονιστές», ενώ απομυζούν σαν βδέλλες την ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, εξυπηρετούνται και από αποκόμματα του σοσιαλισμού. Η αποσύνθεση αυτή γεννά και τρέφει όλων των ειδών τα σκουλήκια. Πάνω στο διαλυμένο και σηπομένο σώμα του ΠΑΣΟΚ χορεύουν όλα τα ασπόνδυλα όντα: Γραφειοκρατικά παράσιτα, ραδιούργοι και αριβίστες, ασημαντολόγοι και ημιμαθείς, τυχάρπαστοι της εξουσίας, «αριστεροί» και «αριστερίζοντες» αυλικοί του καθεστώτος: λακέδες με φραστικές «υπερεπαναστατικές» υστερίες Αν έχετε λοιπόν ιδέες και απόψεις σας παρέχουμε το βήμα. Το ποιος είναι με ποιον και τι εξυπηρετεί ο καθένας μας αυτό μόνο μέσα από τη σύγκρουση των ιδεών κσι από την επώνυμη, υπεύθυνη στάση θα φανεί.

από Καθρέφτης 18/04/2003 6:55 μμ.


[Ζητώ συγνώμη, το είχα ξαναδημοσιεύσει, αλλά θεωρώ σκόπιμο να το ξαναβάλω]. ...Θύμιος Παπανικολάου, να υποθέσω; Θύμιος Παπανικολάου, ο για λίγο καιρό διευθυντής ή αρχισυντάκτης της έντιμης εφημερίδας Ποστ, του γνωστού συγκροτήματος Τράγκα; Θύμιος Παπανικολάου, ο για λίγο καιρό διευθυντής ή αρχισυντάκτης της έντιμης εφημερίδας Ποστ, του γνωστού συγκροτήματος Τράγκα, που επί μέρες γέμιζε τις σελίδες της με δημοσιεύσεις από το Ιντυμίντια, χωρίς να ρωτήσει κανέναν; Θύμιος Παπανικολάου, ο.π., ο οποίος χρησιμοποίησε τα σχόλια των χρηστών του Ιντυ, για εμπορικούς σκοπούς; Θύμιος Παπανικολάου, ο.π., ο οποίος τώρα, που έχασε (ή άφησε, δεν έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία) τη θεσούλα στην εφημερίδα του Τράγκα, επανήλθε στο Ιντυ και εκφράζει την αποψάρα του; Θύμιο Παπανικολάου, ο.π., δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να εξηγήσεις στην - ας την πούμε - κοινότητα των χρηστών του Ιντιμίντια, τη στάση της εφημερίδας στην οποία δούλευες, και η οποία βεβαίως συνεχίζει ακόμα να δημοσιεύει σχόλια χρηστών του Ιντυ; Δεν θεωρείς ότι θα ήταν το μίνιμουμ της αξιοπρέπειας να μας πεις κι εμάς δυο λόγια, βρε αδερφέ, πώς εσύ δικαιολογούσες μέσα τη χρησιμοποίηση ΟΛΩΝ μας για να γεμίζεις τις σελίδες μιας φυλλάδας που στις επόμενες σελίδες έχει γυμνόστηθες γκόμενες; Θύμιο Παπανικολάου, ίσως το πεις λογοκρισία, εγώ το λέω πρόταση εξοστρακισμού, κι ας εκφραστούν όλοι: έχεις θέση εδώ πέρα, μετά τη λαμπρή σταδιοδρομία σου και την αναξιοπρεπή σου στάση απέναντι σε όλους εμάς; Και για όσους δεν θυμούνται, ας κάνουν κλικ παρακάτω: athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=71777

....είναι ντροπή για αριστερούς ανθρώπους, πολύ δε περισσότερο όταν δεν απαντά κανείς στα επιχειρήματα αυτού του ανθρώπου!! Λίγο ντροπή ρε παιδιά. Ούτε στον γελοίο Newyorker δεν επιτίθεστε έτσι....

από Θύμιος 19/04/2003 12:32 πμ.


Όσες προσπάθειες και να κάνετε, όσες λάσπες και να ρίξετε και όση χολή και αν στάξετε δεν θα με σύρετε ΠΟΤΕ στο επίπεδό σας. Εξάλλου ο ρόλος σας έχει γίνει αντιληπτός στην πλειονότητα των χρηστών του Ιντυ. Σε προσωπικές επιθέσεις κουκουλοφόρων, σε τρωκτικά των υπονόμων δεν απαντώ ΠΟΤΕ. Βγάλτε τις κουκούλες για να κρίνουν οι χρήστες την ιστορία και την πολιτική ταυτότητα του καθενός και τότε θα απαντήσω στις "κατηγορίες" σας. Γράψτε λοιπόν ό,τι θέλετε. Δεν ενοχλούμαι καθόλου. Αντίθετα διασκεδάσω με τον πανικό σας και τη λύσσα σας. Επιβεβαιώνουν ότι βαδίζω ΣΩΣΤΑ. Θα με ενοχλούσε αν συμφωνούσατε ΕΣΕΙΣ μαζί μου. Τότε πράγματι θα ψαχνόμουν...

από @ 19/04/2003 12:42 πμ.


