Βραζιλιάνοι συνδικαλιστές κατά του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ (Πόρτο Αλέγκρε)

Με κείμενο τους βραζιλιάνοι συνδικαλιστές τα χώνει στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ (WSF) που διεξάγεται στο Πόρτο Αλέγκρε, στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, στην ATTAC και άλλους συμμετέχοντες.

Ανοιχτή επιστολή στα μέλη συνδικαλιστικών οργανώσεων και στους ακτιβιστές που συμμετέχουν Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ 2002 στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας:

Είναι δυνατό να δοθεί ανθρώπινο πρόσωπο στην παγκοσμιοποίηση και τον πόλεμο;

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Εμείς, τα κάτωθι υπογεγραμμένα μέλη συνδικαλιστικών οργανώσεων θέλουμε να ανοίξουμε ένα διάλογο μαζί σας. Ζούμε σε μια φοβερή κατάσταση σε όλο τον κόσμο. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ κάτω από την κάλυψη των Ηνωμένων Εθνών, χρησιμοποιεί τις μισητές τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, για να εντείνει μια πολιτική ατζέντα "παρατεταμένου, πλήρης κλίμακας πολέμου" -όπως δήλωσε ο ίδιος ο Bush. Είναι ένας πόλεμος που ξεκίνησε με το βομβαρδισμό του Αφγανιστάν και απέχει πολύ από τη λήξη του.

Στη γειτονική Αργεντινή, οι άνθρωποι -μετά από χρόνια κυβερνήσεων που είχαν υποταχθεί στις προσταγές του ΔΝΤ και εφάρμοσαν τις πολιτικές της ιδιωτικοποίησης, αφανισμού των δικαιωμάτων των εργατών και αιμορραγίας του έθνους για να αποπληρώσουν το εξωτερικό χρέος- κατέφυγαν στους δρόμους και έριξαν την "κεντρο-αριστερή" κυβέρνηση του Fernando De la Rua. Έκαναν σαφές ότι ήθελαν ένα τέλος στις πολιτικές που βύθισαν εκατομμύρια Αργεντινών σε δυστυχία και πείνα -όλα στο όνομα του "εκσυγχρονισμού", των "αναγκών της παγκοσμιοποίησης", των κριτηρίων του περιφερειακού συμφώνου ελεύθερου εμπορίου του Mercosul και την προετοιμασία της χώρας για τη FTAA (Περιοχή Ελευθέρου Εμπορίου Αμερικανικής Ηπείρου)!

Σε αυτήν την νέα κατάσταση, οι "δυνάμεις που εξουσιάζουν τον κόσμο" -δηλαδή οι πολυεθνικές, οι οικονομικοί κερδοσκόποι, τα διεθνή οικονομικά ιδρύματα, όπως ο ΠΟΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, και όλες οι κυβερνήσεις στην υπηρεσία τους- έχει κηρύξει έναν οικονομικό και πολιτικό πόλεμο ενάντια στους εργαζομένους, ενάντια στις οργανώσεις τους και ενάντια στους λαούς. Ο στόχος τους είναι να χρησιμοποιήσουν τα τραγικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου για να ανακαλέσουν όλα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις που αποσπάσθηκαν μέσω οδυνηρού αγώνα από εργαζόμενους και καταπιεσμένους λαούς. Ο στόχος τους είναι να καταστρέψουν και το παραμικρό εμπόδιο στην εκ μέρους τους λεηλασία των φυσικών λεηλασιών και αχαλίνωτη αναζήτηση κέρδους και εκμετάλλευσης.

Οι αγώνες αντίστασης ενάντια σε αυτές τις πολιτικές καμμένης γης ζητούν επιτακτικά την ενότητα των εργαζόμενων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο -από το Βορρά μέχρι το Νότο και από την Ανατολή μέχρη τη Δύση. Απαιτείται ο ενωμένος αγώνας των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων λαών για να σταματήσει αυτή η επίθεση πολέμου και καταστροφής, που οδηγεί τον κόσμο στο χείλος της βαρβαρότητας. Μόνο μέσω τέτοιου ενωμένου αγώνα για την προάσπιση των δικαιωμάτων και των κερδών των εργαζόμενων ανθρώπων θα είναι δυνατό να καταγραφεί μια πρόοδος για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Από τη μεριά μας, αυτή η αναζήτηση ενότητας στη δράση για να υπερασπίσουμε και να προωθήσουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι αυτό που ώθησε χιλιάδες συνδυκαλιστές και ακτιβιστές από την υφήλιο να συμμετέχουν στο δεύτερο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ (WSF) στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας.

