Ντόμινο θανάτου στον Καύκασο

αυτα γραφει το ΠΡΙΝ εδω και 10 χρονια και βγηκε ο Ριζος και ο Αλεπης και μιλησαν για πρακτορες του αμερικανικου ιμπεριαλισμού!

Ντόμινο θανάτου στον Καύκασο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ Eνα αιματοκύλισμα χωρίς προηγούμενο, από τη μια άκρη του Καυκάσου μέχρι την άλλη, απειλεί να προκαλέσει το μακελειό που έγινε στο σχολείο Μπεσλάν της Βόρειας Οσετίας την προηγούμενη εβδομάδα. Η εγκληματική επιλογή των Τσετσένων αυτονομιστών να μη χτυπήσουν στη Μόσχα, όπως συνήθως κάνουν, ώστε να ανταποδώσουν τα πλήγματα που έχουν δεχτεί από το Κρεμλίνο, αλλά στη ρωσική Βόρεια Οσετία, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα λειτουργήσει ως θρυαλλίδα στο Βόρειο Καύκασο κάνοντας το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, να έχει την τύχη που είχε το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης, την προηγούμενη δεκαετία και να αποδειχτεί κατ’ αυτό τον τρόπο μια επιλογή στρατηγικής σημασίας για τη διάταξη των δυνάμεων στην περιοχή. Γιατί επιλέγηκε η ρωσική Οσετία, θα μπορούσε λοιπόν να είναι το πρώτο και προφανές ερώτημα που βοηθάει να φωτιστεί κατά ένα μέρος ο σκοτεινός λαβύρινθος του βόρειου Καυκάσου. «Η Βόρεια Οσετία είναι η μοναδική δημοκρατία της Ρωσικής Ομοσπονδίας απ’ όσες βρίσκονται στο βόρειο Καύκασο που δεν είναι μουσουλμανική. Οι κάτοικοί της σε αντίθεση με τους υπόλοιπους πληθυσμούς της περιοχής, είναι χριστιανοί ορθόδοξοι», υπενθυμίζει η ισπανική Ελ Παϊς της προηγούμενης Κυριακής. Πρόκειται για πληροφορία, που σε μια διαφορετική συγκυρία ίσως και να ήταν αδιάφορη. Όχι όμως σήμερα. Και πολύ περισσότερο όχι στον σπαρασσόμενο Καύκασο. Φαίνεται έτσι ότι οι Τσετσένοι επέλεξαν τη ρωσική Οσετία για να καταλάβουν το σχολείο, οδηγώντας στο θάνατο εκατοντάδες παιδάκια, και όχι τις γειτονικές ρωσικές δημοκρατίες της Ιγκουσετίας ή της Καμπαρντίας - Μπαλκαρίας ή του Καρατσάι, επειδή έτσι χτυπούσαν το πιο προωθημένο φυλάκιο του Πούτιν, δείχνοντας ταυτόχρονα στους υπόλοιπους μουσουλμάνους της περιοχής ότι για τους ίδιους δεν συνιστά κίνδυνο η δραστηριοποίησή τους. Το αντίθετο μάλιστα. «Ο πληθυσμός αυτής της δημοκρατίας είναι μόνο 700.000», συνεχίζει η Ελ Παϊς, «αλλά ως έθνος έχει χωριστεί από τα σύνορα της Γεωργίας. Πέρα από τα βουνά του Καυκάσου ζουν τα αδέρφιά τους, που συγκροτούν τη Βόρεια Οσετία, μια δημοκρατία που διεκδίκησε την ανεξαρτησία της στα τέλη του 1991. Ήταν ο πόλεμος των Νότιων Οσέτιων με τους Γεωργιανούς που αποτέλεσε για τους Βόρειους Οσέτιους το βάπτισμα των εθνικών συγκρούσεων, καθώς σχημάτισαν ταξιαρχίες εθελοντών που πήγαν να πολεμήσουν στο πλευρό των αδερφών τους». Οι συγκρούσεις τελειώνουν με τη νίκη των Γεωργιανών και τη μαζική μετανάστευση των κατοίκων της Βόρειας Οσετίας στη ρωσική δημοκρατία της Ιγκουσετίας. Η εγκατάστασή τους εκεί, κατά την Ελ Παϊς, «μεταβάλλει ριζικά το συσχετισμό δυνάμεων στην περιοχή και δίνει το έναυσμα για τη σύγκρουση Οσετών και Ιγκουσέτιων που αφήνει πίσω του χιλιάδες νεκρούς». H έχθρα μεταξύ Οσέτιων και Ιγκουσέτιων, που προφανώς δεν είναι μια υπόθεση δεκαετίας, επανήλθε