Porto Alegre II - Call of social movements

Resistance to neoliberalism, war and militarism: for peace and social justice - στα αγγλικά το τελικό κείμενο του Πόρτο Αλέγκρε (ακολουθεί μετάφραση στα ελληνικά). Παρά τις όποιες βάσιμες κριτικές το Κοινωνικό Φόρουμ 2, ωριμάζει, δυναμώνει και επεκτείνει την ατζέντα, τις μελλοντικές παγκόσμιες δράσεις και τα αιτήματά του, καταλήγοντας σε ένα κείμενο - πλατφόρμα για τα πολύμορφα κοινωνικά κινήματα όλου του κόσμου. Αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν...

Porto Alegre II Call of social movements Resistance to neoliberalism, war and militarism: for peace and social justice ____________________________________________________________ 1) In the face of continuing deterioration in the living conditions of people, we, social movements from all around the world, have come together in the tens of thousands at the second World Social Forum in Porto Alegre. We are here in spite of the attempts to break our solidarity. We come together again to continue our struggles against neoliberalism and war, to confirm the agreements of the last Forum and to reaffirm that another world is possible. 2) We are diverse - women and men, adults and youth, indigenous peoples, rural and urban, workers and unemployed, homeless, the elderly, students, migrants, professionals, peoples of every creed, colour and sexual orientation. The expression of this diversity is our strength and the basis of our unity. We are a global solidarity movement, united in our determination to fight against the concentration of wealth, the proliferation of poverty and inequalities, and the destruction of our earth. We are living and constructing alternative systems, and using creative ways to promote them. We are building a large alliance from our struggles and resistance against a system based on sexism, racism and violence, which privileges the interests of capital and patriarchy over the needs and aspirations of people. 3) This system produces a daily drama of women, children, and the elderly dying because of hunger, lack of health care and preventable diseases. Families are forced to leave their homes because of wars, the impact of 'big development,' landlessness and environmental disasters, unemployment, attacks on public services and the destruction of social solidarity. Both in the South and in the North, vibrant struggles and resistance to uphold the dignity of life are flourishing. 4) September 11 marked a dramatic change. After the terrorist attacks, which we absolutely condemn, as we condemn all other attacks on civilians in other parts of the world, the government of the United States and its allies have launched a massive military operation. In the name of the 'war against terrorism,' civil and political rights are being attacked all over the world. The war against Afghanistan, in which terrorists methods are being used, is now being extended to other fronts. Thus there is the beginning of a permanent global war to cement the domination of the US government and its allies. This war reveals another face of neoliberalism, a face which is brutal and unacceptable. Islam is being demonized, while racism and xenophobia are deliberately propagated. The mass media is actively taking part in this belligerent campaign which divides the world into 'good' and 'evil'. The opposition to the war is at the heart of our movement. 