Οι λενινιστές υπονομεύουν τον Πρόεδρο Τσάβες

Το θράσος των λενινιστών στη Βενεζουέλα έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Το μίσος τους προς τις δημοκρατικές διαδικασίες που ακολουθεί ο ηρωικός Τσάβες τούς έχει μετατρέψει σε δύναμη αντεπαναστατική.

Βλέποντας να πετυχαίνει το Πείραμα Μετάβασης στο Σοσιαλισμό με Μαζικολαϊκές - Αμεσοδημοκρατικές -Ειρηνικές (και μη βίαιες) Διαδικασίες και να δικαιώνεται ο Πουλαντζάς, οι λενινιστές της Βενεζουέλας αποφάσισαν να κάνουν σκληρή αντιπολίτευση στον ΕΚΛΕΓΜΕΝΟ Πρόεδρο Τσάβες. Τους ενοχλεί πολύ το γεγονός ότι ο Τσάβες είναι πιστός στα ιδεώδη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δεν φιμώνει τη δεξιά αντιπολίτευση. Τους ενοχλεί πολύ που δεν έχει επιβάλλει δικτατορία, ακολουθώντας την εύκολη "πεπατημένη οδό". Τους ενοχλεί πολύ που έχει καταστήσει τη Βενεζουέλα μία χώρα-πρότυπο για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ. Αλλά περισσότερο απ' όλα, τους ενοχλεί που νιάζεται έμπρακτα για την οικονομική ευημερία και την ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΒΙΟΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ (χωρίς "εξίσωση προς τα κάτω") του λαού της Βενεζουέλας, ενώ πάγια στρατηγική των σταλινικών δικτατοριών ήταν η διατήρηση του κοσμάκη σε επίεπδα μιζέριας, ώστε να τον χειραγωγούν ευκολότερα και να του αρπάζουν υπεραξία. Είναι τέτοια η λύσσα τους που δεν τους ενδιαφέρει αν πριονίζοντας τον Τσάβες στρώνουν το δρόμο για την αμερικανοκίνητη Δεξιά, που ήδη τρίβει τα χέρια της και ακονίζει τα δόντια της. Αναδημοσιεύουμε εξαίρετο άρθρο της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας" (9/1/2005), που περιγράφει τις μηχανορραφίες του λενινιστή Ντάγκλας Μπράβο σε βάρος του Τσάβες. "ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΜΠΡΑΒΟ (του Αχιλλέα Φακατσέλη) Υπάρχει κάποιος που αν και πρωταγωνίστησε στις μεγάλες στιγμές της νεότερης ιστορίας της Βενεζουέλας, εκείνη τον αντάμειψε με τη λήθη, τοποθετώντας τον στις πίσω της σελίδες. Είναι ο Ντάγκλας Μπράβο, ο μαχητής του αριστερού αντάρτικου του '60, που τώρα ασκεί σκληρή αντιπολίτευση από τα αριστερά κατά του προέδρου Ούγκο Τσάβες. Ιδρυτής πριν από 40 χρόνια του ένοπλου Επαναστατικού Κόμματος της Βενεζουέλας (Partido de la Revolucion Venezolana) και ηγέτης σήμερα του ακροαριστερού κινήματος του Τρίτου Δρόμου (Movimiento Tercer Camino), ο Μπράβο συσπειρώνει τους εναπομείναντες μαχητικούς αριστερούς που επιμένουν στην αντίληψη της «μαζικής εξέγερσης πολιτών και στρατιωτικών», χαρακτηρίζοντας τον Τσάβες κεντρώο νεοφιλελεύθερο. Εχοντας χάσει το γιο του Φεντερίκο σε μια υπόθεση συνωμοσίας ακροδεξιών αστυνομικών τον Δεκέμβριο του 2001, υπόθεση που μόλις το 2003 άρχισε να οδεύει προς τα δικαστήρια, με τη σύλληψη έξι αστυνομικών που σχεδίασαν και εκτέλεσαν τη δολοφονία, ο Μπράβο παραμένει θιασώτης της πλήρους