Για τα φοιτητικά. Πως συνεχίζουμε και γιατί.

Ανάλυση των συνθηκών και πρόταση για συνέχιση του αγώνα.

 Το φθινόπωρο, κατά πάσα πιθανότητα θα γίνουν εκλογές. Και κατά πάσα πιθανότητα θα εκλεγεί πάλι η ΝΔ. Υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος που να πιστεύει ότι θα έχει ελπίδες ένα φοιτητικό κίνημα να ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ το νέο νόμο απέναντι σε μία κυβέρνηση που μόλις θα έχει εκλεγεί μέσω εθνικών εκλογών και θα κουβαλάει το τσαμπουκά της νέας κυβέρνησης με την επιβεβαίωση του λαού; Μα καλά, είστε σοβαροί;!;
Μόλις σήμερα και χθες η ΝΔ πέρασε το σκόπελο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Οι φοιτητές το έληξαν. Σαν όνειρο θα τους ακούγεται. Και τώρα με ήσυχο το κεφάλι μπορούν σιγά-σιγά να το πάνε για εκλογές, ώστε να έχουν πιο σίγουρο, και με λιγότερες απώλειες, το εκλογικό αποτέλεσμα που επιθυμούν, δηλαδή νίκη και αυτοδύναμη κυβέρνηση. Και εμείς, από την πλευρά του ανταγωνιστικού πόλου, που δεν θέλουμε απλά την κατάργηση ενός νόμου, αλλά που διεκδικούν τη δυνατότητα να παίζουν καίριο ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής σκηνής, παραδίνουμε τα όπλα. ΛΑΘΟΣ.

Προτείνω.
Αρχικά να αφήσουμε τις εκλογές. Και αυτό είναι απεύθυνση και στα ΕΑΑΚ και στην ΑΚ (ο καθένας από τη πλευρά του). Θα λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά. Επίσης προτείνω να αφήσουμε τα πλαίσια καταλήψεων για μια-δυο βδομάδες. Έτσι να δούμε εάν οι φοιτητές μπορούν να δεχτούν την "κανονικότητα" των έξτρα μαθημάτων και των συμπιεσμένων εξεταστικών μέσα στο κατακαλόκαιρο. Εγώ αμφιβάλλω! Και αρχές Μαίου, μόλις τελειώσει και το θέμα των εκλογών (9 Μάη), νέο γύρο συνελεύσεων και καταλήψεων μέχρι το καλοκαίρι. Και προς ολοταχώς για κατάργηση, με νέα δυναμική. Αλλιώς, τα φοιτητικά με προοπτική νίκης ξεχάστε τα για τουλάχιστον 2 χρονάκια.  Με το νόμο να εφαρμόζετε, με τις καταλήψεις να είναι παράνομες, το άγχος μην χάσουμε μαθήματα και κοπούμε και διαγραφούμε μιας και ν+2 κτλ.... Και την Μαριέτα να χτυπάει τους μαθητές (βλ. αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα εισαγωγής) ενώ οι φοιτητές για άλλη μία φορά να κάνουν εξεταστικές με αποτέλεσμα, χωρίς να έχουμε μυριστεί τίποτα, και η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να είναι μία πραγματικότητα και η κυβέρνηση να είναι μέσα στο deadline που έχει ορίσει η ΕΕ για ομοιογένεια των εκπαιδευτικών συστημάτων για το 2011. Και ταυτόχρονα, όλα αυτά τα χρόνια να συνεχίζουν οι αριστερές καθεστωτικές παρατάξεις (κκε κτλ.) να πουλάνε την επαναστατική τους μούρη, με αφορμή τις αλλαγές, να καρπώνονται τους αγώνες άλλων, όπως έκαναν τόσα χρόνια, με τους νόμους να τρέχουν.
Δεν είναι αυτός ανταγωνισμός σύντροφοι.

Τώρα τα παίζουμε όλα για όλα.
Και αν χάσουμε, τουλάχιστον δε θα είμαστε υπόλογοι στις συνειδήσεις μας.
Δεν αυτοκτονούμε. Προχωράμε στη μάχη αποφασιστικά.
Έτσι κερδίζουν οι μειοψηφίες.
Μέχρι τη νίκη.

από sleepless 19/04/2007 2:36 μμ.


