Το Μεγαλείο και Αθλιότητα του 4ου ΕΚΦ

Μια εκτίμηση για την σημασία και την επίδραση του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Το κείμενο που ακολουθεί (συγνώμη για το μέγεθος) είναι μια προσφορά για την επιστροφή του ΙΝΤΥ στο παλιό του κώδικα.

Το κείμενο που ακολουθεί (συγνώμη για το μέγεθος) είναι μια προσφορά για την επιστροφή του ΙΝΤΥ στο παλιό του κώδικα. Η επιστροφή προφανώς με βρίσκει σύμφωνο αφού με βρήκε διαφωνούντα η αλλαγή του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με την πολιτική λογική της όποιας ομάδας διαχειρίζεται τώρα το site όπως δεν συμφωνούσα και με την πολιτική λογική που είχε η ομάδα που το διαχειριζόταν πριν. Αλλά και πάλι η συμφωνία δεν είναι απαραίτητη για να συμμετέχει κανείς στην συζήτηση. Ίσως μάλιστα η διαφωνία να είναι σήμερα απαραίτητη. Πώς εκφράζεται η διαφωνία είναι ένα άλλο ζήτημα. Τα παραπάνω δεν είναι άσχετα και με το θέμα αυτού του κειμένου που είναι το Φόρουμ. Γιατί ακριβώς έχουν να κάνουν με τον τρόπο που βλέπουμε να προχωράει η συζήτηση τόσο μέσα στο ΙΝΤΥ, όσο και μέσα σε ένα πανευρωπαϊκό Φόρουμ. Για το Φόρουμ, υπήρξε η προετοιμασία, υπήρξε το γεγονός, υπάρχει τώρα και η αποτίμησή του. Και τα τρία αυτά στάδια επιδέχονται κριτικής και η κριτική έχει την ίδια βάση αφού και στις τρεις περιπτώσεις τα γεγονότα και η κριτική τους αφορά το ίδιο ζήτημα: Σε ποιο βαθμό η κοινωνία είναι σε θέση να οργανώνεται, να συζητάει πολιτικά και να προχωράει σε πολιτικές κατακτήσεις. Από την παραπάνω άποψη βγαίνει και ο τίτλος που δίνω σ' αυτό το κειμενάκι: το "μεγαλείο" αφορά τις δυνατότητες που έχει η κοινωνία σήμερα, η "αθλιότητα" αφορά τις ιδιοτέλειες των διαφόρων μεταμφιεσμένων ή επίδοξων εξουσιαστών που παρουσιάζονται σαν οπαδοί οι οργανωτές των αντικυβερνητικών, αντιεξουσιαστικών, αντιφασιστικών, αντιρατσιστικών και διάφορων άλλων αντί κινημάτων. Το φόρουμ και η ιδέα του χωρίς καμία αμφιβολία προέκυψε μέσα από το αυθόρμητο κίνημα για την κοινωνική αλλαγή. Αυτό μπορεί σε διάφορες στιγμές της ιστορίας να μην εκδηλώνεται, μπορεί να εκδηλώνεται στρεβλά, δεν υπάρχει όμως καμία ιστορική περίοδος στην οποία - έστω και κοιμισμένο - δεν είναι υπάρχον και παρόν. Από την άλλη μεριά όμως δεν υπάρχει καμία περίοδος στην ιστορία που αυτό το αυθόρμητο κοινωνικό κίνημα δεν γεννάει ταυτόχρονα δύο διαφορετικούς τύπους ανταπόκρισης σ' αυτό, εκ μέρους ατόμων και ομάδων που ενδιαφέρονται να ηγηθούν πολιτικά σε αυτό το κίνημα. Κατά την παλιά Αριστερά, αυτήν που σήμερα ονομάζεται σταλινική και η οποία με τη μορφή του μπολσεβικισμού προσπαθούσε επίσης να ανταποκριθεί στην ανάπτυξη του αυθορμήτου κοινωνικού κινήματος για την αλλαγή, υπήρχαν δύο ακραίες λαθεμένες στάσεις, δηλαδή δύο μορφές οπορτουνισμού: Η μία ήταν η λεγόμενη τότε υπόκλιση στο αυθόρμητο και η άλλη ήταν η άμεση πολιτικοποίηση προωθημένων στόχων που ονομαζόταν σεχταρισμός. Σε σχέση με την