12 μέλη της δολοφωνικής σπειρας του Μπεσλαν συνελήφθησαν

αποτελουσαν την ομαδα υποστήριξης των δολοφωνων που εισέβαλε στο σχολείο.

post image

GROZNY, March 7 (Itar-Tass) - Twelve militants detained in Chechnya’s Achkhoi-Martan district on Sunday had been a back-up group during the preparation of a hostage-taking raid of a school in Beslan on September 1 this year, Chechen Interior Minister Ruslan Alkhanov told reporters on Monday. He said the group left Beslan, a city in North Ossetia, after a main force seized the school. More than 300 hostages died in the terrorist attack. Six of the gunmen were already giving testimony. Police seized arms and masks that the bandits used as they roamed the Achkhoi-Martan district on Chechnya’s stretch of a road between Russia’s city of Rostov and Azerbaijan’s capital Baku.

Εικόνες:

από ,, 07/03/2005 5:23 μμ.


Police destroy gang ringleader in Chechnya 06.03.2005, 12.00 GROZNY, March 6 (Itar-Tass) - A ringleader of an armed gang which, according to the latest information, was engineering terror acts against heads of district and village administrations as well as against civilians and law enforcement officers, was killed in the Achkhoi-Martan district of Chechnya, Tass learnt on Sunday at the regional headquarter on counter-terrorist operation in the North Caucasus. He is a resident of Achkhoi-Martan, Umar Dumayev, 22. Law enforcers received a tip from local residents on his whereabouts. A bandit who had a pistol and grenades, offered an armed resistance when ordered to surrender. Police officers had no casualties. Search operations are underway to track down other gang members and to arrest them. At the same time, some gunmen surrender voluntarily to law enforcement bodies. On Saturday, a resident of Achkhoi-Martan, 23, who was in the gang of Ruslan Nasipov, surrendered to the police. According to the gunmen, he had joined the gang under the influence of his relative. But after getting convinced that the main aim of the gang was pillage and booty, he decided to leave it. He surrendered a submachinegun and cartridges and told operatives about other gang members. The headquarters also reported that military engineers thwarted a terror act, engineered by gunmen, in the village of Vinogradnoye, Grozny rural district. A homemade explosive device, consisting of a mine and an electric detonator, had been planted on a roadside. It was defused, and an investigative group is looking for accomplices in hatching a terror act.

από Αμαν 07/03/2005 5:59 μμ.


Ρε παιδιά ο τύπος είναι φασίστας. Τι θα γίνει. Μόνο στο Ιρακ έχει ιμπεριαλισμό? Αν τα έγραφε αυτά για ισλαμιστες αντάρτες θα τα αφήνατε?

από CRASS 07/03/2005 6 μμ.


KAI EΣY ΤΙ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ?

Δεν ειναι ειδηση? Η σας χαλαει οτι οι Ρωσοι μπατσοι επιασαν τους τρομακρατες?

από Γκρρρ 07/03/2005 6:10 μμ.


post image
,

Εικόνες:

από Γκρρρ 07/03/2005 6:11 μμ.


post image
,

Εικόνες:

από Γκρρρ 07/03/2005 6:11 μμ.


post image
,

Εικόνες:

.

από . 07/03/2005 6:20 μμ.


post image
.

Εικόνες:


ΜΑΛΛΟΝ ο redgreen ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ.ΣΑΝ ΤΟΝ pontiac ΚΑΙ ΤΟΝ Αse π.χ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ (ΚΑΙ) ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ

από ένας 07/03/2005 6:36 μμ.


12 μέλη της συμμορίας Αλ Σαντρ συνέλαβαν οι αμερικανικές δυνάμεις στη Φαλούτζα. Οι τρομοκράτες συμμετείχαν στην τάδε απαγωγή και σχεδίαζαν την δείνα. Θα το ανεχόσασταν ως σχόλιο? Ή μήπως έχετε δύο μέτρα και δύο σταθμά? Η μήπως η άγνοια πάνω στις ρωσικές θηριωδίες στην Τσετσενία μεταφράζετε σε ανοχή σε ξεκάθαρα φασιστικές απόψεις.

να επικρατήσει η ειρήνη στην δυτική ασία.

από Ase 07/03/2005 7:45 μμ.


..ουτε το φασιστα Πουτιν και ουτε το στρατο γουσταρω (ουτε και υπερετησα τη μαμα πατριδα οπως οι περισοτεροι απο εσας) αλλα τους δολοφονους παιδιων καποιος πρεπει να τους σταματαει και στη συγκεκριμενη περιπτωση ειναι οι Ρωσοι μπατσοι. Επισης την ιδια απεχθεια που μου προκαλουν οι Αμερικανοι, μου προκαλουν και οι θρησκοληπτοι Ιρακινοι καμικαζι.

από Pondiac 07/03/2005 9:24 μμ.


post image
O λαος της Ρωσίας και της Τσετσενιας δεν ξεχνουν τους φασιστες του Μασχαντωφ

Εικόνες:

από RED ALERT 08/03/2005 10:49 πμ.


.....δε μπαινουν μεσα σε σχολεια και δεν πιανουν ομηρους τα παιδια ουτε τα παγιδευουν με βομβες, ουτε τα σκοτωνουν.....

από Kiliz Arslan 08/03/2005 4:29 μμ.


...επίσης κρατάνε (ακόμα) τα προσχήματα και δεν ανατινάζουν σχολεία στο ιράκ, όπως το έκανε επανειλημένως ο ρώσικος στρατός στο μαρτυρικό γρόζνι και αλλού. Γιατί όταν ισωπέδωναν οι ρώσοι τις τσετσενικές πόλεις (και τα σχολεία βεβαίως βεβαίως), δεν βρισκόντουσαν διάφοροι ορθοδο-φασίστες, φιλοπουτινικοί εδώ μέσα να διαρήξουν τα ιμάτιά τους. Γνωρίζει κανένας από εσάς ρε μάγκες που ανεβάζετε τις φωτό από το μπεσλάν πόσες χιλιάδες άμαχους (και παιδιά βεβαίως βεβαίως), έχουν δολοφονήσει οι ρώσοι "αδελφοί" στην τσετσενία. Ρητορικό είναι το ερώτημα σε διάφορους αριστερούς κατά όνομα μόνο.

"Πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι του" λέει ο λαός και κάτι θα ξέρει. Αν έχεις συνηθίσει μια ζωή να σνιφάρεις γραμμή από τη Μόσχα είναι δύσκολο να το κόψεις ακόμα και αν στην θέση του πατερούλη είναι πια ο Πούτιν. Ας περιμένουμε και χειρότερα από τα πρεζάκια του ΚΚΕ.

1

από 1 08/03/2005 5:04 μμ.


post image
Θύμα τυφλών αεροπορικών βομβαρδισμών. Αν το είχαν κάνει Αμερικάνοι τι θα λέγατε πρεζάκια της Μόσχας?

Εικόνες:

2

από 2 08/03/2005 5:06 μμ.


post image
Οι Ρώσοι διεξήγαγαν πόλεμο κατά του λαού. Για να τον νομιμοποιήσουν έβαλάν ακόμα και μόνοι τους βόμβα σε πολυκατοικία της Μόσχας σκοτώνοντας Ρώσους πολίτες και φυσικά ρίχνοντας το φταίξιμο στους Τσετσένους.

Εικόνες:

3

από 3 08/03/2005 5:08 μμ.


post image
Οι ομοιότητες των εικόνων με αυτές των εισβολέων Αμερικάνων στο Ιράκ είναι χαρακτηριστικές του τι γυρεύουν οι Ρώσοι στην Τσετσενία.

Εικόνες:

4

από 4 08/03/2005 5:13 μμ.


post image
Η καταστροφή που σκόρπισαν οι Ρώσοι ήταν ολική. Και να μην ήθελε κάποιος Τσετσένος δεν είχε άλλο δρόμο από να τους μισήσει. Το «όχι αίμα για πετρέλαιο» ισχύει και εδώ. Είναι χαρακτηριστικό του τι έχουν τραβήξει οι Τσετσένοι από τους Ρώσους ότι το όνομα της πρωτεύουσας Γκρόσνι είναι ρώσικο και σημαίνει τρομερός. Μνημείο επιβολής της αυτοκρατορικής Ρωσίας πάνω σε έναν μικρό λαό.

Εικόνες:

από "πρωην KGBίτης" RED ALERT 08/03/2005 5:50 μμ.


Θα λεγαμε αυτο που λεμε παντα. Οτι ΚΑΘΕ ΠΟΛΕΜΟΣ (ακομα και ο ταξικος!!!) ειναι ΚΑΚΟΣ και απευκταίος. Ομως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΛΟΓΙΚΗ το να τοποθετιεται κανεις ΓΕΝΙΚΑ εναντια στον πολεμο ή ΓΕΝΙΚΑ υπερ των όποιων ανταρτων ή ΓΕΝΙΚΑ εναντιων τους ή ΓΕΝΙΚΑ...ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ!!! Υπάρχουν ΚΡΙΤΗΡΙΑ που πρεπει να τοποθετιεται κανεις σε τετοια ζητηματα "διεθνους πολιτικης". Να διαφωνησουμε ΟΣΟ ΘΕΣ για το ποια πρεπει να ειναι, αλλα οχι να διαφωνουμε για τον αν...πρεπει να υπαρχουν!!! Δε μου λες ρε φιλαρακι, αμα ξεσπουσε κανα 'αυτονομιστικο κινημα" στις Νοτιες Πολιτειες των ΗΠΑ με πρωτο στατουντες τιποτα ακροδεξιους παραστρατιωτικους που πιστειυν οτι "οι κομμουνιστες οι Εβραιοι και οι Μαύροι εχουν καταστρεψει τη χωρα", εσυ θα το υποστηριζες a priori, μονο και μονο επειδή θα ήταν.....ανταρτες?? Ε?? Oι "Νοτιοι" δεν εχουν το δικαιωμα του "αυτοχαρακτηρισμού" και της "αποκοπης" από τις ΗΠΑ?? Ασε λοιπόν αυτα τα ΑΠΟΛΙΤΙΚΑ περι του τι θα λεγαμε αν οι Αμερικανοι ειχαν κανει...μπλα μπλα μπλα. Διοτι το "χουι" που ανεφερες, ειναι μαλλον ΔΙΚΟ ΣΟΥ. Να στο αντιστρεψω? <<Αν έχεις συνηθίσει μια ζωή να ακους "ρωσοι" και να βγαζεις καντυλες, είναι δύσκολο να το κόψεις ακόμα και τωρα που τα κακά κομμουνια/σταλινια/"κοκκινοι εξουσιαστες"/κλπ δεν βρισκονται πια στην εξουσια, και η "δημοκρατια" νικησε και εκειπέρα>>!!!!!! Περαστικα.....

από ακριβολογος 08/03/2005 6:03 μμ.


η τσετσενια ειναι κομματι της ρωσικης επικρατειας. το ερωτημα δεν ειναι αν οι ρωσοι θελουν το πετρελαιο που ηδη ανηκει στη ρωσια, αλλα αν οι μουλαδες των τσετσενων θελουν για δικο τους το πετρελαιο αυτο και ξεκινησαν εναν ανενδοτο εναντια στη ρωσια (με τα χιλια στραβα της) για αυτο το λογο.