Αλλά η πραγματικότητα του WSF ανταποκρίνεται σε αυτήν την προσδοκία; Το WSF προσφέρει μια πρόοδο για αυτόν τον αγώνα; Θέλουμε να θέσουμε μερικές ερωτήσεις εδώ για το WSF και σας προσκαλούμε, αδελφοί και αδελφές μας, να εξάγετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Η Παγίδα της Αστικής Κοινωνίας

Το WSF έχει αυτοπαρουσιαστεί, από την έναρξή του, ως φόρουμ για την "αστική κοινωνία". Η ίδια η έννοια της "αστικής κοινωνίας", που είναι πολύ δημοφιλής τον τελευταίο καιρό, διαγράφει τα σύνορα μεταξύ των κοινωνικών τάξεων που υπάρχουν στην κοινωνία. Πώς, για παράδειγμα, είναι δυνατό να περιλάβουμε στην ίδια κατηγορία της "αστικής κοινωνίας" και τους εκμεταλλευόμενους και τους εκμεταλλευτές, τα αφεντικά και τους εργάτες, τους καταπιεστές και τους καταπιεζόμενους -για να μην αναφερθούμε στις εκκλησίες, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και αντιπροσώπους της κυβέρνησης και του ΟΗΕ;

Η οργανωτική επιτροπή του WSF στη Βραζιλία περιλαμβάνει οργανώσεις όπως η Βραζιλιάνικη Ένωση Εργοδοτών για τους Πολίτες (CIVES) και η Βραζιλιάνικη Ένωση ΜΚΟ (ABONG). Περιστοιχίζονται στην επιτροπή από άλλες οντότητες, οι οποίες συνδέονται με τους αγώνες εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων -όπως η CUT [Ενοποιημένη Ομοσπονδία Εργατών] και το MST [Κίνημα Ακτημόνων Αγροτών]. Δεν είναι αυτή η οργανωτική επιτροπή από μόνη της έκφραση των πολιτικών της "αστικής κοινωνίας" -δηλαδή, από την προσπάθεια να ομαδοποιήσει στο ίδιο στρατόπεδο συμφέροντα που είναι στην πραγματικότητα αντιφατικά και διαμετρικά αντίθετα;

Ας πάρουμε το παράδειγμα της εκστρατείας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων που περιλαμβάνονται στο βραζιλιάνικο Εργατικό Κώδικα, την οποία διεξάγουμε εμείς στο βραζιλιάνικο συνδικαλιστικό κίνημα. Η CUT έχει εκδώσει κάλεσμα για προετοιμασία γενικής απεργίας το Μάρτη του 2002 για να αποτραπεί η έγκριση του νόμου 4583 από τον υπουργό Dornelles. Είναι σαφές ότι η CUT είναι αποφασισμένη να προχωρήσει με το απεργιακό κάλεσμα, αν το απαιτήσουν οι καταστάσεις.

Τι σκέφτονται τα αυτοαποκαλούμενα "προοδευτικά αφεντικά" για αυτά τα εργατικά δικαιώματα; Τι σκέφτονται οι ΜΚΟ -οι οποίες και ασκούν και προάγουν τον "εθελοντισμό" και άλλες μορφές αβέβαιης και μη καθορισμένης νομικά εργασίας- για αυτά τα εργατικά δικαιώματα; Δεν αντικαθιστούν πράγματι όλες αυτές οι δουλείες που "δημιουργούνται" από τις ΜΚΟ τις δουλειές στις δημόσιες επιχειρήσεις και υπηρεσίες, σύμφωνα με τις πολιτικές που εφαρμόζονται από τον [Βραζιλιάνο πρόεδρο] Fernando Henrique Cardoso κατ' εντολή του ΔΝΤ;

Οι πολιτικές της "αστικής κοινωνίας" είναι επίσημα σήμερα οι πολιτικές της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ποιο είναι το περιεχόμενο αυτών των πολιτικών; Βγάλτε το συμπέρασμα μόνοι σας. Η Έκθεση Παγκόσμιας Ανάπτυξης 2000/2001 της Παγκόσμιας Τράπεζας το θέτει ως εξής:

"Είναι κατάλληλο για τα οικονομικά ιδρύματα να χρησιμοποιήσουν τα μέσα τους... για να αναπτύξουν ένα ανοιχτό και κανονικό διάλογο με τις οργανώσεις της αστικής κοινωνίας, κυρίως εκέινων που αντιπροσωπεύουν τους φτωχούς... Ο κοινωνικός κατακερματισμός μπορεί να μετριαστεί συμφιλιώνοντας τις ομάδες σε επίσημα και ανεπίσημα φόρουμ και διοχετεύοντας την ενεργητικότητά τους σε πολιτικές διαδικασίες αντί για ανοικτή σύγκρουση."

