Venezuela 2006: Continued repression of popular protest

* El Libertario, the voice of the Comision de Relaciones Anarquistas of Venezuela, analyzes the how and the why of the increasing state repression against the growing social discontent that belies the pseudo-revolutionary discourse of the Chavez regime.

 
From July 1 to November 30 there were 26 demonstrations repressed, impeded or otherwise hampered by the state’s security organs; a greater number than the 18 cases accounted for in the report by the NGO Provea for the whole of 2005 (www.derechos.org.ve). This study likewise shows an increase in the number of violations to the right of physical integrity denouncing at least 71 injuries by bullets, bb’s, blows, choking and other mistreatment, compared to 49 cases in 2005. In the same vein, cases of violations of the right to personal liberty show an increase of 60% with 130 arbitrary detentions versus 81 for the 12 months of 2005. In 55% of the cases, the repression was at the hands of regional police while 45% were committed by the National Guard (NG). Only 6 cases, 23% of the total, took place in the city of Caracas.

The latest Annual Report on the human rights situation in Venezuela also made by Provea estimates that between October 2005 and September 2006 58 demonstrations were repressed in the country. If we add to this the 16 protests violently dissolved between October and November, the number climbs to 74 cases. Two students, Jose Gonzalez (Cumana) and Dave Parker (Trujillo) died this year as a result of the police’s repressive actions. These numbers are in contrast to the official declarations that affirm that the repression of protests is a thing of the past. “This is not a government that tramples, that assassinates, tortures or represses anyone. That happened during the Fourth Republic, President Chavez’s government does not have its hands stained with Venezuelan blood” said Vice-President Jose Vicente Rangel this past December 11 referring to the numbers published by the NGO’s.

This tendency shows a slow, progressive and sui generis radicalization of popular protest, particularly those related to the right to shelter and public services, and to a lesser extent the demand for worker’s rights. These expressions fall within a context and have some characteristics that make them different from similar others happening in the continent: any rapprochement to our reality that’s neither propaganda nor mystifying, must take into account both the history and the cultural subjectivity of the country during the XX century.

 º Us vs. them: the logic of polarization

The high expectations created by the nation’s executive and their scant materialization, with the exception of the Missions’ assistance programs, start to wear out the charismatic domination represented by Hugo Chavez, in spite of the seven million votes that made his re-election possible. His first presidential period was characterized by, among other factors, a strong political polarization that created the favorable conditions for subordinating grassroots dynamics to the ballot. This unconditional loyalty has taken hold because the continuous reiteration of the binary logic: a revolutionary, patriotic and Bolivarian “us” perceived as the good guys; versus the adversary, the imperialist, counterrevolutionary and traitor “other” seen as the bad guys. Any opposition is interpreted as manipulation by the foreign enemy (imperialism) whose hypothetical confrontation demands the permanent reiteration of unity and loyalty. This reasoning prevents and subordinates not only the dialogue with the “other” but also regulates the interchange among “us” by subjecting it to the will of the leader. A clear example is the debate about the building of the so-called “united socialist party”.

The executive’s rhetoric has capitalized on the resentment against the distribution of wealth and power during the first forty years of the country’s democracy. Actions on the strong will for change generated during the 80’s and 90’s have availed on the high oil prices and an aggressive fiscal policy that have allowed the government a sustained period of  huge income, one of the highest in Venezuela’s history. Because of that, the timid advances in social matters do not correspond with the economic windfall which permeates the popular sectors while continuing to further enrich the wealthy globalized elites. As time goes by, love, even its Bolivarian kind, cannot endure on empty promises.

Up to now the popular protests have developed certain characteristics. They have been made in large part by actors formed under the influence of the “Process” and without previous political experience – this is due in part to the substitution and co-optation of the social fabric prior to 1998. As explained by Max Weber, charismatic domination means that the presidential figure embodies magic-religious attributes, and historical predestination. Governmental contradictions and shortcomings, therefore, are attributed to the mundane limitations of its functionaries. The demonstrators mobilize against ministers, mayors, governors and police and military agents, but, for now, not against the presidential figure. On the other hand, and to set them apart from the “other” protest, they claim in different ways their identity as “us”.

Along with the country’s centralization, the majority of the protests have happened in places other than Caracas, a city where the budget trickle down is greater and has greater accessibility. The executive knows that a demonstration in the capital, whatever its size, is exponentially more visible than if it happened in the provinces, which also explains their efforts to diminish them.

 º The retaining walls

During the first governmental period the cooptation and neutralization of protest was made possible due to a number of reasons. First, the high expectations created at Miraflores (the presidential palace in Caracas). Second, the imposition of polarization and the reduction of social conflicts to the electoral farce thus imposing self censorship upon expressions of discontent. Third, the idea of an external enemy and its hypothetical and imminent armed aggression. Fourth, the neutralization and bureaucratization of grass roots leaders. Fifth, the creation of a whole gamut of institutional channels to control participation and demands. And sixth, the progressive delegation of police and surveillance functions to the citizenry under the guise of “social intelligence” and “civil-military alliance”.

The interaction of these elements means that in order to manifest itself, protest must pass a series of roadblocks and, only as a last resort, neutralization by the use of the state’s security apparatus becomes necessary. About the latter we must remember that the “Bolivarian revolution” didn’t substantially change any of its armed components, its structure or the traditional paradigms of control of citizen’s protest. If, during its first years in power, the government could show very small numbers of detentions and injuries in popular demonstrations, it is simply because they didn’t exist, and not because the police had assumed different strategies for the resolution of conflict than in the past. After eight years in power the government instituted a National Commission for Police Reform to perform a diagnosis and issue recommendations, with doubts about its effective implementation on the part of its promoters.

Some of the conflicts –demonstrations against carbon exploitation in Zulia, mobilizations of street vendors in Caracas in October and the recent occupation of the Guiria International Port – show that the greater part of the neutralization work has been done not by the police but by sectors of the “us”. On 10/18/06 the street vendors of the capital called a demonstration to demand not the 10 million votes for Chavez but for an agenda of demands decided upon by themselves: the building of the promised commercial centers for street vendors, their inclusion in Social Security and the Communal Councils, as well as a pension for retirement. The demonstrators declared that the march was for worker’s rights, and to avoid the electoral theme –although at times they did chant slogans in favor of the president – they wore grey shirts with the area where each works stamped on the back. The march passed calmly through the city center and ended under the rain with a rally at Avenida Urdaneta. 24 hours before the center of the city was blanketed by flyers, rich in expletives, accusing the demonstration of being an opposition protest in camouflage. The day of the march, the official newspaper VEA suggested the presence of dark interests behind the street vendors: “Groups of agitators would take aim at the informal workers that toil in the streets and avenues of Caracas”. According to the paper “supposed paramilitaries would finance the street vendors at strategic locations of the Republic’s capital to develop a plan to destabilize the democratic institutions”. At the end of the march, the street vendors faced people identified as members of the official party Popular Union of Venezuela (UPV) who accused them of being “right wing infiltrators”. During the day the National Guard and the Metropolitan police only blocked access to the Palace of Government.

At other times, demonstrations are explicitly postponed by “voices” of the social movements in accordance with the political agenda imposed from above. At the November monthly assembly of the Community Housing Organization and homeless groups that takes place at the Foro Libertador de Caracas, they were repeatedly asking from the dais that any protest be postponed until after the elections.

 º Upward solidarity

Another characteristic of the mobilizations as well as of the social actors that carry them out is that vertical solidarity towards the charismatic leader supplants horizontal comradeship links and solidarity among equals. This complicates an understanding of these initiatives as social movements are traditionally understood: collective initiatives with a shared identity, discourse and objectives, with the ability to react to aggression against one of its parts. 36 homeless people were prosecuted in 2006 for crimes described in the Penal Code as trespassing and resisting authority. Some of them are, as of the time of this writing, still deprived of liberty. There have been no emails, demonstrations nor petitions for their release, neither from these homeless groups nor from other social organizations.

There also seems to be a lack of intra-class solidarity in initiatives explicitly more “revolutionary”. This past October 23 Jose Miguel Rojas Espinosa was arrested, presumably after placing a low intensity detonator near the US embassy in Caracas. Three weeks later, in Maracaibo, Teodoro Rafael Darnott, aka “Commander Teodoro” is arrested, accused of being the mastermind. According to a web page in MSN groups, both belong to the Wayuu Islamic Autonomy organization, self-proclaimed founder of Hezbollah Latin America. The action was part of a Jihad called against the US for their belligerence towards Iraq and Iran. There are no graffiti to remind us, no flyers justifying them or asking for their freedom. In the champion country against the US, imprisoned anti-imperialists don’t have anyone writing to them.

 º The poor against the poor

Several analysts agree that there will be an increase in social conflicts in 2007. With decreasing electoral activity, with the expectations still there and with promises doubled, an increase in mobilizations for housing, services and jobs is conceivable. If we also take into account the predictable increase in internal conflicts between the party of Chavez, facing the homogenization of the “one party” and the build up of indulgences to the charismatic leader, president Chavez’s second presidential period would face social convulsions different from those during his first period, owing to the social debt maintained and deepened by the previous government –the very same- and its inability to reform –not even revolutionize- people’s every day experience. Oscar Schemel, sociologist in the employ of Hinterlaces Company, and whose predictions about the elections were totally on target, recapped this possible scenario as “the poor against the poor”. But the turbulence may last as long as the ability of the president to keep his kingdom out of this world and to keep inconformity in struggle with the underlings’ imperfect earthy world.

