Αριστεροί, δεξιοί όλοι στο Πόρτε-Αλλέγκρε (Ρεφορμιστική Διεθνής)

Ένα άρθρο ενδεικτικό της ποιότητας των ανθρώπων που συμμετέχουν στο "Διεθνές Κοινωνικό Φόρουμ" (Ρεφορμιστική Διεθνής) του Πόρτε Αλλέγκρε

Σύσσωμη η πολιτική ηγεσία της Γαλλίας παράτησε τις προεδρικές εκλογές και πήγε στο Πόρτο Αλλέγκρε της Βραζιλίας για να κάνει μια καλή σπέκουλα υποστηρίζοντας βέβαια και τους αγώνες των λαών... Ο ίδιος ο πρόεδρος της Γαλλίας και αρχηγός των γκωλικών (ο Ντε Γκωλ ήταν αυτός που είχε συντρίψει τους εξεγερμένους το Μάη του '68 μεταξύ άλλων κοινωνικών προσφορών) θα πάει στο Πόρτο Άλλεγκρε. Όπως και 6 υπουργοί της κυβέρνησης Ζοσπέν και πολλά υψηλόβαθμα στελέχη του "Σοσιαλιστικού" Κόμματος, καθώς επίσης και αρχηγοί κομμάτων της αριστεράς. Το άρθρο στα αγγλικά που τα αποδεικνύει όλα αυτά τα ευτράπελα. Antiglobalization Movement Gains Support From Both Sides in France By CHARLES FLEMING Staff Reporter of THE WALL STREET JOURNAL January 29, 2002 PARIS -- Just as France's presidential race finally starts to heat up at home, an impressive squad of the country's leading politicians is preparing to leave this week for Brazil. Some admit they will be taking their swimsuits, but no, they aren't going on vacation, and no, it isn't an indication of how unexciting the presidential race has been so far. They are all going to the antiglobalization summit, or "World Social Forum," in Porto Alegre, Brazil, which starts on Wednesday and runs for a week. Political parties from both the left and right are fielding top-tier teams for the event. No fewer than six of Prime Minister Lionel Jospin's government ministers, and several senior officials of his Socialist party, will represent France's left wing. Across the political divide, one of center-right President Jacques Chirac's top diplomatic advisers, as well as the secretary general of Mr. Chirac's own Rally for the Republic party, or RPR, is planning to attend the event. As if that weren't enough, three lesser presidential candidates will make the trip themselves, including left-wing nationalist candidate Jean-Pierre Chevenement, who currently ranks third in the presidential polls behind Mr. Jospin and Mr. Chirac. The other two presidential hopefuls are the Green Party's Noel Mamere, and the Communist Revolutionary League's Olivier Besancenot. That's quite a turnout, especially considering that the World Economic Forum is taking place at exactly the same time in New York. However, only four ministers from the left-wing coalition government (and no presidential candidates) will be present at that get-together, despite its billing as the de rigeur meeting place for the world's powerful. The rush to Brazil is a sure sign that the often-cited (but seldom defined) phenomenon of "globalization" will be high on the political agenda in the next few months ahead of the presidential election, which will be decided in two rounds of voting this spring. It is also a pretty good indication that the country's long-suffering business community shouldn't expect much solace from the mainstream candidates as they try to gather additional votes. And the candidates could be onto a good thing. According to an opinion survey published this week by polling institute CSA, 68% of the French population feels either hostile or anxious about globalization, up from 61% in a similar survey two years ago. "There's a dual advantage for French politicians to link their names to the antiglobalization movement," says political analyst Jean-Luc Parodi of Centre d'Etudes de la Vie Politique Francaise, referring to the number of people heading to Porto Alegre. "You can show your sympathy for the cause without having to worry about forging any uncomfortable political alliances." Serge Lepeltier, secretary general of Mr. Chirac's RPR, says he is going to Porto Alegre because he wants to know more about the antiglobalization movement. He defines globalization as the phenomenon of world-wide economic exchange unfettered by borders or controls, and he says he wants to find out in Porto Alegre if the movement has anything positive to propose or whether it is defined purely by what it contests. More significantly, Mr. Lepeltier also says it will help the RPR's cause at home to let people know that he is attending, and that he is close to Mr. Chirac on this question. "I spoke to President Chirac about this last night," Mr. Lepeltier said in a telephone interview on Monday. "He's very sensitive to the idea that international economic relations should be rendered more humane." Underlining how eager the RPR is to tap into the strong antiglobalization mood in France, Mr. Lepeltier says the party is preparing its political platform around three catchwords: "Authority, Liberty, Sharing." That slogan is just about as clunky and unwieldy in French as it is in English, but it sums up what the right-wing party reckons will be the key issues of the campaign. Moreover, as the country waits for Mr. Chirac to finally declare his official candidacy, the catch phrase gives a glimpse of what platform he will choose to run on. Mr. Jospin hasn't formally declared his intention to run for president yet either, though he has recently taken to dropping decidedly unsubtle hints that he has every intention of doing so. Last month he said he would "probably" be a candidate, and shortly thereafter he teased the reporters who asked him to confirm his intentions with, "You all know anyway." This past weekend, he told a Socialist Party rally that he would be "available" for political meetings in the weeks to come. Mr. Jospin hasn't unveiled his platform yet, any more than Mr. Chirac, but a strong stand against globalization is likely to figure high when he does. The first indication of that will come this week, when Mr. Jospin is scheduled to make a keynote speech on the subject to the French Economic and Social Council, a senior government consultative body. A spokeswoman for Mr. Jospin confirmed that he is to make a speech on the subject Wednesday. Mr. Chevenement also wants to score some antiglobalization points. He is due to address the World Social Forum this week on alternatives to neo-liberalism, or unfettered free trade. Mr. Chevenement's spokeswoman said the candidate would take advantage of his trans-Atlantic trip to make a few campaign speeches on his way back at stops in the French Antilles, first at Fort de France in Martinique and then at Pointe-a-Pitre in Guadeloupe. (το άρθρο πάρθηκε από το www.infoshop.org/inews) Ρε καλά τα 'λεγαν οι αναρχικοί πριν 100+ χρόνια. Έξω από κάθε πολιτική, η εργατική τάξη (βλέπε σήμερα η κοινωνία) δεν πρέπει να βασίζεται στην πολιτική δραση για να απελευθερωθεί... Κάπως έτσι ξεκίνησε άλλωστε και η ΓΣΕΕ, "έξω από κάθε αστική πολιτική" (κι όχι έξω από κάθε πολιτική όπως λέγαν οι μειοψηφικοί αναρχικοί) και τώρα κατήντησε το τσιφλίκι των εργατοπατέρων δεξιών και αριστερών... Κρίμα γιατί υπάρχουν και κάποια κινήματα όπως αυτό των αγροτών χωρίς γη της Βραζιλίας που δεν τους άξιζε να γίνουν μέρος της σπέκουλας και απάτης της Ρεφορμιστικής Διεθνούς. Υ.Γ. Ξέρω ότι θα πέσει χώσιμο από τους αριστερούς μετά από αυτά που είπα. Διαβάστε όμως το άρθρο θα δείτε ότι έχω δίκαιο...

