--Ο μύθος του '21--

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο Μαρτίου της αντιεξουσιαστικής επιθεώρησης Black Out

[Το κείμενο που ακολουθεί δεν διεκδικεί καμιά ιστορική πρωτιά και φυσικά δεν επιχειρεί να ξαναγράψει την ιστορία της εξεγέρσεως του 1821. Επιδιώκει απλά να θίξει τον αντιδραστικό ρόλο κάποιων κοινωνικών ομάδων οι οποίες από την επίσημη ιστοριογραφία προβάλονται ψευδώς και σκοπίμως ως πρωτοπόρες, και να αναδείξει, εν μέρει τουλάχιστον, ποιος ήταν ο πραγματικός εκμεταλλευτής και κατά ποιων ξεσηκώθηκαν οι καταπιεσμένοι ραγιάδες. Η συγγραφή του βασίστηκε στην σύνθεση αποσπασμάτων από δύο εξαιρετικά βιβλία, με αρκετά διαφορετική μεταξύ τους προσέγγιση στο θέμα του επαναστατικού υποκειμένου. Τα βιβλία αυτά είναι: - «Η κοινωνική σημασία της επαναστάσεως του 1821» του Γιάννη Κορδάτου εκδ. επικαιρότητα - «Κυριαρχία Και Κοινωνικοί Αγώνες Στον Ελλαδικό Χώρο» της Ομάδας Ενάντια Στη Λήθη, εκδ. Αναρχική Αρχειοθήκη 1996] Ο μύθος της εθνικής επαναστάσεως του 1821 «Ο πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης ήταν απαραβίαστος, αφορολόγητος και αμετακίνητος. Οι δικαιοδοσίες του σχετικά με το αστικό δίκαιο που είχαν καθοριστεί κατά τη διάρκεια της βυζαντινής αυτοκρατορίας , διατηρήθηκαν και αυξήθηκαν. Οι αποφάσεις του πατριαρχικού δικαστηρίου, που δίκαζε σε δεύτερο βαθμό, ήταν εκτελεστές με την εγγύηση των αρχών [σ.τ.σ: του οθωμανικού κράτους]. Αργότερα ο πατριάρχης απέκτησε το δικαίωμα να φορολογεί τους πιστούς και τον κλήρο για τις ανάγκες της εκκλησίας. Έναντι αυτών των δικαιωμάτων, με τα οποία διαφυλάχτηκε η εσωτερική οργάνωση της ορθόδοξης εκκλησίας, ο πατριάρχης ήταν υπόλογος στο σουλτάνο για θέματα καθαρά κοσμικά: όφειλε να κρατεί το ποίμνιο σε υποταγή» (σχολικό βιβλίο Α’ Λυκείου, τόμος Α, εκδ.1996, σελίδες 236-237) «Οι πιεστικές συνθήκες που κυριαρχούν στις αγροτικές κοινωνίες αναγκάζουν τους περισσότερο αδικημένους, λιγότερο ευνοημένους και ανυπότακτους να καταφεύγουν στα βουνά ως ληστές. Οι γαιοκτήμονες και το κράτος αντιμετώπισαν πάντοτε τους ληστές ως κακούργους, ενώ οι χωρικοί, όσους εμφανίστηκαν σαν εκδικητές των ισχυρών και προστάτες των αδυνάτων, τους βοήθησαν και τραγούδησαν τα κατορθώματα τους.», «...και έχοντας ως ορμητήριο τα βουνά εκδικούνταν πιεστικά όργανα του κράτους, συλλάμβαναν ευκατάστατους για να τους πάρουν λύτρα, λήστευαν εμπόρους στα στενά περάσματα, ενεργούσαν επιθέσεις στα πεδινά και καμιά φορά λεηλατούσαν και έκαιγαν ολόκληρα χωριά.», «...