Η ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο

Από την σελίδα της Εξέγερσης

Η ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο Σήκω Χίτλερ να χαρείς… Χρήστος Τσιγαρίδας: «Οι αγώνες για μια καλύτερη κοινωνία έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να έχουν ταπεινά αίτια» Η βινιέτα που συνοδεύει τα ρεπορτάζ μας από την έναρξη της δίκης για την υπόθεση του ΕΛΑ δικαιώθηκε. Το Γ’ Τριμελές Εφετείο κακουργημάτων, που συνεδριάζει από τις 9 του περασμένου Φλεβάρη στην αίθουσα υψίστης ασφαλείας των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, με την απόφασή του επιβεβαίωσε όλους τους χαρακτηρισμούς που του έχουν αποδοθεί (έκτακτο τρομοδικείο, έκτακτο στρατοδικείο με πολιτική περιβολή κ.λπ.). Με την απόφασή του, που από τις 9:54 το πρωί της Τετάρτης 6.10.04 και για 15 λεπτά απήγγειλε η πρόεδρός του Ελισάβετ Μπρίλλη, απέδειξε ότι δεν λειτούργησε σαν ένα ποινικό δικαστήριο, που αποφασίζει με βάση τους νόμους, αλλά σαν ένα πολιτικό όργανο, που υλοποιεί πολιτικές κατευθύνσεις του συστήματος εξουσίας. Για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο νομολογείται απόφαση δικαστήριου με βάση τη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης. Τότε δίκαζαν τους κομμουνιστές και τους καταδίκαζαν σε θάνατο μόνο και μόνο με την ιδιότητα του μέλους του ΚΚΕ. Τώρα καταδικάζουν ανθρώπους σε εκατοντάδες χρόνια φυλακή μόνο και μόνο με την ιδιότητα του μέλους μιας «τρομοκρατικής» οργάνωσης (ανεξάρτητα του ότι οι τρεις από τους τέσσερις αρνούνται -βάσιμα- ότι είχαν ποτέ αυτή την ιδιότητα). Απαξ και έχεις αυτή την ιδιότητα, είσαι υπεύθυνος για όλες τις πράξεις που έκανε η οργάνωσή σου, ακόμα και όταν δεν υπάρχει καμιά απόδειξη, ούτε καν ένδειξη, για συμμετοχή σου σε οποιαδήποτε πράξη. Ο αναπληρωτής εισαγγελέας Κ. Βομπίρης το είχε πει: Τί θα πει δεν υπάρχουν στοιχεία; Δηλαδή όποιος ήταν μέλος αυτών των οργανώσεων δεν έχει καμιά ευθύνη και θα μένει ατιμώρητος; Ετσι, εφευρέθηκε το πρωτοφανές νομικό σόφισμα της «ψυχικής συνέργειας» (κατά παράβαση του γράμματος και του πνεύματος του νόμου), για να θεμελιώσει τις κατηγορίες της απλής συνέργειας σε όλες τις πράξεις του ΕΛΑ και των ενοποιημένων οργανώσεων ΕΛΑ-1η Μάη. Ενα νομικό σόφισμα που έχει τεράστια πολιτική σημασία, καθώς είναι αυτό που υλοποιεί την αρχή της συλλογικής ευθύνης. Υπήρξες μέλος; Ευθύνεσαι για ό,τι έκανε η οργάνωσή σου, ακόμα και αν δεν έχουμε κανένα στοιχείο, καμιά ένδειξη για οποιασδήποτε μορφής συμμετοχή σου στη μια ή την άλλη πράξη. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αρχίζει ένας νέος κύκλος ποινικοποίησης της μαχητικής πολιτικής δράσης σε όλα τα επίπεδα. Συμμετέχεις σε διαδήλωση από την οποία πετάχτηκαν πέτρες; Ακόμα και αν δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ότι εσύ πετούσες πέτρες, μπορεί να καταδικαστείς για απλή συνέργεια με το αιτιολογικό ότι συνέδραμες ψυχικά τους άγνωστους που πετούσαν πέτρες. Και πάει λέγοντας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά, αναλύοντας την απόφαση σε όλες της τις πτυχές, αφού πρώτα κάνουμε δυο σημαντικές επισημάνσεις. 