Θα μπορούσε να είναι σύμπτωση ότι ανάμεσα στις χρηματοδοτικές πηγές του WSF μπορεί κανείς να βρει το Ίδρυμα Ford ή ότι το web site της Παγκόσμιας Τράπεζας προωθεί το Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε;

Ποιος είναι ο ρόλος των ΜΚΟ

Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, ΜΚΟ θα συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός (που θα διεξαχθεί φέτος στη Νέα Υόρκη)καθώς επίσης και στο WSF στο Πόρτο Αλέγκρε. Ποιος είναι ο ρόλος που αποδίδουν εκείνοι που ελέγχουν τις διοικητικές κορυφές της παγκόσμιας οικονομίας στις ΜΚΟ;

Στο επίσημο έγγραφο της Παγκόσμιας Τράπεζας με τον τίτλο "Η Παγκόσμια Τράπεζα και η Αστική Κοινωνία", μπορεί κανείς να διαβάσει: "περισσότερα από το 70% των υποστηριζόμενων από την Παγκόσμια Τράπεζα έργων που εγκρίθηκαν το 1999 περιλάμβαναν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και την αστική κοινωνία κατά κάποιον τρόπο".

Υπάρχει μια λαϊκή παροιμία που λέει "αυτός που πληρώνει τον αυλητή ορίζει τη μελωδία". Η Παγκόσμια Τράπεζα, όπως ξέρουμε, είναι μέρος της αγίας τριάδας της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, παράλληλα με το ΔΝΤ και τον ΠΟΕ. Θα ήταν δυνατό αυτά τα ιδρύματα να είναι "ουδέτερα" και να μην εκφράζουν τα συμφέροντα του παγκόσμιου καπιταλισμού; Ας δούμε αυτό το συγκεκριμένο παράδειγμα: Η Διεθνής Επιτροπή του WSF συναντήθηκε στο Κατάρ, την πρωτεύουσα της Σενεγάλης, την 31η Οκτώβρη και 1η Νοέμβρη του 2001. Η ENDA-Τρίτος Κόσμος [ΣτΜ: ENDA= Δράση Περιβαλλοντικής Ανάπτυξης], η οποία είναι μια ΜΚΟ που οικοδομούσε το WSF στην Αφρική, φιλοξένησε και οργάνωσε αυτή τη συνάντηση προγραμματισμού του WSF. Ποιες είναι οι πολιτικές της ENDA;

Σύμφωνα με τα έγγραφά της, η ENDA πιστεύει ότι "το να απαγορεύεις την παιδική εργασία πρόκειται να στερήσει από τα παιδιά, όπως και τις οικογένειές τους, από ένα σημαντικό μέσο επιβίωσης". Η ENDA βεβαιώνει ότι "είναι απαραίτητο να λάβει υπόψη την κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα και, επομένως, να παλεψει για τα δικαιώματα των εργαζομένων παιδιών".

Αυτή η θέση της ENDA είναι σε ανοιχτή αντίφαση με τις θέσεις της CUT και του διεθνούς εργατικού κινήματος, που καλούν για την κατάργηση της παιδικής εργασίας και την υποχρεωτική εκπαίδευση μέχρι την ηλικία των 15 όλων των παιδιών. Η θέση για τα παιδιά είναι στο σχολείο! Αλλά όχι μόνο υπερασπίζεται η ENDA την παιδική εργασία, αλλά συμμετέχει ενεργά στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου συστήματος ύδρευσης, κατασκευάζοντας φρεάτια και δεξαμενές και χρεώνοντας τους χρήστες για την παροχή νερού (πηγή: "ENDA: Νερό και Αστική Φτώχεια").

