Αναρχικοί και φλόρουμ= Love for ever (τα φαινόμενα απατούν)

...

Τώρα που πέρασε το τριήμερο κι ηρεμήσανε κάπως (λέμε τώρα) τα πνεύματα, αξίζει τον κόπο να αναζητήσουμε μερικά συμπεράσματα, σε πολιτικό επίπεδο, για τη σημασία των φλόρουμ για τα κοινωνικά κινήματα και τη θέση των αναρχικών μέσα σ’ αυτά τα τελευταία. Πρώτα – πρώτα, νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι το Ε.Κ.Φ. στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Τόσο μεγάλη, που ακόμα κι οι υποστηρικτές του δεν ξέρουν τι να την κάνουνε. (Και, για να είμαστε ακριβείς, τίποτε δε θα την κάνουνε, σε σχέση με τις στοχοθεσίες τους, αλλά αυτό ας το συζητήσουμε αργότερα). Η επιτυχία του φλόρουμ δε φάνηκε μόνο από τους αριθμούς των συμμετεχόντων, τον όγκο της πορείας κ.λ.π., αλλά κυρίως από το γεγονός του ότι όσοι προσπάθησαν να το ανταγωνιστούν, έφαγαν τα μούτρα τους. Η θλιβερή αποτυχία του αντι-φλόρουμ της Παντείου, έδειξε ότι η πλέμπα, η «βάση» των κοινωνικών κινημάτων, αναζητά κοινούς τόπους έκφρασης και πολιτικής δράσης. Αυτό, οι οργανωτές του αντι-φλόρουμ, δεν το αντελήφθησαν, κι αναπόφευκτα έμειναν μόνοι τους με τον αντι-ιμπεριαλισμό τους. Αντίθετα, οι αναρχικοί, παρά τα όσα λέγονται εδώ περί κάφρων και μπάχαλων, έδειξαν ότι διαθέτουν ένστικτο πολιτικής επιβίωσης. Το Ελευθεριακό (κ.λ.π) Φλόρουμ που έλαβε χώρα στο Πολυτεχνείο είχε ανέλπιστα μεγάλη προσέλευση στις συζητήσεις (ιδιαίτερα αν λάβει κανείς υπόψη του ότι από όλες τις συλλογικότητες του χώρου, μόνο τρεις συμμετείχαν στη διοργάνωση, εκ των οποίων η μία, περισσότερους εχθρούς μετρά στο χώρο παρά φίλους…). Όμως, το ΕΑΑΦ δεν ήταν ανταγωνιστικό ως προς το ΕΚΦ, παρά συμπληρωματικό. Κι αυτό θα το καταλάβει όποιος ρίξει μια ματιά στη θεματολογία των συζητήσεων: τα ζητήματα που θίχτηκαν ήταν πολύ συγκεκριμένα, με ενδιαφέρον και, θεωρητικά μιλώντας, θα μπορούσαν χαλαρά να αποτελούν μέρος του επίσημου προγράμματος του Ε.Κ.Φ.. Κατ’ αντιστοιχίαν, η πορεία των αναρχικών δεν έθετε τον χαρακτήρα επιλογής «ή μαζί μας, ή με τους φλώρους», απεναντίας, μόνο σαν προσυγκέντρωση λειτούργησε ενόψει της απογευματινής διαδήλωσης. Στην πορεία των αναρχικών πήραν μέρος περίπου 1000 άτομα, οι οποίοι κανονικότατα συνέχισαν (όχι οργανωμένα, φυσικά) στο Πεδίο του Άρεως, ενώ σε αυτούς τους προαναφερθέντες προστέθηκαν και άλλοι τόσοι, οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους δεν είχαν κατέβει στο Μοναστηράκι. Όσοι μιλάνε για εκατό, διακόσιους μπάχαλους, που ξεπήδησαν από το πουθενά, μάλλον κοιμόντουσαν στην ώρα της πορείας ή φυσιολογικά μπερδεύτηκαν, μιας και μπλοκ αναρχικό ούτε υπήρξε, ούτε ήταν ο στόχος να υπάρξει. Αντίθετα, οι αναρχικοί κατέλαβαν το κενό διάζωμα των οδών απ’ όπου περνούσε η πορεία και ανεβοκατέβαιναν