ο ρόλος σου δεν έχει γίνει αντιληπτός; τσιράκι του Τράγκα. Εγώ όμως θα ρωτήσω όλους αυτούς που τόσο καιρό φώναζαν εδώ μέσα στη Σ.Ο. ότι δεν κάνει τίποτε για να διαφυλάξει την μη αναδημοσίευση των κειμένων μας στην Ποστ, που είναι σήμερα. Και γιατί σε ανέχονται εδώ μέσα; Καλά για το τσιράκι του Περισσού δεν θα μιλήσω, δεν θα έκανε και τίποτε διαφορετικό. Τον χαβά του αυτός!!!! Θα σου θυμίσω μαλάκα Θύμιο ότι το σάιτ γράφει "No © Independent Media Center. Όλο το υλικό παρέχεται ελεύθερα για αναδημοσίευση και αναπαραγωγή, στο δίκτυο και αλλού, για μη εμπορική χρήση, εκτός αν επισημαίνεται διαφορετικά από το δημιουργό." Αν σου λέει τίποτε αυτό καραγκιόζη. Που πάτησες επί πτωμάτων για να βγάλεις ένα κομμάτι ψωμί από τον αρχιρουφιάνο Τράγκα. Θα πρέπει να ντρέπεσαι!

από 75011 19/04/2003 1:03 πμ.


ειναι του ανθρωπου που τολμαει να παριστανει οτι δεν τρεχει τιποτα οταν εχει με τον χειροτερο τποπο βιασει τις αρχες αυτου του μεσου; Οταν μετα επιστρεφει και μας αποκαλει και "λασπολογους" οταν καποιος απλα του υπενθημιζουμε το τι εκεινος εκανε; Οντως δεν θα τα καταφερουμε ποτε να σε συρουμε στο επιπεδο μας!

από Khayman 19/04/2003 1:23 πμ.


Θύμιο, αφού εμείς δεν έχουμε το επίπεδο σου, διαφώτισε μας σε παρακαλώ ως προς το τι επίπεδο ωφείλει να έχει κανείς για να κατανοήσει τη φράση "Απαγορεύεται η αναδημοσίευση για εμπορικούς σκοπούς"; Και πες μας και κάτι άλλο, κάποιος με το επίπεδο σας θα σεβόταν τον παραπάνω ορο μονο αν αυτός ηταν θεσπισμένος βάσει ενός νόμου περι πνευματικών δικαιωμάτων; Ωραίο επίπεδο έχετε κύριε. Να το χαίρεστε.

από Θύμιος 19/04/2003 12:39 μμ.


Κάνω μια εξαίρεση σε σένα όχι μόνο επειδή δεν βρίζεις προσωπικά, αλλά σε συμπαθώ, δηλαδή δε σε θεωρώ «εγκάθετη». Πολύ συνοπτικά: ΠΡΩΤΟΝ. Αν αντίκριζες τα πράγματα νηφάλια θα διέκρινες ότι η «Ποστ» ήταν η «χρυσή ευκαιρία» για κάποιους. Και πριν την «Ποστ» οι ίδιοι αυτοί με έβριζαν και με συκοφαντούσαν με τον ΙΔΙΟ ακριβώς χυδαίο τρόπο. Έχεις ασθενική μνήμη φαίνεται, φίλη μου και ξεχνάς, όσα θέλεις να ξεχάσεις. Για «τσιράκι» του Καρατσαφέρη έχουν μιλήσει, για «οικότροφο» του ΠΑΣΟΚ και πολλά άλλα. Η «Ποστ» ήταν μια χρυσή αφορμή για να ανακυκλώσουν τις ίδιες λάσπες, πιστεύοντας βεβαίως αυτή τη φορά ότι με έπιασαν κάπου «σκάρτο». ΔΕΥΤΕΡΟ: Με τον Τράγκα δεν έκανα καμία επαφή και διαπραγμάτευση για την εφημερίδα (ούτε καν τον γνώριζα προσωπικά), αλλά με το Γιομπαζολιά. Αυτό μόνο για την ιστορική αλήθεια. Επί της ουσίας και με τον Τράγκα, αλλά και με το διάβολο τον ίδιο θα συνεργαζόμουν σε συμφωνίες πάνω στους δικούς μου όρους. Δεν θα αναλύσω το ζήτημα αυτό εδώ, αλλά στη συζήτηση που είχε προκύψει τότε, πολλοί φίλοι τεκμηρίωσαν αυτή τη θέση αναλυτικά. ΤΡΙΤΟΝ: Για την αποκατάσταση πάλι της αλήθειας. Δεν ήταν δική μου πρόταση η παρουσίαση του διαλόγου του Ιντυ, ούτε δικές μου οι επιλογές. Ήδη από τη δεύτερη μέρα της έκδοσης είχα υποβάλει την παραίτησή μου (για την αισθητική και την προχειρότητα του εγχειρήματος) και ως επαγγελματίας δέχτηκα να παραμείνω για 20 ημέρες μέχρι να βρεθεί κάποιος άλλος. Είχα την ευθύνη μόνο της αρθρογραφίας. Επί της ουσίας τώρα: Και λόγο αν είχα δεν θα διαφωνούσα με αυτή την επιλογή της εφημερίδας. Τη θεωρώ και σήμερα διαφήμιση και προβολή των ιδεών που εκφράζονται στο ΙΝΤΥ. Για μένα η διακίνηση, όσο γίνεται πλατύτερα, των ιδεών, των ζυμώσεων του διαλόγου και των συγκρούσεων είναι στρατηγικό ζήτημα για την Αριστερά, που ξεπερνάει τις «αρχές» μια αστικής εξουσιαστικής δομής. Τα επιχειρήματα περί εμπορικής εκμετάλλευσης είναι αστεία. Πιο μεγάλο «όφελος» είχε το Ιντυ από την «Ποστ». Αλλά και αυτό να συνέβαινε το θέμα μπαίνει ως εξής: Θέλουμε οι ιδέες μας να προωθούνται, έστω και αν αυτό αποτελεί αντικείμενο πλουτισμού για κάποιους επιχειρηματίες ή να είμαστε κλειστοί στο «γκέτο» μας. Εσείς αντιδράσατε με την λογική της μονοπώλησης όσων ακούγονται εδώ μέσα. Με βάση αυτή τη λογική θα έπρεπε οι εκδοτικοί οίκοι που εμπορεύονται αριστερά βιβλία να έχουν ριχτεί στην πυρά και το σπουδαιότερο θα έπρεπε να αφορίσετε τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα και τα κανάλια που αποτελούν τους μεγαλύτερους έμπορους ιδεών και ανθρώπων. ΤΕΤΑΡΤΟΝ: τα περί πνευματικών δικαιωμάτων, είναι αστεία τα επιχειρήματα, καλή μου φίλη. Ακόμα και με το αστικό νομικό καθεστώς είναι αστεία. Επ' αυτού μπορείς να συμβουλευτείς ένα νομικό. Και εν πάση περιπτώσει όταν χρειάστηκε να κυκλοφορήσω αριστερές και επαναστατικές ιδέες «μπλοκαρισμένες» από το νομικό καθεστώς των πνευματικών δικαιωμάτων έγραψα στα παλιά μου παπούτσια τους νόμους. Ανήθικο με λέγανε και μέσα στη χούντα κάποια επειδή έβγαλα Πουλιόπουλο, Μάρξ, Λένιν και Τρότσκι και δεν σεβάστηκα τα πνευματικά δικαιώματα. ΤΕΛΟΣ θα ήθελα να σε ρωτήσω: Δεν σε πείραξε η πρόταση του «εξοβελισμού» μου από το ΙΝΤΥ; Δεν αποτελεί μια προλείανση εδάφους για την επιβολή λογοκρισίας και φίμωσης των ενοχλητικών ιδεών; Και κάτι ακόμα: Γιατί συστηματικά μετατίθενται οι «επικίνδυνες» συζητήσεις σε προσωπικές καταγγελίες; Ποιοι έχουν συμφέρον όταν γράφω κάτι (αλλά και πολλοί άλλοι) κάποιοι συστηματικά και ενορχηστρωμένα να αποφεύγουν το διάλογο πάνω στις απόψεις και να γυμνάζονται στις προσωπικές ύβρεις και συκοφαντίες; Αν κλείνουμε τα μάτια σε όλα αυτά που δολοφονούν κάθε αρχή πολιτικού διαλόγου, δεν νομίζεις ότι αποτελεί μέγιστη υποκρισία να φωνασκούμε για αρχές; Αυτά, γιατί, όπως ήδη σου ανέφερα, σε συμπαθώ!