1. Το βούλευμα με το οποίο παραπέμφθηκαν οι πέντε κατηγορούμενοι αυτής της υπόθεσης έγινε σκόνη. Μπουχός. Δεν έμεινε τίποτα. Ούτε ένα σημείο. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν υπήρχε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να θεμελιώνει τις κατηγορίες. Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με το βούλευμα ΕΛΑ, ΟΕΛΑ και 1η Μάη ήταν πάντοτε μία και μοναδική οργάνωση, οι κατηγορούμενοι ήταν φυσικοί αυτουργοί σε όλες τις πράξεις του ΕΛΑ και ηθικοί αυτουργοί σε όλες τις πράξεις της 1ης Μάη, ο Μ. Κασίμης ήταν αυτουργός της απόπειρας κατά Ραυτόπουλου, ο ΕΛΑ λειτουργούσε σαν οργάνωση μέχρι τη στιγμή της σύλληψης των κατηγορούμενων. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν στάθηκε. Για να επιτευχθούν οι καταδίκες σε βαρύητατες ποινές επιστρατεύτηκε άλλο σόφισμα και το βούλευμα έμεινε κυριολεκτικά ένα άδειο σακί. 2. Αποφασίζοντας το δικαστήριο ότι ο ΕΛΑ έπαψε να υπάρχει μετά το 1995 και άρα το αδίκημα της «ένταξης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση» έχει παραγραφεί, επειδή πριν τον τρομονόμο ήταν πλημμέλημα, ουσιαστικά παραδέχεται ότι ήταν αναρμόδιο να δικάσει αυτή την υπόθεση. Εφόσον έχει παραγραφεί το αδίκημα του τρομονόμου, όλα τα άλλα αδικήματα θα έπρεπε να δικαστούν από Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Δημιουργήθηκε, δηλαδή, ένα τεράστιο νομικό ζήτημα το οποίο μπορεί να «θεραπευτεί» μόνο με την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό από Μικτό Ορκωτό (ακόμα και αν ο εισαγγελέας ασκήσει έφεση. Το τυρί… Η πρόεδρος του έκτακτου τρομοδικείου, ακολουθώντας μια τακτική επικοινωνιακού τύπου άρχισε να διαβάζει αθωωτικές αποφάσεις. Αθώος παμψηφεί ο Μιχάλης Κασίμης από όλες τις κατηγορίες. Εδώ δεν χρειάζεται να κάνουμε κανένα σχόλιο. Ηταν τόσο εξωφρενική η υπόθεση που στήθηκε κατά του Μ. Κασίμη, ήταν τόσο ατράνταχτο το άλλοθί του, τόσο καταλυτικές οι καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων, που δεν μπορούσε να υπάρξει οποιαδήποτε άλλη απόφαση. Αλλωστε, ο Κασίμης μεταφέρθηκε ως ,αλεξιπτωτιστής» ή «τσόντα» σ’ αυτή την υπόθεση και η αθώωσή του καταβάλλεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για την προκλητικότητα των άλλων σκελών της απόφασης. Κατά πλειοψηφία απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του Χρήστου Τσιγαρίδα, ότι αποχώρησε από τον ΕΛΑ στις αρχές του 1990. Κατά τη γνώμη ενός μέλους του δικαστήριου ο Χ. Τσιγαρίδας έπαψε να είναι μέλος του ΕΛΑ στις 3.4.1990. Το συγκεκριμένο μέλος μειοψήφησε και σε όλες τις καταδικαστικές αποφάσεις που αφορούν τον Τσιγαρίδα για ενέργειες που έγιναν μετά τις 3.4.1990. Ενα μέλοςτου δικαστηρίου είχε την άποψη ότι η Ειρήνη Αθανασάκη πρέπει να κηρυχρτεί αθώα από όλες τις κατηγορίες. Ετσι, όλες οι καταδικαστικές αποφάσεις που αφορούν την Αθανασάκη είναι κατά πλειοψηφία. Κατά πλειοψηφία το δικαστήριο θεωρεί ότι η δράση του ΕΛΑ και της ενοποιημένης οργάνωσης ΕΛΑ-1η Μάη κράτησε μέχρι τις 24.1.1995 και γι’ αυτό παύει οριστικά την ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής. Ενα