Η κρυφή γοητεία του αριστερού αντισημιτισμού

Επειδή στο ιντυμίντια αρθρογραφούν εδώ και καιρό κάποιοι που επιμένουν να παρουσιάζουν ειδήσεις ποτισμένες με αντισημιτική μπόχα και επειδή οι συνθήκες το καθηστούν επίκαιρο βάζω εδώ ένα σίγουρα πολύ ενδιαφέρον κείμενο από την ομάδα Cafe Morgenland.

Η ομάδα Cafe Morgenland είναι μια Ομάδα μεταναστών που δημιουργήθηκε μετά την επανένωση των δυο Γερμανιών, για την αντιμετώπιση των ρατσιστικών και αντισημιτικών επιθέσεων του γερμανικού όχλου (από την επανένωση μέχρι σήμερα διαπράχτηκαν στην Γερμανία πάνω από 120.000 ρατσιστικές και αντισημιτικές επιθέσεις από ναζήδες και λαϊκό όχλο με πάνω από 130 νεκρούς).

Το κείμενο το βρήκαμε στο σάιτ(κι αυτό επίσης πολύ ενδιαφέρον) της ομάδας Terminal 119.

Η κρυφή γοητεία του αριστερού αντισημιτισμού

«Ο Αντισημιτισμός είναι μέσα στον αντι-ισραηλισμό ή αντι-σιωνισμό, όπως η καταιγίδα μέσα στα σύννεφα. Όταν μιλάει πρόστυχα, τότε μιλά για «το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ».Όταν εμφανίζεται ευπρεπής, τότε μιλά για τo «προωθημένο φυλάκιο του Ιμπεριαλισμού». Γνωρίζω όσο κανείς άλλος, ότι αντικειμενικά το Ισραήλ φέρνει πάνω του τον άσχημο ρόλο του κατακτητή.Δεν έχω πρόθεση να δικονομήσω για όλα όσα κάνουν οι διάφορες Κυβερνήσεις του Ισραήλ.Οι πρoσωπικές μου σχέσεις με αυτήν την χώρα... είναι πρακτικά μηδέν.Δεν την επισκέφτηκα ποτέ, δεν μιλώ την γλώσσα της, ο πολιτισμός της μου είναι και μάλιστα κατά προσβλητικό τρόπο ξένος, η θρησκεία της δεν είναι η δικιά μου. Παρόλα αυτά η ύπαρξη αυτού του κράτους είναι για μένα σημαντικότερη από την ύπαρξη οποιουδήποτε άλλου» (Ζαν Αμερί [1] , «ο έντιμος αντισημιτισμός»).

Στην ιστοσελίδα του ριζοσπάστη, στο πάνω μέρος δεξιά εμφανίζεται το εξαγωνικό άστρο του Δαβίδ (σημαία του Ισραήλ) το οποίο εναλλάσσεται με την αστερόεσσα των ΗΠΑ, της οποίας τα άστρα με την σειρά τους μετατρέπονται σε αγκυλωτούς σταυρούς. Ακολουθούν τα γνωστά σλόγκαν για το «εγκληματικό» Ισραήλ κλπ. (Το άστρο του Δαβίδ ήταν πριν πάνω από 60 χρόνια υποχρεωμένη να το φορά μια μειοψηφία κατοίκων [2] μιας πολιτισμένης ευρωπαϊκής χώρας σαν στίγμα διαχωρισμού από τους υπόλοιπους. Τον αγκυλωτό σταυρό τον έκαναν σημαία τους η τον φορούσαν σαν περιβραχίονα πριν πάνω από 60 χρόνια οι πολιτισμένοι κάτοικοι της πολιτισμένης ευρωπαϊκής χώρας για να διαχωρίζονται από αυτούς με το άστρο του Δαβίδ).

Η έμπνευση αυτή του κομμουνιστή καλλιτέχνη φαίνεται να έχει πολύ απήχηση στους επισκέπτες της ιστοσελίδας. Αλλιώς δεν εξηγείται η διαρκής, σχεδόν συνεχής αναμετάδοση αυτής της ηλεκτρονικής εικόνας. Αξίζει να σημειωθεί δε, ότι είναι ένα από τα ελάχιστα σχήματα (εκτός βέβαια από τα δύο χειρωνακτικά εργαλεία) που αντέχει τόσο πολύ στο χρόνο (και στο γούστο). Φαίνεται ότι τροφοδοτεί με επιτυχία κάποια εντελώς συγκεκριμένα ένστικτα των οπαδών του.

Αυτονόητο, ότι πρόκειται για ένα μήνυμα. Παρόλη την επιφανειακότητα του, αξίζει να κάνουμε τον κόπο να μιλήσουμε για το περιεχόμενό του.

Καταρχάς μας διαφωτίζει αυτό το μήνυμα, ότι η ΗΠΑ είναι το ίδιο με τους ναζήδες.

Αυτό βοηθά όλους εμάς, που δεν ζήσαμε την περίοδο των πολιτισμένων κατοίκων με τους περιβραχίονες, να αποκτήσουμε μια χειροπιαστή και πρακτική εικόνα της τότε εποχής. Πολύ γρήγορα λοιπόν ανακαλύπτουμε με αυτή την εξίσωση, ότι ήταν μύθοι και προπαγάνδα αυτά που μας μάθανε οι γονείς μας και κάποιοι φανατισμένοι επιζήσαντες, τα περί στρατοπέδων μαζικής εξόντωσης και καψίματος σε ειδικούς φούρνους, τάχα μου πάνω από 6 εκατομμύρια πολιτών με το άστρο του Δαβίδ, αλλά και πολλών άλλων, Κομμουνιστών, Δημοκρατών, Ρόμα, ψυχικά αρρώστων, ομοφυλόφιλων, αιχμαλώτων πολέμου (κατά προτίμηση Ρώσων) και πολλών άλλων. Όλοι μας μαθαίνουμε σήμερα ότι Γκουαντάναμο ίσον Άουσβιτς. Έτσι ξέρoυμε περίπου τι ήταν το Άουσβιτς.

Πρακτικά σημαίνει αυτό, ότι ο αντιαμερικανισμός χρησιμοποιείται σαν μοχλός αναίρεσης, αναθεώρησης και σχετικοποίησης των εγκλημάτων των γερμανών εθνικοσοσιαλιστών, οξύνοντας την φαντασία τους να ανακαλύπτουν παντού Ολοκαυτώματα.

Η ίδια η πραγματικότητα των εγκλημάτων των ΗΠΑ, οι κατακτητικοί τους πόλεμοι, οι βομβαρδισμοί τους, τα απομονωτήρια, τα βασανιστήρια και η δολοφονίες των αντιπάλων τους κλπ., δεν αρκούν για να χαρακτηριστούν έτσι όπως είναι. Πρέπει οπωσδήποτε να εξισωθούν με το Ολοκαύτωμα, με έναν και μοναδικό σκοπό: Να απαλείψουν μέσο της αναθεώρησης της Ιστορίας, την Μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος, του «εγκλήματος των εγκλημάτων» και να ακρωτηριάσουν έτσι την ιστορική μνήμη.

Οι «νέοι ναζήδες»

Το πιο σημαντικό και κυρίαρχο μέρος όμως αυτού του μηνύματος είναι κάποιο άλλο: Ότι αυτοί που τόλμησαν να επιζήσουν και να φτιάξουν το κράτος τους για να προστατευτούν από τους πολιτισμένους με τους περιβραχίονες ή τους κατοπινούς θαυμαστές τους, είναι στην πραγματικότητα ίδιοι με αυτούς, μεταλλασόμενοι από θύματα σε θύτες.

Το αν αυτό είναι γελοίο η όχι δεν παίζει κανέναν ρόλο, μια και ο σκοπός δεν είναι η εξήγηση του φαινομένου μετάλλαξης αλλά ένας άλλος, καθοριστικός για την αριστερή τους ταυτότητα:

Γνωρίζοντας ότι αυτούς με τους περιβραχίονες τους μίσησαν και εν μέρει τους μισούν ακόμη πολλοί ανά τον κόσμο και την Ελλάδα, μια και έκαναν απρεπείς πράξεις (φυσικά όχι τόσο απρεπείς όσο οι ΗΠΑ, αλλά περίπου) ελπίζουν στην μεταφορά του μίσους αυτού ενάντια στους «νέους ναζήδες [3] »: «Στην επιχείρηση αυτή διακρίνεται και η ηγεσία του Ισραήλ, που βαρύνεται με την ευθύνη για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, με μεθόδους μάλιστα που χρησιμοποιήθηκαν κατά των Εβραίων στο Άουσβιτς, στο Νταχάου, στο Μπέλσεν, στο Μαουτχάουζεν...» (Ριζοσπάστης, 28.01.2005, «Το Άουσβιτς και οι παραχαράκτες του») [4] .

«Με την πολλή συζήτηση για τον αντισημιτισμό, επιχειρείται να συγκαλυφτεί η σιωνιστική πολιτική του Ισραηλινού κράτους, που εφαρμόζει γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων, παρόμοια με εκείνη που έζησαν οι Εβραίοι που μαρτύρησαν στα χιτλερικά στρατόπεδα», (Ριζοσπάστης, 01.02.2005)

Ιδιαίτερα αυτό «με την πολλή συζήτηση για τον αντισημιτισμό..» χτυπάει στο μάτι, μια που ως γνωστό την συζήτηση για αυτό το θέμα την αποφεύγει το κκε και το σύνολο σχεδόν της Αριστεράς όπως ο διάολος το λιβάνι, ώστε να μπαίνει το ερώτημα, γιατί προσπαθούν με κάθε μέσο να αποτρέψουν μια τέτοια συζήτηση;

Και μια πού μιλάμε για αριστερή ταυτότητα θα ήταν άδικο να μην αναφερθούμε και στους άλλους, τους πιο επαναστάτες:«Με το να βομβαρδίζουν οι Σιωνιστές ναζιστές ειρηνικές διαδηλώσεις Παλαιστινίων πνίγοντας στο αίμα κραυγές ενάντια στις μαζικές κατεδαφίσεις...».

Και κάνουν μάλιστα και εκκλήσεις στην λούμπεν-δημοσιογραφία για συμπαράσταση: «Οι καλοταϊσμένοι καλαμαράδες δε βλέπουν φαίνεται τα εγκλήματα του σιωνιστικού ναζισμού» ...».

Τι να σου κάνει όμως μια αρθρογραφία, αν δεν βάλεις ο ίδιος (η τουλάχιστον οι φυσικοί σου σύμμαχοι) χέρι. Για αυτό ζητούν συμπαράσταση από την «διεθνή κοινότητα», αυτήν που πάντα την αντιμάχονται: «Όταν η "διεθνής κοινότητα" απλώς παρακολουθεί να συντελείται μπροστά στα μάτια της μια γενοκτονία, χωρίς να παίρνει ούτε ένα μέτρο που να πονέσει τους Σιωνιστές» (από Εξέγερση/Κόντρα, «Αμερικάνοι δολοφόνοι και Ισραηλινοί Σιωνιστές μακελεύουν άμαχους πληθυσμούς»).

Σαν γνήσιοι επαναστάτες ξέρουν πολύ καλά τι έκανε παλιά ένα μέλος αυτής της κοινότητας, ώστε να πάρει και σήμερα « ένα μέτρο που να πονέσει τους Σιωνιστές». Και φυσικά μας κινεί την περιέργεια, τι μέτρα προτείνουν οι ίδιοι.

Στην αίγλη που αντανακλά η γοητεία του αριστερού αντισημιτισμού, φαίνεται να μην μπορεί να αντισταθεί κανείς. Έτσι η εφημερίδα Βαβυλωνία δεν άντεξε στον πειρασμό και αναμασά τα γνωστά περί «εθνοκάθαρσης», «όχι στο νέο Απάρτχαϊντ» κλπ.

Πριν από μερικά χρόνια, η εφημερίδα «ΤΟ ΠΡΙΝ» έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για το φιλμ του Σπίλμπεργκ «Η λίστα του Σίντλερ», μιας και όπως έγραφε υπήρχε ο άμεσος κίνδυνος να εμφανιστούν στους θεατές σημάδια ...συμπάθειας απέναντι στα θύματα των πολιτισμένων κατοίκων με τους περιβραχίονες (πράγμα που ως γνωστό δυσκολεύει κάποιες αρθρογραφίες-καταδίκες των «νέων ναζήδων»).

Χωρίς να ξεχνάμε φυσικά όλους αυτούς («αντιπροσωπίες», «παρατηρητές», «ανταποκριτές» κλπ.) που κατά συρροή κάνουν πολιτικό τουρισμό στην μέση ανατολή και μπορούν βεβαίως να ξεχωρίζουν τους Άραβες από τους Εβραίους, έχοντας λεπτομερειακές γνώσεις για τα έθνη, τους λαούς, τους πληθυσμιακούς αριθμούς και τις εκεί πολιτικές ομάδες κάθε απόχρωσης.

Δεν έχουν όμως ιδέα και δεν δίνουν δεκάρα για την ίδια τους την ιστορία και αυτή του Ολοκαυτώματος. Αυτή η εθελοντική άγνοια είναι το λίπασμα του αριστερού αντισημιτισμού.

Μαθαίνουμε λοιπόν, τόσο από την αντικαθεστωτική Αριστερά (όσο πιο ριζοσπαστική τόσο και χειρότερη), όσο και από την «ημερήσια ταξική [5] » εφημερίδα του κκε, ότι οι εβραίοι (συγνώμη, οι Ισραηλινοί) είναι ένα μίγμα από Μελιγαλά (της προπαγάνδας) και Κανιβάλων [6] , ότι η μεγαλύτερη απόλαυσή τους είναι να σκοτώνουν παιδιά (παλιότερα λέγανε ότι τους πίνουν το αίμα), ότι η μεγαλύτερη ικανότητα τους είναι να κατασκευάζουν σκευωρίες και συνωμοσίες βάζοντας το δάκτυλό τους παντού (ο γνωστός «εβραϊκός δάκτυλος»), όπως έλεγε και στην ελληνική τηλεόραση ένας υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας του κκε την περίοδο των συλλήψεων ( ότι η 17 Νοέμβρη κατευθύνεται από τη ...Μοσάντ), ότι όποιος θέλει να ψάξει για απάρτχαϊντ δεν χρειάζεται να πάει τόσο μακριά ως την Αφρική αλλά θα το βρει σε όλη του την κτηνωδία απέναντι από τη Κρήτη, ότι προβαίνουν κάθε Τρίτη και Πέμπτη σε γενοκτονίες κλπ., κλπ. Σημειωτέον δε, ότι το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που την διακοσμούν με τόσα οξυμένα επίθετα (ακόμη και τις ΗΠΑ έχει ξεπεράσει) .

Το ότι ο αριστερός αντισημιτισμός εμφανίζεται σε τόσο διανοητικά τετριμμένο βαθμό δεν οφείλεται μόνο στο επίπεδο νοημοσύνης των γραφιάδων του, αλλά κυρίως στην ίδια του την φύση: παραδοσιακά μανιακός, ενστικτώδης και - μετά την εμπειρία του Άουσβιτς ? εξοντωτικός.

Η εκδίκηση της άγνοιας

Ποτέ η μεταπολεμική Αριστερά δεν έκανε ούτε καν τον κόπο να καταλάβει την διαφορά ανάμεσα στον φασισμό και τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό.

Ποτέ δεν προσπάθησε να πλησιάσει διανοητικά τις διαστάσεις του Ολοκαυτώματος. Ποτέ δεν προσπάθησε να μάθει τουλάχιστον τι και πώς ακριβώς συνέβη, τη διαδικασία εξόντωσης εκατομμυρίων.

Ποτέ δεν αναρωτήθηκε αν τα θύματα είχαν έστω και μια ελάχιστη δυνατότητα επιβίωσης, αν είχαν κάποια συμπαράσταση, αν είχαν τέλος μια εναλλακτική, έστω και την πιο επαίσχυντη ευκαιρία να επιζήσουν.

Αν για παράδειγμα οι αντίπαλοι των ΗΠΑ αλλάξουν και γίνουν οπαδοί της νέας τάξης πραγμάτων, γίνονται αμέσως «σύμμαχοι», παίρνουν και μερικά δάνεια-χάνδρες [7] .

Αν ένας αλλόθρησκος γίνει ομόθρησκος, θα τον αφήσουν κατά πάσα πιθανότητα στην ησυχία του. Αν ένας επαναστάτης γίνει δοσίλογος, εξασφαλίζει ακόμη και το μέλλον των παιδιών του.

Αυτήν την δυνατότητα της διαλογής δεν την είχαν οι εβραίοι. Οτιδήποτε και να έκαναν, οποιαδήποτε στάση και να κρατούσαν (υποθετικά, ακόμη και εθνικοσοσιαλιστές να γινόταν) δεν υπήρχε καμία δυνατότητα να σωθούν.