Τι γίνεται με το φόρο Τόμπιν και την ATTAC;

Στο όνομα του James Tobin, νικητή του βραβείου Νόμπελ Οικονομικών και ένθερμου υπερασπιστή του εταιρικού "ελεύθερου εμπορίου", δημιουργήθηκε μια Ένωση για τη Φορολόγηση των Χρηματιστικών Συναλλαγών υπέρ των Πολιτών (ATTAC) -πρώτα στη Γαλλία (1998) και μετά σε διεθνή κλίμακα. Ανάμεσα στους σκοπούς της είναι η καθιέρωση του φόρου Τόμπιν, που θα δημιουργούσε ένα φόρο μεταξύ 0.05 και 0.1 τοις εκατό στις διεθνείς οικονομικές συναλλαγές. Τα συλλεχθέντα χρήματα θα εξυπηρετούσαν τη δημιουργία ένα "διεθνές κεφάλαιο" για να βοηθηθεί "η ανάπτυξη και ο αγώνας ενάντια στη φτώχεια".

Όπως είναι ευρέως γνωστό, η ATTAC είναι σήμερα ένας από τους βασικούς ιδρυτές και διοργανωτές του WSF στο Πόρτο Αλέγκρε. Ο φόρος Τόμπιν, από τη μεριά του, έχει κερδίσει την υποστήριξη ανθρώπων τόσο "εξεχόντων", όπως ο πολυδισεκατομμυριούχος και κερδοσκόπος George Soros, ο βραζιλιάνος πρόεδρος Fernando Henrique Cardoso, κ.ά.

Τώρα, αν υπήρχε ένας φόρος για ρηματοδοτήσει ένα διεθνές "κεφάλαιο" για να βοηθήσει τους φτωχούς, θα σκεφτόταν κανείς ότι όσο μεγαλύτερη η οικονομική κερδοσκοπία, τόσο το καλύτερο -επειδή ένα τέτοιο "κεφάλαιο" θα είχε περισσότερους πόρους. Αυτή η λογική δεν είναι παρατραβηγμένη.

Πέραν αυτού, μαζί με το φόρο Τόμπιν, η ATTAC είναι αφοσιωμένη και σε άλλα εγχειρήματα. Προτείνει να "αλλάξουμε τον κόσμο" υπό το σύνθημα "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός" μέσω "καλύτερου ελέγχου στην παγκοσμιοποίηση". Αλλά είναι εφικτό να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να αμφισβητήσουμε τις θεμελιώδεις παραγωγικές σχέσεις, χωρίς να αμφισβητήσουμε την ιδιωτική ιδιοκτησία των σημαντικών παραγωγικών μέσων; Είναι ένας άλλος κόσμος εφικτός με έναν ελάχιστο φόρο Τόμπιν να βοηθά τον "έλεγχο της παγκοσμιοποίησης";

Ο Bernard Cassen, πρόεδρος της ATTAC Γαλλίας και διευθυντής της Le Monde Diplomatique, μιας εφημερίδας που ελέγχεται από τον επιχειρηματικό όμιλο της εφημερίδας Le Monde, δήλωσε στο ιδρυτικό συνέδριο της ATTAC Γερμανίας (19-21 Οκτώβρη 2001) ότι "ο Πρόεδρος Μπους έκανε βήματα στην κατεύθυνση των προτάσεων της ATTAC μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Είναι σαφές ότι έχουμε ακόμα μακρύ δρόμο. Αλλά είναι απαραίτητο να το σημειώσουμε αυτό... Ο κ. Μπους είναι τώρα κατά των φορολογικών καταφυγίων. Καταχωρούμε αυτό το γεγονός. Ο Μπους έχει πλησιάσει τις θέσεις μας σχετικά με το ρόλο του κράτους, επενδύοντας 120 δισεκατομμύρια δολάρια στην οικονομία... Αγκάλιασε τη θέση μας για την ακύρωση του χρέους, αν και το κάνει για δικούς του λόγους. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, μόλις ακύρωσαν το χρέος του Πακιστάν, κάτι που αποδεικνύει ότι είναι εφικτό να ακυρωθεί το χρέος."

Ο Μπους ξεκίνησε μόλις μία από τις μεγαλύτερης κλίμακας επιθέσεις ενάντια στους εργαζόμενους ανθρώπους, περιλαμβάνοντας το μαζικό βομβαρδισμό του Αφγανιστάν, και όμως, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ATTAC Γαλλίας, ο Μπους πλησιάζει τις θέσεις της ATTAC. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον.

