Ένας απολογισμός του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ

Ένας απολογισμός του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ...

Ένας απολογισμός του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ Τελικά ο Στέντιλε, ο ηγέτης του MST (κινήματος των χωρίς γη), είχε δίκιο: Το 2ο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ ήταν μια μεγάλη γιορτή. Ένα μεγάλο φεστιβάλ που αποτέλεσε βήμα προς τα εμπρός του κινήματος ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, Ένα διεθνιστικό πανηγύρι, από το οποίο όμως δεν έλειψαν μερικά σοβαρά κακώς κείμενα. Ο απολογισμός του ΠΚΦ είναι θετικός γιατί: α) Απέδειξε ότι το αντιπαγκοσμιοποιητικό ρεύμα έχει μεγάλη μαζικότητα, ισχυρή αντοχή απέναντι σε μια εξαιρετικά αρνητική συγκυρία, καθώς και ανοδική δυναμική. Πάνω από εξήντα χιλιάδες άνθρωποι παρακολούθησαν τις εργασίες του Φόρουμ (από περίπου τέσσερις χιλιάδες συλλογικότητες), δηλαδή τέσσερις φορές παραπάνω από πέρσι. Και δεν είναι τυχαίο ότι οι πιο μεγάλες αντιπροσωπείες ήταν αυτές της Ιταλίας και της Αργεντινής. β) Κατέδειξε ότι το κίνημα απαντάει στο βασικό ζήτημα της συγκυρίας: τον πόλεμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο ντοκουμέντο που υπέγραψαν εκατοντάδες οργανώσεις που συμμετείχαν στο Φόρουμ, το κίνημα ορίζει βασικούς του στόχους την παγκοσμιοποίηση και τον πόλεμο και ότι στη συζήτηση που προηγήθηκε τονίστηκε από όλους η ανάγκη αντίστασης. Αυτός ο αντιπολεμικός τόνος σηματοδοτεί την ριζοσπαστικοποίηση και το βάθεμα της πολιτικοποίησης του κινήματος. Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι στην αντίστοιχη περσινή διακήρυξη απουσίαζε η παραμικρή αναφορά στην επίθεση ενάντια στη Νέα Γιουγκοσλαβία. γ) Έδωσε την ευκαιρία σε πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις από όλον τον κόσμο να καταλήξουν σε σημαντικές αποφάσεις. Η πρώτη είναι ότι η «συνέλευση των κινημάτων» που διαμόρφωσε το γνωστό ντοκουμέντο (το μόνο κείμενο που βγήκε από το Πόρτο Αλέγκρε) θα αποκτήσει και αυτόνομη λειτουργία. Συγκεκριμένα, όσοι υπέγραψαν το κείμενο (και όποιοι άλλοι ενδιαφέρονται) θα ξανασυναντηθούν είτε τον Ιούνιο στη Ρώμη είτε τον Αύγουστο στο Γιοχάνεσμπουργκ. Η ανάγκη για μια πρακτική και παραγωγική (σε σχέση με το Φόρουμ) διαδικασία οδήγησε σε αυτήν την απόφαση. Παράλληλα, η συνέλευση των ευρωπαϊκών συλλογικοτήτων συμφώνησε στη διοργάνωση του 1ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Ιταλία το τέλος του 2002 (το δεύτερο θα γίνει στη Γαλλία το 2003). Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού φόρουμ εντάσσεται στη γενικότερη απόφαση για τη συγκρότηση ηπειρωτικών φόρουμ, προπαρασκευαστικών του ΠΚΦ. Έχω την αίσθηση ότι αν διασφαλίσουμε την πολιτική ανεξαρτησία του φόρουμ και αν υιοθετήσουμε μια ανοιχτή διαδικασία που θα εκφράσει τις ζωντανές δυνάμεις του κινήματος, τότε το αποτέλεσμα θα είναι θετικό. Δυστυχώς από το ΠΚΦ δεν έλειψαν τα παρατράγουδα. Η ταχύτατη σοσιαλδημοκρατικοποίηση του ΡΤ (κόμματος των εργαζομένων της Βραζιλίας) καθώς και η καθεστωτική λογική των ηγεσιών ορισμένων ευρωπαϊκών οργανώσεων προκάλεσαν στο Φόρουμ απαράδεκτες καταστάσεις. Η παρουσία εκπροσώπων από κυβερνήσεις που συμμετείχαν στον πόλεμο (έστω και αν δεν προσκλήθηκαν από την οργανωτική επιτροπή) αποτέλεσε πρόκληση για ένα κίνημα που αντιτίθεται σθεναρά στην «αντιτρομοκρατική» σταυροφορία. Η συμβολική κατάληψη της αίθουσας του κοινοβουλευτικού φόρουμ (με πρωτοβουλία της ιταλικής αντιπροσωπείας) και το γιαούρτωμα της γαλλίδας υπουργού νεότητας (και γραμματέα του γαλλικού ΚΚ) δεν πρέπει να εκπλήσσουν κανένα. Επιπλέον ο σκανδαλώδης αποκλεισμός των FARC (του λαϊκού αντάρτικου της Κολομβίας) και βασκικών οργανώσεων, έρχονται σε σύγκρουση με τον ανοιχτό και ενωτικό χαρακτήρα του κινήματος και εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για την αντιπροσωπευτικότητα και τις σκοπιμότητες της οργανωτικής επιτροπής. Σε ό,τι αφορά την αντιπροσωπεία της Διεθνούς Δράσης, νομίζω ότι ο απολογισμός είναι θετικός. Και, σχετικά, μαζική παρουσία είχαμε, και δυναμικά συμμετείχαμε στα βασικά δρώμενα. Πρέπει, όμως, να ξανακοιτάξουμε τον τρόπο λειτουργίας μας ώστε τα βάρη της δουλειάς να επιμερίζονται ισότιμα. Τελειώνοντας, οφείλω να ομολογήσω ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδοθεί σε ένα άρθρο το κλίμα γιορτής, η ατμόσφαιρα χαράς, συναδέλφωσης και διεθνισμού του Φόρουμ. Έτσι είναι αναπόφευκτο ο απολογισμός να μένει λειψός. Το βέβαιο είναι ότι το κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και τον πόλεμο είναι ακμαίο και ισχυρό. Και γι’ αυτό παρατηρούνται οι προσπάθειες καπηλείας και χειραγώγησης του. Γιάννης Αλμπάνης

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License