νέα μορφή που παίρνει σήμερα το αυθόρμητο κοινωνικό κίνημα για την αλλαγή, η κληρονομιά την οποία αξιοποιούν οι νέοι σημερινοί επίδοξοι ηγέτες του κοινωνικού κινήματος είναι αυτές οι δύο παραπάνω μορφές οπορτουνισμού, τις οποίες οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι έχουν εκσυγχρονίσει στο έπακρο και με μεγάλη μαεστρία. Από τη μια μεριά υποκλίνονται εντελώς θεατρικά στο αυθόρμητο και από την άλλη μεριά επειδή μαζεύονται γύρω τους μερικές χιλιάδες άνθρωποι νομίζουν ότι έφτασε η ώρα να τους εκμεταλλευτούν για να προωθήσουν τις επιδιώξεις τους. Μια μορφή επιδίωξης είναι η "σύγκρουση" με την βία του κράτους, το οποίο βέβαια έχει φροντίσει να εκσυγχρονιστεί καταλλήλως για να τους δώσει όλη την άνεση να το κάνουν, προς όφελός τους. Αυτό δηλαδή που εξέφρασε πολύ ωραία ο υπουργός Δημόσιας Τάξης που είναι και ποιητής. Πάντως γενικά αυτές οι δύο τάσεις οπορτουνισμού εκφράστηκαν και στις τρεις περιόδους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το φόρουμ, ανάλογα. Πριν απ' το φόρουμ: Από τη μια μεριά το μεγαλείο της κοινωνίας εκδηλώθηκε με χιλιάδες ατομικές προσπάθειες (ακόμα και αν αυτές ήταν στα πλαίσια οργανώσεων) που συνέβαλαν στην πρακτική πλευρά της διοργάνωσης και που συμμετείχαν σε όποιες προσπάθειες προβληματισμού δημιουργήθηκαν. Από την άλλη μεριά η αθλιότητα των οργανωτών διοχετεύτηκε σε έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα κολακεύσει περισσότερο το κοινωνικό κίνημα ώστε να το καπελώσει βαθύτερα μέχρι πού να του κλείσει όσο γίνεται περισσότερο τα μάτια. Τουλάχιστον αυτοί που παλιότερα υποκλίνονταν στο αυθόρμητο είχαν έναν πραγματικό σεβασμό (έστω και από βλακεία) στο κίνημα. Οι σημερινοί εξ επαγγέλματος οσφυοκάμπτες δεν έχουν κανένα σεβασμό, ούτε στην έννοια του αυθορμήτου κινήματος ούτε στους ανθρώπους που μαζεύονται στις εκδηλώσεις. Το πραγματικό τους μέλημα ήταν να καταφέρουν να επιβάλουν προκαθορισμένες και κατά βάση ηλίθιες (για την εποχή μας) κομματικές και άλλες ακόμα χειρότερες απόψεις, σ' αυτό που ονομάζουν πολύχρωμο κίνημα. Δεν πρόκειται δηλαδή ούτε καν για πραγματική υπόκλιση, αλλά ουσιαστικά για σεχταρισμό μεταμφιεσμένο σε υπόκλιση. Τόσο υποκριτικά σεχταριστική δηλαδή, που ο σεχταρισμός το Κ.Κ.Ε., που δεν ανακατεύεται καν, αφού βεβαίως δεν μπορεί να έχει την "ηγεμονία", καταντάει συμπαθητικά γραφικός. Στη διάρκεια του φόρουμ. Από την μια μεριά οι υποκλίσεις προς το αυθόρμητο και την πολυχρωμία πήραν κατευθείαν το χαρακτήρα επαίνων προς τους οργανωτές, του γνωστού τύπου "efkaristumi atina", "eykaristumi ellada" και από την άλλη μεριά οι εκδηλώσεις ήταν μια παρέλαση προσωπικοτήτων και των αυθεντιών της αριστεράς (καθώς και του αριστερού υποκόσμου) που ο καθένας πλάσαραν το εμπόρευμα του σε διαλέξεις ή σε μπλουζάκια και ακόμα χειρότερα σε τηλεοπτικό σόου κατά τη διάρκεια της (πραγματικά επιβλητικής - από άποψη αριθμών) πορείας