Πλήγμα στους αντάρτες Associated Press Μόσχα Νεκρός έπεσε την Τρίτη από πυρά των ρωσικών δυνάμεων ο Τσετσένος αυτονομιστής ηγέτης Ασλάν Μασχάντοφ σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσαν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα πηγές των Ενόπλων Δυνάμεων. Εάν η είδηση επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για μεγάλη επιτυχία του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στο μακροχρόνιο αγώνα κατά των Τσετσένων ανταρτών. Ο Μασχάντοφ είχε επικηρυχθεί με το ποσό των 10 εκατ. δολαρίων... news.in.gr

Η σύγκρουση Ρωσίας-Τσετσενίας έχει μεγάλη ιστορία, ξεκινώντας από την εποχή της ρωσικής επέκτασης κατά το 19ο αιώνα, όταν η Τσετσενία προσαρτήθηκε διά της βίας στη Ρωσία. Οι Τσετσένοι δεν αποδέχθηκαν ποτέ τη ρωσική κυριαρχία και, κατά τη διάρκεια της ταραχώδους περιόδου εγκαθίδρυσης του σοβιετικού καθεστώτος (1917 - 1920), κήρυξαν την ανεξαρτησία τους, μέχρι να ηττηθούν από τον Κόκκινο Στρατό το 1920. Η Τσετσενία αυτοανακηρύχθηκε για άλλη μια φορά ανεξάρτητη το 1991, υπό την ηγεσία του πρώην πιλότου της σοβιετικής πολεμικής αεροπορίας, Τζοχάρ Ντουντάγεφ. Δύο χρόνια αργότερα, το 1993, η επίσημη διακήρυξη ανεξαρτησίας από την κυβέρνηση του Ντουντάγεφ αποτέλεσε το έναυσμα εμφυλίου πολέμου. Στο διάστημα 1993 - 1994 έγιναν πολλές προσπάθειες ανατροπής του Ντουντάγεφ με την υποστήριξη της Μόσχας, αλλα όλες απέτυχαν. Ενοπλες αντιπολιτευόμενες ομάδες, με την οικονομική και στρατιωτική στήριξη της Ρωσίας, πραγματοποίησαν σειρά επιθέσεων και ο Ντουντάγεφ κήρυξε στρατιωτικό νόμο το Σεπτέμβριο του 1994. Το καθεστώς Ντουντάγεφ Στις 26 Νοεμβρίου 1994, η αντιπολίτευση εξαπέλυσε εκτεταμένη επίθεση με τη συμμετοχή «εθελοντών» από επίλεκτες ρωσικές στρατιωτικές μονάδες. Και πάλι απέτυχαν να ανατρέψουν τον Ντουντάγεφ. Στις αρχές Δεκεμβρίου, η κυβέρνηση του προέδρου Γέλτσιν αποφάσισε ανοιχτή επέμβαση και, στις 10 και 11 του μηνός, τρεις ρωσικές τεθωρακισμένες μεραρχίες, μονάδες τσετσενικού φιλορωσικού πεζικού και μονάδες εσωτερικής ασφάλειας εισέβαλαν με στόχο την εγκατάσταση κυβέρνησης αρεστής στη Μόσχα. Το αποτέλεσμα δεν ήταν σύμφωνο με τις προβλέψεις της ρωσικής κυβέρνησης. Παρά τις εξαιρετικά βίαιες μάχες και τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς, ιδίως στην πρωτεύουσα Γκρόζνι, που ουσιαστικά ισοπεδώθηκε (οι εκρήξεις υπολογίζεται ότι έφτασαν τις 4.000/ώρα), οι δυνάμεις του Ντουντάγεφ διατήρησαν τον έλεγχο εκτεταμένων περιοχών της Τσετσενίας, για να ανακαταλάβουν το Γκρόζνι τον Αύγουστο του 1996. Κάποια διευθέτηση επιτεύχθηκε τον Μάιο του 1996, όταν ο Τσετσένος ηγέτης, Ζελιμχάν Γιανταρμπίγεφ, υπέγραψε κατάπαυση του πυρός με τον Γέλτσιν. Ακολούθησαν οι συμφωνίες ειρήνης με τη μεσολάβηση του ΟΑΣΕ, οι οποίες όριζαν την 30ή Αυγούστου 1996, για την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων, με τον παράλληλο αφοπλισμό των τσετσενικών δυνάμεων. Οι συμφωνίες δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Τις διαπραγματεύσεις ανέλαβε ο Αλεξάντερ Λέμπεντ και τον Αύγουστο υπέγραψε συμφωνία με τον Τσετσένο διοικητή, Ασλάν Μασχάντοφ. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε τερματισμό εχθροπραξιών, ανταλλαγή αιχμαλώτων και κοινή διοίκηση από κυβέρνηση συνασπισμού. Προέβλεπε ακόμη ότι η τελική υπόσταση της Τσετσενίας θα αποφασιζόταν έπειτα από διάστημα πέντε ετών. Ακολούθησαν πολλές άλλες συμφωνίες, ανάμεσα στις οποίες και αυτή που υπέγραψαν ο Ρώσος πρόεδρος Μπορίς Γέλτσιν και ο Τσετσένος πρόεδρος Ασλάν Μασχάντοφ, τον Μάιο του 1997, με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, αν και επιτεύχθηκε μείωση της έντασης. Δημιουργία ισλαμικού κράτους Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1999, Τσετσένοι αυτονομιστές πραγματοποίησαν εισβολές στο γειτονικό Νταγκεστάν, με σκοπό τη δημιουργία Ισλαμικού Κράτους του Νταγκεστάν. Τότε αναφέρθηκε ότι είχαν την υποστήριξη του Οσάμα μπιν Λάντεν. Αρχικά, η ρωσική κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας ανάμεσα στην Τσετσενία και το Νταγκεστάν. Ο τότε πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι στόχος ήταν να εμποδιστεί η είσοδος Τσετσένων ανταρτών, αλλά πολλοί θεώρησαν ότι η Ρωσία ήθελε να «πάρει το αίμα της πίσω». Αυτό το αίσθημα θεωρείται ότι βοήθησε τον Βλαντιμίρ Πούτιν να κερδίσει τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Τον Οκτώβριο του 1999, ο Πούτιν κήρυξε «παράνομο» τον πρόεδρο της Τσετσενίας, Ασλάν Μασχάντοφ καθώς και το τσετσενικό Κοινοβούλιο. Ακολούθησαν νέες χερσαίες επιχειρήσεις των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, ο λεγόμενος «δεύτερος πόλεμος της Τσετσενίας».