από γιάννης 31/01/2002 12:03 μμ.


Σαφώς και έχεις δίκιο φίλε μου.Τα άτομα που αναφέρεις είναι απλώς ενδεικτικά . Αυτοί θα έρθουν μετά να μας πούνε συγκινημένοι απο την ρομαντική συντροφική ατμόσφαιρα που συνάντησαν στο Πόρτο Αλέγκρε "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός(στον οποίο θα είμαστε περισσότεροι στην εξουσία και τότε θα δείτε)"

από Αρίστος 31/01/2002 1:32 μμ.


Το Δίκτυο για τα Πολ.+Κοιν. Δικαιώματα έχει από καιρό δημοσιεύσει (και στο Ιντυ) έκκληση κατά της συμμετοχής των νεοφιλελεύθερων υποστηρικτών του πολέμου. Ομως, όπως θα ξέρεις, εκεί θα είναι και άλλοι (πολύ πιο κινηματίες) εκτός από τους υπουργούς του Ζοσπέν. Μην πετάμε, λοιπόν, το μωρό μαζί με τα απόνερα, όπως είχε πει και ένας γηραιός φιλόσοφος γερμανικής καταγωγής, που έζησε και πέθανε στην Αγγλία. Μαρκς, νομίζω τον λέγανε! Όπως τα πολυκαταστήματα "Μαρκς εντ Σπένσερ"! ;-)))))

από PAV 31/01/2002 2:31 μμ.


“η ποιότητα των ανθρώπων»? Οπα ρε μεγάλε. Εκει πάνε 50.000 άνθρωποι. Δεν με πειράζει η άποψη σου. Είναι θεμιτή. Όμως με ενοχλεί σφόδρα η ξίπασιά, η αλαζονία και η ψωρομάγκικη επαναστατίλα σου. Να είσαι σεμνός στην κριτική σου αν σε ενδιαφέρει να είσαι αποτελεσματικός και δεν την κάνεις μόνο για αυτοεπιβεβαίωση.

από Αρίστος 31/01/2002 3:34 μμ.