 // The facts //

November

11/21/06 the inhabitants of La Yaguara, located in the Libertador County of the state of Carabobo blockaded the Valencia – Campo Carabobo highway in both directions, protesting the lack of public services. The Valencia SWAT police dispersed the demonstration using tear gas and plastic bullets and arrested one person. The same day, in Caracas, the National Guard attacked people in front of the Banco Nacional de Vivienda y Habitat arresting several people.

Thursday 11/9/06 the State of Bolivar police dissolved a demonstration in Guayana City by workers of the Corporacion Venezolana de Guayana (CVG) using tear gas, bb’s and fire arms. There were six arrests and six injured.

11/8/06 between 10 and 25 people from the OCV La Guzmanera were injured when the Aragua police blocked the way for a demonstration that attempted to go to Caracas to ask for help building homes.

11/1/06 28 adolescents and 11 adults were arrested in San Felix, state of Bolivar, when they protested outside the Banco del Libro demanding basic services and incorporation into Mision Sucre.

October

10/30/06 20 people were arrested when a group of unemployed workers tried to enter the Puerto La Cruz refinery to put pressure to receive the promised jobs. During the action the National Guard used tear gas and  blunt machetes.

10/24/06 approximately 40 people were arrested in Coloncito, state of Tachira in the fourth day of protests for lack of public services.

10/23/06 four demonstrators were arrested and others suffered asphyxiation when the NG dispersed a demonstration with tear gas and bb’s at the Caracas- Guarena highway. 100 people had blocked the road to demand repairs in their homes after the recent rains. The same day, 12 people were injured and 30 arrested in Coloncito, state of Tachira when the NG repressed a protest for lack of water and public services.

10/20/06 the taking of the Barinas – San Cristobal highway left four demonstrators injured by the Barinas police. The inhabitants were protesting the lack of electrical service and potable water.

10/19/06 Two people were hurt by gunshots and six more by bb’s when a group of traditional fishermen protested at the Guiria International Port demanding that the port be converted to a collective subsidized by the state.

10/14/06 The Carabobo state police dispersed a demonstration with tear gas when employees of the health sector demonstrated for their worker’s rights.

10/13/06 Two people were shot in their feet when the neighbors of the Jacinto Lara district in Barquisimeto asked for the construction of a bridge. The Lara police and the NG used tear gas and bb’s to disperse hundreds of demonstrators.

10/12/06 Caroni county patrols fired shots in the air to disperse street vendors that were protesting the eviction of an artisan’s fair in Puerto Ordaz.

10/10/06 military troops occupied the village of Coloncito, state of Tachira after a patrol car was set on fire and some buildings were damaged by a population protesting abuses by the Tachira police.

10/4/06 the Rapid Response Team of Poli-Anzoategui dispersed a demonstration by neighbors of the Punto Lindo community, San Juan Capistrano County, Boca de Uchire with tear gas and bb’s.

September

9/16/06 Barinas state police arrested three people belonging to a group of 600 families that were protesting the lack of potable water in the Agustin Codazzi urbanization in the city of Barinas. Several others were injured by bb’s and blows.

9/11/06 one person was arrested by the Aragua police when a group of families of El Campito, La Cabrera in Maracay protested the broken promises of housing.

August

8/17/06 a hundred peasant families were evicted in Guanare by the Portuguesa state police after squatting on land in the Paraiso Bolivariano neighborhood. The forced eviction left several people injured, among them a pregnant woman.

8/16/06 a demonstration at a parking lot at the Valencia City Hall ended with two council members and three police injured when two groups were protesting the lack of garbage pick up and the lack of parking spaces.

8/14/06 victims from the Las Casitas de Guatire, state of Miranda who were protesting in front of the headquarters of the Banco Nacional de la Vivienda were dispersed with tear gas by the NG, arresting alleged protest leader Vilma Macias.

8/10/06 two workers affiliated with UNT were hurt in a protest in front of the labor tribunal in Maracay. That day, a group of 500 neighbors of Catia la Mar blocked the street demanding plumbing repairs. There were two injured by bb’s after the police acted.

8/9/06 five people were arrested by the NG during an eviction in Ojo de Agua in Baruta. Twenty small children were affected by tear gas. Three days later 11 people were arrested for “trespassing and resisting authority”. That day two people were arrested when a group of 200 demonstrating for housing attempted to mobilize from Miraflores to the media.

July

7/28/06 a group of miners from El Callao tried to demonstrate against the Chinese transnational Jin Yan when one of the union leaders was arrested by the NG. The workers denounced the use of blunt machetes and tear gas by the police.

El Libertario # 49, January 2007

ellibertario@nodo50.org
www.nodo50.org/ellibertario

από ο chavez κοροιδο δεν μας πιάνει 11/01/2007 11:45 πμ.