Συνέντευξη με έναν αγωνιστή της ομάδας Autonomous Action / Ρωσία Προηγούμενη σελίδα Την συνέντευξη πήρε ο Leon για τη Συλλογικότητα του περιοδικού Barricada. Εκτός από το περιοδικό, δημοσιεύτηκε στο Α-infos (www.ainfos.ca):: Η συνέντευξη με ένα Ρώσο ελευθεριακό κομμουνιστή έγινε το καλοκαίρι του 2002, στη Νότια Ρωσία. Εξαιτίας των "κανόνων" των Ρώσων στρατιωτών, και φυσικά, πιθανών αντιποίνων από Τσετσένους ή Ρώσους, θα τον αποκαλούμε απλά Alex. Είναι πολύ έξυπνος, σε καλή φυσική κατάσταση και δίνει την εντύπωση κάποιου που δεν έχει περάσει όλες αυτές τις τρομακτικές καταστάσεις που ο ίδιος έχει ζήσει. Είναι πολύ δραστήριος στο αναρχικό κίνημα της Ρωσίας. Barricada. Barricada: Ας αρχίσουμε με το παρελθόν σου. Τι ήσουν πριν καταταγείς στο στρατό; Alex: Γκάνγκστερ. B: Πότε άρχισες τη θητεία σου στο στρατό; A: Τον Ιούνη του 1996 έπρεπε να παρουσιαστώ στο στρατό (στη Ρωσία ισχύει ακόμα η υποχρεωτική θητεία). Ξεκίνησα την εκπαίδευση του "νέου πολεμιστή", που σημαίνει να περάσεις από τεστ ΙQ, ασκήσεις και τέτοια πράγματα. Δοκιμάζονται εκατοντάδες άντρες και οι αξιωματικοί αποφασίζουν πού θα υπηρετήσει ο καθένας. B: Ήθελες να καταταγείς; A: Ήθελα. B: Πόσο καιρό κράτησε η εκπαίδευση; A: Δύο μήνες. B: Σε ανησυχούσε η πιθανότητα να πας στην Τσετσενία; A: Το ήξερα ότι υπήρχε αυτή η πιθανότητα. Δεν με εξέπληξε που πήγα εκεί. B: Τώρα, κοιτώντας προς τα πίσω, πιστεύεις πως η εκπαίδευσή σου ήταν επαρκής για όσα συνέβησαν στην Τσετσενία; Α: Είχαμε κάνει κάποιες ασκήσεις για μάχες στο βουνό. Και κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης οι αξιωματικοί μας έβαζαν να τραγουδάμε "Θάνατο, θάνατο, θάνατο στους Τσετσένους!". Από τα 375 άτομα, μόνο 15 από εμάς στάλθηκαν στην Τσετσενία. Εγώ επιλέχθηκα για τις Ειδικές Δυνάμεις. Β: Πες μας για την πρώτη σου μέρα στην Τσετσενία. Α: Από μια πόλη στα βόρεια του Καυκάσου μεταφερθήκαμε με ελικόπτερο στο Staropromyslovski, στην περιφέρεια του Γκρόζνυ. Δεν σκεφτόμουν κανένα κίνδυνο. Όταν προσγειωθήκαμε, κάποιοι άντρες που είχαν ήδη πολεμήσει στην Τσετσενία και επέστρεφαν σπίτι τους μας περίμεναν. Ανταλλάξαμε όπλα, σφαίρες και βόμβες. Άκουσα την έκρηξη μιας βόμβας. Ήταν το πρώτο αίσθημα φόβου που ένιωσα. Β: Τι έκανες τους πρώτους σου μήνες στο Γκρόζνυ; Α: Από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβρη (του 1996) γίνονταν σκληρές μάχες ανάμεσα στις Ρωσικές δυνάμεις και τους Τσετσένους αντάρτες στο Γκρόζνυ. Η κυριότερη σύγκρουση που βρέθηκα ήταν στην πλατεία Minutka. Αυτή η πλατεία είναι πολύ γνωστή στα δελτία ειδήσεων της ρώσικης τηλεόρασης. Οι αξιωματικοί ήταν τόσο ηλίθιοι, και εννοώ πραγματικά ανόητοι, που δεν ήξεραν τι έκαναν. Συχνά ήταν οι λοχίες που επέλεγαν τη στρατηγική και πολύ απλά τους αξιωματικούς τους αγνοούσαμε. Εκείνη τη φορά, στην οδό Λένιν (στην πλατεία Minutka του Γκρόζνυ) έπρεπε να βοηθήσουμε μια ομάδα Ρώσων στρατιωτών που είχε περικυκλωθεί από τις δυνάμεις των Τσετσένων. Οι αξιωματικοί ήταν ηλίθιοι και απλά μας έστειλαν μέσα, χωρίς να μας ενημερώσουν για την κατάσταση. Δεν φτάσαμε ποτέ στους άλλους Ρώσους στρατιώτες. Παγιδευτήκαμε στην οδό Λένιν για επτά μέρες με ελάχιστο νερό και μόνο 200 γραμμάρια κρέας κονσέρβα τη μέρα. Έπρεπε να πολεμάμε για επτά ημέρες συνεχώς. Χρειάστηκε να έρθει μια ομάδα της SOBR, άλλων επίλεκτων Ρωσικών δυνάμεων, και να μας βοηθήσει να φύγουμε από 'κει. Η διμοιρία μου είχε δεκαπέντε άτομα και οι δέκα σκοτώθηκαν σ' αυτή την επιχείρηση. Ήταν φριχτά, έκανε ζέστη, χωρίς νερό, χωρίς στρατηγική. Επιστρέψαμε στη ρωσική βάση και καταστρώσαμε ένα σχέδιο, όχι οι αξιωματικοί, και γυρίσαμε πίσω και σώσαμε την πρώτη ομάδα των Ρώσων στρατιωτών που είχε παγιδευτεί. Τα καταφέραμε. Β: Οι καθημερινές συνθήκες ήταν δύσκολες για τους στρατιώτες; Α: Στον πρώτο πόλεμο στην Τσετσενία, εμείς οι στρατιώτες είχαμε χαλασμένο ψωμί, αλλά οι αξιωματικοί είχαν αρκετό κρέας, γλυκά και άλλα παρόμοια. Και δεν προσπαθούσαν καν να τα κρύψουν από μας, έτρωγαν ανοιχτά, μπροστά στα μάτια μας. Μάθαμε να κυνηγάμε φίδια και βατράχια. Για μένα, οι μάχες στο δρόμο κράτησαν λιγότερο από τρεις μήνες. Συμμετείχα σε περίπου οχτώ επιχειρήσεις το μήνα μέσα στην