Κολομβία: Η σκοτεινή πλευρά της κρίσης

To κείμενο αυτό αναφέρεται στην κατάσταση στην Kολομβία και περιλαμβάνεται στην ύλη του 11ου τεύχους του περιοδικού «Σήματα Kαπνού» που είναι υπό έκδοση. Eλπίζουμε να ενδιαφέρει...

Στην Κολομβία, ο δρόμος προς την ειρήνευση έχει αποδειχθεί δρόμος δύσβατος, δαιδαλώδης και επικίνδυνος. Όχι γιατί ο λαός της Κολομβίας δεν επιθυμεί κάποια ειρηνική διέξοδο στην κοινωνική και ένοπλη σύγκρουση που αντιμετωπίζει. Ούτε γιατί οι FARC-EP ή ο ELN δεν επιθυμούν την ειρήνη Π αντίθετα, οι εξεγερμένοι είναι εκείνοι που επανειλημμένα επέβαλαν τις ειρηνευτικές συνομιλίες στην κολομβιάνικη άρχουσα τάξη. Οι δυσκολίες προέρχονται από αλλού... Κατά τη διακυβέρνηση του Μπελισάριο Μπετανκούρ, ξεκίνησε μια διαδικασία διαλόγου που οδήγησε στην υπογραφή, στις 28/3/1984, συμφωνιών κατάπαυσης πυρός και ανακωχής (Acuerdos de La Uribe). Οι συμφωνίες αυτές οδήγησαν στη δημιουργία της Πατριωτικής Ένωσης, χιλιάδες μέλη και στελέχη της οποίας δολοφονήθηκαν μόλις πέρασαν στη νόμιμη πολιτική δράση. Από την εποχή εκείνη, οι FARC-EP δήλωναν ξεκάθαρα: «...Στον αγώνα για μια ειρήνη με δημοκρατία στην Κολομβία έχουμε αντιμέτωπες πολύ ισχυρές δυνάμεις που προσβλέπουν στον πόλεμο για να απομακρύνουν την πιθανότητα της εθνικής συμφιλίωσης. Εθνικά και ξένα συμφέροντα κινητοποιούν αυτές τις δυνάμεις που καταφεύγουν σε κάθε είδους προσχήματα για να τορπιλίσουν τον αγώνα για τη ειρήνη...». Μια και οι εχθροί της ειρήνης, όπως αναμενόταν άλλωστε, συνέχιζαν να υπονομεύουν κάθε διαδικασία ειρηνικής διεξόδου από την κρίση, οι FARC-EP προειδοποίησαν ακόμα μία φορά: «...Η ανακωχή, η ειρήνευση θα αποτελέσουν κατάκτηση των μαζών και όχι γενναιόδωρη παραχώρηση της ολιγαρχίας. Η επίτευξή τους δεν θα είναι εύκολη. Ούτε το χρηματοοικονομικό κεφάλαιο ούτε ο βορειοαμερικάνικος ιμπεριαλισμός θα αποκηρύξουν τόσο εύκολα τα πλεονεκτήματα της ασύδοτης εκμετάλλευσης της χώρας. Δεν θα επιτρέψουν στις δυνάμεις ασφαλείας ούτε στις ένοπλες δυνάμεις να αλλάξουν αντίληψη για τον εσωτερικό πόλεμο ή να εγκαταλείψουν το δόγμα εθνικής ασφάλειας. Χρειάζονται σκληροί και επίμονοι ταξικοί αγώνες στις πόλεις και την επαρχία, στη νομιμότητα και στην παρανομία, με εκλογές και ένοπλες μάχες, για να κατακτήσουμε νίκες, όπως η ανακωχή, απέναντι σε έναν αντίπαλο τόσο αιμοδιψή και απάνθρωπο...». Παρά τις προειδοποιήσεις, η ειρήνευση για μια ακόμα φορά έπεσε θύμα των προκλήσεων των εχθρών της. Τον Δεκέμβριο του 1990, ο τότε πρόεδρος της χώρας Σέσαρ Γκαβίρια Τρουχίγιο, με μια άγρια επίθεση στο μέρος όπου διέμεναν οι εκπρόσωποι των FARC-EP που συμμετείχαν στις συνομιλίες, έσπασε την ανακωχή τη στιγμή που ο λαός προσδοκούσε και οραματιζόταν τη συμφιλίωση. Η ίδια λογική ενός καθεστώτος που δρούσε ως εκπρόσωπος των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στη χώρα, δυναμίτισε τις συνομιλίες στο Καράκας της Βενεζουέλας, το 1991, και στην Τλαξκάλα του Μεξικού, το 1992, τις οποίες κατόρθωσε να επιβάλει το Συντονιστικό των αντάρτικων οργανώσεων «Σιμόν Μπολίβαρ» (Coordinadora Guerillera Simon Bolivar). Με τη δημόσια έναρξη της τρέχουσας διαδικασίας διαλόγου μεταξύ κυβέρνησης και FARC-EP, στις 7 Ιανουαρίου 1999, άρχισε ένα κρεσέντο προκλήσεων και υπονομεύσεων από πολλές πλευρές... Η ενεργός ανάμειξη των ΗΠΑ είναι πρόδηλη