Από τις 1 Ιουλίου έως τις 30 Νοεμβρίου υπήρξαν 26 επιδείξεις που καταστάλθηκαν, εμπόδισαν ή ειδάλλως παρακωλυμένος από τα όργανα κρατικής ασφάλειας ένας μεγαλύτερος αριθμός από τις 18 περιπτώσεις που αποτελούνται στην έκθεση από τη ΜΚΟ Provea για το σύνολο του 2005 (www.derechos.org.ve). Αυτή η μελέτη επιπλέον παρουσιάζει μια αύξηση στον αριθμό παραβιάσεων δεξιά της φυσικής ακεραιότητας καταγγέλλοντας τουλάχιστον 71 τραυματισμούς από τις σφαίρες, BB, χτυπήματα, αποπνικτική και άλλη κακή μεταχείριση, έναντι σε 49 περιπτώσεις το 2005. Στο ίδιο πνεύμα, οι περιπτώσεις των παραβιάσεων του δικαιώματος στην προσωπική ελευθερία παρουσιάζουν μια αύξηση 60% με 130 αυθαίρετα παρατηρησεις εναντίον 81 για τους 12 μήνες του 2005. Σε 55% των περιπτώσεων, η καταστολή ήταν στα χέρια της περιφερειακής αστυνομίας ενώ 45% δεσμεύθηκαν από την εθνική φρουρά (NG). Μόνο 6 περιπτώσεις, 23% του συνόλου, πραγματοποιήθηκαν στην πόλη του Καράκας.
  Η πιο πρόσφατη ετήσια έκθεση σχετικά με την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη Βενεζουέλα που γίνεται επίσης από Provea υπολογίζει ότι μεταξύ του Οκτωβρίου του 2005 και 2006.58 Σεπτεμβρίου οι επιδείξεις καταστάλθηκαν στη χώρα. Εάν προσθέτουμε σε αυτό τις 16 διαμαρτυρίες που διαλύονται βίαια μεταξύ του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου, ο αριθμός αναρριχείται σε 74 περιπτώσεις. Δύο σπουδαστές, ο Jose Gonzalez (Cumana) και Dave Parker (trujillo) πέθαναν αυτό το έτος ως αποτέλεσμα των κατασταλτικών ενεργειών της αστυνομίας. Αυτοί οι αριθμοί είναι σε αντίθεση με τις επίσημες δηλώσεις που βεβαιώνουν ότι η καταστολή των διαμαρτυριών είναι ένα πράγμα του παρελθόντος. "Αυτό δεν είναι κυβέρνηση ότι τα ποδοπατήματα, που δολοφονεί, βασανίζουν ή καταστέλλουν καθενός. Ότι κατά τη διάρκεια της τέταρτης Δημοκρατίας, η κυβέρνηση Προέδρου Chavez's δεν έχει τα χέρια του που λεκίασαν με το της Βενεζουέλας αίμα "είπαν τον αντιπρόεδρο Jose Vicente Rangel αυτού του προηγούμενου 11 Δεκεμβρίου που αναφέρεται στους αριθμούς που δημοσιεύθηκαν από τις ΜΚΟ.
    Αυτή η τάση παρουσιάζει αργό, προοδευτικό και ιδιόμορφο radicalization της δημοφιλούς διαμαρτυρίας, ιδιαίτερα εκείνοι σχετικοί με το δικαίωμα να προφυλάξει και τις δημόσιες υπηρεσίες, και με μια μικρότερη έκταση η απαίτηση για τα δικαιώματα του εργαζομένου. Αυτές οι εκφράσεις εμπίπτουν σε ένα πλαίσιο και έχουν μερικά χαρακτηριστικά που τους καθιστούν διαφορετικούς από παρόμοια άλλα που συμβαίνουν στην ήπειρο: οποιαδήποτε συνδιαλλαγή στην πραγματικότητά μας ότι ούτε η προπαγάνδα ούτε ανεξήγητος, δεν πρέπει να λάβει υπόψη και την ιστορία και την πολιτιστική υποκειμενικότητα της χώρας κατά τη διάρκεια του ΧΧ αιώνα.
  εμείς εναντίον τους: η λογική της πόλωσης
  Οι υψηλές προσδοκίες που δημιουργούνται από τον ανώτερο υπάλληλο του έθνους και την πενιχρή υλοποίησή τους, με εξαίρεση τα προγράμματα βοήθειας των αποστολών, αρχίζουν να φθείρουν τη χαρισματική κυριαρχία που αντιπροσωπεύεται από το Hugo Chavez, παρά τις επτά εκατομμύριο ψήφους που κατέστησαν την επανεκλογή του πιθανή. Η πρώτη προεδρική περίοδός του χαρακτηρίστηκε από, μεταξύ άλλων παραγόντων, μια ισχυρή πολιτική πόλωση που δημιούργησε τους ευνοϊκούς όρους για τη δυναμική σε επίπεδο βάσης στην ψήφο. Αυτή η απεριόριστη πίστη έχει πάρει τη λαβή επειδή η συνεχής επανάληψη της δυαδικής λογικής: ένας επαναστατικός, πατριωτικός και ένα Bolivarian "εμείς" θεώρησε ως καλοί τύποι εναντίον του αντιπάλου, του ιμπεριαλιστικού αντεπαναστατικη και του προδότη "άλλος" που βλέπει ως κακοί τύποι. Οποιαδήποτε αντίθεση ερμηνεύεται ως χειρισμός από τον ξένο εχθρό (ιμπεριαλισμός) η ο οποίος υποθετική αντιμετώπιση απαιτεί τη μόνιμη επανάληψη της ενότητας και της πίστης. Αυτός ο συλλογισμός αποτρέπει και υπάγει όχι μόνο το διάλογο με "άλλο" αλλά και ρυθμίζει την ανταλλαγή μεταξύ "μας" με την υποβολή της στη θέληση του ηγέτη. Ένα σαφές παράδειγμα είναι η συζήτηση για την οικοδόμηση του αποκαλούμενου "ενωμένου σοσιαλιστικού συμβαλλόμενου μέρους".
  Η ανώτερη ρητορική έχει κεφαλαιοποιήσει στη δυσαρέσκεια ενάντια στη διανομή του πλούτου και της δύναμης κατά τη διάρκεια των πρώτων σαράντα ετών της δημοκρατίας της χώρας. Οι ενέργειες στον ισχυρό για την αλλαγή που παράγεται κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και η δεκαετία του '90 έχει ωφελήσει στις υψηλές τιμές του πετρελαίου και μια επιθετική φορολογική πολιτική που έχουν επιτρέψει στην κυβέρνηση μια συνεχή περίοδο τεράστιου εισοδήματος, ένας από τον υψηλότερο στην ιστορία της Βενεζουέλας. Λόγω αυτού, οι συνεσταλμένες πρόοδοι σε κοινωνικά θέματα δεν αντιστοιχούν με το οικονομικό αναπάντεχο κέρδος που διαπερνά τους δημοφιλείς τομείς συνεχιζόμενος να εμπλουτίζει περαιτέρω τον πλούσιο που διεθνοποιείται ελιτς. Καθώς ο χρόνος περνά, η αγάπη, ακόμη και το είδος Bolivarian της, δεν μπορεί να υπομείνει στις κενές υποσχέσεις.
  Μέχρι τώρα οι δημοφιλείς διαμαρτυρίες έχουν αναπτύξει ορισμένα χαρακτηριστικά. Έχουν γίνει στο μεγάλο μέρος από τους δράστες που διαμορφώνεται κάτω από την επιρροή της "διαδικασίας" και χωρίς προηγούμενη πολιτική εμπειρία - αυτό οφείλεται εν μέρει στην αντικατάσταση και το ομο- optation του κοινωνικού υφάσματος πριν από το 1998. Όπως εξηγείται από ανώτατο Weber, η χαρισματική κυριαρχία σημαίνει ότι ο προεδρικός αριθμός ενσωματώνει τις μαγικός-θρησκευτικές ιδιότητες, και το ιστορικό προκαθορισμό. Οι κυβερνητικές αντιφάσεις και οι ανεπάρκειες, επομένως, αποδίδονται στους εγκόσμιους περιορισμούς των αξιωματούχων της. Οι επιδεικνύοντες κινητοποιούν ενάντια στους υπουργούς, δήμαρχοι, κυβερνήτες και αστυνομία και στρατιωτικοί πράκτορες, αλλά, για τώρα, όχι ενάντια στον προεδρικό αριθμό. Αφ' ετέρου, και για να τους θέσουν εκτός από "άλλο" τη διαμαρτυρία, απαιτούν με τους διαφορετικούς τρόπους την ταυτότητά τους όπως "μας".
  Μαζί με τη συγκέντρωση της χώρας, η πλειοψηφία των διαμαρτυριών έχει συμβεί σε ισχύ εκτός από το Καράκας, μια πόλη όπου ο μικρός αριθμός προϋπολογισμών είναι κάτω μεγαλύτερος και έχει τη μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης. Ο ανώτερος υπάλληλος ξέρει ότι μια επίδειξη στο κεφάλαιο, οποιοσδήποτε το μέγεθός του, είναι εκθετικά πιό ορατή από εάν συνέβη στις επαρχίες, το οποίο εξηγεί επίσης τις προσπάθειές τους να τις μικραίνουν
.  οι διατηρώντας τοίχοι
  Κατά τη διάρκεια της πρώτης κυβερνητικής περιόδου το cooptation και η ουδετεροποίηση της διαμαρτυρίας έγιναν πιθανή λόγω σε διάφορους λόγους. Κατ' αρχάς, οι υψηλές προσδοκίες δημιούργησαν σε Miraflores (το προεδρικό παλάτι στο Καράκας). Δεύτερον, η επιβολή της πόλωσης και η μείωση των κοινωνικών συγκρούσεων στην εκλογική φάρσα που επιβάλλει έτσι τη μόνη λογοκρισία επάνω στις εκφράσεις της δυσαρέσκειας. Τρίτον, η ιδέα ενός εξωτερικού εχθρού και η υποθετική και επικείμενη οπλισμένη επιθετικότητά του. Τέταρτο, η ουδετεροποίηση και η γραφειοκρατικοποίηση των ηγετών απλών λαών. Πέμπτος, η δημιουργία ολόκληρης μιας κλίμακας των θεσμικών καναλιών για να ελέγξει τη συμμετοχή και τις απαιτήσεις. Και ο έκτος, η προοδευτική αντιπροσωπεία της αστυνομίας και η επιτήρηση λειτουργούν στο σύνολο των πολιτών κάτω από την ενδυμασία της "κοινωνικής νοημοσύνης" και της "αστικός-στρατιωτικής συμμαχίας".
   Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων σημαίνει ότι προκειμένου να φανερωθεί, η διαμαρτυρία πρέπει να περάσει μια σειρά οδοφραγμάτων και, μόνο καθώς μια τελευταία λύση, ουδετεροποίησης με την χρήση των συσκευών κρατικής ασφάλειας γίνεται απαραίτητη. Περίπου τα τελευταία πρέπει να θυμηθούμε ότι η "επανάσταση Bolivarian" δεν άλλαξε ουσιαστικά οποιαδήποτε από τα οπλισμένα συστατικά της, τη δομή της ή τα παραδοσιακά παραδείγματα του ελέγχου της διαμαρτυρίας του πολίτη. Εάν, κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών της στη δύναμη, η κυβέρνηση θα μπορούσε να παρουσιάσει τους πολύ μικρούς αριθμούς προσαγωγές και τραυματισμούς στις δημοφιλείς επιδείξεις, είναι απλά επειδή δεν υπήρξαν, και όχι επειδή η αστυνομία είχε υποθέσει τις διαφορετικές στρατηγικές για το ψήφισμα της σύγκρουσης απ ό,τι στο παρελθόν. Μετά από οκτώ έτη στη δύναμη η κυβέρνηση καθιέρωσε την εθνική Επιτροπή για τη μεταρρύθμιση αστυνομίας για να εκτελέσει τις συστάσεις διαγνώσεων και ζητημάτων, με τις αμφιβολίες για την αποτελεσματική εφαρμογή της εκ μέρους των υποστηρικτών της.         Μερικές από τις συγκρούσεις - επιδείξεις ενάντια στην εκμετάλλευση άνθρακα σε Zulia, κινητοποιήσεις των προμηθευτών οδών στο Καράκας τον Οκτώβριο και το πρόσφατο επάγγελμα του διεθνούς λιμένα Guiria - δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας ουδετεροποίησης έχει γίνει όχι από την αστυνομία αλλά από τους τομείς "εμείς". Σε 10/18/06 οι προμηθευτές οδών του κεφαλαίου κάλεσαν μια επίδειξη για να απαιτήσουν όχι τις 10 εκατομμύριο ψήφους για Chavez αλλά για μια ημερήσια διάταξη των απαιτήσεων αποφάσισε επάνω μόνοι τους: η οικοδόμηση των υποσχεμένων εμπορικών κέντρων για τους προμηθευτές οδών, του συνυπολογισμού τους στην κοινωνική ασφάλιση και τα κοινοτικά Συμβούλια, καθώς επίσης και μιας σύνταξης για την αποχώρηση. Οι επιδεικνύοντες δήλωσαν ότι ο Μάρτιος ήταν για τα δικαιώματα του εργαζομένου, και για να αποφύγουν το εκλογικό θέμα - αν και κατά περιόδους έκαναν τα συνθήματα ασμάτων υπέρ του Προέδρου - φόρεσαν τα γκρίζα πουκάμισα με την περιοχή όπου κάθε εργασία που σφραγίστηκε στην πλάτη. Ο Μάρτιος πέρασε ήρεμα μέσω του κέντρου πόλεων και τελείωσε κάτω από τη βροχή με μια συνάθροιση σε Avenida Urdaneta. 24 ώρες ενώπιον του κέντρου της πόλης κάλθηκε από τα ιπτάμενα, πλούσια σε expletives, κατηγορώντας την επίδειξη για την ύπαρξη μια διαμαρτυρία αντίθεσης στην κάλυψη. Η ημέρα του του Μαρτίου, η επίσημη εφημερίδα VEA πρότεινε την παρουσία σκοτεινών ενδιαφερόντων πίσω από τους προμηθευτές οδών: "Οι ομάδες ταραχοποιών θα έπαιρναν το στόχο στους άτυπους εργαζομένους που κοπιάζουν στις οδούς και τις λεωφόρους του Καράκας". Σύμφωνα με το έγγραφο "υπέθεσε ότι τα paramilitaries θα χρηματοδοτούσαν τους προμηθευτές οδών στις στρατηγικές θέσεις του κεφαλαίου της Δημοκρατίας για να αναπτύξουν ένα σχέδιο για να αποσταθεροποιήσουν τα δημοκρατικά όργανα". Στο τέλος του του Μαρτίου, οι προμηθευτές οδών αντιμετώπισαν τους ανθρώπους που προσδιορίστηκαν ως μέλη της επίσημης δημοφιλούς ένωσης συμβαλλόμενων μερών της Βενεζουέλας (UPV) που τους κατηγόρησε για την ύπαρξη "δεξιά infiltrators". Κατά τη διάρκεια της ημέρας η εθνική φρουρά και η μητροπολιτική αστυνομία εμπόδισαν μόνο την πρόσβαση στο παλάτι της κυβέρνησης.
    Σε άλλους χρόνους, οι επιδείξεις αναβάλλονται ρητά από "τις φωνές" των κοινωνικών μετακινήσεων σύμφωνα με την πολιτική ημερήσια διάταξη που επιβάλλεται από ανωτέρω. Στη μηνιαία συνέλευση Νοεμβρίου του κοινοτικού οργανισμού κατοικίας και των άστεγων ομάδων που πραγματοποιούνται στο Foro Libertador de Καράκας, ζητούσαν επανειλημμένα από την εξέδρα να αναβληθεί οποιαδήποτε διαμαρτυρία μέχρι τις εκλογές.
        ανοδική αλληλεγγύη
  Ένα άλλο χαρακτηριστικό των κινητοποιήσεων καθώς επίσης και των κοινωνικών δραστών που τους φέρνουν έξω είναι ότι η κάθετη αλληλεγγύη προς το χαρισματικό ηγέτη αντικαθιστά τις οριζόντιες συνδέσεις και την αλληλεγγύη συναδελφικότητας μεταξύ των ίσων. Αυτό περιπλέκει μια κατανόηση αυτών των πρωτοβουλιών όπως οι κοινωνικές μετακινήσεις γίνονται κατανοητές παραδοσιακά: συλλογικές πρωτοβουλίες με μια κοινή ταυτότητα, μια ομιλία και τους στόχους, με τη δυνατότητα να αντιδράσει στην επιθετικότητα ενάντια σε ένα από τα μέρη του. 36 άστεγοι άνθρωποι διήχθησαν το 2006 για τα εγκλήματα που περιγράφηκαν στον ποινικό κώδικα ως καταπάτηση και αντίσταση της αρχής. Μερικοί από τους, από το χρόνο αυτού του γραψίματος, στερούνται ακόμα από την ελευθερία. Δεν έχουν υπάρξει καμία ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, επίδειξη ούτε αίτηση για την απελευθέρωσή τους, ούτε από αυτές τις άστεγες ομάδες ούτε από άλλες κοινωνικές οργανώσεις.
    Επίσης φαίνεται να υπάρχει μια έλλειψη intra-class αλληλεγγύης στις πρωτοβουλίες ρητά περισσότερο "επαναστατικές". Αυτού του προηγούμενου 23 Οκτωβρίου Jose Miguel rojas Espinosa συλλήφθηκε, πιθανώς μετά από να τοποθετήσει έναν χαμηλό εκπυρσοκροτήρα έντασης κοντά στην αμερικανική πρεσβεία στο Καράκας. Τρεις εβδομάδες αργότερα, στο Μαρακαϊ'μπο, Teodoro rafael Darnott, aka "διοικητής Teodoro" συλλαμβάνεται, κατηγορούμενος για την ύπαρξη ο εγκέφαλος. Σύμφωνα με ιστοσελίδας στις ομάδες MSN, και οι δύο ανήκουν στην ισλαμική οργάνωση αυτονομίας Wayuu, αυτοαποκαλούμενος ιδρυτής Hezbollah λατινική Αμερική. Η δράση ήταν μέρος του Jihad που απαιτήθηκε ενάντια στις ΗΠΑ το belligerence τους προς το Ιράκ και το Ιράν. Δεν υπάρχει κανένα γκράφιτι για να μην υπενθυμίσει σε μας, κανένα ιπτάμενο που δικαιολογούμε τους ή που ζητάμε την ελευθερία τους. Στη χώρα πρωτοπόρων ενάντια στις ΗΠΑ, οι φυλακισμένοι αντι-ιμπεριαλιστές δεν έχουν καθενός που γράφει σε τους.
    οι φτωχοί ενάντια στους φτωχούς
   Διάφοροι αναλυτές συμφωνούν ότι θα υπάρξει μια αύξηση στις κοινωνικές συγκρούσεις το 2007. Με τη μειωμένος εκλογική δραστηριότητα, με τις προσδοκίες ακόμα εκεί και με τις υποσχέσεις που διπλασιάζονται, μια αύξηση στις κινητοποιήσεις για την κατοικία, τις υπηρεσίες και τις εργασίες είναι κατανοητή. Εάν λαμβάνουμε υπόψη επίσης την προβλέψιμη αύξηση στις εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ του συμβαλλόμενου μέρους Chavez, που αντιμετωπίζουν την ομογενοποίηση του "ενός συμβαλλόμενου μέρους" και τη συγκέντρωση των ανοχών στο χαρισματικό ηγέτη, η δεύτερη προεδρική περίοδος Προέδρου Chavez θα αντιμετώπιζε τους κοινωνικούς σπασμούς διαφορετικούς από εκείνους κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου του, εξ αιτίας του κοινωνικού χρέους που διατηρείται και που εμβαθύνεται από την προηγούμενη κυβέρνηση - πολύ ο ίδιος - και την ανικανότητά της να μεταρρυθμίσει - να ξεσηκώσει όχι ακόμα και - εμπειρία ημέρας των ανθρώπων κάθε. Ο Oscar Schemel, κοινωνιολόγος υιοθετεί της επιχείρησης Hinterlaces, και οι της οποίας προβλέψεις για τις εκλογές ήταν συνολικά στο στόχο, ανακεφαλαίωσε αυτό το πιθανό σενάριο ως "φτωχούς ενάντια στους φτωχούς". Αλλά η αναταραχή μπορεί να διαρκέσει εφ' όσον η δυνατότητα του Προέδρου να κρατήσει το βασίλειό του από αυτόν τον κόσμο και να κρατήσει το inconformity στην προσπάθεια με τον υφιστάμενο ατελή χωματένιο κόσμο. /
           γεγονότα/ Νοέμβριος

