Δίκη για ΕΛΑ. Αγόρευση Α. Ζορμπαλά

Το ρεπορτάζ της Εξέγερσης, οι υπογραμμίσεις δικές μου.

219/04

Ο Μ. Καλογήρου, συνήγορος υπεράσπισης του Αγγ. Κανά, συνέχισε την αγόρευσή του με τη δική του έκθεση των αντιφάσεων, των ανακολουθιών, των λογικών αλμάτων και των παραλογισμών της μαρτυρίας της Σ. Κυριακίδου, για να καταλήξει με ένα κάλεσμα προς το δικαστήριο, να φύγει από το βασίλειο των κρίσεων και των εντυπώσεων και να περάσει στο βασίλειο της λογικής και των νόμων.
Η Κυριακίδου πρέπει να κριθεί αναξιόπιστη –κατέληξε ο συνήγορος- και ο Κανάς να κηρυχθεί αθώος. Αν το δικαστήριο κρίνει την Κυριακίδου αξιόπιστη, τότε το μόνο αδίκημα που προκύπτει είναι αυτό της συμμετοχής, για το οποίο όλοι οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν αθώοι, λόγω παραγραφής.

Ο Μ. Καλογήρου έκλεισε την αγόρευσή του με ένα απόσπασμα από τον Κάφκα, ταιριαστό για την περίσταση: «Κάποιος πρέπει να συκοφάντησε τον κύριο Κ. γιατί χωρίς να έχει κάνει κανένα κακό τον συνέλαβαν ένα πρωί. Εύχομαι κανείς να μην έχει το τέλος του κυρίου Κ. γιατί είναι ένα τέλος που δεν σταματά στην εξόντωση ενός ανθρώπου, αφού παραμένει για πάντα η ντροπή. Ελπίζω να μη σταθήκαμε ανώφελα εδώ, είτε κάποιος διασκέδασε με το θέαμα της αθωότητας είτε πάλι κάποιος περίμενε από εσάς την υπεράσπιση της αθωότητας είτε πάλι κάτι διαχτήκαμε πραγματικά».

Ο κύκλος των αγορεύσεων των συνηγόρων κλείνει με τους υπερασπιστές του Μ. Κασίμη, από τους οποίους πρώτη ξεκίνησε να αγορεύει η Αλέκα Ζορμπαλά.

Η Α. Ζορμπαλά ξεκίνησε την αγόρευσή της με αναφορά σε μια φράση του ειδικού εφέτη ανακριτή Λ. Ζερβομπεάκου προς τον Μ. Κασίμη, όταν τον κάλεσε για να απολογηθεί: Ισως να ήταν καλύτερα να είχε δοθεί από την πρώτη στιγμή μια δικαστική λύση σ’ αυτή την υπόθεση. Το ίδιο σκεφτόμαστε κι εμείς, είπε η συνήγορος. Ισως να ήταν καλύτερα να είχε απαγγελθεί από την πρώτη στιγμή κατηγορία κατά του Μ. Κασίμη, για να μην τον κυνηγά σαν φάντασμα η κατηγορία του δολοφόνου όλα αυτά τα χρόνια κι εκεί που νόμιζε ότι είχε ησυχάσει οριστικά, να έρχεται μια δίωξη με τα ίδια ακριβώς στοιχεία που τότε είχαν αξιολογηθεί ως μη ικανά να οδηγήσουν όχι στην παραπομπή, αλλά ούτε καν στην άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του.

