Οι μεγαλες διαδρομες της Παγκοσμιας κινητοποιησης

Το αρθρο αυτο γραφτηκε απο τον Joao Pedro Stedile του βραζιλιανικου κινηματος ακτημονων ,το γνωστο MST,για το Λατινοαμερικανικο πρακτορειο ειδησεων ALA,τον Μαρτη του 2002,αλλα πιστευω πως διατηρει την επικαιροτητα του.Βρισκεται στην δικτυακη σελιδα του κινηματος,για τους ιταλοφωνες.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ Άρθρο για το Λατινοαμερικάνικο πρακτορείο ειδήσεων ALA, Μάρτης του 2002 1. Το διεθνές σκηνικό Τις δυο τελευταίες δεκαετίες ο κόσμος έζησε πολλές σημαντικές αλλαγές. Την πτώση του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού στις χώρες τις Ανατολικής Ευρώπης. Την ανάπτυξη της ηγεμονικής θέσης της βόρειο-αμερικάνικης οικονομίας στην καθοδήγηση του παγκόσμιου καπιταλισμού. Μια πραγματική τεχνολογική επανάσταση στον εργασιακό χώρο που αύξησε κατά πολύ την παραγωγικότητα της εργασίας και δημιούργησε υψηλούς δείκτες ανεργίας και προσωρινή ήττα των εργατικών συνδικάτων. Ο μετασχηματισμός του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου στο κέντρο εξουσίας της συσσώρευσης του κεφαλαίου, όπως είχαν προβλέψει ο Χιλφερντινγκ, ο Μπουχαριν και ο Λενιν.Η χειραγώγηση των διεθνών οργανισμών (ΟΗΕ, Παγκόσμια Τραπεζα, ΝΑΤΟ, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) προς όφελος μόνο των συμφερόντων του διεθνούς κεφαλαίου. Αλλά, αν όλα αυτά θα μπορούσαν να φανούν σαν ήττα αυτών που ζουν από την εργασία τους και σαν τελική νίκη του κεφαλαίου, όπως ρισκάροντας πρόβλεψε ο βόρειο-αμερικάνος ιδεολόγος Φουκουγιαμα, στην πρακτική, στην καθημερινότητα φαίνεται πως υπερίσχυσε η διαλεκτική και αναδείχτηκαν πολλές και νέες αντιθέσεις. Στο οικονομικό επίπεδο, η ηγεμονία του χρηματιστικού κεφαλαίου δημιούργησε ένα κτηνώδες θέαμα κερδοσκοπίας που απεθνικοποίησε επιχειρήσεις, αύξησε ακόμη περισσότερο την ολιγοπολιακη εξουσία διαφόρων ομάδων, υπέταξε την οικονομία ολόκληρων χωρών στα σχέδια τους. Σήμερα την παγκόσμια οικονομία την διαχειρίζονται προς όφελος τους μόλις 500 μεγάλες πολυεθνικές μεγάλες επιχειρήσεις (τράπεζες, βιομηχανίες και υπηρεσίες) κατά το μεγαλύτερο μέρος τους βόρειο-αμερικάνικης προέλευσης. Η αξία της παραγωγής που αυτές ελέγχουν είναι μεγαλύτερη από την αξία της παραγωγής 130 χωρών μαζί. Αλλά αυτή η κατάσταση δημιούργησε και μια μεγαλύτερη ανάγκη σύνδεσης των εργαζομένων και των λαών όλων των χωρών ενάντια στο ίδιο κεφάλαιο. Στο κοινωνικό επίπεδο, αυτό το στάδιο του καπιταλισμού δημιούργησε μόνο μεγαλύτερη φτώχεια, μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου, μεγαλύτερη συγκέντρωση της κατανάλωσης, μεγαλύτερη εκμετάλλευση των χωρών της περιφέρειας που όλα αυτά τα χρόνια έδωσαν 400 δισεκατομμύρια δολάρια για πληρωμή των τόκων και των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης στις χώρες του βόρειου ημισφαίριου υποστηρίζοντας έτσι τους δικούς τους δείκτες ανάπτυξης, την πολυτελή κατανάλωση τους και δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερη φτώχεια στο νότο. Η ανθρωπότητα δεν έχει ζήσει ποτέ μια περίοδο τόσο άχαρη, στην οποία ο τρόπος οργάνωσης της παραγωγής δεν εγγυάται την εργασία στο περίπου 25 % του παγκόσμιου