Δίκτυο: Εκκληση κατά της συμμετοχής νεοφιλελεύθερων στο Πόρτο Αλέγκρε

Σήμερα αναχώρησαν για Πόρτο Αλέγκρε μέλη του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα. Μαζί τους έχουν και την έκκληση για να μην συμμετάσχουν σ' αυτό νεοφιλελεύεθροι, κυβερνητικοί και υποστηρικτές του πολέμου

Δεν αρκεί να είμαστε υπέρ των φτωχών, πρέπει να είμαστε κατά των πλουσίων Αυτό το κείμενο αποτελεί προκήρυξη του Δικτύου για τα πολιτικά και τα Κοινωνικά Δικαιώματα που θα μοιραστεί στο Παγκόσμιο Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε, με άξονα την καταγγελία της παρουσίας στο Φόρουμ υπουργών από κυβερνήσεις που συμμετέχουν στον πόλεμο κατά του Αφγανιστάν και την ανάγκη το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης να έχει σαφή αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική στάση. Έχει πολύ δίκιο ο σύντροφος Στέντιλο όταν λέει ότι το Πόρτο Αλέγκρε είναι μια γιορτή ιδεών. Μια ονομαστική και γενέθλια γιορτή μαζί, αφού πριν από επτά χρόνια, τον Ιανουάριο του 1994, η ζαπατίστικη εξέγερση σήμανε τη γέννηση του κινήματος κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, με το όνομα Η Ανθρωπότητα Ενάντια Στο Νεοφιλελευθερισμό. Μια γιορτή ιδεών, λοιπόν, και παράλληλα ένα σχολείο εμπειριών και - ελπίζουμε - ένα εργαστήριο πρωτοβουλιών, δράσης και οργάνωσης. Νιώθουμε χαρούμενοι γιατί είμαστε τόσοι και τόσες εδώ, γιατί στο χρόνο που πέρασε από το πρώτο Παγκόσμιο Φόρουμ, από τις εκπληκτικές διαδηλώσεις της Γένοβας μέχρι τη μεγαλειώδη εξέγερση του αργεντίνικου λαού, το κίνημά μας απέδειξε ότι κυριολεκτεί όταν διακηρύσσει πως Ένας Άλλος Κόσμος Είναι Εφικτός. Και είμαστε ενθουσιασμένοι που σ' αυτό το όραμα συγκλίνουν άνθρωποι, οργανώσεις και κινήματα με διαφορετικές ιδέες, ευαισθησίες και προτάγματα, όχι μόνο γιατί η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα απαιτεί μαζικότητα και ενότητα, αλλά και επειδή ο κόσμος που οραματιζόμαστε δεν έχει καμία σχέση με τη μονολιθικότητα, τη βεβαιότητα της μοναδικής αλήθειας και τον αποκλεισμό της διαφορετικότητας. Όλοι και όλες μαζί, λοιπόν, όσοι και όσες αντιστεκόμαστε στο βρόχο του "χρέους", την πείνα, τη ρύπανση του περιβάλλοντος, τις φυλετικές διακρίσεις και το σεξισμό, το ρατσισμό και τον εθνικισμό, τη λιτότητα και την ανεργία, τη διεθνή καταστολή και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους^ όσοι και όσες αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο αλληλεγγύης ισότητας και ελευθερίας. Όμως, στ' αλήθεια, τι δουλειά έχουν στο Πόρτο Αλέγκρε υπουργοί κυβερνήσεων που συμμετείχαν ενεργά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Αφγανιστάν; Στο όνομα ποιας πλατύτητας και ποιων πολιτικών ισορροπιών προσκλήθηκαν ή, έστω, είναι ανεκτή η παρουσία τους; Τι γίνεται τελικά στο Πόρτο Αλέγκρε, ένα φόρουμ για την παγκοσμιοποίηση, όπου όλοι χωράνε, κι αυτοί που τη σχεδιάζουν κι αυτοί που υφίστανται τις συνέπειές της, ή ένα φόρουμ του κινήματος εναντίον της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης; Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα εδώ και μήνες έχει κάνει πρόταση να μην επιτραπεί σε υπουργούς κυβερνήσεων που συμμετέχουν στην τρομοκρατική σταυροφορία κατά του Αφγανιστάν να παρευρεθούν στο Πόρτο Αλέγκρε. Επιμένουμε: Είναι θέμα ηθικής τάξης αλλά και πολιτικής ουσίας να καταγγελθούν και να αποδοκιμαστούν εμπράκτως τέτοιες παρουσίες. Το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης πρωτοστάτησε διεθνώς στις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών. Γιατί η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και ιδεολογική και πολιτική και στρατιωτική και αστυνομική. Δεν ζούμε ένα πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και της Αλ Κάιντα, ούτε βεβαίως μια σύγκρουση της Δύσης με τον φονταμενταλισμό. Ζούμε έναν πόλεμο της διεθνούς ελίτ και των ιμπεριαλιστικών κρατών και συνασπισμών εναντίον των δικαιωμάτων δισεκατομμυρίων ανθρώπων, μαζικών εθνικοαπελευθερωτικών και κοινωνικών κινημάτων, εστιών αντίστασης στην ιμπεριαλιστική ηγεμονία όπου Γης. Και σ' αυτό τον πόλεμο, που δεν είναι μόνο στρατιωτικής μορφής, το κίνημά μα οφείλει να αντιταχθεί χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές. Είναι δικαίωμα και υποχρέωση του καθενός και της καθεμιάς να διαχωριστεί και να καταγγείλει δολοφονικές επιθέσεις όπως αυτή στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης ή ανθρωποφαγικά καθεστώτα όπως εκείνο των Ταλιμπάν, αλλά είναι άμεσο και επιτακτικό καθήκον όλων μας να αντισταθούμε