Από τις ομάδες αυτές αναπτύχθηκε η συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων και καλλιεργήθηκαν αρετές, όπως η παλικαριά ή η λεβεντιά που ως ήθος επιβίωσαν και σήμερα ακόμη.» (σχολικό βιβλίο Α’ Λυκείου, τόμος Α, εκδ.1996, σελίδες 246-247) Διαβάζοντας ξανά μετά από χρόνια τα σχολικά βιβλία της ιστορίας που αφορούν στην λεγόμενη εποχή της τουρκοκρατίας και την εξέγερση του 1821 στον ελλαδικό χώρο, μπορεί κανείς, ανάμεσα στους λίβελους για το έθνος και την ορθοδοξία, να συναντήσει και αποσπάσματα σαν τα παραπάνω. Να ’ναι κρίση ειλικρίνειας των συγγραφέων ή μήπως κάποιες πραγματικότητες είναι απλά αδύνατο να αποκρυφθούν; Σε κάθε περίπτωση η μισή αλήθεια είναι ψέμα, έτσι στην ενότητα για τους κλέφτες, το σχολικό βιβλίο καταλήγει: «Οι κλέφτες και οι αρματολοί σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας συντήρησαν την εθνική αντίσταση [σ.τ.σ. κάτι σαν το ΕΑΜ δηλαδή;] κατά του κατακτητή και αποτέλεσαν τις δυνάμεις των άτακτων που έδρασαν αποτελεσματικά στον αγώνα της ανεξαρτησίας». Η αλήθεια είναι πως όντως αυτές οι δύο ομάδες ήταν οι μόνες ένοπλες κατά το ξέσπασμα της εξέγερσης του 1821, αν και όπως και το ίδιο το βιβλίο αναφέρει «Οι αρματολοί, ήταν ειδικά σώματα φύλαξης των περασμάτων(...) και προστασίας της υπαίθρου [σ.τ.σ από τους κλέφτες] που οργάνωσε το οθωμανικό κράτος»[σελίδα 248]. Το ψέμα είναι η «εθνική αντίσταση κατά του κατακτητή». Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή για να δούμε τι το «εθνικό» είχε η πολυφυλετική κοινωνία του ελλαδικού χώρου κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, τι σήμαινε κατακτητής, ποιος ήταν ο πραγματικός καταπιεστής και κατά ποιων έγινε τελικά όχι μόνο η εξέγερση του 1821, αλλά και οι δεκάδες άλλες που προηγήθηκαν αυτής. ΜΥΘΕΥΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Οι σύγχρονοι απολογητές της αστικής τάξης, στηρίζουν την εκδοχή τους για το ’21 πάνω σε μυθοπλασίες περί ελληνικότητας της βυζαντινής αυτοκρατορίας και-ακόμη χειρότερα- ιστορικής ενότητας της ελληνικής φυλής από τα ομηρικά χρόνια μέχρι σήμερα, παραβλέποντας πως ο ιστορικός βίος της αρχαίας ελλάδας τερματίζεται οριστικά το 147μ.χ. με την κατάκτηση της Κορίνθου από τους ρωμαίους. Μετά την επέκταση και εδραίωση του χριστιανισμού ο ελληνικός πολιτισμός ταυτίζεται με την ειδωλολατρία. Η φανατική αντιπαλότητα των οπαδών του Ναζωραίου και αυτών των διαφόρων φιλοσοφικών σχολών που εδράζονταν στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις, θα εγείρει τέτοια ανθελληνική λαίλαπα που τελικά το μόνο που θα μείνει να θυμίζει κάτι απ΄ την κλασική ελλάδα είναι η γλώσσα. Ακόμα και η λέξη ‘Ελλην ήταν υβριστική και σήμαινε τον ειδωλολάτρη, τον άπιστο. Η πιο διαδεδομένη γλώσσα τον καιρό εκείνο στη λεκάνη της ανατολικής μεσογείου ήταν η απλή ελληνική (δημοτική) κι αυτή φυσικά διάλεξε η νέα θρησκεία για την εξάπλωσή της. Όταν τελικά ο χριστιανισμός έγινε η επίσημη θρησκεία του βυζαντινού κράτους , υιοθετήθηκε με τη σειρά της και η ελληνική σαν επίσημη γλώσσα, στην λόγια της όμως εκδοχή που ήταν η αρχαΐζουσα. Παρόλα αυτά το μωσαϊκό των λαών που κατοικούσε στη βυζαντινή αυτοκρατορία δεν είχε καμία συνείδηση ότι καταγόταν από τους αρχαίους έλληνες. Μέχρι και το 10ο μ.