διαμαρτυρίας. Μετά το τέλος του φόρουμ. Όπως φαίνεται και εδωμέσα η συζήτηση εκτρέπεται στην γνωστή διελκυστίνδα ανάμεσα στις ήσυχες και στις ανήσυχες αντιεξουσιαστικές, αναρχικές κλπ. κινήσεις που εννοούν οπωσδήποτε να εισπράξουν ο καθένας για λογαριασμό του τις καλές εντυπώσεις που άφησε αυτή η πραγματικά μεγαλειώδης μάζωξη. Έξω από εδώ η ίδια διελκυστίνδα έχει πολύ ευρύτερο πεδίο διεκδικήσεων των καλών εντυπώσεων ανάμεσα στα λαμόγια των κομματικών οργανώσεων, σ' αυτά των μη κυβερνητικών οργανώσεων και σ' αυτά των λεγόμενων κοινωνικών κινημάτων. Ο κοινός τόπος όλης αυτής της πολύπλευρης λαμογιάς είναι η φαλκίδευση της ίδιας της έννοιας και της σημασίας του αυθόρμητου που εκφράζεται με την μορφή "οργάνωσης" (σε εισαγωγικά γιατί δεν μοιάζει με καμία από τις μορφές οργάνωσης που ξέρουμε) που είναι το φόρουμ. Το φόρουμ δεν είναι τόπος συγκέντρωσης εκπροσώπων οργανώσεων. Είναι κανονικά μια συνέλευση ανθρώπων που έχουν ο καθένας την προσωπική του άποψη και θέλουν να την εκφράσουν πάνω σε ένα ζήτημα που αφορά το σύνολο της κοινωνίας. Όπως το ζήτημα του αν είναι εφικτός ένας άλλος κόσμος και πώς αποδεικνύεται ότι αυτός ο καλύτερος κόσμος είναι εφικτός. Στην χειρότερη περίπτωση ένα φόρουμ μπορεί να είναι (όπως για παράδειγμα στην Αθήνα) ένας τόπος συγκέντρωσης αντιπροσώπων από άλλα μικρά φόρουμ που έγιναν σε διάφορα μακρινά μέρη και που δεν θα μπορούσαν να έρθουν και να μιλήσουν όλοι. Ασφαλώς ούτε η έννοια του Φόρουμ, ούτε και το αποτέλεσμά του θα χαλούσε, αν κάποιες οργανωμένες ομάδες ή κόμματα ήθελαν να συζητήσουν (μεταξύ τους) οργανωμένα και να στείλουν (μεταξύ τους) οργανωμένα τους αρχηγούς τους ή άλλα στελέχη τους να μιλήσουν. Η έννοια Φόρουμ όμως πήγε κατά διαβόλου όταν σε όλο αυτό το πανηγύρι κανείς δεν μπορούσε να μιλήσει ατομικά στα μεγάλα ζητήματα που αποτελούν σήμερα τον πονοκέφαλο της κοινωνίας. Στην καλύτερη περίπτωση μπορούσε να μιλήσει σαν ακροατής μιας ψιλής συζήτησης σε εξειδικευμένα και σε τελευταία ανάλυση ασήμαντα ζητήματα. Και πήγε δύο φορές κατά διαβόλου από τη στιγμή που αυτή η απαγόρευση δεν ήταν μόνο πρακτική (ότι δηλαδή κανείς δεν μπορούσε να πάρει το λόγο αν δεν ήταν έγκριτη "προσωπικότητα") αλλά ήταν και θεσμοθετημένη (Στο βήμα δηλαδή καλούνταν συγκεκριμένοι άνθρωποι που εκπροσωπούσαν συγκεκριμένα οργανωμένα συμφέροντα) που αν ήταν καλά ή κακά είναι ένα άλλο ζήτημα. Ότι γίνεται όμως, φαίνεται ότι είναι μέχρι στιγμής αυτό που γίνεται, δεν υπάρχει λόγος να γκρινιάζουμε μόνο μπορούμε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας και μπορούμε να κάνουμε ο καθένας τις δικές μας αποτιμήσεις και να χαράξουμε ο καθένας τις δικές μας πορείες από δω και μπρος. Εγώ προσωπικά έκανα τις δικές μου διαπιστώσεις σχετικά με την αγαπημένη μου ΚΟΕ, που έπαιξε έναν ρόλο πρωταγωνιστού και στη διοργάνωση αυτού του φόρουμ και που νομίζω ότι εξέφρασε κατά τον καλύτερο τρόπο