Mικροφωνική χθες στο Ηράκλειο από την συνέλευση αναρχικών-αντιεξουσιαστών

Πραγματοποιήθηκε χθες 18 Μαρτίου στο κέντρο του Ηράκλειο από την συνέλευση αναρχικών-αντιεξουσιαστών, μικροφωνική ενάντια σε κάθε μορφή εθνικισμού και την ποδοσφαιρολαγνία με αφορμή τον επερχόμενο αγώνα ποδοσφαίρου ελλάδας αλβανίας . Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε στη διάρκεια της εκδήλωσης.

Πραγματοποιήθηκε χθες 18 Μαρτίου στο κέντρο του Ηράκλειο από την συνέλευση αναρχικών-αντιεξουσιαστών, μικροφωνική ενάντια σε κάθε μορφή εθνικισμού και την ποδοσφαιρολαγνία με αφορμή τον επερχόμενο αγώνα ποδοσφαίρου ελλάδας αλβανίας . Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε στη διάρκεια της εκδήλωσης. ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ Στις 30 Μαρτίου θα διεξαχθεί ο αγώνας αλβανία - ελλάδα. Κανείς δεν έχει ξεχάσει τι έγινε σε όλες τις πόλεις της τον Ιούνιο του euro και πολύ περισσότερο τον Σεπτέμβρη μετά τον αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της ελλάδας και της αλβανιας και την ήττα της πρώτης. Ένα πογκρόμ εναντίον αλβανών -και όχι μόνο- μεταναστών υποκινούμενο άμεσα από την εκρηκτική προπαγάνδα των ΜΜΕ, στηριζόμενο από φασιστικές συμμορίες (όπου αυτές υπήρχαν), και πλήρως καλυπτόμενο από την αστυνομία. Μία νύχτα φρίκης που στο ξημέρωμα της μετρήθηκαν τουλάχιστον ένας νεκρός και πολλοί τραυματίες. Αυτά τα γεγονότα, όσο απροσδόκητα και να ήταν, για εμάς αποτελούν τη συνέχεια και την κλιμάκωση -όσον αφορά την ένταση της βίας- της πατριωτικής έξαρσης και της άμετρης ποδοσφαιρολαγνείας που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια του περασμένου καλοκαιριού, των ολυμπιακών και του Euro. To κυνηγητό, ο άγριος ξυλοδαρμός αλβανών μεταναστών και ο(ι) φόνος(ι), έδειξαν πόσο απέχουν και τι σχέση έχουν οι «ευυπόληπτοι» οικογενειάρχες που πανηγύριζαν στην πορτογαλια με τις μούρες τους πασαλειμμένες με γαλανόλευκη λαδομπογιά, με το κάθε πατριωτικό «αλάνι» που ψάχνεται «να γαμήσει αλβανούς». Η μεταξύ τους απόσταση καθορίζεται από ένα ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα, ένα σφύριγμα και μια μπάλα στα δίχτυα κάποιου τεράστιου γηπέδου, που πάλλεται είτε από παράφορο ενθουσιασμό είτε από συσσωρευμένη επιθετικότητα είτε και από τα δυο μαζί. Η παραφροσύνη του να πανυνηρίζεις αγκαλιά με το αφεντικό σου... Όμως ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του ποδοσφαίρου και της βιομηχανίας που αναπτύσσεται γύρω από αυτό; Είναι ένας ρόλος που ξεπερνά κατά πολύ αυτόν του απλού αθλήματος, αλλά και αυτόν της τεράστιας οικονομικής επιχείρησης. Γιατί πλέον το ποδόσφαιρο όπως ελλάδας και κάθε άλλο άθλημα δεν είναι ένα αγνό παιχνίδι, απομακρυσμένο από κάθε εμπορευματική και ταυτόχρονα επικερδή διαδικασία. Σαφώς, τα χρηματικά ποσά που διακινούνται καθημερινά σε συναλλαγές που σχετίζονται με το ποδόσφαίρο κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι. Μεγάλη μερίδα των εργαζόμενων εξαργυρώνουν τα χρήματα για τα οποία καθημερινά ξεπουλάνε το οχτάωρό τους σε εισιτήρια για αγώνες, κασκόλ και άλλα χαριτωμένα αξεσουάρ, δελτία προπό και στοιχημάτων, πλουτίζοντας έτσι (και πολλές φορές συνειδητά) τον κάθε πρόεδρο και την εταιρεία του. Σε ακραίες περιπτώσεις, φτάνουν στο σημείο να επιδιώκουν να καταναλώνουν προϊόντα εταιριών που ανήκουν ή εφάπτονται των συμφερόντων της προεδράρας. Μια εβδομάδα γαμιέμαι, την Κυριακή ξεχνιέμαι... Όμως, πέρα από την οικονομίστικη πλευρά του, το ποδόσφαιρο στοχεύει στον κοινωνικό και πολιτικό αποπροσανατολισμό με αποτέλεσμα να επιβάλλεται μια απαθής και καθόλου κριτική στάση απέναντι σε όλα αυτά που μας καταπιέζουν και καταστέλλουν. Στόχος, ο οποίος εξυπηρετεί αποκλειστικά τα αφεντικά και την κυριαρχία. Διότι, όλη αυτή η ενέργεια και η επιθετικότητα που διοχετεύεται κάθε Κυριακή στα γήπεδα, είναι αποτέλεσμα της αλλοτρίωσης και των στερήσεων που προκαλούνται από τις κοινωνικές συνθήκες, είναι η οργή για τη ζωή που το σχολείο, η εργασία, ο στρατός, και το σύστημα γενικότερα μας κλέβει. Για αυτό και τόσο πολλά