μέλος του δικαστήριου έχει την άποψη ότι η δράση του ΕΛΑ συνεχίστηκε μέχρι τη στιγμή της σύλληψης των κατηγορούμενων και γι’ αυτό πρέπει να κριθούν ένοχοι για τη διάπραξη του συγκεκριμένου κακουργήματος. Η μειοψηφία ανοίγει το δρόμο για την άσκηση έφεσης από τον εισαγγελέα. Ομόφωνα θεωρεί πως μέχρι την ενοποίησή τους ΕΛΑ και 1η Μάη ήταν αυτόνομες και αυτοτελείς οργανώσεις και κηρύσσει τους κατηγορούμενους αθώους για την ανθρωποκτονία Βερνάρδου, την απόπειρα κατά Ραυτόπουλου και τις εκρήξεις στα σπίτια του δικαστή Σαμουήλ και του αρχηγού της ΕΛΑΣ Αντωνόπουλου. (Ελπίζουμε να μη δούμε σε λίγο καιρό να στήνεται κάποια νέα σκευωρία σε βάρος κάποιων που θα παρουσιαστούν ως μέλη της αυτόνομης και αυτοτελούς 1ης Μάη. Το σημειώνουμε, γιατί έχουμε μάθει πλέον να είμαστε ιδιαίτερα καχύποπτοι). Ομόφωνα παύει οριστικά την ποινική δίωξη για την έκρηξη στην παμπ ΟΣΚΑΡ στη Γλυφάδα. Δεν διευκρινίστηκε, όμως, το σκεπτικό. Αν δηλαδή ο ΟΕΛΑ θεωρείται οργάνωση αυτόνομη και αυτοτελής σε σχέση με τον ΕΛΑ. Επίσης παύει την ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, για τους φακέλους με τους μη οπλισμένους εκρηκτικούς μηχανισμούς σε Ρίζο και Διακογιάννη, κρίνοντας ότι το αδίκημα ήταν απειλή και όχι απόπειρα ανθρωποκτονίας. …και η φάκα Οι Χ. Τσιγαρίδας, Κώστας Αγαπίου και Αγγελέτος Κανάς ομόφωνα και η Ειρ. Αθανασάκη κατά πλειοψηφία κρίνονται ένοχοι κατοχής εκρηκτικών υλών και εκρηκτικών βομβών και αθώοι οπλοκατοχής. Ποιων εκρηκτικών; Αυτών που δεν βρέθηκαν ποτέ. με ποια στοιχεία; Με κανένα απολύτως. Απλώς, επειδή κρίθηκε ότι ήταν μέλη του ΕΛΑ. θυμίζουμε ότι στη δίκη για την υπόθεση της 17Ν ένοχοι κατοχής εκρηκτικών κρίθηκαν μόνο όσοι «αποδείχτηκε» (με τα σαθρά αποδεικτικά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν) ότι είχαν κλειδιά από τις γιάφκες. Ούτε καν εκείνοι που βρέθηκαν αποτυπώματά τους στις γιάφκες. Ενοχοι οι Τσιγαρίδας, Αγαπίου και Κανάς ομόφωνα και η Αθανασάκη κατά πλειοψηφία για απλή συνέργεια σε 41 εκρήξεις και απόπειρες εκρήξεων, 1 ανθρωποκτονία (Βέλλιος) και 48 απόπειρες ανθρωποκτονιών (Θησείο και Περισσός). Που θεμελιώνεται η απλή συνέργεια; Η απόφαση δεν αναφέρει τίποτα. Το σκεπτικό θα δημοσιευτεί μετά από μήνες, «ως είθισται». Επειδή, όμως, ουδείς μάρτυρας κατέθεσε το παραμικρό για οποιαδήποτε ενέργεια, ξέρουμε πολύ καλά ότι η απόφαση θα αναφέρει «ψυχική συνδρομή». Και εδώ έχουμε ένα άλμα σε σχέση με την απόφαση στη δίκη για την υπόθεση της 17Ν. Γιατί εκεί δεν καταδικάστηκαν όλοι για όλα, αλλά ο καθένας σύμφωνα με το «οργανόγραμμα» που είχε κατασκευάσει η Αντιτρομοκρατική για τη συμμετοχή του σε κάθε ενέργεια. Σε όποια ενέργεια δεν περιλαμβανόταν ένας κατηγορούμενος σ’ αυτό το οργανόγραμμα δεν υπήρχε και καταδίκη. Εδώ, επειδή δεν υπήρχε κανένα στοιχείο, καμιά μαρτυρία, καμιά προανακριτική ομολογία, κανένα κάρφωμα συγκατηγορούμενου, καταδικάστηκαν όλοι για όλα. Εκεί που λείπουν οι αποδείξεις, ανατρέχουμε στα ναζιστικά δόγματα, επιστρατεύουμε την ψυχική συνδρομή και καθαρίσαμε. Κουρελού Ομόφωνη ήταν η γνώμη όλων των νομικών με τους οποίους επικοινωνήσαμε (όχι μόνο υπερασπιστών, αλλά και εκπροσώπων της πολιτικής αγωγής και άλλων που δεν είχαν εμπλοκή στη δίκη), ότι πρόκειται για μια απόφαση κουρελού. Μια απόφαση χωρίς κανένα νομικό έρεισμα, που ανοίγει μια καινούργια μαύρη σελίδα στα ελληνικά δικαστικά χρονικά. Ηταν μια απόφαση για να πέσουν οπωσδήποτε βαριές ποινές. Ολοι οι παρατηρητές της δίκης συμφωνούσαν ότι υπήρχε παντελής έλλειψη στοιχείων, πράγμα που είχε παραδεχτεί και η πρόεδρος του δικαστήριου κάπου προς το τέλος της δίκης. Ολοι συμφωνούσαν πως ακόμα και αν γινόταν δεκτές οι μαρτυρίες της Κυριακίδου και της Ντε Μαρσέλους, ακόμα και αν κρινόταν ότι ο ΕΛΑ από το 1995 μέχρι το 2003 ήταν οργάνωση «εν υπνώσει», το πολύ να είχαμε ενοχή για συμμετοχή (ποινή που δεν θα μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να ξεπεράσει τα 8 χρόνια). Οι άλλες κατηγορίες δεν μπορούσαν να σταθούν με τίποτα, γιατί δεν υπήρχε ούτε μια μαρτυρία που να τις στηρίζει. Το δικαστήριο έκρινε ορθά ότι ΕΛΑ μετά το 1995 δεν υπήρχε και οδηγήθηκε στην απόφαση της παραγραφής. Επρεπε, όμως, να πέσουν οπωσδήποτε ποινές, για να δικαιωθεί το σκηνικό που έστησε η Αντιτρομοκρατική και τα παράσημα που μοιράστηκαν μπάτσοι και εισαγγελείς. Και μάλιστα ποινές βαριές, που να ικανοποιούν και την απαίτηση των «μεγάλων συμμάχων μας» για σκληρή τιμωρία των «τρομοκρατών». Και κατέληξε στην αθλιότητα της «ψυχικής συνδρομής», για να εξασφαλιστούν οι ανώτερες ποινές. Ηταν μια απόφαση πολιτικής σκοπιμότητας. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Εξασφαλίστηκε αυτό που ζητούσε η Αντιτρομοκρατική. Eτσι, το εφιαλτικό σκηνικό της δικαστικής διεκπεραίωσης της «αντιτρομοκρατικής» πολιτικής ολοκληρώθηκε. Στη δίκη για την υπόθεση της 17Ν είχαμε τα γνωστά τερατουργήματα, στη δίκη για την υπόθεση του ΕΛΑ νομολογήθηκε και η συλλογική ευθύνη. Αν ο Χίτλερ ζούσε, θα χαμογελούσε ικανοποιημένος. Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις προφανώς δεν απευθύνονται στον νεκρό Αντολφ, αλλά στον σημερινό διάδοχό του, τον Τζορτζ. Χωρίς ελαφρυντικά Αμέσως μετά, ο συνήγορος του Αγγ. Κανά Αλ. Κούγιας ζήτησε να γίνει αυτοτελής συζήτηση για τα ελαφρυντικά, δεδομένου ότι τέτοιο θέμα δεν μπορούσε να τεθεί στις αγορεύσεις, αφού η υπερασπιστική θέση ήταν πως οι κατηγορούμενοι δεν έχουν καμιά σχέση με τις κατηγορίες. Ο ίδιος ζήτησε για τον εντολέα του τα ελαφρυντικά του προτέρου έντιμου βίου (έχει λευκό ποινικό μητρώο) και της επί μακρό χρονικό διάστημα καλής συμπεριφοράς (αναφερόμενος στο ότι μετά το 1995 ο Κανάς έζησε στην Κίμωλο, έκανε οικογένεια, απέκτησε παιδί, ανέπτυξε κοινωνική δράση, εκλέχτηκε αρχικά δημοτικός σύμβουλος και μετά κοινοτάρχης). Οι συνήγοροι του Χρ. Τσιγαρίδα ζήτησαν να αναγνωριστεί στον εντολέα τους το ελαφρυντικό των μη ταπεινών αιτίων, επειδή ο ΕΛΑ δεν ήταν εγκληματική οργάνωση, αλλά μια οργάνωση που είχε ιδεολογικοπολιτικούς στόχους, που είχε στόχευση καθαρά κοινωνική, που απέβλεπε σε ένα δικαιότερο κόσμο και συμπαραστεκόταν στους εκμεταλλευόμενους της κοινωνίας μας. Ο ίδιος ο Χρ. Τσιγαρίδας ζήτησε το λόγο και έκανε στο δικαστήριο την