από Ερνέστ Μαντέλ 19/04/2003 2:07 μμ.


Το διάστημα πριν από τον πόλεμο, αν κάποιος τολμούσε να πει ότι ο Σαντάμ είναι δικτάτορας, πέφταν όλοι απάνω του, μεταξύ των οποίων και ο Θύμιος, και τον κατηγορούσανε για "τσιράκι της νέας τάξης" και "οπαδό των ίσων αποστάσεων". Τώρα, προκειμένου να "βολέψει" τα γεγονότα ώστε να ταιριάζουν στη νέα "θεωρία" του περί προδοσίας, ο ίδιος άνθρωπος ρίχνει κατά του Σαντάμ ένα κατηγορητήριο τέτοιο, που θα το ζήλευε και ο Μπους (που λέει ο λόγος). "Γραφειοκρατικό βοναπαρτιστικό καθεστώς" το ανεβάζει, "ξεκομμένο από τις λαϊκές μάζες" το κατεβάζει. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι αυτό συνιστά μια σιωπηρή αυτοκριτική και αναθεώρηση της προηγούμενης θέσης. Και όμως, όχι: λίγες σειρές μετά κατακεραυνώνει και πάλι όσους (και συγκεκριμένα την 4η Διεθνή) "κρατάνε ίσες αποστάσεις". Πώς λέγεται αυτό; Αν πείτε "θεωρητικός οπορτουνισμός" θα είστε μέσα. Εκτός βέβαια και αν είναι απλή βλακεία και αδυναμία του να αντιληφθεί καν την αντίφαση.

και παραβλεποντας το γεγονος οτι με αποκαλεσες εμμεσως "εγκαθετη" (δεν ειναι ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια φορα. Και αν ανατρεξεις στην "δικη" μας ιστορια, θα διαπιστωσεις οτι εσυ μ εχεις συχνα-πυκνα συκοφαντισει- γιατι τα "εγκαθετος" ή "δοσιλογος" που μοιραζεις με την σεσουλα στους διαφωνουντες ΕΙΝΑΙ πολιτικες συκοφαντιες- εγω οχι!) Τα Α) και Β) δεν με αφορουν. Αν εκρινες ειλικρινα σου προτινω να χρησιμοποιησεις το Α) και τον τροπο που μου χεις εσυ φερθει για να κρινεις την δικη σου σταση εδω μεσα, και το τι ονομαζεις εσυ διαλογο... Για το Γ): Οκ, εσυ ησουνα υπευθυνος μονο για την αρθογραφια... Για να καταλαβω τωρα: Για τις αναδημοσιευσεις απο το ιντυ ποιος ηταν υπευθυνος: Ο κυριος για τα αθλητικα ή για την διαφημηση; Λες οτι ηταν προβολη και διαφημηση των ΙΔΕΩΝ που βρισκονται στο ΙΝΤΥ χωρις να ειναι αρμοδιος για αυτα αυτος που ειναι αρμοδιος για τις ιδεες που προβαλονται στην ΠΟΣΤ; Λιγο βιτσιοζικο ακουγεται... Συνεχιζω: Κι εμεις ειμαστε υπερ τις προβολης και της διακοινησεις των ιδεων, του διαλογου ΤΖΑΜΠΑ, γι αυτο το λογο υπαρχει το ιντυ. Αν διαφημηζατε οπως λες, δεν θα γραφατε και την σωστη διευθυνση του σαιτ, να σπασει και το "γκετο"; Τα κειμενα-απαντησεις που γραφονταν στην Ποστ, γιατι δεν τα αναδημοσιευες ΕΣΥ (αυτο μπορουσες σιγουρα να το κανεις!) εδω μεσα, να γινει διαλογος; Ο διαλογος, ειναι να λες και να μην σε αφορα η απαντηση; Το να πρεπει ο αλλος να αγορασει την απαντηση της εφημεριδας σου; Διαφημιζεις καποιον παρα την θεληση του; Μια ανακοινωσαρα ΝΑ εγραφε οτι διαφωνουμε! Αναδημοσιευονταν ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ απο τους διαλογους! Αυτο ηταν μεσα στην λογικη της προβολης του διαλογου ή της ζημοσης των ιδεων, οταν γραφεις μια θεση και αγνοεις την απαντηση που δοθηκε; Για το Δ) Εμεις δεν εχουμε πνευματικα δικαιωματα, δεν πουλαμε και δεν θελουμε να πουλιουνται οι αποψεις μας... Το οτι διαφωνεις με αυτη την θεση μας σου επιτρεπει να μας την λες κι απο πανω, να μας αποκαλεις εγκαθετους και λασπολογους; Οσο για την "φιλη" σου, αφηνω τον Khayman, να ξεκαθαρισει αυτη την λεπτομερεια...