"Ένας κόσμος χωρίς πόλεμο είναι εφικτός"

Υπό αυτόν τον τίτλο, μια ειδική συνεδρίαση του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ θα αφιερωθεί "σε έναν κόσμο χωρίς πόλεμο". Σύμφωνα με την πρόταση των οργανωτών, αυτή η συνεδρίαση "επιδιώκει να φέρει τους κοινωνικούς ή/και θεσμικούς αντιπροσώπους των περιοχών που πραγματοποιούνται πόλεμοι πραγματοποιούνται μαζί με τους παραλήπτες βραβείων Νόμπελ Ειρήνης σε μια κοινή προσπάθεια να στρέψουν την σκέψη στη φύση των πολέμων και να προσδιοριστούν οι δυνατότητες εκπόνησης ειρηνευτικών σχεδίων". Οι ακόλουθες "περιοχές" θα συζητηθούν: Παλαιστίνη, Κασμίρ, Χώρα των Βάσκων, Κολομβία και Τσιάπας. Παραδόξως, ο βομβαρδισμός του Αφγανιστάν δεν θα είναι μέρος της ατζέντας. Πώς είναι δυνατό για το "ενθουσιώδη και παρατεταμένο" πόλεμο που ξεκίνησε από τον Μπους -σήμερα στο Αφγανιστάν και αύριο ενδεχομένως στο Ιράκ ή τη Σομαλία- να μην είναι μέρος της συζήτησης σε αυτό το σημείο!

Η Παλαιστίνη -που αντιμετωπίζει αυτήν την περίοδο μια δραματική κατάσταση, με το Κράτος του Ισραήλ να επιτίθεται σε όλα τα μέτωπα σε ανοιχτό πόλεμο- θα συζητηθεί, με στόχο "την εκπόνηση ειρηνευτικού σχεδίου". Αλλά ποια είναι η προέλευση της τρέχουσας κατάστασης στην Παλαιστίνη; Είναι οι συμφωνίες του Όσλο, που υποστηρίχθηκαν από τις ΗΠΑ (υπό τον Κλίντον) και νομιμοποιήθηκαν στη συνέχεια από τον ΟΗΕ ως "ειρηνευτικό σχέδιο". Αυτές οι συμφωνίες δημιούργησαν ένα ψευδο-Παλαιστινιακό "κράτος" (η Παλαιστινιακή Αρχή, η έδρα της οποίας βομβαρδίζεται τώρα), το οποίο ήταν μόνο μια συσσώρευση των μικροσκοπικών αποκαλούμενων παλαιστινιακών εδαφών που περιβλήθηκαν από το Κράτος του Ισραήλ.

Μιλώντας για "τα βραβεία Νόμπελ Ειρήνης", ήταν οι συμφωνίες του Όσλο που έδωσαν εκείνο το βραβείο για τον Γιασέρ Αραφάτ και για τον ισραηλινό ηγέτη εκείνο τον καιρό: τον Σιμόν Πέρες. Στην πραγματικότητα, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, έχει τιμηθεί επίσης με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, ίσως σε αναγνώριση του ρόλου που έπαιξε ο ΟΗΕ διαπράττωντας τη γενοκτονία στη Ρουάντα -ή ήταν για το εμπάργκο που επέβαλε ο ΟΗΕ στο Ιράκ, ή ακόμα καλύτερα για την κάλυψη που παρείχε ο ΟΗΕ στα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία;

"Συμμετοχική δημοκρατία" και "συμμετοχικός προϋπολογισμός"

Η Παγκόσμια Τράπεζα δημιούργησε μόλις ένα διεθνές τμήμα επιφορτισμένο με την επιτήρηση της "συμμετοχικής δημοκρατίας" σε 26 χώρες. Έχει επίσης μεταφράσει, δημοσιεύσει και διανείμει το βιβλίο "Ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός: Η Εμπειρία του Πόρτο Αλέγκρε, γραμμένο από τους Tarso Genro [πρώην δήμαρχο του Πόρτο Αλέγκρε] και Ubirata de Souza. Είναι αυτό απλά ανιδιοτελής προπαγάνδα της παγκόσμιας τράπεζας; Ή, αντίθετα, δεν ενσωματώνουν στην πραγματικότητα οι διαδικασίες "συμμετοχικής δημοκρατίας" και "συμμετοχικού προϋπολογισμού" την προαναφερόμενη στρατηγική της "διοχέτευσης ενεργητικότητας" προς αποφυγή της "ανοιχτής σύγκρουσης";

