ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡ

Mia ypokeimeniki matia stin synadisi katoikon ton dytikon proasteion gia na sizitisoume gia tin Parnitha kai na analavoume drasi.

  ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ H συνάντηση έγινε στο Πάρκο Περιβαντολλογικής Ευαισθητοποίησης (Πάρκο Α.Τρίτση, κοντά στους Αγίους Αναργύρους, με θέα την Πάρνηθα και το casino της), σε έναν από τους αδόμητους χώρους της Αττικής που οφείλουμε να προστατέψουμε, να διατηρήσουμε δηλαδή τον δημόσιο χαρακτήρα τους και να τους περιφρουρήσουμε από τους επιχειρηματίες (βλ. Ελευθεροτυπία, 12.07 : 9 αδόμητοι δημόσιοι χώροι σε κίνδυνο, Ανοιχτή Πόλη κλπ). Από τους εκπροσώπους των τοπικών ομάδων και κινητοποιήσεων ακούστηκαν: o Πολλοί πρόλογοι (ο εθνικός μας δρυμός κάηκε για να διασφαλιστεί η ηλεκτροδότηση της Αθήνας και το ακέραιο του casino, των κεραιών και του ραντάρ της αεροπορίας κλπ.) o Πολλές αναφορές στους ιθύνοντες και «μεγάλους εχθρούς» μας (κατασκευαστικές εταιρείες, οικοδομικοί συνεταιρισμοί, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, καπιταλισμός κλπ.) o Τα μέσα αποχαρακτηρισμού δασικής και δημόσιας γης (αναθεώρηση του άρθρου 24, προεδρικά διατάγματα και απόσυρσή τους, η δημιουργία «ζωνών χρήσεων», οι «ήπιες παρεμβάσεις» κλπ) o Τα εγκλήματα των μεγαλοβιομηχάνων (διυλιστήρια Ασπροπύργου, εναπόθεση και ραδιενεργών αποβλήτων στα Λακώματα κλπ.)και τα σχέδια για πλήρη καταστροφή των φυσικών φίλτρων που έχουν απομείνει στην Αττική (‘Ορος Αιγάλεω, Ποικίλον Όρος κλπ) Τονίστηκε η νέα διάσταση που παίρνουν οι τοπικοί αγώνες μετά και από την καταστροφή της Πάρνηθας, μια και καταδείχτηκε σε όλο της το μεγαλείο φέτος η αναγκαιότητα της διατήρησης και δημιουργίας χώρων πρασίνου στην πόλη (Ελληνικό, Ελαιώνας, Πετρούπολη, Πατήσια, Καματερό κλπ), για την «αποτροπή μιας θερμικής βόμβας στο λεκανοπέδιο», επιδημιών κλπ. Τονίστηκε επίσης η ελπιδοφόρος οργή του «κόσμου», αλλά και η απογοήτευση που στην χθεσινή συνέλευση, παρόλο που «το θέμα της Πάρνηθας μας ενώνει όλους», παρόντες ήταν οι ήδη ενεργοί πολίτες και όχι αυτός ο «απλός κόσμος». Δεν παρέλειψαν επίσης αρκετοί από τους παρευρισκομένους να προτείνουν την άμεση συγκρότηση συντονιστικής επιτροπής, κάτι σύνηθες και απογοητευτικό, μια και, όπως σωστά έθιξε ένας τυπάς από τον Αυτοδιαχειριζόμενο Αγρό Καματερού, είναι όχι μόνο πρόωρο και περιττό (δεν προηγήθηκαν προτάσεις για άμεση δράση), αλλά και αποπροσανατολιστικό, τη στιγμή που η δύναμη αυτού του νέου ξεσηκωμού έγκειται σε μια «πολιτική πρώτου προσώπου», στο ότι ο «κόσμος», χωρίς δευτεροβάθμια σχήματα, είναι τώρα πρόθυμος να αγωνιστεί για την φύση και την υγεία του. Μια κοπέλα που δραστηριοποιείται στο Χαλάνδρι εξέφρασε την λύπη της για ένα από τα επίκαιρα forwards (το οποίο λίγο ή πολύ έριχνε την ευθύνη για τους εμπρησμούς και την οικοπεδοποίηση στον καθένα μας), λέγοντας συγκεκριμένα ότι «ε, να μην αυτομαστιγωνόμαστε κιόλας (...) ξέρουμε τους υπευθύνους, είναι οι πολιτικές που ακολουθούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις» κλπ. Ακούστηκε επίσης το πομπώδες και εγωιστικό: «Να δούμε ξανά το δάσος της Πάρνηθας το συντομότερο δυνατόν» (άμεση αναδάσωση του εθνικού δρυμού). Οι δικές μου παρεμβάσεις είχαν να κάνουν με: o Αυτήν ακριβώς την ανθρωποκεντρική προσέγγιση του ζητήματος. Το αίτημα για άμεση αναδάσωση πρέπει να αφορά μόνο περιοχές εκτός δρυμού, την από πολλούς διεκδικούμενη περιφέρεια της Πάρνηθας, περιοχές