Για την επίθεση των φασιστών ενάντια στον αγωνιστή Δ. Κουσουρή

αναδημοσίευση απο την ¨Εργατική Εξουσία¨ εφημερίδα του Κομμουνιστικού Συνδέσμου αρ. φυλ. 21 ιούλης ¨98

Για την επίθεση των φασιστών ενάντια στον αγωνιστή Δ. Κουσουρή Οργή και αγανάκτηση προκάλεσε η είδηση της δολοφονικής επίθεσης ροπαλοφόρων τραμπούκων σε τρία μέλη του ΝΑΡ, 100 μέτρα από τα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων ενώ βρίσκονταν σε καφετέρια. Οι 8 δολοφόνοι τους πλησίασαν και τους ξυλοκόπησαν άγρια, στέλνοντας μάλιστα τον 24χρονο Δ. Κουσουρή στο χειρουργείο του Ιατρικού Κέντρου με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και τρία εσωτερικά αιματώματα. Μόνο από καθαρή τύχη, ο Δ. Κουσουρής γλύτωσε το θάνατο. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι τα καθάρματα που επιχείρησαν να δολοφονήσουν τους 3 αγωνιστές είναι μέλη της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Μόλις μία ώρα πριν την επίθεση, η ομάδα των νεοναζιστών είχε εγκαταλείψει τα δικαστήρια συνοδευόμενη από διμοιρία των ΜΑΤ. Βρίσκονταν εκεί ως κατηγορούμενοι για τον ξυλοδαρμό 4 μελών του ΣΕΚ το 1996. Την ίδια ώρα, δικάζονταν 9 από τους συλληφθέντες του διαγωνισμού και ο κόσμος που βρισκόταν στα δικαστήρια για συμπαράσταση μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των φασιστών τους γιουχάισε. Οι αλήτες της Χρυσής Αυγής προφανώς έστησαν καρτέρι στη γύρω περιοχή επιλέγοντας τελικά ως θύματά τους, τους τρεις αγωνιστές του ΝΑΡ. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι φασίστες επιτίθενται σε αριστερούς αγωνιστές. Στις 24 Μαΐου πιθανόν μέλη της ίδιας ακριβώς ομάδας που χτύπησε στην Ευελπίδων είχαν στήσει καρτέρι έξω από το σπίτι ενός αγωνιστή της Εργατικής Εξουσίας στον Πειραιά, τον οποίο χτύπησαν με ψαλίδι. Όπως και στην περίπτωση του Κoυσουρή, με τηλεφωνήματα απειλούσαν ότι την επόμενη φορά θα τον καθαρίσουν. Είναι γεγονός ότι η εγκληματική δραστηριότητα της συγκεκριμένης ναζιστικής συμμορίας είναι αυξημένη την τελευταία περίοδο. Στη Θεσσαλονίκη μία μέρα πριν την επίθεση στην Ευελπίδων ξυλοκόπησαν 2 πολίτες. Στην Ξάνθη προσπάθησαν να διαλύσουν μία συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά στο Πολυτεχνείο, ενώ δεκάδες μικροπεριστατικά δεν βγαίνουν στη δημοσιότητα, είτε γιατί δεν καταγγέλλονται από φόβο, είτε γιατί κρίνονται ως μη έχοντα δημοσιογραφική αξία από τους επαγγελματίες του είδους. Η κυβέρνηση συγκαλύπτει τους φασίστες Ο Υπουργός Δημοσίας Τάξης Ρωμαίος σε συνέντευξή που έδωσε αμέσως μετά την επίθεση ήταν εντελώς προκλητικός. Σε μια προσπάθεια να αποποιηθεί τις ευθύνες της κυβέρνησης και των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών, ο Ρωμαίος θόλωσε τα νερά μιλώντας για "ακροκινούμενους" χώρους. Το μόνο που τον απασχολούσε είναι να μας πει για τα αγαπημένα του ΜΑΤ που τόσο έχουν ταλαιπωρηθεί αυτές τις μέρες από την δράση των ... "ακροκινούμενων". Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική. Όλη την ώρα που οι ναζιστές βρίσκονταν στα δικαστήρια είχαν την αμέριστη συμπαράσταση των ΜΑΤ. Μιλούσαν, χαριεντίζονταν, έδειχναν πρόσωπα και απειλούσαν αγωνιστές. Κι όλα αυτά μπροστά στις κάμερες. Προφανώς ο κ. Ρωμαίος δεν βλέπει τηλεόραση. Το μόνο που δεν έκαναν μαζί, μπάτσοι και ναζί, ήταν να φωνάζουν συνθήματα. Δεν είναι η πρώτη φορά όμως που η ναζιστική συμμορία συνεργάζεται με την αστυνομία. Επανειλημμένως, έχουν λειτουργήσει επιβοηθητικά