Όλα τα έγγραφα που προέκυψαν από το πρώτο WSF του Πόρτο Αλέγκρε συζητούν τις εμπειρίες "πρότυπο" της "συμμετοχικής δημοκρατίας" που έχει υπάρξει στη πρωτεύουσα Rio Grande do Sul. Το δεύτερο WSF συνεχίζει στην ίδια γραμμή. Ανάμεσα στη λίστα των συνεδριάσεων του WSF υπάρχει μία με τον τίτλο "Παγκόσμιος Συμμετοχικός Προϋπολογισμός" (τίποτα περισσότερο ή λιγότερο), που οργανώνεται από τον Κυβερνήτη του Rio Grande do Sul "με τη συμμετοχή κινήσεων των πολιτών".

Αλλά πώς λειτουργεί στην πραγματικότητα ο "συμμετοχικός προϋπολογισμός"; Στην ανυποψίαστη φωνή του συντονιστή της στην πόλη του Sao Paulo, σημαίνει ένα "φίλτρο για τις λαϊκές διεκδικήσεις"!

Μόνο ένα μικρό μέρος των δημοτικών προϋπολογισμών -στην περίπτωση του Πόρτο Αλέγκρε το ποσό φτάνει το 17%- καθορίζεται για συζήτηση και κατανομή από τις συναθροίσεις των αντιπροσώπων των λαϊκών οργανώσεων (το συμβούλιο του "συμμετοχικού προϋπολογισμού"). Αυτές οι συναθροίσεις καθορίζουν πώς πρέπει να τεθούν οι προτεραιότητες για την εκταμίευση αυτών των περιορισμένων κεφαλαίων. (Ο όγκος των δημοτικών χρημάτων του προϋπολογισμού είναι άθικτος, δεδομένου ότι έχουν δεσμευτεί για την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους και άλλων δαπανών.) Δεδομένου ότι οι πόροι είναι περιορισμένοι, υπάρχει συνεχής διαμάχη μεταξύ ομάδων ακτιβιστών για το πώς πρέπει να τεθούν οι προτεραιότητες. Οι σύμβουλοι του "συμμετοχικού προϋπολογισμού" αναγκάζονται να επιλέξουν τι προτιμούν: τη δημιουργία ενός σχολείου ή μιας κλινικής, πεζοδρόμια στους δρόμους ή κέντρα παιδικής φροντίδας, κ.λπ. Έτσι η ευθύνη για τη ΜΗ ικανοποίηση των αιτημάτων του πληθυσμού μετατοπίζεται... πάνω στις πλάτες των ίδιων των συμμετεχόντων στο "συμμετοχικό προϋπολογισμό".

Τώρα, ποιος συμμετέχει στους "συμμετοχικούς προϋπολογισμούς"; Η απάντηση είναι η "αστική κοινωνία." Στην περίπτωση μιας συνάθροισης "συμμετοχικού προϋπολογισμού" στο δήμο Camacua, ένας επιχειρηματίας έστειλε τους αντιπροσώπους "του" ως αντιπροσώπους και κέρδισε περίπου το 70% των ψήφων για να δώσει προτεραιότητα στη πεζοδρόμηση ενός δρόμου -προς ζημία όλων των άλλων αιτημάτων!

Είναι αυτό, όπως οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται, "μια καινοτόμος μορφή δημοκρατίας"; Ή, αντίθετα, δεν είναι μια παγίδα που επιδιώκει να προσδεχτεί τα λαϊκά κινήματα και τις ενώσεις στην εφαρμογή των σχεδίων αυστηρότητας των κυβερνήσεων των πόλεων, καθιστώντας τους με τον τρόπο αυτό υπεύθυνους για τις "επιλογές" που αναπόφευκτα κάνουν ανιστόρητη ζημιά στα άλλα λαϊκά κινήματα και ενώσεις;

Και ποια επινόηση της κοινωνίας βρίσκεται πίσω από αυτόν τον "συμμετοχικό προϋπολογισμό"; Είναι αυτή της κοινωνίας χωρίς συγκρούσεις, χωρίς αντιφάσεις, που βασίζεται στη "συναίνεση μεταξύ ίσων". Αλλά δεν είναι αυτό το αντίθετο της δημοκρατίας, που απαιτεί την αναγνώριση ότι στην κοινωνία υπάρχουν συγκρουόμενα συμφέροντα, όπως και την αναγνώριση του δικαιώματος των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων στην ανεξάρτητη οργάνωση ενώπιον του κράτους και των εκμεταλλευτών;