... παραθέτω τηλεγραφηματάκι του ΑΠΕ, που συνθέτει απόψεις "έγκυρων" αστικών εφημερίδων και δείχνει έναν τρόπο σκέψης. Να προσθέσω ότι δεν είναι τυχαίο που ο $@#$%^&* Μπιλ Γκέιτς, ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου και δημιουργός των προγραμμάτων που όλοι χρησιμοποιούμε, διάλεξε αυτές τις μέρες για να "χαρίσει" 24 δισ. δολ για ιατρική βοήθεια στον Γ΄Κόσμο. Λέει, λοιπόν, το άρθρο: "Τα πραγματικά διακυβεύματα του Πόρτο Αλέγκρε, όπου ξεκινά σήμερα το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ. Το παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, που διεξάγεται εδώ και 32 χρόνια στο Νταβός, και το παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, που πραγματοποιείται για δεύτερη χρονιά στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας, ξεκινούν φέτος ταυτοχρόνως. Ηδη, το Πόρτο Αλέγκρε έχει κερδίσει τη μάχη των μέσων ενημέρωσης. Το ερώτημα, γράφει ο γάλλος πολιτειολόγος Πασκάλ Μπονιφάς στη “Φιγκαρό”, είναι αν οι οργανωτές αυτού του Φόρουμ θα κερδίσουν και τη μάχη της επιρροής επί των παγκοσμίων υποθέσεων. Το παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ προσελκύει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το Οικονομικό Φόρουμ, που γίνεται φέτος εκτάκτως στη Νέα Υόρκη. Ενας λόγος είναι ο αριθμός των παρισταμένων. Στο Πόρτο Αλέγκρε θα βρεθούν 50.000 άνθρωποι, από τους οποίους οι 14.000 είναι σύνεδροι, ενώ στη Νέα Υόρκη θα παραστούν 3.000 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 30 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι πολιτικοί ηγέτες του Βορρά αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να αδιαφορήσουν γι’αυτά που θα συμβούν στο Πόρτο Αλέγκρε. Πολλοί είναι εκείνοι που πέρυσι περιφρονούσαν το Κοινωνικό Φόρουμ και φέτος σπεύδουν να βρεθούν εκεί. Το να εμφανιστεί κανείς στο “Νταβός” είναι πλέον σχεδόν κακόγουστο. Το Πόρτο Αλέγκρε, αντίθετα, είναι “μόδα”. Πολλοί χαρακτηρίζουν το Πόρτο Αλέγκρε ένα “αντι-Νταβός”. Δεν πρέπει να πέσουμε όμως στην παγίδα του μανιχαϊσμού. Δεν πρόκειται για μια αντιπαράθεση του μεγάλου κεφαλαίου και του εξεγερμένου προλεταριάτου. Οι οργανωτές του Φόρουμ του Νταβός έχουν συνειδητοποιήσει τα όρια του ακραίου φιλελευθερισμού και τους κινδύνους από τη διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Αποφάσισαν έτσι, πέρα από τους διευθυντές επιχειρήσεων και τους πολιτικούς ηγέτες, να αρχίσουν να καλούν συνδικαλιστές και διανοούμενους. Το ζητούμενο, όμως, είναι να περάσουν από τα λόγια στις πράξεις. Μετά τους πολιτικούς, θα έλθει ασφαλώς η σειρά των μεγάλων πολυεθνικών να επιδιώξουν να παρευρεθούν στις επόμενες συνόδους του Κοινωνικού Φόρουμ. Ισως να προβούν και σε διάφορες παραχωρήσεις, όπως έγινε με την εταιρεία “Triumph International” που δέχθηκε να κλείσει το εργοστάσιό της στη Βιρμανία ύστερα από τη διεθνή κατακραυγή