κατά το δοκούν. Εδώ αξίζει να παρατεθούν ορισμένα ερωτήματα που οι καλοθελητές του πασιφισμού έχουν ήδη θέσει στο ίντυ: Α) «γιατί οι αναρχικοί δεν τα ‘σπασαν στη δικιά τους πορεία;» - Προφανώς γιατί δεν τους έπαιρνε. Αλλά η αυτονόητη αυτή φράση δεν απαντά και στο επίσης σημαντικό ερώτημα του γιατί δεν τα ‘σπασαν όπου αλλού θα τους έπαιρνε, και μάλιστα με ελάχιστους κινδύνους για συλλήψεις. Παραδείγματος χάριν, με την κάλυψη του ασύλου, στην ΑΣΟΕΕ ή σε όποιο άλλο ευαγές ίδρυμα. Η δική μου εκτίμηση είναι ότι η πολιτική επιλογή αυτή, είναι ακριβώς ο τρόπος που βρήκαν οι αναρχικοί να πάρουν μέρος στο φλόρουμ, προσφέροντας στον «κοινό τόπο» που είχε δημιουργηθεί αυτά που έτσι κι αλλιώς κουβαλάνε: Τον –όποιο- αντιεξουσιαστικό λόγο δηλαδή, και την προέκτασή του, την πολιτική βία στους δρόμους. Β) «μα δε βλέπεις ότι οι μπάχαλοι είχαν σκοπό να διαλύσουν την πορεία;» - Αντιθέτως, όποιος είδε τον τρόπο με τον οποίον έγινε η σύγκρουση (με την προϋπόθεση βεβαίως ότι δεν ψάχνει απλά επιβεβαίωση μιας προαποφασισμένης εκτίμησης) θα κατάλαβε ότι ακριβώς αυτό προσπάθησαν να αποφύγουν. Ούτε στα μπλοκ διείσδυσαν, (εκτός από ορισμένες περιπτώσεις, ας πούμε, «εκτάκτου ανάγκης»), ούτε χτύπαγαν ό,τι να’ ναι (σημεία σύγκρουσης: δύο τράπεζες στην Αλεξάνδρας, δικαστήρια, ΓΑΔΑ, Πρεσβεία ΗΠΑ, Χίλτον, Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης, Βουλή), κι η μόνη περίπτωση όπου το πέσιμο ήταν «γενικώς», ήταν ΑΦΟΥ είχαν πια αποκολληθεί από την πορεία, στην Ερμού. Με δεδομένη την καφρίλα που κυκλοφορεί εκεί έξω, η τακτική που ακολουθήθηκε ήταν απρόσμενα «φιλική» προς τους λοιπούς διαδηλωτές. (Σημαντική Παρένθεση: Αν έλειπε και το δολοφονικό χτύπημα στον ιταλό των cobas… Υπάρχει μια ποιοτική διαφοροποίηση, ένα μεγάλο άλμα ανάμεσα στο «θα τον κοπανήσω τον μαλάκα» και στο «θα τον κοπανήσω, κι αν ψοφήσει, καλά να πάθει, γιατί μαλάκας είναι» το οποίο δε δικαιολογείται από καμία αναρχική ηθική. Ιδίως στις συγκεκριμένες συνθήκες που έγινε το περιστατικό, οι οποίες σε καμιά περίπτωση δε προϊδέαζαν για τέτοια εξέλιξη. Φαντάζομαι όσοι ήσαστε αυτόπτες μάρτυρες, θα συμφωνήσετε μαζί μου) Τα υπόλοιπα που γράφτηκαν εδώ, περί επιθέσεων στους διαδηλωτές, περί μολότοφ στην πορεία, κ.λ.π., είναι ιδεοληψίες, τις οποίες ο καθένας ας τις έχει στο κεφάλι του αν το κρίνει σκόπιμο, αλλά ας μην τις αναπαράγει κιόλας ως «είδηση»… Γ) «οι αναρχικοί καπέλωσαν μια μεγαλειώδη πορεία» - Ακριβώς. Έκαναν δηλαδή ό,τι προσπάθησαν να κάνουν κι όλοι οι υπόλοιποι, με την μόνη διαφορά ότι το έκαναν με σχετική συνέπεια προς τις αρχές τους, αντίθετα με τους ΣΕΚίτες και τους ΣΥΝασπισμένους, οι οποίοι παρά τις ειρηνιστικές τους φανφάρες πλακωθήκανε στις μάπες κανονικότατα για το ποιος θα βγει μπροστά… Εδώ μάλιστα εμφανίζεται και το εξής παράδοξο: Οι αλυσίδες, τα παλούκια κι η περιφρούρηση (η «νόμιμη άμυνα» δηλαδή του κινήματος) να στρέφονται όχι εναντίον των «κακών» της πορείας, όπως τουλάχιστον τους θεωρούν οι φωστήρες του φλόρουμ, αλλά εναντίον των επίσημων συνεργατών τους. Δ) «οι διαδηλωτές όμως, δεν ήταν εχθρικοί απέναντι στους αναρχικούς; Τι καταφέρνουν με το να έχουν την κοινωνία απέναντί τους;» : Άλλος μύθος κι αυτός! «Εχθρικοί» ήταν οι Παπαδημούληδες, οι Λαφαζαναίοι, και τα ιντυπαπαγαλάκια τους, και μάλιστα, η «εχθρότητα» αυτή έμεινε σε επίπεδο ρητορικής. Το ερώτημα αυτό είναι η αντιστροφή του ερωτήματος Β κι η απάντηση είναι κοινή σε ιντυαναρχικούς («θα σας γαμήσουμε ρεφόρμες» κ.λ.π.) και αριστερούς. Τα εκ των υστέρων νιαουρίσματα είναι για τα πανηγύρια. Η πράξη, η πραγματικότητα έδειξε ότι οι μεν έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διευκολύνουν τους δε (οι μόνοι που δεν πήραν χαμπάρι τι συνέβαινε ήταν οι combas, αλλά αυτοί δεν μετράνε γιατί έπαιζαν εκτός έδρας). Οι διαδηλωτές γκρίνιαζαν –και καλά έκαναν- επειδή έτρωγαν δακρυγόνα, αλλά την σηκώνανε την πετρούλα τους όπου την έβρισκαν. Αδιαφορούσαν παγερά για τις παρακλήσεις από μεγάφωνα και ντουντούκες να γυρίσουν στα μπλοκ. Και, το κυριότερο, κατέβηκαν μαζικά στην πορεία, παρόλο που ΓΝΩΡΙΖΑΝ (απ’ τις κραυγές των καναλιών και το «αμαρτωλό παρελθόν» μας) ότι θα παίξουν συγκρούσεις. Αυτά για όσους φωνάζουν πως τα μπάχαλα (γενικά κι αόριστα) διώχνουν τον κόσμο από τους δρόμους. Οι πορείες δεν είναι γήπεδα, να κάτσεις άντ’ αυτού στην τηλεόραση με τα ποπκόρν σου, κι όσοι κατεβαίνουν, κατεβαίνουν έχοντας ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ σοβαρούς λόγους να είναι στο δρόμο, για να τους αποτρέψουν τα δακρυγόνα των μπάτσων κι οι κουκουλοφόροι… Συμπέρασμα: Η κοινωνία, το κοινωνικό σώμα, πολύ συχνά (κι ευτυχώς) προχωράει μπροστά σε σχέση με τους «επαγγελματίες» της πολιτικής και τις οργανώσεις τους. Όσον αφορά στους αναρχικούς η αναγκαιότητα της κοινωνικής απεύθυνσης, του ανοίγματος στην κοινωνία είναι καταγεγραμμένη και για μένα είναι ευχάριστο που, έστω άρρητα, τις μέρες του φλόρουμ η αναγκαιότητα αυτή εκφράστηκε στην πράξη με τρόπο πολιτικό. Στα προαναφερθέντα πλαίσια απόψεις τύπου εχμ… ακατονόμαστων συμβουλίων «ΜΑΚΡΙΑ από τη Θεσσαλονίκη», «Όλοι οι βρομιάρηδες μαζί κι ΕΜΕΙΣ (οι αμόλυντοι) χώρια», είναι καταδικασμένες να πέσουν σε ανυποληψία. Τώρα, αυτό που έχει σημασία είναι να ξεκαθαρίσουμε ΠΟΙΟΣ ακριβώς θα πρέπει να είναι ο λόγος μας (κι η συνακόλουθη δράση) κατά τέτοιον τρόπο ώστε να λειτουργεί ενισχυτικά στα κοινωνικά κινήματα. «Για να αλλάξουμε τον κόσμο» δηλαδή, που λέει και το σύνθημα… Άντε, και καλή συνέχεια να ‘χουμε, γιατί ο δρόμος είναι μακρύς…