Συνεχίζοντας, η Αλ. Ζορμπαλά αναφέρθηκε στο κλίμα της αντιτρομοκρατικής υστερίας και της τρομολαγνείας που επικρατεί τα τελευταία χρόνια διεθνώς και στη χώρα μας. Εψεξε το νομικό κόσμο για τη στάση του, πλην μερικών φωτεινών εξαιρέσεων και εξέφρασε την απογοήτευσή της και από τη στάση της ελληνικής κοινωνίας, που αποδέχεται όλα τα μέτρα που έχουν παρθεί, που αποδέχεται τις κάμερες και τα Ζέπελιν, θεωρώντας ότι αυτά αφορούν μόνο κάποιους «τρομοκράτες» και όχι τα δημοκρατικά δικαιώματα ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Στα 20 χρόνια της δικηγορίας μου –συνέχισε η συνήγορος- δεν έχω δει δικαστικό κείμενο που να πολιτικολογεί τόσο ακατάσχετα και ασύστολα, όπως το βούλευμα γι’ αυτή την υπόθεση. Και τα μεν πολιτικά μορφώματα κρίνονται στις εκλογές, αυτοί οι δικαστές όμως πού και πώς θα κριθούν για τις πολιτικές τους απόψεις, για την προσπάθεια απαξίωσης της Αριστεράς στο σύνολό της;
Αυτή η δίκη εκ των πραγμάτων εκφεύγει των ορίων μιας ποινικής δίκης. Η «τρομοκρατία» είναι ο νέος εχθρός που αντικατέστησε τον παλιό, τον «κομμουνισμό». Στο δίπολο «ασφάλεια ή ελευθερία» επιλέγεται η ασφάλεια και στο δίπολο «νομιμότητα ή σκοπιμότητα» επιλέγεται η σκοπιμότητα. Η θέση του κατηγορούμενου και των υπερασπιστών του στο νέο νομικό πλαίσιο είναι εξ αρχής υπονομευμένη. Γιατί ο κατηγορούμενος δεν καλείται μόνο να αποκρούσει την κατηγορία, αλλά να νικήσει και ένα άδικο τεκμήριο ενοχής που έχει διαμορφωθεί σε βάρος του. 

Παραδειγματικά η Αλ. Ζορμπαλά αναφέρθηκε στις δηλώσεις των υπουργών Βουλγαράκη και Παπαληγούρα γι’ αυτή την υπόθεση, στις πληρωμένες διαφημίσεις της Αστυνομίας που καμάρωνε για την «εξάρθρωση του ΕΛΑ», τις παρασημοφορήσεις αστυνομικών για την ίδια υπόθεση, τις πιέσεις που ασκήθηκαν στο δικαστήριο για ολοκλήρωση της δίκης με συνοπτικές διαδικασίες πριν την έναρξη των ολυμπιακών αγώνων.

Ολη αυτή η ιστορία –συνέχισε η συνήγορος- ξεκίνησε από μια τυχαία έκρηξη. Από εκεί και πέρα άρχισαν οι παράνομες ανακρίσεις (αναφέρθηκε στο αίσχος του «Ευαγγελισμού») και στην πορεία στήθηκε και η συγκεκριμένη υπόθεση, με όργανο την Κυριακίδου, μια γυναίκα που «πούλησε την ψυχή της στο διάβολο», για να εκδικηθεί τον πρώην σύζυγό της. Η απόρριψή της ως γυναίκα από αυτόν ήταν το βασικό κίνητρό της.
Αλλο στοιχείο αυτής της υπόθεσης είναι η ομολογία του κ. Τσιγαρίδα, όπως αυτή έγινε. Εγώ –είπε η Αλ. Ζορμπαλά- δεν μπορώ να μπω στο μυαλό του κ. Τσιγαρίδα για να κρίνω τι ήταν αυτό που τον ώθησε σ’ αυτή τη στάση. Μπορώ, όμως, να κρίνω αυτή τη στάση. Είναι μια στάση απόλυτα εναρμονισμένη με τις παραδόσεις των αγωνιστών του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, που όταν συλλαμβάνονταν, με τιμή αναλάμβαναν την πολιτική ευθύνη της δράσης τους και από εκεί και πέρα δεν είχαν καμιά συνεργασία με τους διώκτες τους.