Αυτό το απόλυτο Μηδέν, αυτή η παντελής έλλειψη να δοθεί ένα νόημα στην εξόντωσή τους, είναι που δημιουργεί την Μοναδικότητα του Oλοκαυτώματος και ταυτόχρονα την αδυναμία του ανθρώπινου μυαλού να καταλάβει τι και γιατί συνέβη αυτό που συνέβη.

Όταν ένας Επαναστάτης στήνεται στο απόσπασμα, πεθαίνει με τη πεποίθηση ότι ο θάνατος του δεν πάει χαμένος, ότι τις Ιδέες του θα τις ακολουθήσουν άλλοι κλπ. Το Ολοκαύτωμα όμως τα σβήνει αυτά όλα. Τα αποκλείει, δεν τα επιτρέπει.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν πέθαιναν για καμία Ιδέα τους, για κανένα Ιδανικό τους. Απλώς πέθαιναν γιατί έπρεπε για κάποιους να πεθάνουν. Τέρμα!

Και είναι φυσικά δύσκολο να καταλάβει κανείς μια διαδικασία εξόντωσης, όπου η γερμανική βέρμαχτ (ο γερμανικός στρατός) όργωνε όλη την Ευρώπη, αψηφώντας κόπους, έξοδα, ακόμη και τον κίνδυνο για στρατιωτικές ήττες [8] με έναν και μοναδικό σκοπό: Να βρει, να ανακαλύψει και να συλλάβει όλους όσους θεωρούσε εβραίους, για να τους στείλει με ειδικά για αυτό και μόνο το σκοπό τραίνα από το μακρινό Μαυροβούνιο για παράδειγμα, με μια ειδική γραφειοκρατική διαδικασία, σε ειδικά για αυτό και μόνο τον σκοπό κατασκευασμένα στρατόπεδα εξόντωσης, ώστε να δολοφονηθούν με έναν εντελώς ειδικό τρόπο εκατομμύρια στιγματισμένοι.

Ο τονισμός της μαζικότητας αυτής της δολοφονίας δεν σημαίνει μόνο ότι δολοφονήθηκαν μάζες ανθρώπων, αλλά ταυτόχρονα, ότι και πραγματοποιήθηκαν οι δολοφονίες αυτές από μάζες ανθρώπων χωρίς κανένα πρόβλημα: Η αποπνικτικά απόλυτη πλειοψηφία του γερμανικού λαού δόθηκε με πάθος και ορμή σε αυτό το εθνικό έργο. Άνδρες και γυναίκες, προλετάριοι και μικροαστοί, δάσκαλοι και γιατροί, νομικοί και σιδηροδρομικοί υπάλληλοι, αρχιτέκτονες και βιομήχανοι, διανοούμενοι και οικοδόμοι, καθαρίστριες και σπιτονοικοκυρές, αριστεροί και δεξιοί, αφεντικά και υπηρέτες μπήκαν εν ψυχή και σώματι στην διαδικασία παραγωγής πτωμάτων.

Δεν υπάρχει ούτε ένας κλάδος ή τμήμα του γερμανικού πληθυσμού που να μην πήρε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ενεργό μέρος στο Ολοκαύτωμα (ένα είδος δηλαδή πλατιάς δημοκρατικής διαδικασίας). Έτσι και μόνο έτσι μπόρεσε να πραγματοποιηθεί η γερμανική εθνικοσοσιαλιστική επανάσταση.

Το να σκοτώσεις έναν άνθρωπο, μπορεί να είναι ζήτημα ηθικής η νομικής απειθαρχίας.

Το να σκοτώσεις 6 εκατομμύρια είναι ζήτημα εργατικής ηθικής και εργατικής πειθαρχίας.

Αλλιώς είναι οργανωτικά αδύνατον να φέρεις σε πέρας ένα τέτοιο τεράστιο έργο σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Το Ολοκαύτωμα έφερε - πέρα από τον τρομακτικό αριθμό θυμάτων ? δύο ακόμη αποτελέσματα. Την επαναδημιουργία του κράτους των θυτών την Γερμανία (μέχρι το 1989 σε διπλό πακέτο) και την ίδρυση του κράτους των θυμάτων τους το Ισραήλ, τον χώρο προστασίας, όσων θα ξανακυνηγηθούν από αυτούς, που θα θελήσουν να μιμηθούν τους «πολιτισμένους κατοίκους με τους περιβραχίονες..».

Οι ανά τον κόσμο αντισημίτες - που λόγω των θηριωδιών ενάντια στους εβραίους δεν τολμούσαν να τα λένε όπως θα θέλανε ? βγάζουν σήμερα τα απωθημένα τους με κύριο σημείο αναφοράς το Ισραήλ και τους εβραίους της Διασποράς, συνεχίζοντας με την νέα επιγραφή (Ισραήλ αντί εβραίοι) τον παρανοϊκό αντισημιτισμό τους. Επομένως ήταν για αυτούς το Μεσανατολικό και η τραγική κατάσταση, το να διεκδικούν δύο λαοί το ίδιο έδαφος, ένα δώρο εξ ουρανού.

Όσο για το κράτος του Ισραήλ, αξίζει να θυμίσουμε τι έλεγε παλιά ο ξηρός και λιγόλογος στις εκφράσεις του υπουργός εξωτερικών της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών Αντρέϊ Γκρομίκο, όταν ακόμη οι θηριωδίες του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού ήταν νωπές στην μνήμη των σοβιετικών και η αντιφασιστική συνείδηση καθοριστική για τους κατοίκους της Σοβιετικής Ένωσης: «Όσον αφορά το εβραϊκό κράτος, η ύπαρξη του είναι μία πραγματικότητα είτε αυτό αρέσει σε κάποιους είτε όχι... Η αντιπροσωπεία της ΕΣΣΔ δεν μπορεί να σιωπήσει, αλλά να εκδηλώσει την έκπληξή της για τη στάση των αραβικών χωρών στο παλαιστινιακό ζήτημα. Ιδιαίτερα μας εκπλήσσει το να βλέπουμε ότι αυτές οι χώρες η τουλάχιστον μερικές από αυτές αποφάσισαν να λάβουν στρατιωτικά μέτρα με σκοπό να εξοντώσουν το εθνικό απελευθερωτικό κίνημα των Εβραίων. Δεν μπορούμε να ταυτίσουμε τα ζωτικά συμφέροντα των λαών της Μέσης Ανατολής με τις ανακοινώσεις ορισμένων αράβων πολιτικών και αραβικών κυβερνήσεων, των οποίων είμαστε μάρτυρες» (Αντρέϊ Γκρομίκο, Από την ομιλία του στον ΟΗΕ το 1948).

Από ότι φαίνεται, η ελληνική Αριστερά στην συντριπτική της πλειοψηφία δεν συγχώρεσε ακόμη στους εβραίους, το ότι μερικοί από αυτούς επιζήσανε.

Ένας δικηγόρος κατηγορίας στην δίκη της 17Ν έθεσε ανοιχτά το ερώτημα:

« Γιατί δεν έγινε ποτέ επίθεση σε ένα εβραϊκό στόχο, είτε ατόμων, είτε εβραϊκών συμφερόντων; Εκτός από τις επιθέσεις εναντίον του αμερικανικού Ιμπεριαλισμού, πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις ενάντια σε στόχους από τη Μέση Ανατολή και από τα Βαλκάνια, ενάντια σε τουρκικούς, αγγλικούς, γαλλικούς, γερμανικούς, σαυδαραβικούς και άλλους στόχους, ενάντια στον Ολλανδό πρέσβη και στην ολλανδική πρεσβεία, αλλά κανένας εβραϊκός στόχος» (Από την Εφημερίδα Αυγή).

Στην σύγχρονη Ελλάδα του δοσιλογισμού και της ρουφιανιάς δεν απορεί πια κανείς γιατί είναι κάποιος αντισημίτης, αλλά ...γιατί δεν είναι.

Με την απόλυτη εδραίωση του αντισημιτισμού στην ελληνική κοινωνία και στις «πρωτοπορίες» της μόνο αυτή η εξήγηση (πράκτορες της Μοσάντ) μπορεί να δοθεί. Σημειωτέον δε , ότι το επιχείρημα του ότι η αριστερά ήταν δημιούργημα των σιωνιστών εβραίων, ήταν το πρώτο αντικομμουνιστικό επιχείρημα επί ελληνικού εδάφους για εσωτερική κατανάλωση. Αυτό λοιπόν το επιχείρημα επαναλαμβάνεται 80 χρόνια μετά. Εκεί έχουμε φτάσει.

Εδώ πρέπει να τονίσουμε αυτοκριτικά, ότι άδικα «κατηγορήθηκε» η 17Ν για έλλειψη αντισημιτικής «ευαισθησίας» [9] . Τα ίδια και χειρότερα γράφανε σε προκηρύξεις τους. Έτσι για παράδειγμα απαιτούσανε από την Δύση να επιβληθούν οικονομικές και στρατιωτικές κυρώσεις ενάντια στο Ισραήλ (οι εθνικοσοσιαλιστές στην Γερμανία το λέγανε «μην αγοράζετε από εβραίους»), για να σταματήσει το «ρατσιστικό», «φασιστικό» κλπ. Ισραήλ το «δολοφονικό» του έργο, υμνώντας μάλιστα την «διεθνή νομιμότητα»: «Όλα αυτά συνέβησαν χωρίς να δούμε κανένα εμπάργκο ενάντια στο Ισραήλ, χωρίς να δούμε καμιά στρατιωτική επέμβαση της Δυτικής Κοινότητας που να υποχρεώνει το Ισραήλ να σεβαστεί τη διεθνή νομιμότητα»( προκήρυξη 30/1/91).

Λησμονημένα γενέθλια

Είναι λογικό, ότι το φαινόμενο αυτό του αριστερού αντισημιτισμού απαιτεί μια εξήγηση.

Όπως είπαμε προηγουμένως η εξήγηση αυτή δεν μπορεί να δοθεί με το μεσανατολικό ζήτημα (αυτό είναι μόνο το πλαίσιο μέσα στο οποίο γαλουχούν τον αντισημιτικό παρανοϊσμό τους) αλλά ούτε και με τα υπάρχοντα αντισημιτικά στοιχεία του μαρξισμού [10] και αναρχισμού [11]

Μια που μιλάμε για ελληνική Αριστερά και για ιστορικές μνήμες, θα πρέπει να κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή στα πρώτα χρόνια της εμφάνισής της στην Ελλάδα. Τότε που ιδρύθηκε η Φεντερασιόν με τον ελληνοεβραίο ηγέτη της Αβραάμ Μπεναρόγια. Τότε που ελληνοεβραίοι και σλάβοι προλετάριοι της Θεσσαλονίκης τολμούσαν να περάσουν στις γραμμές των πρώτων σοσιαλιστικών ομίλων της Φεντερασιόν. Τότε που ο Μπεναρόγια με τον σύντροφο του Σαμουέλ Γιονά [12] (γραμματέα του συνδικάτου καπνεργατών) οργάνωναν τις πρώτες μαζικές απεργίες καπνεργατών.

Ταυτόχρονα με τη γέννηση αυτής της Οργάνωσης και την τότε όξυνση των κοινωνικών καταστάσεων (εμφάνιση μαχητικού, μη «καθαρά ελληνικού» προλεταριάτου από την μια και βίαιες προσπάθειες ελληνοποίησης του πολυπολιτιστικού και πολυεθνικού πληθυσμού από την άλλη), άρχισε η διείσδυση του ήδη υπάρχοντα αντισημιτισμού των λαϊκών στρωμάτων στην Αριστερά, μέσω «ελληνοχριστιανών» κομμουνιστών. Έτσι εμφανίστηκαν σοσιαλιστικά στελέχη να αρνούνται να πάρουν μέρος στο συνέδριο του ΣΕΚΕ γιατί αυτό «γέμισε από εβραίους», όπως οι ίδιοι γράφανε στις επιστολές τους. Με την αύξηση των γραμμών της Αριστεράς και την βίαια ελληνοποίηση του πληθυσμού λιγόστευε και η συμμετοχή των ελληνοεβραίων επαναστατών.

Το πρόβλημα με τους υπόλοιπους το έλυσαν αργότερα με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο οι γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές. Και οι λίγοι που επέζησαν τα στρατόπεδα και γύρισαν ζωντανοί-νεκροί στην Ελλάδα, δεν άντεξαν και μετανάστευσαν (κύρια στο Ισραήλ [13] αλλά και σε άλλες χώρες).

Λόγω μάλιστα της πλατιάς «αριοποίησης α λα ελληνικά» (κατάσχεση εβραϊκών περιουσιών από ελληνοχριστιανούς) οι επιζώντες δεν έχασαν μόνο τους συγγενείς και φίλους τους, αλλά ακόμα και τα υπάρχοντά τους.

Σήμερα έχει σβήσει κάθε σχέση με αυτήν την πλευρά του αριστερού κινήματος και ο Αβραάμ Μπεναρόγια μετανάστευσε μετά τον εμφύλιο στο Ισραήλ, ξεχασμένος και απομονωμένος από όλους μέχρι τον θάνατό του το 1979.

Έτσι έλυσε η ελληνική Αριστερά μια για πάντα το «πρόβλημα» γέννησής της.

Μόνο που από κάποτε λερώνουν κάτι επαναστατικά και μη συνθήματα τα μνημεία του Ολοκαυτώματος, όπως για παράδειγμα η αναγραφή τον Αύγουστο του 2004 από αγνώστους στο μνημείο της Δράμας, «Ελλάδα-Παλαιστίνη Εβραίος δεν θα μείνει» (αλλά και σε άλλα μέρη).

Αριστεροί φοιτητές σπουδάζουν σήμερα ανέμελα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ή φτιάχνουν τα πηγαδάκια τους και τις συνελεύσεις τους με άκρως πολιτικές αντιπαραθέσεις υψηλού επιπέδου... πάνω στα πτώματα των ελληνοεβραίων. Ή μήπως γνωρίζει κανείς κανέναν που να απαίτησε ποτέ, να κατεδαφιστεί το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο σαν ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στους νεκρούς, του από τους γερμανούς καταστρεμμένου εβραϊκού νεκροταφείου [14] , που βρίσκεται κάτω από τα θεμέλιά του;

Κραυγαλέα σιωπή

Μια από τις σκοτεινότερες σελίδες της ελληνικής Αριστεράς είναι η στάση της απέναντι στην εξόντωση των ελλήνων εβραίων.

Όχι γιατί αυτή η Αριστερά έκανε κανένα έγκλημα αλλά για έναν πολύ απλό λόγο: Για το ότι δεν έκανε τίποτε. Απολύτως τίποτε. Και σαν να μην έφθανε αυτό, είχαμε μια κραυγαλέα σιωπή για αυτό το θέμα. Μια σιωπή που κρατάει εδώ και πάνω από 60 χρόνια. Μέχρι σήμερα.

Ξεφυλλίζοντας τον τότε παράνομο αντιστασιακό τύπο για τον οποίο πρέπει να πούμε ότι έβγαινε κατά χιλιάδες αντίτυπα, βρίσκει κανείς - και φυσικά πολύ σωστά ? εκτενή περιγραφή των εγκλημάτων και των θηριωδιών των καταχτητών. Όχι μόνο τα μαζικά τους εγκλήματα αλλά και την καθημερινή τους τρομοκρατία, τις κλεψιές τους, τη δεσποτική τους στάση κλπ. Πλησιάζοντας όμως στις ημερομηνίες των συλλήψεων των εβραίων, μάταια θα ψάξει ο αναγνώστης να βρει άρθρα ή ανταποκρίσεις για αυτό το καθοριστικό γεγονός. Και να σκεφτεί κανείς, ότι άλλες, μη αντιστασιακές εφημερίδες της εποχής αναμετέδιδαν την είδηση.

Δεν ήταν λοιπόν θέμα άγνοιας, πόσο μάλλον που οι συλλήψεις και το μάζωμα γίνονταν ανοιχτά, μπροστά στα μάτια των ελληνοχριστιανών.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά ακόμα χειρότερα: Ουκ ολίγες ήταν οι περιπτώσεις που οι ελληνοχριστιανοί περίμεναν σαν τους γύπες από τα άγρια χαράματα να μαζώξουν οι γερμανοί τους εβραίους συμπατριώτες τους για να το ρίξουν στο πλιάτσικο των περιουσιών τους. Τόσο στην Κέρκυρα [15] όσο και στην Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες πόλεις είχαμε το ανατριχιαστικό αυτό φαινόμενο. Ήταν δε τόσο αποτελεσματικό (το πλιάτσικο), ώστε ανάγκασε τους γερμανούς να βγάλουν ανακοίνωση, ότι όποιος συλλαμβάνεται για πλιάτσικο θα εκτελείται επί τόπου (φυσικά δεν το έκαναν από ανθρωπιστικούς λόγους αλλά από πειθαρχικούς. Ακόμη και το μεγαλύτερο έγκλημά τους έπρεπε να γίνει με τάξη).