χ. αιώνα αποκαλούσαν τους εαυτούς τους ρωμαίους και το κράτος ρωμαϊκή βασιλεία που δεν ήταν παρά η συνέχεια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην ανατολή. Ακόμη και η ονομασία βυζαντινή αυτοκρατορία είναι μεταγενέστερη. Όταν λοιπόν αναφερόμαστε στα βυζαντινά χρόνια μπορούμε να μιλάμε για χριστιανική αυτοκρατορία αλλά σε καμία περίπτωση για ελληνική. Οι μύθοι που θέλουν τους υπηκόους της βυζαντινής αυτοκρατορίας να έχουν ασπαστεί τον ελληνικό πολιτισμό και να έχουν ομογενοποιηθεί γύρω απ’ αυτόν και γύρω από τη γλώσσα, μόνο στη σφαίρα της νοσηρότερης φαντασίας μπορούν να ανήκουν. Μέχρι και τουλάχιστον το 14ομχ αιώνα φαίνεται πως ακόμα κι οι κάτοικοι του ελλαδικού χώρου δε έδειχναν κανένα ενδιαφέρον για τη παλαιά ελληνική ιστορία. Εξάλλου και η σύνθεση του εκεί πληθυσμού μετά τις αλλεπάλληλες επιδρομές, τις σταυροφορίες, τους αποικισμούς και τις μετακινήσεις πληθυσμών μόνο σαν αμιγώς ελληνική δε μπορεί να χαρακτηρισθεί. Πρόκειται για ένα συνοθύλευμα λαών που περιλαμβάνει παλαιοελλαδίτες (ρωμιούς), σλάβους, βούλγαρους, αρβανίτες, βλάχους, άραβες(στη Ρόδο και στη Κρήτη), εβραίους κ.ά. ΠΕΡΙ ΕΘΝΟΥΣ Οι πρώτες νύξεις για συγκρότηση του ελληνικού έθνους γίνονται στα τέλη του 14ουμχ αιώνα οπότε και οι πολιτικοοικονομικές συνθήκες αρχίζουν κατά τόπους να αλλάζουν. Η έννοια του έθνους αποτελεί ένα κατασκευασμένο ιδεολόγημα που εξυπηρετεί συγκεκριμένες οικονομοτεχνικές ανάγκες. Η εμφάνιση της τάξης των εμποροβιοτεχνών -που αργότερα θα χαρακτηρισθεί ως αστική- και του εμπορικού κεφαλαίου απαιτεί για την ανάπτυξη της μία εξωγενή ομογενοποίηση, όπως αυτή του έθνους, με βάση την οποία μπορούν να κτισθούν σχηματισμοί (κράτη) που επιτρέπουν την επέκταση των εμπορικών συναλλαγών, τη δημιουργία μεγάλων εσωτερικών αγορών, τη θέσπιση ενιαίας νομοθεσίας και τη διάλυση της κοινοτιστικής αποκεντρωτικής οικονομίας. Η κατάκτηση του ελλαδικού χώρου από τους οθωμανούς, αρκετά πριν το 1453 μ.χ., ανέκοψε την όποια πορεία ανάδειξης της μεσαίας τάξης κι η προπαγάνδιση του ελληνικού εθνισμού παγώνει, για να αναζωπυρωθεί μετά την επικράτηση της Γαλλικής επανάστασης. Σκόπιμα η καθεστηκυία ιστοριογραφία θα αποδώσει την έξαρση των απελευθερωτικών αγώνων των καταπιεσμένων κατά την προεπαναστατική περίοδο, στην εκπορευόμενη από τους αστούς, κυρίως των παροικιών, μετάγγιση των ιδεών του ευρωπαϊκού διαφωτισμού στους παντελώς αναλφάβητους φτωχούς ραγιάδες, και την τόνωση ενός ουσιαστικά ανύπαρκτου εθνικού αισθήματος, στην πολυφυλετική, πολυπολιτισμική, πολυιδιωματική και χαλαρά συνδεδεμένη ελλαδική κοινωνία διαστρεβλώσνοντας έτσι μια ιστορικά τεκμηριωμένη αλήθεια. Το γεγονός δηλαδή ότι η πολιτισμική ομογενοποίηση των ετερογενών ανθρώπινων πληθυσμών του ελλαδικού χώρου, μέσω