Τι εννοείς όταν απευθύνεσαι στην ΑΚ και λες "αφήστε τις εκλογές"; Τι στο καλό μπορεις να εννοείς δηλαδή;

από κατάλαβες από που 19/04/2007 2:53 μμ.


ψιλοχάος το κείμενο σου ή ψιλοχάος το μυαλό μου

τι εννοείς ακ και εκλογές

απ' όσο ξέρω οι φοιτητές που συμμετέχουν στην ακ ήταν υπέρ της συνέχισης των καταλήψεων και το προσπάθησαν....... άλλο αν πήραν το μπούλο σχεδόν παντού.....
τι εννοείς σε ακ και εαακ.... το ίδιο σου φαίνεται?

από " Ένας από εμάς " 19/04/2007 5:22 μμ.


Εννοώ, (και αν έχεις επαφή με ΑΚ θα το ξέρεις) ότι και οι ίδιοι, αν και στήριζαν τις καταλήψεις μέχρι τέλους, τώρα που έβλεπαν ότι έπεφτε το κίνημα, υποστήριζαν ότι μιας και οι φοιτητές το πάνε για εκλογές, "ας ασχοληθούμε με  το νέο θέμα των αντι-εκλογών". Αυτό εννοώ. Και όλα όσα λέω, δε σημαίνει ότι ντε και καλά το καλοκαίρι θα πάμε για επανάσταση, απλά ότι πρέπει μέχρι τέλους να το προσπαθήσουμε, και να απαξιώσουμε ΟΛΟΙ τις εκλογές.
Αρχικά για να ξαναεμπιστευτεί η μεγάλη μάζα τις αριστερές δυνάμεις και να σταματήσει να τις κατηγορεί για ξεπούλημα, να φανεί ο ρόλος των καθεστωτικών αριστερών δυνάμεων και της ΠΑΣΠ (αυτοί δεν θα την κάνουν από τις εκλογές σίγουρα), να απαξιώσουμε όλοι τις εκλογικές διαδικασίες αντιπροσώπευσης και να αναδειχτεί πάλι το βασικό κεκτημένο του κινήματος, η αμεσοδημοκρατική λήψη αποφάσεων, όσοι  πάνε για εκλογές να μείνουν μόνοι τους να την παλεύουν μεταξύ τους (Πασπ, Δαπ, ΠΚΣ κτλ), να αναδιοργανωθούμε για κίνηση ΜΑΤ ενάντια σε κυβέρνηση με ένα ισχυρό μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς και Αντιεξουσιαστών/Αυτόνομων/Αναρχικών. Και αν τα καταφέρουμε, να δουμε αν αρχίσουν πάλι όλοι να έρχονται από πίσω μας. Ποιος τραβούσε τόσο καιρό το σχοινί; Το κκε; Αλλιώς, όπως φαίνεται, το κίνημα θα πεθάνει, σε όλους θα μείνει η πίκρα και τα ΕΑΑΚ θα φάνε για άλλη μία φορά το πούλο στις εκλογές. Άντε να αυξήσουν λίγο την εκλογική τους δύναμη, αλλά και πάλι πίσω από τα τρένα ΠΑΣΠ και ΔΑΠ θα είναι, μιας και οι ανένταχτοι με τη πίκρα που έχουν φάει (γκρίνιες για κλείσιμο χωρίς νίκη και ξεπούλημα, υπάρχουν από πολύ κόσμο-όσο και να μην αρέσει στα ΕΑΑΚ η άποψη αυτή επικρατεί έντονα), δεν υπάρχει περίπτωση να στηρίξουν εκλογικά τα ΕΑΑΚ. Οι εαακίτες θα κατέβουν βέβαια στις εκλογές όπως πάντα, αλλά μην περιμένετε να γίνουν και άλλοι εακκίτες.
Από την άλλη πλευρά, η ΑΚ αλλά και οι α/α που μέχρι τώρα στήριζαν το κίνημα να μην συνεχίσουν να ετεροκαθορίζονται (δυστυχώς για άλλη μία φορά) από τι θα κάνουν οι "πουλημένοι" εακκίτες (βλ. εκλογές κτλ.). Αυτό είναι μεγάλο θέμα, και το ερώτημα παραμένει .Γιατί τελικά δεν κατάφεραν να τραβήξουν τις καταλήψεις, αλλά είτε έμειναν σε μία στάση πλήρους απαξίωσης, είτε σύρθηκαν πολιτικά πίσω από την ουρά των Αριστερών Δυνάμεων, αναπαράγοντας ουσιαστικά την επιχειρηματολογία τους και ενίοτε τραβόντας το σχοινί λίγο παραπάνω (βλ. συγκρούσεις); Ο χώρος αυτός, θα έπρεπε να ήταν αυτός που λόγω απουσίας "πολιτικού ταβανιού" θα τραβούσε το κίνημα σε άλλα πεδία, αντικαπιταλιστικά, αντιιεραρχικά (αμφισβήτηση της πανελλαδικής συντονιστικής επιτροπής  σύνθεσης κειμένου και οργάνωση διαχείρησης του  λόγου μέσα από κάθε μία συνέλευση ξεχωριστά ώστε τα αιτήματα να διευρυνθούν), αντικρατικά, και εντέλη παλλαϊκά. Και φυσικά συγκρουσιακά. Το παρών κίνημα είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία, να καλλιεργηθεί ο αντιεξουσιαστικός-αυτόνομος-αναρχικός λόγος στα πανεπιστήμια, να βγει από τον κλειστοφοβισμό των στεκιών, και μέσω των αυτόνομων σχημάτων που θα λειτουργούν με καθαρά αμεσοδημοκρατικά κριτήρια, μακρυά από κομματικά γραφεία λήψης αποφάσεων, να διευρύνουν το λόγο τους με στόχο τη δημιουργία παρέμβασης στα πανεπιστήμια.
Εν ολίγοις να συσπειρωθούν οι μάχιμες πολιτικές δυνάμεις, να διευρυνθεί ο διάλογος, και να κάνουν επί τη ευκαιρία ένα τελευταίο μεγάλο ντου. Πριν μας πάρουν φαλλάγγι.
Ελπίζω να απάντησα στον από πάνω.
 