Για το κκε, μετά το κάλεσμά του προς τους εβραίους και τις άλλες μειονότητες να βγούνε στο βουνό (πράγμα που το ακολούθησαν αρκετές εκατοντάδες εβραίοι και πολέμησαν στις γραμμές του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ) το θέμα έληξε. Παρόλο που από την αρχή του πολέμου ο εξοντωτικός αντισημιτισμός των ναζήδων εκφραζόταν ανοιχτά (από το 1942 τούς είχαν ήδη αναγκάσει στην Ελλάδα να φορούν το κίτρινο άστρο του Δαβίδ) και τουλάχιστον οι κατατρεγμοί ενάντια στον εβραϊκό πληθυσμό στην κατεχόμενη Ευρώπη ήταν πλατιά γνωστοί, δεν κουνήθηκε φύλλο. Ειδικά στην Ελλάδα είχαμε τις απελάσεις αργότερα από άλλες χώρες [16] . Όταν δηλαδή το αντάρτικο ήταν στο φόρτε του. Σε μια χώρα με ένα αξιόμαχο αντάρτικο σαν τον ΕΛΑΣ, με ένα μαζικό απελευθερωτικό μέτωπο σαν το ΕΑΜ δεν συνέβη τίποτε.

Ένας απλός παραλληλισμός με την γειτονική μας Βουλγαρία καταδεικνύει το μέγεθος αυτού του δράματος: Όταν εκεί ήταν να ξεκινήσουν οι συλλήψεις των εβραίων, είχαμε μια πλατιά συμπαράσταση των λαϊκών στρωμάτων και της αντίστασης (παρόλο που ήταν πολύ μικρότερη σε σχέση με την Ελλάδα). Το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθούν ελάχιστοι εβραίοι (πάνω από 90% σώθηκαν, ενώ στην Ελλάδα πάνω από 90% εξοντώθηκαν) και οι γερμανοί έμειναν κυριολεκτικά με άδεια χέρια.

Εντελώς αντίθετη με αυτή την παράξενη απραξία, ήταν η στάση του κινήματος στο ζήτημα της επιστράτευσης: Με τις μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια της αντίστασης κατάφεραν με επιτυχία να την σταματήσουν.

Γιατί αυτό δεν έγινε και με τους ελληνοεβραίους;

Τι αποφάσεις πάρθηκαν για αυτό το ζήτημα από την τότε ηγεσία του κινήματος;

Για ποιους λόγους; Με πιο σκεπτικό;

Γιατί δεν ανοίγουν τα αρχεία εκείνης της εποχής ώστε να βγει στο φως η ιστορική αλήθεια;

Γιατί δεν βάζει κανείς αυτά τα ερωτήματα;

Διότι αν δεν υπάρχει τίποτε, πρέπει να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι η τύχη των συμπατριωτών τους δεν τους ενδιέφερε. Διότι ήσαν αλλιώτικοι από τους άλλους!

Τα ερωτήματα όμως όχι μόνο δεν τελειώνουν εδώ, αλλά τώρα αρχίζουν: Ως γνωστό, οι κατακτητές επέβαλαν στις κυβερνήσεις των χωρών που κατακτούσαν ένα είδος φόρου κατοχής, στο ύψος των αναγκών του γερμανικού στρατού που ήταν στην χώρα. Το ίδιο λοιπόν επέβαλαν και στην Ελλάδα. Εδώ όμως εμφανίστηκε ένα οικονομικό πρόβλημα. Η Ελλάδα των 7 εκατομμυρίων κατοίκων τότε, λόγω της τεράστιας φτώχιας που μάστιζε την χώρα και τον καλπάζοντα πληθωρισμό, δεν ήταν εύκολο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των κατακτητών.

Οι Γερμανοί και η τότε ελληνική κυβέρνηση έπρεπε λοιπόν να πάρουν δρακόντεια μέτρα «ξεζουμίσματος» του ελληνικού λαού με όλες τις συνέπειες που θα επέφεραν αυτά τα μέτρα.

Το πρόβλημα το έλυσε όμως η «ευρηματικότητα» του Νόϊμπαχερ (υπεύθυνου για την Ελλάδα και ειδικού απεσταλμένου του Χίτλερ) και το εφάρμοσε ο στρατιωτικός υπεύθυνος για την Θεσσαλονίκη (και κύριος εκτελεστής του Ολοκαυτώματος μαζί με έναν άλλο, τον Μπρούνερ), αξιωματικός Μαξ Μέρτεν με πιο ανώδυνο και προσοδοφόρο τρόπο και για τις δυό πλευρές: Με την κατάσχεση του συνόλου της περιουσίας των ελλήνων εβραίων.

Για να κρατηθούν όμως τα «νόμιμα» πλαίσια, έπρεπε αυτός ο κλεμμένος πλούτος να «πλυθεί». Έτσι ακολουθήθηκε η εξής διαδικασία: Τον πλούτο που μάζεψαν οι γερμανοί (και οι έλληνες συνεργάτες τους) από τα θύματά τους (χρυσαφικά, κοσμήματα, πανάκριβα χαλιά, κλπ. ) της τάξης συνολικά των 1,7 εκατομμυρίων αγγλικών χρυσών λιρών [17] τον έδωσαν στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία το ρευστοποίησε στα χρηματιστήρια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αλλά και αλλού, και με αυτά πλήρωσε τα χρέη της στους γερμανούς, οι οποίοι με την σειρά τους καλύψανε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τις ανάγκες του στρατού τους. Δηλαδή, όσο και τραγικό να ακούγεται, οι κλεμμένες περιουσίες των ελλήνων εβραίων έσωσαν την ζωή χιλιάδων ελλήνων χριστιανών, που αλλιώς θα πέθαιναν από πείνα, αν οι γερμανοί «ξεζουμίζανε» τον ελληνικό πληθυσμό!

Σε αυτό το τεράστιο οικονομικό επιχείρημα πήραν μέρος εκατοντάδες άτομα από Τράπεζες, οικονομικούς οργανισμούς, υπουργεία κλπ., ακόμη και χιλιάδες, αν προσθέσει κανείς τους αγοραστές και τους μεσίτες, που με λίγα χρήματα θησαύρισαν. Για όλα αυτά υπάρχουν στοιχεία στα αρχεία των τραπεζών και αλλού, αμπαρωμένα και φυλαγμένα σαν τα μάτια τους.

Γιατί δεν κατονομάζονται οι μετείχαντες σε αυτήν την άκρως βρώμικη μεν προσοδοφόρα δε επιχείρηση;

Γιατί παραμένουν τα αρχεία της τράπεζας Ελλάδας και της εθνικής τράπεζας μέχρι σήμερα κλειστά;

Ποιοι είναι αυτοί πού έκαναν περιουσίες με τις περιουσίες των θυμάτων;

Πια πολιτικά και οικονομικά τζάκια εκτίθενται αν βγουν όλα αυτά στο φως της δημοσιότητας;

Γιατί δεν ζητά η Αριστερά (σαν η μόνη που δεν είχε σχέσεις με αυτές τις βρωμιές) να ανοίξουν οι φάκελοι ΟΛΩΝ των σε αυτήν την «διαδικασία» συμμετασχόντων;

Υπάρχει και αν ναι, τι είδους συναίνεση ή συμφωνία να αφεθεί το θέμα στην λήθη της ιστορίας;

Να μην ξεχνάμε: Η καθεστωτική Αριστερά είχε ήδη στο πρόσφατο παρελθόν συμφωνήσει να καούν οι φάκελοι χαφιεδισμού λόγω ...εθνικής συμφιλίωσης!

Και το κυριότερο: Από τον κλεμμένο πλούτο, μόνο 10% επιστράφηκε μετά τον πόλεμο από τους γερμανούς στους έλληνες εβραίους (οι γερμανοί είχαν αποφασίσει να αποζημιώσουν μόνο όσους επέζησαν η τούς συγγενείς των θυμάτων τους). Αφού λοιπόν έκαναν τόσο συστηματική εκκαθάριση, μόνο 10% των θυμάτων τους η των συγγενών τους έμειναν στην ζωή!

Είναι πια καιρός να βάλουμε τέρμα στην Ιστορία αυτής της βρώμικης Ιστορίας και να απαιτήσουμε να δοθεί το υπόλοιπο 90% πίσω στις κοινότητες των θυμάτων.

Ιστορίες χωρίς τέλος

Από την άλλη υπάρχει στη Ελλάδα απέναντι στην χώρα των πολιτισμένων κατοίκων που κάποτε φορούσαν τους γνωστούς περιβραχίονες κλπ., ένας θαυμασμός και κάλυψη, ναι κάλυψη των παλιών και σύγχρονων εγκλημάτων τους.

Μερικά ελάχιστα παραδείγματα:

Όταν τον Απρίλη του 2000 επισκέφθηκε ο τότε Πρόεδρος της Γερμανίας Ράου την Ελλάδα, δεν ακούστηκε ούτε μια φωνή διαμαρτυρίας εναντίον του για μια άλλη, επίσης ξεχασμένη Ιστορία: Διότι ο Ράου ήταν μεταπολεμικά, κομματικός σύντροφος του δικηγόρου Μαξ Μέρτεν, του σφαγέα των ελληνοεβραίων της Θεσσαλονίκης. Το κόμμα τους, το πανγερμανικό λαϊκό κόμμα ιδρύθηκε το 1952 από ένα άλλο επίσης πολύ στενό φίλο και συγγενή τού Ράου, Γκούσταφ Χάϊνεμαν (η γυναίκα του Ράου ήταν η εγγονή του Χάϊνεμαν). Ο Μέρτεν συνελήφθη στην Ελλάδα σε μια «απρόσεκτη» επίσκεψή του το 1957 και το ελληνικό δικαστήριο τον καταδίκασε για τα εγκλήματά του σε 25 χρόνια φυλακή. Κατόπιν, κάτω από την πίεση της γερμανικής κυβέρνησης απελάθηκε στην Γερμανία, η οποία μετά από μια σύντομη διαδικασία (και χάριν της νομικής και πολιτικής υποστήριξης του Χάϊνεμαν) τον άφησε ελεύθερο. Ο Μέρτεν έλαβε μια πλουσιοπάραχη αποζημίωση από τη γερμανική κυβέρνηση για την «ταλαιπωρία του στις ελληνικές φυλακές» και ο Χάϊνεμαν εκλέχτηκε το 1969 Πρόεδρος της Δυτικής Γερμανίας!

Άλλο παράδειγμα:

Ως γνωστό, η Ελλάδα πήρε ελάχιστη αποζημίωση για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της γερμανικής θηριωδίας. Ο φάκελος αυτός έχει προ πολλού, ακόμη και για την Αριστερά κλείσει (οι επιθέσεις της 17Ν σε γερμανικούς οργανισμούς και αρχές, με αίτημα την αποζημίωση των θυμάτων τους δεν αφύπνισαν κανέναν από τον λήθαργό του). Κάποιοι λίγοι απόμειναν να επιμένουν ακόμη σε αυτό το «μη επαναστατικό» αίτημα.

Πρόσφατο παράδειγμα:

Με την ευκαιρία φέτος της επετείου του βομβαρδισμού της Δρέσδης, έσχιζε τα ιμάτιά του ο ριζοσπάστης αλλά και άλλες αριστερές φυλλάδες για το «έγκλημα των Άγγλων ενάντια στον άμαχο πληθυσμό», παραποιώντας την ιστορική αλήθεια (η Δρέσδη ήταν ο κεντρικός κόμβος μεταφοράς και τροφοδότησης με πολεμικό υλικό των γερμανικών στρατευμάτων, πράγμα που είχε γίνει πονοκέφαλος για τον κόκκινο στρατό [18] ), αναμασώντας έτσι την προπαγάνδα των γερμανών νεοναζήδων (που έκαναν μάλιστα φέτος και μεγάλες διαδηλώσεις με ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο). Αλλά και ανεξάρτητα από την στρατηγική ή όχι θέση της Δρέσδης: «Όταν πέταξα πάνω από την Δρέσδη και έριξα τις Βόμβες, δεν είχα γνώση του Άουσβιτς. Αν τότε το γνώριζα θα πετούσα από πάνω της άλλες τρεις φορές», έλεγε ένας Βετεράνος Άγγλος πιλότος αντιφασίστας.

Φαίνεται ότι η πολιτική σκοπιμότητα υπερέχει της ιστορικής ευθύνης. Σήμερα η Γερμανία θεωρείται μια φιλελεύθερη, δημοκρατική χώρα (που τα βάζει μάλιστα κάποτε-κάποτε με τους αμερικάνους). Αυτά φαίνεται ότι αρκούν για να τής φέρονται με το γάντι.

Ακόμη χειρότερα: Οι μεν θαυμάζουν την εργατικότητα της, τη καθαριότητα της, την οικονομία της, την τεχνική της, το σύστημα φορολογίας της, την τάξη και πειθαρχεία της (όλα αυτά δηλαδή που βρήκαν την πληρέστερη έκφρασή τους στο Ολοκαύτωμα), οι δε την δυναμικότητα των γερμανών αριστερών, τις επαναστατικές τους θεωρίες κλπ.

Έτσι έχουμε το αισχρό φαινόμενο σήμερα, τους απογόνους των θυμάτων να τους στέλνουνε στο διάολο ( ή με την φαντασία τους ξανά στα κρεματόρια) και τους θύτες να τους πανηγυρίζουνε.

Όσο λοιπόν η Αριστερά θα αρνείται να πιάσει αυτό το καυτό σίδερο, όσο θα παριστάνει την άσχετη με αυτές τις σκοτεινές πλευρές της ιστορίας της, όσο θα αρνείται να θέσει σαν στόχο της να βγουν στη φόρα τόσο τα ονόματα όλων αυτών που βοήθησαν με τον ένα η τον άλλο τρόπο στην επιτυχία του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα, όσο και αυτών πού ωφελήθηκαν από αυτό, και όσο τέλος αρνείται σκόπιμα, να καταλάβει το λόγο ύπαρξης του Ισραήλ, τόσο θα είναι καλύτερα να το βουλώνει.

Caf? Morgenland Γερμανία/Ελλάδα, Δεκέμβρης 2005

[i][1] Ο Ζαν Αμερί, ένας αριστερός διανοούμενος που έμαθε ότι είναι εβραϊκής καταγωγής... όταν τον συνέλαβαν οι Γερμανοί, πήρε μέρος στην Αντίσταση, συνελήφθη και επέζησε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά δεν άντεξε στο ψέμα και στην υποκρισία της μεταπολεμικής κοινωνίας. Έβαλε τέρμα στην ζωή του το 1979 στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Έγραψε πολλά βιβλία και κείμενα καυτηριάζοντας τις μεταναζιστικές κοινωνίες.

[i][2] Όταν ανέβηκαν οι εθνικοσοσιαλιστές στην εξουσία, ο εβραϊκός πληθυσμός αποτελούσε μόλις το 1% του συνόλου του πληθυσμού της Γερμανίας

[i][3] αυτοί που τονίζουν το γνωστό επιχείρημα ότι η διατύπωση στρέφεται μόνο ενάντια στη ηγεσία του Ισραήλ (λες και η εξίσωση της κυβέρνησης του Ισραήλ με τους χιτλερικούς είναι λιγότερο προβληματική), αποσιωπούν το γεγονός, ότι αυτή την ηγεσία την υποστηρίζει μια τεράστια πλειοψηφία, οι ίδιοι που για να κερδίσουν έναν ψήφο, γλείφουν τον κώλο κάθε ελληναρά. Ακόμη και αυτή τη αντίφαση να ξεχάσουμε, δεν θυμόμαστε να βγήκε ποτέ το κκε (και η πλειοψηφία της αριστεράς) για να διαμαρτυρηθεί η να καταγγείλει τις περιπτώσεις που νέοι ισραηλινοί προλετάριοι, μαθητές, μετανάστες νεολαίοι και πολλοί άλλοι ανατινάζονταν στον αέρα με διαμελισμένα κορμιά.

[i][4] τα ελάχιστα αποσπάσματα που χρησιμοποιούμε, αντικατοπτρίζουν μόνο μερικά «ψίχουλα» του αντισημιτισμού

[i][5] Όπου το ταξική (από το Τάξη), το χρησιμοποιούμε εδώ με την έννοια που του δίνει το κκε (και οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις): Όπως λέμε Τάξη πραγμάτων, Οργάνωση και Τάξη, Τάξη και πειθαρχεία κλπ.