πόλη. Τον Οκτώβρη, ο Στρατηγός Lebed (αρχηγός του στρατού εκείνη την περίοδο) αποφάσισε πως οι ρωσικές απώλειες ήταν μεγάλες και διέταξε τη λήξη όλων των ρωσικών επιθέσεων. Δεν έπρεπε πια να κάνουμε επιθέσεις εναντίον των αντάρτικων δυνάμεων σε μεγάλη κλίμακα. Μόνο μικρές επιχειρήσεις σε χωριά... Ο στρατηγός Lebed ήταν επίσης ένας ηλίθιος. Πιστεύω πως αν είχαμε πολεμήσει άλλες δύο εβδομάδες η Ρωσία θα είχε κερδίσει τον πόλεμο. Πέθανε πριν πέντε χρόνια σε ατύχημα, ενώ είχε αποστρατευτεί, αλλά οι περισσότεροι πιστεύουμε πως δεν ήταν ατύχημα. Την εποχή που σταματήσαμε να μπαίνουμε στο Γκρόζνυ, τα χέρια μου είχαν αρχίσει να τρέμουν από τους σκοτωμούς. Β: Πώς ήταν οι μικρές επιχειρήσεις μετά τον Οκτώβρη; Α: Εισβάλαμε κυρίως σε μικρά χωριά στα βουνά. Εγώ προσωπικά σκότωσα ανάμεσα στους τριανταπέντε με σαράντα ανθρώπους στα χωριά. Αλλά όταν δεν συμμετείχαμε σε επιθέσεις ασχολούμασταν με άλλα πράγματα. Η ομάδα μου είχε διακριθεί για μάχες σώμα με σώμα, βόμβες και νάρκες, ιατρική βοήθεια... ήμασταν πολύ ταλαντούχοι στρατιώτες. Υπάρχουν εννέα επίπεδα [στις ικανότητες και επιδεξιότητα μάχης] στρατιωτών, και εμείς ήμασταν στην κορυφή. Η παρουσία μας ήταν μυστική. Μοιάζαμε με στρατιώτες ειρηνευτικής αποστολής, και πηγαίναμε για εξουδετέρωση ναρκών. Κανείς δεν ήξερε πως αυτοί οι στρατιώτες που εξουδετερώνουν νάρκες ήταν στην πραγματικότητα εδικές δυνάμεις που έκαναν αναγνωριστική επιχείρηση. Β: Οι χωρικοί πρόβαλαν ποτέ αντίσταση; Α: Σε γενικές γραμμές όχι, αφού τέτοιες επιχειρήσεις ήταν πολύ γρήγορες, και πολύ αποτελεσματικές. Οι άνθρωποι που δέχονταν επίθεση δεν είχαν το χρόνο να οργανώσουν αντίσταση. Είχαμε στρατοπεδεύσει στο χωριό Κ. Ήταν περίπου 10 χιλιόμετρα έξω από το Γκρόζνυ. Κάναμε μια συμφωνία με τους χωρικούς. Εμείς δεν θα επιτιθόμασταν σ' αυτούς και εκείνοι δεν θα επιτίθονταν σ' εμάς. Το χωριό ήταν περικυκλωμένο από θέσεις του ρωσικού στρατού, κι έτσι αν μας επιτίθονταν θα εξουδετερώνονταν. Αν και ορισμένες φορές τη νύχτα υπήρχαν σποραδικές ριπές πυροβόλων. Ήταν ελαφρά οπλισμένοι και όχι πολύ οργανωμένοι. Β: Είχες ποτέ καθημερινή επαφή με Τσετσένους χωρικούς; Α: Πολύ σπάνια. Σπάνιο ήταν ακόμα και το να έχεις επαφή με το ρώσικο πληθυσμό στην Τσετσενία. Παίρναμε τις διαταγές λίγες μόνο στιγμές πριν την επιχείρηση. Έτσι, φεύγαμε από τη βάση αμέσως και επιστρέφαμε αμέσως μετά την επιχείρηση. Δεν είχαμε χρόνο να γνωρίσουμε κόσμο. Β: Τους χωρικούς τους έβλεπες ως αντάρτες; Α: Φυσικά κάποιοι μπορούσαν να είναι αντάρτες, και κάποιοι άλλοι όχι. Αλλά μπαίναμε στα χωριά μόνο όταν είχαμε πληροφορίες πως υπήρχαν αντάρτες. Οι ειδικές δυνάμεις μετατράπηκαν σε "τιμωρούς". Τιμωρούσαμε τους χωρικούς. Οι αξιωματικοί μας έλεγαν πως υπήρχαν αντάρτες σ' ένα χωριό, και είχαμε διαταγή να μπούμε στο χωριό, να τους βρούμε και να τους σκοτώσουμε όλους. Σκοτώναμε κυρίως τους άντρες, όχι γυναίκες. Β: Αυτό επειδή πολεμούσαν μόνο άντρες Τσετσένοι; Α: Υπήρχαν γυναίκες στρατιώτες ανάμεσα στους αντάρτες. Οι γυναίκες μαχητές της Τσετσενίας είναι γνωστές ως εξαίρετοι ελεύθεροι σκοπευτές. Οι Ρώσοι στρατιώτες τις μισούσαν. Τις αποκαλούσαμε "λευκές κάλτσες". Την πρώτη φορά που πιάστηκε μία "λευκή κάλτσα" μπροστά μου, κατάλαβα πόσο τις μισούσαν οι Ρώσοι. Της έδεσαν τα χέρια σ' ένα αυτοκίνητο και τα πόδια σ' ένα άλλο. Τα αυτοκίνητα έβαλαν μπρος προς αντίθετες κατευθύνσεις, ξεσχίζοντας το σώμα της. Πήραν ένα κομμάτι του κορμιού της και το πέταξαν από ελικόπτερο μέσα στο χωριό της. Η δεύτερη "λευκή κάλτσα" που αιχμαλωτίσαμε δέθηκε σ' ένα δέντρο. Από κάτω της τοποθετήθηκαν δύο κιλά C4 (εκρηκτική ύλη που χρησιμοποιείται σε βόμβες και νάρκες). Το αργό φυτίλι, μήκους περίπου 4-5 μέτρων, ανάφτηκε μπροστά στα μάτια της. Αυτά τα φυτίλια καίγονταν με ταχύτητα ενός εκατοστού ανά δευτερόλεπτο. Δεν είχε κανένα φόβο απολύτως, το πρόσωπο της δεν έδειχνε κανένα τέτοιο σημάδι. Ύστερα, αφού ανατινάχθηκε, το πρόσωπό της με στοίχειωσε. Άρχισα να κάνω χρήση ναρκωτικών μετά απ' αυτό για να ξεπεράσω τον πόνο. Την τρίτη "λευκή κάλτσα" που πιάσαμε, οι αξιωματικοί μας μας την πρόσφεραν. Μας είπαν πως μπορούσαμε όλοι να τη βιάσουμε πριν πεθάνει. Κανείς μας δεν ήθελε, κανένας