Υποχώρησε το κίνημα, οι στόχοι παραμένουν. (Προκήρυξη φοιτητών της ΚΟΝΤΡΑΣ)

Υποχώρησε το κίνημα, οι στόχοι παραμένουν

 

 

Υποχώρησε το κίνημα,

οι στόχοι παραμένουν

 

 

Συνάδελφοι

 

Ο δεύτερος γύρος των καταλήψεων ολοκληρώθηκε. Οχι με τον καλύτερο τρόπο, όχι με τη νίκη του κινήματός μας, αλλά πάντως ολοκληρώθηκε. Αυτή είναι η πραγματικότητα και με βάση αυτή πρέπει να κάνουμε την αποτίμηση της πορείας του κινήματός μας μέχρι τώρα  και να δούμε πώς θα προχωρήσουμε από εδώ και μπρός.

 

Οπως είναι γνωστό, η δική μας πρόταση ήταν να συνεχίσουμε τις καταλήψεις και μετά το Πάσχα, γιατί μπροστά μας είχαμε μια κυβέρνηση εξαιρετικά αδυνατισμένη πολιτικά, λόγω του σκανδάλου των ομολόγων. Μπορούσαμε να συνεχίσουμε και να νικήσουμε. Να καταργήσουμε το νόμο-πλαίσιο. Την ίδια άποψη είχε και ένα τεράστιο ποσοστό του μπλοκ των καταλήψεων, όμως αυτή δεν υιοθετήθηκε από την πλειοψηφία. Οπως έδειξαν οι τελευταίες συνελεύσεις, τα καύσιμά μας σώθηκαν, επομένως η αναδίπλωση ήταν αναπόφευκτη.

 

 Υποχώρηση, όχι ήττα

 

Ο νόμος-πλαίσιο της κυβέρνησης Καραμανλή δεν καταργήθηκε σ’ αυτή τη φάση. Δεν καταφέραμε να φτάσουμε σε αυτό τον στόχο. Το αποτέλεσμα, όμως, σε καμιά περίπτωση δε μπορεί να χαρακτηριστεί σαν νίκη της κυβέρνησης και ήττα του κινήματός μας. Περισσότερο με μια ανακωχή μοιάζει. Με μια εύθραυστη ισορροπία, που οι επόμενοι μήνες θα δείξουν προς ποια κατεύθυνση θα διαταραχθεί. Γιατί ως διαρκής ισορροπία δεν πρόκειται να διατηρηθεί. ‘Η η κυβέρνηση θα φοβηθεί το κόστος ενός νέου γύρου κινητοποιήσεων και δεν θα δοκιμάσει να εφαρμόσει τις βασικές διατάξεις του νόμου-πλαισίου ή θα το αποτολμήσει και τότε θα φανεί ποιες είναι οι δυνάμεις μας, αλλά και της πλειοψηφίας των πανεπιστημιακών που έχουν ταχθεί κατηγορηματικά ενάντια στο νόμο-πλαίσιο. Τότε θα δοκιμαστούμε όλοι.

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορούσαμε να καταργήσουμε αυτό το νόμο, αν συνεχίζαμε τις καταλήψεις. Ειδικά στη σημερινή συγκυρία, με την κυβέρνηση στριμωγμένη από το σκάνδαλο της καταλήστευσης των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Απ’ αυτή την άποψη, σίγουρα χάσαμε μια ευκαιρία. Ομως, δεν είμαστε εδώ για να θρηνούμε για τις χαμένες ευκαιρίες, αλλά για να αποτιμήσουμε την κατάσταση και να καταθέσουμε τις απόψεις μας γι’ αυτό που έγινε και γι’ αυτό που πρέπει να γίνει.

 

Παρακαταθήκες

 

Τι κατακτήσαμε μ’ αυτό το δεύτερο γύρο καταλήψεων;

 

-         Καταφέραμε να σταματήσουμε τη διαδικασία αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος, σπρώχνοντας το ΠΑΣΟΚ συνολικά έξω από την αναθεωρητική διαδικασία. Μια νίκη η σημασία της οποίας δεν πρέπει να μειώνεται, όπως κάνει η ΚΝΕ-ΠΚΣ, με επίκληση του ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αλλάξει τη θέση του υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Εγγύηση για τη μη αναθεώρηση του άρθρου 16 δεν είναι το ΠΑΣΟΚ, αλλά το κίνημά μας, που κόντρα στην κρατική καταστολή και στην ηττοπαθή και διαλυτική τακτική της ΚΝΕ-ΠΚΣ, κατάφερε να νικήσει σ’ αυτή τη φάση και το ίδιο θα καταφέρει και στην επόμενη.