της επιβολής του ιδεολογήματος του ελληνισμού, θα επιτευχθεί με τη βία και μια μακρόχρονη εθνική εκπαίδευση, μετά τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους. ΤΑ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Αρχικά ο Ιερός Νόμος του οθωμανικού κράτους προέβλεπε πως η γη ανήκει στο σουλτάνο κι οι αγρότες καλλιεργητές έχουν κλήρους που παραχωρούνται από το κράτος, χωρίς να καταβάλουν κανένα ενοίκιο προς αυτό. Ανάμεσα στον τυπικό ιδιοκτήτη, το κράτος, και τον ουσιαστικό ιδιοκτήτη, τον καλλιεργητή, δεν υπήρχε κανένα ενδιάμεσο στρώμα αριστοκρατών, ευγενών και άλλων φεουδαρχών. Οι φόροι καθορίζονταν από τη κεντρική εξουσία στη βάση ενός απλού διανεμητικού συστήματος, κι ο υπεύθυνος για την είσπραξη τους ήταν ο τιμαριώτης σπαχής που ασκούσε και τη διοικητική εξουσία στη περιοχή. Έτσι οι φόροι δεν είχαν προσωπικό χαρακτήρα σε κανένα επίπεδο και οι κάτοικοι των περιοχών, των νομών, των επαρχιών και των χωριών ήταν συλλογικά υπεύθυνοι. Από ένα καιρό και μετά επικράτησε το σύστημα ενοικίασης των φόρων κατά το οποίο ο τοπικός άρχοντας (προύχοντας) κατέβαλε εκ των προτέρων στη κεντρική διοίκηση το ποσό και εξασφάλιζε το δικαίωμα είσπραξης των φόρων από την αντίστοιχη περιοχή. Η ενοικίαση, κατανομή και είσπραξη των φόρων υπήρξε η βασική και πλέον προσοδοφόρα αρμοδιότητα των προυχόντων, ενώ με το καιρό τους παραχωρήθηκαν και διοικητικές, δικαστικές και αστυνομικές αρμοδιότητες από τους οθωμανούς, στους οποίους δεν ήταν αναγκασμένοι να λογοδοτούν για τον τρόπο άσκησης τους παρά μόνο για τα αποτελέσματά τους. Οι προύχοντες ή κοτζαμπάσηδες είλκυαν την καταγωγή τους από τους χριστιανούς σπαχήδες των πρώτων αιώνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας και αποτέλεσαν την αγροτική αριστοκρατία της προεπαναστατικής εποχής στον ελλαδικό χώρο. Η αφαίμαξη, η καταπίεση κι η εκμετάλλευση των λαϊκών μαζών από τους κοτζαμπάσηδες ήταν τέτοια που σε πολλές περιπτώσεις ολόκληρες κοινότητες ξεσηκώθηκαν και πήραν στο κυνήγι τους φοροεισπράκτορες και την ένοπλη συνοδεία τους. Στην αβάσταχτη φορολογία του τουρκικού κράτους με τον κεφαλικό, τη δεκάτη και τους διάφορους άλλους έκτακτους φόρους ερχόταν να προστεθεί κι ο φόρος που κάθε χριστιανός ραγιάς έπρεπε να καταβάλει στην εκκλησία, ο επονομαζόμενος ρόγα ή ζητεία που άγγιζε το 1/3 του ετήσιου εισοδήματος κάθε χριστιανικής οικογένειας. Η αδυναμία των φτωχών χωρικών να πληρώσουν τους φόρους, τα θελήματα και να αποπληρώσουν τους τοκογλύφους –μεγάλη μάστιγα της εποχής εκείνης- οδήγησε σε συγκέντρωση της γαιοκτησίας στα χέρια λίγων με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του αγροτικού πληθυσμού να είναι σχεδόν σκλαβωμένο στους φεουδάρχες (έλληνες και τούρκους), τα μοναστήρια και τον ανώτερο κλήρο. Η εκκλησία κατείχε από το καιρό του βυζαντίου τεράστιες εκτάσεις, και