σε αστυνομικές επιχειρήσεις. Ποιος δεν θυμάται τον μπάτσο Αθανασόπουλο εκτός υπηρεσίας, μέλος της Χρυσής Αυγής, ύστερα από την καταστολή μιας αντιφασιστικής διαδήλωσης το 1995 να χτυπάει την Μ. Κορωναίου στο κεφάλι με κλωτσιές. Είναι γνωστό ότι στο χουντογλέντι της Θεσσαλονίκης συμμετέχουν μπάτσοι που έχουν σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή. Ένα είναι βέβαιο. Ότι η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί του κράτους συγκαλύπτουν την εγκληματική δράση των νεοναζί. Πέρα όμως από την προφανή συγκάλυψη, η κυβέρνηση έχει πλήρως την ηθική αυτουργία αυτής της δολοφονικής επίθεσης κατά του Δ. Κουσουρή και των δύο συντρόφων του. Η κυβέρνηση για μια εβδομάδα είχε κηρύξει τον πόλεμο εναντίον των διαδηλωτών έξω από τα εξεταστικά. Στις ανακοινώσεις της μίλαγε για ταραξίες, ύποπτα στοιχεία, βιαιοπραγίες διαδηλωτών, προσπαθώντας να στρέψει την κοινή γνώμη κατά των αγωνιζόμενων αναπληρωτών, αδιόριστων καθηγητών και των φοιτητών. Η συκοφαντική αυτή εκστρατεία της κυβέρνησης έστρωσε το έδαφος στους αλητήριους ναζιστές για ένα δυναμικό χτύπημα. Είναι ακριβώς το ίδιο με τη ρατσιστική καμπάνια κατά των μεταναστών που άνοιξε το δρόμο σε διάφορους υποψήφιους χιτλερίσκους της επαρχίας να κυνηγούν, να δέρνουν και να σκοτώνουν Αλβανούς. Η αριστερά που ψάχνει τις διαπλοκές Το χτύπημα αυτό θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό στα κοιμισμένα επιτελεία της αριστεράς. Μέχρι σήμερα η κυρίαρχη αντίληψη στη ρεφορμιστική αριστερά αλλά και σ' ένα μεγάλο μέρος της εξωκοινοβουλευτικής ήταν ότι ο φασισμός δεν αποτελεί κίνδυνο για την Ελλάδα. Θεωρούσαν ότι τα αντιφασιστικά αντανακλαστικά είναι υπερανεπτυγμένα και εν πάση περιπτώσει ομάδες σαν τη Χρυσαυγή είναι τόσο αδύναμες που αποκλείεται να προξενήσουν ζημιά στο κίνημα. Κατηγορούσαν μάλιστα όσους έχουν αναπτύξει μια έντονη αντιφασιστική δράση ότι παρασύρονται σε μια αντιπαράθεση συμμοριών. Όπως και να 'χει, η αριστερά που δέχτηκε ένα τρομοκρατικό χτύπημα στο πρόσωπο του Κουσουρή, το έριξε στις ιδεολογικές καταγγελίες. Αντί να δείξει τους φυσικούς αυτουργούς της δολοφονικής απόπειρας, τόσο το ΚΚΕ όσο και το ΝΑΡ με τα Μ-Λ εξαντλούνται στην αποκάλυψη των ηθικών αυτουργών, καταγγέλλοντας γενικόλογα την κυβέρνηση, ενώ αρνούνται επίμονα να ασχοληθούν με τη ναζιστική συμμορία που εκτέλεσε την επίθεση. Η στάση του ΚΚΕ είναι εντελώς απαράδεκτη. Σε ανακοίνωσή του στις 17/6 μιλάει για επιχείρηση "καρφίτσας" όπου "η ίδια συμμορία δολοφόνων είναι υπεύθυνη για τον ξυλοδαρμό των τριών αγωνιστών, για την επίθεση στον πρόεδρο της ΟΛΜΕ Τσούλια καθώς και για τη δράση προβοκατόρων στη διάρκεια του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και της απεργίας της Ιονικής". Είναι λοιπόν, κατά το ΚΚΕ, τα ίδια άτομα αυτοί που αμύνονταν έξω από τα εξεταστικά κέντρα με τους παρ' ολίγον δολοφόνους του Κουσουρή. Όλοι προβοκάτορες! Δύο πράγματα πετυχαίνει το ΚΚΕ μ' αυτή την ανακοίνωση. Πρώτον γονατίζει μπροστά στις απειλές του Ρωμαίου και της συκοφαντίες της κυβέρνησης περί "ακροκινούμενων". Το ΚΚΕ εδώ κάνει δηλώσεις μετάνοιας καταδικάζοντας γενικά τη βία και τις ακρότητες, όπως φυσικά τις εννοεί η κυβέρνηση, αφήνοντας έτσι ακάλυπτους τους χιλιάδες αγωνιστές που πάλεψαν για την ακύρωση του διαγωνισμού. Δεν ξεχνάει μάλιστα να καταδικάσει και τους προβοκάτορες της Ιονικής. Για ποιούς μιλάει εδώ το ΚΚΕ; Εκεί δεν έγιναν επεισόδια παρά κάτι