στην ιμπεριαλιστική επίθεση, να απαιτήσουμε την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων και των αιχμαλώτων πολέμου, όσων κρατούνται στις φυλακές των ΗΠΑ, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν, στο Γκουαντάναμο της Κούβας και στα πλοία και στα πλοία των ΗΠΑ. Και ελπίζουμε ότι το φετινό Παγκόσμιο Φόρουμ δεν θα επαναλάβει το ολίσθημα του περσινού που ενώ είχε πολλά να πει κατά του μιλιταρισμού (γενικά) και υπέρ της ειρήνης (γενικά), απέφυγε συστηματικά να αναφερθεί στη ΝΑΤΟϊκή εκστρατεία κατά της Γιουγκοσλαβίας. Στο χρόνο που πέρασε το κίνημά μας έδωσε μεγάλες μάχες που το ωρίμασαν και το δυνάμωσαν. Η Αργεντινή δείχνει τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού αλλά και τις δυνατότητες της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Μέσα από το συντονισμό της δράσης μας και, κυρίως, τη σύνδεσή μας με όσους υφίστανται τα δεινά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (εργαζόμενους, άνεργους, λαούς του "τρίτου κόσμου" κ.λπ.) μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν επικίνδυνο αντίπαλο στην παγκοσμιοποιημένη βαρβαρότητα. Το ελληνικό κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, μετά το μαζικό και αγωνιστικό "παρών" που έδωσε τον Ιούλιο στη Γένοβα (πάνω από 3.500 διαδηλωτές/τριες από την Ελλάδα), νιώθει οργανικό τμήμα του διεθνούς κινήματος, προσπαθεί να συνδέσει τις ιδέες και τα αιτήματά του με τους τοπικούς κοινωνικούς αγώνες και προετοιμάζει μια μεγάλη διεθνή κινητοποίηση ενόψει της Διάσκεψης Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιούνιο του 2003 στη Θεσσαλονίκη. POUR UN FORUM SOCIAL MONDIAL DES MOUVEMENTS ET DE LA RESISTANCE NON DES RELATIONS PUBLIQUES ET DE LA SOUMISSION Le premier Forum Social Mondial (F.S.M.) de Porto Alegre etait, incontestablement, un evenement crucial pour le mouvement qui lutte contre la globalisation neo-liberale. Des millions des activistes qui venaient de 4 points de l'horizon, s'y sont rencontres, ont discute, ont fait un echange feconde de leurs experiences, ont mis en commun leurs soucis et leur connaissance, ont enserre leurs liens et ils ont essaye de rendre plus visible le reve d'un monde qui s'etend en dehors et contre la "dictature des marches". Si le F.S.M. n'avait pas eu lieu, chacun et chacune d'entre nous qui y a participe n'aurait ni la meme passion, ni le meme optimisme pour se battre encore plus resolument contre la globalisation neo-liberale. Malheureusement, le premier F.S.M. avait aussi quelques inconvenients, dont le plus frappant etait la participation des ministres du gouvernement francais a la procedure politique du forum. Cette participation a provoque -a juste titre- des reactions furieuses de la part du mouvement. Comment est-ce possible que les gens qui dessinent et mettent en marche les politiques neo-liberales, les politiques de la globalisation -aussi bien au niveau national qu'au niveau international- participent a un forum contre la globalisation neo-liberale ? (A ne pas oublier que la France est une des plus grandes puissances imperialistes au monde). Comment pourra le F.S.M. parler d'une paix globale, quand les ministres qui ont decide et realise la participation de leur pays a la guerre injuste et barbare contre l'Afghanistan, sont aussi participants a ce meme Forum? Comment arrivera le F.S.M. a incarner les reves des milliards des damnes de cette terre, quand ceux qui sont responsables pour leur misere se trouvent aussi parmi les participants ? Comment peut-on tracer une ligne d'action pour notre mouvement, quand nos adversaires sont invites pour y contribuer? Le Reseau pour les Droits Politiques et Sociaux est resolument contre le sectarisme et pour la preservation, de tous les moyens, de l'unite la plus large du mouvement. Neanmoins, nous croyons que ce mouvement a bien des adversaires, contre lesquels nous devons avoir une ligne claire de demarcation. Pour cette raison, on fait appel a toute collectivite qui s'oppose a la globalisation neo-liberale de signer cette petition en vue d'empecher la participation de ministres appartenant a des gouvernements qui menent des politiques belliqueuses et neo-liberales.

από -- 29/01/2002 2:18 μμ.


Ο σύντροφος που είπε την ανωτέρω φράση δεν λέγεται Στέντιλο αλλά ΣτέντιλΕ (Stedile, Joao-Pedro) και είναι εκ των ηγετών τού MST, του κινήματος των βραζιλιάνων ακτημόνων εργατών γης.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License