Συνεχίζοντας, η Αλ. Ζορμπαλά αναφέρθηκε στις πολιτικές σκοπιμότητες που υπαγόρευσαν την εμπλοκή του Μ. Κασίμη σ’ αυτή την υπόθεση, μολονότι η εμπλοκή του δεν προέκυπτε από πουθενά.
Ο Μ. Κασίμης ήταν μόνιμος κάτοικος και υπάλληλος κρατικών υπηρεσιών στη Γερμανία μέχρι το 1983. Εξ αντικειμένου, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να είναι μέλος οποιασδήποτε οργάνωσης στο διάστημα 1975-1983. Ολα τα σχετικά στοιχεία είχαν κατατεθεί στον ειδικό εφέτη ανακριτή, όμως το βούλευμα δεν τα έλαβε υπόψη του. Γιατί άραγε; Το βούλευμα αναφέρει ότι ήταν μέλος του ΕΛΑ από το 1975 μέχρι τον Φλεβάρη του 2003. Από πουθενά δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Από κανένα στοιχείο.
Αλλωστε, ο Μ. Κασίμης ουδέποτε συνελήφθη. Κλήθηκε να απολογηθεί και αφέθηκε ελεύθερος με ομόφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα, προς μεγάλη απογοήτευση 30 πάνοπλων αστυνομικών, που περίμεναν έξω από το ανακριτικό γραφείο για να τον οδηγήσουν στη φυλακή, όπως προεξοφλούσαν ότι θα ήταν η απόφαση. Κι όμως, το βούλευμα τον εμφανίζει ως συλληφθέντα στις 2.2.2003!
Το βούλευμα είναι ένα μνημείο νομικών αυθαιρεσιών και πολιτικής σκοπιμότητας. Είναι ένα βούλευμα που αποδέχεται τα σενάρια των μυστικών υπηρεσιών και τις πολιτικές επιταγές της συγκυρίας, πετώντας το μπαλάκι σ’ αυτό το δικαστήριο, που καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Το όνομα του Μ. Κασίμη για πρώτη φορά εισφέρθηκε στη διαδικασία από τους μάρτυρες υπεράσπισης. Ουδείς το ανέφερε πριν. Ούτε μάρτυρας κατηγορίας ούτε έγγραφο. Πώς λοιπόν θα πούμε ότι εντάχθηκε σε οργάνωση, όταν δεν αποδείχτηκε ούτε πότε εντάχθηκε ούτε καν σε ποια οργάνωση εντάχθηκε;
Πέραν τούτου και για αντικειμενικούς λόγους δεν θα μπορούσε ο Μ. Κασίμης να ήταν μέλος οποιασδήποτε οργάνωσης. Ηταν ένα δημόσιο πρόσωπο, ερχόταν σε επαφή με χιλιάδες ανθρώπους, έδινε συνεντεύξεις στην τηλεόραση ως στέλεχος του ΕΟΜΜΕΧ, είχε και την οικογενειακή παράδοση να τον βαραίνει. Μιλώντας νομικά, δεν υπάρχει το παραμικρό στοιχείο που να πιστοποιεί την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος.
Υπάρχει, όμως, και η υποκειμενική υπόσταση. Ο Μ. Κασίμης αρνήθηκε την κατηγορία από πρώτη στιγμή δηλώνοντας και την πολιτική του αντίθεση με τη δράση αυτών των οργανώσεων. Αυτές οι οργανώσεις είναι οργανώσεις πολιτικές, που προέρχονται από τη μεγάλη δεξαμενή της Αριστεράς, που έχουν ως στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού και χρησιμοποιούν ως μέσο και την ένοπλη πάλη.
Ο Μ. Κασίμης δήλωσε και εδώ ότι είναι ανένταχτος αριστερός και λυπάται που δεν μπορεί να πει ότι είναι κομμουνιστής. Δεν αποδέχεται τα μέσα πάλης αυτών των οργανώσεων, αλλά είναι ενταγμένος σε έναν άλλο πολιτικό σχεδιασμό. Δεν δέχεται τη χρήση βίας –είτε για παραδειγματικούς είτε για τιμωρητικούς λόγους- ως μέσο πάλης για την επίτευξη του πολιτικού του στόχου.
Πέρα από τις δικές του αναφορές, τις αντιλήψεις του αυτές πιστοποίησαν και τόσοι μάρτυρες υπεράσπισής του, από το θυρωρό του κτιρίου μέχρι εκπρόσωπο των βιομηχάνων. Ολοι αυτοί συμπαραστέκονται ψυχικά και υλικά στον Μ. Κασίμη εδώ και 17 χρόνια. Το σωματείο του έχει αναλάβει το βάρος όλων των δυσβάστακτων εγγυήσεων που του έχουν επιβληθεί, γιατί ο ίδιος δεν μπορούσε να σηκώσει αυτό το βάρος.