παρά το πέρασμα μέρους αυτών στο οθωμανικό «δημόσιο», στο τέλος του 18ου αιώνα αυτές κάλυπταν το ¼ του ελλαδικού χώρου. Από νωρίς η σουλτανική εξουσία αναγνώρισε πόσο αναγκαία χρήσιμα τής ήταν για τη παγίωση της κυριαρχίας της, τόσο ο χειραγωγικός και κατασταλτικός ρόλος της εκκλησίας, όσο και ο γραφειοκρατικός της μηχανισμός, και η παραχώρηση των περίφημων προνομίων δεν ήταν παρά το αντάλλαγμα για την παροχή των άνωθεν υπηρεσιών της προς το σουλτάνο. Έτσι η εκκλησία έδρασε σε συνεργασία με τον κατακτητή για να εκμεταλλεύεται πολιτικά και οικονομικά τους υποτελείς της. Γενικά δεν ήταν ο τούρκος αγάς αυτός που ερχόταν σε άμεση επαφή με τον αγρότη, όσο ο χριστιανός προύχοντας κι ο δεσπότης, που με το να είναι υποχείρια της τούρκικης εξουσίας, έγδυναν με χίλιους τρόπους το ραγιά δουλευτή. Καθ’ όλη τη διάρκεια της οθωμανοκρατορίας σημειώθηκαν στη νότια βαλκανική πολλές κοινωνικές εξεγέρσεις, κυρίως από τους αγροτοκτηνοτροφικούς πληθυσμούς, οι οποίες φυσικά δεν εξέλειψαν και μετά το ξεσηκωμό του ’21. Η επιδείνωση των όρων διαβίωσης και η άγρια καταστολή των εξεγέρσεων αυτών (όπως αυτή στη Θεσσαλία στα 1600-1601μχ), θα οδηγήσουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού στην εγκατάλειψη του πεδινού χώρου και στον εποικισμό των βουνών και των νησιών. Στον σχετικά ελεύθερο ορεινό και νησιωτικό χώρο θα συντελεστεί η διαδικασία σύγκλισης των ετερογενών ανθρώπινων ομάδων (ρωμιοί, αρβανίτες, βλάχοι, σλάβοι κ.ά.) του ελλαδικού χώρου και θα συνεχιστεί η αντικαθεστωτική δραστηριότητα. Οι ορεινές αυτές κοινότητες θα αποτελέσουν και την αιχμή του δόρατος στην εξέγερση του 1821, σε αντίθεση με τη πενιχρή συμμετοχή των δουλοπάροικων πια αγροτών (π.χ. της Θεσσαλίας) και των αστικών πληθυσμών. ΟΙ ΑΡΜΑΤΟΛΟΙ Στη πραγματικότητα οι αρματολοί ήταν οργανικό μέρος της κατασταλτικής μηχανής του οθωμανικού κράτους, όντας μισθοφόροι που λειτουργούσαν σαν εκτελεστικό όργανο του πασά και του χριστιανού κοτζαμπάση. Οι αρματολίτικες ομάδες ήταν έντονα ιεραρχημένες και ανάλογα με τη θέση του καθένα στην ιεραρχία καθορίζονταν κι οι αμοιβές τους. Στις περιοχές που είχαν υπό την εξουσία τους είχαν σχηματιστεί δυνατές στρατιωτικές αριστοκρατίες, που εξουσίαζαν τους χωρικούς με βάρβαρο τρόπο. Η μόνη σχέση που είχαν με τους κλέφτες ήταν όταν σκόπιμα μεταπηδούσαν από το ένα στρατόπεδο στο άλλο (από αρματολοί κλέφτες κι από εκμεταλλευτές των ανθρώπων σε σωτήρες τους) στο κυνήγι της εξουσίας και του πλούτου. Στις παραμονές της επανάστασης, θα υιοθετήσουν επιφανειακά τη γεννημένη στις παροικίες του εξωτερικού εθνική ιδεολογία, για να πρωταγωνιστήσουν μαζί με τις υπόλοιπες ηγετικές ομάδες στο πολύχρονο κι αιματηρό ενδοεξουσιαστικό παιχνίδι, που θα παιχτεί στις πλάτες των εξεγερμένων ραγιάδων και θα οδηγήσει τελικά στη συγκρότηση του εθνικού κράτους.