ελάχιστα σπρωξίδια. Δεν έπεσε ούτε πέτρα. Ποιόν καταδικάζει εδώ; Τους επί 45 ημέρες απεργούς της Ιονικής; Το ΚΚΕ δίνει τα διαπιστευτήρια του στην αστική τάξη. Αυτός ήταν ο ρόλος του και αυτός θα είναι για πάντα. Το δεύτερο που καταφέρνει αυτή η ανακοίνωση είναι η συγκάλυψη των φασιστών. Ποιός χτύπησε τον Κουσουρή; Ποιοί είναι αυτοί οι προβοκάτορες; Μήπως είναι καθηγητές, απεργοί της Ιονικής, φοιτητές, αριστεριστές, αναρχικοί; Για την ηγεσία του ΚΚΕ όλα καθώς φαίνεται είναι ανοικτά. Τους μόνους που δεν κατονομάζει είναι οι τραμπούκοι της Χρυσαυγής. Τέλεια συγκάλυψη για να μην αποκαλυφθεί τίποτα. Για να μην τιμωρηθεί κανένας. Η κατάντια του ΚΚΕ έφτασε στο σημείο να απέχει με κομματική γραμμή από τα συλλαλητήρια ενάντια στην κρατική τρομοκρατία και την δολοφονική απόπειρα, στην Κάνιγγος και στις άλλες πόλεις στις 18/6. Προφανώς το ΚΚΕ θα φοβήθηκε μην κατηγορηθεί ως "ακροκινούμενο". Μπροστά σε μια απόπειρα δολοφονίας σηκώνει τα χέρια ψηλά. Δεν είδε τίποτα, δεν ξέρει τίποτα. Σε μια δύσκολη στιγμή για την κυβέρνηση, σε ένα οριακό σημείο για το κίνημα το ΚΚΕ απέσυρε τις δυνάμεις του από τη μάχη. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Θα περίμενε κανείς μια αποφασιστική αντιμετώπιση της δολοφονικής επίθεσης από τη λεγόμενη "ριζοσπαστική αριστερά". Μάταια! Το ΝΑΡ μαζί με τις Μ-Λ οργανώσεις κράτησε μια αποφασιστική ... ιδεολογική στάση. Ενώ είναι ξεκάθαρο, υπάρχουν μαρτυρίες και όλα δείχνουν ότι η απόπειρα έγινε από μέλη της Χρυσαυγής που λίγο πριν περιφέρονταν στα δικαστήρια, το ΝΑΡ και ο Μ-Λ χώρος καταγγέλλει ως εμπνευστές και εκτελεστές της επίθεσης "το κράτος και τους μηχανισμούς του". Αρνούνται σε προκλητικό βαθμό να αναζητήσουν τους φυσικούς αυτουργούς στην συγκεκριμένη ναζιστική συμμορία. Πιστεύουν ότι έτσι θα αποκαλυφθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Αυτή η τακτική όμως δεν οδηγεί πουθενά. Ακόμα και η θέση περί ηθικής αυτουργίας της κυβέρνησης πέφτει στο κενό στο βαθμό που δεν αποκαλυφθούν οι φυσικοί αυτουργοί. Αυτό που θα δώσει μια ικανοποίηση σε κάθε αγωνιστή είναι η αποκάλυψη και η τιμωρία των εγκληματιών. Όταν ο Καλαμπόκας αποκαλύφθηκε ότι σκότωσε τον Τεμπονέρα όλοι ένιωσαν καλύτερα. Να ο δολοφόνος, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Πάτρας, νάτες οι σχέσεις με την κυβέρνηση Μητσοτάκη κλπ. κλπ. Απαιτήσαμε τότε την παραδειγματική τιμωρία του δολοφόνου, όπως παλιότερα στην περίπτωση Μελίστα και σε κάθε ανάλογη περίπτωση. Οι φυσικοί αυτουργοί πρέπει να πληρώσουν. Σε κάθε άλλη περίπτωση τα ναζιστικά σκουλήκια θα αποθρασυνθούν. Tο επιχείρημα που λέει ότι η εμμονή στη Χρυσαυγή συγκαλύπτει τις ευθύνες της κυβέρνησης είναι λάθος, όπως επίσης είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι η κυβέρνηση θα ψάξει από μόνη της τους δολοφόνους. Η κυβέρνηση κάνει ότι ψάχνει μέχρι να περάσει η μπόρα. Το ερώτημα είναι απλό και ξεκάθαρο. Θέλουν το ΝΑΡ και ο Μ-Λ χώρος να βρεθούν οι δολοφόνοι ή όχι; Μήπως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η αποκάλυψη του κράτους, μια γενικόλογη, συμβολική, ιδεατή καταδίκη; Με τη στάση τους θολώνουν την ατμόσφαιρα. Κατευθύνουν τη σκέψη του κινήματος σε λάθος στόχους. Μιλώντας γενικά για επίθεση του κράτους, δίνουν την ευκαιρία στους φυσικούς αυτουργούς να τη σκαπουλάρουν. Το ότι υπάρχει διαπλοκή ανάμεσα στην αστυνομία και τους φασίστες το ξέρουν και οι πέτρες. Το ότι η Χρ. Αυγή και ο Στόχος