H δικαστική διαμάχη για το βιβλίο της Έ. Σωτηροπούλου συνεχίζεται

H δικαστική διαμάχη για το βιβλίο της Έ. Σωτηροπούλου έπειτα από αίτηση του φασίστα κωνσταντίνου πλεύρη συνεχίζεται

Έπειτα από αίτηση του φασίστα πλεύρη αποσύρθηκε προσωρινά από τις σχολικές βιβλιοθήκες το βιβλίο της Έρσης Σωτηροπούλου με τίτλο «Ζιγκ Ζαγκ στις νερατζιές».

Ο εκδοτικός οίκος Κέδρος κατέθεσε πρόσφατα αίτηση ανάκλησης της απόφασης. Η απόφαση προσωρινής απόσυρσης του βιβλίου από τις σχολικές βιβλιοθήκες χαρακτηρίζεται από την Εταιρεία Συγγραφέων καταδικαστέα και προκλητική. Η εταιρεία σχολιάζοντας την ουσία της απόφασης τονίζει πως παραπέμπει στις χειρότερες μέρες του ελληνοχριστιανικού ιδεώδους.

Η συγγραφέας δήλωσε σχετικά ότι «Δεν πρόκειται να απολογηθώ για το βιβλίο μου. Τα όρια μεταξύ λογοτεχνίας και πορνογραφίας είναι σαφή και εύληπτα, ακόμα και για τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Αλλά βέβαια η ηθικολογία χρειάζεται το πορνό, διψάει για ‘αμαρτία’, γιατί έτσι μόνο μπορεί να ορίσει τον εαυτό της».

Δημοσιοποιήθηκε σήμερα το κείμενο της απόφασης ασφαλιστικών μέτρων με το οποίο διατάχθηκε η προσωρινή απόσυρση του βιβλίου της Ε.Σωτηροπούλου από τις σχολικές βιβλιοθήκες.

Δεν θα σχολιάσω τίποτα άλλο εκτός από την υπέρβαση της αρμοδιότητας του ίδιου του Δικαστή: σκοπός των ασφαλιστικών μέτρων είναι να διαφυλαχθεί ένα δικαιώμα του αιτούντος τα ασφαλιστικά μέτρα. Η απόφαση δεν αναφέρει ούτε μισή λέξη για το εν λογω υποτιθέμενο "δικαίωμα" του κου Πλεύρη. Ο κος Πλεύρης δεν υπέβαλε την αίτηση ως μαθητής, ούτε ως ασκών τη γονική μέριμνα μαθητή.

Συνεπώς ο κος Πλεύρης δεν έχει ατομικό και ενεστώς έννομο συμφέρον να ζητάει από δικαστήρια να του διασφαλίσουν το "δικαίωμα" να μην υπάρχουν τα βιβλία που δεν του αρέσουν στις σχολικές βιβλιοθήκες. Το ελληνικό δίκαιο δεν προβλέπει "λαϊκή αγωγή" (actio popularis) για όταν κάτι δεν μας αρέσει ή μας θίγει γενικά ως μέλος της ελληνικής κοινωνίας. Γι΄αυτό και απορρίφθηκαν οι σχετικές αιτήσεις για το Μ εις την Νι του Ανδρουλάκη πριν από χρόνια.

Επιπλέον τα πολιτικά δικαστήρια κάποτε θα πρέπει να αντιληφθούν ότι όταν τα κρατικά όργανα -όπως το Υπουργείο Παιδείας- λειτουργούν στο πλαίσιο της ενάσκησης δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν υφίσταται αρμοδιότητα της αστικής δικαιοσύνης, γιατί σαφώς ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας περιορίζει την αρμοδιότητά τους σε ιδιωτικές διαφορες.

Τέλος, το Σύνταγμα προβλέπει στο άρθρο 14 μια συγκεκριμένη διαδικασία για την περίπτωση που ένα έντυπο κριθεί "άσεμνο" και προβλέπει αρμοδιότητα του εισαγγελέα και του δικαστικού συμβουλίου - όχι του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων!

Θα υπενθυμίσω μια παλαιότερη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (σε υπόθεση του Μ.Τριανταφυλλόπουλου) στην οποία κρίθηκε ότι ουδείς έχει το δικαίωμα να αντιποιείται το ρόλο του εισαγγελέα.

Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για μια αστεία, αλλά και μελανή περίπτωση λογοκρισίας, καθώς και υπέρβασης δικαιοδοτικής αρμοδιότητας. Θα πρέπει να ζητηθεί κατεπειγόντος ή άρση του εν λόγω ασφαλιστικού μέτρου.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License