5) The situation of war has further destabilised the Middle East, providing a pretext for further repression of the Palestinian people. An urgent task of our movement is to mobilise solidarity for the Palestinian people and their struggle for self-determination as they face brutal occupation by the Israeli state. This is vital to collective security of all peoples in the region. 6) Further events also confirm the urgency of our struggles. In Argentina the financial crisis caused by the failure of IMF structural adjustment and mounting debt precipitated a social and political crisis. This crisis generated spontaneous protests of the middle and working classes, repression which caused deaths, failure of governments, and new alliances between different social groups. With the force of 'cacerolazos' and 'piquetes,' popular mobilisations have demanded their basic rights of food, jobs and housing. We reject the criminalisation of social movements in Argentina and the attacks against democratic rights and freedom. We also condemn the greed and the blackmail of the multinational corporation supported by the governments of the rich countries. 7) The collapse of the multinational Enron exemplifies the bankruptcy of the casino economy and the corruption of businessmen and politicians, leaving workers without jobs and pensions. In developing countries this multinational engaged in fraudulent activities and its projects pushed people off their land and led to sharp increases in the price of water and electricity. 8) The United States government, in its efforts to protect the interests of big corporations, arrogantly walked away from negotiations on global warming, the antiballistic missile treaty, the Convention on Biodiversity, the UN conference on racism and intolerance, and the talks to reduce the supply of small arms, proving once again that US unilateralism undermines attempts to find multilateral solutions to global problems. 9) In Genoa the G8 failed completely in its self-assumed task of global government. In the face of massive mobilisation and resistance, they responded with violence and repression, denouncing as criminals those who dared to protest. But they failed to intimidate our movement. 10) All this is happening in the context of a global recession. The neoliberal economic model is destroying the rights, living conditions and livelihoods of people. Using every means to protect their 'share value,' multinational companies lay off workers, slash wages and close factories, squeezing the last dollar from the workers. Governments faced with this economic crisis respond by privatising, cutting social sector expenditures and permanently reducing workers rights. This recession exposes the fact that the neoliberal promise of growth and prosperity is a lie. 11) The global movement for social justice and solidarity faces enormous challenges: its fight for peace and collective security implies confronting poverty, discriminations, dominations and the creation of an alternative sustainable society. Social movements energetically condemn violence and militarism as a means of conflict resolution; the promotion of low intensity conflicts and military operations in the Colombia Plan as part of the Andes regional initiative, the Puebla Panama plan, the arms trade and higher military budgets, economic blockades against people and nations especially against Cuba and Iraq, and the growing repression against trade unions, social movements, and activists. We support the trade unions and informal sector worker struggles as essential to maintain working and living conditions, the genuine right to organise, to go on strike, to negotiate