  •  11/21/06 οι κάτοικοι του Λα Yaguara, που βρέθηκαν στο νομό Libertador της κατάστασης Carabobo απόκλεισαν την εθνική οδό της Βαλέντσιας - campo Carabobo και στις δύο κατευθύνσεις, διαμαρτυρόμενοι την έλλειψη δημόσιων υπηρεσιών. Η αστυνομία της Βαλέντσιας SWAT διασκόρπισε την επίδειξη χρησιμοποιώντας το δάκρυ αέριο και τις πλαστικές σφαίρες και συνέλαβε ένα άτομο. Την ίδια μέρα, στο Καράκας, η εθνική φρουρά επιτέθηκε στους ανθρώπους μπροστά από το Banco Nacional de Vivienda Υ βιότοπο που συλλαμβάνουν διάφορους ανθρώπους. Πέμπτη
  • 11/9/06 το κράτος της αστυνομίας bolνvar διάλυσε μια επίδειξη στην πόλη Guayana από τους εργαζομένους Corporacion Venezolana de Guayana (CVG) χρησιμοποιώντας το δάκρυ αέριο, BB και πυροβόλα. Υπήρξαν έξι συλλήψεις και έξι που τραυματίστηκαν.
  • 1/8/06 μεταξύ 10 και 25 ανθρώπων από το OCV Λα Guzmanera τραυματίστηκε όταν εμπόδισε η αστυνομία Aragua τον τρόπο για μια επίδειξη που προσπάθησε να πάει στο Καράκας που ρωτά για τα σπίτια οικοδόμησης βοήθειας. 11/1/06 28 έφηβοι και 11 ενήλικοι συλλήφθηκαν στο SAN Felix, κατάσταση του bolνvar, όταν διαμαρτυρήθηκαν έξω από Banco δελ Libro απαιτητικός τις βασικές υπηρεσίες και την ενσωμάτωση στο sucre Mision. Οκτώβριος 10/30/06 20 άνθρωποι συλλήφθηκαν όταν προσπάθησε να εισαγάγει μια ομάδα άνεργων εργαζομένων τις Puerto εγκαταστάσεις καθαρισμού Λα Cruz για να ασκήσει την πίεση να λάβει τις υποσχώμένες εργασίες. Κατά τη διάρκεια της δράσης η εθνική φρουρά χρησιμοποίησε το δάκρυ αέριο και τα αμβλιά μεγάλα μαχαίρια.
  • 10/24/06 περίπου 40 άνθρωποι συλλήφθηκαν σε Coloncito, κατάσταση Tachira στην τέταρτη ημέρα των διαμαρτυριών ελλείψει των δημόσιων υπηρεσιών.
  • 10/23/06 τέσσερις επιδεικνύοντες συλλήφθηκαν και άλλοι υπέστησαν την ασφυξία όταν διασκόρπισε το NG μια επίδειξη με το δάκρυ αέριο και τα BB στην εθνική οδό Καράκας - Guarena. 100 άνθρωποι είχαν εμποδίσει το δρόμο για να απαιτήσουν τις επισκευές στα σπίτια τους μετά από τις πρόσφατες βροχές. Την ίδια μέρα, 12 άνθρωποι τραυματίστηκαν και 30 συλλήφθείτε σε Coloncito, κατάσταση Tachira όταν κατέστειλε το NG μια διαμαρτυρία ελλείψει του ύδατος και των δημόσιων υπηρεσιών.
  • 10/20/06 η λήψη του Barinas - η εθνική οδός SAN Cristobal άφησε τέσσερις επιδεικνύοντες τραυματισμένους από την αστυνομία Barinas. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν την έλλειψη ηλεκτρικής υπηρεσίας και πόσιμου ύδατος.
  • 10/19/06 Δύο άνθρωποι βλάφθηκαν από τους πυροβολισμούς και έξι περισσότερο από τα BB όταν διαμαρτυρήθηκε μια ομάδα παραδοσιακών ψαράδων για το διεθνή λιμένα Guiria απαιτητικός να μετατραπεί ο λιμένας σε μια κολεκτίβα που επιχορηγείται από το κράτος.
  • 10/14/06 Η κρατική Carabobo αστυνομία διασκόρπισε μια επίδειξη με το δάκρυ αέριο όταν κατέδειξαν οι υπάλληλοι του τομέα της υγείας για τα δικαιώματα του εργαζομένου τους.
  • 10/13/06 Δύο άνθρωποι πυροβολήθηκαν στα πόδια τους όταν ζήτησαν οι γείτονες της περιοχής του Jacinto Lara σε Barquisimeto την κατασκευή μιας γέφυρας. Η αστυνομία της Lara και το NG χρησιμοποίησαν το δάκρυ αέριο και του BB για να διασκορπίσουν τις εκατοντάδες των επιδεικνυόντων.
  • 10/12/06 Οι περίπολοι νομών Caroni έβαλαν φωτιά στους πυροβολισμούς στον αέρα για να διασκορπίσουν τους προμηθευτές οδών που διαμαρτύρονταν το απέλαση μιας χειροτεχνικής έκθεσης σε Puerto Ordaz.
  •  10/10/06 στρατιωτικά στρατεύματα κατέλαβαν το χωριό Coloncito, κατάσταση Tachira αφότου τέθηκε ένα περιπολικό αυτοκίνητο στην πυρκαγιά και μερικά κτήρια βλάφθηκαν από τις καταχρήσεις μιας πληθυσμών διαμαρτυρίας από την αστυνομία Tachira.
  • 10/4/06 η γρήγορη ομάδα απάντησης πολη- Anzoategui διασκόρπισε μια επίδειξη από τους γείτονες της κοινότητας Punto Lindo, SAN Juan Capistrano County, Boca de Uchire με το δάκρυ αέριο και BB. Σεπτέμβριος
  • 9/16/06 Η κρατική Barinas αστυνομία συνέλαβε τρεις ανθρώπους που ανήκουν σε μια ομάδα 600 οικογενειών που διαμαρτύρονταν την έλλειψη πόσιμου ύδατος στην αστικοποίηση Agustin Codazzi στην πόλη Barinas. Διάφοροι άλλοι τραυματίστηκαν από του BB και τα χτυπήματα.
  • 9/11/06 ένα άτομο συλλήφθηκε από την αστυνομία Aragua όταν διαμαρτυρήθηκε μια ομάδα οικογενειών της EL Campito, Λα Cabrera στο Maracay τις σπασμένες υποσχέσεις της κατοικίας. Αύγουστος 8/17/06 εκατό οικογένειες αγροτών εκδιώχτηκαν σε Guanare από την κρατική Portuguesa αστυνομία μετά από να καθίσουν οκλαδόν στο έδαφος στη γειτονιά Paraiso Bolivariano. Το αναγκασμένο απέλαση άφησε διάφορους ανθρώπους τραυματισμένους, μεταξύ τους μια έγκυος γυναίκα.
  • 8/16/06 μια επίδειξη σε ένα μέρος χώρων στάθμευσης στην αίθουσα πόλεων της Βαλέντσιας τελείωσε με δύο μέλη των συμβουλίων και η αστυνομία τρία τραυμάτισε πότε δύο ομάδες διαμαρτύρονταν ότι η έλλειψη απορριμάτων παίρνει και η έλλειψη διαστημάτων χώρων στάθμευσης.
  • 8/14/06 θύματα από Las Casitas de Guatire, κατάσταση Miranda που διαμαρτύρονταν μπροστά από την έδρα Banco Nacional de Λα Vivienda διασκορπίστηκαν με το δάκρυ αέριο από το NG, συλλαμβάνοντας τον υποτιθέμενο ηγέτη Vilma Macias διαμαρτυρίας. 8/10/06 δύο εργαζόμενοι που συνδέθηκαν με unt βλάφθηκαν σε μια διαμαρτυρία μπροστά από το δικαστήριο εργασίας στο Maracay. Εκείνη η ημέρα, μια ομάδα 500 γειτόνων του Λα Catia χαλά εμποδισμένος τις απαιτητικές επισκευές υδραυλικών εγκαταστάσεων οδών. Υπήρξαν δύο που τραυματίστηκαν από τα BB αφότου ενέργησε η αστυνομία.
  • 8/9/06 πέντε άνθρωποι συλλήφθηκαν από το NG κατά τη διάρκεια ενός απέλαση Ojo de Agua σε Baruta. Είκοσι μικρά παιδιά επηρεάστηκαν από το δάκρυ αέριο. Τρεις ημέρες αργότερα 11 άνθρωποι συλλήφθηκαν για "την καταπάτηση και την αντίσταση της αρχής". Εκείνη η ημέρα δύο οι άνθρωποι συλλήφθηκαν όταν προσπάθησε μια ομάδα 200 που καταδεικνύουν για την κατοικία να κινητοποιήσει από Miraflores στα μέσα. Ιούλιος
  • 7/28/06 μια ομάδα ανθρακωρύχων από την EL Callao προσπάθησε να καταδείξει ενάντια στο κινεζικό διεθνικό Jin Yan όταν συλλήφθηκε ένας από τους ηγέτες ένωσης από το NG. Οι εργαζόμενοι κατήγγειλαν τη χρήση των αμβλιών μεγάλων μαχαιριών και του δακρύου αέριο από την αστυνομία
 