στο προσκήνιο πριν καν ανακοινωθεί ο τελικός αριθμός των νεκρών που άφησε πίσω της η φονική επέμβαση των ρώσων κομάντος στο σχολείο. «Ο τελευταίος πόλεμος μεταξύ Ιγκουσέτιων και Βόρειων Οσέτιων ξεκίνησε με αφορμή το θάνατο ενός ταξιτζή» δηλώνει στον Γκάρντιαν της Τρίτης, τοπικός αξιωματούχος του Μπεσλάν. Η βρετανική εφημερίδα «χτυπάει» αυτά τα λόγια στο μέγεθος σχεδόν των γραμμάτων του τίτλου στην πρώτη της σελίδα, ξέροντας ότι ισοδυναμούν με τύμπανα πολέμου, καθώς μεταξύ των 32 ανταρτών που βρέθηκαν νεκροί στο σχολείο υπάρχουν αρκετοί Ιγκουσέτιοι! «Φυσικά θα υπάρξει εκδίκηση» δηλώνει στον απεσταλμένο του Γκάρντιαν Οσετός που παρακολουθούσε τα δραματικά γεγονότα. «Ο κόσμος πρέπει να πάρει την εκδίκησή του – το ’χει το δικαίωμα», ήταν τα λόγια του, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι δεν πρόκειται για προσωπική εκδίκηση: «Δε θα κάνω τίποτε από μόνος μου. Αλλά αν ο λαός μου προχωρήσει σε πόλεμο, εγώ θα πολεμήσω», δήλωσε αποκαλύπτοντας με τον πιο εύγλωττο τρόπο ότι η επιχείρηση ομηρίας και η σφαγή στο Μπεσλάν θέτουν σε κίνηση ένα ντόμινο με απρόβλεπτες συνέπειες. Αυτό ακριβώς τόνισε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Τάιμ και ο πρώην εκπρόσωπος του ρωσικού κοινοβουλίου, σχολιάζοντας τις έριδες μεταξύ Οσετίας και Ιγκουσετίας που απελευθερώνει η σφαγή στο Μπεσλάν: «Μια σύγκρουση, όπως ένας νέος πόλεμος μεταξύ Οσετίας και Ιγκουσετίας, και ολόκληρος ο Καύκασος θα παραδοθεί σε μια αιματηρή, άσκοπη και ανέλπιδη σύγκρουση που η Ρωσία δε θα έχει καν τα απαραίτητα στρατεύματα γα να την περιορίσει». Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτές τις κινήσεις διαδραματίζει η Γεωργία των 5,5 εκατομμυρίων κατοίκων, μια και η αλλαγή πολιτικής ηγεσίας που συντελέστηκε στην Τιφλίδα πέρυσι το Νοέμβριο, διευκολύνει αφάνταστα τους αμερικανικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, αλλά κυρίως επιταχύνει τις εξελίξεις. Χρειάζεται ίσως να υπενθυμίσουμε ότι η ανεξαρτητοποίηση της γενέτειρας του Στάλιν από τη Μόσχα το 1991, συνοδεύεται αμέσως από κεκαλυμμένες, αλλά βίαιες συγκρούσεις με τη Ρωσία, που γίνονται συνήθως μέσω τρίτων (υποδαυλίζοντας το Κρεμλίνο, για παράδειγμα, αποσχιστικές τάσεις στο εσωτερικό της Γεωργίας) μέσα από πραξικοπήματα, απόπειρες δολοφονίας πρωθυπουργών κ.ο.κ. Ρόλο μοχλού στην προσπάθεια αποσταθεροποίησης της Γεωργίας, μέχρι αυτή τελικά να δεχτεί τη ρωσική κηδεμονία το 1995 υπογράφοντας συμφωνία με τον μέθυσο Γιέλτσιν, με βάση την οποία φιλοξενεί τέσσερις στρατιωτικές της βάσεις και 23.000 Ρώσους στρατιώτες, διαδραματίζουν στα εδάφη της τρεις εθνότητες: της Νότιας Οσετίας, της Αμπχαζίας και της Αντζαρίας. Η Αντζαρία ήταν το έπαθλο που κέρδισε ο αμερικανόδουλος πρόεδρος της Γεωργίας, ο οποίος διορίστηκε πέρυσι το Νοέμβριο από την Ουάσινγκτον, μετά από ένα «βελούδινο» κατά πως ονομάστηκε πραξικόπημα που απομάκρυνε τον φιλικά διακείμενο προς τη Ρωσία, Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε από την ηγεσία της χώρας. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία έβαλαν στην άκρη μια δεκαετία ανταγωνισμών στην πλούσια σε πετρέλαια περιοχή της Κασπίας όταν από κοινού απομάκρυναν τη σύγκρουση την Πέμπτη μεταξύ της κυβέρνησης της Γεωργίας και τη αποσχισθείσας επαρχίας Αντζαρίας», έγραφε η Γουόλ Στριτ Τζέρναλ στο φύλλο του τριημέρου 7-9 Μαϊου 2004. «Σαν αποτέλεσμα, ο φιλοδυτικός γεωργιανός πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι εξασφάλισε τον έλεγχο επάνω στο θύλακα της Μαύρης Θάλασσας που επί 13 χρόνια είχε απορρίψει την κεντρική γεωργιανή διοίκηση υπό την ηγεσία του στηριζόμενου από τη Ρωσία, ισχυρού άνδρα, Ασλαν Αμπασίτζε… Εν μέσω πυρετωδών διαβουλεύσεων μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον, ένας αμερικανός αξιωματούχος τηλεφώνησε στον Αμπασίτζε και του συνέστησε να φύγει και ένας Ρώσος μεσολαβητής έσπευσε και τον συνόδευσε στη Μόσχα. Τέτοια αμερικανορωσική συνεργασία είναι ασυνήθιστη στην Σοβιετική κατά το παρελθόν πίσω αυλή της Μόσχας», σχολιάζει με έκπληξη ο δημοσιογράφος! Στη συνέχεια δε αναφέρει και το υλικό διακύβευμα της αλλαγής φρουράς στην Αντζαρία, γράφοντας πως «η βελούδινη επανάσταση του φιλοδυτικού Μιχ. Σαακασβίλι θα προωθήσει τη μακροχρόνια ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών του δυτικού πετρελαίου μέσω του λιμένα του Μπατούμι, θα μειώσει το κόστος της οδικής μεταφοράς του από την Τουρκία και θα διασφαλίσει τους επενδυτές του κοντσόρτιουμ που ηγείται η ΒΡ και κατασκευάζει τον αγωγό Μπακού - Τιφλίδα - Τσεϊχάν, που ξεκινάει από την Κασπία Θάλασσα και καταλήγει στην τουρκική ακτή της Μεσογείου». Συμπερασματικά λοιπόν, ξεχωρίζοντας τα δυο άκρα αυτής της αλυσίδας, η ενθρόνιση του Σαακασβίλι στη Γεωργία επιλύει ένα από τα προβλήματα των Δυτικών σε σχέση με την ασφάλεια του αγωγού, που έχει ολοκληρωθεί κατά 75%, καθώς απομακρύνει τον δυνατότητα αστάθειας που διέθετε η Ρωσία στην Αντζαρία. Η Μόσχα, όμως, δεν έδειξε την ίδια υποχωρητική διάθεση χειριζόμενη τις άλλες δύο εθνότητες που ελέγχει στο εσωτερικό της Γεωργίας. Η κινητικότητα δε που σημειώνεται στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία τις τελευταίες εβδομάδες είναι ασυνήθιστη ακόμη και για τα μέτρα της περιοχής, δίνοντας πλήθος από αφορμές για να ενταχθεί η επιχείρηση ομηρίας και η σφαγή που ακολούθησε στη Βόρεια Οσετία στο πλαίσιο αυτού ακριβώς του ανταγωνισμού. Οι 500.000 Αμπχάζιοι, που, πριν ένδεκα χρόνια, έχοντας την αμέριστη έως προκλητική στήριξη της Ρωσίας, νίκησαν τη Γεωργία, στις 3 Οκτώβρη προσέρχονται στις κάλπες. Ο Νιλ Ασερσον, στο βιβλίο Μαύρη Θάλασσα, λίκνο πολιτισμού και βαρβαρότητας (εκδόσεις Ωκεανίδα) έγραφε: «ο εθνικισμός, όταν εκδηλώνεται γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα, είναι συνήθως ένα είδος πανούκλας που ήρθε από κάπου αλλού και για την οποία δεν υπάρχει γνωστό φάρμακο. Αυτή ήταν η μοίρα της Αμπχαζίας». Στην Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν της προηγούμενης Δευτέρας, εκείνο το «κάπου αλλού» το προσδιορίζει στην Τιφλίδα. «Σχολιαστές ήλπιζαν ότι η δημοκρατική επανάσταση του Σαακασβίλι θα μπορούσε να περιορίσει την ένταση μεταξύ Αμπχαζίας και Γεωργίας. Αλλά όταν επισκέφθηκα την Αμπχαζία στις αρχές αυτού του χρόνου ανακάλυψα ότι ο Σαακασβίλι θεωρούταν σαν ένας κυκλοθυμικός εθνικιστής αποφασισμένος να τσακίσει την ανεξαρτησία της Αμπχαζίας». Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, μαζικά πλέον οι Αμπχάζιοι κάνουν χρήση ενός δικαιώματος που παρέχει η Μόσχα σε όλους όσους κατοικούν σήμερα στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ: χωρίς καμία χρονοβόρα διαδικασία λαμβάνουν τη ρωσική ιθαγένεια και αυτόματα γίνονται Ρώσοι πολίτες! Αυτή την οδό επέλεξε ολόκληρη σχεδόν η πολιτική ηγεσία και το 80% του πληθυσμού της Αμπχαζίας. Το ίδιο ακριβώς πράττουν και οι κάτοικοι της Νότιας Οσετίας. «Το πολιτικό αποτέλεσμα κατέστη έξαφνα και με δραματικό τρόπο ορατό τον Αύγουστο, όταν κορυφαίοι ρώσοι πολιτικοί – Ανδρέι Κοκοσίν, Ντμίτρι Ρογκόζιν, Βλαδιμίρ Ζιρινόφσκι – έκαναν επιδεικτικές εμφανίσεις στη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία δείχνοντας ότι ενδιαφέρονται για τα “δικαιώματα των Ρώσων πολιτών”», αναφερόταν σε άρθρο γνώμης στη Γουόλ Στριτ Τζέρναλ του προηγούμενου Σαββατοκύριακου, όπου καυτηριαζόταν η πολιτική «εξαγωγής ιθαγένειας» την οποία ακολουθεί η Μόσχα. Στο ίδιο δημοσίευμα ο εμφανώς φιλο-γεωργιανός συντάκτης κατηγορούσε επίσης τη Μόσχα για οικονομική πειρατεία (!) – που είναι η οικονομική διείσδυση σε ξένη χώρα με το ληστρικό τρόπο τον οποίο συνηθίζουν οι απόγονοι του υπαρκτού σοσιαλισμού. Έτσι μαθαίνουμε ότι ρωσική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας λειτούργησε δικό της δίκτυο κινητής τηλεφωνίας στη Νότια Οσετία, χωρίς να πληρώσει ούτε ένα ρούβλι στη Γεωργία, ότι ακόμη και κρατικές ρωσικές εταιρείες καταλαμβάνουν κρατικές εκτάσεις στην Αμπχαζία, όπου οικοδομούν λιμάνια ή σταθμούς και τα χρησιμοποιούν για να εξυπηρετούν τα δικά τους μέσα μεταφοράς, χωρίς προφανώς να ρωτήσουν τις αρχές της Γεωργίας, και πολλά ακόμη. Απεριόριστα μεγαλύτερη σημασία όμως είχαν οι εχθροπραξίες που σημειώθηκαν στα τέλη του Αυγούστου στη Νότια Οσετία, ανεβάζοντας απότομα το θερμόμετρο στις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Τιφλίδας. Οι δηλώσεις του Σαακασβίλι προκαλούσαν έκπληξη: «Οι δυνάμεις που επιτέθηκαν σε γεωργιανές θέσεις στη Νότια Οσετία την περασμένη βδομάδα, ήταν αναμφισβήτητα ρωσικές δυνάμεις. Έτσι, αν αρχίσουμε τον πόλεμο θα είναι ένας πόλεμος Ρωσίας - Γεωργίας και όχι μεταξύ Γεωργιανών και Οσετών», ήταν τα λόγια του που επανέφεραν τη διεθνή προσοχή στην Οσετία για να παραμείνει στη συνέχεια, με αφορμή την ομηρία στο Μπεσλάν. Μια πράξη που αναμφισβήτητα διευκόλυνε τη Γεωργία, καθώς έδειχνε ότι οι ρώσοι πολίτες δεν είναι ασφαλείς ούτε μέσα στα όρια της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Γιατί να είναι πέραν αυτής; Στο μάτι του κυκλώνα οι Τσετσένοι H ανάδειξη του Σαακασβίλι στην ηγεσίας της Γεωργίας επιτάχυνε, όπως φάνηκε, τις εξελίξεις στα νότια σύνορα της Ρωσίας επιτείνοντας τις αποσχιστικές τάσεις, από τη στιγμή που τα αμερικανικά συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν πιο άμεσα, πιο επιθετικά και λιγότερο διαθλασμένα σε σχέση με το παρελθόν. Η περισσότερο