collective agreements, and to achieve equality in wages and working conditions between women and men. We reject slavery and the exploitation of children. We support workers struggles and the trade union fights against casualisation, subcontracting of labour and lay offs, and demand new international rights for the employees of the multinational companies and their affiliates, in particular the right to unionise and space for collective bargaining. Equally we support the struggles of farmers and peoples organisations for their rights to a livelihood, and to land, forests and water. 12) Neoliberal policies create tremendous misery and insecurity. They have dramatically increased the trafficking and sexual exploitation of women and children. Poverty and insecurity creates millions of migrants who are denied their dignity, freedom, and rights. We therefore demand the right of free movement; the right to physical integrity and legal status of all migrants. We support the rights of indigenous peoples and the fulfillment of ILO article 169 in national legal frameworks. 13) The external debt of the countries of the South has been repaid several times over. Illegitimate, unjust and fraudulent, debt functions as an instrument of domination, depriving people of their fundamental human rights with the sole aim of increasing international usury. We demand unconditional cancellation of debt and the reparation of historical, social, and ecological debts. The countries demanding repayment of debt have engaged in exploitation of the natural resources and the traditional knowledge of the South. 14) Water, land, food, forests, seeds, culture and people s identities are common assets of humanity for present and future generations. It is essential to preserve biodiversity. People have the right to safe and permanent food free from genetically modified organisms. Food sovereignty at the local, national, regional level is a basic human right; in this regard, democratic land reforms and peasants' access to land are fundamental requirements. 15) The meeting in Doha confirmed the illegitimacy of the WTO. The adoption of the 'development agenda' only defends corporate interests. By launching a new round, the WTO is moving closer to its goal of converting everything into a commodity. For us, food, public services, agriculture, health and education are not for sale. Patenting must not to be used a weapon against the poor countries and peoples. We reject the patenting and trading of life forms. The WTO agenda is perpetuated at the continental level by regional free trade and investment agreements. By organizing protests such as the huge demonstrations and plebiscites against FTAA, people have rejected these agreements as representing a recolonisation and the destruction of fundamental social, economical, cultural and environmental rights and values. 16) We will strengthen our movement through common actions and mobilizations for social justice, for the respect of rights and liberties, for quality of life, equality, dignity and peace. We are fighting for: - democracy: people have the right to know about and criticize the decisions of their own governments, especially with respect to dealings with international institutions. Governments are ultimately accountable to their people. While we support the establishment of electoral and participative democracy across the world, we emphasise the need for the democratisation of states and societies and the struggles against dictatorship. - - the abolition of external debt and reparations.