 

από ο chavez κορόιδο δεν μας πιάνει 11/01/2007 μεσημέρι


Από τις 1 Ιουλίου έως τις 30 Νοεμβρίου υπήρξαν 26 επιδείξεις που καταστάλθηκαν, εμπόδισαν ή ειδάλλως παρακωλυμένος από τα όργανα κρατικής ασφάλειας ένας μεγαλύτερος αριθμός από τις 18 περιπτώσεις που αποτελούνται στην έκθεση από τη ΜΚΟ Provea για το σύνολο του 2005 (www.derechos.org.ve). Αυτή η μελέτη επιπλέον παρουσιάζει μια αύξηση στον αριθμό παραβιάσεων δεξιά της φυσικής ακεραιότητας καταγγέλλοντας τουλάχιστον 71 τραυματισμούς από τις σφαίρες, BB, χτυπήματα, αποπνικτική και άλλη κακή μεταχείριση, έναντι σε 49 περιπτώσεις το 2005. Στο ίδιο πνεύμα, οι περιπτώσεις των παραβιάσεων του δικαιώματος στην προσωπική ελευθερία παρουσιάζουν μια αύξηση 60% με 130 αυθαίρετα παρατηρησεις εναντίον 81 για τους 12 μήνες του 2005. Σε 55% των περιπτώσεων, η καταστολή ήταν στα χέρια της περιφερειακής αστυνομίας ενώ 45% δεσμεύθηκαν από την εθνική φρουρά (NG). Μόνο 6 περιπτώσεις, 23% του συνόλου, πραγματοποιήθηκαν στην πόλη του Καράκας.
  Η πιο πρόσφατη ετήσια έκθεση σχετικά με την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη Βενεζουέλα που γίνεται επίσης από Provea υπολογίζει ότι μεταξύ του Οκτωβρίου του 2005 και 2006.58 Σεπτεμβρίου οι επιδείξεις καταστάλθηκαν στη χώρα. Εάν προσθέτουμε σε αυτό τις 16 διαμαρτυρίες που διαλύονται βίαια μεταξύ του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου, ο αριθμός αναρριχείται σε 74 περιπτώσεις. Δύο σπουδαστές, ο Jose Gonzalez (Cumana) και Dave Parker (trujillo) πέθαναν αυτό το έτος ως αποτέλεσμα των κατασταλτικών ενεργειών της αστυνομίας. Αυτοί οι αριθμοί είναι σε αντίθεση με τις επίσημες δηλώσεις που βεβαιώνουν ότι η καταστολή των διαμαρτυριών είναι ένα πράγμα του παρελθόντος. "Αυτό δεν είναι κυβέρνηση ότι τα ποδοπατήματα, που δολοφονεί, βασανίζουν ή καταστέλλουν καθενός. Ότι κατά τη διάρκεια της τέταρτης Δημοκρατίας, η κυβέρνηση Προέδρου Chavez's δεν έχει τα χέρια του που λεκίασαν με το της Βενεζουέλας αίμα "είπαν τον αντιπρόεδρο Jose Vicente Rangel αυτού του προηγούμενου 11 Δεκεμβρίου που αναφέρεται στους αριθμούς που δημοσιεύθηκαν από τις ΜΚΟ.
    Αυτή η τάση παρουσιάζει αργό, προοδευτικό και ιδιόμορφο radicalization της δημοφιλούς διαμαρτυρίας, ιδιαίτερα εκείνοι σχετικοί με το δικαίωμα να προφυλάξει και τις δημόσιες υπηρεσίες, και με μια μικρότερη έκταση η απαίτηση για τα δικαιώματα του εργαζομένου. Αυτές οι εκφράσεις εμπίπτουν σε ένα πλαίσιο και έχουν μερικά χαρακτηριστικά που τους καθιστούν διαφορετικούς από παρόμοια άλλα που συμβαίνουν στην ήπειρο: οποιαδήποτε συνδιαλλαγή στην πραγματικότητά μας ότι ούτε η προπαγάνδα ούτε ανεξήγητος, δεν πρέπει να λάβει υπόψη και την ιστορία και την πολιτιστική υποκειμενικότητα της χώρας κατά τη διάρκεια του ΧΧ αιώνα.
  εμείς εναντίον τους: η λογική της πόλωσης
  Οι υψηλές προσδοκίες που δημιουργούνται από τον ανώτερο υπάλληλο του έθνους και την πενιχρή υλοποίησή τους, με εξαίρεση τα προγράμματα βοήθειας των αποστολών, αρχίζουν να φθείρουν τη χαρισματική κυριαρχία που αντιπροσωπεύεται από το Hugo Chavez, παρά τις επτά εκατομμύριο ψήφους που κατέστησαν την επανεκλογή του πιθανή. Η πρώτη προεδρική περίοδός του χαρακτηρίστηκε από, μεταξύ άλλων παραγόντων, μια ισχυρή πολιτική πόλωση που δημιούργησε τους ευνοϊκούς όρους για τη δυναμική σε επίπεδο βάσης στην ψήφο. Αυτή η απεριόριστη πίστη έχει πάρει τη λαβή επειδή η συνεχής επανάληψη της δυαδικής λογικής: ένας επαναστατικός, πατριωτικός και ένα Bolivarian "εμείς" θεώρησε ως καλοί τύποι εναντίον του αντιπάλου, του ιμπεριαλιστικού αντεπαναστατικη και του προδότη "άλλος" που βλέπει ως κακοί τύποι. Οποιαδήποτε αντίθεση ερμηνεύεται ως χειρισμός από τον ξένο εχθρό (ιμπεριαλισμός) η ο οποίος υποθετική αντιμετώπιση απαιτεί τη μόνιμη επανάληψη της ενότητας και της πίστης. Αυτός ο συλλογισμός αποτρέπει και υπάγει όχι μόνο το διάλογο με "άλλο" αλλά και ρυθμίζει την ανταλλαγή μεταξύ "μας" με την υποβολή της στη θέληση του ηγέτη. Ένα σαφές παράδειγμα είναι η συζήτηση για την οικοδόμηση του αποκαλούμενου "ενωμένου σοσιαλιστικού συμβαλλόμενου μέρους".
  Η ανώτερη ρητορική έχει κεφαλαιοποιήσει στη δυσαρέσκεια ενάντια στη διανομή του πλούτου και της δύναμης κατά τη διάρκεια των πρώτων σαράντα ετών της δημοκρατίας της χώρας. Οι ενέργειες στον ισχυρό για την αλλαγή που παράγεται κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και η δεκαετία του '90 έχει ωφελήσει στις υψηλές τιμές του πετρελαίου και μια επιθετική φορολογική πολιτική που έχουν επιτρέψει στην κυβέρνηση μια συνεχή περίοδο τεράστιου εισοδήματος, ένας από τον υψηλότερο στην ιστορία της Βενεζουέλας. Λόγω αυτού, οι συνεσταλμένες πρόοδοι σε κοινωνικά θέματα δεν αντιστοιχούν με το οικονομικό αναπάντεχο κέρδος που διαπερνά τους δημοφιλείς τομείς συνεχιζόμενος να εμπλουτίζει περαιτέρω τον πλούσιο που διεθνοποιείται ελιτς. Καθώς ο χρόνος περνά, η αγάπη, ακόμη και το είδος Bolivarian της, δεν μπορεί να υπομείνει στις κενές υποσχέσεις.
  Μέχρι τώρα οι δημοφιλείς διαμαρτυρίες έχουν αναπτύξει ορισμένα χαρακτηριστικά. Έχουν γίνει στο μεγάλο μέρος από τους δράστες που διαμορφώνεται κάτω από την επιρροή της "διαδικασίας" και χωρίς προηγούμενη πολιτική εμπειρία - αυτό οφείλεται εν μέρει στην αντικατάσταση και το ομο- optation του κοινωνικού υφάσματος πριν από το 1998. Όπως εξηγείται από ανώτατο Weber, η χαρισματική κυριαρχία σημαίνει ότι ο προεδρικός αριθμός ενσωματώνει τις μαγικός-θρησκευτικές ιδιότητες, και το ιστορικό προκαθορισμό. Οι κυβερνητικές αντιφάσεις και οι ανεπάρκειες, επομένως, αποδίδονται στους εγκόσμιους περιορισμούς των αξιωματούχων της. Οι επιδεικνύοντες κινητοποιούν ενάντια στους υπουργούς, δήμαρχοι, κυβερνήτες και αστυνομία και στρατιωτικοί πράκτορες, αλλά, για τώρα, όχι ενάντια στον προεδρικό αριθμό. Αφ' ετέρου, και για να τους θέσουν εκτός από "άλλο" τη διαμαρτυρία, απαιτούν με τους διαφορετικούς τρόπους την ταυτότητά τους όπως "μας".
  Μαζί με τη συγκέντρωση της χώρας, η πλειοψηφία των διαμαρτυριών έχει συμβεί σε ισχύ εκτός από το Καράκας, μια πόλη όπου ο μικρός αριθμός προϋπολογισμών είναι κάτω μεγαλύτερος και έχει τη μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης. Ο ανώτερος υπάλληλος ξέρει ότι μια επίδειξη στο κεφάλαιο, οποιοσδήποτε το μέγεθός του, είναι εκθετικά πιό ορατή από εάν συνέβη στις επαρχίες, το οποίο εξηγεί επίσης τις προσπάθειές τους να τις μικραίνουν
.  οι διατηρώντας τοίχοι
  Κατά τη διάρκεια της πρώτης κυβερνητικής περιόδου το cooptation και η ουδετεροποίηση της διαμαρτυρίας έγιναν πιθανή λόγω σε διάφορους λόγους. Κατ' αρχάς, οι υψηλές προσδοκίες δημιούργησαν σε Miraflores (το προεδρικό παλάτι στο Καράκας). Δεύτερον, η επιβολή της πόλωσης και η μείωση των κοινωνικών συγκρούσεων στην εκλογική φάρσα που επιβάλλει έτσι τη μόνη λογοκρισία επάνω στις εκφράσεις της δυσαρέσκειας. Τρίτον, η ιδέα ενός εξωτερικού εχθρού και η υποθετική και επικείμενη οπλισμένη επιθετικότητά του. Τέταρτο, η ουδετεροποίηση και η γραφειοκρατικοποίηση των ηγετών απλών λαών. Πέμπτος, η δημιουργία ολόκληρης μιας κλίμακας των θεσμικών καναλιών για να ελέγξει τη συμμετοχή και τις απαιτήσεις. Και ο έκτος, η προοδευτική αντιπροσωπεία της αστυνομίας και η επιτήρηση λειτουργούν στο σύνολο των πολιτών κάτω από την ενδυμασία της "κοινωνικής νοημοσύνης" και της "αστικός-στρατιωτικής συμμαχίας".
   Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων σημαίνει ότι προκειμένου να φανερωθεί, η διαμαρτυρία πρέπει να περάσει μια σειρά οδοφραγμάτων και, μόνο καθώς μια τελευταία λύση, ουδετεροποίησης με την χρήση των συσκευών κρατικής ασφάλειας γίνεται απαραίτητη. Περίπου τα τελευταία πρέπει να θυμηθούμε ότι η "επανάσταση Bolivarian" δεν άλλαξε ουσιαστικά οποιαδήποτε από τα οπλισμένα συστατικά της, τη δομή της ή τα παραδοσιακά παραδείγματα του ελέγχου της διαμαρτυρίας του πολίτη. Εάν, κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών της στη δύναμη, η κυβέρνηση θα μπορούσε να παρουσιάσει τους πολύ μικρούς αριθμούς προσαγωγές και τραυματισμούς στις δημοφιλείς επιδείξεις, είναι απλά επειδή δεν υπήρξαν, και όχι επειδή η αστυνομία είχε υποθέσει τις διαφορετικές στρατηγικές για το ψήφισμα της σύγκρουσης απ ό,τι στο παρελθόν. Μετά από οκτώ έτη στη δύναμη η κυβέρνηση καθιέρωσε την εθνική Επιτροπή για τη μεταρρύθμιση αστυνομίας για να εκτελέσει τις συστάσεις διαγνώσεων και ζητημάτων, με τις αμφιβολίες για την αποτελεσματική εφαρμογή της εκ μέρους των υποστηρικτών της.         Μερικές από τις συγκρούσεις - επιδείξεις ενάντια στην εκμετάλλευση άνθρακα σε Zulia, κινητοποιήσεις των προμηθευτών οδών στο Καράκας τον Οκτώβριο και το πρόσφατο επάγγελμα του διεθνούς λιμένα Guiria - δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας ουδετεροποίησης έχει γίνει όχι από την αστυνομία αλλά από τους τομείς "εμείς". Σε 10/18/06 οι προμηθευτές οδών του κεφαλαίου κάλεσαν μια επίδειξη για να απαιτήσουν όχι τις 10 εκατομμύριο ψήφους για Chavez αλλά για μια ημερήσια διάταξη των απαιτήσεων αποφάσισε επάνω μόνοι τους: η οικοδόμηση των υποσχεμένων εμπορικών κέντρων για τους προμηθευτές οδών, του συνυπολογισμού τους στην κοινωνική ασφάλιση και τα κοινοτικά Συμβούλια, καθώς επίσης και μιας σύνταξης για την αποχώρηση. Οι επιδεικνύοντες δήλωσαν ότι ο Μάρτιος ήταν για τα δικαιώματα του εργαζομένου, και για να αποφύγουν το εκλογικό θέμα - αν και κατά περιόδους έκαναν τα συνθήματα ασμάτων υπέρ του Προέδρου - φόρεσαν τα γκρίζα πουκάμισα με την περιοχή όπου κάθε εργασία που σφραγίστηκε στην πλάτη. Ο Μάρτιος πέρασε ήρεμα μέσω του κέντρου πόλεων και τελείωσε κάτω από τη βροχή με μια συνάθροιση σε Avenida Urdaneta. 24 ώρες ενώπιον του κέντρου της πόλης κάλθηκε από τα ιπτάμενα, πλούσια σε expletives, κατηγορώντας την επίδειξη για την ύπαρξη μια διαμαρτυρία αντίθεσης στην κάλυψη. Η ημέρα του του Μαρτίου, η επίσημη εφημερίδα VEA πρότεινε την παρουσία σκοτεινών ενδιαφερόντων πίσω από τους προμηθευτές οδών: "Οι ομάδες ταραχοποιών θα έπαιρναν το στόχο στους άτυπους εργαζομένους που κοπιάζουν στις οδούς και τις λεωφόρους του Καράκας". Σύμφωνα με το έγγραφο "υπέθεσε ότι τα paramilitaries θα χρηματοδοτούσαν τους προμηθευτές οδών στις στρατηγικές θέσεις του κεφαλαίου της Δημοκρατίας για να αναπτύξουν ένα σχέδιο για να αποσταθεροποιήσουν τα δημοκρατικά όργανα". Στο τέλος του του Μαρτίου, οι προμηθευτές οδών αντιμετώπισαν τους ανθρώπους που προσδιορίστηκαν ως μέλη της επίσημης δημοφιλούς ένωσης συμβαλλόμενων μερών της Βενεζουέλας (UPV) που τους κατηγόρησε για την ύπαρξη "δεξιά infiltrators". Κατά τη διάρκεια της ημέρας η εθνική φρουρά και η μητροπολιτική αστυνομία εμπόδισαν μόνο την πρόσβαση στο παλάτι της κυβέρνησης.
    Σε άλλους χρόνους, οι επιδείξεις αναβάλλονται ρητά από "τις φωνές" των κοινωνικών μετακινήσεων σύμφωνα με την πολιτική ημερήσια διάταξη που επιβάλλεται από ανωτέρω. Στη μηνιαία συνέλευση Νοεμβρίου του κοινοτικού οργανισμού κατοικίας και των άστεγων ομάδων που πραγματοποιούνται στο Foro Libertador de Καράκας, ζητούσαν επανειλημμένα από την εξέδρα να αναβληθεί οποιαδήποτε διαμαρτυρία μέχρι τις εκλογές.
        ανοδική αλληλεγγύη
  Ένα άλλο χαρακτηριστικό των κινητοποιήσεων καθώς επίσης και των κοινωνικών δραστών που τους φέρνουν έξω είναι ότι η κάθετη αλληλεγγύη προς το χαρισματικό ηγέτη αντικαθιστά τις οριζόντιες συνδέσεις και την αλληλεγγύη συναδελφικότητας μεταξύ των ίσων. Αυτό περιπλέκει μια κατανόηση αυτών των πρωτοβουλιών όπως οι κοινωνικές μετακινήσεις γίνονται κατανοητές παραδοσιακά: συλλογικές πρωτοβουλίες με μια κοινή ταυτότητα, μια ομιλία και τους στόχους, με τη δυνατότητα να αντιδράσει στην επιθετικότητα ενάντια σε ένα από τα μέρη του. 36 άστεγοι άνθρωποι διήχθησαν το 2006 για τα εγκλήματα που περιγράφηκαν στον ποινικό κώδικα ως καταπάτηση και αντίσταση της αρχής. Μερικοί από τους, από το χρόνο αυτού του γραψίματος, στερούνται ακόμα από την ελευθερία. Δεν έχουν υπάρξει καμία ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, επίδειξη ούτε αίτηση για την απελευθέρωσή τους, ούτε από αυτές τις άστεγες ομάδες ούτε από άλλες κοινωνικές οργανώσεις.
    Επίσης φαίνεται να υπάρχει μια έλλειψη intra-class αλληλεγγύης στις πρωτοβουλίες ρητά περισσότερο "επαναστατικές". Αυτού του προηγούμενου 23 Οκτωβρίου Jose Miguel rojas Espinosa συλλήφθηκε, πιθανώς μετά από να τοποθετήσει έναν χαμηλό εκπυρσοκροτήρα έντασης κοντά στην αμερικανική πρεσβεία στο Καράκας. Τρεις εβδομάδες αργότερα, στο Μαρακαϊ'μπο, Teodoro rafael Darnott, aka "διοικητής Teodoro" συλλαμβάνεται, κατηγορούμενος για την ύπαρξη ο εγκέφαλος. Σύμφωνα με ιστοσελίδας στις ομάδες MSN, και οι δύο ανήκουν στην ισλαμική οργάνωση αυτονομίας Wayuu, αυτοαποκαλούμενος ιδρυτής Hezbollah λατινική Αμερική. Η δράση ήταν μέρος του Jihad που απαιτήθηκε ενάντια στις ΗΠΑ το belligerence τους προς το Ιράκ και το Ιράν. Δεν υπάρχει κανένα γκράφιτι για να μην υπενθυμίσει σε μας, κανένα ιπτάμενο που δικαιολογούμε τους ή που ζητάμε την ελευθερία τους. Στη χώρα πρωτοπόρων ενάντια στις ΗΠΑ, οι φυλακισμένοι αντι-ιμπεριαλιστές δεν έχουν καθενός που γράφει σε τους.
    οι φτωχοί ενάντια στους φτωχούς
   Διάφοροι αναλυτές συμφωνούν ότι θα υπάρξει μια αύξηση στις κοινωνικές συγκρούσεις το 2007. Με τη μειωμένος εκλογική δραστηριότητα, με τις προσδοκίες ακόμα εκεί και με τις υποσχέσεις που διπλασιάζονται, μια αύξηση στις κινητοποιήσεις για την κατοικία, τις υπηρεσίες και τις εργασίες είναι κατανοητή. Εάν λαμβάνουμε υπόψη επίσης την προβλέψιμη αύξηση στις εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ του συμβαλλόμενου μέρους Chavez, που αντιμετωπίζουν την ομογενοποίηση του "ενός συμβαλλόμενου μέρους" και τη συγκέντρωση των ανοχών στο χαρισματικό ηγέτη, η δεύτερη προεδρική περίοδος Προέδρου Chavez θα αντιμετώπιζε τους κοινωνικούς σπασμούς διαφορετικούς από εκείνους κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου του, εξ αιτίας του κοινωνικού χρέους που διατηρείται και που εμβαθύνεται από την προηγούμενη κυβέρνηση - πολύ ο ίδιος - και την ανικανότητά της να μεταρρυθμίσει - να ξεσηκώσει όχι ακόμα και - εμπειρία ημέρας των ανθρώπων κάθε. Ο Oscar Schemel, κοινωνιολόγος υιοθετεί της επιχείρησης Hinterlaces, και οι της οποίας προβλέψεις για τις εκλογές ήταν συνολικά στο στόχο, ανακεφαλαίωσε αυτό το πιθανό σενάριο ως "φτωχούς ενάντια στους φτωχούς". Αλλά η αναταραχή μπορεί να διαρκέσει εφ' όσον η δυνατότητα του Προέδρου να κρατήσει το βασίλειό του από αυτόν τον κόσμο και να κρατήσει το inconformity στην προσπάθεια με τον υφιστάμενο ατελή χωματένιο κόσμο. /
           γεγονότα/ Νοέμβριος