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=503507 ως απόλυτα συμπληρωματικό σ' αυτά που έγραψα.

από 00000 10/05/2006 9:01 μμ.


Εκπληκτος δεν βρίσκω τίποτε να προσθεσω ή να διαφωνήσω. Ομως πιστεύω πως αν πάμε στο "διαταύτα", στο τί πρέπει να μπεί σαν στόχος από δώ και πέρα, θα διαφωνήσουμε, άλλη μία φορά. Ο λόγος της Αριστεράς και των Αναρχικών με αυτόν της κοινωνίας είναι σε ασύμβατες τροχιές. Προκαλούν μέν ο ένας στον άλλο "επαγωγικά ρεύματα", αλλά ποτέ δεν ταυτίζονται. Ανεργία λέει ο λαός ότι είναι το βασικό πρόβλημα, αδυναμία να αντιμετωπίσει τα χρέη και τις ανάγκες. Οι μπάτσοι λένε οι αναρχικοί και η κρατική καταστολή και μετά βέβαια και η ανεργία. Ο πόλεμος λέει το ΕΚΦ. Αύριο μόλις ο λαός πεί ότι το πρόβλημά του είναι ο πόλεμος, οι αναρχικοί θα του πούνε ότι είναι η ανεργία και το ΕΚΦ ότι είναι η κρατική καταστολή. Φαύλος κύκλος δηλαδή. Οτι κάθεται κάθε φορά καλύτερα στα "επιτελεία".

από quincey 10/05/2006 9:18 μμ.


...θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί σου μηδενικούρα... Το ξεπέρασμα των "επιτελείων" είναι το ζήτημα... το μεγάλο ζήτημα...

από αποπαραπληροφοριμενος απογαλακτοκομιστης 10/05/2006 10:07 μμ.


Παει καιρος , οχι πολυς απο τη συνοδο στη Θεσσαλονικη/ χαλκιδικη ,τα γεγονοτα και οι λεπτομερειες οι πολλες καταχωνιαστηκαν , αυτο ομως που μου εμεινε ηταν μια γευση εμπνευσης , δροσιας και φρεσκαδουρας , προσεξε τι γραφω γευ-ση , η αισθηση μου ομως σημερα απο το ευρωπαικο φορουμ και απο ολη τη κατασταση σε αντιθεση ειναι κυριως σκουρια, κοινοτυπια και δυσενεξια. Δεν τολμω να το εξηγησω περισσοτερο , πολλες φορες η εκλογικευση αδειαζει το πραγμα απο το αισθητηριακο του νοημα . Τι να αλλαξε σε τοσο λιγο χρονο ; Ειναι τα αντι-επαγωγικα ρευματα του 00000 , ειναι ο ετεροχρονισμος η ετεροπροσδιορισμος κινηματων και κοινωνιας , ειναι το τειχος των αξεπεραστων επιτελειων , δεν ξερω . Το μονο που διακρινω ειναι οτι μεσα στο χρονο , νιωθω την αναγκη της βιωσης μιας εξελιξης στη δραση στη γλωσσα , στην αισθητικη του κινηματος και ΟΛΩΝ των συνιστοσων του . Οτι εμοιαζε νεο, δροσερο , γοητευτικο και εξυπνο , πριν 20 η 10 , η 5 χρονια και επαναλαμβανεται ως κοπυ σημερα , βρωμαει πτωματιλα . Ο κοσμος αλλαζει , ο καπιταλισμος παιζει κρυφτουλι με την παγκοσμιοποιηση , ο ιμπεριαλισμος φλερταρει με την ανθρωποφαγια και ολοι εμεις μενουμε ιδιοι , σταθεροι και αμετακλητοι , βραχοι ορθοδοξιας και στηλιτες αποκοινωνιοποιημενης ιδεολογικης αταραξιας . Ιδια αναλυση , ιδια συνθεση , ιδια λογικη , ιδια δραση , αναρχικοι και μπαχαλοι , φορουμιτες και κνιτες , σκουριασμενοι και συντομως αποσκελετωμενοι. Αυτα και φερτε μου τον μοχθηρουλη για τα επομενα , η και πιο καλτ φατσα στο αναπαλαιωμενο ιντυ