- against speculative activities: we demand the creation of specific taxes such as the Tobin Tax, and the abolition of tax havens.- the right to information - - women s rights, freedom from violence, poverty and exploitation. - - against war and militarism, against foreign military bases and interventions, and the systematic escalation of violence. We choose to privilige negotiation and non violent conflict resolution. We affirm the right for all the people to ask international mιdiation, with the participation independant actors from the civil society. - - the rights of youth, their access to free public education and social autonomy, and the abolition of compulsory military service. - - the self determination of all peoples, especially the rights of indigenous peoples. In the years to come, we will organise collective mobilisations such as: in 2002: 8 March: International women s day 17 April: International day of peasant s struggle. 1 May: labour day. 7 October: world day for the homeless. 12 October: cry of the excluded. 16 October: world food day.Other global mobilisations will take place : 15 - 16 March: Barcelona (Spain), summit of the EU. 18 - 22 March: Monterrey (Mexico), United Nations Conference on Financing for Developement. 17 - 18 May: Madrid (Spain), summit of Latin America, Caribbean and Europe. May, Asia Development Bank Annual Meting, Shanghai China 1 May: 'International day of action against militarism and peace' end of May, 4th preparatory meeting for the World Summit on Sustainable Development, Indonesia June: Roma (Italy), world food summit; 22 -23 June: Sevilla EU summit July: Toronto and Calgary(Canada), G8 summit. 22 July: USA campaign against Coca Cola September: Johannesburg (South Africa), Rio+10. September, Asia Europe Meeing (ASEM), Copenhagen October: Quito (Ecuador), Social continental forum 'A new integration is possible' November: Cuba, 2nd Hemispheric meeting against FTAA December: Copenhagen (Denmark), summit of EU. In 2003: April: Buenos Aires (Argentina), summit of the FTAA. June: Thessaloniki EU Summit June, France, G8 WTO, IMF and World Bank will meet somewhere, sometime. And we will be there!

από Αρίστος 08/02/2002 3:46 μμ.


Συγγνώμη για τυχόν λάθη, το έκανα βιαστικά! Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Πόρτο Αλέγκρε ΙΙ Κάλεσμα των κοινωνικών κινημάτων Αντίσταση στο νεοφιλελευθερισμό, τον πόλεμο και το μιλιταρισμό. Για την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη ____________________________________________________________ 1) Παρά την συνεχή επιδείνωση στους όρους διαβίωσης των ανθρώπων και λαών, κοινωνικά κινήματα απ΄όλο τον πλανήτη, συγκεντρωθήκαμε κατά δεκάδες χιλιάδες στο δεύτερο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε. Είμαστε εδώ παρά τις προσπάθειες να σπάσει η αλληλεγγύη μας. Συγκεντρωθήκαμε ξανά για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τον πόλεμο, να επιβεβαιώσουμε τις συμφωνίες του τελευταίου φόρουμ και να επιβεβαιώσουμε ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. 