από " Ένας από εμάς " 19/04/2007 5:52 μμ.


 Προσθέτω και ένα παλαιότερο άρθρο που έχει ενδιαφέρον και αναφέρεται σε αυτά που συζητάμε.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=637897

Φοιτητικό κίνημα, αναρχικοί και ακροαριστεροί
από Αναρχοαυτόνομος 8:32πμ, Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2007

Πιστεύω ότι είναι καλή ευκαιρία, να μιλήσω για ορισμένα πραγματάκια που έχουν "ιστορικό βάθος".

Πρώτον, για όσους, συντρόφους, δεν επιλέγουν να μιλούν με όρους κοινωνικών κινημάτων : το γεγονός ότι το κράτος σας επιτρέπει, συχνά, να κάνετε "το κομμάτι σας" στο πολυτεχνείο, χωρίς να προχωρά σε συλλήψεις και τα σχετικά, έχετε αναρωτηθεί σε τί οφείλεται ; Προφανώς όχι στο γεγονός ότι είστε.......ασφαλίτες (όπως λένε οι κνιτόμυαλοι). Οφείλεται στο ότι αυτό που κάνετε ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΕΝΑΝ ΒΑΘΜΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ. Και που τη βρίσκει αυτή τη νομιμοποίηση ; Οχι στην "αποβλακωμένη κοινωνία" που λέτε, γενικώς και αορίστως, αλλά στα ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ και ιδιαίτερα μάλιστα στο ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ, το οποίο, στην ελλάδα, ήταν η πιο σημαντική συνιστώσα του νεολαιίστικου κινήματος.