μακροπρόθεσμη όμως αιτία που αναταράζει τον Καύκασο είναι οι δρόμοι του πετρελαίου που τον διασχίζουν. Το αξιοπρόσεχτο μάλιστα εδώ είναι πως βρισκόμαστε ενώπιον αναταράξεων, οι οποίες δεν πρόκειται να εξασθενήσουν άμεσα! Το πρώτο κύμα πολιτικών ανατροπών που δημιουργήθηκε ήταν κατά την εποχή που οι αστικές τάξεις της περιοχής – και μιλάμε για όλο αυτό το μαύρο τρίγωνο που σχηματίζεται μεταξύ Αγκυρας - Μόσχας και Ριάντ – ανταγωνίζονταν έτσι ώστε οι δυτικές πολυεθνικές του πετρελαίου να επιλέξουν ένα δρομολόγιο που να μη θίγει τα συμφέροντά τους και, αν είναι δυνατό, να αναβαθμίζει τις θέσεις τους – τόσο από άποψη οικονομική όσο και από άποψη στρατηγική. Στο πλαίσιο αυτής της λυσσαλέας αντιπαράθεσης οργανώθηκαν πραξικοπήματα, εμφύλιοι και αιματηρές συρράξεις τη δεκαετία του ’90. Πλέον όμως το δρομολόγιο έχει χαραχτεί και, ενώ θα περίμενε κανείς να κοπάσουν οι συγκρούσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη διαδικασία απόφασης της χάραξής του, γινόμαστε όλοι μάρτυρες πολεμικών επεισοδίων που πυροδοτούνται για τη διαχείρισή του. Το αντάρτικο στην Τσετσενία, για παράδειγμα, και η απόφαση των Ρώσων να εισβάλλουν συνδέονται άμεσα με τον αγωγό, μια και η δράση των ανταρτών υποστηρίχτηκε άμεσα και αξιοποιήθηκε από τους ανταγωνιστές της Ρωσίας (Τουρκία και Σαουδάραβες) ώστε να υπονομεύσουν το ρώσικο δρόμο, ενώ και οι ίδιοι οι Ρώσοι εξέτασαν το αίτημα εθνικής απελευθέρωσης των Τσετσένων με τους φακούς των οικονομικών συμφερόντων που είχαν στην περιοχή. Παρ’ όλα αυτά θα αποτελούσε εθελοτυφλία να θεωρηθεί το κίνημα των Τσετσένων υποχείριο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και ως τέτοιο να καταδικασθεί. Όσο αναμφισβήτητη και αν είναι η επιρροή που διαθέτει ο ιμπεριαλισμός στην πολιτική του κατεύθυνση, όση αποστροφή και αν προκαλεί ο αντιδραστικός και εθνικιστικός του προσανατολισμός, όσο μίσος και αν γεννούν οι εγκληματικές μέθοδοι που χρησιμοποιεί, πρόκειται για ένα κίνημα που δεν μπορεί παρά να αντιμετωπιστεί σαν απόληξη των πολύχρονων συγκρούσεων των Τσετσένων με την τσαρική εξουσία, όπως αυτές ξεκίνησαν το 1818, και με τη μπολσεβίκικη κυβέρνηση μετά το 1917. Μια πολύχρονη αντιπαράθεση με αίτημα την εθνική αυτοδιάθεση. Και οι αιτίες όμως που η Μόσχα επιζητά την εθνική της ενότητα και συνοχή, αν όχι επέκταση, είναι καθαρά οικονομικές και καταλήγουν στην ανάπτυξη και εδραίωση του ρωσικού καπιταλισμού. Ενός καπιταλισμού που ακόμη και αν δεν είναι μαφιόζικος και ληστρικός, όπως αυτός που ήκμασε τη δεκαετία του ’90 στη Ρωσία, σίγουρα θα είναι εκμεταλλευτικός και καταπιεστικός. Στις 10 Μαϊου, με εντιτόριαλ τους, οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς εξήραν τις δυνατότητες επωφελών επενδύσεων που προσφέρει η Ρωσία. «Με τη Μέση Ανατολή σε κρίση και το πετρέλαιο να κοντεύει στα 40 δολάρια το βαρέλι, η εκμετάλλευση όλων των δυνατοτήτων της Ρωσίας έχει γίνει προτεραιότητα και για τις διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες και για τις κυβερνήσεις των περιοχών που καταναλώνουν πετρέλαιο, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρότι τα ρώσικα πετρελαϊκά κοιτάσματα δεν είναι πλέον τόσο φθηνά όσο ήταν στη δεκαετία του 1990, παραμένουν ελκυστικά, ειδικότερα για εκείνες τις εταιρείες που έχουν έλλειψη αποθεμάτων». Για να ευοδωθούν αυτές οι προοπτικές είναι απαραίτητη η επίδειξη πυγμής, ακόμη και κτηνωδίας, αν χρειάζεται. Οι 150.000 Τσετσένοι που έχουν σκοτωθεί από ρωσικά όπλα με τον πιο φριχτό τρόπο, υποδαυλίζοντας το τυφλό μίσος των Τσετσένων, ήταν το τίμημα που πλήρωσε αυτός ο λαός για να πατήσει στα πόδια της η αστική τάξη της Ρωσίας, και να διεκδικεί εκ νέου ένα ρόλο στα διεθνή πράγματα. Κατά συνέπεια, η καπιταλιστική Ρωσία στον Καύκασο υπερασπίζεται το δικαίωμά της να εκμεταλλεύεται η ίδια τα εδάφη της, όχι μόνο απέναντι στους Τσετσένους, αλλά απέναντι και στους Αμερικανούς. Ο ανταγωνισμός αφορά τη λεία της εκμετάλλευσης και, ανεξαρτήτως έκβασης, στρέφεται ενάντια στους λαούς.

από αμερικανος πρακτορας!! 20/09/2004 3:47 μμ.


Πούτιν: Ζήτω ο Μπους! ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ Δεν πίστευαν στα αφτιά τους οι περίπου τριάντα Αμερικανοί, Αγγλοι, Γάλλοι και Γερμανοί δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί, οι οποίοι τη Δευτέρα βρίσκονταν στην εξοχική κατοικία του ρώσου προέδρου Bλαντίμιρ Πούτιν, κατόπιν ονομαστικής πρόσκλησης από το Kρεμλίνο, συμμετέχοντας σε μια μαραθώνια συζήτηση - συνέντευξη διάρκειας τρισήμισι ωρών. Eμβρόντητοι άκουσαν τον Πούτιν να τους λέει: «O Mπους είναι συνεπής άνθρωπος. Έχει αποδειχθεί πολύ αξιόπιστος. Aισθάνομαι ότι είναι καλός άνθρωπος, σεμνός άνθρωπος»!!! Aισθάνθηκαν φρίκη όταν άκουσαν τον Πούτιν να μιλάει με τέτοια εκτίμηση για έναν ανελέητο σφαγέα, τον Xίτλερ της εποχής μας. O Πούτιν όμως ήταν απτόητος: «O Mπους έχει ήδη κάνει πάρα πολλά πράγματα για να ομαλοποιήσει την κατάσταση στο Iράκ. Δεδομένης της συνθετότητας των πραγμάτων, έχει κατορθώσει να πετύχει τους στόχους του. Eμείς, η Pωσία, είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε με όλα τα τμήματα της ιρακινής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης φυσικά της παρούσης ιρακινής κυβέρνησης»!!! O Πούτιν υπέρ της πολιτικής «ομαλοποίησης» του Mπους στο Iράκ, δηλαδή υπέρ των ανελέητων βομβαρδισμών και σφαγών αμάχων χιλιάδων Iρακινών από τους Aμερικανούς! O Πούτιν έτοιμος να δουλέψει μαζί με τον πράκτορα της CIA, τον Αλαουϊ, τον οποίο ο Λευκός Oίκος εγκατέστησε ως πρωθυπουργό του Iράκ! O Πούτιν αδίστακτος συνεργάτης των κατακτητών και των δοσίλογων του ιρακινού λαού και μάλιστα να το δηλώνει ευθαρσώς ο ίδιος! O Πούτιν όμως τη Δευτέρα ήταν ασυγκράτητος, δίνοντας διαπιστευτήρια δουλικότητας στους Aμερικανούς σε όλους τους τομείς και διαλύοντας τις σχεδόν ψυχοπαθητικές αυταπάτες των πολιτικών κρετίνων που την περασμένη εβδομάδα πανηγύριζαν για τη σφαγή των ομήρων στη Bόρεια Oσετία, γράφοντας ανοησίες του τύπου «Σήκω Pωσία!» «Δεν θεωρούμε πλέον εχθρό το NATO!» δήλωσε ο Πούτιν και συνέχισε: «Δεν θα ήθελα να δω τον ενταφιασμό του NATO. Tο NATO υπάρχει και είναι σημαντικό για τη διεθνή ασφάλεια και εμείς θέλουμε διεθνή ασφάλεια»! Mετά απ’ όλα αυτά, κατηγόρησε ορισμένους «νοσταλγούς του ψυχρού πολέμου» στη Δύση, οι οποίοι υπονομεύουν τη Pωσία που περιέγραψε και έβγαλε τη δραματική κορώνα, αισθανόμενος να τον πνίγει η αδικία που η Δύση δεν εκτιμά αυτή την πολιτική του: «Oρισμένοι πολιτικοί κύκλοι στη Δύση θέλουν να αποδυναμώσουν τη Pωσία, όπως οι Pωμαίοι ήθελαν να καταστρέψουν την Kαρχηδόνα»! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην Eλλάδα και ιδίως στους κόλπους της ελληνικής Aριστεράς υπήρχε παλιότερα μια έντονη τάση δικαιολόγησης της κρατικής σοβιετικής πολιτικής στο όνομα της ιδεολογικής συμπάθειας προς το KKΣE, ακόμη και όταν το Kρεμλίνο, στην πορεία του εκφυλισμού και της καπιταλιστικής μετάλλαξής του, έφθανε στο αξιοθρήνητο σημείο να υποστηρίζει αιμοσταγείς δικτατορίες όπως εκείνη της Aργεντινής, χαρακτηρίζοντας το ανθρωπόμορφο τέρας που ήταν επικεφαλής της χούντας, τον Bιδέλα, ως ...«κεντρώο»! Tο χειρότερο όμως είναι ότι αυτή η συναισθηματική τάση υποστήριξης της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής οδηγεί στον πολιτικό παραλογισμό να επιχειρείται π.χ. από το KKE η συγκάλυψη και η δικαιολόγηση των εγκλημάτων του Kρεμλίνου στην Tσετσενία και σήμερα, που δεν υφίσταται κανένα πολιτικό υπόβαθρο συνενοχής, ούτε καν ιδεολογικό. Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο για όλους τους αριστερούς να χωνέψουμε ότι η χώρα που έβγαλε τον Λένιν, τους μπολσεβίκους και τη μεγάλη Oκτωβριανή Eπανάσταση έχει εκφυλιστεί σε μια αποκρουστική χώρα που δολοφονεί εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους το ίδιο αδίστακτα με τις HΠA, αλλά η ιδεολογικοπολιτική ήττα της Aριστεράς στην EΣΣΔ δεν αναιρείται με την υποστήριξη των εγκλημάτων του Γέλτσιν και του Πούτιν στην Tσετσενία, όπως κάνει ο Pιζοσπάστης. Eίναι κρίμα η ηγεσία του Περισσού να καθιστά το KKE απολογητή των εγκλημάτων της αστικής Pωσίας, με τρόπο που δεν τολμά να το κάνει απευθείας ούτε η ίδια η ρωσική πρεσβεία. Kαλό θα ήταν δε ο Pιζοσπάστης να μην αποκρύπτει από τα μέλη και τους οπαδούς του KKE ότι ο Πούτιν στη συνέντευξη της Δευτέρας, επέρριψε όλα τα λάθη και τις αδικίες που έχουν γίνει σε βάρος των Tσετσένων από τη Mόσχα... στη Σοβιετική Ένωση και στον Στάλιν ειδικότερα! Στη σοβιετική πολιτική δηλαδή και όχι στους κτηνώδεις πολέμους που εξαπέλυσαν ο Γέλτσιν το 1994 και ο ίδιος το 1999, εξοντώνοντας πάνω από 150.000 Tσετσένους, σε ένα συνολικό πληθυσμό 900.000 ατόμων. H προσπάθεια έντεχνης εμφάνισης του Πούτιν περίπου ως ...«κρυπτοκομμουνιστή» και «ανορθωτή της Pωσίας» έχει ύποπτα κίνητρα, καθόλου ανιδιοτελή. O Πούτιν συνεργάζεται ακόμη και με τον αιμοσταγή Σαρόν – η Mόσχα και το Tελ Aβίβ κατασκευάζουν από κοινού το αεροπλάνο AWACS A-50 και το επιθετικό ελικόπτερο Kα-52! O Πούτιν χρησιμοποιεί ως σύνδεσμο με τον Σαρόν τον φασίστα αντισοβιετικό Nάθαν Στσαράνσκι, υπουργό πλέον της ισραηλινής ακροδεξιάς. O Σεργκέι Mιρόνοφ, πρόεδρος της ρωσικής Γερουσίας και άνθρωπος του Πούτιν, αρνήθηκε να δει τον πολιορκημένο Aραφάτ όταν επισκέφθηκε το Iσραήλ προ διετίας. H Pωσία του Πούτιν είναι σύμμαχος και όργανο του Mπους, όχι αντίβαρο, δυστυχώς.