από Μοχθηρός 10/05/2006 10:39 μμ.


Δηλαδή κάποιος εδω μέσα κάθησε και έγραψε μια ανάλυση που έχει σχέση (πόση είναι θέμα συζήτησης) με την πραγματικότητα? Χαρά στο κουράγιο σου Κουίνση γιατί έχουμε πήξει στον Νταν Μπράουν εσχάτως.

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 11/05/2006 12:16 πμ.


Εχει σχεση το κειμενο του Κουινση με τη πραγματικοτητα; Εμεις σαν ανθρωποι εδω που ειμαστε ατομικα,πιστευει ο καθενας για τον εαυτο του οτι εχει σχεση με τη πραγματικοτητα; Μηπως να κουβεντιασουμε και αυτο;Μαλλον αυτα τα δυο πανε πακετο. Ας ξεκινησει ο αποχυμωτης που τα λεει και ωραια.

από βλαχόπουλο 11/05/2006 1:19 πμ.


Μπράβο πολύ καλή ανάλυση ο κουίνση Έτσι και αλλιώς Οποιαδήποτε άλλη συνεισφορά στην συζήτηση ενημέρωση που δεν συμφωνεί στην άποψη της Σ.Ο. θα κοπεί. Μόνο μπράβο στα ψέμματα που γράφονται εδω μέσα μπορούμε να γράψουμε. ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΠΙΣΩ ΨΕΥΤΑΡΑΔΕΣ ΨΑΛΙΔΟΧΕΡΗΔΕΣ απο πορείες παλιά των 5000 ανθρώπων που κατέβαιναν με τους αναρχικούς τώρα κάποιοι πανηγυρίζουν για αυτούς τους 1000 όπως λένε που περίσεψαν

από Different day. 11/05/2006 2:21 πμ.


Βλαχόπουλο , μια απορία μόνο . Πληρώνεσαι με το ποστ ή με την ημέρα ; Δεν βαρέθηκες να επαναλαμβάνεσαι ; Εντάξει δεν γουστάρεις την Σο του indymedia , δεν χρειάζεται να μας ζαλίζεις όμως . Παρεπιπτόντως , πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση του αρθρογράφου . Έξυπνο κείμενο από αυτά που λείπουν από το indy .

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 11/05/2006 3:48 πμ.


Πες εσυ την γνωμη σου και μη φοβασαι δε προκειται κανεις να σε κοψει.

από Να πω την αλήθεια, 11/05/2006 5:41 πμ.