για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα αυτή. Το επόμενο βήμα είναι να ανοίξει ένας διάλογος ανάμεσα στα διάφορα στρατόπεδα. Οσοι θα βρεθούν τις επόμενες ημέρες στο Πόρτο Αλέγκρε δεν είναι αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης, σημειώνει ο Μπονιφάς, που είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών και Στρατηγικών Σχέσεων του Παρισιού. Αντίθετα, στη Βραζιλία θα συγκεντρωθούν τα παιδιά της παγκοσμιοποίησης. Από αυτήν γεννήθηκαν, τα δικά της όπλα (Internet, δίκτυα, μεταφορές, μέσα ενημέρωσης) χρησιμοποιούν. Για να κερδίσουν όμως τη μάχη της επιρροής, θα πρέπει να εκπληρώσουν ακόμη αρκετές προϋποθέσεις. Πρέπει να αποδείξουν καταρχήν ότι δεν περιορίζονται στην αμφισβήτηση, έστω και ειρηνική, αλλά ότι μπορούν να διατυπώσουν και ρεαλιστικές προτάσεις, προτάσεις δηλαδή που λαμβάνουν υπόψη τον συσχετισμό δυνάμεων. Πρέπει, με άλλα λόγια, να περάσουν και αυτοί από τα λόγια στην πράξη. Αλλοιώς, το Πόρτο Αλέγκρε δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από ένα συμπαθητικό Γούντστοκ της αριστερής διανόησης. Στο Πόρτο Αλέγκρε θα συζητηθούν πολλά θέματα. Και θα εκτεθούν πολλές ουτοπίες. Ορισμένες από αυτές, όμως, είναι απολύτως ρεαλιστικές. Η φορολόγηση του κεφαλαίου σε παγκόσμια κλίμακα μπορεί να φαίνεται μια ριζοσπαστική πρόταση: ριζοσπαστικό χαρακτήρα είχε όμως στις αρχές του αιώνα και η πρόταση για φορολόγηση του εισοδήματος. Ο φόρος επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών, εφόσον οργανωθεί σωστά, μπορεί θαυμάσια να λειτουργήσει και να έχει αποτελέσματα. Η κατάργηση των φορολογικών παραδείσων, η διαγραφή του χρέους των αναπτυσσομένων χωρών, ο επαναπροσδιορισμός του συστήματος διακυβέρνησης του κόσμου, αποτελούν αναγκαιότητες στις οποίες όλοι μπορούν να συμφωνήσουν. Ολοι γνωρίζουν ότι η επιστροφή στα στεγανά του παρελθόντος δεν είναι ούτε δυνατή ούτε επιθυμητή. Ολοι γνωρίζουν όμως επίσης ότι η αύξηση του πλούτου που οφείλεται στην παγκοσμιοποίηση έχει συνοδευτεί από μια αύξηση των ανισοτήτων, η οποία θα καταστήσει αργά ή γρήγορα το σύστημα ακυβέρνητο. Πώς να γίνει η παγκοσμιοποίηση επωφελής για την πλειοψηφία, και όχι για τη μειοψηφία; Ιδού το μεγάλο διακύβευμα των ημερών. Το ζητούμενο λοιπόν είναι να επιτευχθεί η σύνθεση ανάμεσα στο Νταβός και στο Πόρτο Αλέγκρε. Να αναγνωριστεί ότι η παγκοσμιοποίηση είναι μια πολύτιμη διαδικασία, υπό τον όρο όμως να υπόκειται σε έλεγχο και να αφορά τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό κατοίκων αυτού του πλανήτη." (Πηγές: Le Figaro, La Repubblica) Κανείς δεν έχει ψευδαισθήσεις. Η αφομοίωση είναι προ των πυλών. Πάντα ήταν... Ομως, καλύτερα να γνωρίζεις ανθρώπους, κινήματα και ιδέες (και πολλές απ' αυτές να τις απορρίπτεις, βεβαίως!) παρά να κάθεσαι σπίτι σου, μέσα στην ιδεολογική σου αυτάρκεια και αυταρέσκεια. Το τελευταίο σχόλιο δεν εμπεριέχει προσωπικές αιχμές.