  •  11/21/06 οι κάτοικοι του Λα Yaguara, που βρέθηκαν στο νομό Libertador της κατάστασης Carabobo απόκλεισαν την εθνική οδό της Βαλέντσιας - campo Carabobo και στις δύο κατευθύνσεις, διαμαρτυρόμενοι την έλλειψη δημόσιων υπηρεσιών. Η αστυνομία της Βαλέντσιας SWAT διασκόρπισε την επίδειξη χρησιμοποιώντας το δάκρυ αέριο και τις πλαστικές σφαίρες και συνέλαβε ένα άτομο. Την ίδια μέρα, στο Καράκας, η εθνική φρουρά επιτέθηκε στους ανθρώπους μπροστά από το Banco Nacional de Vivienda Υ βιότοπο που συλλαμβάνουν διάφορους ανθρώπους. Πέμπτη
  • 11/9/06 το κράτος της αστυνομίας bolνvar διάλυσε μια επίδειξη στην πόλη Guayana από τους εργαζομένους Corporacion Venezolana de Guayana (CVG) χρησιμοποιώντας το δάκρυ αέριο, BB και πυροβόλα. Υπήρξαν έξι συλλήψεις και έξι που τραυματίστηκαν.
  • 1/8/06 μεταξύ 10 και 25 ανθρώπων από το OCV Λα Guzmanera τραυματίστηκε όταν εμπόδισε η αστυνομία Aragua τον τρόπο για μια επίδειξη που προσπάθησε να πάει στο Καράκας που ρωτά για τα σπίτια οικοδόμησης βοήθειας. 11/1/06 28 έφηβοι και 11 ενήλικοι συλλήφθηκαν στο SAN Felix, κατάσταση του bolνvar, όταν διαμαρτυρήθηκαν έξω από Banco δελ Libro απαιτητικός τις βασικές υπηρεσίες και την ενσωμάτωση στο sucre Mision.
                                           Οκτώβριος
  • 10/30/06 20 άνθρωποι συλλήφθηκαν όταν προσπάθησε να εισαγάγει μια ομάδα άνεργων εργαζομένων τις Puerto εγκαταστάσεις καθαρισμού Λα Cruz για να ασκήσει την πίεση να λάβει τις υποσχώμένες εργασίες. Κατά τη διάρκεια της δράσης η εθνική φρουρά χρησιμοποίησε το δάκρυ αέριο και τα αμβλιά μεγάλα μαχαίρια.
  • 10/24/06 περίπου 40 άνθρωποι συλλήφθηκαν σε Coloncito, κατάσταση Tachira στην τέταρτη ημέρα των διαμαρτυριών ελλείψει των δημόσιων υπηρεσιών.
  • 10/23/06 τέσσερις επιδεικνύοντες συλλήφθηκαν και άλλοι υπέστησαν την ασφυξία όταν διασκόρπισε το NG μια επίδειξη με το δάκρυ αέριο και τα BB στην εθνική οδό Καράκας - Guarena. 100 άνθρωποι είχαν εμποδίσει το δρόμο για να απαιτήσουν τις επισκευές στα σπίτια τους μετά από τις πρόσφατες βροχές. Την ίδια μέρα, 12 άνθρωποι τραυματίστηκαν και 30 συλλήφθείτε σε Coloncito, κατάσταση Tachira όταν κατέστειλε το NG μια διαμαρτυρία ελλείψει του ύδατος και των δημόσιων υπηρεσιών.
  • 10/20/06 η λήψη του Barinas - η εθνική οδός SAN Cristobal άφησε τέσσερις επιδεικνύοντες τραυματισμένους από την αστυνομία Barinas. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν την έλλειψη ηλεκτρικής υπηρεσίας και πόσιμου ύδατος.
  • 10/19/06 Δύο άνθρωποι βλάφθηκαν από τους πυροβολισμούς και έξι περισσότερο από τα BB όταν διαμαρτυρήθηκε μια ομάδα παραδοσιακών ψαράδων για το διεθνή λιμένα Guiria απαιτητικός να μετατραπεί ο λιμένας σε μια κολεκτίβα που επιχορηγείται από το κράτος.
  • 10/14/06 Η κρατική Carabobo αστυνομία διασκόρπισε μια επίδειξη με το δάκρυ αέριο όταν κατέδειξαν οι υπάλληλοι του τομέα της υγείας για τα δικαιώματα του εργαζομένου τους.
  • 10/13/06 Δύο άνθρωποι πυροβολήθηκαν στα πόδια τους όταν ζήτησαν οι γείτονες της περιοχής του Jacinto Lara σε Barquisimeto την κατασκευή μιας γέφυρας. Η αστυνομία της Lara και το NG χρησιμοποίησαν το δάκρυ αέριο και του BB για να διασκορπίσουν τις εκατοντάδες των επιδεικνυόντων.
  • 10/12/06 Οι περίπολοι νομών Caroni έβαλαν φωτιά στους πυροβολισμούς στον αέρα για να διασκορπίσουν τους προμηθευτές οδών που διαμαρτύρονταν το απέλαση μιας χειροτεχνικής έκθεσης σε Puerto Ordaz.
  •  10/10/06 στρατιωτικά στρατεύματα κατέλαβαν το χωριό Coloncito, κατάσταση Tachira αφότου τέθηκε ένα περιπολικό αυτοκίνητο στην πυρκαγιά και μερικά κτήρια βλάφθηκαν από τις καταχρήσεις μιας πληθυσμών διαμαρτυρίας από την αστυνομία Tachira.
  • 10/4/06 η γρήγορη ομάδα απάντησης πολη- Anzoategui διασκόρπισε μια επίδειξη από τους γείτονες της κοινότητας Punto Lindo, SAN Juan Capistrano County, Boca de Uchire με το δάκρυ αέριο και BB.
                                Σεπτέμβριος
  • 9/16/06 Η κρατική Barinas αστυνομία συνέλαβε τρεις ανθρώπους που ανήκουν σε μια ομάδα 600 οικογενειών που διαμαρτύρονταν την έλλειψη πόσιμου ύδατος στην αστικοποίηση Agustin Codazzi στην πόλη Barinas. Διάφοροι άλλοι τραυματίστηκαν από του BB και τα χτυπήματα.
  • 9/11/06 ένα άτομο συλλήφθηκε από την αστυνομία Aragua όταν διαμαρτυρήθηκε μια ομάδα οικογενειών της EL Campito, Λα Cabrera στο Maracay τις σπασμένες υποσχέσεις της κατοικίας
                                         Αύγουστος
  • 8/17/06 εκατό οικογένειες αγροτών εκδιώχτηκαν σε Guanare από την κρατική Portuguesa αστυνομία μετά από να καθίσουν οκλαδόν στο έδαφος στη γειτονιά Paraiso Bolivariano. Το αναγκασμένο απέλαση άφησε διάφορους ανθρώπους τραυματισμένους, μεταξύ τους μια έγκυος γυναίκα.
  • 8/16/06 μια επίδειξη σε ένα μέρος χώρων στάθμευσης στην αίθουσα πόλεων της Βαλέντσιας τελείωσε με δύο μέλη των συμβουλίων και η αστυνομία τρία τραυμάτισε πότε δύο ομάδες διαμαρτύρονταν ότι η έλλειψη απορριμάτων παίρνει και η έλλειψη διαστημάτων χώρων στάθμευσης.
  • 8/14/06 θύματα από Las Casitas de Guatire, κατάσταση Miranda που διαμαρτύρονταν μπροστά από την έδρα Banco Nacional de Λα Vivienda διασκορπίστηκαν με το δάκρυ αέριο από το NG, συλλαμβάνοντας τον υποτιθέμενο ηγέτη Vilma Macias διαμαρτυρίας. 8/10/06 δύο εργαζόμενοι που συνδέθηκαν με unt βλάφθηκαν σε μια διαμαρτυρία μπροστά από το δικαστήριο εργασίας στο Maracay. Εκείνη η ημέρα, μια ομάδα 500 γειτόνων του Λα Catia χαλά εμποδισμένος τις απαιτητικές επισκευές υδραυλικών εγκαταστάσεων οδών. Υπήρξαν δύο που τραυματίστηκαν από τα BB αφότου ενέργησε η αστυνομία.
  • 8/9/06 πέντε άνθρωποι συλλήφθηκαν από το NG κατά τη διάρκεια ενός απέλαση Ojo de Agua σε Baruta. Είκοσι μικρά παιδιά επηρεάστηκαν από το δάκρυ αέριο. Τρεις ημέρες αργότερα 11 άνθρωποι συλλήφθηκαν για "την καταπάτηση και την αντίσταση της αρχής". Εκείνη η ημέρα δύο οι άνθρωποι συλλήφθηκαν όταν προσπάθησε μια ομάδα 200 που καταδεικνύουν για την κατοικία να κινητοποιήσει από Miraflores στα μέσα.
                                            Ιούλιος
  • 7/28/06 μια ομάδα ανθρακωρύχων από την EL Callao προσπάθησε να καταδείξει ενάντια στο κινεζικό διεθνικό Jin Yan όταν συλλήφθηκε ένας από τους ηγέτες ένωσης από το NG. Οι εργαζόμενοι κατήγγειλαν τη χρήση των αμβλιών μεγάλων μαχαιριών και του δακρύου αέριο από την αστυνομία
 