Ιστορικά, οι καλύτερες στιγμές του "αναρχικού" κινήματος στην ελλάδα (χρησιμοποιώ εισαγωγικά, διότι σε καμμία περίπτωση δεν μοιραζόμαστε όλοι τη κλασσική αναρχική ιδεολογία), ήταν όταν συγκροτούσσε την, αν θέλετε, πιο "συνειδητοποιημένη" και την πιο επικίνδυνη για τους εξουσιαστές τάση, των κοινωνικών κινημάτων. Αυτό έγινε το πχ 79-81, το 90-92 (ακόμα και το 98-99, αλλά με χειρότερους όρους). Ναι, σύντροφοι, ΕΙΜΑΣΤΑΝ "ΠΡΑΙΤΩΡΕΣ", ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΑΜΕ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ. Αντίθετα, όταν το παίζαμε "φυλή" που είχε βεντέτα με τη τρισάθλια "φυλή" των μπάτσων, φάγαμε τις χειρότερες ήττες μας. Οπως, ας πούμε, έγινε το 85 ή το 95. Την νομιμοποίηση για ότι κάνουμε, το ξαναλέω σύντροφοι, την αντλούμε από τα κοινωνικά κινήματα, δεν υπάρχει τίποτα άλλο από την οποία μπορούμε να την αντλήσουμε. Δεν είμασταν, ούτε, πιστεύω, είμαστε χουλιγκάνοι που απλά θέλουν να τα σπάσουν για να κάνουν το.......προσωπικό τους κέφι
 


Θα πω και κάτι ακόμα, που το ξέρω ότι σε πολλούς θα φανεί "αιρετικό", αλλά που θα προτιμούσα να το κριτικάρουν, αν το κριτικάρουν, με σοβαρότητα. Υποστηρίζω ότι ιστορικά και παρά τις διαφορετικές ιδεολογίες, ο χώρος και η ακροαριστερά,  ήταν όχι απλά "συγκοινωνούντα δοχεία", αλλά  ένα "συνεχές" πολιτικά, πολιτισμικά και κοινωνικά. Κατά κάποιο τρόπο, είχαν "μοιρασμένους ρόλους" : η ακροαριστερά έδινε μεγαλύτερη προτεραιότητα στη συνδικαλιστική "λάτζα" και ο χώρος, όταν υπήρχαν οι συνθήκες, τραβούσε το πράγμα παραπέρα. Στην πραγματικότητα δηλαδή όταν μιλάμε για χώρο, θα πρέπει να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας και ένα υπερ-χώρο που συμπεριλάμβανε (και) τους (άλλους) ακροαριστερούς. Αυτό συναίβενε επειδή, εκ των πραγμάτων, οι ιδεολογικοί διαχωρισμοί (αντιεξουσίας-λενινισμού) μπαίναν συχνά σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τους  πραγματικούς διαχωρισμούς που προκύπταν μέσα στα κινήματα....................



..............σε αυτή τη γιορτή, αυτό που δεν είχε καμμία θέση ήταν το ΚΚΕ. Και το ήξερε, ότι δεν είχε καμμία θέση...... (στη στεριά δε ζει το ψάρι, ούτε οκνίτης με φρικιά....). Οι κνίτες, βρισκόμενοι σε κατάσταση ασφυξίας από το οπισθοδρομικό κομματικό καπέλο, ήταν δεκαετίες πίσω από την εποχή τους. Οταν κάποιοι "ξυπνούσαν" απλά την έκαναν από το κόμμα, είτε συλλογικά είτε ατομικά.
Ξαναγυρνώντας στους ακροαριστερούς, αν σήμερα κάποιοι που έχουν την...... αξίωση να αποκαλούνται έτσι, πετάνε κάτι μαλακίες του είδους : "τα... φρικιά, προσοχή, έρχονται τα... φρικιά ! ", είναι επειδή στην πραγματικότητα είναι ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΜΈΝΟΙ ΚΝΊΤΕΣ, ΠΟΥ ΦΥΤΡΩΣΑΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΠΕΙΡΑΝΕ. Για παράδειγμα, αν διαβάσετε κείμμενα συντόφων από τη Πάτρα, θα δείτε ότι τους πολιτικούς προγόνους της σημερινής ΑΡΑΝ, μέχρι το 95, ούτε καν μέσα στα  ΕΑΑΚ δεν τους δεχόντουσαν, γιατί τους θεωρούσαν πολύ......κνίτες.
 