κάθαρσης των τάξεων του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας -κάτι που ο Τσάβες δεν έκανε και ούτε προτίθεται να το κάνει, δέσμιος «του μιλιταριστικού του απωθημένου». Οξύτατος στην κριτική του, ταυτόχρονα και διορατικός, καθώς σε συνέντευξή του το 2002 στην αργεντίνικη εφημερίδα «Pagina-12», είχε διαβλέψει την αλληλουχία «πραξικοπημάτων, αναμετρήσεων και βίαιων απεργιών» που συνόδευσε τις εξελίξεις στη χώρα, τις οποίες αποδίδει στη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση της κυβέρνησης Τσάβες με εκείνους που θέλουν την πλήρη κοινωνική απελευθέρωση. «Από την εξέγερση των φτωχών του 1989 στο Καράκας, δύο δυνάμεις βρίσκονται σε σύγκρουση μεταξύ τους: εκείνη που μάχεται για κοινωνική απελευθέρωση και εκείνη που επιχειρεί να επιβάλει το νεοφιλελευθερισμό», δηλώνει στην «Pagina-12», υποστηρίζοντας ότι αυτό που λείπει από τη σημερινή Βενεζουέλα, «είναι η τρίτη δύναμη, επαναστατική και πατριωτική, ικανή να αναμετρηθεί με την εξουσία των αστών και του ιμπεριαλισμού». Ομως και ο ίδιος αποτελεί αποδέκτη επικρίσεων. Ενδεικτική είναι η άποψη του ιστορικού Στιβ Ελνερ, ότι «η αριστερή πρωτοπορία που ευαγγελίζεται ο Μπράβο είναι πιο αντιδημοκρατική από τον μιλιταρισμό του Τσάβες». Ο Μπράβο δεν ήταν πάντα επικριτής του Τσάβες. Υπήρξε σύντροφός του, όπως και άλλοι αριστεροί αντάρτες που είχαν ενωθεί με το Επαναστατικό Μπολιβαριανό Κίνημα (Movimiento Bolivariano Revolucionario) που είχε οργανώσει το 1982 ο Τσάβες στις τάξεις του βενεζουελάνικου στρατεύματος, για να ξεκινήσει η πολιτικοστρατιωτική εξέγερση κατά του καθεστώτος. Στις σπάνιες εμφανίσεις του στο Καράκας, ο Μπράβο, έχοντας εκτίσει αλλεπάλληλες ποινές φυλάκισης τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, εξακολουθεί να θεωρείται από τις υπηρεσίες πληροφοριών ενεργό μέλος ένοπλων αντικαθεστωτικών πυρήνων που οργανώνουν από τα αριστερά την ανατροπή της κυβέρνησης Τσάβες. Διατηρώντας το χιούμορ του, ο ίδιος σχολιάζει ανακαλώντας στη μνήμη του το παρελθόν της επαναστατικής συνεργασίας του με τον Τσάβες: «Υπήρξαμε φίλοι, έτσι ο ένας ξέρει καλά τον άλλον». Το σχόλιο αυτό ο πρόεδρος της Βενεζουέλας το αντιμετώπισε με χαμόγελο, λέγοντας «ο Μπράβο άφησε από καιρό τα όπλα κι εντάχθηκε στην πολιτική αρένα». Η ευγενική αντιπαράθεση των δύο ανδρών έχει μια ιδιαίτερη σημειολογία: Τριάντα πέντε χρόνια πριν, το Δεκέμβριο του 1970, ο Μπράβο δεν είχε διστάσει να κατηγορήσει τον πανίσχυρο Φιντέλ Κάστρο ότι για χάρη της ανάπτυξης της κουβανέζικης οικονομίας, εγκατέλειψε το λατινοαμερικάνικο επαναστατικό κίνημα. Σήμερα, κατηγορεί τον Τσάβες, τον άνθρωπο που πολλοί έχουν παρομοιάσει με έναν νέο Φιντέλ Κάστρο, ότι για χάρη της νεοφιλελεύθερης οικονομικής άποψης εγκατέλειψε τις επαναστατικές ιδέες της εποχής των εξεγέρσεων". ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 09/01/2005