[i][6] Ζητάμε βαθιά συγνώμη από τους βαρβάρους συντρόφους μας αντι-αποικιοκράτες για την λέξη αυτή, αλλά θέλουμε να τους διαβεβαιώσουμε ότι χρησιμοποιήσαμε αυτόν τον χαρακτηρισμό μεταφορικά και όχι κυριολεκτικά μια και εμείς α) έχουμε σαν πάγια αρχή μας να μην αναμιγνυόμαστε στον τρόπο μαγειρικής άλλων λαών και β) τονίζουμε, ότι μας είναι γνωστή η ανωτερότητά τους στο θέμα ανθρωπισμού σε σχέση με τους πολιτισμένους λαούς.

[i][7] Όταν οι αποικιοκράτες κατελάμβαναν ξένα εδάφη, πρόσφεραν στους Ιθαγενείς γυάλινες χάνδρες για να τους καλμάρουν

[i][8] Όταν οι στρατηγοί του Xίτλερ στην ΣΕ άρχισαν να δέχονται την μία ήττα μετά την άλλη και το πολεμικό υλικό τους λιγόστευε επικίνδυνα, ζητούσαν απεγνωσμένα από τον Χίτλερ να τους στείλει τραίνα με πολεμοφόδια. Το αίτημά τους αρνήθηκε ο Xίτλερ να το εκπληρώσει, γιατί χρειαζόταν τα τραίνα για την μεταφορά των εβραίων στα στρατόπεδα εξόντωσης.

[i][9] Ευχαριστούμε όλους όσους μας στείλανε (μετά την πρώτη δημοσίευση του κειμένου) τις πληροφορίες σχετικά με τον αντισημιτισμό της 17Ν, πράγμα που μας οδήγησε στην επανεκτίμηση αυτής της οργάνωσης. Εκεί που νομίσαμε εξαίρεση ανακαλύψαμε τον κανόνα.

[i][10] «Αρχίζω να κατανοώ τον γαλλικό αντισημιτισμό, όταν βλέπω, πώς αυτοί οι εβραίοι πολωνικής καταγωγής με γερμανικά ονόματα διεισδύουν παντού, αρπάζουν τα πάντα και παίρνουν το πάνω χέρι, μέχρι να καταφέρουν να επηρεάσουν καθοριστικά την κοινή γνώμη της πόλης του φωτός, το Παρίσι, για ο οποίο ο απλός παριζιάνος είναι περήφανος...»(Φ. Ένγκελς προς Π. Λαφάρκ, 22 Ιουλίου 1892, ΜΕΕ/γερμ. έκδ., Τ. 38)

«Μου είναι τώρα ξεκάθαρο, ότι αυτός (ο Λασσάλ), όπως αποδεικνύει το σχήμα της κεφαλής του και το φύτρωμα των μαλλιών του, προέρχεται από τους Νέγρους, οι οποίοι προστέθηκαν στο καραβάνι από την Αίγυπτο του Μωησή (εάν δεν έγινε μάλιστα διασταύρωση από πατρικής πλευράς με την μητέρα του η με τη γιαγιά του με έναν Νέγρο). Αυτή η συνένωση από εβραϊσμό και γερμανισμό με αυτήν την νέγρικη βασική ουσία πρέπει να παράγουν ένα ιδιαίτερο προϊόν. Ακόμη και ή επιμονή αυτού του τύπου είναι νεγροειδής» (Κ. Μαρξ προς Φ. Ένγκελς , 30 Ιουνίου 1862, ΜΕΕ/γερμ. έκδ., Τ. 30, σ. 259)

[i][11] συνιστούμε την μελέτη των κειμένων του Μπακούνιν, πχ. «θεός και κράτος»

[i][12] Και οι δυό ανήκαν στους πρωτεργάτες της δημιουργίας του ΣΕΚΕ και διαγράφηκαν το 1924/25 με την μετονομασία του σε κκε. Ο Γιονά κάηκε στα κρεματόρια του Άουσβιτς το 1943

[i][13] Πάνω από 10.000 (σχεδόν όλοι οι επηζώντες) εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Σήμερα ζουν λίγες χιλιάδες στην Ελλάδα

[i][14] Για την περίπτωση κατεδάφισης: Το νεκροταφείο είχε έκταση 357.796 τμ.

[i][15] «Το απόγευμα της 9ης Ιουνίου 1944, της ίδιας δηλ. μέρας, που έγινε η σύλληψις των Ισραηλιτών, μαινόμενος όχλος μπήκε στην εβραϊκή συνοικία, έσπασε πόρτες μαγαζιών και σπιτιών και ελεηλάτησε τα πάντα. Το δε λυπηρό σε όλη αυτή την ιστορία είναι ότι στη διαρπαγή συνέργησαν και όργανα της τάξεως.» (Οι Ισραηλίτες της Κέρκυρας, Κέρκυρα 1978, έκδοση ΔΣ της ισραηλιτικής κοινότητας Κέρκυρας, σελ. 37 )

[i][16] Οι συλλήψεις και η μεταφορές των ελληνοεβραίων έγιναν από τις 15 Μαρτίου ως τις 2 Αυγούστου του 1943. Συνολικά μεταφέρθηκαν 49.048 ελληνοεβραίοι από την Ελλάδα στα Κρεματόρια του Άουσβιτς και του Μπεργκεν-Μπελσεν

[i][17] Από «Το λαϊκό κράτος του Χίτλερ», Γκετζ Άλι, 2005, γερμ. εκδ.

[i][18] Σε μια άλλη περίπτωση, στους βομβαρδισμούς του Βερολίνου, έγραφε σε τηλεγράφημά του ο Τσόρτσιλ προς τον Στάλιν: «Παρακαλούμε να μας πείτε, πότε να σταματήσουμε να βομβαρδίζουμε το Βερολίνο, ώστε να παραμείνουν αρκετά καταλύματα για τις ανάγκες του κόκκινου στρατού»

από Morgenland 08/07/2006 1:30 μμ.


Είναι και εδώ http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=528271

από Μιχάλης K. από imc 08/07/2006 1:43 μμ.


Φαίνεται ότι κάποιοι έριξαν επιπλέον δουλειά πάνω στην αρχική μετάφραση. Νομίζω ότι πρέπει να το κρατήσουμε.

από κσ 08/07/2006 3:23 μμ.


πέστε τα. δε μ'αρέσει να μπαίνω σε διεθνή συζητήσεις (στις οποίες μπορεί οι περισσότεροι να είναι κατά των πολιτικών του Ισραήλ) και να ακούω ότι κάποιοι έλληνες πετάνε χωρίς καμμία απολύτως επιχηρηματολογία αντι-εβραικά σχόλια. άλλο Ισραήλ, άλλο εβραίοι, άλλο το άλλο, άλλο το αποκείνο. δεν είναι όλοι οι έλληνες είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν είναι όλοι οι εβραίοι υπερ του Ισραήλ (ξέρει κανείς τον Τσόμσκυ;).

(άλλωστε νομίζω ότι γράφτηκε στα ελληνικά το κείμενο και δεν είναι μτφρ. από άλλη γλώσσα), απλώς σε αυτό υπάρχουν κάποιες προσθήκες (όπως για τη 17Ν). Στην προηγούμενη δημοσίευση υπήρξε λινκ για τη νεότερη εκδοχή με τις προσθήκες: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=528271#528609 Αν νομίζετε ότι πρέπει να ξαναμπεί οκ, πάντως δεν είναι άλλη μετάφραση.

από salo 08/07/2006 4:50 μμ.


Αν είναι να μείνει αυτό το κείμενο παρακαλώ να επανέλθει και ο διάλογος που είχε γίνει την προηγούμενη. Με αυτή τη μορφή θα μπορούσε να μπει στο φόρουμ. Δεν νομίζω να είναι κανείς διατεθιμένος να κάθετε να ξαναγράφει τα ίδια σχόλια. Είναι θέμα δεοντολογίας.

από Μιχάλης Κ. από imc 08/07/2006 4:57 μμ.


Όποιος/α θά 'θελε να δει τον διάλογο που αναπτύχθηκε κατά την πρώτη (λιγότερο εκτεταμένη) μορφή του κειμένου, ας πάει στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=528271

από salo 08/07/2006 5:05 μμ.


Κάτι που σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να βάζει ξανά και ξανά με μικρές τροποποιήσεις το ίδιο κείμενο. Η επανάληψη είναι μητήρ της μαθήσεως!

από Μιχάλης Κ. από imc 08/07/2006 5:18 μμ.


Ναι, θα μπορούσε αν και αυτό σημαίνει ότι βλέπει τον χώρο του indy ως ένα πεδίο στο οποίο το διακύβευμα είναι η επιβολή μιας άποψης. Από την μεριά μας όμως δεν μένει γιατί συμφωνούμε με την άποψη που εκφέρεται στο κείμενο και θέλουμε να την εμπεδώσουν οι αναγνώστες της. Απλά το indymedia βρίσκεται σε μια κατάσταση μετάβασης σε κάτι καινούργιο και ένα από τα πράγματα που ετοιμάζονται είναι και μια πολύ ωραία (νομίζουμε!) ιστορία με το αρχείο. Αν το κρύψω τώρα, θα χαθεί αυτή η πιο πλούσια μορφή του κειμένου από το μελλοντικό αρχείο (τα κρυμμένα δεν θα αρχειοθετούνται). Η παραπομπή στον προηγούμενο διάλογο θα υπάρχει ούτως ή άλλως -μην ανησυχείς γι' αυτό.

από αριστερός 85 08/07/2006 5:32 μμ.


Το άρθρο αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Από την μία αναφέρεται σε μια ομάδα της Γερμανίας που ιδρύθηκε ενάντια στους φασίστες που δεν την γνωρίζω . Από την άλλη αναφέρεται στην Ελλάδα με τόσο επιφανειακό τρόπο που χάνει την αίσθηση της πραγματικότητας και μετατρέπεται σε προπαγάνδα τύπου Ισραηλινής πρεσβείας. Όλες ανεξαιρέτως οι αριστερές και αναρχικές οργανώσεις μετατρέπονται αυτομάτως σε ρατσιστές και αντισημίτες. Ο κύριος λόγος γι αυτό η μη αποδοχή από αυτούς του κράτους του Ισραήλ. Δεν ξέρω γιατί αυτός ο "Ζαν Αμερί" (που πάλι δεν γνωρίζω) θεωρεί ότι "η ύπαρξη αυτού του κράτους είναι για μένα σημαντικότερη από την ύπαρξη οποιουδήποτε άλλου" Δεν ξέρω τι τύψεις έχει για αυτό το κράτος, ή τι ελπίδες, όμως αν το ήθελε τόσο πολύ ας το δημιουργούσαν στην Γερμανία και την Αυστρία. Δεν το κάνανε όμως γιατί είχαν στόχο να χρησιμοποιήσουν τους εβραίους για το επόμενο έγκλημά τους. Τους ξαναχρησιμοποιούν και πάλι λοιπόν μετατρέποντάς τους σε κράτος χωροφύλακα των πετρελαίων. Φιλαράκια πάρτε το απόφαση , το Ισραήλ είναι ένα εγκληματικό κράτος. Από τις εκατοντάδες χιλιάδες εβραίων της Ευρώπης ένα ποσοστό της τάξης του 10% πήγε να ζήσει εκεί μετά τον πόλεμο. Οι περισσότεροι προτίμησαν την Αμερική. Είναι ένα κράτος σιωνιστών δολοφόνων που συνειδητά δολοφονούν τους Παλαιστίνιους και τους παίρνουν την γη και την περιουσία τους. Για να το κάνουν αυτό στηρίζονται στην Αμερικάνικη βοήθεια οικονομική και στρατιωτική. Σε όλη τους τη ζωή υπηρετούν στον στρατό και είναι έποικοι καταπιέζοντας οι ίδιοι με φυσικό τρόπο τους Παλαιστίνιους. Άφηστε τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αυτός ήτανε άλλο πράγμα. Εκεί πράγματι και σε ολόκληρη την Ευρώπη οι Εβραίοι γίνανε τα εξιλαστήρια θύματα της Ναζιστικής Γερμανίας. Τώρα όμως από εξιλαστήρια θύματα οι εβραίοι του Ισραήλ και όχι όλοι οι εβραίοι έχουν γίνει ένα κράτος μισθοφόρων δολοφόνων.

είχε ξαναμπει και στο "νεο-παλιό" ίντυ (με τον προηγούμενο κώδικα). Είναι η τρίτη φορά δηλαδή.

από σουσού 08/07/2006 7:33 μμ.


Εάν σε αυτό το τεράστιο (και ενδιαφέρον όσο και άδικο) κείμενο είχατε βρεί και πέντε λέξεις για να πείτε πως η πολιτική του Ισραηλινού κράτους είναι εγκληματική δεν θα μπορούσε κανείς να σας προσάψει τίποτε. Δεν το κάνετε όμως, κι από πάνω επιτίθεστε και σε όσους το κάνουν, χωρίς να νοιάζεστε αν κατά τα άλλα σέβονται ή όχι την Ιστορία. Κι όμως, αν κάποιοι άνθρωποι υπερασπίζονται τους Εβραίους απέναντι στους φασίστες, είναι ακριβώς αυτοί που υπερασπίζονται και τους Παλαιστίνιους απέναντι στο κράτος του Ισραήλ. Και καλά θα κάνετε να το πάρετε απόφαση πως το ένα δε γίνεται δίχως το άλλο. Εϊναι θέμα λογικής συνοχής, την οποία βεβαίως το κείμενό σας προσβάλει βάναυσα, ειδικά όταν μας καλεί να κρίνουμε λαούς και ανθρώπους με βάση την καταγωγή τους από θύτες και θύματα. Ο ιστορικά θεμελιωμένος ρατσισμός δεν αποτελεί βεβαίως δική σας πρωτοτυπία, αλλά η επίκληση του σε ένα κείμενο που υπερασπίζει ένα λαό ο οποίος κατ'επανάληψη κυνηγήθηκε με τη δικαιολογία πως οι πρόγονοι του ήταν θύτες (σταύρωσαν τον Ιησού) είναι τουλάχιστον τραγική και αποκαλυπτική της ιδεολογικής διαστροφής που εκτρέφετε. Ποτέ Ξανά.

από δικηγόρος του διαβόλου 08/07/2006 7:39 μμ.


Το αν το κράτος του Ισραήλ είναι εγκληματικό, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να είναι ρατσιστές όσοι στρέφονται εναντίον του. Το κριτήριο δεν είναι μόνο αν μιλάμε "υπέρ" ή "εναντίον" κάποιου, αλλά τι ακριβώς λέμε και πώς. Ούτε αποτελεί κριτήριο για την ορθότητα ενός κειμένου το αν "βρεί πέντε λέξεις για να πεί" για την πολιτική του Ισραηλινού κράτους. Το θέμα του κειμένου είναι ο ελληνικός αντισημιτισμός. Και αυτός είναι ανεξάρτητος από την πολιτική του ισραηλινού κράτους, αφού υπήρχε πριν από την ίδρυσή του.

από domino 08/07/2006 7:47 μμ.


mporei oi simites na einai anti ellines h oti allo. Kai sti teliki,oi palestinioi arabes exoun iposti- antistixa basanistiria-se sigrisi me to evraiko olokautoma. Ti na pei kaneis. Mexri kai o einstein tous girise ti plati.

από domino 08/07/2006 8:19 μμ.