.

από κομμουνιστής 26/03/2005 8:41 μμ.


"πολύχρονο κι αιματηρό ενδοεξουσιαστικό παιχνίδι, που θα παιχτεί στις πλάτες των εξεγερμένων ραγιάδων και θα οδηγήσει τελικά στη συγκρότηση του εθνικού κράτους" Η ανάλυση είναι παιδική μέχρι φαιδρότητας και εντελώς απλουστευτική. Αλλά έτσι είναι αν δεν αναλύεις τους ταξικούς συσχετισμούς και τις ταξικές διεργασίες κάθε γεγονότος. Αλλά οι συγγραφείς του κειμένου μάλλον δεν παραδέχονται καν την ύπαρξη τάξεων. Γι' αυτούς είναι "εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι", των οποίων η εξουσία πρέπει να την αναζητήσουμε μάλλον... στη σφαίρα της ψυχολογίας. Ή αλλιώς "κράτος και εξεγερμένοι". Ε, με τέτοια εντελώς απλουστευτικά δίπολα άντε να κατανοήσεις το ότι η ελληνική επανάσταση ήταν αστική... ΥΓ. Ποιός εκδίδει το εν λόγω έντυπο;

από Aris 26/03/2005 10:41 μμ.


εχω μια πολυ ωραια ταξικη αναλυση της "επαναστασης" του 21,απο το ΚΚΕ της 10ετιας του 30.Πολυ θα ηθελα να μαθω την αποψη του "Κ"ΚΕ σημερα για το 21...

από RedGarlic 26/03/2005 11:47 μμ.


φιλαράκο, και μην πας να πουλήσεις εξυπνάδες... Διάβασε πχ τον Ριζοσπάστη τον χτεσινό και θα δεις την αποψη του ΚΚΕ (και όχι "Κ"ΚΕ, εκτός αν είσαι από εκείνους τους ξεχασμένους του "μ-λ"...). Δεν συνεχίζω, γιατί πραγματικά με ανθρώπους που η ανάλυση τους φτάνει μέχρι το εξουσιαστές-μπάτσοι και "καταπιεζόμενοι"-όπως τους φανταζόμαστε και μας βολεύει (σαν τα μούτρα μας δηλαδή) δεν αξίζει ούτε λέξη για ιστορικά γεγονότα! Απλά δεν μπορεί να βγαίνει ο καθένας και να πετάει ότι του κατέβει... Άκου τι λέει το ΚΚΕ για το '21... Διάβασε να μάθεις!

από ο παραμυθάς Λιάκος 27/03/2005 5:05 πμ.


Εάν θεωρείς ότι ο ταξικός παράγοντας αποσιωπάται στο κείμενο είναι γιατί μάλλον δεν το διάβασες ολόκληρο (καλό είναι να ξεκινάμε την ανάγνωση ενός κειμένου, όπως και την ανάγνωση της ιστορίας, από την αρχή προς το τέλος!). Το γεγονός ότι στο κείμενο δεν αποδίδεται ρόλος πρωτοπορίας στην ανερχόμενη ελληνική αστική τάξη, προφανώς και εναντιώνεται στις διδαχές του κατηχητή σου, αλλά αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση ζήτα να σου εξηγήσουνε, πως και αν ορίζονται οι τάξεις σε προκαπιταλιστικές κοινωνίες κι ίσως έτσι ανακαλύψεις από μόνος την ταξικότητα του ξεσηκωμού του 1821. Γιατί αν δεν το κατάλαβες αυτό υποστηρίζει και το κείμενο ενάντια στην επικρατούσα (και διδασκόμενη στα σχολεία) μπαρούφα ότι «ήτο μια επανάστασις εθνικήν». Εάν τελος πάντων συμφωνήσεις ότι δεν ξεσηκώθηκαν οι έλληνες εναντίον των τούρκων αλλά οι καταπιεζόμενοι (πληθώρας εθνικοτήτων) εναντίον των καταπιεστών τους (διάβασε στο κείμενο να δεις τι εθνικότητας ήταν αυτοί), τότε μπορούμε να αρχίσουμε να συζητάμε και για το επαναστατικό υποκείμενο (με όρους μαρξιστικούς) του ’21...