από Θύμιος 19/04/2003 3:50 μμ.


Μάλλον βρίσκεσαι σε πλήρη σύγχυση. Κρίμα το ψευδώνυμο που χρησιμοποιείς. Το να είσαι με το Σαντάμ κατά των εισβολέων, όπως και με το Μιλόσεβιτς κατά του ΝΑΤΟ δεν σημαίνει αυτό αυτόματα ότι τους χρήζεις επαναστάτες ή παύεις να θεωρείς τα καθεστώτα δικτατορικά ή βοναπαρτιστικά. Αυτά είναι πολιτικό αλφάβητο που το αναλύει και ο Μαντέλ στα ζητήματα υπεράσπισης ων σταλινικών καθεστώτων σε σχέση με τον ιμπεριαλισμό και πιό συγκεκριμένα τα αναλύει ο Τρότσκι στο βιβλίο για την "Υπεράσπιση του Μαρξισμού". Προκειμένου λοιπόν με ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα να προσπαθείς να βρεις αντίφαση στα λεγόμενά μου προσπάθησε να κατανοείς καλύτερα τα πολιτικά κείμενα και το σπουδαιότερο ανέπτυξε (αν βέβαια είσαι σε θέση) τις δικές σου απόψεις.

από Θύμιος 19/04/2003 4:08 μμ.


Μόνο δύο λόγια. Όταν μιλάω για "εγκάθετους" και για "δωσίλογους" αναφέρουμε συγκεκριμένα σε εκείνους οι οποίοι σπεύδουν ΠΑΝΤΑ να βρίζουν, να επιτίθενται προσωπικά, να συκοφαντούν και να ΠΡΟΒΟΚΑΡΟΥΝ τις συζητήσεις. Γιατί λοιπόν σπεύδεις πάντα να τους υποστηρίξεις ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΣ τον εαυτό σου σε αυτούς; Εγώ δεν σε ενέταξα προσωπικά ΠΟΤΕ. Και δεν σε είδα ποτέ, όχι σε μένα, αλλά σε άλλους πολιτικούς σου αντιπάλους, να σπεύσεις να τους υπερασπιστείς από τους προσωπικούς προπυλακισμούς. Τυχαίνει πάντα να καλύπτεις τους χυδαιολόγους. Και αυτό είναι πολιτική στάση. Και έχω το δικαίωμα να την κριτικάρω και να τη χαρακτηρίσω πολιτικά, όπως φυσικά έχεις και εσύτο δικαίωμα να με χαρακτηρίσεις από τις πολιτικές απόψεις και συμπεριφορές. Σε χαιρετώ, γιατί δεν θα απαντήσω ξανά.

από Khayman 19/04/2003 4:14 μμ.


