ΔΙΚΗ Νo 2 ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΑ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΠΟΧΗ

ΔΙΚΗ Νo 2 ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΑ Μια δίκη που δεν θα έπρεπε να έχει καν αρχίσει Ισαβέλλα Μπερτράν, Μάνια Μπαρσέφσκι, μέλη του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα Πάνω από ένας μήνας έχει περάσει από την έναρξη της αποκαλούμενης "δεύτερης δίκης για την υπόθεση του ΕΛΑ" και απλώς επιβεβαιώνεται στην πράξη αυτό που είχε ήδη φανεί εξαρχής από το ίδιο το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, δηλαδή η απόλυτη ανυπαρξία και του παραμικρού αντικειμενικού στοιχείου που να μπορεί να στηρίξει το βαρύγδουπο κατηγορητήριο σε βάρος των Χρήστου Τσιγαρίδα, Κώστα Αγαπίου, Αγγελέτου Κανά, Ειρήνης Αθανασάκη, Μιχάλη Κασίμη και Γιάννη Σερίφη. Δέκα εκρήξεις σε δημόσια κτίρια (υποτίθεται πως) δικάζονται από τις 7 Φεβρουαρίου στη δικαστική αίθουσα των Φυλακών Κορυδαλλού, μα ποιος άραγε το θυμάται πλέον όταν λέξη δεν έχει ακουστεί τόσο καιρό επί της ουσίας της κατηγορίας, ήτοι δεν έχει διατυπωθεί ούτε μία αξιόπιστη μαρτυρία, δεν έχει κατατεθεί ούτε ένα τεκμήριο που να συνδέει συγκεκριμένα κάποιον από τους κατηγορούμενους με μία ή περισσότερες από τις πράξεις του κατηγορητηρίου. Χώρια που εκκρεμεί ακόμα από την πλευρά της έδρας η έκδοση μιας απόφασης -που λογικά θα όφειλε να προηγηθεί της όποιας αποδεικτικής διαδικασίας- σχετικά με την απολύτως βάσιμη και τεκμηριωμένη ένσταση της υπεράσπισης ότι έχει ήδη επέλθει η παραγραφή των αδικημάτων, αφού οι εξεταζόμενες εκρήξεις έγιναν σε συνηθισμένες κρατικές υπηρεσίες με 15ετές όριο παραγραφής και όχι σε εγκαταστάσεις Κοινής Ωφέλειας με 20ετές όριο. Στο μεταξύ, ωστόσο, κι ενώ εξελίσσεται η ακροαματική διαδικασία με την ένσταση εκκρεμούσα, γίνεται φανερό ότι όλο το βάρος της "απόδειξης" συνοψίζεται και πάλι, όπως και στην πρώτη δίκη, στο αναμάσημα των γνωστών ισχυρισμών της ανεκδιήγητης Κυριακίδου περί συμμετοχής ορισμένων κατηγορουμένων στον ΕΛΑ, ζήτημα όμως, έτσι κι αλλιώς, απολύτως άσχετο με την κατηγορία. Κι αυτό γιατί: Πρώτον: Πέραν των αυθαίρετων ισχυρισμών της αποδεδειγμένα αναξιόπιστης Κυριακίδου η οποία για πολλοστή φορά (και) στην παρούσα δίκη περιέπεσε σε αναρίθμητες αντιφάσεις, αυτοαναιρούμενη συνεχώς ως προς τις ίδιες της τις προηγούμενες καταθέσεις, δεν υπάρχει τίποτε που να τεκμηριώνει οποιαδήποτε σχέση των κατηγορούμενων με τον ΕΛΑ, σχέση εξάλλου που όλοι (πλην του Χρήστου Τσιγαρίδα που έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής του μέχρι το 1990) αρνούνται κατηγορηματικά. Δεύτερον και σοβαρότερο: Το ίδιο το (υποθετικό) γεγονός της "συμμετοχής" δεν αποτελεί -και δεν μπορεί να αποτελέσει- αντικείμενο δίωξης για τον απλούστατο λόγο ότι ο ΕΛΑ αυτοδιαλύθηκε το 1995 και το αδίκημα (αν και εφόσον συντελέστηκε) έχει έτσι κι αλλιώς παραγραφεί. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι δεν περιλήφθηκε στο παραπεμπτικό βούλευμα. Τρίτον και ακόμα σοβαρότερο: Για ένα (με στοιχειώδη αυτοσεβασμό και όχι ευθέως κατευθυνόμενο) δικαστήριο, το ζητούμενο για να οδηγηθεί σε μια καταδικαστική απόφαση με βάση το κατηγορητήριο είναι να αναδειχτούν αδιαμφισβήτητα στοιχεία συμμετοχής συγκεκριμένων κατηγορούμενων σε συγκεκριμένες πράξεις και όχι εικασίες περί γενικής και αόριστης συμμετοχής στον ΕΛΑ. Μα όπως ήδη είπαμε τέτοια στοιχεία δεν υπάρχουν. Κατόπιν αυτών, αν θελήσει κάποιος να περιγράψει το κλίμα που επικρατεί μεταξύ των δικαστών της έδρας, η λέξη είναι μόνο μία: αμηχανία. Αμηχανία για το τι ακριβώς έχουν κληθεί να δικάσουν και πάνω σε τι τεκμηριώνεται τελικά η κατηγορία. Μια αμηχανία εύλογη, που αναδεικνύει κι αυτή με το δικό της τροπο μια πολύ απλή δικονομική αλήθεια: ότι η δίκη αυτή δεν έχει στην πραγματικότητα κανένα απολύτως αντικείμενο και δεν θα έπρεπε να έχει καν ξεκινήσει. Έτσι, λοιπόν, κι αν ακόμα δεχτούμε την (πολύ συζητήσιμη) άποψη ότι η πρώτη δικογραφία για τον ΕΛΑ είχε κάποια υποτυπώδη έστω, τραβηγμένα από τα μαλλιά, νομικά ερείσματα για να φτάσει μέχρι το ακροατήριο -οπότε το σκάνδαλο στη δίκη Νο1 επικεντρώνεται κυρίως στην καταδίκη τεσσάρων ανθρώπων σε δώδεκα αιώνες κάθειρξης χωρίς κανένα στοιχείο με την τερατώδη επινόηση της "ψυχικής συνέργιας"- στην παρούσα δίκη το ίδιο το γεγονός της εισαγωγής της στο ακροατήριο αποτελεί από μόνο του ένα νομικό σκάνδαλο ολκής. Απέναντι σ' αυτά τα δεδομένα, και κάτω από "κανονικές" συνθήκες οποιοιδήποτε δικαστές με στοιχειώδεις νομικές γνώσεις και απαλλαγμένοι από πολιτικές εμπάθειες και πιέσεις δεν θα ταλαντεύονταν ούτε στιγμή για να καταλήξουν στη μόνη δικαιικά και ηθικά σωστή απόφαση: την πανηγυρική απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων, είτε λόγω παραγραφής των αδικημάτων, χωρίς δηλαδή να μπουν ούτε καν στον κόπο να εξετάσουν την ουσία της υπόθεσης, είτε, έστω, λόγω του εξόφθαλμα αστήριχτου των κατηγοριών. Το ερώτημα όμως εδώ είναι κατά πόσο θα τολμήσουν να πράξουν τα δέοντα οι συγκεκριμένοι δικαστές βάζοντας την επαγγελματική τους αξιοπρέπεια πάνω από την πολιτική σκοπιμότητα ή αν θα προτιμήσουν την πεπατημένη της συμμόρφωσης προς τας υποδείξεις και άρα του αυτοεξευτελισμού, με την έκδοση καταδικαστικής απόφασης ανάλογης μ' αυτήν της πρώτης δίκης με το κατάπτυστο φασίζον σκεπτικό περί συλλογικής ευθύνης. Η επίλυση όμως αυτού του διλήμματος προς τη σωστή κατεύθυνση δεν είναι μόνο θέμα ατομικής συνείδησης του κάθε δικαστή. Είναι κυρίως θέμα ενεργούς παρέμβασης της Αριστεράς στα τεκταινόμενα, αντιπαλεύοντας σθεναρά κάθε εκδήλωση τρομοϋστερίας, αναδεικνύοντας ως θέμα αιχμής τη σωρεία των παραβιάσεων που συντελέστηκαν σε όλες ανεξαίρετα τις σχετικές με ένοπλες οργανώσεις υποθέσεις και απαιτώντας στην παρούσα δίκη την πλήρη απαλλαγή όλων των κατηγορούμενων ως ελάχιστο βήμα αποκατάστασης της αποκαλούμενης "αστικής νομιμότητας" που πρώτοι καταρράκωσαν οι ίδιοι οι θιασώτες της

από σοβαρός 23/03/2005 10:18 μμ.


Να και δυό συντρόφισσες που μπορεί να σώσουν την χαμένη τιμή του ...Δικτύου

εκείνες της κοινής ωφελείας; Δεν είναι οι εγκαταστάσεις κοινής ωφελείας και καρτικές; Για παράδειγμα τα τμήματα της αστυνομίας σαν τι θεωρούνται νομικά και σε σχέση μ΄αυτή τη διάκριση;

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License