Letters to the New York Times December 4,1948 New Palestine Party Visit of Menachem Begin and Aims of Political Movement Discussed TO THE EDITORS OF THE NEW YORK TIMES: Among the most disturbing political phenomena of our times is the emergence in the newly created state of Israel of the “Freedom Party” (Tnuat Haherut), a political party closely akin in its organization, methods, political philosophy and social appeal to the Nazi and Fascist parties. It was formed out of the membership and following of the former Irgun Zvai Leumi, a terrorist, right-wing, chauvinist organization in Palestine. The current visit of Menachem Begin, leader of this party, to the United States is obviously calculated to give the impression of American support for his party in the coming Israeli elections, and to cement political ties with conservative Zionist elements in the United States. Several Americans of national repute have lent their names to welcome his visit. It is inconceivable that those who oppose fascism throughout the world, if correctly informed as to Mr. Begin’s political record and perspectives, could add their names and support to the movement he represents. Before irreparable damage is done by way of financial contributions, public manifestations in Begin’s behalf, and the creation in Palestine of the impression that a large segment of America supports Fascist elements in Israel, the American public must be informed as to the record and objectives of Mr. Begin and his movement. The public avowals of Begin’s party are no guide whatever to its actual character. Today they speak of freedom, democracy and anti-imperialism, whereas until recently they openly preached the doctrine of the Fascist state. It is in its actions that the terrorist party betrays its real character; from its past actions we can judge what it may be expected to do in the future. Attack on Arab Village A shocking example was their behavior in the Arab village of Deir Yassin. This village, off the main roads and surrounded by Jewish lands, had taken no part in the war, and had even fought off Arab bands who wanted to use the village as their base. On April 9 (THE NEW YORK TIMES), terrorist bands attacked this peaceful village, which was not a military objective in the fighting, killed most of its inhabitants — 240 men, women, and children — and kept a few of them alive to parade as captives through the streets of Jerusalem. Most of the Jewish community was horrified at the deed, and the Jewish Agency sent a telegram of apology to King Abdullah of Trans-Jordan. But the terrorists, far from being ashamed of their act, were proud of this massacre, publicized it widely, and invited all the foreign correspondents present in the country to view the heaped corpses and the general havoc at Deir Yassin. The Deir Yassin incident exemplifies the character and actions of the Freedom Party. Within the Jewish community they have preached an admixture of ultranationalism, religious mysticism, and racial superiority. Like other Fascist parties they have been used to break strikes, and have themselves pressed for the destruction of free trade unions. In their stead they have proposed corporate unions on the Italian Fascist model. During the last years of sporadic anti-British violence, the IZL and Stern groups inaugurated a reign of terror in the Palestine Jewish community. Teachers were beaten up for speaking against them, adults were shot for not letting their children join them. By gangster methods, beatings, window-smashing, and wide-spread robberies, the terrorists intimidated the population and exacted a heavy tribute. The people of the Freedom Party have had no part in the constructive achievements in Palestine. They have reclaimed no land, built no settlements, and only detracted from the Jewish defense activity. Their much-publicized immigration endeavors were minute, and devoted mainly to bringing in Fascist compatriots. Discrepancies Seen The discrepancies between the bold claims now being made by Begin and his party, and their record of past performance in Palestine bear the imprint of no ordinary political party. This is the unmistakable stamp of a Fascist party for whom terrorism (against Jews, Arabs, and British alike), and misrepresentation are means, and a “Leader State” is the goal. In the light of the foregoing considerations, it is imperative that the truth about Mr. Begin and his movement be made known in this country. It is all the more tragic that the top leadership of American Zionism has refused to campaign against Begin’s efforts, or even to expose to its own constituents the dangers to Israel from support to Begin. The undersigned therefore take this means of publicly presenting a few salient facts concerning Begin and his party; and of urging all concerned not to support this latest manifestation of fascism. (signed) Isidore Abramowitz, Hannah Arendt, Abraham Brick, Rabbi Jessurun Cardozo, Albert Einstein, Herman Eisen, M.D., Hayim Fineman, M. Gallen, M.D., H.H. Harris, Zelig S. Harris, Sidney Hook, Fred Karush, Bruria Kaufman, Irma L. Lindheim, Nachman Maisel, Symour Melman, Myer D. Mendelson, M.D., Harry M. Orlinsky, Samuel Pitlick, Fritz Rohrlich, Louis P. Rocker, Ruth Sager, Itzhak Sankowsky, I.J. Schoenberg, Samuel Shuman, M. Znger, Irma Wolpe, Stefan Wolpe New York, Dec. 2, 1948 http://www.globalwebpost.com/farooqm/study_res/einstein/nyt_orig.html http://www.dissidentvoice.org/Articles4/Petersen_Einstein.htm#4

από ... 08/07/2006 8:23 μμ.


από τη θέση από την οποία οι συντάκτες του κειμένου καταγγέλλουν τον αντισημιτισμό, πέφτουν στην ίδια λούμπα από την ανάποδη: ταυτίζουν το Ισραήλ με τους Εβραίους (Ισραήλ=το κράτος των θυμάτων, άρα έχει ασυλία) και σχετικοποιούν το Ολοκαύτωμα (οικονομικό εμπάργκο=ναζισμός).

από domino 08/07/2006 8:58 μμ.


post image
http://en.wikipedia.org/wiki/Irgun_Zvai_Leumi

Εικόνες:

από domino 08/07/2006 9:18 μμ.


http://www.soundofegypt.com/palestinian/adult/massacres.htm Me alla logia oi evraio tis amerikis-arketi apo autous glitosan apo allous ethnikistes opos oi nazi-i ena kommati auton-antedrasan enantion ton ethnikiston evreon sto israel kai ton methodon pou xrisimopowsan-liga xronia meta tin xitleriki ethnokatharsi.Fantazomai,tin aidia pou tha eniose o einstein kai oi alloi. Anekathen oi sovaroi evraioi-den eixan kapia idiateri protimisi an tha zousan,sti gi tis epaggelias-to israel gia tous evraious,sti nazistiki germania i opou allou akrei na zousan. Oso afora to isreal oi idioi eixan protini ti dimiourgia dikinotikou palestiniakou kratous-toulaxiston apo to 1950. -Einstein was ardently opposed to the establishment of a Jewish state in Palestine. In his 1950 book, Out of My Later Years, he said, “I should much rather see a reasonable agreement with the Arabs on the basis of living together than the creation of a Jewish state. Apart from practical considerations, my awareness of the essential nature of Judaism resists the idea of a Jewish state with borders, an army, and a measure of temporal power no matter how modest. I am afraid of the inner damage Judaism will sustain.” http://newdemocracyworld.org/state.htm

από Baruch Kimmerling 09/07/2006 2:14 πμ.


The Politicide of Palestinian People by Baruch Kimmerling June 11, 2002 Because Ariel Sharon's latest, more moderate incarnation has been so warmly received by the Bush administration, the US media, and the American public, it is crucial to understand both the context of his transformation and the actual behavior of the Israeli government toward the Palestinian people. The general context is that the primary goal of the present government is the destruction of the Palestinian Authority and the dismantling of the Oslo Accords. This can only be defined as the politicide of the Palestinian people, a gradual but systematic attempt to cause their annihilation as an independent political and social entity. For this reason, Ariel Sharon has skillfully used the brutal and indiscriminant forms of Palestinian resistance - especially the suicide bombers - to create a chain of mutually escalating responses in order to induce both the Israeli and international community to accept his goal. Using the fight against terrorism as a pretext, he aims to divide the Gaza Strip and West Bank into tiny enclaves rules by local strongmen while claiming he is supporting the "reformation" and "democratization" of the Palestinian authority. The final aim is to continue the Jewish colonization of the so-called "Greater Land of Israel" until Israel's exclusive and non-reversible control of the territories has been attained. Some analysts suspect or hope that one outcome of this project is to make daily life so miserable for Palestinians that large numbers will emigrate from the territories' something that has, in fact, occurred during the last few years. Sharon learned from the Lebanon fiasco that, while such policies must be implemented militarily, they must cause minimal casualties. Otherwise, both international agencies and public opinion could turn against them. To minimize Jewish casualties, it is necessary to deploy large, heavily armed forces and to use cruel techniques like razing whole neighborhoods. Resistance is met with heavy fire power, as was the case in Jenin. The immediate aim of "Operation Defensive Shield" was to disarm "bases of terrorism" by capturing weapons and explosives and to "liquidate" or capture those involved in Palestinian armed resistance. In other words, the goal was to dismantle any Palestinian security forces, not only to hamper their ability to fight Israel, but to dissolve the internal authority of Arafat's regime as well. For the same reason, Israel security forces also assaulted most of the national and public infrastructure and institutions and even destroyed databases like the one used by the Palestinian Bureau of Statistic. Additional goals of the incursions, sieges, and extra-judicial executions were to demonstrate Israeli military might and its willingness to use it and to prove to the Palestinians that there were defenseless against any wanton action. The Arab states barely paid lip service to the Palestinian cause, denouncing Israeli actions just enough to avoid internal unrest, apparently because they feared Israel was looking for a regional war. Such a war could distract the Israeli public from the severe economic and social crisis within Israel ( such as a high unemployment rate and the beginnings of hyperinflation) and serve as a cover for uprooting large numbers of Palestinians from the land, as happened during the 1948 war. However, the international community, including the United States, will soon recognize that in an era during which every nation (including the Jewish and Palestinian nations) has the right to self-determination, politicide is a crime against humanity that is very close in its severity to genocide. Baruch Kimmerling is a professor of sociology at the Hebrew University of Jerusalem. Among his recent books are The Invention and Decline of Israelieness (University of California Press) and with Joel S. Migdal Palestinians: The Making of a People (The Free Press and Harvard University Press).

από domino 09/07/2006 3:42 πμ.


A)Strategic dialogue between Greece & Israel
7-9 January 2003,Athens 
Bilateral meeting between Greece and Israel organised in cooperation with the Jaffee Center for Strategic Studies.

http://www.eliamep.gr/eliamep/content/Document.aspx?d=11..........&rm=6781490&l=1


B)The Greek Position on the Middle East: Greece supports the successful conclusion of the peace process within the framework of the Road Map, aimed at achieving a negotiated solution based on the principle of two states, and the relevant UN Security Council Resolutions. She is also in favour of implementation of the plan to withdraw from the Gaza Strip and the northern part of the West Bank, in accordance with the conditions stipulated by the March 2004 European Council, i.e. that: a) this should take place within the context of the Road Map, b) it should be a step towards a two State solution, c) it would not involve a transfer of settlement activity towards the West Bank, d) there would be an organised and negotiated handover of responsibility to the Palestinian Authority, and e) Israel would facilitate the reconstruction of Gaza. 
Finally, our country supports an overall solution to the Middle East problem, including its Syrian-Lebanese facet, always within the context of UN Security Council Resolutions, and the Madrid Conferences principle of land for peace.High-level visits: the most important visits over the last 5 years have been those by the President of the Republic, K. Stephanopoulos, in 2000, and the Minister of Foreign Affairs, G. Papandreou, in 2002 and 2003 (the latter in his capacity as President of the E.U. Council of Ministers).Official visit of the President of the State of Israel Mr. Moshe Katsav (14-16.2.2006).

http://www2.mfa.gr/www.mfa.gr/en-US/Policy/....Middle+East/Bilateral+Relations/Israel/


C)III.SPECIFIC CHALLENGES IN THE MEDITERRANEAN

a. Organised crime
24.Ms Gwen McClure, Chief of Fusion Task Force (FTF), Criminal Organizations and Drugs Sub-Directorate, INTERPOL, explained that FTF's mission was to identify members of criminal groups involved in international terrorist activity; as well as to oversee the collection and exchange of investigative information regarding groups involved in transnational organised crime (arms trafficking, drugs trafficking, stolen and fraudulent passports), which are supporting and facilitating terrorism. FTF's objectives include, inter alia, the establishment of a global database serving as an "indices system" for INTERPOL's 181 member countries - the latter are required to check their national records, confirm and update the data and provide additional information -; and the development of specific "target packages". While FTF focuses extensively on East European and Russian organised crime, transnational crime in the Mediterranean is also closely looked into, with emphasis on drugs trafficking (Israeli worldwide ecstasy business, cocaine shipments from Latin America to Lebanon, drugs Balkan route through Turkey and Albania) and, to a lesser extent, human smuggling (see "Project Bridge"). 
25.Terrorism was briefly referred to by Messrs. Moussa, Amer and Khiar. Ms McClure indicated in this regard that "some theory" circulated that Hamas was drug dealing with South America. To Messrs. Nuňes Villaverde, Pavlidis and Moderator van Eekelen, she said that co-operation with Europol was "more difficult than we thought"; the risk was "so huge", she pursued, that police secrecy ought to be overcome and international co-operation become ever tighter. In response to Ms Hass, Moderator van Eekelen and Mr Estrella, she declared that human trafficking was the "fastest growing money maker" and the Israeli mafia very active; adding that organs trafficking was not as widespread. Peacekeepers were described as the "first clients of organised crime in the Balkans", where al-Qaeda elements were reported to be present. By way of conclusion, Ms McClure specified that organised crime was linked with weapons, not WMD.

http://www.nato-pa.int/Default.asp?SHORTCUT=323

από domino 09/07/2006 4:11 πμ.