τόσο το μεγαλείο και την αθλιότητα (που κατά τη γνώμη μου παρουσίασε αυτό το φόρουμ) και για τα οποία μίλησα. Η ΚΟΕ, για να συνεχίσουμε από κει που την είχαμε αφήσει όταν το ΙΝΤΥ άλλαξε κώδικα, είναι μια "οργάνωση" (Τα εισαγωγικά γιατί η ομάδα αυτή δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να είναι οργάνωση. Δεν έχει ούτε ουσιαστικό, ούτε πολύ χειρότερα ούτε καν ενιαίο πολιτικό λόγο. Το γεγονός ότι καμία αριστερή κομματική οργάνωση δεν πληροί αυτές τις προϋποθέσεις, δεν σημαίνει ότι η ΚΟΕ είναι κομματική οργάνωση) η οποία αποτελείται από το πιο ζωντανό κομμάτι της πολιτικοποιημένης νεολαίας, που έχει δημιουργήσει ορισμένα σημαντικά γεγονότα στην ελληνική αριστερά, όπως το τριήμερο με αφορμή την ίδρυση της "αναγέννησης" και που έχει εισάγει μερικές πολύ σοβαρές θέσεις για την σημερινή πολιτική. Σε άλλη ευκαιρία μπορεί να μιλήσουμε για όλα αυτά. Αυτά (τα παραπάνω καλά) δικαιολογούνται από το γεγονός ότι μέχρι και πριν δέκα χρόνια περίπου, το νεαρό δυναμικό της ΚΟΕ (τότε Α/συνέχεια) βοηθιόταν από την φυσική παρουσία και συμβολή στις συζητήσεις του Γιάννη Χοτζέα. Σε τί συνίστατο αυτή η παρουσία και συμβολή επίσης θα το πούμε σε κάποια άλλη ευκαιρία. Αυτό που πρέπει να πούμε εδώ είναι ότι η μεγαλοπρέπεια της λαμογιάς (που διακρίνει την κλίκα που εκμεταλλεύεται το έμψυχο δυναμικό της ΚΟΕ - δεν ενδιαφέρει αν η εκμετάλλευση είναι με τη θέληση ή παρά τη θέλησή των εκμεταλλευόμενων, αυτό η καρδιά τους το ξέρει) έλαμψε με την φυσική παρουσία του αρχηγού της ΚΟΕ του μεσόκοπου πια πολιτικού επιχειρηματία κυρίου Ρούντι Ρινάλντι, στα μέσα και στα έξω του Φόρουμ. Για όποιον, όπως ο υποφαινόμενος, ξέρει τί ήταν ο Γιάννης Χοτζέας για το Αριστερό κίνημα και κάτω από ποιες συνθήκες βρέθηκε ο Ρούντι Ρινάλντι να απομυζά (σαν βδέλλα) επί σχεδόν δυό δεκαετίες το κύρος του, δεν μπορεί παρά να φαίνεται εντελώς γελοίος αυτός ο άνθρωπος που προσπαθεί τώρα (με εντελώς προσωπικό ύφος) να το παίξει αντιμπεριαλιστική συνιστώσα του Φόρουμ. Τον είδα να χειροκροτεί, να κάνει γκριμάτσες και να παίρνει θεατρικές πόζες (δήθεν με νόημα). Και τέλος τον άκουσα μια φορά σε μια συνέλευση (προσωπικοτήτων) του "αντιιμπεριαλιστικού" μπλοκ, να μας λέει ότι στον εικοστό πρώτο αιώνα θα "υπάρξουν εξεγέρσεις". Ας του πει κάποιος εκ μέρους μου ότι είναι ηλίθιος αν νομίζει ότι θα πάει πολύ μακριά στην καριέρα του μ' αυτές τις μαλακίες. Αυτές οι μεγαλόστομες ασυναρτησίες αποτελούν μια εντελώς αχαμνή προσφορά στην ελληνική αντίδραση, όταν υπάρχουν άλλοι (παράδειγμα ο κ. Ανδρουλάκης) που κεντάνε δαντέλες. Μ' αυτές μόνο μέχρι την εύνοια του Καραμπελιά μπορεί να κερδίσει. Ακόμα και για τον Συνασπισμό δεν πρόκειται να φτάσει πάνω από Φιλιπινέζα. Πήγαινε άνθρωπέ μου σπιτάκι σου να βγάλεις τίμια το ψωμάκι το δικό σου και της οικογένειάς σου και άφησε τα παιδιά της ΚΟΕ να βρουν τον δρόμο τους και να κάνουν καμιά προκοπή. Κ.Π.