Παραθέτω τις απόψεις του Noam Chomsky (χωρίς να συμφωνώ με αυτές), όπως προκύπτουν από συζήτησή του με τη δημοσιογράφο Αριστοτελία Πελώνη στα ΝΕΑ:

Ναι, θα είμαι στο Πόρτο Αλέγκρε, αλλά για πολύ λίγο. Θα προσπαθήσω να σας δώσω μια σύντομη απάντηση, παρ' όλο που δεν είναι εύκολο. Εν συντομία, λοιπόν, το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε ενώνει τις λαϊκές δυνάμεις απ' όλο τον κόσμο: τις δυνάμεις χωρών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης -και στη σκέψη και στη δράση- δυνάμεις που αποτελούν μια εναλλακτική πρόταση στην εκδοχή της "παγκοσμιοποίησης" που έχουν επινοήσει οι επενδυτές για να προωθούν τα συμφέροντά τους και που έχει επιβληθεί στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου παρά τη σημαντική λαϊκή αντίδραση. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η πλειοψηφία του πληθυσμού των ΗΠΑ, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

- Μου είναι δύσκολο να σκεφθώ τι άλλο θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό απ' αυτό. Μπορείτε εσείς να φανταστείτε;

- Όσο για το αν υπάρχει χώρος για μια "νέα" αριστερή πολιτική σκέψη, μια σκέψη που θα αποτελεί σύγκλιση της "κοινωνικής" Αριστεράς με την "πολιτική" Αριστερά και βέβαια υπάρχει. Και μάλιστα πολύς χώρος. Και υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργήσουμε περισσότερο χώρο. Ωστόσο, αυτό που χρειάζεται δεν είναι χώρος, αλλά η ενέργεια και η αφοσίωση για να γεμίσουμε αυτό τον χώρο και να τον επεκτείνουμε κι άλλο. Ευτυχώς, υπάρχει μεγάλη δόση απ' αυτά. Και το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας και της αφοσίωσης αυτής εκπροσωπείται στο Πόρτο Αλέγκρε, όπως δείχνει και το πρόγραμμα των θεμάτων που θα συζητηθούν (και αυτό είναι μόνο ένα πολύ μικρό μέρος αυτού που πρόκειται να συμβεί εκεί).