post image
http://www.labournet.net/world/0209/pappe1.html Ilan Pappe:Israeli Jewish myths and the prospect of American war Interview by Greg Dropkin Taken 11/09/2002 Published: 13/09/2002 Dr. Ilan Pappe is an Israeli historian at Haifa University who writes on the Israeli-Palestinian conflict and the history of the 1948 war. He was interviewed on 11 Sept. before addressing a public meeting and open debate at the University of Manchester.Both events were recorded by Joseph Cooper and Kristin Karlson I think there are 3 main myths that inform mainstream Israeli Jewish society. A lot of them still believe, because that’s the way they have been educated, that Palestine had been empty when the Jewish settlers came there in the late 19th century. There is still a feeling there that basically the Palestinian inhabitants of Palestine are either a nuisance or newcomers, or irrelevant. They are an obstacle, but not people with rights or indigenous rights. The second myth is more directly connected to 1948. Most Israeli Jews believe that the Palestinians left voluntarily in 1948. They are not aware, or do not want to be aware of the fact that an ethnic cleansing took place in 1948. And the third myth concerns the Occupation. Very few Israelis would call it an Occupation at all. Very few relate to any of the Palestinian demands to end the Occupation, and most Israeli Jews would regard the war against them not as a war of liberation or a war against Occupation, but as part of the more general scheme by Arabs or Muslims in general to destroy the Jewish State. Going back to 1948 for a bit, could you give a little more detail of your own historical research. A group of us are called the “New Historians”, those who revise and challenge the main Israeli version of 1948. We debunk several myths. The first myth is that Israel was fighting the whole of the Arab world in a kind of David and Goliath war. Although there was a lot of war rhetoric from the Arab side, very few Arab soldiers were sent into the battlefield, and actually for most of the war there was superiority on the side of the Israeli army. In fact one of the most important Arab armies, the Jordanian army, had colluded with the Israelis before the war to divide Palestine. So the first myth we undermine is the “few against many” - which is very important in the Israeli psyche, the Israeli mentality. The second and most important myth is that the Palestinians left voluntarily. We found out that there was a systematic expulsion of Palestinians and an ethnic cleansing operation taking place. We also found there had been willingness on the Arab side in general and on the Palestinian side in particular, to conclude some sort of an agreement with the Jewish State after the war, and it was the Israeli intransigence and inflexible position that failed the peace efforts after the 1948 war. The strategy was set out even well before 1948 with the Transfer Committee. Yes. The Transfer Committee was part of the outfit in pre-1948 Palestine, that belonged to the Jewish Agency, to the Jewish leadership. And its main position was actually to evaluate the “quality” of the 500 - 600 Arab villages, i.e. to find out which village had fertile land, what was the wealth of each and each village. It was preparing for the day that Israel would take over these villages. And then, after the ethnic cleansing took place, it was renamed and became more like a distribution committee. It had to divide the spoils between the various Kibbutzim movements, and the various Jewish agencies that dealt with Settlement. And so it was an important official facet of the leadership. But it was all conceived by the leader of the Jewish Agency and later the first Prime Minister of Israel, David Ben-Gurion. The committee were just the officials, they were not the decision-makers in this case. After the war ended, presumably some Palestinians wanted to return. What happened to them? Yes, there was a clear anti-Repatriation policy. Even before the war ended, most of the deserted and evicted Palestinian villages were erased from the earth, and either turned into Jewish settlements or into fertile land. So by destroying the houses, in many ways Repatriation or Return became impossible, although the United Nations sanctioned such a Return as something that Israel should do. Some Palestinians, a small number, 25,000, no more, succeeded in smuggling their way back into Israel. So there was an actual policy that prevented Return, a few did return and were reunited with their families, but most of them could not. How was all of this covered up? If one of the myths was that this never happened, how could this be sustained? It’s an interesting question! I still try to find my answers to that. One way was by creating an indoctrinating system of education, in which the people who perpetrated the ethnic cleansing cooperated. From the moment the war ended the people who fought in the war were also the people who wrote the history books of the war. And they already had a story they made up about what had happened, and that story was integrated into the Israeli education system, the media, the political discourse. And with the help of the launderette of words all kind of new words were invented to hide what had really happened on the ground. Because of the Holocaust it was easier for Israel to do it than for any other nation, I think. And it succeeded. The second reason is that the Palestinians were under such a shock and trauma, that when they started to tell the story it was a bit too late. It was so many years after, that it was less relevant in the eyes of many good people in the world. Did the left play any role in perhaps not telling the story as forcefully as it could? For example what was the attitude of the Soviet Union in 1948? Yeah, that’s a good point. Well “left” is something obscure. In the local context there is the Zionist Left, there is the non-Zionist Left, there is the Soviet Union. Well first of all let’s state very clearly, the people who perpetrated the ethnic cleansing were the Left, not the Right-wing. The Left Zionist movement, the Socialist Zionist movement, are the people who expelled the Palestinians. So definitely the fact that they had done it, and they were seen as the moderate part of the Israeli polity, made it easier to cover it. Yes, the fact that the Soviet Union had supported the Partition resolution helped. But I think the Soviet position is more complicated. Because on the one hand it supplied arms to the Israelis, and this is something which of course helped the ethnic cleansing. On the other hand they supported the Partition resolution which did not call for an ethnic cleansing. In fact it called for the creation of a bi-national Arab-Jewish state. According to the Partition resolution, almost 50% of the citizens of the future Jewish State were supposed to be Palestinians. The fact that the Palestinians rejected the plan and so on, enabled the Israelis later on to say that they had accepted the Resolution and had it not been for the Palestinian refusal, the war would not have taken place. Which is I think quite a false argument. But coming back to the Soviet Union, the Soviet Union at least supported a solution that at the time meant that there would be two, I would say “stateless states”. One has to read the Partition resolution very carefully. Unfortunately also the Palestinians did not read the Partition resolution carefully enough at the time to understand that it had more in it for their sake than met the eye. But then that was too late anyway, it was done. In writing about the myth that expulsion never happened you have called it “Nakbah Denial” Absolutely. and that obviously echoes the phrase “Holocaust Denial” Absolutely. and there are other echoes of the Nazi era in the current situation, I think we were all amazed with putting the numbers on the arms at Tulkarem. How do you interpret these echoes of Nazism? I would say first of all and it’s important to many people to make it very clear that one doesn’t, shouldn’t and cannot equate a genocide with ethnic cleansing. They are both terrible things but definitely a genocide is a far worse human crime than ethnic cleansing. And one should not equate the Holocaust with the Nakbah. I think that should be very clear and I think that most of my Palestinian friends at least don’t. But there is a dialectical connection between the Holocaust and the Nakbah. On two levels. One is the fact that there is a chain of victimisation here. The Palestinians are the victims of the victims of the Holocaust. And you would have expected the victims of the Holocaust not to perpetrate any crimes against humanity. And definitely when you start looking at exactly what had been done to the Palestinians, what is being done to the Palestinians nowadays you can see, not from the genocide phase of the Holocaust, I think there is no resemblance there, but definitely from the pre-extermination phase there are many, many things which resemble. Because ethnic cleansing also took place in Nazi Germany, and discrimination also took place before the horrible phase of extermination. So that’s on one level. The second level is no less important, that there is what I call the “Nakbah Denial”, “Catastrophe Denial”. I think there is a similar “Holocaust Denial” on the Palestinian side, and I am a great believer that in order to further the chances of reconciliation, you have to have a kind of link, an association between the ability of the Israelis to stop denying the Nakbah, and the Palestinians accepting that the Holocaust plays a role in the life of Jews in Israel, and the life of Jews everywhere. I’m not inventing the wheel, this was first mentioned by Edward Said in his book “The Dispossession of the Palestinians”, but I think it’s a good idea. That we are all there victims also of the Holocaust, not only of what we are doing to each other. Does it cause ripples in Israeli society now when people see these things? Oh no, unfortunately not. No the Israeli society is still numb, and very indifferent. We have a national singer who was appalled when she saw that, Yaffa Yarkoni, probably The National Singer, and she’s boycotted ever since she dared to say that it reminded her of Nazi Germany. No no, in a way it’s a non-starter in Israeli political debates, you’re not allowed to do this. I think you should, but you’re not allowed to. No unfortunately there is no sensitivity in the Israeli Jewish society. On the contrary I think the major thing that Israelis are doing now is blaming anyone who criticises them of being pro-Nazi, at worst, or someone who doesn’t understand the Holocaust, at best. You yourself have also suffered some victimisation. Well I suffer it in 3 levels. One is that I’ve written several books in English, but they are not translated into Hebrew, so this is a kind of boycott of books which goes on. The second one is the more sort of personal intimidation through the phone and letters, and so on. And the third one is sort of the climax of this whole campaign, there was an attempt to expel me from my University in May 2002. And it was difficult because I have tenure, I have a permanent position at the University. It was a legal procedure that has been suspended, because of international pressure. The concrete reasons for the last phase was that I protected a student, not my student but someone I know very well, who in his MA dissertation revealed that there was a massacre in the village of Tantura in the 1948 war, one of the worst massacres in that war. And although he received the highest grade possible for his excellent thesis, because the veterans of the Unit that he accused of perpetrating the massacre sued him in court, the University changed its attitude. He is being disqualified and robbed of his title. And I accused the University of certain things because of that, and because of these public accusations I was myself brought to trial, which can still be resumed next academic year. Oh, so it’s just in limbo. It’s in limbo, it hasn’t been dropped, and I think unless there is a dramatic change in the general atmosphere which unfortunately I cannot foresee, I’m afraid that it will be resumed, probably. I’m ready for this! I’m sure your supporters are as well. Yes. Well, I understand that you are calling for, at least a debate on the question of an academic boycott. Absolutely. I think it’s very important to distinguish it as an Israeli call because in the end of the day it’s up to people outside of Israel to decide whether they should boycott or not, I don’t think that I can boycott myself, it’s a kind of a paradox. I mean I have signed a petition which supports boycott in Israel but practically doesn’t mean much from my point of view. What I wrote and I’m going to write more in the future, that there are three agendas in the conflict. One is a long term agenda, which is a reconciliation effort, where no sanctions should be involved, no boycott should be involved, in fact no armed struggle should be involved. This should be a genuine effort by both sides to find a solution without outside pressure. Then there is the agenda of ending the Occupation, there you need pressure on Israel to end the Occupation but again I’m not sure exactly what are the right means of doing it. And then there is a third agenda, to which I think the boycott and my support of the boycott refers. And this is my conviction that the Israeli government is about to plan another Palestinian Catastrope. It’s going to use the war on Iraq to, what most Israelis would say, “solve the Palestine question once and for all”. Meaning expelling as many Palestinians as possible and destroying what is left of Palestine. And I think this has to be stopped and there is no way that you can stop it by negotiations or lobbying and so on, the only way to stop it is to have sanctions and to have boycott. I think these have to be limited boycott in time and in space, but I think that definitely a cultural and academic boycott can drive the message to good Israelis that there is a price to be paid for being indifferent. Not only for doing the things themselves, but even for being silent in Israel itself. And although we started as being 6 Israeli academics who supported it, out of 9,000, there are more Israelis now who understand it. I’m not trying to paint a picture of a massive movement, but I think there is more understanding than before. People are aware that the Sharon government will not be stopped by negotiations. And I’d rather see a cultural boycott than a severe economic boycott where common workers and farmers would be hurt, who are not to be blamed for what goes on, or bombing from the air by Nato or anything. It’s a small price to be paid, if I’m right that by that we may prevent another Catastrophe. What exactly do you want people to do? I want people to boycott Israeli institutes. Wherever there is an official and formal Israeli participation, I think Israelis should politely be told that as long as the present situation continues, unfortunately these institutions cannot be part of any international or regional conference. I don’t think there’s a need to hunt Israeli academics, but the official Israeli academic scene, or cultural scene. For example, I was asked by two Irish film-makers who were invited to the Haifa International Film Festival, whether they should come or not? And I wrote back, the Haifa International Film Festival, I was once an organiser of that Festival, is a very nice event, it’s not a political event and so on. And yet, the only way the people in Haifa will understand that there is strong dissatisfaction with the way the government is behaving and what it is doing, is by the fact that they would lose international participation in that Film Festival. So I think it was nothing personal against the Film organisers, it was I think a very reasonable and sensible political act. So things like your visit here, to Manchester, that doesn’t come under the things that you think should be boycotted? I don’t think that someone who calls for a boycott can be boycotted, it’s a bit of a paradox, I mean we are living in a world of paradox, but no I don’t think. If I may be bold enough to liken myself to those whites in South Africa who supported the ANC, maybe even were members of the ANC, and during the period of boycotts on South Africa I don’t think people boycotted the whites who joined the ANC or were sympathetic to the ANC. So I don’t think my personal visit is part of the same problem. So it’s a boycott of institutions. Absolutely, absolutely. You’ve mentioned the possible parallel with South Africa and obviously a lot of people are thinking about this in terms of apartheid, because of the legal framework in Israel and so on. Now during that period there was in fact a widespread economic boycott by trade unionists internationally, and indeed banks started pulling out of South Africa. You said that you didn’t want the boycott to go that far, but do you think there is a role that the trade union movement internationally can be playing here? I think there is, I mean one has to wait and see, it has to be played very carefully and very reasonably. Like in every campaign of sanctions you cannot be absolute at the beginning, you have to be gradual, to see if it works, it works, if it doesn’t work you have to exert more pressure. And probably exerting more pressure is going to the economic sphere, to the commercial sphere. Yes, I think that, unfortunately as I say there would be victims in Israel, I mean economic victims, cultural victims, but if something like this would not be done there’s going to be a lot of life lost and more importantly maybe, Palestine would just be erased from collective memory, from our conscience. And this would be another tragedy. If we can prevent it, we should do all we can to prevent it. You wrote recently about the moves to fence off Israel from the West Bank, to construct a rigid barrier between the two. And you point out that some people on the Israeli Left, perhaps in quotes, support this tactic. Absolutely And you point out that this completely begs the question of the economic viability of what’s on the other side of the fence. But it also has consequences for the 1 million Palestinians inside Israel. Yes, I wrote this article because I became very worried by the fact that those people who use the slogan “a 2-state solution” are using another slogan, and these are people of the Israeli Left, these are the people of the Israeli Peace Camp. The other slogan is “we are here, and they are there”. They are behind the fence. It’s not a fence by the way, the Israelis are building an electric wall, it’s much more like a wall of a prison than a fence between two nations. And it meant that anyone who is not an Israeli Jew probably has to be on the other side of the fence. And not surprisingly, Israelis from the Left, not Israelis from the Right, Israelis from the Left, started writing cautiously but nonetheless quite clearly about the possibility of transferring. they call it “voluntary transfer” which I think is an oxymoron, I don’t believe in it, a “voluntary transfer” of Palestinian citizens of Israel to the other side of the fence. And I think that it means that anybody outside of Israel who supports a 2-state solution, has to be very careful because those people who are now supporting a 2-state solution in Israel include Prime Minister Ariel Sharon. He also supports a 2-state solution. Because what they mean in a 2-state solution is that 90 percent of historical Palestine would be Israel. In the other 10 percent you’d have two huge prison camps. One in the Gaza Strip and one in the West Bank. And into these two camps, Sharon wants to expel as large a number as possible, depending on the circumstances, of Palestinians both from the rest of the West Bank which would be annexed to Israel, and from Israel itself. So it raises all kinds of questions about the viability of the 2-state solution of which I myself was once a great supporter, and still many of my Palestinian friends, especially those in the Occupied Territories - I don’t think the Palestinian Diaspora supports it - but Palestinians in the Occupied Territories support. I think those who genuinely want to see a 2-state solution have to be very careful now with their fellow travellers and we have to rethink, I think, the political solution. Would you go as far as saying that without abandoning the Zionist character of the Israeli State there isn’t going to be a solution? Yes, I’ve written it very clearly. I think the de-Zionisation of Israel is a pre-condition for peace, I have no doubt about that. I read that you are a member of Hadash that’s true and I’d like to know whether the views that you are expressing in this part of the interview are also theirs, or maybe not. No, they are not. But they are in a period of transition so I’m trying to have an impact on Hadash to go in that direction. The majority of people who like myself are part of the leadership - though I don’t like that word - do not share my views. Most of the leadership would still go very clearly to the 2-state solution, especially as long as the Palestinian Authority is still there, and still Yasser Arafat believes in the 2-state solution. I think the rank and file are much more on my side. But it’s a very open debate because my idea of a 1-state solution is still a vision. I wish we would be already at the point where we have to debate whether we support a 2-state solution or a 1-state solution. I think we have so much on our plate before that, there’s still time for us to cooperate and therefore I think there is no reason or fear for a schism in the Party or whatever. So we are now fighting against the expulsion of Palestinian citizens from Israel, a more brutal kind of an Occupation. And when this is over I hope all of us will sort of rethink what will be the best solution. But as I say there is a more urgent agenda for us to fight for. Ok let’s come to Iraq. I’m sure you are opposed to the prospect of war Absolutely, quite vehement. but as well as telling us about your own position I’d like to hear more about different sections of Israeli society and indeed the government. Well let me start with the government and then I’ll move to the society. It’s interesting, just today I heard on Israeli radio, Ariel Sharon saying that there is no difference between Hezbollah in Lebanon and Saddam Hussein in Iraq. He explained very well that in case of an attack on Iraq, Israel has the right to go into Lebanon and clean it from the Shi’ites, from the Hezbollah. So I think you get a glimpse into the Israeli plans for the contingency of a war. I’m more worried, and I think it’s even more feasible what the Sharon government is going to do in the Occupied Territories in case of an American attack on Iraq. What they do every day on a very slow and measured pace, they will do in one go. Whether it’s expulsion or diluting the population or destroying houses on a massive scale and so on. So I think the Israeli government, and it reminds me very much of 1948, are not really worried about an Iraqi attack. I think they know for sure that the chances for a serious Iraqi attack on Israel are slim. I’m not saying they are non-existent, of course. But I think they are not that worried, they think either that the Iraqis don’t have the capabilities, or if they have, that Israel has all the tools in its hands to prevent it. They are much more focused on what to do, “rightly” as Ariel Sharon would put it, to exploit the historical moment to the best of our abilities. Now the public is a different story. I think the public is terrified. The Israeli press is full of horrible stories of the plague that would fall upon us from the skies, and they’re really terrified. And I think this is on purpose. I think the Israeli government is terrifying its own public on purpose in order to create an atmosphere which would justify its actions in the future. So there is a full support for the American attack on Iraq, although at the same breath, the same people on the street will tell you “we support the American attack on Iraq, but we are very very frightened about the doomsday weapons the Iraqis have.” Which is not a very logical sentence, but it’s fully exploited by the government. And in terms of the different perspectives within the Israeli left that you were talking about before, where do they come out on this? I don’t think there is really an Israeli left. Well ok, put everything in quotes. No I mean, that’s the unfortunate thing, there are certain issues like the war on Iraq, like the Refugee problem, not the Occupation but the Refugee problem, where there is no left. There is a movement against the Occupation. There is, and one shouldn’t underestimate it. And these are people who are within the Zionist camp, but they see the Occupation as something which corrupts Israeli society. And therefore there is a certain opposition to the Occupation. But this is not a movement for peace, they don’t really want to reconcile with the Palestinians, and therefore I think they would gladly go for the wall or fence solution that we talked about. Similarly on Iraq, they support the American position. You have to remember that in Israel, now this is something that I think is very difficult to explain to people from outside Israel, America is considered to be the precursor of bold peace initiatives. America recognised the PLO five years before Israel. America talked about illegal settlements ten years before Israelis did. So if America goes to war, this is America the peacemaker. And if they decide to go, this is how it’s viewed in Israel, if they decide to go to war, it means that really they have exhausted any other possible means. During the first war against Iraq, I think the number of Israeli Jews who would oppose the war would not need a larger place than this very very small room. But now there are a larger number of people who have broken through some of the myths and have for example defied the blockade and gone in to the Occupied Territories. How do those people feel about the impending war? These are important groups of people who are supporting and aiding the people in the West Bank and the Gaza Strip, but we are talking about a cadre of 100 to 150 people within a population of 6 million. So I guess that half of these people would be against the war. I’m not underestimating their importance but I want to make clear, I think one has to be accurate about it because this is what made me, after a lot of hesitation, support the idea of boycott and sanctions, when I came to the conclusion that there are not enough forces from within that can change the government’s policy. This is why I keep returning to the fact that the numbers of Israelis who are dissenting, or are dissenting voices, is very small Joseph: Could I just ask one thing some cutaways? Joseph: yes could you just keep chatting away just for a second All right, how do we do this? Comrade, I’m very very delighted to meet you So am I I was ready for any answer you gave me but you gave answers with which I personally agree. Ah ok it must be good! For me it’s very nice. Because I also believe that there is a certain amount of breaking through the myths on the Palestinian side that is going to have to be worked through. Absolutely, I agree And I will tell you that one example of this is on the question of suicide bombing. It is very difficult to have the conversation, and yet I think it’s incumbent on people who are trying to act in solidarity to explain what is wrong with this policy, while saying “it is your decision, it is not our decision, but if you want to know my view - I don’t agree” and we have to take that risk and it’s not a comfortable conversation No I agree That was one thing I was very glad to pick up that you thought there were myths on both sides Absolutely. And secondly I wanted to ask you about the comparison with Nazism because I was aware that some people are putting an equal sign and I agreed strongly with what you said, which is, there are relations here but they are not the same thing. No, not at all, not at all. And I think this is part of the concessions Palestinians would have to make, things Palestinians would have to leave behind them, you know, like the suicide bomb. Yeah, but the onus is still on the Israeli side because the power is in their hands It is with them, and it’s up to them to make the more significant moves. Absolutely, absolutely I agree. Joseph: I’m happy! Thank you very much!