από ΒΛΑΞ 10/05/2006 3:33 μμ.


ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΡΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕ? ηθελα να ηξερα απο που πηγαζει τετοιο μισος για το Ρ.Ρ(ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)...παντως να ξερεις οτι υποτιμας τη νοημοσυνη των μελων τησ ΚΟΕ..

από ΠΑΝΥΒΛΑΞ 10/05/2006 3:51 μμ.


Τι είναι το ΚΟΕ?

από ΣΤΟΚΟΣ 10/05/2006 4:38 μμ.


ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΕΛΛΑΔΑΣ......www.koel.gr

...η μεγαλοπρέπεια της λαμογιάς... ...την κλίκα που εκμεταλλεύεται το έμψυχο δυναμικό της ΚΟΕ... ...μεσόκοπου πια πολιτικού επιχειρηματία κυρίου Ρούντι Ρινάλντι... ...να απομυζά (σαν βδέλλα)... ...δεν μπορεί παρά να φαίνεται εντελώς γελοίος αυτός ο άνθρωπος... ...να χειροκροτεί, να κάνει γκριμάτσες και να παίρνει θεατρικές πόζες (δήθεν με νόημα)... ...Ας του πει κάποιος εκ μέρους μου ότι είναι ηλίθιος... ...αν νομίζει ότι θα πάει πολύ μακριά στην καριέρα του μ' αυτές τις μαλακίες... ...Αυτές οι μεγαλόστομες ασυναρτησίες... ...μια εντελώς αχαμνή προσφορά στην ελληνική αντίδραση... ...δεν πρόκειται να φτάσει πάνω από Φιλιπινέζα... ...Πήγαινε άνθρωπέ μου σπιτάκι σου... (κι όλα αυτα σε ενα αρθρο μονο...) Φοβερή πολιτική αντιπαράθεση... Ο καθενας αν θελει ας απαντησει και ας συνεχισει το διαλογο μαζι του. Απλα αν θελετε τη γνωμη μου, μην το κανετε. Δεν προκειτε να βγει κατι απο το διαλογο με αυτον τον ανθρωπο. Ειναι καθαρη - καραμπινατη περιπτωση ολοκληρου συμπλεγματος απο ψυχωσεις, εμμονες, μανιες και παραληρηματικο λογο.

από η μικρή ραλλού 10/05/2006 5:38 μμ.


πολύ αυτοκριτική. -αφού σε χαλάει γιατί το πίνεις;-

Νά'σαστε καλά κύριοι Βλαξ κύριε Ειδικέ κλπ. Και μένα μου έλειψε το ΙΝΤΥ αλλά έτσι που ήταν δεν με βόλευε για μια περίπτωση σαν την δική μου, που << είναι καθαρη - καραμπινατη περιπτωση ολοκληρου συμπλεγματος απο ψυχωσεις, εμμονες, μανιες και παραληρηματικο λογο.>> να'σαι καλά ρε ειδικέ... γέλασα... δε μου λές όμως ρε καρντάση... για το Φόρουμ έχεις τίποτα να πείς ή ειδικεύεσαι μόνο σε ψυχώσεις; Κ.Π.

Τι να πει κανεί για αυτή την υπόθεση. Ήταν τόσο σικέ όσο η παρουσία του Στέφα στον αγώνα με τον Παναθηναικό. Αγαπητέ φίλε έχεις δίκαιο η τοποθέτηση του Πολύδωρα ήταν αν μην τι άλλο κατατοπιστική ακόμα και για τους μη παροικούντες της Ιερουσαλήμ. ήταν όλοι τους πολύ χαριτωμένοι πάντως. Τι κρίμα που τελείωσαν οι Ολυμπιακοί...