πληθυσμού. Και ένας άνθρωπος χωρίς δικαίωμα στη δουλειά, είναι ένας άνθρωπος δίχως υπόληψη ένα απόβλητο. Τα εκατομμύρια των αποκλεισμένων όλου του κόσμου ξέρουν πως δεν θα τους ξαναδοθεί ποτέ μια ευκαιρία στο εσωτερικό αυτού του συστήματος. Παρ’όλα αυτά κι ενώ όλα φαίνονταν να είναι πολύ καλά τακτοποιημένα για τα συμφέροντα του διεθνούς κεφαλαίου, η βόρειο-αμερικάνικη οικονομία βρέθηκε να αντιμετωπίζει μια σοβαρή οπισθοχώρηση. Αν και βάζουν σε κυκλοφορία δολάρια χωρίς έλεγχο, αν και είναι η εθνική οικονομία με το μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος, οι δείκτες ανάπτυξης και κερδοφορίας είναι στάσιμοι. Ποια είναι λοιπον η διέξοδος τους; • Το στρατηγικό σχέδιο των βόρειο-αμερικανικών επιχειρήσεων και της κυβέρνησης Μπους περνάει τώρα στη χρήση μιας επιθετικής στρατηγικής, οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής, για να βγει από την κρίση. Γιαυτό υιοθετούν τις επενδύσεις στην βιομηχανία όπλων σαν κύρια μορφή διεξόδου από την οικονομική ύφεση και γιαυτό έχουν ανάγκη να επιβάλλουν τη θέληση της αυτοκρατορίας στους υποτελείς «καθυστερημένους λαούς» και αρχίζουν τον πόλεμο. Όχι για να υπερασπιστούν τους πολίτες τους αλλά για να προστατέψουν τις βιομηχανίες τους. Πρώτα ήταν το Αφγανιστάν, τώρα σειρά έχει η Παλαιστίνη, αύριο θα είναι το Ιράκ, η Σομαλία, η Κολομβία και όποιου άλλου, ρισκάροντας, θελήσει να είναι διαφορετικός. • Η δεύτερη στρατηγική είναι να προετοιμάζονται οι βόρειο-αμερικανικές επιχειρήσεις για να ελέγξουν τον νέο τομεα της βιοτεχνολογίας επειδή γνωρίζουν ότι σε αυτό τον αιώνα, ο πόλος συγκέντρωσης του κεφαλαίου θα εγκαταλείψει την αυτοκινητοβιομηχανία και θα στραφεί προς την βιοτεχνολογία, όπως μας προειδοποιεί ο Πατ Μονυ. • Και η τρίτη του στρατηγική είναι η εφαρμογή της ΑLCA, της Περιοχής Ελεύθερου Εμπορίου, σε όλη την αμερικάνικη ήπειρο, ώστε, όπως είπε ο στρατηγός Κολιν Παουελ, «να μετασχηματιστεί ο απέραντος χώρος που αρχίζει από την Αλάσκα και φτάνει στην Παταγονία, σε μια περιοχή όπου το έδαφος, τα πλούτη, οι φυσικοί πόροι το εμπόριο, οι υπηρεσίες, οι επενδύσεις, θα βρίσκονται υπό έλεγχο για να μπορούν οι βόρειο-αμερικάνικες επιχειρήσεις να δρουν ελευθέρα».Κι έτσι, έχοντας στα πόδια τους μια απέραντη περιοχή και πάνω από 500 εκατομμύρια κάτοικους, θα μπορέσουν να διατηρήσουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους. Αν λοιπον, σήμερα, η αυτοκρατορία ελέγχεται από τις ΗΠΑ, όλοι οι καταπιεζόμενοι του κόσμου θα στραφούν εναντίον της. Και αν και δείχνουν ισχυρές, έχουν ήδη χάσει στο πεδίο της κύριας δύναμης που είναι η νομιμότητα. Όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να κάνουν όλα όσα κάνουν, δηλαδή να κυριαρχούν με τη δύναμη, να επιβάλλουν την πολιτική και στρατιωτική θέληση τους, μόνο για να εγγυηθούν το δολάριο και τα συμφέροντα των επιχειρήσεων τους. 2.Το Π.Κ.Φ. του Πόρτο Αλέγρε Σαυτο το σκηνικό διεξήχθη το Π.Κ.