2) Είμαστε διαφορετικοί - γυναίκες και άνδρες, ενήλικοι και νεολαία, γηγενείς λαοί, αγροτικός και αστικός, εργαζόμενοι και άνεργοι, άστεγοι, ηλικιωμένοι, σπουδαστές, μετανάστες, επαγγελματίες, λαοί κάθε θρησκείας, χρώματος και σεξουαλικού προσανατολισμού. Η έκφραση αυτής της ποικιλομορφίας είναι η δύναμή μας και η βάση της ενότητάς μας. Είμαστε ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης, που ενοποιείται με βάση την αποφασιστικότητά μας να παλεψουμε ενάντια στη συγκέντρωση του πλούτου, τον πολλαπλασιασμό της ένδειας και των ανισοτήτων, και την καταστροφή της γης μας. Ζούμε και κατασκευάζουμε εναλλακτικά συστήματα και χρησιμοποιούμε δημιουργικούς τρόπους για να τα προαγάγουμε. Χτίζουμε μια μεγάλη συμμαχία από τους αγώνες μας και την αντίσταση ενάντια σε ένα σύστημα που βασίζεται στο σεξισμό, το ρατσισμό και τη βία, και το οποίο πριμοδοτεί τα προνόμια κεφαλαίου και της πατριαρχίας πέρα από τις ανάγκες και τις φιλοδοξίες των ανθρώπων. 3) Αυτό το σύστημα παράγει ένα καθημερινό δράμα γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων, λόγω θανάτων από την πείνα, την έλλειψη υγειονομικής περίθαλψης και αποτρέψιμων νόσωνς. Οι οικογένειες αναγκάζονται για να αφήσουν τα σπίτια τους λόγω των πολέμων, τον αντίκτυπο της "μεγάλης ανάπτυξης," την έλλειψη και καταλήστευση των γαιών και τις περιβαλλοντικές καταστροφές, την ανεργία, τις επιθέσεις στις δημόσιες υπηρεσίες και την καταστροφή της κοινωνικής αλληλεγγύης. Και στο Νότο και στο Βορρά, ακμάζουν οι ζωηρροί αγώνες και η αντίσταση να υποστηριχτεί η αξιοπρέπεια της ζωής . 4) Η 11 Σεπτεμβρίου επέφερε μια δραματική αλλαγή. Μετά τις τρομοκρατικές επίθεση, που καταδικάζουμε απολύτως, δεδομένου ότι καταδικάζουμε όλες τις άλλες επιθέσεις στους πολίτες σε άλλα μέρη του κόσμου, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και οι σύμμαχοί της έχουν προωθήσει μια ογκώδη στρατιωτική επιχείρηση. Στο όνομα του "πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία," τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα δέχονται επίθεση σε όλο τον κόσμο. Ο πόλεμος ενάντια στο Αφγανιστάν, στο οποίο χρησιμοποιούνται τρομοκρατικές μέθοδοι , επεκτείνεται τώρα σε άλλα μέτωπα. Κατά συνέπεια διαφαίνεται η αρχή ενός μόνιμου παγκόσμιου πολέμου που θα εδραιώσει την κυριαρχία της αμερικανικής κυβέρνησης και των συμμάχων της. Αυτός ο πόλεμος αποκαλύπτει ένα άλλο πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού, ένα πρόσωπο βάναυσο και απαράδεκτο. Το Ισλάμ δαιμονοποιείται, ενώ ο ρατσισμός και η ξενοφοβία διαδίδονται σκόπιμα. Τα μαζικά μέσα συμμετέχουν ενεργά σε αυτήν την εμπόλεμη εκστρατεία που διαιρεί τον κόσμο σε "καλό" και "κακό". Η αντίσταση στον πόλεμο αποτελεί τον πυρήνα του κινήματός μας. 5) Η κατάσταση του πολέμου έχει αποσταθεροποιήσει περαιτέρω τη Μέση Ανατολή, παρέχοντας την πρόφαση για την περαιτέρω καταστολή του παλαιστινιακού λαού. Επείγον καθήκον για το κίνημά μας είναι να κινητοποιήσουμε την αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό και τον αγώνα τους για αυτοδιάθεση, καθώς αυτός υφίστατται τη βάναυση κατοχή του ισραηλινού κράτους. Αυτό έχει ζωτική σημασία για τη συλλογική ασφάλεια όλων των λαών στην περιοχή. 6) Τα περαιτέρω γεγονότα επιβεβαιώνουν επίσης την επείγουσα ανάγκη των προσπαθειών μας. Στην Αργεντινή η οικονομική κρίση που προκλήθηκε από την αποτυχία της δομικής ρύθμισης από το ΔΝΤ και του συσσωρευόμενου χρέους πυροδότησε μια κοινωνική και πολιτική κρίση. Αυτή η κρίση γέννησε τις αυθόρμητες διαμαρτυρίες των μέσων και εργαζόμενων κλάσεων, την καταστολή που προκάλεσε θανάτους, την πτώση κυβερνήσεων, και νέες συμμαχίες μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Με την δύναμη των cacerolazos (κατσαρολάδων!) και piquetes (πικετάδων;) οι λαϊκές κινητοποιήσεις έχουν απαιτήσει τα βασικά δικαιώματά τουςσε τροφή, εργασία και κατοικία. Απορρίπτουμε την ποινικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων στην Αργεντινή και τις επιθέσεις ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελευθερία. Καταδικάζουμε επίσης την πλεονεξία και τον εκβιασμό των πολυεθνικών εταιρειών που υποστηρίζοντααι από τις κυβερνήσεις των πλούσιων χωρών. 