δουλεύουν στην αστυνομία και στο στρατό κι αυτό γνωστό είναι. Είναι γνωστό επίσης ότι οργανώνουν χουντογλέντια. Άλλο όμως ένα χουντογλέντι και άλλο μια απόπειρα δολοφονίας. Ένα χουντογλέντι μπορεί να γίνει θέμα συζήτησης, αποκαλύψεων του ρόλου της αστυνομίας κλπ. Μια απόπειρα δολοφονίας όμως δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με κινήσεις αποκαλύψεων. Εδώ δεν έχουμε μια αντιπαράθεση ιδεών, εδώ έχουμε μια δολοφονική επίθεση. Η κοινωνία δεν μπορεί να αφήσει ατιμώρητο αυτό το έγκλημα. Θα μας πουν: "Τι ψάχνετε τώρα, ακόμα και φασίστες να ήταν, πίσω τους είναι το κράτος, αυτό πρέπει να χτυπήσουμε". Καταρχήν, η άποψη που ταυτίζει το κράτος με τους φασίστες δεν αντέχει στην κριτική. Η συγκάλυψη που δίνουν ορισμένοι μηχανισμοί του κράτους στις ναζιστικές συμμορίες γίνεται στα κρυφά. Επίσημα δηλώνουν ακόμα και οι αστυνομικές αρχές ότι δεν ανέχονται τους φασίστες, ότι δεν συνεργάζονται κλπ. Φυσικά δεν κάνουν τίποτα για να βρουν τους δολοφόνους, ούτε αγγίζουν τη Χρυσαυγή. Ακριβώς αυτό είναι που πρέπει να κάνουν οι οργανώσεις της εργατικής τάξης, όλης της αριστεράς. Να τσακίσουν αυτή τη συμμορία χωρίς κανένα έλεος. Εκτός κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι βάζοντας τις φωνές στο κράτος θα τους προστατεύσει από τις ναζιστικές συμμορίες. Εμείς γι' αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ότι θέλει. Καμία σχέση με τη μοιρολατρία Οι φασίστες διάλεξαν τη στιγμή για να κάνουν ένα γερό χτύπημα. Μ' αυτό τον τρόπο εισέρχονται στην κεντρική πολιτική σκηνή παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους σαν εγγυητές της τάξης από την "αναρχία". Δεν απευθύνονται σ' όλη την κοινωνία. Απευθύνονται στα πιο καθυστερημένα κομμάτια απεγνωσμένων μικροαστών, ανέργων και γενικά σε όλα τα απογοητευμένα λούμπεν στοιχεία. Το κλίμα ρατσισμού και ξενοφοβίας και γενικότερα μια κατάσταση οικονομικής κρίσης και γενικευμένης ανεργίας στη νεολαία είναι το κοινωνικό υπόβαθρο για το δυνάμωμα του φασισμού. Στην Ευρώπη ήδη αποκτούν μεγάλη επιρροή. Γιατί όχι κι εδώ. Κάπως έτσι σκέφτονται οι αλητήριοι. Οι δυναμικές ενέργειες είναι βασικό κομμάτι της δράσης τους. Ένα μήνυμα στα φοβισμένα μικροαστικά στοιχεία, που δεν μπορούν να δώσουν μια σοβαρή εξήγηση για την κατάντια τους, και βρίσκουν μια απάντηση στις βρομερές κραυγές των φασιστών. Σε όλους αυτούς που έχουν πιστέψει ότι οι ξένοι, οι απεργοί, οι κομμουνιστές και οι αναρχικοί είναι υπεύθυνοι για το χάλι της χώρας. Υπάρχουν τέτοιοι και η κάθε Χρυσαυγή τους θέλει στοιχισμένους πίσω της. Στόχος αυτών των συμμοριών στη φάση αυτή είναι τα κεφάλια πρωτοπόρων αγωνιστών. Σήμερα χτυπούν στην άκρα αριστερά, αύριο αν δυναμώσουν θα χτυπήσουν όλες τις οργανώσεις της εργατικής τάξης. Και όμως αντί οι οργανώσεις της Αριστεράς να σηκωθούν και να λιώσουν με μιας τη γνωστή αλητοσυμμορία, το έχουν ρίξει στις επαναστατικές προσευχές. Λίγο πολύ μας λένε ότι ακόμα και να ήταν απ' αυτούς οι επίδοξοι δολοφόνοι των τριών αγωνιστών του ΝΑΡ, δεν μπορούμε να τους πολεμήσουμε παρά μόνο πολεμώντας το κράτος που τους προστατεύει. Θαυμάσιος συλλογισμός! Είναι σαν να σε σημαδεύει κάποιος με το όπλο του και εσύ να καταγγέλλεις τις βιομηχανίες όπλων που τα παράγουν και που χωρίς αυτές δεν θα σε σημάδευε ο υποψήφιος δολοφόνος σου. Επιπλέον δε, θα μπορούσες να σκεφτείς ότι οι βιομηχανίες όπλων είναι σύμφυτες με το καπιταλιστικό σύστημα. Επομένως για να αμυνθείς