δεν το έκανε. Έτσι την πυροβολήσαμε. Λίγες εβδομάδες αργότερα μάθαμε ότι τελικά ήταν Ουκρανή (όπου υπάρχουν επίσης έντονα αντι-ρωσικά αισθήματα). Ήταν ξαδέλφη ενός από τους άντρες της ομάδας μου. Β: Ποια ήταν η αντίδρασή του; Α: Δεν άλλαξε και πολύ. Αλλά δύο άλλοι άντρες άρχισαν να τρελαίνονται. Σύντομα ο ένας κρεμάστηκε. Ο άλλος προσπάθησε, αλλά τον βρήκαμε πριν πεθάνει. Όπως είπα, η ομάδα μας ήταν πολύ ταλαντούχα και μυστική. Κατά τη διάρκεια των επιθέσεών μας τριγυρνούσαμε με ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού, που είχε πάνω ζωγραφισμένο το σύμβολό μας. Οι Τσετσένοι γνώριζαν την ύπαρξή μας, αλλά δεν ήξεραν ποιοι ήμασταν. Έστελναν μηνύματα στη βάση πως αν οι αξιωματικοί δεν μας παραδώσουν στους Αντάρτες, οι αντάρτες θα σκότωναν όλους τους Ρώσους στρατιώτες που βρίσκονταν στην περιοχή. Μια φορά, σ' ένα μεγαλύτερο χωριό, το Χ., οι αντάρτες πρόβαλαν πολύ ισχυρή αντίσταση εναντίον απλών Ρώσων στρατιωτών, οι οποίοι, με τη σειρά τους, αποτύγχαναν σε όλες τους τις επιχειρήσεις σ' αυτό το χωριό. Έτσι έστειλαν εμάς. Επιτεθήκαμε την ώρα της πρωινής τους προσευχής. Δεν μας είδαν που ερχόμασταν. Πιάσαμε δεκαεφτά αντάρτες χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα εναντίον μας. Ήταν μια πολύ επιτυχημένη επιχείρηση, μόνο ένας άντρας πέθανε, και ήταν Τσετσένος. Οι αιχμάλωτοι ανακρίθηκαν για πληροφορίες και ύστερα εκτελέστηκαν. Όλα αυτά κινηματογραφήθηκαν. Β: Συνέβαινε συχνά να κινηματογραφούνται οι επιχειρήσεις; Α: Έχω αρχείο με σκληρές μάχες ανάμεσα σε Ρώσικες και Τσετσένικες δυνάμεις. Εικόνες που δεν θα δεις ποτέ στην τηλεόραση. Αληθινό αίμα, αληθινός θάνατος, αληθινά μυαλά πάνω σε αμάξια. Πολλοί στρατιώτες έχουν αρχείο από τον πόλεμο. Μερικά μπορεί να είναι κακής ποιότητας, αλλά είναι καλά για τη μνήμη. Κάποιες εικόνες από τον πρώτο πόλεμο στην Τσετσενία χρησιμοποιήθηκαν από την τηλεόραση για προπαγάνδα. Για να δείξουν πως είναι καλό να σκοτώνουμε Τσετσένους, εξαιτίας της κτηνωδίας τους, αλλά ακόμα και αυτά τα βίντεο δεν δείχνουν την πραγματική φρίκη. Β: Μόνο οι Ρώσοι στρατιώτες ήταν σκληροί; Α: Όχι, φυσικά όχι. Από τους Ρώσους στρατιώτες, συνήθως ήταν οι απλοί φαντάροι που δεν ήταν μορφωμένοι ούτε καλά εκπαιδευμένοι εκείνοι που φέρονταν πιο άγρια. Οι ειδικές δυνάμεις περιορίζονταν στη δουλειά τους. Γνώρισα κάποιους απλούς Ρώσους φαντάρους που έκοβαν τα αφτιά των Τσετσένων, τα έκαναν κολιέ και τα φορούσαν στις μάχες. Αλλά και οι Τσετσένοι ήταν άγριοι. Η γνώμη μου είναι πως οι Τσετσένοι ήταν άγριοι για περισσότερους λόγους από το ότι ήθελαν την ανεξαρτησία τους. Οι Τσετσένοι, ιστορικά, είναι άγριος λαός. Υπάρχει μακρά ιστορία αγριότητας στην Τσετσενία, αγριότητας εις βάρος τους και αγριότητας των ίδιων εναντίον άλλων και μεταξύ τους. Όταν οι Τσετσένοι αντάρτες έπιαναν έναν Ρώσο στρατιώτη, ήταν συχνό φαινόμενο να παίρνουν μια κάμερα και να τραβούν σε φιλμ το κόψιμο των δαχτύλων του και ύστερα να στέλνουν το φιλμ στους γονείς του. Συνήθως ζητούσαν λύτρα για την απελευθέρωση του αιχμαλώτου. Αν η οικογένειά του δεν είχε χρήματα, είτε τραβούσαν σε βίντεο κι άλλα βασανιστήρια, έσπαγαν συνήθως όλα τα κόκαλα του σώματός ή τον ευνούχιζαν, και ζητούσαν ξανά λεφτά, ή τον σκότωναν. Μερικές φορές σταύρωναν ζωντανούς τους Ρώσους στρατιώτες, γυμνούς, και τους άλειφαν με μέλι ή ζάχαρη για να προσελκύσουν τις μύγες. Και τους άφηναν εκεί να πεθάνουν. Μια φορά βρήκαμε ένα στρατιώτη χωρίς πόδια, αλλά δεν μπορούσαμε να τον φτάσουμε γιατί υπήρχαν Τσετσένοι ελεύθεροι σκοπευτές που είχαν πάρει θέσεις για να πυροβολήσουν όποιον προσπαθούσε να τον σώσει. Σε ορισμένα χωριά αποκεφάλιζαν τους Ρώσους στρατιώτες και κάρφωναν τα κεφάλια τους σε πασσάλους έξω από την είσοδο του χωριού. Συχνά, έβαζαν και αγκαθωτό σύρμα γύρω από το κεφάλι τους, σαν τον Χριστό. Και συνήθως υπήρχε κάποια συσκευή έτσι ώστε αν πήγαινε κάποιος να πάρει το κεφάλι, να εκρήγνυται κάποια βόμβα. Τοποθετούσαν μια νάρκη, με άλλες νάρκες από κάτω. Έτσι, όταν εξουδετερωνόταν η πρώτη νάρκη, έσκαγε η δεύτερη. Αυτός που εξουδετερώνει τη νάρκη δεν ξέρει αν είναι παγιδευμένη ή όχι, και είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσει μια δεύτερη νάρκη και να εξουδετερώσει και τις δύο μαζί. Άλλες φορές έβαζαν νάρκες οι οποίες συνδέονταν μ' ένα καλώδιο με βόμβα που βρισκόταν σε αρκετή απόσταση αλλά η έκρηξή της προκαλούσε το θάνατο σε ακτίνα 200 μέτρων. Β: Τραυματίστηκες ποτέ; Α: Ναι, τραυματίστηκα από ένα RPG. Είχα βλήματα σε 21 σημεία του σώματός μου. Ένας σύντροφος και εγώ είχαμε παγιδευτεί σε ένα κτίριο και πυροβολούσαμε αντάρτες, όταν έσκασε μια βόμβα. Ο σύντροφός μου έπεσε αναίσθητος. Έχασε ένα μέρος της ακοής του και τώρα έχει προβλήματα και στην ομιλία. Αυτό συνέβη όταν στην τηλεόραση, στη Ρωσία, οι πολιτικοί έλεγαν πως ο πόλεμος είχε τελειώσει. Αλλά οι μάχες συνεχίζονταν. Β: Όταν ήσουν στο νοσοκομείο ήθελες να γυρίσεις πίσω ή να φύγεις από 'κει; Α: Ένιωθα να θέλω να γυρίσω. Ένιωθα ευθύνη προς τους άντρες της ομάδας μου, ήθελα να πάω να τους βοηθήσω. Επίσης έπαιρνα πολλά ναρκωτικά εκείνο τον καιρό, για να ξεχάσω το πόνο που ένιωθα που είχα σκοτώσει τόσους ανθρώπους. Β: Όταν τελικά έφυγες από την Τσετσενία τι έγινε; Α: Ήμουν αρχηγός στην ομάδα, κι αν υπήρχαν πέντε στρατιώτες σαν κι εμένα, μαζί θα μπορούσαμε να καταστρέψουμε μια ολόκληρη πόλη. Είχα ευκαιρίες να πολεμήσω στο Νταγκεστάν ή τη Γιουγκοσλαβία, αλλά δεν μπορούσα να ζήσω με όλο αυτό το αίμα στα χέρια μου. Στην Τσετσενία έπρεπε να παίρνω ναρκωτικά για να μείνω διανοητικά και σωματικά ενεργός. Μετά την Τσετσενία, δεν μπορούσα να κοιμηθώ για δύο ή τρία χρόνια. Πάντα, μου έρχονταν στη μνήμη όλο και περισσότερα απ' όσα συνέβησαν. Ακόμα και μέχρι σήμερα έχω εφιάλτες, αλλά όχι τόσο φριχτούς όσο τα πρώτα δύο χρόνια που επέστρεψα στη Ρωσία. Δεν πήρα μετάλλια ούτε παράσημα τιμής στην Τσετσενία, μόνο ένα ειδικό δαχτυλίδι. Πληρώθηκα μόνο 660 ρούβλια, αντί για 6.600 που θα έπρεπε να πάρω. Αυτό έγινε με τους περισσότερους στρατιώτες στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας. Οι αξιωματικοί έκλεβαν τα λεφτά και μας έδιναν ελάχιστα, σχεδόν τίποτα. Ήμουν δολοφόνος χωρίς πληρωμή. Στον δεύτερο πόλεμο της Τσετσενίας, οι στρατιώτες πήραν όλα τα λεφτά τους. Αλλά δεν ήταν τα λεφτά ο λόγος που πήγα να πολεμήσω. Έτσι, δεν απογοητεύτηκα για τα λεφτά. Στην αρχή, για κάποιο καιρό, πολεμούσα για να εκδικηθώ για όλους τους Ρώσους που πέθαναν πριν από μένα. Το κράτος δεν μας έδωσε ούτε ιατρική περίθαλψη ούτε χρήματα γι' αυτό. Μετά τον πόλεμο, έχω ασθένεια στους πνεύμονες, στα πόδια, ίσως και στο μυαλό μου. Χρειάζομαι ιατρική παρακολούθηση, αλλά δεν έχω λεφτά για ποιοτική βοήθεια. Δεν ήμουν ο μόνος που χρησιμοποιήθηκε ως στρατιώτης σε ένα πολιτικό παιχνίδι. Είναι τόσοι πολλοί αυτοί που δεν συνειδητοποίησαν για πιο λόγο πραγματικά πολεμούσαν. Τώρα, τόσοι φαντάροι είναι ανάπηροι, ζητιάνοι, πρεζάκια, αλκοολικοί, άστεγοι, εγκληματίες, και ψυχοπαθείς. Μετά τον πρώτο πόλεμο στην Τσετσενία, η κυβέρνηση δεν είχε κανένα πρόγραμμα αποκατάστασης, ούτε για τη διανοητική ούτε για τη σωματική κατάσταση των φαντάρων. Β: Εσύ τι έκανες; Α: Τελικά έκοψα τα ναρκωτικά, αλλά τότε επανήλθαν οι εφιάλτες, έτσι άρχισα να πίνω πολύ. Αργότερα σταμάτησα και το αλκοόλ, και τώρα πίνω σπάνια. Μετά από τρία χρόνια που παρέμενα απολίτικος, μπήκα στην Ρώσικη Εθνική Ενότητα (ακροδεξιά οργάνωση-πολιτοφυλακή), συμμετείχα ακόμα και σε κάποιες από τις ενέργειές τους. Αλλά δεν είχαν τις απαντήσεις που ήθελα, και σύντομα κατάλαβα πως δεν ήταν αυτό που χρειαζόταν για τη Ρωσία. Ήταν άλλη μια μορφή καταπίεσης. Τυχαία έπεσε στα χέρια μου ένα αναρχικό περιοδικό. Οι στόχοι μου και τα πιστεύω μου εστιάζουν στην ισότητα και την ειρήνη ανάμεσα σε διαφορετικούς λαούς. Τους έγραψα ένα γράμμα, και συναντηθήκαμε λίγες φορές και συζητήσαμε για τις ιδέες και τις πράξεις τους. Συνειδητοποίησα πως αυτά ήταν τα πράγματα στα οποία πίστευα. Τώρα έχω συντρόφους διαφορετικών εθνικοτήτων, και αυτό μου έδειξε πολλά. Εμείς πιστεύουμε στους ανθρώπους, η ρώσικη κυβέρνηση δεν ενδιαφερόταν για τους στρατιώτες της. Αυτός ο πόλεμος ήταν χειρότερος από τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Μέσα σε δύο χρόνια, στην Τσετσενία πέθαναν 20.000 Ρώσοι στρατιώτες. Στο Αφγανιστάν, μέσα σε δέκα χρόνια πέθαναν μόνο 16.000. Μετάφραση: Solidar.