Θύμιο, εισαι ιδιαίτερα αγενής. Πρώτα απ'ολα διαλέγεις κάποιον, του λες οτι τον συμπαθείς και οτι τον ξεχωρίζεις απο τους υπόλοιπους, ενω στην ουσία χρησιμοποιείς ένα τέχνασμα για να συκωφαντήσεις τους πάντες -- συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου -- , κάνοντας μια μικρή και ασήμαντη έκπτωση. Γι'αυτό δεν σε συγχωρώ. Οσον αφορά τη θέση σου στην εφημερίδα. Επαναλαμβάνω τον προβληματισμό της 75011. Αν δεν ειχες εσύ την ευθήνη για την αναδημοσίευση των διαλόγων του Indy, τότε ποιος την είχε; Δεν με αφορά το ποιές ήταν οι συνθήκες στην Post ή το γιατι δεν παραιτήθηκες, ειναι προσωπικό σου θέμα, αυτό που με αφορά ειναι οτι αυτός ο βιασμός των αρχών του indy σε βρίσκει σύμφωνο. Γι'αυτό δεν σε συγχωρώ. Δεν πιστεύεις στο copyrgight; Ούτε εμείς. Η διαφορά ειναι οτι εμείς δεν πιστεύουμε στην εμπορευματοποίηση της είδησης και της άποψης και θα εναντιωθούμε σε οποιονδήποτε επιθυμεί να τα πάρει ολα αυτά που κάνουμε απο εδώ μέσα και τα βάλει στην γραμμή παραγωγής. Και γι'αυτό δεν σε συγχωρώ. Περι διαφήμισης και διαλόγου. Σου πέρασε ποτέ απο το μυαλό οτι μπορεί οι χρήστες του Indymedia να μην θέλουν διαφήμιση; Δεν κατανοείς αυτή τη στάση ή απλά δεν συμφωνείς μαζί της; Και στις δύο περιπτώσεις, πριν εκμεταλλευτείς ενα χώρο για δυό πενταροδεκάρες, δοκίμασε τον διάλογο, θα εκπλαγείς με το τι μπορείς να ανακαλύψεις, και σε κάθε περίπτωση, δείχνει καλή πίστη και προθεση. Η μήπως θεωρείς οτι αρκεί ο εκ των υστέρων διάλογος; Γιατι δεν εμφανιζόσουν ολον αυτόν τον καιρό να μας εξηγήσεις, να δεις τι άποψη έχουμε κι εμείς; Η μήπως θεωρείς διάλογο το να αναγκαζεται ο κάθε χρήστης να αγοράζει την Post για να δεί τι έχεις να πείς; Ελπίζω να μην πόνταρες πάνω του εξ'αρχής, γιατι οπως αποδείχθεικε, η πρόβλεψη έπεσε έξω, και μαζί της τα καράβια των 100 "οργισμένων". Τώρα ειναι πολύ αργά. Να σε ρωτήσω ομως. Θεωρείς οτι μια διαφήμιση του Indy στην τηλεόραση θα αποτελούσε μια θετική κίνηση; Εγώ δεν βλέπω τη διαφορά της τηλεόρασης με τον αστικό τύπο, πόσο μάλλον τη φυλλάδα Post, και σίγουρα δεν θεωρώ διαφήμιση την προβολή των απόψεων μας σε τέτοια μέσα (στα οποία η αντίθεση ειναι σκοπός του ίδιου του Indy ως μέσου) και μάλιστα χωρίς πριν να μας έχει ρωτήσει -- απο ευγένεια, απο συντροφικότητα, πες το οπως θες -- κανείς. Αν λοιπόν υπήρχε copyright, η Post θα το σεβόταν και ή θα επικοινωνούσε μαζί μας για να πάρει την άδεια, ή δεν θα προχωρούσε ποτέ σε δημοσίευση περιεχομένου του Indy. Αυτά περι περιφρώνησης των αστικών νόμων, Θύμιο. Για την πρόταση εξωστρακισμού σου, δεν την θεωρώ σοβαρή, αλλωστε, οπως ειπε και κάποιος παραπάνω, η Post θα μείνει μαζί σου για πάντα, και, τα δικά μου μάτια, αδυνατούν να διακρίνουν κάτι χειρότερο απο αυτό. Α, και αν εσύ επιβεβαιώνεσαι για την ορθότητα της στάσης σου απο την αντίθεση μας, εγώ μπορώ με περηφάνεια να σου δηλώσω οτι έχεις πέσει πολύ εξω στην κρίση σου για μένα, ειμαι πέρα για πέρα εγκάθετος, οσο και οι υπόλοιποι που συκοφαντείς.

από αγαπημένος συνάδελφός του 19/04/2003 4:39 μμ.


Ας μας απαντήσει στην πολύ απλή ερώτηση: Πώς δέχτηκε -ως συνειδητός επαγγελματίας- να καλύπτεται μία και μιάμιση σελίδα από την ύλη της εφημερίδας, στην οποία εργαζόταν, από κείμενα ΜΗ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΩΝ ατόμων, τα οποία μάλιστα ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΔΟΣΕΙ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥΣ για δημοσίευση στην εφημερίδα αυτή. Γνωρίζοντας ότι ο συνάδελφος κατέχει άπταιστα την τεχνική της μη-απαντήσεως, ας μπει στον κοπο να διαβάσει και τούτο εδώ. Διότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και εκλογές έρχονται στην ΕΣΗΕΑ και θα τίθενται και υποψηφιότητες...

από G... 19/04/2003 8:04 μμ.


Θύμιο κακώς κάθεσαι και απαντάς στις προσωπικές κατηγορίες που εκτοξεύουν τα χαμένα κορμιά. Άθελα σου τους βοηθάς να αποσπάσουν την προσοχή των χρηστών απ’ τις πολύ σωστές επισημάνσεις που έκανες. Απ’ την μεριά της η αμαρτωλή διαχείριση του ιντυ έχει δίκιο να οργίζεται. Δείξε κατανόηση στην αγωνία τους. Στο τέλος-τέλος την δουλειά τους κάνουν. Τα αμερικάνικα αφεντικά ήθελαν ακριβώς να παρουσιάσουν την είσοδο τους στην ιρακινή πρωτεύουσα σαν «θρίαμβο» των αμερικάνικων όπλων. Χτύπησαν δημοσιογράφους στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη», την τηλεόραση του Κατάρ Αλ Τζαζίρα, την τηλεόραση του Άμπου Ντάμπι, ακόμα και τους δημοσιογράφους του Ρόυτερς. Ακριβώς όταν έπρεπε ν’ αποθανατίσουν το στρατιωτικό τους «θρίαμβο»!.. Ούτε απ’ το διαδίκτυο μπόρεσε ο δύστυχος New Yorker να τους στολίσει με τις νικητήριες «δάφνες» αφού, ως γνωστόν, πάνω στην ώρα σίγησαν και τα ελληνικά imc. Κι΄ έρχεσαι εσύ και μερικοί άλλοι και τους το χαλάς. Ρίχνεις σκιές αμφιβολίας στην αμερικάνικη παντοδυναμία. Ή πιο σωστά ρίχνεις λάδι στην φωτιά. Δεν τα λυπάστε τα κατακαημένα τα παιδιά; Μόλις πριν μια βδομάδα τους ξεκόλλησαν τ’ αυτιά, για ανικανότητα. Θα θυμόσουν πάλι οι κύριοι του freespeech.org στις ΗΠΑ και θα τα περάσουν (Θοδωρή Μ, Ηλία, Αρίστο κλπ.) ξανά στο ποινολόγιο. Που σημαίνει άλλη μια βδομάδα «forbiddance» του Ιντυ; Ή τίποτε χειρότερο; Το δις εξαμαρτείν τι ποινή άραγε επισύρει στην περίπτωση; Μήπως υπάρχει κάποιος ενημερωμένος να μας πληροφορήσει τι λαχτάρα επικρέμεται της κεφαλής τους τούτη την φορά; Τουλάχιστον να μη καταληφθούμε πάλι εξ απήνης;

από ΠΑΝΟΣ 20/04/2003 12:54 πμ.