Αυτή η ανυπαρξία στοιχείων οδήγησε και την εισαγγελική έδρα στην πρόταση για την απαλλαγή του Μ. Κασίμη από την κατηγορία της συμμετοχής. Ταυτόχρονα, όμως, υπήρξε και μια μεγάλη ανατροπή. Η εισαγγελική έδρα εισήγαγε για πρώτη φορά την έννοια του δόκιμου μέλους. Μια έννοια που δεν υπάρχει σε κανένα νόμο, αλλά ταυτόχρονα δεν εδράζεται στη λογική. Εδινε εξετάσεις εκείνη τη μέρα, είπε ο εισαγγελέας. Η πρώτη εξέταση, η πρώτη δοκιμασία του Μ. Κασίμη θα ήταν μια ανθρωποκτονία; Και ο ίδιος και η οργάνωση 1η Μάη θα δέχονταν να πάει εκεί με το αυτοκίνητό του και με τις πινακίδες του, αυτός ο αδερφός του Χρήστου Κασίμη; Αν υπήρχε Νόμπελ βλακείας, τότε ο Μ. Κασίμης και η 1η Μάη θα το διεκδικούσαν επάξια, αν ακολουθούσαμε αυτή τη συλλογιστική. Η εισαγωγή αυτής της έννοιας αποτελεί ένα εφεύρημα, ένα τέχνασμα, που εγγίζει τα όρια της ερμηνευτικής αυθαιρεσίας. Δεν μπορεί το δικαστήριο να πάρει απόφαση με τέτοια εφευρήματα που δεν εδράζονται πουθενά στο νόμο.

Εχω την πεποίθηση –κατέληξε η συνήγορος- ότι αυτό το εφεύρημα χρησιμοποιείται σε μια απέλπιδα προσπάθεια να στηριχτεί η δεύτερη κατηγορία. Ηταν χαρακτηριστική η αμηχανία του εισαγγελέα όταν έκανε τη σχετική πρόταση.
Στο σημείο αυτό διάβασε τη σχετική πρόταση του εισαγγελέα Πατσή, που πρότεινε στο δικαστήριο δυο εναλλακτικές εκδοχές για το χαρακτηρισμό της συμμετοχής του Μ. Κασίμη (είτε άμεσος συνεργός είτε απλός συνεργός), χωρίς ο ίδιος να παίρνει θέση. Ηρθε μετά ο αναπληρωτής εισαγγελέας και είπε το αμίμητο: είτε άμεσος είτε απλός συνεργός, η ίδια ποινή προβλέπεται! Οι εισαγγελείς δεν είχαν τη γενναιότητα να προτείνουν την απαλλαγή του Μ. Κασίμη από κάθε κατηγορία, γι’ αυτό χρησιμοποίησαν το εφεύρημα του δόκιμου μέλους σαν γέφυρα προς τη δεύτερη κατηγορία.

Αν ο Μ. Κασίμης είναι ένοχος μόνο απλής ή άμεσης συνέργειας σε απόπειρα ανθρωποκτονίας, γιατί δεν δικάζεται από Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο; Γιατί οι διωκτικοί μηχανισμοί δεν ήθελαν να εκδικαστεί η υπόθεση Ραυτόπουλου από Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Γι’ αυτό του φόρτωσαν και την κατηγορία της συμμετοχής, ώστε να παρακαμφθεί το Μικτό Ορκωτό.

Στο επόμενο κεφάλαιο της αγόρευσής της η Αλ. Ζορμπαλά ασχολήθηκε εν εκτάσει με τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων εμπλέκουν τον Μ. Κασίμη στην απόπειρα κατά Ραυτόπουλου. Περιστατικά που κατά τη συνήγορο συναποτελούν ένα τεράστιο παζλ που πρέπει να συμπληρωθεί κομμάτι-κομμάτι, με βάση τις καταθέσεις όλων των αυτοπτών μαρτύρων. Στοιχείο πρώτο του παζλ, η ώρα που έγινε η απόπειρα.
Ανατρέχοντας σε όλες τις καταθέσεις, ακόμα και αυτή του περιβόητου Δημητρόπουλου, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η ώρα της απόπειρας δεν μπορεί να είναι αργότερα από τρεις παρά δέκα. Δεύτερο στοιχείο του παζλ, τι ώρα έφυγε από τη σύσκεψη στα κεντρικά του ΕΟΜΜΕΧ ο Μ. Κασίμης. Ανατρέχοντας στις καταθέσεις όλων των συναδέλφων του, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο Μ. Κασίμης αναχώρησε από την οδό Ξενίας (κάπου πίσω από το Χίλτον) οπωσδήποτε μετά τις 2:30 το μεσημέρι. Οι άνθρωποι αυτοί τώρα κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης, όμως πριν 17 χρόνια με περιπολικό τους πήγαιναν στη ΓΑΔΑ για να καταθέσουν και κατέθεσαν τα ίδια ακριβώς πράγματα. 