Ποια θα ήταν, για παράδειγμα, η συμμετοχή ενός συνδικάτου εργαζομένων δημοσιών υπηρεσιών στον "συμμετοχικό προϋπολογισμό"; Δεν υπάρχει έλλειψη φωνών που λένε ότι τα συνδικάτα "πρέπει να μάθουν να λειτουργούν στις επιτροπές συνεργασίας εργατών-διοίκησης" και επομένως πρέπει να προσέλθουν σε τέτοια "συμμετοχικά" φόρουμ. Είναι λογικό να αναμένεται ότι ο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος θα επεδίωκε βελτιώσεις σε μισθούς και συνθήκες ως προτεραιότητα. Αλλά η ένωση ιδιοκτητών σπιτιών μπορεί να θέλει φωτισμό στη γειτονιά τους. Αντί να κατευθύνουν τα αιτήματά τους για λαϊκή ισχύ και να κινητοποιηθούν για να τα ικανοποιήσουν μέσω συλλογικής δράσης, θα αντιπαραταχθούν στις συναθροίσεις του "συμμετοχικού προϋπολογισμού". Πολλοί από σας έχουν συμμετάσχει σε τέτοιες συναθροίσεις. Δεν είναι αυτό που λέμε η πλήρης αλήθεια;

Αδελφοί και αδελφές:

Εμείς, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι συνδυκαλιστές, θα συμμετάσχουμε στη Συνδυκαλιστική και Λαϊκή Συνάθροιση που κάλεσε η CUT στο Πόρτο Αλέγκρε την 1η Φλεβάρη για να συζητήσουμε και να προετοιμάσουμε τη Γενική Απεργία τον προσεχή Μάρτη. Αλλά δεν θα συμμετάσχουμε στα πάνελ, τις ομάδες εργασίας και τις επίσημες συνεδριάσεις του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ.

Δεν θα είμαστε εκεί επειδή είμαστε πεπεισμένοι ότι η υπεράσπιση των οργανώσεων που έχουν δημιουργήσει οι εργαζόμενοι για να αγωνιστούν ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση είναι αντιφατική με την πολιτική της "αστικής κοινωνίας" -που διαλύει τα όρια κοινωνικής τάξης. Είναι αντιφατική, επιπλέον, με την πολιτική της "παροχής ανθρώπινου προσώπου στην παγκοσμιοποίηση" -που, όπως ξέρουμε, δεν είναι ένα φαινόμενο της φύσης, αλλά μάλλον το προϊόν του παγκόσμιου καπιταλισμού. "Η παγκοσμιοποίηση" εξ ορισμού απαιτεί την καταστροφή των εργασιακών χώρων μας, των εργασιών μας και των δικαιωμάτων μας. Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση έχει καταστρέψει έθνη, δημοκρατία και την κυριαρχία των φτωχών. Δεν μπορεί να "εξανθρωπιστεί".

Εμείς, που επιβεβαιώνουμε την ανάγκη να προασπίσουμε τα συνδικάτα ως όργανα της πάλης της εργατικής τάξης, αρνούμαστε οποιαδήποτε νομιμοποίηση ή εξουσιοδότηση στις ΜΚΟ να μιλούν εκ μέρους των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Δεν ισχυριζόμαστε ότι είμαστε οι μόνοι κάτοχοι της αλήθειας. Θέλουμε απλά να διατυπώσουμε τη δική μας οπτική γωνία -που είναι μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας. Υποβάλλουμε με σεβασμό αυτές τις θέσεις υπόψη όλων των αδελφών μας στον αγώνα.

Μπορείτε να βασιστείτε σε μας ως μαχητές στον αγώνα κατά του πολέμου και της εκμετάλλευσης, στην προάσπιση των κοινωνικών και εργατικών δικαιωμάτων, ενάντια στην απελευθέρωση της αγοράς, στην προάσπιση της συνδικαλιστικής ανεξαρτησίας και της δημοκρατίας! Μπορείτε να βασιστείτε σε μας στον αγώνα ενάντια στη FTAA και για την απόσυρση της Βραζιλίας από τις διαπραγματεύσεις για την εφαρμογή της! Μπορείτε να βασιστείτε σε μας για τον αγώνα κατά της ιδιωτικοποίησης και για την υπεράσπιση των δημόσιων υπηρεσιών! Μπορείτε να βασιστείτε σε μας για την προετοιμασία της Γενικής για να σταματήσουμε την καταστροφή των εργασιακών δικαιωμάτων μας και να επιβάλλουμε την ήττα στις κυβερνήσεις του Fernando Henrique Cardoso και του ΔΝΤ.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

2 Γενάρη 2002

(Η μετάφραση βασίζεται σε αγγλική μετάφραση του αρχικού κειμένου που δημοσιεύτηκε αρχικά στο Indymedia Νέας Υόρκης και αναδημοσιεύεται σε A-Infos και Infoshop.)