από το τσογλάνι που σε σημαδεύει με το όπλο του ή με το σιδερολοστό του πρέπει πρώτα να καταστρέψεις τον καπιταλισμό. Να που οδηγούν οι σοφιστείες αυτού του είδους. Δυστυχώς όμως έτσι σκέφτονται τα κάθε είδους αριστερά επιτελεία. Σύμφωνα μ' αυτή τη λογική δεν έχει νόημα να αγωνίζεσαι για τίποτα. Ούτε ενάντια στην ανεργία, ούτε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, ούτε ενάντια στις απολύσεις, ούτε για να μειωθούν οι ώρες εργασίας, ούτε ενάντια στη λιτότητα, ούτε για να ακυρωθεί ο ... διαγωνισμός. Γιατί συναγωνιστές της αριστεράς στηρίξατε τον αγώνα των αδιόριστων και αναπληρωτών καθηγητών, ώστε να μην απαξιωθούν τα πτυχία τους και να μην υποβαθμιστούν τα εργασιακά τους δικαιώματα; Αυτό δεν είναι μερικό ζήτημα; Δεν είναι αποτέλεσμα της γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής που υπαγορεύεται από την αστική τάξη, άντε για να μην μαλώσουμε και από την Ε.Ε.; Για μας όλα αυτά περί κράτους, παρακράτους, ΜΕΑ, διαπλεκόμενοι φασίστες και ασφαλίτες και δε συμμαζεύεται που χτύπησαν τον Κουσουρή είναι το άλλοθι για να μην γίνει τίποτα. Ένας που τα ακούει όλα αυτά στο τέλος θα πιστέψει ότι ενδεχομένως να τον χτύπησαν και εξωγήινοι. "Χωρίς να νικήσουμε το φασίστα Σημίτη, δεν μπορούμε να τσακίσουμε τους ροπαλοφόρους φασίστες". Αυτό μας προτείνουν οι φιλοσοφημένοι ινστρούκτουρες της "ριζοσπαστικής αριστεράς". Πριν από ένα μήνα, παρέδιδαν μαθήματα για το πως πρέπει να αντιμετωπιστεί ο φασισμός και ο ρατσισμός: "δεν αντιμετωπίζεται -γράφει το ΝΑΡ σε προκήρυξή του- ο φασισμός με αντιφασιστικά μέτωπα του 1934... Μόνο ανασυνθέτοντας διεθνικά το εργατικό επαναστατικό υποκείμενο πέρα από γεωγραφικούς διαχωρισμούς που επιβάλλει το Κεφάλαιο μπορούμε να νικήσουμε τις πολιτικές των πολυεθνικών και των κυβερνήσεών τους..." Ωραιότατες συμβουλές! Μέχρι να γίνουν όμως όλα αυτά, οι υποκοσμιακοί φιλόδοξοι ναζιστές θα μπορούν να μας ανοίγουν ανενόχλητοι τα κεφάλια και μεις να καταγγέλλουμε το κράτος για τις διαπλοκές του με το παρακράτος. Στο ίδιο μήκος κύματος ορισμένοι "ριζοσπάστες αριστεροί" τρομαγμένοι από τις ίδιες τους τις απόψεις (ότι η χώρα βρίσκεται κάτω απ' τη μπότα ενός "ολοκληρωτικού καθεστώτος της Σημιτικής χούντας, της ΟΝΕ και του Εύρω"), καλούν σε αγώνα για την περιφρούρηση του ... Συντάγματος. Σε μία ανακοίνωση της "Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Περιφρούρηση του Συντάγματος, των δημοκρατικών θεσμών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων", αφού εκδηλώνεται "η ανησυχία της για την ανεμπόδιστη ανάπτυξη έκνομων δραστηριοτήτων, οργανώσεων και ατόμων, που υπονομεύουν το Σύνταγμα και πλήττουν τους δημοκρατικούς θεσμούς και παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα", ζητούν την άρση της ασυλίας ορισμένων βουλευτών που ενθαρρύνουν τη Χρυσή Αυγή και την παραπομπή τους στη δικαιοσύνη. Δεν ξέρουμε αν η συμμετοχή του Ε. Μπιτσάκη σ' αυτήν την πρωτοβουλία εκφράζει γενικότερα μία τάση στο χώρο που ανήκει, αλλά είναι σίγουρο ότι απόψεις που θεωρούν ότι έχει κυριαρχήσει ήδη μία ολοκληρωτική χούντα και την ίδια στιγμή δεν βάζουν κανένα πρακτικό καθήκον αυτοάμυνας του κινήματος αργά ή γρήγορα θα καταλήξουν σε τέτοιου είδους κλαψοκαλέσματα για την περιφρούρηση του πολιτεύματος, αναζητώντας συμμαχίες στη δημοκρατική αστική τάξη. Κάτι μας θυμίζουν όλα αυτά από το 1934. Όχι τα μαχητικά αντιφασιστικά μέτωπα και τις εργατικές πολιτοφυλακές