παρακάτω λιτή δήλωση: «Η τοποθέτηση των συνηγόρων μου, με σύμφωνη γνώμη μου, για το αίτημα της αναγνώρισης του ελαφρυντικού των μη ταπεινών ελατηρίων έχει καθαρά για μένα πολιτικό χαρακτήρα. Δεν έχει το χαρακτήρα του να μου μειώσετε πιθανά την ποινή μου. Γιατί εγώ πιστεύω ότι οι αγώνες για μια καλύτερη κοινωνία έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να έχουν ταπεινά αίτια». Αμέσως μετά και αφού είχε στο μεταξύ διαβάσει την απόφαση, το ίδιο αίτημα υπέβαλε και ο Αλ. Κούγιας για λογαριασμό του εντολέα του. Οι συνήγοροι του Κ. Αγαπίου (Σ. Φυτράκης, Τ. Χριστοδουλοπούλου και Ν. Δαμασκόπουλος) δήλωσαν ότι ο πελάτης τους θεωρεί την απόφαση εσφαλμένη και άδικη, που εντάσσεται στα πλαίσια έντασης της καταστολής σε βάρος του και γι’ αυτό δεν υποβάλλει αίτημα για αναγνώριση ελαφρυντικών. Ζήτησαν, όμως, από το δικαστήριο να σταθμίσει μόνο του (αυτεπαγγέλτως) την ύπαρξη ελαφρυντικών και να προχωρήσει σε μια ρύθμιση που θα αποκαθιστά τον ορθολογισμό και τον ανθρωπισμό. Η Κ. Ιατροπούλου, εκ μέρους της Ειρ. Αθανασάκη, δήλωσε ότι δεν ζητάει ελαφρυντικά, γιατί η εντολέας της είναι αθώα και αυτό θα αγωνιστεί να το αποδείξει στο δεύτερο βαθμό. Σημείωσε, όμως, ότι το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγγέλτως να αναγνωρίσει ελαφρυντικά. Μπορεί να αντλήσει επιχειρηματολογία από τις αγορεύσεις. Ο εισαγγελέας ζήτησε διακοπή για την επομένη, ώστε να εισηγηθεί επί των ποινών και η 114η συνεδρίαση έκλεισε με τους κατηγορούμενους να μη κρατούνται, σύμφωνα με εντολή της προέδρου προς την αστυνομική κουστωδία που τους είχε περικυκλώσει. ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑ ΣΤΑ ΜΜΕ Το μόνο που δεν πρέπει να τονίσετε -και γιατί βολεύει αυτή η ιστορία- είναι ότι πρόκειται περί μιας ισορροπημένης απόφασης. Ο μεν Κασίμης είναι αυταπόδεικτα αθώος και έπρεπε να τον αθωώσουν. Εσείς θα πρέπει να δείτε ότι σας ρίχνουν το τυρί και δεν σας δείχνουν την φάκα. Η φάκα είναι η συλλογική ευθύνη. Ενα παράδειγμα σας δίνω: Σε μια διαδήλωση θα πιάνουν 30 ανθρώπους και επειδή δεν θα ξέρουν ποιος έριξε τη μολότοφ θα τους καταδικάζουν όλους για μολότοφ. Αυτή είναι η καινούρια νομολογία. Αυτή είναι η φάκα. Τα άλλα όλα είναι δευτερεύοντα. ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΣΙΜΗ Η απόφαση δεν με χαροποιεί, γιατί θα κλειστούν άνθρωποι στη φυλακή για πολύ χρόνο, χωρίς στοιχεία.

από ΜρΧ 07/10/2004 10:04 πμ.


που ας κάνω μία πρόβλεψη... θα περάσει στα ψιλά του ενδιαφέροντος ακόμα και εδώ μέσα.

τι πονοκέφαλος. Όταν εκτελείται ένας μεγαλοβιομήχανος, εισαγγελέας ή ανώτατος αξιωματικός ουσιαστικά εφαρμόζεται η αρχή της συλλογικής ευθύνης. Στέκεται σαν εκπρόσωπος της τάξης του. Αλλά και στην ιστορία η αρχή της συλλογικής ευθύνης εφαρμόζεται, όταν ο παλαιστίνιος αντάρτης ζώνεται τα εκρηκτικά και ανατινάζεται μαζί με ισραηλινούς πολίτες αντίστοιχα όταν ισραηλινοί δολοφονούν παλαιστίνιους πολίτες. Με βάση τη συλλογική ευθύνη ζητούν οι χώρες που κατέλαβαν και κατέστρεψαν οι ναζί πολεμικές αποζημιώσεις. ΓΙΑΤΙ Η ΛΗΘΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License