από papous 01/02/2002 10:22 πμ.


οι βραζιλιάνοι αγωνιστές λένε τα πράγματα με το όνομα τους. ο καπιταλισμός δεν καλλωπίζεται ούτε μεταλλάζεται,αλλά καταστρέφεται!!!το φόρουμ του ΠΟΡΤΟ-ΑΛΕΓΚΡΕ δίνει πάτημα στα αφεντικά να παρουσιάζουν ψευτοδημοκρατικό προσωπείο με την συναίνεση των διάφορων αριστεροδιακοσμητών!!!! μία είναι η λύση - αγνοήστε τους!!!!

από Αρίστος 01/02/2002 3:44 μμ.


Λίγα μόνο σχόλια παρακάτω έχει ήδη αρχίσει η συζήτηση. Το Πόρτο Αλέγκρε δεν πρόκειται, έτσι κι αλλιώς, να πάρει αποφάσεις. Είναι πάντως σκόπιμο να διαβάσουμε τα κείμενα που έχουν μαζευτεί (υπέρ και κατά) και να περιμένουμε την λήξη των "εργασιών" σε ΝΥ και ΠΑ. Υπενθυμίζω το άρθρο των δύο σημαντικών αστικών εφημερίδων, που τραβάει ένα καραμπινάτο γλύψιμο σε ΠΑ και προσπαθεί να προσεταιριστεί ("διαίρει και βασίλευε") τους εκεί παρόντες. Η τακτική είναι απλή: καταδίκαζε τους διαδηλωτές της ΝΥ και παίνευε τους "συνέδρους" του ΠΑ. Αν μάλιστα αντί για το Πόρτο Αλέγκρε, η συνάντηση γινόταν ακόμα μακρύτερα, στην Ανταρκτική ίσως, ίσως μερικές εταιρείες να κερνούσαν και εισιτήρια για να πάμε εκεί κάτω. Πέρα από πλάκα, όμως, μήπως αυτό το "γλύψιμο" δείχνει και κάτι άλλο; Το άγχος των νεο-φιλελεύθερων απέναντι στο συντονισμό και την δικτύωση των (όποιων) αντιπολιτευόμενων;

από @punk 02/02/2002 1:50 πμ.


Εγώ, τουλάχιστον, δεν χρειάζεται να εντρυφήσω στον αστικό τύπο για να καταλάβω τι παίζεται στην Νέα Υόρκη -που σαμποτάρεται από το Πόρτο Αλλέγκρε όπως πέρσι σαμποταρίστηκε το Νταβός- και τι παίζεται στο Πόρτο Αλλέγκρε, το οποίο εκθειάζεται από τα ΜΜΕ επειδή ακριβώς σαμποτάρει το παγκόσμιο κίνημα και κινείται στη "σωστή γραμμή" της ταξικής συνδιαλλαγής με τα παγκόσμια αφεντικά. Κι άσε τους "αλήτες" του Σηάτλ, της Πράγας, του Νταβός, του Γκέτεμποργκ, της Γένοβας, της Νέας Υόρκης να φωνάζουν ...και να ματώνουν. Όσο για το κείμενο των βραζιλιάνων εργαζόμενων, έξοχο για την ταξικότητα του, δεν βλέπω και μεγάλη δυνατότητα ή διάθεση έστω να αντικρουστεί στην καταλυτική κριτική του για το ρόλο του Φόρουμ και της λεγόμενης "κοινωνίας των πολιτών", της καταγέλαστης ΑΤΤΑC και της απατηλής "συμμετοχικής δημοκρατίας", κ.ο.κ. Καλή διασκέδαση στους "αγωνιστές" του Πόρτο Αλλέγκρε κι ελπίζω τα αδέρφια μας εκεί όχι μόνο να τους φερμάρουν τα EURO, αλλά να τους πλακώσουν και στα γιαούρτια.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License