του Λέον Τρότσκι, αλλά τα Λαϊκά Μέτωπα με τη συμμετοχή των ΚΚ στις αστικοδημοκρατικές κυβερνήσεις κάτω απ' τις προτροπές του Ιωσήφ Στάλιν. Μέχρι πριν 3 μήνες μας έλεγαν ότι δεν ασχολούνται με τη Χρυσή Αυγή. Σήμερα μας λένε ότι έχουμε χούντα και η Χρυσή Αυγή ενδεχομένως να είναι τα παρακρατικό της τμήμα. Τι μας μένει; Γενικόλογες φλυαρίες: να καταγγείλουμε τον ολοκληρωτισμό, τον αυταρχισμό του κράτους, τη βία των παρακρατικών και γενικά να προσευχηθούμε μήπως "το μαζικό λαϊκό κίνημα των παρατεταμένων και ανυποχώρητων αγώνων" μας βγάλει απ' τη δύσκολη θέση. Το μόνο πρακτικό που βγαίνει απ' όλα αυτά είναι να το βάλουμε στα πόδια. Το αυγό του φιδιού πρέπει να τσακιστεί τώρα Υπάρχουν ορισμένοι στη "ριζοσπαστική" αριστερά που κάθε προσπάθεια φυσικής αυτοάμυνας στις ναζίδικες συμμορίες τη βαφτίζουν γενικά "τυχοδιωκτισμό και συμμοριτοπόλεμο". Από θέση αρχής απορρίπτουν κάθε φυσική αντιπαράθεση με τους φασίστες. "Αν στη βία των φασιστών η εργατική τάξη, η νεολαία κι οι οργανώσεις τους αμυνθούν έμπρακτα, τότε συμπεριφέρονται σα συμμορία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ξεχνούν και ότι για να χτυπηθεί ο φασισμός πρέπει να χτυπηθεί όλο το σύστημα". Τι κακό που μας βρήκε... Να ολόκληρη η επιχειρηματολογία της παραίτησης από τη δράση, της μοιρολατρικής αναμονής. Αυτός ο συλλογισμός δεν έχει καμιά σχέση με το μαρξισμό. Αν οι φασίστες επιτεθούν σε μια ομάδα αριστερών που κολλούν αφίσες ή μοιράζουν προκηρύξεις, θα πρέπει σύμφωνα με τη λογική αυτή να μην αμυνθούμε γιατί η άμυνα είναι συμμοριτοπόλεμος. Με λίγα λόγια, να κάτσουμε να τις φάμε. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να εξηγούν με εξαιρετική άνεση γιατί το αστικό κράτος ανεβάζει το επίπεδο της βίας, γιατί κινητοποιεί ακόμα και παρακρατικές συμμορίες για να τρομοκρατήσει αγωνιστές, ότι όλα αυτά είναι προϊόντα της καπιταλιστικής επίθεσης προκειμένου να τσακιστεί η εργατική αντίσταση, αλλά δεν μπορούν να εξηγήσουν με ποιο τρόπο, με ποια μέσα, θα αμυνθεί η εργατική τάξη και οι πολιτικές της οργανώσεις από αυτή την επίθεση. Ωστόσο, αυτοί οι κύριοι υποστηρίζουν ότι η "φυσική πάλη" είναι απαράδεκτη και αναποτελεσματική. Στο σημείο αυτό γίνονται ασυνείδητοι βοηθοί των φασιστών. "Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο για το προλεταριάτο, ιδίως στις τωρινές περιστάσεις, όσο το ζαχαρωμένο δηλητήριο των ψεύτικων ελπίδων. Τίποτα δε μεγαλώνει τόσο πολύ τη θρασύτητα των φασιστών, όσο η νωχελική "ειρηνοφιλία" των εργατικών οργανώσεων. Τίποτα δεν καταστρέφει τόσο πολύ την εμπιστοσύνη των μεσαίων τάξεων στο προλεταριάτο, όσο η παθητική αναμονή και η έλλειψη της θέλησης για πάλη". (Λ. Τρότσκυ, Που βαδίζει η Γαλλία) Στην πραγματικότητα, όσοι αρνούνται τη φυσική πάλη με τους φασίστες την αρνούνται σε κάθε περίπτωση. Είναι αυτοί που νομίζουν ότι θα ρίξουν τον καπιταλισμό με επιχειρήματα και φωνές. Όλοι αυτοί μόλις η αστική αντίδραση τους τρίξει τα δόντια βάζουν την ουρά στα σκέλια. Δεν αξίζει τον κόπο μας λένε, δεν πετυχαίνουμε τίποτα έτσι, μόνο να προκαλούμε την αντίδραση καταφέρνουμε. Αυτό το επιχείρημα είναι εντελώς αντιδραστικό. "Ο αστικός φιλελευθερισμός πάντα έλεγε στους εργάτες ότι με την ταξική τους πάλη "προκαλούν" την αντίδραση... Οι κατηγορίες αυτές τελικά καταλήγουν σε τούτη τη βαθυστόχαστη σκέψη, πως αν οι καταπιεζόμενοι δεν κουνιόντουσαν καθόλου, οι καταπιεστές δε θα ήταν αναγκασμένοι να τους χτυπήσουν". (Λ. Τρότσκυ, ο.