τηλεοπτικά σποτάκια με θέμα την μπάλα. Για αυτό προβάλλονται σαν ήρωες, άνθρωποι-μηχανές, παντελώς άχρηστοι στο κοινωνικό σύνολο (υπέρ-αθλητές). Για αυτό μας έχουν πρήξει με το Euro, τον κάθε Δήμα και Ζαγοράκη. Γιατί τα υγιή συναισθήματα αδικίας, μίσους και επιθυμίας για δράση που (θα έπρεπε να) γεννιούνται στο μυαλό του κάθε ανθρώπου που βιώνει την καταπίεση, όταν συλλογίκοποιηθούν, αποτελούν απειλή για τους κρατούντες. Αυτά τα συναισθήματα, η βιομηχανία του ποδοσφαίρου αναλαμβάνει να τα αποπολιτικοποιήσει και να τα στρέψει προς μια ακίνδυνη για τα αφεντικά κατεύθυνση, αυτή της τυφλής βίας, του φανατισμού και του μίσους για τον «απέναντι», αυτόν με την άλλου χρώματος φανέλα. Τα παραπάνω αποτελούν σχόλια σχετικά με το ποδόσφαιρο στην ιδιωτική σφαίρα. Υπάρχουν όμως πολλές, πάρα πολλές περιπτώσεις που η δραστικότητα στον τομέα του πνευματικού ελέγχου μεταφέρεται αυτούσια σε εθνικό επίπεδο. Και εκεί είναι που συναντά ένα άλλο ιδεολογικό εργαλείο των κρατούντων, τον εθνικισμό. Οι υψωμένες σημαίες θέλουν χαμηλωμένα κεφάλια... Ο εθνικισμός κατά βάση καταδικάζεται «απλά» ως μια ακραία ιδεολογική απόκλιση, σαν μια υπερβολική εφαρμογή μιας κατά τα άλλα «υγιούς» ιδέας, αυτής του πατριωτισμού. Στην πραγματικότητα είναι ένα από τα μέσα που χρησιμοποιούν οι κυρίαρχοι προκείμενου να αποπροσανατολίσουν τους καταπιεζόμενους από τα αίτια που διαμορφώνουν τις εκάστοτε κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Κοινώς, για τα προβλήματα μας δεν ευθύνονται τόσο ούτε οι χαμένες ώρες της μισθωτής εργασίας, ούτε η καθημερινή καταπίεση που δέχεται ο καθένας από το περιβάλλον του, εργασιακό, εκπαιδευτικό, οικογενειακό, όσο ευθύνονται οι «ξένοι», οι «αλλοδαποί», οι «διαφορετικοί» που ζουν ανάμεσα μας και φθονούν την δική μας «ανώτερη ποιότητα ζωής». Προκειμένου να είναι αποτελεσματικός ο εθνικισμός οφείλει να επαναπροσδιορίζει κάποια από τα σημεία του. Με άλλα λόγια ο εθνικισμός μπορεί να βρει εκφραστές από τους πιο ακραίους, οι οποίοι μιλούν για φυλετικές καθαρότητες και άλλες ανοησίες, μέχρι τους πιο μετριοπαθείς που με ένα πιο «trendy» και «positive» πατριωτισμό κάνουν λόγο για τον ιδιαίτερο και συνάμα μοναδικό χαρακτήρα της ελληνικής «έξω καρδιάς». Η αποτελεσματικότητα αυτής της μετάλλαξης φάνηκε όταν οι ολυμπιακοί αγώνες έγιναν καθολικά αποδεκτοί σαν προσωπική υπόθεση του καθένα, όταν η «ελλαδίτσα μας» κατέκτησε το euro και μας οδήγησε σε ένα ξέφρενο πατριωτικό ντελίριο και όταν η ελλαδάρα έχασε από την ομάδα της αλβανίας οι νεοέλληνες βγήκαν στο δρόμο σκοπεύοντας να πάρουν το αίμα τους πίσω. Γιατί το περιεχόμενο του ακραίου εθνικισμού και του «υγιούς» πατριωτισμού δεν δΐαφοροποιείται,ώστεαμφοτεροι οδηγούν σε βίαια και παντελώς ρατσιστικά τυφλά χτυπήματα, τα οποία ενίοτε αφήνουν πίσω τους ακόμα και νεκρούς. Επομένως ο στόχος και το αποτέλεσμα της οποιασδήποτε έντασης της εθνικιστικής προπαγάνδας παραμένει ο ίδιος: να αποπροσανατολίσει, να φανατίσει και να καλλιεργήσει ταυτόχρονα αισθήματα ρατσισμού και ξενοφοβίας. Υπό αυτές τις συνθήκες κυρίαρχοι και καταπιεσμένοι λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία καθώς οι πρώτοι πλασάρουν το δόλωμα και οι δεύτεροι «τσιμπάνε». Αποδέκτες αυτής της ασφυκτικής κατάστασης είναι οι μετανάστες, ενώ οι ντόπιοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε έναν αδιέξοδο διπλό ρόλο, υποδυόμενοι ταυτόχρονα τον θύτη και το θύμα. Η ταξική θέση και ενότητα ντόπιων και μεταναστών υποσκελίζεται από τη μανία για εθνική ενότητα των πρώτων. Μέσα σε αυτό το «παιχνίδι» οι καταπιεσμένοι ντόπιοι και μετανάστες είναι οι ηττημένοι με τους κυρίαρχους να συνεχίζουν την νικηφόρα τους επέλαση σε όλους τους τομείς της χαμένης μας ζωής, χρησιμοποιώντας όσα μέσα διαθέτουν προκειμένου να κατασκευάσουν όπου γης τους ιδανικούς κατατονικούς υπηκόους. Τι πόλεμος και μαλακίες... έχω αγώνα αύριο... ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΛΑΓΝΕΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ-ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