Τι προκύπτει απ’ αυτά τα δύο πρώτα στοιχεία του παζλ; Οτι ο Μ. Κασίμης δεν προλάβαινε μέσα σε 20 λεπτά να φύγει από τη δουλειά του και να πάει να πυροβολήσει τον Ραυτόπουλο στην Αγία Παρασκευή.
Οταν ο Ραυτόπουλος αναχωρούσε από τη ΓΣΕΕ, ο Κασίμης ήταν σε σύσκεψη στην υπηρεσία του. Δεν ήξερε ούτε την ώρα αναχώρησής του, ούτε το δρομολόγιο, ούτε τον προορισμό του. Θα τα ήξερε μόνο αν ένας υποτιθέμενος συνεργός του τον ενημέρωνε. Με ποιον τρόπο θα τον ειδοποιούσε, όμως; Κινητά τότε δεν υπήρχαν. Περίπτερο ή θάλαμος έξω από τα γραφεία της ΓΣΕΕ δεν υπάρχει, ούτε υπήρχε. Μόνο μια αλυσίδα συνεργών με σινιάλα θα φτάναμε στον τελευταίο που θα ειδοποιούσε τον Κασίμη, για να κάνει αυτός έναν αγώνα δρόμου να προλάβει. Και πού θα τον έπαιρνε, όταν ο Κασίμης δεν βρισκόταν στη δουλειά του, αλλά σε άλλο κτίριο της υπηρεσίας του; Θα έπρεπε να τον πάρουν στο κέντρο και από εκεί να ψάξουν να δουν σε ποιο γραφείο ήταν. Ουδείς όμως κατέθεσε για τηλεφώνημα ή για ειδοποίηση προς τον Μ. Κασίμη. Κι αν υποθέσουμε, όμως, ότι με κάποιον τρόπο τον ειδοποίησαν, τι θα κανόνιζαν; Πώς ήξεραν ότι ο Ραυτόπουλος δεν θα πήγαινε στο σπίτι του, αλλά στο σπίτι μιας κοινωνικής του φίλης;

Τίποτα δεν μπορεί να προκύψει με βάση τα δεδομένα του παζλ, εκτός αν δεχτούμε την εκδοχή του Ραυτόπουλου, ότι πίσω από την απόπειρα υπήρχε η ΚΥΠ, που παρακολουθούσε τα τηλέφωνά του και γνώριζε τα πάντα. Μπαίνουμε έτσι στους μαύρους ωκεανούς της συνωμοσιολογίας, που δεν μπορούμε να τους διαβούμε.
Η συ&

από ο ίδιος 21/09/2004 9:21 μμ.


 Η συνήγορος θύμισε απλώς ότι εκείνη την περίοδο η ΚΥΠ υπαγόταν απευθείας στον πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου. Υπάρχει, όμως, και ένα ακόμη δεδομένο. Τρεις παρά είκοσι ο Μ. Κασίμης τηλεφωνεί στον θυρωρό του κτιρίου του ΕΟΜΜΕΧ στη Μητροπόλεως, για να του πει ότι θα πάει να χτυπήσει την κάρτα και να του απαντήσει αυτός να μην πάει, γιατί θα τον καθυστερήσει. Το τηλεφώνημα αυτό έγινε από τα κεντρικά του ΕΟΜΜΕΧ. Αν υποθέσουμε ότι έγινε απέξω, τότε πρέπει να δεχτούμε ότι στην πιο κρίσιμη ώρα και ενώ ο Κασίμης τρέχει να πάρει τον συνεργό του (γιατί ήταν δύο τα άτομα στο αυτοκίνητο) και να προλάβει τον Ραυτόπουλο, ο Κασίμης σταματά σε κάποιο περίπτερο ή θάλαμο και προσφέρεται να πάει στην αντίθετη κατεύθυνση για να χτυπήσει την κάρτα του. Εκτός αν και ο θυρωρός καταθέτει ψέματα, όπως και όλοι οι άλλοι μάρτυρες.