Δεν είπα ότι δεν υπάρχουν και αγωνιστές άλλωστε μίλησα και για τους αγρότες χωρίς γη. Σίγουρα πολλοί (οι περισσότεροι) εκεί μέσα θα είναι αγνοί αγωνιστές. Όμως θα καπελωθούν καλά από τους διάφορους Σιράκ, Ζοσπέν, Φίσερ, Σρέντερ κτλ. Κάποτε Αρίστο, όταν βλέπεις ότι κάτι πλέον δεν εξυπηρετεί τον αγώνα σου αλλά τις δημόσιες σχέσεις κάποιων και το καπέλωμα των κινημάτων πρέπει όχι μόνο να καταγγέλεις αλλά να έχεις το θάρρος (που προκύπτει από την αφοσίωση στις αρχές σου) να φύγεις για να ξαναδημιουργήσεις την αντίσταση από την αρχή. Αλλά δεν μπορώ να μην 'πω ότι ορισμένοι αριστεροί θα είναι και ευχαριστημένοι με την εξέλιξη αυτή (και δεν μιλάω για το Δίκτυο). Αφού καταφέραμε να προσεγγίσουμε τους φορείς και τα κόμματα έχουμε χτίσει ένα κίνημα θα λένε. Το θέμα είναι το κίνημα να είναι των ανθρώπων εκεί κάτω όχι των αντιπροσώπων τους που συμμετέχουν κατά κανόνα όταν έχει εξασφαλιστεί ότι δεν θα ξεφύγει ποτέ από όρια του συστήματος (γιατί όποιος είναι το σύστημα δεν θα παλέψει ποτέ για την ανατροπή του. Κάνω λάθος;) Κι αυτά τα λέω κι από προσωπική πείρα με την τρίβη με τέτοια είδη αριστερών. Πως θα πειστεί ο τάδε δήμαρχος, νομάρχης, φορέας κτλ. κτλ. να μιλήσει θετικά για κάποιο θέμα τους ενδιαφέρει συνήθως. Και όχι πως να φτιάξουν την αντίσταση των απλών ανθρώπων. Κάτι τέτοιοι άνθρωποι σίγουρα θα συγκινούνται που οι υπουργοί του Ζοσπέν θα πάνε στο Πόρτε Αλέγκρε. Θυμάμαι άλλωστε και τους ΣΥΝασπισμένους όταν είχαν κερδίσει εκλογές οι πρώην κομμουνιστές στην Ιταλία. Μόνο ότι δεν έγινε επανάσταση δεν είπαν. Ότι θα εξανθρωπιστεί η Ευρωπαική Ένωση, ότι θα φύγει το ΝΑΤΟ, ότι θα σταματήσει η λιτότητα κτλ κτλ. Όλοι ξέρουμε τελικά τι έγινε. Αν είναι παρόμοιες και οι φιλοδοξίες τους για το κίνημα της αντι-παγκοσμιοποίησης μπορεί κανείς να φανταστεί που θα καταλήξει αν καταφέρουν να το καπελώσουν. Άμα πάντως ο στόχος σας ήταν το Πόρτο Αλέγκρε μπράβο αριστεροί καλά τα καταφέρατε. Σήμερα στο δρόμο, αύριο υπουργοί και τραπεζίτες.

από ροζ αριστερός 31/01/2002 10:23 μμ.


Αυτό το τελευταίο μάλλον σε σένα ταιριάζει...Χρόνια τώρα τα ίδια μας λέτε,αρνητές του σύμπαντος...Σταμάτα να διαλογίζεσαι με τον καθρέφτη σου για την "παγκόσμια συνομωσία του Συνασπισμού" και βγες λίγο, να μιλήσεις με κανέναν άνθρωπο, να σε χτυπήσει και λίγο ο αέρας...

από ouf 31/01/2002 11:31 μμ.


Otan oloi milane gia to porto allegre,otan h gallikh poio egkirh kai kentrwa efhmerida "le monde" kanei afierwmata twn deka selidwn, otan sta gallika kanalia eidhsewn lene ti kairo kanei sto porto allegre otan telika o prwhn upourgos kurios Chevenement dhlwnei pws to FMI (fond monetaire international) prepei na stamathsei ka8e leitourgeia tou,otan o agaphmenos Jose Bove ton rwtaei ti 8a sumvei an kri8ei enoxos kai mpei filaki kai o idios kirios chevenement tou leei pws 8a tou dwsei xarh...tote kati sumvainei. As 8imi8oume aplws pws paei kairos pou den exei simvei kati tetoio, to toso aplo, na asxolountai ta media me auta kai oxi me ta antistoixa "big brother".....

από apelpismenos 02/02/2002 3:48 μμ.