π.π.) Κάθε λογικός εργάτης και νεολαίος, κάθε σοβαρός αριστερός αγωνιστής, δεν μπορεί να βρει τίποτα συγκινητικό σε τέτοιου είδους σκέψεις. Εξάλλου κανείς δε συγκινείται με τους καρπαζοεισπράκτορες. Για να τσακίσουμε τους φασίστες χρειάζονται δύο πράγματα: α) Μια σωστή πολιτική, κι αυτή βρίσκεται μόνο στην ταχτική του ενιαίου εργατικού μετώπου. Μια πολιτική που όλη την προηγούμενη περίοδο εξαντλούνταν στους ηλίθιους βερμπαλισμούς του στυλ "φασίστα Σημίτη" κλπ, ή "ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ κρεμασμένοι με σχοινί", ή σε μια ταχτική διαφορετικών συγκεντρώσεων της "κόκκινης πρωτοπορίας" όχι μόνο δεν ενοποιούσε αγωνιστικά την εργατική τάξη, αλλά έκοβε κάθε δίαυλο επικοινωνίας με την πλειοψηφία της. Τότε όλοι αυτοί δεν είχαν κανένα πρόβλημα να το παίζουν "κόκκινη πρωτοπορία", έτσι κι αλλιώς δεν κόστιζε τίποτα. "Μόλις αυτοί οι άνθρωποι -έλεγε ο Τρότσκυ- θα κόψουν την άκρη του δάκτυλού τους θα γίνουν οι χειρότεροι οπορτουνιστές". Αντί για το "κόκκινο αντικαπιταλιστικό μέτωπο" που καλούσαν μέχρι προχθές, τώρα πανικοβλημένοι καλούν σε "δημοκρατικό αντικατασταλτικό μέτωπο". Από το ένα άκρο στο άλλο. Από τις αριστερίστικες φλυαρίες στον οπορτουνισμό. Για μας και τα δύο άκρα είναι εξίσου λάθος. Η πάλη ενάντια στις φασιστικές -άντε και στις παρακρατικές- συμμορίες ξεκινά από μια κοινή συμφωνία των συνδικαλιστικών και πολιτικών οργανώσεων της εργατικής τάξης. Δεν μπορεί η "Μαχόμενη" αριστερά να ασχολείται όλη την ώρα με το αν ο Σημίτης συμπαθεί τους φασίστες και να μη δίνει καμία σημασία στο γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία της εργατικής τάξης και της νεολαίας, άσχετα με το αν έχει αυταπάτες για το ΠΑΣΟΚ ή την κοινοβουλευτική αριστερά, επιθυμεί το τσάκισμα των φασιστών. β) Το δεύτερο που χρειάζεται είναι μια αποφασιστική πραχτική πάλη. Όχι ιδεολογική, επιμένουμε, πραχτική. Το αλύπητο τσάκισμα των φασιστικών σκουλικιών, όπου σηκώνουν κεφάλι, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο, στους δρόμους. Οι οργανώσεις της εργατικής τάξης δεν μπορούν να αφήνουν ελεύθερο πεδίο δράσης στους οπαδούς του Άουσβιτς. Οι κάθε λογής επίδοξοι χιτλερίσκοι πρέπει να νιώσουν καυτή την ανάσα της εργατικής τάξης πίσω τους. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να περιμένουμε από την κυβέρνηση να δώσει μία λύση. Σήμερα η αστική τάξη τους χρησιμοποιεί σαν αντίβαρο στην επαναστατική αριστερά. Αύριο μπορεί να τους καλέσει και στην εξουσία. Η εργατική τάξη, η αριστερά έχει χρέος να αυτοαμυνθεί. Η καλύτερη άμυνα είναι να στείλει από τώρα τις βρομερές ομάδες τύπου χρυσαυγής και όλα τα συναφή κοπρόσκυλα στους υπονόμους της ιστορίας. Υ.Γ. Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε λίγο πριν οι συνήγοροι και η οικογένεια του Δ.Κουσουρή μηνύσουν το πρωτοπαλίκαρο της Χρυσαυγής "Περίανδρο" κοινώς Αντώνη Ανδρουτσόπουλο σαν τον καθοδηγητή της δολοδονικής επίθεσης. Όπως και να 'χει η εξέλιξη αυτή σαφώς δικαιώνει την αρχική μας θέση ότι η αποπειρα έγινε από τη γνωστή ναζιστική συμμορία. Μέχρι τότε η υπόλοιπη "ριζοσπαστική αριστερά" θεωρούσε δεδομένο ότι δεν ήταν φασίστες οι παρολίγο δολοφόνοι αλλά άνθρωποι του κρατικού μηχανισμού σε διατεταγμένη υπηρεσία. Αρνούνταν μάλιστα να ακούσουν οτιδήποτε αφορούσε τη χρυσαυγή. Τέλος πάντων, αν και χαθηκε αρκετός χρόνος κάτι είναι κι αυτό. Κάλιο αργά παρά ποτέ.

από dark red 18/09/2006 2:30 πμ.