Φ. του Πόρτο Αλέγρε. Σαν ένας χώρος διαλόγου για όσα συμβαίνουν στον κόσμο, για τα ποια είναι τα συμφέροντα και οι πρωτοβουλίες του διεθνούς κεφαλαίου στο όποιο κυριαρχούν 500 μεγάλες επιχειρήσεις. Συμμετείχαμε περισσότερο από 60.000 άνθρωποι, με τις πιο διαφορετικές καταβολές, με τα πιο διαφορετικά κοινωνικά ενδιαφέροντα. Και μέσα σε μια εβδομάδα, ο ένας συνδέθηκε με τον άλλο, συνομίλησαν, σκάφτηκαν για το ποιες μπορεί να είναι οι διέξοδοι από αυτό το τόσο διεστραμμένο σκηνικό. Οι επιλογές για συζήτηση, συνεργασία και κινητοποίηση υπήρξαν οι πιο διαφορετικές που θα μπορούσε να γίνει, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό σε ένα Φόρουμ. Και σίγουρα οι εκτιμήσεις και οι αναλύσεις στα συμπεράσματα που βγηκαν και στα όρια του θα είναι κιαυτές πολύ διαφοροποιημένες μεταξυ τους. Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά μιας και ο καθένας μας εξετάζει την πραγματικότητα και την συγκυρία από τη θέση που κατέχει στην κοινωνία και με βάση τη διάθεση του να παρέμβει αυτήν. Είναι σαφές ότι η σύνθεση των συμμετεχοντων στο Φόρουμ, είναι ακόμη πολύ δυτικό-χριστιανική και παρ’ότι υπήρχαν αντιπρόσωποι 130 χωρών, την απόλυτη πλειοψηφία την αποτελούσαν αντιπρόσωποι που προέρχονταν από το δυτικό ημισφαίριο. Και φυσικά δεν είναι δυνατόν να συνταχτούν ενωτικά κείμενα και συμπεράσματα επειδή έλειπε ο πλουραλισμός που μας εγγυάται την ενότητα. Βέβαια στο Φόρουμ δεν συγκροτήθηκε μέχρι τώρα ένας πόλος σύνδεσης του αντιπαγκοσμιοποιητικου αγώνα. Το Φόρουμ είναι μόνο ένα λιμάνι συρροής, για συναντήσεις, ανταλλαγή ιδεών, όπου ο καθένας μπορεί να συναντηθεί με όποιον θέλει. Είναι όμως βέβαιο ότι η πλειοψηφία των συμμετεχόντων είναι πεισμένη πως οι αλλαγές στον κόσμο, όπως αποδεικνύει η ιστορία της ανθρωπότητας, θα γίνουν από τις μαζικές κινητοποιήσεις, από τους λαϊκούς αγώνες. Και από την άλλη μεριά δεν μπορούμε να τρέφουμε την αυταπάτη ότι μόνο με μεγάλες διεθνείς συναντήσεις η με ενωτικά κείμενα ακόμη και τα πιο ριζοσπαστικά, θα μπορέσουμε να αλλάξουμε το συσχετισμό δυνάμεων στις χώρες μας και ακόμη περισσότερο σε διεθνές επίπεδο. Γνωρίζουμε επίσης, ότι οι συναντήσεις του Πόρτο Αλέγρε, δεν θα είχαν γίνει, αν πρώτα δεν γινόντουσαν οι μεγάλες κινητοποιήσεις σε πολλές χώρες, σαν καυτές στο Σηατλ, τη Στοκχόλμη, τη Βαρκελώνη και τη Γένοβα, για να αναφέρουμε μόνο ορισμένες από αυτές. 3.Οι προκλήσεις μας Είναι σίγουρο ότι το Π.Κ.Φ. του Πόρτο Αλέγρε στέφτηκε από επιτυχία. Είναι σε όλους προφανές ότι κατόρθωσε να μαζέψει ένα τεράστιο πλήθος δυνάμεων που αντιτίθενται στο νεοφιλελευθερισμό και στη βόρειο-αμερικάνικη επίθεση. Είναι προφανές ότι κατόρθωσε να αντιταχτεί στο Οικονομικό Φόρουμ και να ξεσκεπάσει τις «καλές και υποκριτικές του προθέσεις».Είναι προφανές ότι η πραγματοποίηση της μεγάλης διαδήλωσης στους δρόμους του Πόρτο Αλέγρε με πάνω από 60.000 κόσμο που φώναζε κατά της ALCA και της ιμπεριαλιστικής βόρειο-αμερικάνικης κυριαρχίας, ήταν μια μεγάλη επιτυχία και εμψύχωσε όλους τους παρόντες αγωνιστές. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό Βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις.  