από Hmer Noir 27/03/2005 11:55 πμ.


... κοίτα να δεις που πουλάει και το ΚΚΕ διαλλεκτική. Εσείς ωρε ολόκληρη κατεδάφιση των παραδείσων σας τη χρεώσατε σε ένα άτομο μόνο άτομο και στην προδοσία του και σας φαίνεται "παιδική" η ανάλυση για εξουσιαστές - εξουσιαζόμενους? Αν ολόκληρο σοσιαλιστικό μπλοκ κατέρευσε γιατί βρέθηκε ένας προδότης Γκορμπατσώφ τότε είναι φανερό ότι το 21 κέρδισε γιατί ήτανε μάγκας ο Κολοκοτρώνης

από anthrwpos 27/03/2005 2:30 μμ.


1. File Liako na thumisw to profanes: to sxoliko vivlio tis A Likiou einai "episnmi istoriografia" kai mexri ena snmeio apo oti fainetai apo ta apospasmata pou paratheteis stnrizei ti dikia sou apopsi xwris na afinei tous papades, tous gaioktnmones kai to kratos sto apurovlnto. 2. Genika peri "ethnous" twra: einai apithano mia epanastasi na einai KAI antiexousiastikn KAI taxiki KAI astiki KAI ethniki tautohrona analogws me to ti kouvalaei sto kefali tou o kathe enas apo tous epanastatnmenous? ti einai auto pou omogenopoiei aparaitnta ola ta atoma enos epanastatikou kinnmatos kai GIATI na min einai dunato n poreia kai n sunistamenn enos tetoiou kinimatos na upokeintai stis haotikes diergasies pou genniountai apo tin allilepidrasi DIAFORETIKWN atomwn pou ehoun DIAFORETIKOUS epanastatikous (n akoma kai prwsopikous) stoxous? 3. kathe proodeutikn kai enallaktikn analusn stn fouria tns na einai proodeutikn viazetai na diagrapsei se apoluto vathmo kathe ti ethniko. to na min einai n epanastasn tou 21 MONO ethnikn to katalavainw. To na min exei omws tipota to ethniko (estw kai me tin ennoia tou ethnikou ws -koinwnikou- muthou) mou fainetai duskolo otan skeftomai ton euato mou, pou enw se dianooumenistiko epipedo to paizw uperanw apo to singekrimeno -ethniko- mutho tin idia stigmn summetehw stin tribal, ethniki kai sigoura anorthologikn hara tis kataktnseis enos podosfairikou tropaiou apo tin "ethniki" omada tou "ethnous mou". kai apo oti fainetai den eimai o monos. n etniki "epituhia" akoma kai an einai podosfairikn fainetai oti mporei na "enwsei" estw kai parodika to megalutero toulahistwn komati twn ergatwn me ta afentika kai san "aderfia" na panugnrisoun mazi tn nikn enantiwn twn (ergatwn kai afentikwn) portogalwn. auto pou thelw na pw einai oti nomizw oti to ethnos den einai apla (n mono) mia kataskeun "apo tous panw", apo ta afentika kai tous katapiestes alla mia ennoia pou oso kai an prospathisoume einai duskolo na tns dwsoume elafrutero haraktnrismo apo auto tis "zwtikns paramuthas" mia psyhikn ennoia pou gia kapoio logo einai (se diaforetiko vathmo gia kathe sungekrimeno atomo) aparaitnth san ena meros tou anthrwpinou psuxnkou coctail. 4. O "ethnikos muthos" sigoura hrnsimopoieitai apo tis kata topous kai hronous eksousies gia ta dika tns sumferonta. 5. O "zwtikos ethnikos muthos" den einai vevaia mono ellinikos. Mporei na einai germanikos, taulandezikos, nignrianos ktl. 6. O "zwtikos ethnikos muthos" den einai mono ethnikos. Mporei na einai "fuletikos", "thriskeutikos" n allos. Auto pou einai aparaitnto gia autn tin katngoria muthwn einai mia ennoia pou na kanei "emas" kaluterous apo tous "allous". 7. Auto to "tribal", "fuletiko", "omadiko", "ethniko" komati tis anthropinhs upostasns den einai sigoura to monadiko. dipla stin anthropina dnmiourgimenn kolasn tns uperohns tou "ethnous mas" kai tns "ratsas mas" uparhei o episns antropina dnmiourgimenos paradeisos tns filoxenias, tns PERIERGEIAS gia to diaforetiko, tns epikoinwnias, kai tns KAYLAS n opoia uparanw ethnikwn diakrisewn anakateuei tis fuletikes trapoules apo to xekinnma tns mikrns antropinis istorias ws kai simera. Kai tha exakolouthnsei na to kanei ektos kai an n viotehnologia katastnsei to olo thema (kai mazi kai ton anthropo me ti snmerinn ennoia tou orou) parahumeno.