Η Αλ. Ζορμπαλά έκανε μια πολύ λεπτολόγα εργασία. Επιασε όλες τις πιθανές εκδοχές, όλα τα σενάρια, όλες τις λεπτομέρειες των κινήσεων του Μ. Κασίμη εκείνη τη μέρα, για να αποδείξει πως με κανένα σενάριο, ακόμα και με το πιο απίθανο, ο Μ. Κασίμης δεν θα μπορούσε να βρίσκεται στον τόπο της απόπειρας κατά Ραυτόπουλου τη συγκεκριμένη μέρα.
Με τον ίδιο λεπτολόγο τρόπο εξέτασε και όλα τα σενάρια για τη μάρκα του αυτοκινήτου της απόπειρας.
Lada ή Scoda; Η κατάθεση της μάρτυρα Τσούμη δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. Αλλωστε, η περιγραφή που έχει κάνει από την πρώτη στιγμή ταιριάζει απόλυτα με το αυτοκίνητο που βρέθηκε με έναν κάλυκα στο εσωτερικό του. Φαίνεται και στη φωτογραφία που υπάρχει στη δικογραφία. Το ίδιο ισχύει και για την κατάθεση του μάρτυρα Ανδριανάκη, που όταν κλήθηκε αμέσως μετά το συμβάν από την Ασφάλεια και του επιδείχτηκε το αυτοκίνητο Scoda του Μ. Κασίμη, όχι μόνο δήλωσε ότι δεν ήταν αυτό, αλλά προσδιόρισε και τις διαφορές του αυτοκινήτου Lada των δραστών με το Scoda του Κασίμη.
Η συνήγορος αναφέρθηκε σε απίθανες λεπτομέρειες που ενισχύουν την άποψή της, ότι το αυτοκίνητο των δραστών ήταν ένα
Lada, άποψη εξάλλου που είχαν υιοθετήσει τότε και οι διωκτικές αρχές. Καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων, προανακριτική κατάθεση Ραυτόπουλου, συσχετισμός ανάμεσα σ’ αυτές τις καταθέσεις, τίποτα δεν έμεινε ασχολίαστο, κανένα κενό, κανένα αιωρούμενο ερώτημα.

Η Αλ. Ζορμπαλά συστηματοποίησε, ταξινόμησε και «εκλογίκευσε» όλο το υλικό που υπήρχε στη δικογραφία μαζί με αυτό που προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία. Επέμεινε ιδιαίτερα στην κατάθεση που έδωσε με νοήματα στο νοσοκομείο ο Ραυτόπουλος, στην οποία κατέθεσε ότι το αυτοκίνητο ήταν ένα πορτοκαλί Lada. Κατάθεση που δόθηκε με την έγκριση των θεραπόντων ιατρών και την οποία τώρα ο Ραυτόπουλος αμφισβητεί, χωρίς ποτέ όμως (ούτε τώρα) να την έχει προσβάλλει ως πλαστή. Το κάνει αυτό τώρα, γιατί θέλει να δώσει κύρος στην κατάθεση Δημητρόπουλου

από en@s 22/09/2004 1:32 πμ.


Τι σχέση έχει η στάση του Τσιγαρίδα με τις παραδόσεις των αριστερών αγωνιστών που όταν συλλαμβάνονταν αναλάμβαναν την πολιτική ευθύνη των πράξεών τους. Οι αγωνιστές της αριστεράς συλλαμβάνονταν ΠΡΑΤΤΟΝΤΑΣ, προκαλώντας απεργίες, μοιράζοντας προκηρύξεις, διοργανώνοντας τον αγώνα ενάντια σε δικτάτορες και φασίστες, εξυβρίζοντας τις αρχές, αναγράφοντας συνθήματα κλπ, όπως π.χ. ο Σάββας Ξηρός. Ο Τσιγαρίδας εμφανίστηκε από το πουθενά και κανείς δεν υπάρχει να πιστοποιήσει την αλήθεια των λεγομένων του, όπως έγινε στη δίκη της 17Ν, όπου υπήρχε πράξη και συγκατηγορούμενοι. Επίσης για καμιά ένοπλη πράξη του ΕΛΑ δεν αναλαμβάνει ευθύνη. Τι αναλαμβάνει τέλος πάντων;

από red 22/09/2004 1:58 μμ.


Διάβασε την "απολογία" του Χ.Τ. και θα πάρεις απαντήσεις. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο κακόπιστη η στάση σου ρε έν@ς την στιγμή που η παληκαρίσια συμπεριφορά του Τσιγαρίδα έχει αναγνωριστεί από εχθρούς και φίλους.