Καταρχήν το ότι έχουν ήδη συλληφθεί αξιωματούχοι του Ιρακινού καθεστώτος (ήδη ο υπουργός οικονομικών και ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών) περιορίζει την πιθανότητα να έχει γίνει μυστική συμφωνία. Νομίζω ότι μάλλον συνέβη το εξής: Αρχικά οι εισβολείς πιστεύοντας ότι στο Νότο θα τους υποδεχτούν σαν απελευθερωτές και ελπίζοντας ότι θα υποκινήσουν πραξικόπημα, χρησιμοποίησαν περιορισμένη δύναμη πυρός. Όταν διαπίστωσαν ότι τα πράγματα δυσκόλεψαν, υπήρξε επίταση των βομβαρδισμών. Νομίζω ότι η κατάρρευση της Ιρακινής άμυνας οφείλεται μάλλον σε δύο παράγοντες: α) Πλήρης παράλυση των Ιρακινών επικοινωνιών από την 7η ημέρα και ύστερα και δολοφονία της Ιρακινής ηγεσίας σε κάποιο από τους βομβαρδισμούς. Σε ένα καθεστώς όπως του Ιράκ, αυτό δημιουργεί ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΡΑΚ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΑΠΟΣΥΝΤΕΘΗΚΕ. Μάλλον ο κάθε διοικητής ενεργούσε κατά βούληση και πολλοί φαίνεται ότι επέλεξαν να διαλύσουν τις μονάδες τους. Πάντως, θυμάμαι ότι παραμονές της έναρξης των συγκρούσεων για την κατάληψη της Βαγδάτης, αναλυτές των Η.Π.Α. υποστήριξαν (και από ότι φαίνεται είχαν δίκιο) ότι η μαχητική ικανότητα των 6 μεραρχιών της προεδρικής φρουράς (όπως η Ναβουχοδονόστωρ) είχε υποστεί συντριπτικά πλήγματα (οι μισές είχαν απωλέσει πάνω από το 80% της μαχητικής δυνατότητάς τους). ΥΓ: Παρά τις ανοησίες ημιμαθών όπως ο Νεοϋρκέζος, ο ιμπεριαλισμός είανι σε βαθύτατη οικονομική κρίση. Όμως έχω την εντύπωση ότι η τεχνολογική υπεροχή του επιτρέπει να κερδίσει οποιαδήποτε πόλεμο στρατιωτικά, εκτός και αν υπάρξει τέτοιο αντιπολεμικό και επαναστατικό κίνημα που να παραλύσει τις ένοπλες δυνάμεις του.

από Στ. Ελευθερίου 21/04/2003 4:38 μμ.