 

-         Καταφέραμε να απονομιμοποιήσουμε το νόμο-πλαίσιο της Γιαννάκου, να φέρουμε στη θέση του απολογητή το κομμάτι εκείνο του πανεπιστημιακού κατεστημένου που τον στήριζε και να καταδείξουμε σε όλη την εργαζόμενη κοινωνία την ουσία του. Ο νόμος αυτός έχει καταστεί εντελώς αναξιόπιστος στα μάτια προπαντός της πανεπιστημιακής κοινότητας και δύσκολα θα βρεθούν μέσα στο πανεπιστήμια δυνάμεις να τον στηρίξουν. Και πάντως, οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής του δεν θα είναι «αναίμακτη».

 

-         Καταφέραμε, μετά από πολλά χρόνια ντροπής, πολλά χρόνια πλήρους απραξίας, να συσπειρωθούμε στην βάση ενός κινήματος. Να ανακαλύψουμε τις αξίες της συλλογικότητας και του αγώνα. Να αμφισβητήσουμε τα κυρίαρχα ιδεολογήματα, τον ατομικισμό, τον καριερισμό, την οσφυοκαμψία, την υποταγή. Μια ολόκληρη γενιά δοκίμασε τα βήματά της σ’ ένα δρόμο που δεν είχε βαδίσει προηγούμενα και κατάφερε, κόντρα σε μύρια όσα εμπόδια, να βαδίσει μέχρι το τέλος με το κεφάλι ψηλά. Ακόμα και όταν οι δυνάμεις της την εγκατέλειψαν και δεν μπορούσε να τραβήξει άλλο.

 

-         Τέλος, διαμορφώθηκε ένα ισχυρό ριζοσπαστικό μπλοκ, που δεν αποτελείται από το άθροισμα των οργανωμένων παρατάξεων που συμμετείχαν στο μπλοκ των καταλήψεων, αλλά από τους φοιτητές που χωρίς ιδιοτέλεια και πολιτική υστεροβουλία πήραν στις πλάτες τους αυτόν τον αγώνα, στήριξαν τις καταλήψεις, μάτωσαν στις πορείες, εισέπνευσαν τα χημικά των πραιτόρων του κράτους, συγκρούστηκαν με τις κατεστημένες δομές της κοινωνίας. Αυτοί οι φοιτητές ήταν το πραγματικό μπλοκ των καταλήψεων και όχι οι υπογραφές κάτω από τα «πλαίσια». Η δυναμική αυτού του μπλοκ φάνηκε και στις συνελεύσεις αυτής της εβδομάδας, κυρίως αυτές της Δευτέρας και της Τρίτης, γιατί την Τετάρτη τα πράγματα είχαν ήδη κριθεί. Το μπλοκ των καταλήψεων κατέγραψε σημαντικότατα ποσοστά ψήφων στις περισσότερες συνελεύσεις και αν δεν υπήρχε το πισώπλατο χτύπημα των δυνάμεων του Περισσού και του ΣΥΝ, που διέσπασαν τα «πλαίσια» των συντονιστικών επιτροπών κατάληψης, θα είχαμε ένα σημαντικό αριθμό καταλήψεων και αυτή την εβδομάδα.

Εμείς τελικά είμαστε αυτοί που μπορούμε να αντισταθούμε ουσιαστικά στην προσπάθεια εφαρμογή του νόμου μέσα στις σχολές, στην καθηγητική αυθαιρεσία, στην λογική τιμωρίας των κινητοποιούμενων φοιτητών, στην εντατικοποίηση των σπουδών.

Ολα αυτά το φοιτητικό κίνημα πρέπει να τα κρατήσει. Είναι οι παρακαταθήκες του αγώνα του. Οχι για να τις βάλει σε κάποια βιτρίνα του μουσείου των κινημάτων, αλλά γιατί αυτές οι παρακαταθήκες θα χρειαστούν στο άμεσο μέλλον, αφού τίποτα ακόμα δεν έχει κριθεί.

 

Τα αίτια της υποχώρησης

 

Φτάνοντας στην σημερινή κατάσταση όπου το κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση, ας δούμε τα αίτια που οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα.

 

-         Δεν καταφέραμε να σπάσουμε την κοινωνική απομόνωση, την οποία μεθόδευσαν κυβέρνηση, αντιπολίτευση, ΜΜΕ και συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Κατάσταση για την οποία δεν είμαστε κυρίως εμείς υπεύθυνοι, αλλά η ίδια η εργαζόμενη κοινωνία, που έβλεπε τα παιδιά της να αγωνίζονται, να δέρνονται και να πνίγονται στα χημικά και δεν αντιδρούσε. Είναι η γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στο εργατικό κίνημα και την οποία δεν καταφέραμε να αλλάξουμε, έστω και προσωρινά. Κι είναι αυτό κυρίως που τροφοδότησε την κυβερνητική αδιαλλαξία και τον τσαμπουκά που επιδείχτηκε έναντι των φοιτητών. Το μόνο για το οποίο θα έπρεπε να κάνουμε αυτοκριτική είναι ότι παραμελήσαμε εντελώς αυτόν τον τομέα και περιοριστήκαμε απλά στις καταλήψεις και στις ανά εβδομάδα διαδηλώσεις. Δεν εξαντλήσαμε, δηλαδή, όλα τα περιθώρια ξεσηκώματος της κοινωνικής συμπαράστασης.