και δεν βρίσκω απολύτως τίποτα σε ό,τι είπε τότε που να δικαιολογούν συγκρίσεις με την παράδοση της αγωνιστικής αριστεράς.Εσύ; Δεν βρίσκω τίποτα στην απολογία του που να δηλώνει ότι η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης ξεπερνά τα όρια μιας αστικής ηθικής που βασίζεται στην προσωπική ευθύνη και συμπεριλαμβάνει τον ΕΛΑ και τη δράση του, ούτως ώστε να χαρακτηριστεί αγωνιστική έστω και από αυτή την πλευρά. Ο Τσιγαρίδας στέκεται σε χωρισμό της ένοπλης από την μη ένοπλη πάλη,στα λόγια υπερασπίζεται τον ΕΛΑ με φανφάρες, στην πράξη όμως διαχωρίζεται από την ένοπλη δράση του και δε δέχεται την ευθύνη για καμιά παρόμοια ενέργεια. Σε τι διαφέρει αυτή η στάση από τη στάση π.χ. ενός ΚΚΕ που κι αυτός δέχεται την ένοπλη πάλη υπό όρους,στο σήμερα όμως δεν την ασκεί; Στο ότι ο Τσιγαρίδας την αποδεχόταν θεωρητικά και στις παρούσες συνθήκες; Ε, και; Τι έκανε ο ίδιος; τίποτα και με ένταση αρνείται οποιαδήποτε παρόμοια κατηγορία. Τι μπορεί λοιπόν να υπερασπίσει από τον ΕΛΑ, σαν οργάνωση;Πάλι τίποτα και δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Την πλευρά της ατομικής πολιτικής επιλογής και το καλό όνομα που θέλει να αφήσει στα παιδιά του επικαλείται. Αναρωτιέμαι αν αυτό το άτομο ήταν στον ΕΛΑ. Αναμφίβολα ανεγκέφαλοι και φανφαρόνοι υπήρχαν και υπάρχουν σε όλες τις οργανώσεις. Στην περίπτωσή του όμως δεν δικαιολογείται η σύλληψη από καμία πράξη, φτάσαμε μάλιστα να μιλάμε για το ότι δεν υπάρχει κατηγορία εναντίον του και μόνος του δέχτηκε την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης.Επίσης δεν υπάρχει κανένας συγκατηγορούμενος, τίποτα πια από τον ΕΛΑ, όπως στη δίκη της 17Ν, για να βεβαιώσει ή να απορρίψει τους ισχυρισμούς του.Πως έφτασε αλήθεια η ασφάλεια στον Τσιγαρίδα και μάλιστα όταν στην προανάκριση ειπώθηκε ότι δεν έχουν κανένα αποδεικτικό στοιχείο εναντίον του; Πως ο Σάββας παρέμεινε και παραμένει στη φυλακή με βαρειά ψυχικά και σωματικά προβλήματα κι ο Τσιγαρίδας λόγω βαρειάς ασθενείας κυκλοφορούσε ελεύθερος και υπεράσπιζε την υπόθεσή του δημόσια, κινούμενος μέσα στο χώρο; Θα έλεγα ότι κάνεις λάθος,red, με κριτήριο τον ίδιο μου τον χώρο που αποτελείται από πολλά μη πολιτικοποιημένα άτομα.ΜΜΕ, εισαγγελείς και κάποιοι συνήγοροι προσπάθησαν να επιβάλουν ένα παλικαρίσιο image του Τσιγαρίδα.Άνθρωποι που σποραδικά παρακολούθησαν τη δίκη και αρχικά υπήρξαν απροκατάληπτοι ως προς όλους τους κατηγορούμενους, διαχώρισαν τον Τσιγαρίδα ακριβώς από τις μπαρούφες που λέει και επειδή δεν βρίσκονται σε κανένα πολιτικό χώρο με συγκεκριμένες αρχές και γραμμή,ώστε να επηρεάζονται. Αλλά και ο ίδιος δεν είχα αρχικά καμία καχυποψία για τον Τσιγαρίδα και έλαβα κατά γράμμα αυτά που έλεγε.Στην πορεία σχημάτισα την εντύπωση ότι αν η δίκη έχει γίνει καραγκιόζ μπερντές, αυτό οφείλεται τόσο στην Κυριακίδου όσο και στον Τσιγαρίδα. Και οι δυό είναι ΄"καρακατσουλιό". Τι στόχο εξυπηρετεί αυτός ο Καραγκιόζ μπερντές πέρα από τον στιγματισμό και την ταλαιπωρία της πολύμηνης φυλάκισης για κάποια άτομα, αυτό δεν το ξέρω.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License