από πετρος 10/05/2006 10:59 μμ.


να πω, καταρχας,οτι χαιρομαι που ξαναπαρεμβαινεις στο ιντυ. ωστοσο, οι φρασεις που απομονωσε ο "ειδικος" ανηκουν σε δικο σου κειμενο.εγω,που ειμαι στο ιντυ χρονια, γνωριζω καποιες πτυχες της συγκρουσης σου με το ΡΡ.Νεοτεροι,όμως,επισκεπτες της ιστοσελιδας,δεν γνωριζουν τίποτα.Ετσι, οι βαριες κατηγοριες μενουν αναποδεικτες,στα ματια των νεότερων,που την αντιλαμβανονται σαν προσωπικη επιθεση(στην ΚΟΕ,δε,ξερεις οτι την εχουν βαφτισει"+για οικογενειακους λογους").Ασε που δε λες τίποτα για σενα,για τη σταση σου οσον αφορα την Α/Συνεχεια μετά το θανατο του Χοτζεα,για τις παλιοτερες σου σχεσεις με το ΡΡ κλπ.Και μη νομιζεις οτι θα μπουν στον κοπο να ψαχνουν στο αρχειο για τη συγκρουση ΚΠ-ΡΡ.

από Κ.Π. 11/05/2006 1:25 πμ.


Γειά σου Πέτρο, και εγώ χαίρομαι που ξαναπαρεμβαίνω στο ΙΝΤΥ ... Κανονικά πρέπει να χαίρεται και ο Ρούντι γιατί μάλλον κανείς δεν ασχολείται πιά σοβαρά μαζί του ... Τον είδα εκεί κατω στο Ελληνικό, να κυττάει εναγωνίως άν τον προσέχουν την ώρα που μας πληροφορούσε από εγκυρες πηγές ότι θα γίνουν στον εικοστό πρώτο αιώνα εξεγέρσεις. Αυτό που δεν μας είπε είναι τι θα κανει τον εικοστό πρώτο αιώνα ο ιδιος. Γράφει κατι αηδίες εδώ και εκεί, γράφει και στο "άρδην" του Καραμπελιά ϋπογράφοντας ώς διευθυντής της Αριστεράς με θαυμαστικό... Όλο μας λέει με τί εχει να αναμετρηθεί η αριστερά και ο αριστερός πόλος, ο οποίος του εχει μπεί στο μυαλό, αλλά δεν μας λέει αν μέχρι σήμερα έχει αναμετρηθεί με τίποτα το ιδεολογικό. Εχει αναμετρηθεί με διάφορους σε επίπεδο ιντριγκας στις οποίες νομίζει ότι εχει γίνει ξεφτέρι, αλλά όλο την πατάει σαν αγράμματος γιατι οι άλλοι, είναι παλιές καραβάνες και δεν καθονται να τους την φέρει ο Ρούντι. Δεν υποτιμώ την πληροφόρηση που έχεις για την σύγκρουσή μου με τον Ρούντι (και όχι μόνο) αλλά πρέπει να σου πώ ότι αυτή η συγκρουση δεν εχει καμιά κρυφή πτυχή. Εδώ τα πραγματα είναι πεντακάθαρα. Ο Ρούντι και δυο τρεις άλλοι, παίξανε με τον Χοντζέα το γνωστό παιχνίδι που έχουν παιξει σε όλο το κομμουνιστικό κίνημα όλοι οι διαδοχοι. Όσο ζούσε τον απομυζούσαν και μόλις πέθανε το έριξαν στην τυμβωρυχία. Όποιος διαβάσει δυο τρείς παραγράφους από γραφτά του Χοτζέα και διαβάσει απόψεις του Ρούντι για αντίστοιχα θέματα καταλαβαίνει πολύ καλά τι έπαιξε: θρασύτατη λογοκλοπή από την μια μεριά και θρασύτατη διαστρέβλωση από την άλλη. Εγώ παραδέχομαι ότι και εμπαθής είμαι και προσωπικές επιθέσεις κάνω, Αλλά και η εμπάθειά μου είναι πολιτική και η προσωπική επίθεση επίσης. Δεν τον κατηγόρησα ότι είναι καμπούρης, τον κατηγόρησα ότι επιδιώκει την προσωπική του προβολή. Αυτό το ξέρουν όλοι, οπως ξέρουν όλοι ότι είναι ικανός να κανει οτιδήποτε για να επικρατήσει. Εμένα δεν πρόλαβε να με φάει έφυγα μόνος μου, αηδιασμένος από το χαλι της Α/συνέχειας όταν ακόμα ζούσε ο Χοντζέας. Την ΚΟΕ την αποφάσισαν μόλις πέθανε ο Χοντζέας. Αυτός τους παρότρυνε να δουλέψουν για την ιδεολογική σύγκλιση της αριστεράς. Είδες εσύ να κανουν καμιά ιδεολογική δουλειά; Από το πρωί μέχρι το βράδυ λιβανίζουν τον εαυτό τους. Και βαζουν τον κόσμο τους να δουλεύει για να επωφελούνται οι άλλοι που στο τελους τους φτύνουν και από πάνω. Ετσι έγινε παλιότερα με το ΜΛ ΚΚΕ έτσι έγινε και με τον Συριζα. Πρέπει όμως να σου πώ Πέτρο μιας που είσαι και σύ παλιός, πως εγώ ο Ρούντι θα έχει άσχημα ξεμπερδέματα με την ΚΟΕ. Είναι αδύνατο να επιβιώσει τέτοιο άτομο στην Αριστερά όσες ίντριγκες και να κανει. Δεν ξέρω άν θα προλάβω να δώ την κατάληξη του αλλά δεν με πειράζει γιατι ξέρω ότι ήδη ψάχνει για διέξοδο και δεν βρίσκει. Τα οικογενειακά δεν εχουν καμιά σημασία ... όλοι μια οικογένεια είμαστε σ' αυτο τον τόπο Κ.Π.