Μου φάνηκε μεγάλο το αρχικό κείμενο και το προσπέρασα να διαβάσω τα παρακάτω και αν με ενδιαφέρει το θέμα να γυρίσω. Ναι είμαι τόσο γελοίος. Διάβασα λοιπόν τα παρακάτω καλά σχόλια και περίμενα να διαβάσω κάτι υπερβολικά ψαγμένο.Τελικά διάβασα τα αυτονόητα. Δυστυχώς δεν είναι αυτονόητα και για το υπόλοιπο Ιντυ... Πάντως δεν ήμουν στην πορεία καθότι είμαι εξωτερικό. Η πρώτη μου επαφή με τα γεγονότα ήταν από πηγές εκτός Indymedia. Αυτές λοιπόν τις πηγές έχω πλέον καταφέρει να τις φιλτράρω και απλά συγκράτησα ότι είχε πολύ κόσμο, κάηκε ένα περιπολικό, μια κλούβα, τράπεζα, mc donalds κτλ. Όλα καλά, δηλαδή... Μετά ανοίγω το indymedia και μου πέφτουν τα μούτρα. Θα αρχίσω όμως να το φιλτράρω το indymedia γιατί από ότι φαίνεται (βλέπε και δηλώσεις Καλαρέμα) κάποιοι πια δεν πάνε στις πορείες γιατί τελικά προτιμάνε να μιλάνε για αυτές στο indy.

από και άλλος 11/05/2006 11:13 μμ.