από λενινιστές 10/01/2005 6:37 μμ.


Ρε μανάρι μου, αφού δε σου βγαίνει, γιατί το ζορίζεις; Εμάς μας αρέσεις (αν και σε προτιμούμε με το παλιό όνομα...) και σε ψάχνουμε κάθε φορά. Εσένα δεν σε πειράζει να είσαι ο γελωτοποιός της σταλινομαολενινιστικής οικογένειας;; Αν δε σε πειράζει...κομμάτια να γίνει.....εμείς σε αγαπάμε... Υγ: Φάε τώρα και τον "αντεξουσιαστή" στη μάπα για να μάθεις...

Tα Συνασπιστηρια και ο "αναρχικος" Φακατσελης, ενωθηκαν σε αμεσο η εμμεσο εγκωμιο του Τσαβες. Σε αυτο δεν ειναι βεβαια μονοι αφου ακομα και τα "προοδευτικα" μιντια οπως ο Γκαρντιαν κανουν το ιδιο (βλ κυριο αρθρο 17/8/2004 οπου εγκωμιαζεται ο Τσαβες για τα σοσιαλδημοκρατικα μετρα του που δεν φοβιζουν καθολου τους ξενους επενδυτες) Initially, oil pundits predicted that Mr Chávez would cripple production and kill off Venezuela's golden goose. Now it is admitted, as the New York Times reported last month, that Venezuela has made a "Herculean return" to the international market. While raising oil royalties Mr Chávez has been careful not to frighten off foreign investors: indeed he has been lambasted by the ultra-left for his alleged "defence of capitalist interests". International criticism is now focused more narrowly on the argument that Mr Chávez is the beneficiary of higher oil prices and that re-investment has suffered from his social expenditure. Τον δρομο τον εδειξαν οι αναρχικοι της Βενεζουελας βλ COMUNIQUE OF ANARCHISTS IN VENEZUELA από Σπύρος 3:25πμ, Κυριακή 14 Απρίλη 2002

από πάπιας 10/01/2005 6:42 μμ.


Μην το ψάχνεις ρε ρεντγκρην. Αφού το έχεις χάσει...

από οπαδός του Κ.Κ. Βενεζουέλας 10/01/2005 8:22 μμ.


... το ηρωικό Κ.Κ.Βενεζουέλας, το οποίο συμμετέχει ενεργά στην "Μπολιβαριανή Επανάσταση", αποτελώντας ΒΑΣΙΚΗ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ του κυβερνητικού συνασπισμού υπό την ηγεσία του Τσάβες...

από ρε 10/01/2005 10:52 μμ.


Redgreen, γιατι εχεις παψει να εμφανιζεσαι με το παραδοσιακο σου ψευδωνυμο;

...TΣABEΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ ΕΚΔΩΣΕ 'Η ΜΑΛΛΟΝ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΝΑ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ ΣΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΤΩΝ FARC ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ. ΜΑΖΕΨΟΥ redgreen ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ

ΔΙΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΕΣ ΣΤΙΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΠΟΥ ΛΕΣ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΔΩ ΚΟΥΚΛΙ ΜΟΥ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΟ ΙΡΑΚ.ΒΑΖΩ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΟΤΙ ΘΑ ΜΕΤΕΙΧΕΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Και μια σχετική επιστολή αναρχικών από τη Βενεζουέλα (δημοσιεύτηκε στο Αthens imc και αποδόθηκε στα ελληνικά από τους Αλληλέγγυους Αναρχικούς-Solidarios): Αγαπητοί σύντροφοι, σε σχέση με την παρούσα κατάσταση, φαίνεται πως είναι αναγκαίο να εκφράσουμε την άποψη εκείνων που δεν επιθυμούν κανένα κράτος, γι’ αυτό θέλουμε να στείλουμε αυτό το μήνυμα, για να εκφράσουμε την κατάπληξή μας για τα γεγονότα που συνέβησαν σήμερα το απόγευμα. (11/4/2002) Όπως συνήθως, το άθλιο και δυσάρεστο σκοτάδι της εξουσίας περιφρονεί κάθε σεβασμό στη ζωή και την ελευθερία. Το ατέρμονο έγκλημα του Κράτους και όλων των κάθετων συστημάτων αποκαλύπτεται εδώ και τώρα στις διαδηλώσεις που απαιτούν την παραίτηση του προέδρου της Βενεζουέλας. Το πολιτικό σκηνικό ήταν τεταμένο εδώ και μερικές μέρες, όταν οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση πετρελαίου, PetrΟleos de Venezuela, κατέβηκαν σε απεργία δείχνοντας την αντίθεσή τους στις αποφάσεις του προέδρου σε σχέση με το προσωπικό. Απαίτησαν την επιστροφή των απολυμένων εργατών και να ισχύσει αξιοκρατία στην επιχείρηση. Γι’ αυτό το λόγο χιλιάδες άνθρωποι κατευθύνθηκαν προς το κυβερνητικό μέγαρο Miraflores, με στόχο να υποχρεώσουν τον Τσάβες να παραιτηθεί. Μαζί μ’ αυτή τη διαδήλωση, όπως συνέβη και σ’ εκείνες που προηγήθηκαν, πραγματοποιήθηκε και μια αντιδιαδήλωση που καλέστηκε από τις επίσημες δυνάμεις, δείχνοντας την κοροϊδία που χρησιμοποιούν όσοι βρίσκονται στην εξουσία. Από τη μια μεριά οι υποστηρικτές του Τσάβες που προωθούν τα εξουσιαστικά μπολσεβίκικα σχέδιά του, και από την άλλη η αντιπολίτευση, αποτελούμενη από τη μεσαία τάξη που βλέπει την εξουσία της να κινδυνεύει, και οι υπήκοοι των φαντασμάτων, εκείνοι οι αχρείοι που την κατάλληλη στιγμή δίνουν το πόστο σε κάποιον συνταγματάρχη (χωρίς να χρησιμοποιούμε κεφαλαία γράμματα και χωρίς ίχνος σεβασμού) που δεν φαίνεται να θέλει να μοιραστεί τη λεία μαζί τους. Τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής είναι εννέα νεκροί (σύμφωνα με τον αστικό τύπο) και δεκάδες τραυματισμένοι από τους ελεύθερους σκοπευτές στις στέγες των κτηρίων και από τους άνδρες της εθνοφρουράς που προσπαθούν να διαλύσουν τη διαδήλωση, καθώς επίσης και από μερικούς πολίτες-φίλους του προέδρου, οι οποίοι συμμετέχουν στη διαδήλωση των επίσημων αρχών, αδειάζοντας τα όπλα τους πάνω στους διαδηλωτές σαν να έπαιζαν κάποιο video game. Δυστυχώς, ανάμεσα στους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτή την πορεία, δεν έχουμε βρει καμιά μορφή απάντησης. Ενώ η αντιπολίτευση θέλει να διώξει τον τωρινό πρόεδρο, δεν φαίνεται να έχει κατά νου τι θα έπρεπε να ακολουθήσει. Η μόνη λύση που φαίνεται να προσφέρει είναι η επιστροφή στο παλιό παιχνίδι “φύγε εσύ και αναλαμβάνω εγώ”, πράγμα που καθιστά κάθε είδους αλλαγή δύσκολη. Είναι θλιβερό να βλέπεις πώς μπορούν άνθρωποι να πεθαίνουν σε έναν αγώνα για την εξουσία που χρησιμεύει μόνο στο να τους κρατά υπό έλεγχο. Ως αναρχικοί δεν είμαστε ούτε υπέρ του Τσάβες ούτε υπέρ οποιουδήποτε άλλου προέδρου. Πιστεύουμε πως τώρα, περισσότερο από ποτέ, δουλειά μας είναι να δείξουμε στον κόσμο ότι το πρόβλημα δεν είναι αυτός ο πρόεδρος ή εκείνος που θα έρθει μετά, αλλά το κάθετο σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Πρέπει να παλέψουμε για να αναδείξουμε εναλλακτικά συστήματα οριζόντιας οργάνωσης, τα οποία αν και δεν μπορούν ίσως να τεθούν σε πρακτική εφαρμογή σε μεγάλη κλίμακα στο άμεσο μέλλον, θα δημιουργούν μια συνείδηση έτσι ώστε στο μέλλον να μην διαδηλώνουμε για να αντικαταστήσουμε τον τύραννό μας, αλλά να εξαλείψουμε κάθε μορφή κυβερνητικού παράσιτου για πάντα, και να αρχίσει ο καθένας από εμάς να είναι κύριος της ζωής του. Ο δρόμος προς έναν ελευθεριακό κόσμο είναι μια διαδικασία, όχι ένα και μοναδικό γεγονός. Ούτε στρατός ούτε δεξιοί επιχειρηματίες! Ελευθερη και αυτοδιευθυνόμενη εξέγερση και οργάνωση από τα κάτω. Ακρατιστές, άτομα και συλλογικότητες στη Βενεζουέλα

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License