Porto Alegre chat room Θα κάνω μια ταπεινή προσπάθεια να εξηγήσω σε μερικές συνέχειες το ζήτημα των μαζικών forum τύπου Porto Alegre ή διεθνών διαδηλώσεων κτλ.. Οι σκέψεις μου απευθύνονται σε αυτούς που συνεχώς, ακατάληπτα, ακούραστα και ψυχαναγκαστικά επαναλαμβανόμενα, ξοδεύουν το τεμπεσίρι στις άκρες των δαχτύλων τους για να δηλώσουν την επαναστατική τους αποστροφή για τους ρεφορμιστές. Όπου ρεφορμιστής είναι κάθε ένας και κάθε μία που δεν τα χώνει διαρκώς σε ότι δεν είναι συγκρουσιακό και ουαου μάγκα μου. Track 01. Δυστυχώς στις μέρες μας οι περισσότερες αν όχι όλες οι μαζικές εκδηλώσεις που συμβαίνουν δεν έχουν επαναστατικό ή έστω ανατρεπτικό χαρακτήρα. Ακόμα και η πρόσφατη εξέγερση στην Αργεντινή μπορεί να είχε ριζοσπαστική πρακτική όμως η συνείδηση του κόσμου είναι πολύ πίσω ακόμα από μια ουσιαστικά επαναστατική αντίληψη. Και εδώ είναι το στοίχημα για εμάς όλους ή καλύτερα για τη φυλή μας εκεί. Το πρόβλημα με το πώς εξετάζει κανείς/μια τα μαζικά γεγονότα ξεκινά από το αν έχει μια καθαρά εγωκεντρική (πολιτικά) οπτική γωνία ή μπορεί και ενδιαφέρεται να αναζητά τη δυναμική και τους συμβολισμούς τους. Αν ψάχνει απλός να επιβεβαιώσει και να αυτοεπιβεβαιώση τον εαυτό του και σαν μικρομπακάλης μετρά τα ψιλά των γεγονότων ή αναζητά την συμβολή τους -όπως του Porto Alegre- στο παγκόσμιο κινηματικό ισοζύγιο. Αν κάνει το δεύτερο τότε δεν καταργείτε συνεχώς τους κακούς ρεφορμιστές αλλά αναλύει ερμηνεύει κριτικάρει και κάτι μαθαίνουμε και εμείς από αυτόν ή αυτήν. Αν κάνει όμως το πρώτο -όπερ και συνηθίζεται- τότε απλός αναζητά να του επιβεβαιώνει η ζωή τα επαναστατικά του στερεότυπα. Η ζωή όμως συνήθως δεν κάνει τέτοιες χάρες. Στη ζωή την κοινωνία και τη χημεία δεν υπάρχουν καθαρές φόρμες ή κανονικές συνθήκες. Όταν στη χημεία μιλάνε για τα αποτελέσματα ενός πειράματος σε κανονικές συνθήκες εννοούν ουσιαστικά ότι τα αποτελέσματα αυτά μην περιμένετε να τα συναντήσετε στην πραγματικότητα. Αυτά είναι σε κενό αέρος. Έτσι και στην πολιτικοκοινωνική δράση σχεδόν ποτέ δεν θα βρούμε την ιδεατή συνθήκη που όλοι έτσι κι αλλιώς θα θέλαμε. Μην νομίζεται σύντροφοι και συντρόφισσες. Όλοι από την ίδια πλευρά είμαστε. to be continued (track 02)

από pragmatistis 18/11/2003 1:31 πμ.


Koitaxe oloi lene polla kai pisteuoun polla (8eloun toulaxiston). Ola einai 8ewries kai tipota allo.Giati? Epeidi ola xekinoun apo kapoious idealistes pou exoun agnes pro8eseis kai sthn telikh oi idioi an8rwpoi(oi prwtergates ths ka8e epanastasis)briskontai sta megala trapezia me xrimata kai exousia prospa8ontas kai autoi na prostateupsoun ta dika tous atomika symferonta.Dhladh oloi ton eautouli tous kai osoi twra syndikalizontai 8a tous deis kapoia stigmh xwmenous sta idia pou twra kathgoroun. Oi monoi pou exoun to dikaiwma na legontai epanastates einaiautoi pou exoun ta kotsia na dwsoun thn periousia tous gia ta pisteuw kai pistepse me ean uparxei kapoios einai enas sto disekatomyrio kai auton 8a ton poune kai malaka akomh kai autoi gia tous opoious maxetai

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License