7) Η κατάρρευση του πολυεθνικού Enron δίνει ένα καλόπαράδειγμα για τηνα ποτυχία της οικονομίας «χαρτοπαικτικών λεσχών» (ΣτΜ εννοεί τις χρηματιστηριακές κομπίνες) και τη διαφθορά επιχειρηματιών και πολιτικών, που αφήνουν τους εργαζομένους χωρίς εργασίες και συντάξεις. Στις αναπτυσσόμενες χώρες οι πολυεθνικές που έχουν εμπλακεί σε απατεωνίστικες δραστηριότητες και τα προγράμματά τους έχουν διώξει ανθρώπους από τα εδάφη τους και έχουν οδυγήσει σε απότομες αυξήσεις στην τιμή του ύδατος και της ηλεκτρικής ενέργειας. 8) Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, στις προσπάθειές της να προστατεύσει τα ενδιαφέροντα των μεγάλων εταιριών, αποχώρησε αλαζονικά από τις διαπραγματεύσεις για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τη συνθήκη αντιβαλλιστικών βλημάτων, τη σύμβαση σχετικά με τη βιοποικιλότητα, τη διάσκεψη των Η.Ε σχετικά με το ρατσισμό και την αδιαλλαξία, και τις συζητήσεις για μείωση της παραγωγής των μικρών όπλων, ααποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η αμερικανική μονομέρεια υπονομεύει τις προσπάθειες να βρεθούν πολύπλευρες λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα. 9) Στη Γένοβα, οι G8 απέτυχαν εντελώς στο καθήκον που μόνοι τους ανέλαβαν να δημιουργήσουν παγκόσμια κυβέρνησής. Ενόψει των ογκωδών κινητοποιήσεων και της αντίστασης αποκρίθηκαν με τη βία και την καταστολή, καταγγέλλοντας ως εγκληματίες εκείνους που τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν. Αλλά απέτυχαν να εκφοβίσουν το κίνημά μας. 10) Όλα αυτά συμβαίνουν στα πλαίσια μιας παγκόσμιας ύφεσης. Το νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο καταστρέφει τα δικαιώματα, τους όρους διαβίωσης και τους τρόπους ζωής των λαών. Χρησιμοποιώντας κάθε μέσο να προστατεύσουν τη "αξία της μετοχής τους," οι πολυεθνικές επιχειρήσεις απολύουν εργαζομένους, περικόπτουν τις αμοιβές και κλείνουν τα εργοστάσια, ξεζουμίζοντας ακόμα το τελευταίο δολάριο από τους εργαζομένους. Οσες κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με αυτήν την οικονομική κρίση, αντααποκρίνονται με ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές κοινωνικών δαπανών και με μόνιμη περιστολή των εργατικών δικαιωμάτων. Αυτή η ύφεση αποκαλύπτει πως η νεοφιλελεύθερη υπόσχεση της ανάπτυξης και της ευημερίας είναι ένα ψέμα. 11) Το παγκόσμιο κίνημα για την κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη αντιμετωπίζει τις τεράστιες προκλήσεις: η πάλη του για την ειρήνη και τη συλλογική ασφάλεια απαιτεί να αντιμετωπίσουμε την ένδεια, τις διακρίσεις, τις κυριαρχίες και τη δημιουργία μιας εναλλακτικής βιώσιμης κοινωνίας. Τα κοινωνικά κινήματα καταδικάζουν δραστήρια τη βία και το μιλιταρισμό ως μέσο επίλυσης κρίσεων. Καταδικάζουν την προώθηση των χαμηλής έντασης συγκρούσεων και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο σχέδιο «Κολομβία» ως τμήμα της περιφερειακής πρωτοβουλίας των Ανδεων, το σχέδιο «Πουέμπλα Παναμά», το εμπόριο όπλων και τους όλο και υψηλότερους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς, τους οικονομικούς αποκλεισμούς ενάντια στους ανθρώπους και τα έθνη ειδικά ενάντια στην Κούβα και το Ιράκ, και την αυξανόμενη καταστολή ενάντια στα συνδικάτα, τα κοινωνικά κινήματα και τους ενεργούς πολίτες. Υποστηρίζουμε τα εργατικά συνδικάτα και τις προσπάθειες εργαζομένων στη μαύρη οικονομία ως ουσιαστικές για την εξασφάλιση συνθηκών εργασίας και διαβίωσης, για το γνήσιο δικαίωμα της οργάνωσης, της απεργίας της διαπραγμάτευσης για συλλογικές συμβάσεις και να επιτευχθεί η ισότητα σε αμοιβές και όρους εργασίας μεταξύ των γυναικών και των ανδρών. Απορρίπτουμε τη σκλαβιά και την εκμετάλλευση των παιδιών. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες εργαζομένων και τους αγώνες των συνδικάτων ενάντια στην ελαστικότητα της απασχόλησης, υπεργολαβία της εργασίας και τις απολύσεις και απαιτούμε νέα διεθνή δικαιώματα για τους υπαλλήλους των πολυεθνικών επιχειρήσεων και των θυγατρικών τους, και ιδιαίτερα το δικαίωμα του συνδικαλισμού και την ευχέρεια για συλλογική διαπραγμάτευση. Εξίσου υποστηρίζουμε τις προσπάθειες των αγροτών και των λαϊκών οργανώσεων για τα δικαιώματά τους σε οικονομικούς πόρους, και στο έδαφος, τα δάση και το ύδωρ. 12) Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές δημιουργούν τεράστια δυστυχία και αβεβαιότητα. Έχουν αυξήσει εντυπωσιακά την κίνηση και τη σεξουαλική εκμετάλλευση των γυναικών και των παιδιών. Η ένδεια και η αβεβαιότητα δημιουργούν εκατομμύρια των μεταναστών που χάνουν την αξιοπρέπεια, την ελευθερία, και τα δικαιώματά τους. Εμείς επομένως ζητούμε το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης το δικαίωμα στη φυσική ακεραιότητα και τη νομική αποκατάσταση όλων των μεταναστών. Υποστηρίζουμε τα δικαιώματα των γηγενών λαών και την εκπλήρωση του άρθρου 169 του ILO στα εθνικά νομικά πλαίσια. 13) Το εξωτερικό χρέος των χωρών του Νότου έχει ξεπληρωθεί εδώ και πολλά χρόνια. Παράνομο, άδικο και ψευδές, το χρέος λειτουργεί ως όργανο της κυριαρχίας, που στερεί τους ανθρώπους από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους με το μόνο σκοπό της διογκούμενη διεθνή τοκογλυφία. Εμείς ζητούμε την άνευ όρων ακύρωση του χρέους και την αποκατάσταση των ιστορικών, κοινωνικών, και οικολογικών χρεών. Οι χώρες που απαιτούν την αποπληρωμή του χρέους επιδίδονται στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και της παραδοσιακής γνώσης του Νότου. 14) Το ύδωρ, το έδαφος, τα τρόφιμα, τα δάση, οι σπόροι, ο πολιτισμός και οι ταυτότητες των λαών είναι κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας για τις παρούσες και μελλοντικές γενιές. Είναι ουσιαστικό να συντηρηθεί η βιοποικιλότητα. Οι λαοί έχουν δικαίωμα σε ασφαλή και διαρκή διατροφή, απαλλαγμένη από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Ο έλεγχος των αποθεμάτων τροφίμων σε τοπικό, εθνικό και περιφερειακό επίπεδο είναι ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Εν προκειμένω, οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις εδάφους και η πρόσβαση των αγροτών στο έδαφος αποτελούν θεμελιώδεις απαιτήσεις. 15) Η συνεδρίαση στη Doha επιβεβαίωσε την παρανομία του ΠΟΕ. Η υιοθέτηση της «ημερήσιας διάταξης ανάπτυξης» μόνο υπερασπίζει τα εταιρικά συμφέροντα. Με την προώθηση ενός νέου κύκλου, ο ΠΟΕ κινείται πιό κοντά στο στόχο του να μετατρέψει τα πάντα σε προϊόντα. Για μας, τα τρόφιμα, οι δημόσιες υπηρεσίες, η γεωργία, η υγεία και η εκπαίδευση δεν είναι για πώληση. Η κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα όπλο ενάντια στις φτωχές χώρες και τους λαούς. Απορρίπτουμε την κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και τις εμπορικές συναλλαγές των μορφών ζωής. Η ημερήσια διάταξη του ΠΟΕ διαιωνίζεται στο ηπειρωτικό επίπεδο από τις περιφερειακές ελεύθερες συμφωνίες εμπορίου και επενδύσεων. Με την οργάνωση διαμαρτυριών όπως οι τεράστιες διαδηλώσεις και τα δημοψηφίσματα ενάντια στο FTAA, οι άνθρωποι έχουν απορρίψει αυτές τις συμφωνίες ως δείγματα νεοαποικιοκρατίας και καταστροφής των θεμελιωδών κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών δικαιωμάτων και των αξιών. 