Μπεσλάν 4/9/2004: Περισσότεροι από 340 νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες, αμέτρητη οργή, εικόνες φρίκης... Μετά από: - 10 χρόνια πολεμικών επιχειρήσεων στην Τσετσενία, - 7 χρόνια Ρώσικης στρατιωτικής κατοχής, - 150.000 νεκρούς Τσετσένους και 40.000 δολοφονίες παιδιών Τσετσένων από τους εισβολείς, - την καταστροφή όλων των βασικών Τσετσενικών πόλεων, - την απόπειρα να καθυποταχθεί ο Τσετσένικος πληθυσμός μέσα από την στημένη εκλογή φιλορώσικων μετριοπαθών κυβερνήσεων (όπως του Καντίροφ που εκλέγηκε τον Οκτώβρη του 2003 για να δολοφονηθεί τον Μάη του 2004) n δεκάδες αλαζονικές δηλώσεις του «σιδηρού» Πούτιν ότι το Τσετσένικο θα λυθεί, ποιο είναι το αποτέλεσμα; Οι Ρώσοι εργαζόμενοι αισθάνονται περισσότερο ανασφαλείς και οργισμένοι από ποτέ. Οι Τσετσένικες μάζες αρνούνται τη Ρώσικη εθνική καταπίεση και ποθούν την αυτοδιάθεση τους περισσότερο από ποτέ. Και στην ηγεσία των Τσετσένικων αυτονομιστικών/αποσχιστικών δυνάμεων βρίσκονται ανεπιστρεπτί οι πιο αντιδραστικές φανατικές ισλαμιστικές φωνές. Όσο για τους «πολιτισμένους» καπιταλιστές της Δύσης, πάντα αλλά και τώρα, το Τσετσένικο αποτελούσε ένα εσωτερικό πρόβλημα της Ρωσίας, με άσχημες λεπτομέρειες. Ενώ ο Πούτιν άξιζε της υποστήριξης τους. Το Μπεσλάν τους έσπρωξε σε μερικά κροκοδείλια δάκρυα, και σε κάποιες μικρές απόπειρες αποστασιοποίησης από την πολιτική Πούτιν. "διεθνής τρομοκρατία και η Διεθνής των υποκριτών"

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License