Εικόνες:

από domino 09/07/2006 4:26 πμ.


des kai ta epomena apo to arxiko.Agglika grafoun-agglika tous grafo.

από δικηγόρος του διαβόλου 09/07/2006 12:12 μμ.


"oi palestinioi arabes exoun iposti- antistixa basanistiria-se sigrisi me to evraiko olokautoma" Δηλαδή τι έχουν υποστεί; τους βάλαν σε τραίνα; τους μεταφέρανε σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως; τους κάψαν σε φούρνους και σε θαλάμους αερίων; σκοτώσανε εκατομμύρια απ' αυτούς;

από domino 09/07/2006 1:49 μμ.


na kanoun ta idia-me tous nazi kai tous allous: http://en.wikipedia.org/wiki/World_War_II_atrocities O kathe laos autosxediazei analoga me tin esoteriki kinoniki piesi pou odigi se akraies kai axalinotes ekdilosis vias i diastrofis-oi opies proerxontai kurios apo ta austira protipa ton ekastote kinonion oso afora episis esoterika kinonika zitimata- Episis: [Civilization and Its Discontents-sigmund freud-1938] http://www.answers.com/topic/civilization-and-its-discontents Oi amerikani p.x viazoun kratoumenous se filakes kai guantanamo O israilini p.x. ftiaxnoun ghetta ikonomokis apomonisis-das gaza experiment. Oi nazi p.x. se sinergasia me allous to olokautoma. Klp

από .?. 09/07/2006 2:27 μμ.


...ευρώπη γίναμε!

από o 09/07/2006 4:40 μμ.


> > "oi palestinioi arabes exoun iposti- antistixa > > basanistiria-se sigrisi me to evraiko olokautoma" > Δηλαδή τι έχουν υποστεί; τους βάλαν σε τραίνα; τους > μεταφέρανε σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως; τους κάψαν σε > φούρνους και σε θαλάμους αερίων; σκοτώσανε εκατομμύρια απ' > αυτούς; basika h apo panw dhlash einai entelws anakribia. kanena "antistixo basanistirio" den exei ipostei o palesthniakos laos. milame gia 6 ekatomyria ebraioys sfagmenoys. katse na to grapso kai me ari8mo giati mporei na mh fenetai kala (..), 6.000.000 ebraioi xoris na epite8oyn se kanenan (kai sxetika xoris na aminthoyn episis). Genoktonia.

από domino 09/07/2006 5:39 μμ.


h mou fenete-exo grapsei arades stixion thetikon kai arnitikon-me analytes apodhmous evraious alla kai arabes-vlepe links kai esi propagandizis to "antistixa klp... A)To antistixa simainei omios alla oxi to idio-xrisimopieithike sti phrasi se antistixia me thn praxi ths genoctonias kai oxi tin posotitas autis. B)Oti pethanane 6.000.000 evraioi to pathane kai alloi-exoun iparxei kai alles genoctonies kai tosi fasaria mono oi evraioi exoun kanei-os politiki propaganda,phusica. C)Sti teliki kai ego eimai prosfigas apti micra asia me 1.500.000-kai i evraiki sinikia,toulaxisto necrous alla eimai propanton sobaros gia to pos kai propanton giati to pathane oi progoni mou kai opoioi alloi kai den to xrisimopoio gia politiki propaganda. D)H aravophobia pou diepei tous israelinous einai pantelos aparadekti.Ta teixi tis jericho anaviosan.Einai evreos gnosti i tactiki ton mistikon ipiresion tou israel kai pliroforiodoton akoma kai stin ellada-enantia ston eisagomeno kai exagomeno ethnikismo tou israel.

από ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ 09/07/2006 11:16 μμ.


Αυτοί που περιφέρουν το κατάπτυστο ΦΙΛΟΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ αρθρο στο ιντυ ,θα έπρεπε να υποστούν τη ,γνωστή σε όλους μας,πολιτική δημοσίευσης και να μην ξαναδημοσιευθεί. Αυτή η ...ολιγωρία της Σ.Ο.του ιντυ προκαλεί πολλές απορίες.

Το άρθρο που δημοσιεύθηκε εδώ είναι αναδημοσίευση του άρθρου που παρουσίασε η ομάδα ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ. Κάθε τι όμως αντεθνικό δεν είναι και αριστερό ή επαναστατικό π.χ.Οι "αντιγερμανοί" (οργάνωση της Γερμανίας) εμφανίζονται σε διαδηλώσεις υπερ του Ισραηλ κραδαίνοντας Αμερικανικές και Ισραηλινές σημαίες και παίζουν ξύλο με τους Αντιφα.

από Η καινούρια ισλαμοφοβία 09/07/2006 11:41 μμ.


Το άρθρο που ΞΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ από τη Σ.Ο. του Ιντυ ,παραπέμπει στους TERMINAL 119. Κάνοντας μια επίσκεψη στο σάιτ των παραπάνω διάβασα χωρίς μεγάλη έκπληξη "Το Τερμιναλ 119 αποτελεί μια έμμεση συμβολική αναφορά στο τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη ....επιλέγουμε να εμβαθύνουμε στα γεγονότα αυτά,πέρα από τις κλΑΣΙΚΈΣ ΑΝΤΙ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΈΣ ΑΝΑΛΎΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΑΝΙΧΑΙΣΤΙΚΉΣ ΚΑΙ ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΉΣ ΑΡΙΣΤΕΡΆΣ...ΘΑ ΠΡΟΤΕΊΝΟΥΜΕ ΈΝΑ ΑΝΤΙ-ΑΝΤΙ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΌ....η 11η Σεπτεμβρη αποτελεί ,κατ αρχήν,μια τραγωδία με χιλιάδες νεκρούς..πυροδότησε μια σειρά εξελίξεων...ανοδος του ριζοσπατικού ισλαμισμού εν μέσω της 2 ιντιφάντα στη παλαιστίνη...η ανάδυση του νέου αντισημιτισμού...." Συγκρατώ τα εξής: 1)Η ομάδα δημιουργήθηκε με αφορμή την 11 Σεπτέμβρη. 2)Προτείνει έναν αντι-αντι ιμπεριαλισμό (αφού όμως δυο αρνήσεις = μία κατάφαση η ομάδα υπεραμύνεται του ιμπεριαλισμού) Μήπως είναι καιρός και στην Ελλάδα να αρχίσουμε να μιλάμε για ισλαμοφοβική ή φιλοσιωνιστική αριστερά;

από Ανέγγιχτος 10/07/2006 12:44 πμ.


Μέσα από τα αναρίθμητα ψεύδη και τις ιστορικές ανακρίβειες του κύριου άρθρου ξεχώρισα : 1)Οι εβραίοι της Ελλάδας έμειναν αβοήθητοι από το ΕΑΜ. Και γιατί δεν πήγαν στα βουνά να αντισταθούν όπως τους προέτρεψε το ΕΑΜ;Η γενικόλογη αναφορά περί εβραίων που πήγαν στο βουνό είναι ψευδής και ατεκμηρίωτη ιστορικά. 2)Οι ελληνοχριστιανοί(=ρατσιστικός όρος) τους έκλεψαν τις περιουσίες τους. Νέο ψεύδος.Στη μεταπολεμική Ελλάδα υπήρξαν νόμοι που ακύρωναν κάθε πραξη μεταβίβασης ακινήτων ,που έγιναν στο καιρό της γερμανικής κατοχής, με αποτέλεσμα όλοι οι εβραίοι που επέστρεψαν στην Ελλάδα,αλλά και αυτοί που εγκαταστάθηκαν στο Ισραήλ να επανακτήσουν τις περιουσίες τους. 3)Εκλεψαν οι ελληνοχριστιανοί (=ρατσιστικός όρος)τα χρυσαφικά τους.Και όμως δεν παρατίθεται καμμιά ιστορική πηγή που θα μπορούσε να στηρίξει μια τέτια κατηγορία. 4)Τη κατηγορία του αντισημιτισμού εναντίον όλων εκείνων που παραλληλίζουν τις πρακτικές των Ισραηλινών (πρωην θυμάτων και νυν θυτών) με ναζιστικές (βολικός τρόπος να ξεφορτωθείς τις αντιπολιτευτικές φωνές κατά του Ισραήλ). Το άρθρο αυτό αποσκοπεί: 1)Στον αποπροσανατολισμό της συζήτησης από τη σημερινή θηριωδία που διαπραττεται σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού ,στις θηριωδίες που έκαναν οι ναζί πριν μισό αιώνα. 2)Στη διεύρυνση της έννοιας του αντισημιτισμού έτσι ώστε αυτή να περιλαμβάνει κάθε κριτική κατά του Ισραήλ και στην αντίστοιχη διεύρυνση της ποινικής καταστολής (ως γνωστό κάθε ιστορική έρευνα που θέτει σε αμφισβήτηση, το ολοκαύτωμα τιμωρείται ποινικά με ποινές φυλάκισης). 3)Στον περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης και στην ανευ ορίων και όρων υποστήριξη στα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ. Η δημιουργία ΑΝΕΓΓΙΧΤΩΝ ομάδων,φυλών,θρησκειών ή καθεστώτων είναι πολιτικά επικίνδυνη και ρατσιστική.

από anti-anti-amerikanos 10/07/2006 1:41 πμ.


an eisai anti - imperialisths patriwths kai se peirazei h kritikh ston antiamerikanismo tote me geia sou kai me xara sou. h terminal omos dhmiourgithike apo th diaspash ths tristero kai oxi me aformh thn 11/9 opos egrapses. apo thn omada auth h hmerominia thereite komviko shmeio gia thn kapitalistikh anadiarthrosh se pagosmio epipedo. mhn eisai malakas

από k@z 10/07/2006 1:47 πμ.


Το κεντρικο κειμενο στην ιστοσελιδα http://www.terminal119.gr/ δεν λεει πουθενα οτι η ομαδα δημιουργηθηκε με αφορμη την 11 σεπτεμβριου αλλα οτι απο εκει πειρε το ονομα το περιοδικο αφου θεωρουν την συγκεκριμενη ημερομηνια σαν οροσημο της εποχης.Δεν νομιζω οτι διαβοζωντας το καταλαβαινει κανεις οτι η ομαδα ειναι φιλοσιωνιστικη.Επισης να προσθεσω οτι εαν ειδατε το κειμενο βρισκετε στις αναδημοσιευσεις οπου λεει: Στην κατηγορία αυτή θα αναδημοσιεύουμε κείμενα και μεταφράσεις που μας φάνηκαν ενδιαφέρουσες. Με αυτό τον τρόπο, έμμεσα, θα συγκροτούμε και μια βιβλιογραφία βασικών, για το Terminal, κειμένων. Φυσικά, δεν είναι απαραίτητη η απόλυτη ταύτισή μας με το πλήρες νόημα των κειμένων που θα ανα-δημοσιεύουμε. Αυτό, κάποιες φορές, θα γίνεται πιο ρητό καθώς θα σχολιάζουμε τα αναδημοσιευμένα κείμενα........

από αντι-μαλάκας 10/07/2006 2:10 πμ.


Παρέθεσα το κείμενο από την ιστοσελίδα www.terminal119.gr ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ. Αν δεν ξέρεις να διαβάζεις ελληνικά πρόβλημά σου. Αν οι τερμιναλ πάλι δεν ξέρουν να εκφράζονται στα ελληνικά και πάλι πρόβλημά τους. Αν δεν έχεις συνηθίσει στον αντίλογο και βρίζεις όποιον σου αντιπαρατίθεται είσαι φασίστας.

από μπουρδουκλομένος 10/07/2006 2:31 πμ.


Αν το TERMINAL 119 (που υποδηλώνει την 11-9) είναι όνομα περιοδικού και όχι ομάδας,τότε πως λέγεται η ομάδα που εκδίδει το περιοδικό, η οποία διασπάθηκε από την Τριστερο και αρα δεν λέγεται πλέον Τριστερο. Πέρα όμως από τους λογικούς ακροβατισμούς των παραπάνω σχολιαστών (αντι-αντι-αμερικάνος κ.λ.π.) ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΕΚΔΟΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΑΠΟ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ 11/9 ,ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ (11/9) ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΜΙΑ ΣΑΦΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, η οποία συγκεκριμενοποιείται με τη μετάφραση και τη δημοσίευση και του επίμαχου άρθρου.

δεν είναι της ομάδας Terminal119, αλλά της ομάδας Cafe Morgenland. Οι Terminal119 απλώς το ανασημοσίευσαν στο σάιτ τους. Όλα τα άλλα περί φιλοϊμπεριαλισμού κλπ είναι απλώς ανοησίες. Η ομάδα Tristero (από φοιτητές Ιατρικής Θεσ/νίκης), από την οποία προήλθε η Terminal, ήταν κτγμ πό τις πιο αξιόλογες του χώρου και τα κείμενά τους πραγματικά πολύ καλά.

Αυτό είναι γνωστό σε όλους στη Θεσσαλονίκη απ' όπου κατάγομαι. Και δεν έχει καμία σχέση με το κράτος του Ισραήλ και την κριτική (ή μη) σε αυτό. Οι κλοπές αυτές, καθώς και ο εμπρησμός της συνοικίας Κάμπελ, η καταστροφή του πανάρχαιου εβραϊκού νεκροταφείου με συνεργασία ναζιστών και ελληναράδων, η δράση της φασιστικής οργάνωσης ΕΕΕ και ο γενικότερος αντιεβραϊσμός του ελληνικού κράτους και της ελληνικής κοινωνίας, είναι πράγματα που συνέβησαν πολύ πριν ιδρυθεί καν το κράτος του Ισραήλ. Μερικά στοιχεία για τις διώξεις αυτές μπορεί κανείς να βρει στα: Γ. Μαργαρίτης, "Ανεπιθύμητοι συμπατριώτες: Στοιχεία για την καταστροφή των μειονοτήτων της Ελλάδας", Εκδ. Βιβλιόραμα Bernard Pierron «Εβραίοι και Χριστιανοί στη νεότερη Ελλάδα», Αθήνα 2004, ΠΟΛΙΣ Carla Hesse/Thomas Laqueur, «Ορατά και αόρατα σώματα. Η εξάλειψη του εβραϊκού νεκροταφείου από τη ζωή της σύγχρονης Θεσσαλονίκης», στη συλλογή Η παραγωγή του κοινωνικού σώματος, επιμ. Μάρθα Μιχαηλίδου/Αλεξάνδρα Χαλκιά, Κατάρτι & Δίνη, φεμινιστικό περιοδικό, Αθήνα 2005

από k@z 10/07/2006 11:02 πμ.


Το σαιτ της ομαδας που υπαρχει το κειμενο http://www.cafe-morgenland.de/

Όσον αφορά το όνομα της ομάδας, το γεγονός ότι έχει επιλεγεί η συγκεκριμένη αναμφισβήτητα σημαντική ημερομηνία που αποτέλεσε καταλύτη για τις παγκόσμιες εξελίξεις, δε σημαίνει ότι αποδέχονται την ιμπεριαλιστική πολιτκή των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Από εκεί και πέρα το άρθρο προσπαθεί -προφανώς εσκεμμένα- να μπερδέψει την αλληλεγγύη των αριστερών, αναρχικών, αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων της ελλάδας στον παλαιστινιακό λαό που οδηγείται σε αφανισμό εξαιτίας της εγκληματικής πολιτικής του Ισραήλ, με το ναζισμό. Ουσιαστικά αναπαράγεται το σύμπλεγμα του θύτη που υπάρχει σε μεγάλη μερίδα του γερμανικού πληθυσμού και έχει ως αποτέλεσμα την "αγιοποίηση" του Ισραήλ και η κατακεραύνωση οποιασδήποτε κριτικής σε σχέση με την πολιτική που αυτό ακολουθεί. Αυτό το κείμενο θα ήταν λογικό -ψυχαναλυτικά- να το γράψει κάποιος γερμανός που υποτίθεται ότι θέλει να "εξαγνιστεί" από αυτά που προκάλεσαν οι ναζί τους εβραίους, αλλά είναι εντελώς παράλογο να το υιοθετούν άκριτα συλλογικότητες αριστερών ή αντιεξουσιαστών στην ελλάδα. Μη θέλοντας να πιστέψω ότι η Ισραηλινή πρεσβεία έχει σχέση με την συγγραφή ενός τέτοιου κατάπτυστου κειμένου, το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι κάποιοι δυστυχώς επηρεάζονται σε τέτοιο βαθμό από τάσεις που επικρατούν στο εξωτερικό (πες το μόδα;) που χάνουν την επαφή με την πραγματικότητα και αρνούνται τα αυτονόητα. Ειδικότερα τη χρονική περίοδο που διανύουμε θα πρέπει να καταδείξουμε την εγκληματική πολιτική του Ισραήλ και να σταθούμε αλληλέγγυοι στους Παλαιστίνιους που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Το ίδιο θα κάναμε και με τους εβραίους που οδηγήθηκαν σε γενοκτονία απο τους ναζι...