16) Θα ενισχύσουμε το κίνημά μας μέσω των κοινών ενεργειών και των κινητοποιήσεων για την κοινωνική δικαιοσύνη, για το σεβασμό των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, για την ποιότητα της ζωής, την ισότητα, την αξιοπρέπεια και την ειρήνη. Παλεύουμε για: -- δημοκρατία: οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν και να επικρίνουν τις αποφάσεις των κυβερνήσεών τους, ειδικά όσον αφορά τις συναλλαγές με τα διεθνή ιδρύματα. Οι κυβερνήσεις είναι τελικά υπεύθυνες απέναντι στους λαούς τους. Ενώ υποστηρίζουμε την καθιέρωση της εκλογικής και συμμετοχικής δημοκρατίας πέρα από τον κόσμο, υπογραμμίζουμε την ανάγκη για τον εκδημοκρατισμό των κρατών και των κοινωνιών και τους αγώνες ενάντια στις δικτατορίες. - -την κατάργηση του εξωτερικού χρέους και των αποζημιώσεων - ενάντια στις κερδοσκοπικές δραστηριότητες: εμείς ζητάμε την θέσπιση συγκεκριμένων φόρων όπως ο φόρος Tobin, και την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων - το δικαίωμα στην πληροφόρηση - - δικαιώματα γυναικών, ελευθερία από τη βία, ένδεια και εκμετάλλευση. - - ενάντια στον πόλεμο και το μιλιταρισμό, ενάντια στις ξένες στρατιωτικές βάσεις και τις επεμβάσεις, και τη συστηματική κλιμάκωση της βίας. Επιλέγουμε το πλεονέκτημα της διαπραγμάτευσης και τη μη βίαιη επίλυση των κρίσεων. Επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα όλων των λαών να ζητούν διεθνή μεσολάβηση, με τη συμμετοχή ανεξάρτηων παραγότων από την κοινωνία των πολιτών - - τα δικαιώματα της νεολαίας, της πρόσβασής της στην ελεύθερη δημόσια εκπαίδευση και την κοινωνική αυτονομία, και την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. - - τον αυτοπροσδιορισμό όλων των λαών, ειδικά τα δικαιώματα των γηγενών λαών. Στα χρόνια που έρχονται, θα οργανώσουμε συλλογικές κινητοποιήσεις όπως: το 2002: 8 Μαρτίου: Διεθνής ημέρα της γυναίκας 17 Απριλίου: Διεθνής ημέρα του αγώνα των αγροτών s. 1η Μαϊου: ημέρα εργασίας. 7 Οκτωβρίου: παγκόσμια ημέρα για τους αστέγους. 12 Οκτωβρίου: η κραυγή των αποκλεισμένων. 16 Οκτωβρίου: παγκόσμια ημέρα τροφίμων Αλλες παγκόσμιες κινητοποιήσεις που θα πραγματοποιηθούν: 15 - 16 Μαρτίου: Βαρκελώνη (Ισπανία), σύνοδος κορυφής της ΕΕ. 18 - 22 Μαρτίου: Μοντερέι (Μεξικό), Ηνωμένα Έθνη Συνέδριο για χρηματοδότηση της ανάπτυξης 17 - 18 Μαϊου: Μαδρίτη (Ισπανία), σύνοδος κορυφής της λατινικής Αμερικής, της Καραϊβικής και της Ευρώπης. Τον Μάιος, ετήσια συνάντηση της Αναπτυξιακής Ασιατικής Τράπεζας στη Σαγγάη Κίνα 1 Μαίου «Διεθνής ημέρα δράσης για το τέλος μιλιταρισμού και την ειρήνη» τέλος Μαϊου, 4η προπαρασκευαστική συνάντηση για την παγκόσμια σύνοδο κορυφής για τη βιώσιμη ανάπτυξη, Ινδονησία Ιούνιος: Ρώμη (Ιταλία), παγκόσμια σύνοδος κορυφής για τα τρόφιμα 22 -23 Ιουνίου: Σύνοδος κορυφής της ΕΕ στη Σεβίλλη Ιούλιος : Τορόντο και Κάλγκαρι (Καναδάς), G8 σύνοδος κορυφής. 22 Ιουλίου: ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΉ εκστρατεία ενάντια στην Κόκα κόλα Σεπτέμβριος: Γιοχάνεσμπουργκ (Νότια Αφρική), Rio+10. Σεπτέμβριος: συνάντηση Ασίας-Ευρώπης (ASEM), Κοπεγχάγη Οκτώβριος: Κουίτο (Ισημερινός), Κοινωνικό Ηπειρωτικό Φόρουμ "μια νέα ολοκλήρωση είναι πιθανή" Νοέμβριο: Κούβα, 2η ημισφαιρική συνεδρίαση ενάντια στο FTAA Δεκέμβριος: Κοπεγχάγη (Δανία), σύνοδος κορυφής της ΕΕ. Το 2003: Απρίλιος: Μπουένος Αιρες (Αργεντινή), σύνοδος κορυφής του FTAA. Ιούνιος: η σύνοδος κορυφής της ΕΕ στη Θεσσαλονίκης Ιούνιος, Γαλλία , G8 ΠΟΕ, ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα θα συναντηθούν κάπου, κάποτε. Και θα είμαστε εκεΐ!

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License