Aθλητική δημοσίευση

Επειδή βρισκόμαστε προς το τέλος του Μουντιάλ και όλοι πάνω-κάτω παρακολουθούμε τους αγώνες ας μάθουμε και κάποια πράγματα περισσότερο. Από το "ΠΡΙΝ"

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΕΞΤΡΕΜ. Έκαναν τη «σελεσάο» ...Μέριλιν Μονρόε της μπάλας! (σελ. 16) Πριν καλά - καλά αρχίσει το Μουντιάλ, οι βραζιλιάνοι παίκτες βίωσαν τα βάσανα που κατά καιρούς έχουν περάσει οι έλληνες ...ολυμπιονίκες και οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής, μετά το Γιούρο 2004: Είναι αμέτρητοι εκείνοι που τους θέλουν «μαϊντανούς». Οργίστηκε ο δήμαρχος της μικρής πόλης Κένιγκσταϊν, όπου κατέλυσε η αποστολή της «σελεσάο», της Εθνικής Βραζιλίας: «Κάναμε μια γιορτή, τους καλέσαμε, αλλά δεν εμφανίστηκε κανείς. Τους φιλοξενούμε άψογα και περιμέναμε περισσότερη ευγένεια». Την αναμενόμενη απάντηση έδωσε ο βραζιλιάνος παίκτης Έμερσον: «Ήλθαμε στη Γερμανία για να παίξουμε μπάλα, όχι για να κάνουμε το δήμαρχο πλούσιο». Πολύ σωστά. Μόνο που αν επρόκειτο, όχι για τη ματαιοδοξία ενός «βλαχοδήμαρχου», αλλά για κάποια εκδήλωση δημοσίων σχέσεων της Νάικ, όλοι θα έτρεχαν σαν νεοσύλλεκτοι φαντάροι σε προσκλητήριο. Στη Γερμανία, πριν ριχτεί «στη μάχη» η «σελεσάο», είχαν πουληθεί δεκάδες χιλιάδες εισιτήρια για μία της ...προπόνηση! Το ντεμπούτο της -εναντίον της Κροατίας- παρακολούθησαν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, δηλαδή ο ένας στους έξι κατοίκους του πλανήτη. Η αναμφισβήτητη αξία της «σελεσάο» δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας τροφοδότησης της εν λόγω μανίας. Το τερατώδες μάρκετινγκ της εποχής μας έχει μετατρέψει αυτή την ομάδα σε ...Μέριλιν Μονρόε του ποδοσφαίρου. Οι παίκτες της «οφείλουν» ανά πάσα στιγμή να δικαιώνουν την μυθική, σχεδόν εξωπραγματική κι εξωγήινη εικόνα που άλλοι έπλασαν γι' αυτούς. Το αποτέλεσμα; Ευκρινές μετά τον αγώνα με την Κροατία. Γκρίνια για τη μίζερη εμφάνιση και αναθέματα του βραζιλιάνικου Τύπου σε βάρος του Ρονάλντο. Του «παίκτη - ήρωα» στο Μουντιάλ του 2002. Του παίκτη, του οποίου η γνωστή περιπέτεια το 1998 -ήταν σε μαύρα χάλια, αλλά αγωνίστηκε στον τελικό γιατί «όφειλε»- συνέβαλε στη συνταρακτική αποκάλυψη του περιοδικού Γουόρλντ Σόκερ: Βάσει συμβολαίου με τη βραζιλιάνικη ομοσπονδία, η Νάικ είχε το δικαίωμα να επιλέγει τους οκτώ από τους έντεκα παίκτες! Δεν είναι ασφαλώς η πρώτη φορά που η «σελεσάο» σε ένα Μουντιάλ «μπαίνει» με χαμηλές ταχύτητες. Το 1986 έκανε δύο θεόφτωχες εμφανίσεις εναντίον της Ισπανίας (νίκη 1-0, με την ...καθιερωμένη διαιτητική αρωγή) και της Αλγερίας (1-0). Τότε, ούτε μουρμούρα, ούτε αναζήτηση προσώπων - στόχων. Πόσο μακρινό όμως φαντάζει το «τότε»! Τώρα, ακόμη και παίκτες της κλάσης ενός Ροναλντίνιο δύσκολα θα παραμείνουν ανεπηρέαστοι από την πίεση που επιφέρει μία διαπίστωση: Μια λανθασμένη μπαλιά, ένας αυτοσχεδιασμός που δεν ευοδώνεται, παύουν να είναι απλά στοιχεία του παιχνιδιού. Γίνονται ψυχρές παράμετροι σε μία εικόνα, επί της οποίας έχει «έννομο συμφέρον» και δικαιοδοσία η ...«σάρα και η μάρα». Φίρμες αθλητικές, τσίχλες, πατατάκια. Όταν κερδίζεις 25 εκ. ευρώ το χρόνο -όπως ο Ροναλντίνιο- και τα 17 εξ αυτών προέρχονται από διαφημίσεις, τότε έχεις πολλούς δερβέναγες στο σβέρκο σου. Κι ας παίζεις μπάλα χαμογελώντας συνεχώς. Η «σελεσάο» εδώ και δεκαετίες έχει -κατά κανόνα- ειδική μεταχείριση στα Μουντιάλ: Φιλικές διαιτησίες, «βολικές» για αυτήν συγκροτήσεις ομίλων κ.λπ. Στην αρχή «χαϊδεμένο παιδί» της Φίφα και του Χαβελάντζε (θυμηθείτε τις γενναίες δηλώσεις Σόκρατες, το 1986). Κατόπιν, χαϊδεμένο παιδί της σύγχρονης ποδοσφαιρικής βιομηχανίας. Ε, αυτός ο τελευταίος «ευεργέτης» είναι που φαντάζει ύπουλος και απάνθρωπος... ΥΓ. Φυσικά, μέχρι στιγμής, μπάλα ίσον Αργεντινή!