... εντάξει, τίποτα καλύτερο από τα το παίζετε "ειδικοί" και "ειδήμονες" σε όλα, και να καταγγέλετε την υπόλοιπη ρίζ.α. δεν έχετε να κάνετε ; δηλαδή αυτό είναι το πρόβλημά σας τώρα ; Η ΡΙΖ.Α ; Συγχαρητήρια ! Τρεις άνθρωποι είστε όλοι κι όλοι, και σας φταίει το ΝΑΡ και τα Μ-Λ επειδή δεν είχαν... τη δική σας γραμμή που μάλιστα... "δικαιώθηκε" (που; προφανώς στα μυαλά σας...) Λοιπόν, προς αποκατάσταση της αλήθειας: 1) Λέτε ότι δεν έγινε κατονομασμός της οργάνωσης των φασιστών από τη συντριπτική πλειοψηφία της ρίζ.ας που αναφέρετε. ΛΑΘΟΣ ! Έγινε και παραέγινε, όχι μόνο στα επίσημα κείμενα, αλλά και σε όλες σχεδόν τις καταγγελίες και τις καμπάνιες αναφορικά με τη δολοφονική επίθεση. 2) Κανείς δεν είπε ότι ήταν "ασφαλίτες" αυτοί που χτύπησαν τους συντρόφους, ΗΤΑΝ όμως σε διατεταλμένη υπηρεσία από το ΚΡΑΤΟΣ, είτε άμεσα (ευπ) είτε έμμεσα (μέσω της ανοχής του κράτους στην επίθεση). Αν τώρα αυτό δεν το θεωρείτε σοβαρή αριστερή στάση και θεωρείτε τη δική σας με το να μη μιλάτε για διατεταλμένη υπηρεσία, επαναστατικότερη τι να πω... ίσως να είναι ρεφορμιστικό να λες ότι το αστικό κράτος είναι ΚΑΙ ο ηθικός ΚΑΙ ο φυσικός αυτουργός αυτής της επίθεσης... ίσως τελικά το πρόβλημά μας να είναι μόνο η χ.α. Αν αυτή βγει στην παρανομία όχι μόνο φασιστικές επιθέσεις δεν θα έχουμε, αλλά.... θα πέσει και ο καπιταλισμός.... 3) Ναι, το να αναλωθεί η πολιτική σου δράση σε μια ατέρμονη αντιπαράθεση με τους είκοσι φαντομάδες φασιστοάρρωστους της χ.α. ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Να μην ασχολείσαι μ' αυτό είτε ως υποκινητή της φασιστικής βίας, είτε ως εγγυητή της αστικής κοινωνίας, αλλά να ασχολείσαι με τους πέντε μαλάκες που δημιουργεί. Έτσι θα γλυτώσει την επίθεση εκ μέρους σου, μιας και εσύ θα αναλώνεσαι εκεί, θα εκφυλίσει την πολιτική σου δραστηριοποίηση σε μάχες σώμα με σώμα με τους φαντομάδες, και θα σε παρουσιάσει και μετά ως "ακραίο" που "πλακώνεσαι με άλλους ακραίους" και θα φανεί ως ο εγγυητής της ησυχίας, το "κέντρο", "η ήρεμη δημοκρατική δύναμη..." Και αυτό το χατίρι ΔΕΝ τους το κάνουμε. 4) ΒΕΒΑΙΩΣ και ζητούσαμε πάντα να ανοίξει ο φάκελος των φασιστών, ασχέτως αν αυτό δεν γινόταν. Και ΒΕΒΑΙΩΣ και οι φασίστες όπου υπάρχει η σχετική δυνατότητα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη μεγαλύτερη δυνατή βία. Αλλά άλλο αυτό και άλλο η έκπτωση της ταξικής πάλης σε μία μονοδιάστατη αντιφασιστική πάλη. 5) ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΕΓΡΑΦΕ ΤΟ ΠΡΙΝ ότι οι φασίστες είναι ούτως ή άλλως καταδικασμένοι στη συνείδηση του λαού. Γι' αυτό και παρόλο που έχουμε καπιταλιστικό καθεστώς, παρόλο που "σπρώχνονται" από τους πάντες (πχ ο Βορίδης), παρόλο που "είναι με τους νικητές" (Εμφύλιος πχ) ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΤΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, και μέχρι και ο απλός λαός τους σιχτιρίζει όταν ακούει γι' αυτούς. Η ελληνική ιστορία (κατοχή, εθνική αντίσταση, χούντα, πολυτεχνείο) δεν επιτρέπει όσο συντηρητική και να είναι η ελληνική κοινωνία να αποτελέσουν την παραμικρή απειλή οι ναζί. Μην τους κάνετε να χαίρονται λοιπόν. 15 μαλάκες είναι οι οποίοι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, όχι μόνο "απειλή" δεν συνιστούν αλλά έχουν τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης εις βάρος τους. Τώρα αν εσείς θεωρείτε ότι αποτελούν "πολιτική απειλή" εν έτη 2006 στην Ελλάδα, πραγματικά η επαφή σας με την πραγματικότητα είναι τουλάχιστον επιδερμική. Το να ασχοληθούμε λοιπόν πολιτικά με αυτούς που σαν τον τυφλοπόντικα εμφανίζονται - εξαφανίζονται (πχ κλείσαν τα γραφεία τους μεν, εμφανίζονται ως πατριωτική συμμαχία με άλλα γραφεία δε) είναι η χειρότερη βλακεία για έναν χώρο που τα λίγα περιθώρια μαζικής παρέμβασης που έχει είναι επιτακτική ανάγκη να τα αφιερώσει στον πυρήνα της ταξικής αντιπαράθεσης, και όχι στις παγίδες του κράτους . 6) Η απειλή που αυτά τα ανθρωποειδή συνιστούν δεν είναι σε καμία περίπτωση πολιτική, είναι όμως φυσική. Γιατί οι επιθέσεις τους σε μετανάστες και αριστερούς δεν είναι λίγες, και όποτε βρουν ευκαιρία ξεπηδάνε για να δείξουν τη βρωμιά τους. Επομένως η όποια ενασχόληση με αυτά τα ανθρωποειδή η οποία δεν πρέπει να αναλώνει παρά ελάχιστον ποσοστό της πολιτικής μας δραστηριοποίησης πρέπει να έχει να κάνει με άσκηση φυσικής βίας εναντίων τους, και όχι με ιδιαίτερη πολιτική ανάλωση η οποία είναι εντελώς άνευ νοήματος και άνευ αποτελεσματικότητας, συν το ότι έτσι δίνουμε πάτημα στο κράτος, χέρι στον εχθρό να μας παρουσιάζει ως "ακραίους που τρώγονται μεταξύ τους"

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License