Σύντροφοι, καταρχήν έχεις δίοκιο οτι πρέπει να σταθούμε αλληλεγγυοι στα παιδιά που αντιμετωπίζουν αυτές τις βαριές κατηγορίες. Όμως πρέπει να αναλογιστούμε ποιές πράξεις μας τους έφεραν σε αυτή την κατάσταση.. και δε μιλώ για βια ή μη βία, έτσι κι αλλιώς ΜΟΝΟ το κράτος και το κεφάλαιο ασκούν την πραγματική και τρομαχτική βια καθημερινά. Αυτό για το οποίο μιλάω είναι το που οδηγείται ένα "κινημα" κάνωντας ευκαιριακες και θεαματικού τύπου επιλογές, προς τέρψη της συμπαθούς τάξης των καγκουροχουλιγκάνων, τις οποίες απ οτι φαίνεται δεν μπορεί να αντέξει. Αυτό θα πρέπει όλοι μας να το σκεφτόμαστε όταν βλέπουμε τόσο λίγο κόσμο στα δικαστήρια στην συγκέντρωση και να σκεφτόμαστε το γιατί φτάσαμε ως εδώ. Η αιτία κατά τη γνώμη μου εντοπίζεται στην χρόνια αυτοαναφορικότητα του αναρχικού χώρου και η στρατιγική (όχι απαραιτητα συνειδητή) του απομωνοτισμού του "χώρου" όχι μόνο απο το πεδίο της πολιτικής αλλά και απο την ίδια την κοινωνία... Αυτή την σύνδεση με την κοινωνία οφείλουμε να αποκαταστήσουμε γιατί έστω κι αν κάποιοι το έχουν ξεχάσει το αντιεξουσιαστικό κίνημα είναι το κατεξοχήν ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ κίνημα και όχι οι αντικοινωνικές (οι εναντίον όλων δηλαδή... γιατί "είμαστε οι καλύτεροι"....) σέχτες που συγκροτούν τις "επαναστατικές" δυνλαμεις των απανταχου μπάχαλων. Η θα σοβαρευτούμε και θα δουλέψουμε για τους στόχους μας ΜΑΖΙ με την κοινωνία (...εκτός και αν αναγνωρίζει κάποιος τον εαυτό του ως προτοπορεία....) γιατί στο κάτω κάτω κι εμείς μέρος της είμαστε είτε το θάλουμε είτε όχι, ή είμαστε καταδικασμένοι να δούμε και πιο τραγελαφικά γεγονότα.... Και το τραγελαφικά πήγαινε σε όσους δεν μπορούν να δουν το γελοίο του να προβοκάρουν οι σουπερεξεγερμένοι μια πορεία που δεν συμφωνούσε με τις πρακτικές τους και που μάλιστα όλοι αυτοί οι σούπερμαν τους κράζουν με το χειρότερο τρόπο (και καλά κάνουν...) για να μπορέσουν να αυνανιστούν το βράδυ μπροστα στην τηλεόραση για τα ΓΕΝΑΙΑ μπάχαλα που κάναν με τη καβάντζα των κατάπτυστων γι αυτούς αριστερών. Πραγματικά γενεία πράξη θα ήταν να αναγνωρίσει με θάρος κανείς οτι απλά έγινε μλκία και οτι για αυτό το "θεαματικό" σκηνικό οι "αναρχικοί" που το έπραξαν και το οργάνωσαν έδρασαν μάλλον σαν κότες και στη καβάντζα παρά σαν σεινηδητοποιημένα άτομα που βλέπουν τη δράση τους με συνέχεια και συνέπεια... ΟΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΟΥΤΕ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η προσέγγιση του quincey είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη. Δεν ξέρω βέβαια αν πραγματολογικά ευσταθούν απολύτως όσα λέει. Ήμουν στην πορεία, αλλά φυσικά κάθε φορά ήμουν σε ένα μέρος της πορείας και δεν έχω συνολική εικόνα. Εν πάση όμως περιπτώσει, η λογική του κειμένου δείχνει ότι έχει "πιάσει" το σφυγμό και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί πλέον το κίνημα. (Ίσως και πάντα έτσι να λειτουργούσε, απλώς εμείς δεν το είχαμε καταλάβει). Δηλαδή με βάση τη λογική της μηχανικής των υγρών και όχι των στερεών. Ή, για να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα της πολιτικής φιλοσοφίας και όχι της φυσικής, με βάση το θεώρημα του Μακιαβέλλι: ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, οι αντιπαραθέσεις και οι αποκλίσεις ενισχύουν και δεν αδυνατίζουν ένα υποκείμενο. Κατά καιρούς, χωρίς να είμαι σίγουρος, σκέφτομαι ότι θα πρέπει να "σπρώξουμε" τη λογική αυτή ακόμα περισσότερο και να υπερβούμε το απλουστευτικό (και κατά βάση εξουσιαστικό) σχήμα της "καλής βάσης που συνεργάζεται" απέναντι στην "κακή ηγεσία που τσακώνεται". Συμφωνώ ότι οι "διοργανωτές" του Φόρουμ (ΣΥΝ και λοιπά λενινιστικά κόμματα, συνδικάτα κ.λπ.) δεν ξέρουν τι να κάνουν την επιτυχία του Φόρουμ και ως ένα βαθμό είναι καχύποπτοι απέναντί της. Γιατί όμως πρέπει να την "κάνουν" κάτι; Τόσο το καλύτερο άμα δεν μπορούν (ή δεν θέλουν). Η επιτυχία του Φόρουμ, και του κινήματος των κινημάτων, είναι ακριβώς ότι ξεχειλίζει, περισσεύει, δεν μπορεί να "στερεοποιηθεί" και να κεφαλαιοποιηθεί. Η αντίθετη λογική θα προϋπέθετε ότι φανταζόμαστε ένα σενάριο όπου κάποια "καλή" ηγεσία παίρνει κάποια στιγμή τη θέση της τωρινής "κακής" και τότε επιτέλους όλα θα πάνε καλύτερα. Κάτι τέτοιο όμως μάλλον δεν είναι δυνατό, και δεν είναι ούτε επιθυμητό. Ας μείνουν αυτές οι "ηγεσίες", οι οποίες στην πραγματικότητα δεν διοικούν τίποτε γιατί δεν υπάρχει τίποτε να διοικήσουν. Χρειάζονται κι αυτές. Χωρίς αυτές, δεν θα γινόταν το Φόρουμ. Ας τις αφήσουμε να κάνουν τη δουλειά τους, και εμείς ας κάνουμε τη δική μας χωρίς να μας πιάνει αλλεργία αν ήταν η ΓΣΕΕ και "μολυνθήκαμε" από τη συνύπαρξη και χωρίς να καταμετρούμε ως σκανδαλισμένες γεροντοκόρες ποιες κεντροαριστερές, ρεφορμιστικές, αντεπαναστατικές κ.ο.κ. δυνάμεις ήταν παρούσες για να τις καταγγείλουμε. Αν είμαστε μάγκες, ας τις μολύνουμε εμείς. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Ή μάλλον, ο μόνος άλλος τρόπος είναι να ζούμε στο κενό ώστε να μην ερχόμαστε σε επαφή με κανέναν.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License