Θα μου πείτε, όλα αυτά, σήμερα, θα μπορούσαν να θεωρηθούν και ξεπερασμένα και απλά "ιστορικού ενδιαφέροντος". Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι (όπως λέει και ο ΓΚΡΟΥ παραπάνω). Διότι αν τα θεωρήσουμε ξεπερασμένα, τότε θα πρέπει αφενός μεν ο χώρος να βρει τρόπους να κάνει τη συνδικαλιστική "λάτζα" μόνος του, να έχει δηλαδή άμεση απεύθυνση και αναφορά σε κοινωνικούς χώρους. Και από την άλλη, οι (υπόλοιποι) ακροαριστεροί, θα πρέπει να βρούν και αυτοί τρόπους να...... πηγαίνουν τα πράγματα παραπέρα. Επειδή τέτοιοι πολιτικοί "μετασχηματισμοί" κάθε άλλο παρά έχουν προχωρήσει επαρκώς, νομίζω ότι το ερώτημα παραμένει ευλογο : ΕΝΤΑΞΕΙ, ας πούμε ότι, ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ. ΧΩΡΙΑ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ;




..Και για να έρθω λίγο στη παρούσσα συγκυρία. Είναι νομίζω γνωστό σε όλους, τι είδους σκατά πουλάνε όλα τα μέσα "ενημέρωσης" του κατεστημένου τις τελευταίες μέρες και ειδικά σήμερα. Καμμία ουσιαστικά αναφορά στο εκπαιδευτικό κίνημα και τις καταλήψεις, καμμία ουσιαστικά αναφορά και στους απεργούς πείνας. Το μόνο που λένε είναι ότι οι φοιτητές επειδή είναι "οπισθοδρομικοί" δεν θέλουν την αναθεώρηση του άρθρου 16 και κάνουν κάτι πορειούλες που τις εκμεταλεύονται αυτά τα ....τέρατα, οι γνωστοί-άγνωστοι αναρχικοί, για να κάψουν την αθήνα κλπ,κλπ, κλπ (οχετός). "Να καταργηθεί το άσυλο, να κλείσουν τα στέκα στα πανεπιστήμια, που είναι άντρα έκνομων δραστηριοτήτων και...... πυριτιδαποθήκες"κλπ,κλπ,κλπ (οχετός ξανά). Επίσης λένε ότι οι φοιτητές είναι "καλά παιδιά", ότι αυτοί θέλουν ήσηχες πορειούλες-τσάρκες και ότι όλα τα "προβλήματα" τα δημιουργούν αυτοί οι....."εξωσχολικοί". Λοιπόν σύντροφοι αντιεξουσιαστές και συναγωνιστές (λοιποί) ακροαριστεροί, ΑΥΤΗ Η ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ. Και τι κάνετε οι περισσότεροι ; ΚΑΤΑΦΑΣΚΕΤΕ....... ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΕΤΕ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΑΣ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ. Βγαίνουν πολλοί αναρχικοί και λένε : εμείς ΔΕΝ έχουμε σχέση με κινήματα (πριονίζετε το κλαδί στο οποίο κάθεστε....). Βγαίνουν πολλοί ακροαριστεροί και σχίζουν τα ιμάτια τους... : ναι, ναι, αυτοί δεν έχουν καμμία σχέση με το κίνημα, είναι προβοκάτορες... (πριονίζετε το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεστε....).
ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΝ, ΟΤΙ ...
..........ΝΑΙ ΡΕ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ......
ΒΑΛΤΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, ΤΙΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΑΣ, ΣΤΟΝ ΚΩΛΟ ΣΑΣ...........ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ !


Και αφήστε και τους συντρόφους ΖΑΝΤΑΡΟΖΝΙ, ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟ, ΚΑΤΣΑΔΟΥΡΑ...............           ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ !


από Bloody 19/04/2007 8:48 μμ.


   Το κινημα καταρεει...Η διασπαση βοηθα μονο την ΔΑΠ που σε περιπτωση που δεν το εχετε καταλαβει με προσχημα τις ανοιχτες σχολες περναει στα πλαισια της υπερ του νομου πλαισιου και του αρθρου 16...Τα κομματικα καθοδηγουμενα σχηματα το παιζουν εναλακτικα για ψηφοθηρια εν οψη των εκλογων...Καθομαστε με την πλατη στον τοιχο...Σχολες παιζονται σην ψηφο(δες Πληροφορικη ΕΚΠΑ)και ενω ολοι εχουμε εναν κοινο στοχο,την καταργηση του νομου πλαισιου με την διασπαση δν καταφερνουμε τπτ...ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!!

από αιώνιος 20/04/2007 12:05 μμ.