από apistos 27/03/2005 3:30 μμ.


Οι στρατιωτικοι κανονισμοι οι αφορωντες τον σχεδιασμο-προετοιμασια και ενεργοποιηση ενος αντιστασιακου-απελευθερωτικου μηχανισμου ειναι σαφεστατοι και στην σχετικη προβλεψη περι ενταξης του πληθυσμου σε τετοιους μηχανισμους αναφερουν κατω υπο τον τιτλο: ΚΙΝΗΤΡΑ! 1. Εθνικος χαρακτηρας-Ιστορικη παραδοση! 2. Ιδεολογικη ενοτητα! 3. Συμπεριφορα του εχθρου! 4. Ασφαλεια! 5. Φοβος! 6. Οικονομικο οφελος! 7. Ατομικο συμφερον! Σ.Σ.(για καθε παραγραφο γινεται εκτενης αναφορα-περιγραφη σχετικα με την διαχειριση εκαστης.) -------------- Ολα τα ανωτερω στοιχεια ειχαν βρει πληρεστάτη εφαρμογη και στην επανασταση του ¨21. Επομενως η αναγωγη καποιων δεδομενων που σχετιζονται με ΒΑΣΙΚΟΤΑΤΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ,(η επανασταση του 21 ηταν πρωτιστως στρατιωτικη-ανταρτικη επιχειρηση), σε αντικειμενο φιλολογικης-φιλοσοφικης και πολιτικης μελετης-αναλυσης, ειναι παντελως ατοπη και οδηγει σε συμπερασματα που συγκρουονται, ΑΤΟΠΩΣ και ΑΣΚΟΠΩΣ, με αυτην καθεαυτην την πραγματικοτητα! Η ΣΦΑΙΡΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ειναι γνωστη εδω και χιλιαδες χρονια,ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ Ο ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΥΒΑΛΟΥΣΕ ΜΙΑ ΥΔΡΟΓΕΙΟ,ΑΛΛΑ......ενα ΤΑΨΙ στους ΩΜΟΥΣ ΤΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!! ------- Ενα απλο παραδειγμα: Στο ιρακ , η υφισταμενη αναρτικη δραση, δεν εχει αποκτησει ακομα την δυναμικη ωστε να θεωρειται ασφαλες καταφυγιο σε σχεση με την αμερικανικη παρουσια στο Ιρακ! (παραγραφος 5, ΦΟΒΟΣ)

από κομμουνιστής 27/03/2005 5:05 μμ.


"Το γεγονός ότι στο κείμενο δεν αποδίδεται ρόλος πρωτοπορίας στην ανερχόμενη ελληνική αστική τάξη, προφανώς και εναντιώνεται στις διδαχές του κατηχητή σου" "παραμυθάς Λιάκος" αν θες και μπορείς απλώς δώσε μια πολιτική απάντηση. Αλλιώς, με λόγο και τσιτάτα τέτοιου επιπέδου, δεν είσαι παρά ένας φτηνός πολιτικάντης.

από αμα(ρ)τωλός και κλέφτης 27/03/2005 11:51 μμ.


post image
του Ηλία Μακρή, από την σημερινή "Καθημερινή" (27/03/2005) και το ένθετο περιοδιοκό της «Κ».

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License