 

-         Σαν συνέπεια και του παραπάνω, η πίεση πάνω στους φοιτητές από τις οικογένειές τους ήταν πολύ μεγάλη. Η ψυχολογία που πέρασε μαζικά ήταν ότι η κυβέρνηση δεν επρόκειτο να κάνει πίσω και άρα οι φοιτητές ματαιοπονούν και τζάμπα χάνουν μαθήματα και εξετάσεις αγωνιζόμενοι για κάτι που είναι αδύνατο να επιτευχθεί. Αυτή η ψυχολογία, σε συνδυασμό με το «νοικοκυριλίκι», αύξησε την πίεση πάνω στους φοιτητές.

 

-         Κούραση υπήρχε και μέσα στο ίδιο το φοιτητικό κίνημα, που δεν είχε συνολικά τον καθαρό ορίζοντα που απαιτείται σε αγώνες που τραβούν σε μήκος. Αναβλήθηκε η εξεταστική του Γενάρη και άρχισε να εμφιλοχωρεί ο φόβος για απώλεια και νέας εξεταστικής, μαζί με το δίλημμα «μέχρι πότε θα κάνουμε κατάληψη»;  Ετσι, με τη βοήθεια και των διάφορων «καλοθελητών» άρχισε να μπαίνει το Πάσχα σαν ορόσημο, λες και θα ήταν δύσκολο στην κυβέρνηση να πληροφορηθεί αυτό το κλίμα, να το τροφοδοτήσει (μέσω των ΜΜΕ) και να επενδύσει σ’ αυτό για να διασώσει το νόμο-πλαίσιο και το γόητρό της.

 

-         Η εγκατάλειψη του αγώνα από την ΠΟΣΔΕΠ ήταν πλήγμα για το κίνημα. Γιατί η ΠΟΣΔΕΠ δεν περιορίστηκε στη δική της αποχώρηση, αλλά έδρασε διαλυτικά και υπονομευτικά. Αντί να στηρίξει το κίνημα των καταλήψεων, ζητούσε να στοιχηθούν οι πάντες στη γραμμή «να καταργήσουμε το νόμο στην πράξη». Στην ίδια κατεύθυνση έδρασαν την κρίσιμη στιγμή οι δυνάμεις της ΚΝΕ-ΠΚΣ και του ΣΥΝ-Δικτύου (ιδιαίτερα οι πρώτες, γιατί οι δεύτερες είναι αμελητέες). Μετατράπηκαν σε «κόκκινη ΔΑΠ», πολύ πιο επικίνδυνη από τη «γαλάζια», γιατί φορούν και αγωνιστική λεοντή. Ετσι, κατάφεραν να επηρεάσουν τα ταλαντευόμενα στρώματα του μπλοκ των καταλήψεων. Στην ίδια κατεύθυνση, αν και όχι ανοιχτά απεργοσπαστικά, κινήθηκε και ένα κομμάτι από τις δυνάμεις της ΕΑΑΚ. Το αποτέλεσμα ήταν αντί για ένα ενιαίο μπλοκ που με αισιοδοξία βλέπει τον αγώνα του και στηρίζει το πιο ταλαντευόμενο κομμάτι του, να έχουμε πολλαπλασιασμό των φυγόκεντρων δυνάμεων και καλλιέργεια κλίματος απογοήτευσης και ηττοπάθειας.

 

Τίποτα δεν χάθηκε

 

Είπαμε και στην αρχή: το κίνημα υποχώρησε, δεν ηττήθηκε. Δεν ήταν, βέβαια, συντεταγμένη υποχώρηση, δεν ήταν όμως και άτακτη φυγή. Από δω και πέρα όλες οι δυνάμεις θα κριθούν σ’ αυτό που έλεγαν και λένε: μπλοκάρισμα του νόμου-πλαισίου σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής του. Το πιστεύουν αυτό ή απλά λένε μεγάλα λόγια, ενώ το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα ψηφαλάκια στις όποιες εκλογές;

 

Για τις πρωτοπόρες δυνάμεις του κινήματος η πρόκληση είναι μεγάλη. Δεν πρέπει να παρασυρθούν από τις σειρήνες της ατομικότητας, αλλά να δώσουν συνέχεια στη συλλογικότητα που αναπτύχθηκε στη διάρκεια των καταλήψεων, να κρατήσουν συγκροτημένο τον πυρήνα του μπλοκ των καταλήψεων, να δοκιμαστούν στα άμεσα και καθημερινά, να μην αφήσουν την κυβέρνηση σε χλωρό κλαρί.

 

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

 

20 Απρίλη 2007

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License