Οι επαναστάτες πρέπει να κινούνται μέσα στις μάζες σαν το ψάρι μέσα στο νερό, έλεγε κάποιος και όχι σαν τις μύγες μέσα στο γάλα, θα συμπλήρωνα.
Αυτό σημαίνει ότι ο πολιτικός τους λόγος και η πρακτική τους πρέπει να είναι ένα μόλις βήμα πιο μπροστά, από αυτά που αντιστοιχούν σε κάθε συγκυρία στο κοινωνικό στρώμα στο οποίο απευθύνονται.
Στην περίπτωσή μας δυστυχώς σημαίνει ότι όσοι εκτίμησαν ότι οι καταλήψεις, αυτή τη στιγμή, δεν τραβάνε στις δεκάδες χιλιάδες που κινητοποιήθηκαν τον τελευταίο χρόνο είχαν δίκιο. Και αυτοί που επέμεναν για συνέχιση ή δεν είχαν σωστή εκτίμηση ή προέταξαν τα στενό παραταξιακό τους συμφέρον (να οργανώσουμε κανέναν φοιτητή).
Το τι μπορεί να γίνει απο δω και μπρος κατά τη γνώμη μου είναι :
- Κεντρικό αίτημα του κινήματος οπωσδήποτε να παραμείνει το απόσυρση-κατάργηση του νόμου. Φυσικά και αυτό πρέπει να συνδιάζεται με μπλοκάρισμα κάθε προσπάθειας εφαρμογής του.
- Να επικρατήσει μια στοιχειώδης συννενόηση και συντονισμός μεταξύ όλων των κινηματικών συνιστωσών και όχι ένα κλίμα αλληλοφαγωμάρας και αυτομπετοναρίσματος
- Να επιλεγούν μορφές αγώνα για μέχρι το καλοκαίρι που να αντιστοιχούν στο κλίμα που υπάρχει στις ευρύτερες μάζες που στήριξαν τα μπλοκ των καταλήψεων το προηγούμενο διάστημα (πορείες, κάποια κεντρικά κλεισίματα - καταλήψεις χώρων)
- Να συνεχιστεί η προπαγάνδα και ενημέρωση του φοιτητόκοσμου που πλέον γυρίζει μαζικά στις σχολές για το νόμο και την ανάγκη κατάργησής του (εκδηλώσεις κτλπ)
- Να γίνει κριτικός απολογισμός τι κατάφερε και τι όχι το κίνημα μέχρι σήμερα, ποιες λογικές το πήγαν μπροστά κα ποιες όχι (ενότητα όλου του αγωνιζόμενου κόσμου, συγκρούσεις πως και γιατί, σύνδεση με την κοινωνία και τους εργαζόμενους, δημοκρατία στο εσωτερικό του, περιεχόμενο - αιτήματα), έτσι ώστε ο επόμενος γύρος (ο 3ος και ελπίζω ο τελικός) να μας βρει ισχυρότερους.
- Οι εκλογές συνδικαλιστικών οργάνων είναι επίσης μια πολιτική μάχη που δίνεται με όρους που της αντιστοιχούν, συνεπώς και σε αυτό το επίπεδο έχει τη σημασία του να βγουν ενισχυμένες οι κινηματικές δυνάμεις (αν και η ιστορία έχει δείξει ότι κανένα τέτοιας έκτασης κοινωνικό κίνημα δε μεταφέρεται γραμμικά και σε εκλογικό επίπεδο).

Υ.Γ. αλήθεια θυμάται ή ξέρει κανείς ποια ακριβώς ήταν τα αποτελέσματα του κινήματος του 79. Γιατί παρά τη μεγάλη του επιτυχία της απόσυρσης του νόμου 815, δεν ξαναέγιναν καταλήψεις στα πανεπιστήμια μέχρι το 87;

από δρόμος! 20/04/2007 6:34 μμ.


 Και εγώ σου λέω να ξανασύρουμε όλοι μαζί, μαζικά τις καταλήψεις, μετά τις 9 Μάη. Και μέχρι τότε να προσπαθήσουμε να τραβήξουμε και να διατηρήσουμε όσες έχουν μείνει. Αλλιώς μια ζωή θα κλαίμε για τις κουφάλες που μας πρόδωσαν!

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License