τόσο σε επίπεδο πολιτικών θεσμών όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. Η πρέσβειρα των ΗΠΑ Αnn Paterson πραγματοποιεί συνεχείς επισκέψεις σε στρατιωτικές μονάδες κάνοντας όλο και στενότερες τις σχέσεις με τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, ενώ δεν έχουν λείψει οι απειλές ενάντια σε δικαστές που διέκοψαν, σε κάποιες περιοχές, τους αεροψεκασμούς των φυτειών μετά από προσφυγές αγροτικών και ιθαγενικών οργανώσεων που κατήγγειλαν τις τοξικές τους συνέπειες σε περιβάλλον, καλλιέργειες και ανθρώπους. «Χωρίς αεροψεκασμούς δεν υφίσταται Σχέδιο Κολομβία» απειλεί, και πιέζει για ανάκληση των δικαστικών αποφάσεων. Η βαθύτερη ανησυχία, όμως, δεν αφορά τόσο τους αεροψεκασμούς όσο τον πακτωλό των δολαρίων που υπό τον μανδύα κάθε λογής βοήθειας προορίζεται για τους στρατιωτικούς της Κολομβίας καθώς και -φυσικά- τα προσχήματα και τις δεσμεύσεις που σχετίζονται με τη χορήγησή του! Δίωξη λαθρεμπορίου ναρκωτικών, ανθρώπινα δικαιώματα, σχέσεις στρατιωτικών-παραστρατιωτικών κ.λπ. Σε μερίδα του τύπου των ΗΠΑ, έχει ήδη ανακοινωθεί ότι η Γερουσία μελετά νομικούς μηχανισμούς για την αύξηση της στρατιωτικής βοήθειας και τη νόμιμη χρήση των πόρων του Σχεδίου Κολομβία ενάντια στα αντάρτικα της χώρας. Και σε μια κρίση ειλικρίνειας, ο πρεσβευτής της Κολομβίας στις ΗΠΑ αναγνωρίζει ότι ο πρόεδρος Παστράνα και ο ίδιος εδώ και μήνες πιέζουν για την υλοποίηση των παραπάνω! Και φυσικά για να αιτιολογηθούν και να παρουσιαστούν ως η... αναπόφευκτη διέξοδος, πρέπει να κατασκευαστούν οι προϋποθέσεις, ή να εφευρεθούν οι μύθοι! Οι επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας παίζουν το δικό τους χαρτί στην υπονόμευση του διαλόγου. Δεν πέρασε μέρα χωρίς κάποιο ανώτατο στέλεχος να εκτοξεύσει κατηγορηματικές αντιρρήσεις ενάντια στην αποστρατικοποιημένη ζώνη, στις FARC-EP, στον διάλογο, στην υπερβολική ανοχή και υποχωρητικότητα του προέδρου Παστράνα. Η δράση τους οδηγεί σε αξιοσημείωτα επίπεδα έντασης τον βρόμικο πόλεμο που διεξάγεται σε στενή συνεργασία με τις παραστρατιωτικές ομάδες: μαζικές σφαγές αγροτών και ιθαγενών και καταστολή οποιουδήποτε κινήματος. 115 δολοφονίες συνδικαλιστών ηγετών το 2000, 145 τον χρόνο που πέρασε (μία κάθε 3 ημέρες!), συνεχείς επιλεκτικές δολοφονίες μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος, της Πατριωτικής Ένωσης και του μαζικού κινήματος, 4.500 δολοφονίες τα τελευταία 15 χρόνια! Κατά την περίοδο 1997-2000, τα θύματα των μαζικών σφαγών έφτασαν από 1.128, το 1997, σε 2.564 το 2000, σε ένα σύνολο 548 περιπτώσεων μαζικών σφαγών, ενώ συγκροτούν τόμους οι καταγγελίες για τη στενότατη συνεργασία στρατού και παραστρατιωτικών. Οι FARC-EP δίνουν στη δημοσιότητα κατάλογο με τα νούμερα από τις στρατιωτικές ταυτότητες που βρέθηκαν να φορούν παραστρατιωτικοί που έπεσαν θύματα σε συμπλοκές με τους αντάρτες. Η κυβέρνηση σιωπά ή στην καλύτερη των περιπτώσεων βαφτίζει τους παραστρατιωτικούς «αθώους πολίτες»! Περίπου 30 εντάλματα σύλληψης κατά του Κάρλος Καστάνιο, επικεφαλής της παραστρατιωτικής οργάνωσης AUC, ο οποίος κατηγορείται για σφαγές, απαγωγές, βιαιοπραγίες και τρομοκρατικές ενέργειες, αραχνιάζουν στα αρχεία των οργάνων της «δικαιοσύνης» χωρίς ποτέ να εκτελούνται. Ο ίδιος κυκλοφορεί ελεύθερος και ο οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος στη χώρα γνωρίζει πολύ καλά πού βρίσκεται το κέντρο των επιχειρήσεών του και από πού προέρχονται οι πόροι συντήρησης των περίπου 8.000 παραστρατιωτικών μισθοφόρων. Εξάλλου το ομολογεί δημοσίως ο ίδιος. Από τους μεγαλεμπόρους ναρκωτικών! Η παραπληροφόρηση μέσα από όλα τα μέσα ενημέρωσης Πραδιόφωνο, τηλεόραση, τύποςΠ υπήρξε συνεχής και συστηματική τα τρία χρόνια λειτουργίας της αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης. Μέχρι πριν λίγες εβδομάδες, αρχές Ιανουαρίου, όταν ο διάλογος σχεδόν είχε διακοπεί οριστικά μετά την τελευταία μεγάλη κρίση στην οποία οδηγήθηκε, επώνυμοι και «έγκυροι» πολιτικοί αναλυτές των μεγάλων μέσων ενημέρωσης δήλωναν πως «εξακολουθούν να μη γνωρίζουν καλά-καλά ακόμα τι ζητούν οι αντάρτες», υποκρινόμενοι ότι αγνοούν την Κοινή Ατζέντα των συνομιλιών που έχουν συμφωνήσει η κυβέρνηση και οι FARC-EP. Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση είναι πιο κρίσιμη από ποτέ. Με αλλεπάλληλα εκβιαστικά τελεσίγραφα, η κυβέρνηση προσπάθησε να επιβάλει τη διακοπή των συνομιλιών, οι οποίες τελικά διασώθηκαν χάρη στη διαλλακτική στάση των FARC αλλά και κάτω από τη διεθνή πίεση. Ωστόσο, είναι πλέον μάλλον προφανές ότι μέχρι τις εκλογές της άνοιξης δεν θα έχουν υπάρξει κάποιες ριζικές εξελίξεις και ότι το μέλλον του διαλόγου θα περάσει στα χέρια της επόμενης κυβέρνησης. Ένας από τους επικρατέστερους υποψήφιους για την προεδρία, ο Άλβαρο Ουρίμπε, έχει καλέσει τις ΗΠΑ να παρέμβουν με (ακόμα πιο) άμεσο τρόπο στη σύγκρουση, καθώς θεωρεί πως η «σκληρή» αντιμετώπιση των ανταρτών είναι η μοναδική ενδεδειγμένη λύση. Οι πεποιθήσεις αυτές φαίνεται πως απηχούν και τη στάση των «γερακιών» του Πενταγώνου, οι απόψεις των οποίων για το θέμα της Κολομβίας κερδίζουν συνεχώς έδαφος στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Δυστυχώς, ένα εφιαλτικό σκηνικό επέμβασης των ΗΠΑ μετά από κλήση κάποιου θλιβερού προέδρου της Κολομβίας, δεν είναι πια τόσο μακρινή πιθανότητα... (Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ήταν πραγματικά συγκινητικές οι κορόνες που ακούστηκαν από πολλές πλευρές στο Πόρτο Αλέγκρε ενάντια στο Σχέδιο Κολομβία... Στην εποχή της πλαστικής πολιτικής, όμως, τα λόγια είναι τζάμπα, και όλες αυτές οι κορόνες έμοιαζαν τόσο θλιβερές όταν ανακοινωνόταν ο αποκλεισμός των FARC από το Πόρτο Αλέγκρε επειδή «είναι ένοπλη οργάνωση», ενώ ταυτόχρονα μάλιστα υπήρχε χώρος για διάφορους (άοπλους...) υποστηρικτές της εισβολής στο Αφγανιστάν. Φαίνεται πως κάποιοι πιστεύουν ότι η άμεση στρατιωτική εισβολή πρέπει να αντιμετωπίζεται με φόρουμ και συζητήσεις σε αμφιθέατρα, και κρίμα που δεν είχαν ειδοποιήσει επ’ αυτού τους Βιετναμέζους που πολέμησαν την εισβολή των ΗΠΑ και οι οποίοι -αν ο πόλεμος του Βιετνάμ συνέβαινε σήμερα- θα είχαν αποκλειστεί, βεβαίως, και αυτοί από το χαρούμενο Πόρτο Αλέγκρε... Να μη μιλήσουμε δε για τον Τσε, πριν γίνει μπλουζάκι που σίγουρα θα φορούσαν κάποιοι από αυτούς που αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας την ένοπλη άμυνα των FARC απέναντι στη βία του κολομβιάνικου κράτους και των ΗΠΑ. Άλλωστε, όπως ευθαρσώς δηλώθηκε, αν οι Ζαπατίστας είχαν κάνει αίτηση συμμετοχής, θα είχαν αποκλειστεί και αυτοί...)

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License