από εγώ 20/03/2005 8:47 πμ.


αυτό που ξέρω είναι ότι στίς 4 Σεμπτέβρη (αν θυμάμαι καλά) έγειναν οι πρώτες φυλετικές συγκρούσεις στην Ελλάδα.Πράμα που δείχνει ότι πιο εφικτός είναι ένας εθνικός-φυλετικός από έναν ταξικό πόλεμο. Και να μην ξεχνάμε ότι στα επεισόδια υπήρχαν και απολίτικοι έλληνες χωρίς να ανήκουν σε κάποια οργάνωση ή κίνημα. Διαφωνεί κανείς?

από Ολοι 20/03/2005 6:55 μμ.


Εθνικοι πολεμοι φασιστικες μαλακιες Φασιστες κουφαλες ερχονται κρεμαλες. Δεν σας περιμενουμε σας ψαχνουμε και ξερουμε και που θα σας βρουμε...........

από ΓΙΟΥΠΙΙΙΙ!!! 21/03/2005 5:34 μμ.


Στις 4/9 δεν έγιναν συγκρούσεις, αφού οι αλβανοί δεν χτύπησαν κανένα. Το σωστό είναι να πούμε ότι τότε έγινε το πρώτο πανελλαδικά συντονισμένο πογκρομ κατά των αλβανών, αφού φυλετικές διώξεις έχουν γίνει σε διάφορα μέρη της ελλάδας (αγιάσος λέσβου, μάρτης 1999, όλοι οι αλβανοί εκδιώχθηκαν σε μια νύχτα, και άλλα που εγώ δεν ξέρω στα σίγουρα). Όντως, μια ημερομηνία σταθμός για τον ελληνικό κρετινισμό, την πατριωτική βαρβαρότητα και μισαλλοδοξία. Αυτοί οι αφορισμοί του αποκάτω, "φασίστες κουφάλες κλπ" μου προκαλούν πλέον αναγούλα. Κομπορρημοσύνη (άνοιξε λεξικό), λόγια φαφλατάδων.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License