Αν θέλουμε να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει και τι προετοιμάζουν να μας συμβεί οι ΗΠΑ, καλόν είναι να διαβάσουμε με προσοχή "Το σχέδιο των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία - η στρατηγική, οι δυνάμεις και οι πόροι για το νέο αιώνα", μια μελέτη του "Project for the New American Century" - που δημοσίευσε σε ειδική έκδοση "Ο Κόσμος του Επενδυτή" [5/4/2003]. Το κείμενο αυτό, όπως και πολλά άλλα σχετικά δημοσιεύονται και στο Internet. Επίσης τους προβληματισμούς τους, τις "προτάσεις" τους για το πως οι ΗΠΑ θα εξακολουθήσουν να ηγεμονεύουν στον κόσμο, τις λένε δημόσια όλοι οι εγκέφαλοι που ανήκουν σε διάφορες "δεξαμενές σκέψεις" των ΗΠΑ. Σπάνια, όμως, αυτές οι "εργασίες", οι "σκέψεις" και "συμβουλές" τους - που σε πολύ μεγάλο μέρος γίνονται πράξη, αποτελούν αντικείμενο συστηματικής μελέτης από την "αριστερά". Βάζω σε εισαγωγικά το "αριστερά" γιατί σε αυτήν περιλαμβάνεται ένα πολύχρωμο και πολύβοο σύνολο - ατόμων, κινημάτων, κλπ. - που μέχρι στιγμής σε πολύ λίγα πράγματα συγκλίνει πραγματικά. Σε βάθος και με προοπτική χρόνου. Η ανάγνωση αυτού του "προγράμματος", όπως και πολλών άλλων σχετικών - π.χ. του Μπρεζίνσκι, σε συνδυασμό με βιβλία περί πολέμου που κυκλοφορούν και ελληνικά - και η κατανόηση τους θα έστρεφε πραγματικά τον προβλημσατισμό και την συζήτηση [ κι εδώ, στο Indy] στην ουσία του προβλήματος. Θα βοηθούσε να φωτίσουμε και την εισβολή στο Ιράκ και την στάση των "Συμμάχων" τόσο πριν όσο και μετά τον πόλεμο, από πολλές πλευρές. Και όχι μόνο αυτές που πιθανόν άμεσα εννοούμε. Αλλά και άλλες. Πιο "μακρινές". Πιό "άσχετες" με τον πόλεμο, αλλά σχετικές με το πως οι Αμερικάνοι συνδυάζουν την εισβολή με τον στρατό τους με την πολιτιστική διείσδυση. Με την διείσδυση στην εκπαίδευση. Στην τέχνη, κλπ. Σε μια τέτοια συζήτηση θα είχε ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε ποιοί, πως και πόσο μπορούν να συνεισφέρουν. Επώνυμα ή ανώνυμα. Το λέω αυτό γιατί ένα σημαντικό κομμάτι αυτών που γράφουν, σχολιάζουν, κρίνουν και επικρίνουν εδώ - στο Indy - περιορίζεται και εξαντλείται σε ατάκες, προπηλακισμούς και ύβρεις, σε προσωπικές επιθέσεις και επίδειξη "αγωνιστικότητας" και "ταξικής αδιαλλαξίας" του τύπου των επιθέσεων κατά του Θύμιου - και όχι μόνο, εντελώς ανέξοδα και εκ του ασφαλούς. Σήμερα, 21 Απρίλη,είναι η επέτειος της επιβολής της δικτατορίας - ορθότερα του ανοιχτού αντικοινοβουλευτικού φασισμού, γιατί θαυμάσια μπορεί να υπάρχει και κοινοβουλευτικός φασισμός - που σημάδεψε την ζωή πάρα πολλών ανθρώπων: άλλοι την έχασαν, άλλοι πέρασαν πάρα πολύ δύσκολα και σημαδεύτηκαν τραυματικά στη διάρκεια της επταετίας - ανάμεσα τους και η Κύπρος. Με θλίψη φέρνω στη μνήμη μου όλους αυτούς που έχασαν την ζωή τους, την υγεία τους, που άλλαξαν ρότα στην ζωή τους επειδή δεν υποτάχτηκαν. Και υπερηφάνεια ταυτόχρονα γιατί αυτή η κοινωνία έβγαλε τέτοιους ανθρώπους. Θυμάμαι, όμως, παράλληλα πως μια σειρά "πρωτοπαλίκαρα" του κινήματος, της ΕΔΑ, των Λαμπράκηδων, άλλων εξωκοινοβουλευτικών ομάδων και οργανώσεων, της νεολαίας του Κέντρου - υπήρχαν και αυτοί, ήταν πολλοί και μοιραία έκρυβαν στους κόλπους τους αγωνιστές και κιοτήδες - που παρίσταναν τους "αδιάλλακτους αγωνιστές κι επαναστάτες", τους ροβεσπιέρους της αριστεράς [και της ηθικής της], τα δίπλωσαν στην κυριολεξία. Εξαφανίστηκαν στα δύσκολα. Επανεμφανίστηκαν μετά - με την αποκατάσταση του Κοινοβουλευτισμού. Με το ίδιο ύφος. Δεν ξέρω λοιπόν πόσοι από τους αδιάλλακτους επικριτές του Θύμιου άντεξαν τότε ή θα άντεχαν αύριο μια τέτοια κατάσταση. Ξέρω, όμως, ότι αυτός δεν φοβήθηκε να πληρώσει το κόστος των επιλογών του. Δεν υπήρξε "τσάμπα επιβάτης" στο λεωφορείο του κινήματος - σαν αυτούς που δεν πλήρωναν εισιτήριο τα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ στις συγκοινωνίες. Επώνυμος τότε και τώρα. Κάτω απο διαρκή έλεγχο. Ακόμα και τώρα ανοιχτά, δημόσια πράττει ή δεν πράττει "ορθά" . Δίνει δηλαδή το δικαίωμα να του ασκείται κριτική - χυδαία και άδικη κατά τη γνώμη μου - από άτομα που τα ίδια δεν δηλώνουν την ταυτότητα τους. Άρα δεν μπορούν να μπούν στο "πεδίο βολής" της οποιασδήποτε κριτικής των δικών τους πράξεων ή παραλείψεων. Φαίνεται πως με κάποιο "μυστικό" διάταγμα είναι μοναδικοί αγωνιστές - αντισυστιμικοί, αντικαπιταλιστικοί, ή ότι άλλο θέλουν - κάποιοι που το μόνο που έχουν κάνει είναι να πιστεύουν πως είναι ό,τι δηλώνουν. Πόσοι από τους "αγωνιστές" του Indy, "αγωνιστές της φράσης", π.χ. συμμετέχουν στα συνδικάτα τους, ασχολούνται με την οργάνωση των μαζών, την "διαφώτιση" της κλπ. και ποιές εμπειρίες έχουν να μας προσφέρουν για να γίνουμε όλοι καλύτεροι. Αυτοί που πραγματικά αγωνίστηκαν και αγωνίζονται και που αυτό το πλήρωσαν και το πληρώνουν, που αγαπάνε τον λαό και τον εργαζόμενο, καταλαβαίνουν μέσα σε πόσο αντιφατικές συνθήκες ζεί κι εργάζεται ο απλός κοσμάκης. Όταν λοιπόν ασκούν κριτική το κάνουν με στόχο να βελτιώσουν τον άλλο - όχι να τον εξοντώσουν. Μαζική κριτική έλεγε ο Μάο. Αλλά πάντοτε να δίνουμε διέξοδο σε αυτόν που κριτικάρουμε. Η κριτική εξόντωσης εκφράζει τον θυμωμένο μικροαστό - διανοούμενο ή όχι δεν παίζει ρόλο. Που πάνω απο όλα βάζει τον εγωισμό του. Το έχω ξαναθέσει το ερώτημα: ασχολήθηκε κανένας να μάθει πως και γιατί ο Θύμιος αναγκάζεται να γράφει εδώ κι όχι εκεί: δηλαδή σ΄ αυτή την εφημερίδα κι όχι στην άλλη; [που μας αρέσει γιατί είναι "δημοκρατική";]. Τόσο το πολιτικό σκεπτικό του όσο και τις συνθήκες ζωής του - της απλής επιβίωσης; Διερωτήθηκε κανένας γιατί γράφουν αυτοί που γράφουν στην "Ελευθεροτυπία", στην "Καθημερινή", "ΤΑ ΝΕΑ" ή είναι παρουσιαστές στα κανάλια - καλά αμειβόμενοι; Εκτός αν πιστεύουμε ότι όλοι αυτοί ήταν και οι αξιότεροι. Σας έχει περάσει ποτέ απο το μυαλό πόσοι εξαργυρώσανε το πέρασμα τους απο την "αριστερά"; Τους "Λαϊκούς Αγώνες", το "Ριζοσπάστη", την "Πανσπουδαστική", το Ρήγα, την Αυγή τον "Σχολιαστή" ή τον 902!! Και πόσοι άλλοι δεν το έκαναν και "χάθηκαν" από το κίνημα: δημοσιογραφικά και όχι μόνο; Αυτοί που εξαργυρώσανε το "πέρασμα" τους και βολεύτηκαν συνήθως μένουν στο απυρόβλητο. Κι όχι μόνο αυτό. Αλλά ενορχηστρώνουν και επιθέσεις ενάντια σε όποιον προσπαθεί να εισβάλλει στο χώρο της δημοσιότητας των ιδεών του. Και τότε θυμούνται τον "εργοδότη" του άλλου - ξεχνώντας τον εργοδότη τον δικό τους - που διαπλεγμένος με την εξουσία, τα δημόσια έργα κλπ. είναι υπεύθυνος για αυτά που ζούμε καθημερινά στην Ελλάδα. Ιδιαίτερη προσοχή δίνουν λοιπόν στον αποκλεισμό, την διαβολή, την αποπομπή σε όποιον προφέρει λέξεις απαγορευμένες απο το σύστημα. Σε όποιον θίγει θέματα που δεν πρέπει να συζητηθούν. Είτε δεν τον προσλαμβάνουν να δουλέψει στα "Μέσα" τους - χαρίζοντας του την ελευθερία να πεθάνει της πείνας ή να σιωπήσει, είτε μόλις φανεί ότι βρήκε κάποιο καρυδότσουφλο να "πλεύσει" τον κατηγορούν ότι ρυπαίνει αυτός την θάλασσα κι όχι αυτοί με τα πετρελαιοφόρα τους. Θα μου πείτε ξεκίνησα απο το "Σχέδιο των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία" και κατέληξα στην περίπτωση Θύμιου - υπάρχουν πολλοί Θύμιοι, και τι σχέση έχουν μεταξύ τους. Έλα, όμως, που έχουν. Μόλις ο Θύμιος θέσει κάποιο ζήτημα ουσιαστικό, προβάλλουν οι "Ηρακλείς" του "καθαρού κινήματος" και στρέφουν την συζήτηση στο προσωπικό. Που οι ίδιοι οι "Ηρακλείς" τον έχουν αναγάγει σε μείζον ζήτημα. Βλέπετε ότι ο Μπουσισμός έχει κάνει καλά την δουλειά του: όπως αυτός χαρακτηρίζει "τρομοκράτη" όποιον δεν γουστάρει και τον εξαφανίζει, έτσι και οι "Ηρακλείς" μας: αυτοί ορίζουν ποιός έχει δικαίωμα να μιλάει και ποιός όχι, ποιος προσβάλλει και ποιός όχι τους χρήστες του Indy, δηλαδή αυτούς τους ίδιους. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι πραγματικά δημοκράτης - και για να θυμηθούμε και τον Λένιν που έλεγε ότι οι Μάρξ και Ένγκελς πριν γίνουν σοσιαλιστές ήταν δημοκράτες. Δύσκολο επίσης να αντιταχθείς στην "λογική" των διάφορων Μπους.