από αριστερός 85 11/07/2006 4 μμ.


Κάποιες υπηρεσίες χρησιμοποιώντας τα κείμενα των πιο απολίτικων και μπερδεμένων κομματιών του κινήματος που έχω δεί ποτέ (αν δεν παίζουν και προβοκατόρικο ρόλο) εμφανίζουν απο το πουθενά άσχετα περσινά κείμενα που μπερδεύουν τα πάντα με ένα και μόνο στόχο, να ενοχοποιήσουν την αριστερά και τον αναρχικό χώρο για δήθεν ρατσιστικές απόψεις . Οι αναρχικοί και οι αριστεροί ήταν πάντα οι πρωτεργάτες του αντιρατσισμού και αυτοί οι τύποι όταν θα βγούν απο τα γραφεία τους θα καταλάβουν οτι η λάσπη τους δεν πιάνει πουθενά.

από aristero 85 11/07/2006 7:54 μμ.


Tha mou epitrepseis na diafoniso kai na po ta exis:Den prosexa an to exoun anaferei kai proigoumenoi alla stin Germania paizei ena kommati tis autonomias pou aftoprosdiorizetai os antigermanoi.Ypotheto logo ton enoxon apo tin periodo tou Nazismou afto to kommati mesa sta plaisia tou antiratsismou exei xasei tin bala.Apotelesma aftou einai fainomena opos i parousia atomon se poreies me amerikanikes kai isdrailines simaies me to skeptiko na provokaroun to germaniko kratos alla kai antilipseis tou styl opoiadipote kritiki sto kratos tou Isdrail synista antisimitismo.genika i germaniki autonomia exei kata kairous epeidixei diafora fainomena ypervolis,pou kata tin aposi mou agizoun ta oria tis grafikotitas(p.x. kapoioi theoroun oti prepei na katourame kathistoi gia na mi ginontai diaxorismoi metaxy ton 2 fylon).Profanos otan kollas poly se kati xaneis to dasos kai vlepeis to pio mikro kladaki tou dentrou(oute kan to dentro).An de variesai psaxe sto www.infoshop.org ston tomea ton neon apo evropi.ekei eixa diavasei kapote ena endiaferon keimeno enos amerikanou anarxikou kai tin ebeiria tou apo Germania se sxesi me afto to fainomeno.Telos na po oti den exo yp'opsin se ti pososto paizoun aftes oi antilipseis,an kapoios xerei ta tis Germanias kalitera tha borouse na mas pei. P.S.To gegonos oti i omada pou evgale to keimeno einai metanastes kai oxi germanikis katagogis den mou leei tipota.Ta grafomena tous einai se pliri armonia me logikes kommation tis germanikis aftonomias gi'afto kai oi anafores mou se afti.

--

από osr 12/07/2006 4:38 μμ.


τον περασμένο αιώνα έγιναν τουλάχιστον 3 μεγάλες γενοκοτονίες στην ευρώπη..... 1 εκατομύριο αρμένιοι σφαγιάστηκαν από τους νεοτούρκους και μισό εκατομύριο πόντιοι έλληνες σφαγιάστηκαν και ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους από τους νεοτούρκους 5 εκατομύρια εβραίοι σφαγιάστηκαν απο τους ναζί κατά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο εκατομύρια ευρωπαίοι πέθαναν είτε στα πεδία των μαχών είτε κατά τις βιαιότητες του πολέμου το νεοφασιστικό κράτος του ισραήλ είναι καταδικαστέο στο εκατονταπλάσιο για όλα τα εγκλήματα που διαπράττει εναντίον του παλαιστινιακού λαού και αυτό γιατί οι εβραίοι βίωσαν στο πετσί τους μόλις 50 χρόνια πριν τα όσα αίσχιστα κάνουν δεν θα περάσει ο φασισμός των υπερασπιστών του ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ κράτους του ισραήλ με πρόσχημα το ολοκαύτωμα δηλαδή αν το αρμενικό κράτος ή το ελληνικό διαπράξει ένα έγκλημα δεν μπορούμε να το καταδικάσουμε για τις γενοκτονιες που διαπράττηκαν εναντίον αρμενίων ή ελλήνων;;;;;;;;;;

από --- 12/07/2006 4:52 μμ.


από πού προέρχεται αυτό το νούμερο;

---

από osr 13/07/2006 12:57 πμ.


Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου άρχισε το 1916 και έφτασε στο τελικό της στάδιο το 1919. Υπολογίζεται ότι στοίχισε τη ζωή 353,000 Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου. Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (στην ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα. Τα γεγονότα αυτά δεν αναγνωρίζονται ακόμη διεθνώς ως γενοκτονία, με την εξαίρεση του Ελληνικού Κράτους με Νόμο του 1994, με τον οποία καθιερώθηκε η 19 Μαΐου ως ημέρα τιμής. Η γενοκτονία είναι ισάξια αυτής των Εβραίων απο τους Γερμανούς και των Αρμενίων απο τους Τούρκους. http://el.wikipedia.org/wiki/Γενοκτονία_των_Ελλήνων_του_Πόντου και οι υπόλοιποι 147.000 και περισσότεροι απλά ξεκληρηστικαν όπως γράφω πιο πάνω από τις πατρογονικές τους εστίες από το κεμαλικό καθεστώς του μεγάλου σφαγέα κεμάλ που διακήρυττε "η τουρκία για τους τούρκους" το κεμαλικό καθεστώς ήταν ο πρόδρομος του ολοκαυτώματος των ναζί και του νεοφασιστικού κράτους του ισραήλ

από Χατζή Μπεκτάς 13/07/2006 9:48 πμ.


Αν υπολογίσουμε ως "θύματα γενοκτονίας" όσους "απλά ξεκληρηστικαν από τις πατρογονικές τους εστίες", μήπως έτσι ανοίγουμε το δρόμο για να μιλήσουμε και για γενοκτονία μουσουλμάνων από το ελληνικό κράτος; Γιατί το 22 ξεκληρηστικαν και 500.000 Τούρκοι από τις πατρογονικές τους εστίες στην Ελλάδα και τα υπόλοιπα Βαλκάνια. Επίσης, το νούμερο των "353.000" που προβάλλουν οι επαγγελματίες πόντιοι τα τελευταία χρόνια αμφισβητείται. Βλ. σε διπλανό σάιτ.

από Αλέξης Κωστάλας 13/07/2006 10:42 πμ.


Πότε, και με ποια κριτήρια, μπορεί μια γενοκτονία να κριθεί ότι είναι "ισάξια" με κάποια άλλη; Υπάρχει βαθμολογία των γενοκτονιών; Και για ποιο λόγο να κάνουμε κάτι τέτοιο; Μήπως για να τσιμπήσουμε λίγο από το "εθνικό κεφάλαιο" και το γόητρο που δίνει η ιδιότητα του θύματος;

από osr 13/07/2006 11:04 πμ.


το καταλάβαμε ότι εσύ ήσουν ρε γνωστέ τύπε πόσες χιλιάδες άνθρωπους θα έπρεπε να σφάξει ο μέγας σφαγέας κεμάλ ο χασάπης για να ικανοιηθείς ότι πράγματι έγινε γενοκτονία; να συναγάγω δηλαδή ότι η γενοκτονία 1 εκατομυρίων αρμενίων από τον μεγάλο χασάπακλα των βαλκανίων κεμάλ τον αρχιδομούτσουνο είναι ένα αποδεκτό γεγονός από σένα ε; 1 εκατομύριο αρμένιοι σφαγιάστηκαν στο όνομα της "τουρκίας για τους τούρκους" και άλλοι μιλούν για αριθμούς και υπερασπίζονται σφαγείς τα θεμέλια του σύγχρονου φασιστικού μετακεμαλικού καθεστώτος της χούντας της άγκυρας είναι ποτισμένα με αίμα εκατομυρίων αθώων όπως και τα θεμέλια του νεοφασιστικού κράτους του ισραήλ είναι ποτισμένα με το αίμα αθώων από τον ισάξιο του κεμάλ του αρχιδομούτσουνου χασάπακλα της μεσης ανατολής αριέλ σαρόν

από Χατζη Χασάν 13/07/2006 2:35 μμ.


χαλάρωσε λιγάκι. λίγο ισοπεδωτικά δε μας τα λες? Με τη δική σου λογική όλα τα έθνη κράτη έχουν διαπράξει γενοκτονίες. Αλλά οι εθνοκαθάρσεις των "Οι ελλάδα στους έλληνες" δε είναι για σένα γενοκτονίες, ενώ οι εθνοκαθάρσεις της μικράς ασίας αποτελούν γενοκτονία. Αν θέλεις μπορούμε να ξεκινήσουμε ιδιαίτερα για τις εθνοκαθάρσεις που υπέστησαν οι μουσουλμάνοι στα Βαλκάνια και να μας πεις μετά αν πιάνονται για γενοκτονίες. Καραμέλα έχει γίνει η γενοκτονία πια και το καλύτερο όπλο της εθνικής προπαγάνδας. Μπορείς επίσης να ενημερώσεις τη βικιπεδία στα λήμματα:γενοκτονία και εθνοκάθαρση. Εσύ είσαι ικανός να μας πεις ότι και η εκκαθαρίσεις του βουλγαροκτόνου ήταν γενοκτονία.

από Χατζή Χασάν 13/07/2006 2:41 μμ.


αγαπητέ Χατζή Μπεκτάς οι 500000 που αναφέρεις δεν ήταν τούρκοι αλλά μουσουλμάνοι. Άλλο το ένα άλλο το άλλο. μεγάλο παιδί είσαι, καταλαβαίνεις τη διαφορά ε?

από Χατζή Μπεκτάς 13/07/2006 3:15 μμ.


Όπως και οι 1,5 εκ. που αναγκάστηκαν να πάνε στην Ελλάδα δεν ήταν Έλληνες, αλλά χριστιανοί.

τον αφανισμό τόσων χιλιάδων ανθρώπων; οκ δεν ήταν γενοκτονία ήταν εθνοκάθαραση ενός εκατομυρίων αρμενίων και 353.000 ποντίων αυτό αλλάζει τίποτα για το κωλοκεμαλικό χασάπικο καθεστώς που κατέσφαξε εκατομύρια ανθρώπων αυτή είναι η ουσία ρε; σκατά στον αρχιδομουτσουνο χασάπη των λαώνκεμάλ σκατά και στον χίτλερ σκατά και στον σαρόν σκατά στους φασίστες

Ιδίως όταν αυτό αντανακλάται και στο λεξιλόγιό τους, με ευγενείς και ακριβολόγες ιστορικά εκφράσεις όπως: "ο μέγας σφαγέας κεμάλ ο χασάπης" "τον μεγάλο χασάπακλα των βαλκανίων" (κάτι σαν τον κόμη Δράκουλα δηλαδή) "κεμάλ τον αρχιδομούτσουνο(!)" "του αρχιδομούτσουνου χασάπακλα της μεσης ανατολής αριέλ σαρόν" "το κωλοκεμαλικό χασάπικο καθεστώς" "σκατά στον αρχιδομουτσουνο χασάπη" Τι πλούτος λεξιλογίου και ιδεών! Τι πολυδιάστατη ανάλυση της ιστορίας!

σκατά στους φασίστες και σφαγείς όπου και αν βρίσκονται είτε λέγονται πλανηταρ(χιδης) μπους είτε λέγεται οζκιόκ αρχιφασίστας στρατηγός της χούντας της άγκυρας είτε λέγεται μουσολίνι είτε λέγεται σαρόν είτε λέγεται γκρίζο παρδαλό λυκάκι της γνωστής φασιστικής οργάνωσης

από Χατζη Μουσταφά 13/07/2006 6:25 μμ.


οκ τότε όλα τα ευρωπαικά κράτη έχουν διαπράξει γενοκτονίες με τη δική σου λογική. Και όλοι είναι φασίστες αρχίδια μουνιά κλαπατσίμπαλα κλπ κλπ. Για τα βαλκάνια μπορείς να διαβάσεις για τη "γενοκτονία" (κατα τη δική σου αντίληψη) των μουσουλμάνων εδώ: Death and exile : the ethnic cleansing of Ottoman Muslims, 1821-1922 McCarthy, Justin. Και δε μου απάντησες και ο βουλγαροκτόνος ήταν φασίστας και γενοκτόνος? και ο μεγας αλεξανδρος ήταν ιμπεριαλιστής ???αχαχχαχααχχααχχα Μουχαχαχαχα

από Χατζή Ζιντάν 13/07/2006 6:27 μμ.


α και επίσης το όνομά σου osr στα τουρκικά σημαίνει δεκάτη. μήπως τελικά σε συνδέουν κάποια πράγματα με το Κεμάλ Μουσταφά Ατατούρκο?

ο παπαδόπουλος και ο ιωαννίδης ήταν φασίστες του κερατά και ο σαμψών ήταν φασίστας όπως φασίστας ήταν και ο μεγάλος σου ηγέτης χατζήκεμάλ ο χασάπακλας των λαών γιατί μάζευαν την αυθαίρετα την εξουσία όλη γύρω τους και εξολόθρευαν όποιονδήποτε προσπαθούσε ή νόμιζαν ότι προσπαθούσε να τους την πάρει όπως η χούντα των στρατοκρατών της άγκυρας που σφάζει τους κούρδους και δεν τους αφήνει να μιλάνε κάν την γλώσσα τους γιατί δήθεν απειλούν το "μεγάλο τουρκικό έθνος" όπως φασισμός είναι και η απειλή φυλάκιση σε όποιον λέει ότι έγινε η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ των αρμενίων

και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να επεκτείνει την εξουσία του φυσικά και ήταν ιμπεριαλιστής όπως η ρωμαική αυτοκρατορία και όλες οι αυτοκρατορίες εσύ τι έχεις να πεις για τα λευκά κελιά του σύγχρονου φασιστικού στρατοκράτους της άγκυρας του συνεχιστή της μεγάλης κληρονομιάς του χασάποκεμάλ του εξολοθρευτή ρε χατζητέτοιε;

Παλαιστίνη/ Λίβανος 08 Ιουλίου 2006 Eισβολή και Επιθέσεις των Ισραηλινών κατοχικών δυνάμεων Πέμπτη, 13 Ιούλη: Το Ισραήλ βομβάρδισε το αεροδρόμιο της Βυρηττού και απέκλεισε όλες τις εισόδους και εξόδους της χώρας ώς αντίποινα στην απαγωγή δύο στρατιωτών του. Συνεχίζεται παράλληλα η Ισραηλινή επιδρομή στη Γάζα: Ως απάντηση σε μια επίθεση παλαιστινίων ενάντια σε ισραηλινό φυλάκιο και στην απαγωγή ενός ισραηλινού στρατιώτη, η πολεμική μηχανή του Ισραήλ εξαπέλυσε ολομέτωπη επίθεση. Παλαιστινιακές πόλεις καταλήφθηκαν και πάνω από 20.000 κάτοικοί τους εκδιώχτηκαν. Βομβαρδίστηκαν εγκαταστάσεις ηλεκτρισμού, διακόπτοντας την υδροδότηση 750.000 ανθρώπων. Η Λωρίδα της Γάζας περικυκλώθηκε και απομονώθηκε, νερό και τρόφιμα μοιράζονται με το δελτίο. Το 1/3 των μελών της παλαιστινιακής κυβέρνησης και της βουλής συνελήφθησαν από τους ισραηλινούς στρατιώτες. Πύραυλοι εκτοξεύτηκαν εναντίον των παλαιστινιακών υπουργείων, ενώ το Ισραήλ απειλεί με πολεμικές επιχειρήσεις την Συρία, καθώς στην Δαμασκό βρίσκονται ηγετικά μέλη της Χαμάς. Οι διεθνείς αντιδράσεις είναι αναιμικές και χωρίς αποτέλεσμα." no comment

από osr 20/07/2006 1:02 πμ.


που προωθούν τον αντισημιτισμό http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=546192 ου να μου χαθείτε ρεμάλια φασίστες που θα μου γράψετε και διατριβή για την υποστήριξη του φασιστικού κωλοκράτους του ισραήλ που τα θεμέλια του είναι βαμμένα με το αίμα αυτών των δύστυχων παιδιών και χιλιάδων άλλων

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License