όπου έχουν διπλο- και τριπλο- καεί (Πεντέλη κλπ) και αδόμητους ακόμα χώρους εντός λεκανοπεδίου. Ολοκληρωμένες μελέτες για την οικολογία και αναγέννηση του ελατοδάσους δεν υπάρχουν ακόμα (τα ερευνητικά κέντρα που συμμετέχουν στο πρόγραμμα Phoenix, του ευρωπαϊκού δασικού ιδρύματος EFI έχουν μπροστά τους πολύ δρόμο και λίγη οικονομική υποστήριξη), και είναι πολύ επικίνδυνη κάθε ανθρώπινη παρέμβαση. Πρέπει να λάβουμε υπ’όψιν το υπόγειο οικοσύστημα (below-ground biodiversity) και τους μηχανισμούς αναγέννησης που η φύση διαθέτει: τα δίκτυα μυκήτων που συγκρατούν τα απαραίτητα συστατικά του εδάφους και τροφοδοτούν τα φυτά από την εμβρυακή τους μορφή (διατηρημένοι σπόροι) μέχρι και την ώριμη ηλικία τους, τις ρίζες των καμμένων δένδρων, τα βακτήρια που συμμετέχουν στον κύκλο του αζώτου, και τους πληθυσμούς ασπονδύλων (υπόγεια είδη, αυγά και προνύμφες, αναγκαίοι παράγοντες τόσο για την διατήρηση της ποιότητας του εδάφους αλλά και για την επακόλουθη αναγέννηση της χλωρίδας – για να μην αναφερθούμε στην ομορφιά και σπανιότητά τους). Τα έλατα χρειάζονται σκιά για να αναπτυχθούν και κατά πάσα πιθανότητα οι κώνοι τους δεν κατάφεραν να αμυνθούν στην φωτιά. Αυτό αποτελεί και το επιχείρημα για την φύτευση πεύκων. Χμμμμ... Δεν θα ΄πρεπε να περιμένουμε να δούμε πρώτα πόσο επαρκής θα τους είναι η σκιά από τα πρώτα φυτά που θα αναγεννηθούν πριν παρέμβουμε; Δεν θα ‘ταν προτιμότερο να σπείρουμε σπόρους αυτού του ενδημικού είδους αφ’ότου και εφ’ όσον δεν δούμε μέσα στα επόμενα 50 χρόνια ελπίδα φυσικής αναγέννησης; Μήπως η αύξηση της θερμοκρασίας του λεκανοπεδίου (να ‘ναι καλά τα κλιματιστικά μας) θα αποτρέψει την επανακαθιέρωση αυτού του είδους ούτως ή άλλως; Δεν είναι ύποπτη η πρόθεση των 25 μεγάλων επιχειρήσεων να «αναδασώσουν τον εθνικό μας δρυμό»; Πρόκειται μόνο για τις φοροαπαλλαγές τους ή ζητούν και κάτι περισσότερο από τις καμμένες εκτάσεις; Αντίστοιχες ενστάσεις έχουν εκφραστεί και για τα αντιπλημμυρικά έργα. Υπάρχει όντως κίνδυνος πλημμύρας; Ποιός απειλείται; Ποιός και μέσα σε πόσο χρόνο έκανε τις σχετικές μελέτες; Ποιός αναλαμβάνει τα έργα; Ποιές οι επιπτώσεις τους; o Την αίσθησή μου ότι διαιωνίζουμε μια αυταπάτη. Ναι, όντως, ο «κόσμος» οργίστηκε και –έστω και ετεροχρονισμένα- αρχίζει να την ψάχνει. Και ήταν εντυπωσιακές οι συγκεντρώσεις και της Κυριακής (8.7) και της Παρασκευής (13.7), πόσο μάλλον που έιναι Ιούλιος μήνας. Αλλά το συναισθημα ξεφουσκώνει και εμείς οι καλοί Έλληνες έχουμε μάθει να συγχωρούμε. Είναι αναγκαίο λοιπόν, σε αυτό το ζήτημα που μας αγγίζει όλους ανεξαιρέτως - τουλάχιστον βιολογικά – (σε αντίθεση με το Σάμινα, την Ρικομέξ, τα βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα κλπ.), να εφαρμόσουμε το ρητό: «η επανάληψη είναι μήτέρα της μαθήσεως», όπως έχει πει η Ελένη στις σχετικές συζητήσεις μας στο καράβι, την Πάρνηθα και στα πεζούλια της Θεμιστοκλέους. Πάνω σε αυτό λοιπόν, έπεσε μια ενδιαφέρουσα πρόταση, που αφορά στα σχολεία, σε ενημέρωση και κινητοποιήσεις (κλέισιμο και περιήγηση στην καμμένη περιοχή) μόλις ανοίξουν και πάλι. Βρήκα την ιδέα γόνιμη, γιατί, αφ’ενός, μπολιάζουμε την επόμενη γενιά (μεγαλο κομμάτι της οποίας θα ζει στη συνέχεια με νεφελοποιητές και μάσκες οξυγόνου) με βασικές αρχές οικολογίας και επιβίωσης, αφ’ετέρου ελπίζουμε να ευαισθητοποιηθούν οι γονείς και να αναλάβουν δράση τώρα. Αλλά (και αυτή είναι η αυταπάτη που τους κατέδειξα), στους «εχθρούς» θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε και τον «κόσμο» για τον οποίο οι συγκεντρωμένοι χθες στο θεατράκι αγωνίζονται. Ο «κόσμος» πολύ θα ‘θελε να χτίσει κι αυτός μια σπιταρόνα σε δασική έκταση και η οργή μεγάλου μέρους της κοινωνίας είναι ότι δεν πρόλαβαν να διεκδικήσουν κάποιο κομμάτι της. Ο σημαντικότερος παράγοντας για την «αφύπνηση του κόσμου» είναι να γίνει σαφής η σχέση ανάμεσα στην ποιότητα της φύσης και την υγεία, αλλά και πάλι, ενδεχομένως και αυτό να μην πιάσει. Θα ήταν ίσως πιο γόνιμο, όπως λέει και η Ελένη, να απευθυνθούμε στον «κόσμο» με όρους οικονομικούς, μιλώντας τους για το κόστος της υγειονομικής τους περίθαλψης αντί για καρκίνους. Το ποσοστό αναπνευστικών νοσημάτων σε παιδιά των δυτικών προαστίων έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Ωστόσο, λίγοι είναι αυτοί που ανακυκλώνουν για να μειωθεί ο όγκος της χωματερής. Ένας από τους αγωνιστές ένιωσε ότι ο λόγος μου προσέβαλε τον ίδιο και όλους τους παρευρισκομένους, και μίλησε ξανά για τις ευθύνες της αστικής τάξης. Του απάντησα ότι οι Θρακομακεδόνες δεν χτίστηκαν από την αστική τάξη, αλλά από τον κάθε κακομοίρη, μην τρελλαθούμε τώρα. Αμέσως κατάλαβα ότι προκάλεσα μια αναστάτωση στον χώρο (αν είχα επιστρατεύσει την πολιτική μου ορολογία, θα έλεγα «το ένδοξο προλεταριάτο» αντι για «τον κάθε κακομοίρη» και ίσως να ένιωθα πιο ασφαλής) o Σχετικά με το ζήτημα του «τί κάνουμε τώρα», ρώτησα αν γνωρίζει κανείς για την τύχη των αεροφωτογραφιών, μεταφέροντας την ανησυχία της Τίνας ότι αν αυτές δεν καταχωρηθούν από επίσημο φορέα και δεν πιστοποιηθούν, κινδυνεύουν να χάσουν την νομική τους ισχύ. Με άλλα λόγια, πρέπει να γνωρίζουμε όλοι τι κάηκε και πού και να έχουμε και αποδείξεις. Ας την ψάξουμε (διάολε, αυτόν τον καιρό ο «κόσμος» έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο, τηλέφωνο, internet, και ξέρει και να διαβάζει)! Ως άμεση δράση πρότεινα το αυτονόητο (είναι κρίμα όμως που το αυτονόητο δεν εκφράστηκε και από άλλους στη συνελευση), το οποίο είναι το εξής: Επισκεπτόμαστε σε τακτά χρονικά διαστήματα τις απειλούμενες δασικές περιοχές. Βλέπουμε μπουλντόζα; Ανεβάζουμε φωτογραφία στο διαδίκτυο (και τις συντεταγμένες) και καλούμε σε άμεση προσέλευση: «Ε, παιδιά, εδώ πάνε να ρίξουν μπετά!» Έχουν ήδη αναρτηθεί κάποιες φωτογραφίες από Πεντέλη και Πάρνηθα. (και τώρα είμαστε και καλυμμένοι τυπικά, βλ. Ανακοίνωση τύπου του ΥΠΕΧΩΔΕ, 9.7). Ακόμα και αυτή η τολμηρή νεολαία του τόπου μπορεί έτσι να βρει κάτι πιο εποικοδομητικό να κάνει από το να καίει αυτοκίνητα. Έκατσα μέχρι τις έντεκα παρά χωρίς να τις φάω, οπότε κι έφυγα να προλάβω λεωφορεία, χάνοντας τα διαδικαστικά της συγκρότησης επιτροπής αγώνα. Κάνω έκκληση σε όποιον πάει στην ανοιχτή συνέλευση στον λόφο του Στρέφη (Παρασκευή 20 Ιούλιου, 7μμ), καταρχάς να πάει λίγο διαβασμένος και κατα δεύτερον να μην κολώσει να μιλησει. o Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε τα σχέδια των μεγαλων κατασκευαστικών εταιρίών στο βουνο; Να κρατήσουμε τις μεγαλοεπιχειρήσεις (χρήση μπετόν) μακριά από τα «ήπια δασοτεχνικά έργα»! (η μάχη κερδήθηκε τυπικά, χρειάζεται όμως και στενή παρακολούθηση) o Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε την δενδροφύτευση του εθνικού βουνού; (Καλό ανέκδοτο κι αυτο. Τώρα έμαθα ότι η αντίρρηση των δασολόγων είναι ομόφωνη) Ποιοί κρύβονται πίσω από την Διεύθυνση Αναδασώσεως Αττικής; o Πώς μπορούμε να φτάσουμε όλοι μαζί μπροστά στην κάθε μπουλντόζα (αν το δασαρχείο κάνει την πάπια);