από εργαζόμενος σε μ.κ.ο. 12/05/2006 11:25 πμ.


όχι πως διαφωνώ στα περισσότερα που έγραψες φίλε μου, αλλά πιστεύω πως δείχνεις ξεκάθαρη διάθεση να ασχοληθείς με την αθλιότητα του ΕΚΦ και όχι με το μεγαλείο, οπότε η συγκεκριμένη λέξη θα μπορούσε και να λείπει. επίσης μερικά πράγματα θέλουν τον τρόπο τους να ειπώνονται και ο δικός σου τρόπος είναι πικρόχολος υπέρ το δέον, με αποτέλεσμα να κάνω προσπάθεια για να επικεντρώσω σ' αυτά που θέλεις να πεις και όχι στα εκφραστικά σου μέσα. βεβαίως εάν δε συμφωνούσα μαζί σου, αυτό θα ήταν αδύνατο (το να επικεντρώσω). σχετικά με τις μκο, θα πρέπει να σου πω ότι ακόμα κι εσύ ο πικρόχολος, τα παρουσιάζεις πολύ αθώα τα πράγματα. οι "αστέρες" της αριστεράς που συνωστίζονται σε διαδρόμους, γραφεία, καφετέριες και μπαρ προσπαθώντας να γοητεύσουν και να γοητευτούν, να δράσουν και να επηρεάσουν, να αποκομίσουν και να γκομενίσουν, να θητεύσουν και να εκταμιεύσουν, προκαλούν όντως θυμηδία και σχεδόν άπαντες συναντώνται σ' ένα ευρύτερο πολύβουο μελίσσι που λέγεται μη κυβερνητική αριστερα. και μελίσσι χωρίς μέλι ως γνωστόν, δεν μαζεύει κόσμο. αδιάφορο είναι αν αναφερόμαστε σε ευρώμελο ή σε δοξόμελο! έκαστος με τα γούστα του. περαστικά μας...