από Όλγα 21/04/2003 8:07 μμ.


Πέστα γιατί εγώ δεν μπορώ να τα πω τόσο νηφάλια και τεκμηριωμένα. Ξέρεις, φίλε μου, πάντα οι «αδιάλλακτοι» της φράσης δε συγχωρούν ποτέ την αδιαλλαξία στον τομέα της αγωνιστικής πράξης και στάσης. Και είναι αυτή η ΙΣΤΟΡΙΑ της αγωνιστικής συνέπειας και σταθερότητας του Θύμιου (ανεξάρτητα από τα σωστά του ή λάθη, τις πράξεις ή τις παραλείψεις, που ορθά επισημαίνεις) που εξοργίζει όλους αυτούς που έχουν ενσωματωθεί και ξεπουλήσει τα πάντα, κρύβοντας αυτή τη θλιβερή κατάντια τους και το ρόλο που παίζουν σήμερα πίσω από το δήθεν αριστερό, αδιάλλακτο υβριολόγιο της ανωνυμίας. Χωρίς να αντιλαμβάνονται φυσικά, λόγω αυτής της τύφλωσής τους, ότι ανακηρύσσουν το Θύμιο (όπως σωστά επισημαίνεις) σε μείζον ζήτημα. Πετυχαίνουν δηλαδή το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουν. Γεια χαρά και να μας τα λες πιο συχνά!

από NewYorker 22/04/2003 12:51 πμ.


Αν ο Θυμιος ηταν τοσο μεγαλος αντιστασιακος αγωνιστης, κοψτε του μια συνταξη, φτιαχτε του ενα ξεγυρισμενο αγαλμα, και τελειωσε η υποθεση. Απο εκει και περα, ας τον κρινουμε με βαση αυτα που λεει εδω μεσα σημερα, και με βαση τις πραξεις του το 2003, κι οχι το 1967.

από Στ. Ελευθερίου 22/04/2003 10:49 πμ.


Το ποιός ήταν είναι μεγάλος αγωνιστής δεν μπορούν να το κρίνουν τα μεγάλα σκουλίκια της αμερικανοδουλίας.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License