από ένας που ήταν εκεί... 16/07/2007 9:12 μμ.


Η συνέλευση είχε τα προβλήματά της:

Καταρχήν προβλήματα θεματικής: Ενώ εξαρχής συγκαλέστηκε ως μια συνέλευση για την Πάρνηθα, ήταν αρκετές οι συλλογικότητες που ζητούσαν να μετεξελιχθεί σε ένα μητροπολιτικό σχήμα (είτε για την Δυτική Αθήνα είτε και για ολόκληρη την πόλη).

Κατά δεύτερον προβλήματα στόχευσης: Δεν έλειψαν οι αναφορές και οι προτάσεις για δράση για κινητοποιήσεις ενάντια στην κυβέρνηση με παράλληλη καταδίκη της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ ή ακόμη και για μέτωπο της εργατικής εξουσίας ενάντια στον καπιταλισμό(!!!). Σε κάποιες περιπτώσεις η Πάρνηθα χανόταν ολότελα ανάμεσα στο ξετύλιγμα μιας μείζονας πολιτικής ατζέντας.

Και τέλος προβλήματα πρακτικών προτάσεων: Ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της συνέλευσης επικεντρώθηκε ανάμεσα στις αριστερές οργανώσεις και στις συλλογικότητες που απαιτούσαν συντονιστικό (χωρίς όμως να εξηγούν τι ακριβώς θέλουν να κάνουν με αυτό) και στις συλλογικότητες που πρότειναν άμεση τοπική δράση στο επίπεδο της γειτονιάς για το ζήτημα της Πάρνηθας καθώς αυτό είναι που πρωταρχικά λείπει.

Τελικά δεν σχηματίστηκε συντονιστικό, καθώς ήταν παραπάνω από αρκετές οι αντιρρήσεις (και δεν ήταν μόνο του αυτοδιαχειριζόμενου αγρού του Καματερού) ενάντια σε ένα γραφειοκρατικό σχήμα-σφαγίδα χωρίς σαφές περιεχόμενο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τέλος κάποιες από τις αριστερές ομάδες που συμμετείχαν στην διαδικασία παραδέχτηκαν ότι είχαν ανάγκη την ύπαρξη ενός τέτοιου οργάνου καθώς οι ίδιες δεν έχουν τοπική δράση.

Είναι περιττό να ειπωθεί ότι η συνέλευση τέλειωσε με αντεγκλήσεις. Ως μοναδικός όμως καταγεγραμμένος και συμφωνημένος στόχος αυτής της διαδικασίας προέκυψε η προτροπή για τη δημιουργία συνελεύσεων από τα κάτω για το ζήτημα της Πάρνηθας στους δήμους της Δυτικής Αθήνας.

Τα παραπάνω είναι πολύ συνοπτικά και δεν μπορούν φυσικά να αποδώσουν μια 4ώρη συνέλευση 150 ανθρώπων. Τα προβλήματα θεωρίας και πράξης για την τοπική δράση στο μητροπολιτικό πεδίο παραμένουν -και επειδή ακριβώς είναι πολύπλοκα απαιτούν και την αντίστοιχη επεξεργασία.

Τα πάντα συνεχίζονται!

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License