 

από * 11/01/2007 7:01 μμ.


απλα να εχειs υποψη σου οτι στην βενεζουελα επικρατει μια περιεργη κατασταση.
το κρατοs δεν σημαινει οτι το ελεγχει ο τσαβεs εξ ολοκληρου...
τι εννοω? οτι συμβαινουν πραματα που ο τσαβεs δεν τα ελεγχει.Μην ξεχναs οτι στο πραξηκοπημα εναντιον του συμμετειχε και η αστυνομια που δεν την ελεγχει αλλα ελεγχεται απο την φιλοαμερικανικη δεξια.
Απλα να εχουμε στην οπτικη μαs και αυτο.
Το θεμα ειναι ποτε η κατασταση στην βενεζουελα θα περασει σε επαναστατικη κατασταση γιατι ηδη τα πραματα εχουν ριζοσπαστικοποιηθει.
γι αυτο βγηκε και ο τσαβεs στην κυβερνηση

από Μυρσίνη 11/01/2007 8:14 μμ.


 στο παιδί που μετέφερε το κείμενο στα ελληνικά για την απαιτητική δουλειά που έκανε!Έτσι γιατί λίγη ευγένεια κάνει πάντα καλό.Όσο για τον Τσάβες αυτό που γίνεται στην Βενεζουέλα είναι ένα πείραμα που ακόμα δεν έχει τελειώσει.Καλό είναι να έχουμε και αυτό στο μυαλό μας.

Απαιτητική δουλειά να το βάλεις στο systran και μετά να το επικολλήσεις στο indymedia? Σιγά μην του δώσουμε και pulitzer :-)

από troley 13/01/2007 10:08 μμ.


... η ΜΚΟ provea ετσι θα ναι.Οτι να ναι...

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License