Εχεις δίκιο αγαπητέ εργαζόμενε σε μ.κ.ο. οτι δεν ασχολήθηκα με το μεγαλείο του Φόρουμ. Αλλά άνθρωποι είμαστε και η αθλιότητα σου βγαζει το μάτι. Από την εποχή της Γένοβας και μετά, έχουμε παρακολουθήσει ένα τρομακτικό παιχνίδι ανάμεσα στην διάθεση του κοσμου και ιδιαίτερα των πίο νέων, να βρουν μια άκρη με τον κόσμο στον οποίο ζούμε και στην λαμογιά ενός εσμού από διαφορους δήθεν που βρίσκουν τρόπους να τον εκμεταλλευτούν. Θα μου πείς αφού τα καταφέρνουν εσύ τί φωνάζεις; Ας πρόσεχε ο κόσμος που τους ανέχεται. Ε δεν ξέρω, απλώς φωνάζω. Αυτό μου έρχεται αυτό κάνω. Νομίζω όμως ότι αυτό που σήμερα μπορεί να φαίνεται εντελώς άχρηστο δηλαδή να μιλάει κανείς, και μάλιστα με την εμπάθεια που διακρίνει εμένα, αλλά αργότερα μερικά λογια μπορεί να γίνουν πιό αποτελεσματικά. Τις μ.κ.ο. δεν τις βλέπω καθόλου αθώα. Εγώ δεν λέω μη κυβερνητική αριστερά, λέω μή κυβερνητική εξουσία και νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλο ζήτημα, που σχετίζεται με την προσπάθεια διάχυσης του κράτους μέσα στον κοινωνικό ιστό ... απλώς περαστικά μας; ή μήπως πρέπει να παρουμε και καμιά ασπιρίνη; Κ.Π.

από εργαζόμενος σε μ.κ.ο. 12/05/2006 2:45 μμ.


εγω εργαζομαι ως επιστημονικο προσωπικο σε καποια μ.κ.ο. και παιρνω 800 ευρω το μηνα οταν βεβαια τα παιρνω γιατι οι μισθοδοσιες αργουν εως και τριμηνο. απο πανω εχω και τους καβαντζωμενους μεγαλοσχημους ιδεαλιστες τους οποιους συναντω παντου, στον εργασιακο ΚΑΙ στον κοινωνικο περιγυρο που αναποφευκτα μπλεκονται καποιες φορες. σκατα, αν ειχα να κανω με αισχρους γιαπηδες στη δουλεια, ποτε δε θα επινα κρασι μαζι τους εξ αρχης. τωρα ομως συναναστρεφομαι τους γιαπηδες της ανανεωτικης αριστερας και μου πηρε καιρο να το χωνεψω οτι αυτοι ειναι οι εισοδιστες του κρατους -εστω εν αγνοια τους- στους χωρους μας, οπως και το γεγονος πως δεν αλλαζει τιποτα ετσι. δεν τους αντιπαθω, απλα δεν τους πιστευω. αντιλαμβανεσαι φιλε μου πως δεν μπορω να γινω πιο συγκεκριμενος ως προς τα στοιχεια της μκο διοτι τη δουλεια -εστω αυτη τη δουλεια- τη χρειαζομαι προς το παρον. ασπιρινη; δεν ξερω, η αυτοοργανωση μαλλον. η μονη δραστηριοτητα που με κανει να αισθανομαι καλυτερα ειναι η ενσχοληση μου με καποιο αυτονομο στεκι. νομιζω πως πρωτα πρεπει κανεις να νιωθει καλα με αυτα που πιστευει και κανει και μετα να λεει πως προσπαθει ν' αλλαξει τον κοσμο.

η ασπιρίνη είναι να ξέρεις τι εχεις γύρω σου και από ότι φαίνεται εσύ ξέρεις και ο πονοκέφαλος ειμαι βέβαιος ότι σου πέρασε ήδη... για πιό δραστικά και πιο κοινωνικά φάρμακα χρειάζεται ενεργητική υπομονή. Να πέρνεις δηλαδή καθε μέρα την ασπιρινούλα σου, για να κυκλοφορεί το αίμα, και να έχεις ανοιχτά τα μάτια (και μέσα στα στεκια, να μήν τα κλείνεις μόλις μπεις) και να βλέπεις υπομονετικά πως το μεγαλείο της κοινωνίας δουλεύει σιγά - σιγά μέσα από την αθλιότητα των διοργανώσεων... ωσπου να γίνει (το μεγαλείο) ένα ραγδαίο ρεύμα και να τους καταπιεί. ετσι γινόταν σε όλη την ιστορία ετσι θα γίνει και τώρα. Κ.Π.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License