από event '76 06/07/2006 10:37 πμ.


Ολη αυτή η προβολή της Βραζιλίας δεν έχει καμιά σχέση με το ποδόσφαιρο και τη συγκίνηση που μας δίνει. Έχει να κάνει αποκλειστικά με το να σπρώξει η NIKE και η κάθε ΝΙΚΕ τα παπούτσια και τις φανέλες της. Και για να τα σπρώξει καλύτερα πρέπει να μπαίνουν γκολ, να γίνονται τακουνάκια, ψαλιδάκια κλπ. Όμως μπάλλα δεν είναι μόνο αυτό.Είναι και οι τόνοι ιδρώτα που έχυσαν οι Κροάτες π.χ. στο ματς με τη Βραζιλία για να κοντράρουν στα ίσια μια ομάδα κλάσεις ανώτερή τους. Είναι και η προσπάθεια που έκαναν οι φουκαράδες οι παίχτες των ΗΠΑ απέναντι στην Ιταλία με εχθρικό διαιτητή κι επίσης κόντρα στον επαγγελματικό κωλοπαιδισμό των ιταλών. Είναι κι ο μπαρμπα Ζιντάν που παίζει για την αξιοπρέπειά του , τώρα που λέει ότι σταματάει το άθλημα, και μόνο, είναι κι ο τελευταίος τυπάκος που μπαίνει αλλαγή για 10 λεπτά στο τέλος και με μια μπάλα που ακουμπάει φέρνει το ματς τούμπα. Οι Βραζιλιάνοι αγαπήθηκαν - και αγαπιούνται - όταν γράφουν στα παπάρια τους το hype και παίζουν τη μπαλίτσα τους. Όσο βάζουν μπροστά τα διαφημιστικά και τα άλλα συμβόλαια τόσο θα έρθει κάποια στιγμή που θα γονατίσουν. Το ποδόσφαιρο δεν είναι απλά μαθηματικά, είναι άλγεβρα.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License