Πρώτη πρόκληση. Είναι ανάγκη να συζητήσουμε, να οργανωθούμε και να δημιουργήσουμε μια μεγάλη λαϊκή συμμαχία, όχι μόνο κατά του νεοφιλελευθερισμού, το πρόβλημα που σήμερα μας ενώνει, αλλά να δημιουργήσουμε μια πραγματική αντικαπιταλιστική πλατφόρμα. Ο καπιταλισμός έχει ήδη αποδείξει ότι δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα της ανθρωπότητας, το ίδιο και ο κρατικός σοσιαλισμός του μοντέλου της ανατολικής Ευρώπης. Συνεπώς, πρέπει να οικοδομήσουμε μια νέα ουτοπία ριζικής αλλαγής του σημερινού οικονομικού συστήματος και να αναζητήσουμε ένα οικονομικό σύστημα και ένα πολιτικό καθεστώς που θα εγγυώνται πραγματικά την ικανοποίηση των βασικων αναγκών όλων των κατοίκων αυτού του πλανήτη. Μαυτη την έννοια, δεν φτάνει να προσχωρήσουμε σε ρεφορμιστικές προτάσεις εξανθρωπισμού του καπιταλισμού η φορολόγησης της κυκλοφορίας του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Χρειαζόμαστε ριζικές αλλαγές στις κοινωνίες μας και στις σχέσεις ανάμεσα στους λαούς.  Δεύτερη. Είναι ανάγκη να πλαισιώνουμε και να ενθαρρύνουμε τις μεγάλες μαζικές κινητοποιήσεις, στο εσωτερικό μιας πλατειάς διαδικασίας συνειδητοποίησης των λαών, επειδη είναι δυνατή η αλλαγή και επειδη μόνο με μεγάλους μαζικούς αγώνες θα μπορέσει να αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων.  Τρίτη. Πρέπει να σκεφτούμε, να ανταλλάξουμε ιδέες γύρω από τις μεθόδους παρέμβασης μας. Πρέπει να βρούμε νέους δημιουργικούς και παιδαγωγικούς τρόπους για να πληροφορήσουμε, να συνειδητοποιήσουμε το λαό, γύρω από την κατάσταση των προβλημάτων μας και τις πραγματικές διεξόδους. Υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης στις παραδοσιακές μεθόδους, στις συμβατικές μορφές της δημοκρατίας, όπως είναι το κοινοβούλιο και οι δημόσιοι θεσμοί. Πρέπει να ανανεώσουμε τις μεθόδους μας και να γενικεύσουμε μια πραγματική επανάσταση στον τρόπo συνειδητοποίησης και της πληροφόρησης καθώς επίσης και στις μορφές πάλης και τους στόχους.  Τέταρτη. Σαν τμήμα αυτής της μεγάλης και διαρκούς διαδικασίας ενημέρωσης και ανταλλαγής διεθνών εμπειριών, πρέπει να προχωρήσουμε δημιουργώντας μια «τράπεζα» ιδεών, εμπειριών και λαϊκών αντιπροσωπειών που να μπορέσουν να σχεδιάσουν μια πραγματική διεθνή άρθρωση όλων των μορφών κοινωνικής και λαϊκής εκπροσώπησης. Μια πραγματική παγκόσμια λαϊκή συνέλευση. Αυτό είναι το όνειρο μας. Βαδίζοντας σαυτη τη μεγάλη πορεία, στην οποία συμμετέχει το Π.Κ.Φ., θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε καθημερινά ενάντια σε όλες τις μορφές εκμεταλλεύσης, είτε των επιχειρήσεων είτε των κυβερνήσεων, κλπ. είτε σε διεθνές επίπεδο ενάντια σε εκείνους που εκπροσωπούνται από την πολιτική των διεθνών οργανισμών (Δ.Ν.Τ.,Π.Τ.,Π.Ο.Ε.) και από τις πολυεθνικές. «Το μέλλον ανήκει στους λαούς και όχι στο κεφάλαιο» πρόβλεψε πριν πεθάνει, ο αγαπημένος μας Παουλο Φρειρε. Ο Στεντιλε είναι μέλος της εθνικής διεύθυνσης του MST και της οργανωτικής επιτροπής του Π.Κ.Φ. του Πόρτο Αλέγρε. ---------------------------------------------------------- Και για χαλαρωμα, ενα βραζιλιανικο τραγουδι του Chico Barque,γραμμενο για το MST.Τιτλος του :Assestamento.

Αρχεία:

από Ω. 18/12/2002 1:23 μμ.


...και μετα,δουλεια.

από Ηλίας Ζ. 18/12/2002 2:50 μμ.


αλλά και το κείμενο μου αρέσει πολύ! Αυτός ο Στέντιλε κρατάει μια πολύ σωστή ισορροπία μεταξύ μαζικής απεύθυνσης και ριζοσπαστικότητας..Πολύ το γουστάρω το MST :))

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License