από salut 20/09/2004 6:35 μμ.


Γιατί δεν βάζεις και την απάντηση του «Ρ» στο παραπάνω άρθρο του Δελαστίκ;

αναμασα τα δημοσιευματα των Ταιμς κτλ οι οποιοι τους ευσεβεις ποθους τους τους παρουσιαζουν σαν αναποφευκτο μελλον. Γιαυτο το λογο εξ αλλου υποθαλπτουν στις ζεστες αγκαλες του Βρετανικου στεματος και τα καθαρματα του Καυκασου συνεργατες του Μασχαντωφ. λενε ...!!! [....Ο τελευταίος πόλεμος μεταξύ Ιγκουσέτιων και Βόρειων Οσέτιων ξεκίνησε με αφορμή το θάνατο ενός ταξιτζή» δηλώνει στον Γκάρντιαν της Τρίτης,... Η βρετανική εφημερίδα «χτυπάει» αυτά τα λόγια στο μέγεθος σχεδόν των γραμμάτων του τίτλου στην πρώτη της σελίδα, ξέροντας ότι ισοδυναμούν με τύμπανα πολέμου,... «Φυσικά θα υπάρξει εκδίκηση» δηλώνει στον απεσταλμένο του Γκάρντιαν Οσετός ...«Ο κόσμος πρέπει να πάρει την εκδίκησή του �.... «Δε θα κάνω τίποτε από μόνος μου..... η σφαγή στο Μπεσλάν θέτουν σε κίνηση ένα ντόμινο με απρόβλεπτες συνέπειες. Αυτό ακριβώς τόνισε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Τάιμ κ.. «Μια σύγκρουση, όπως ένας νέος πόλεμος μεταξύ Οσετίας και Ιγκουσετίας, και ολόκληρος ο Καύκασος θα παραδοθεί σε μια αιματηρή, άσκοπη και ανέλπιδη σύγκρουση ..] λογια παρμενα απο ανθρωπους που 2 ωρες πριν εζησαν αυτο που εμεις ειδαμε στην τηλεωραση και ανατριχιασαμε. Αυτα για το ΠΡΙΝ ειναι αναποφευκτο μελλον και τα αναδημοσιευει με τοσο καμαρι? Ακριβως αυτο ειπε και ο παλληκαρας που πιαστηκε , δεν ηρθαμε να ελευθερωσουμε καμια Τσετσενια , να ξεκινησουμε εμφιλιο στον Καυκασο ηρθαμε.. Αυτο ακριβως ξεκαθαρισε ο Πουτιν οταν ελεγε .. οτι θα θεωρειται συνενοχος και Τρομοκρατης οποιος μιλησει για αυτοδικια και εκδικηση. Τωρα αν ηρθε το ΠΡΙΝ να μας αναλυσει οτι η Ρωσια ειναι στο δρομο για τον καπιταλισμο.. μαλλον Γλαυκας εις Αθηνας κομιζει... Απλα και αυτοι(ΠΡΙΝ και Σια) αποδικνυουν οτι συντασονται με τα γνωστα ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ , των ισων αποστασεων απο τους σφαγεις και τους σφαγμενους. Ακομα και την ηρωικη αντισταση των Αμπχαζιων χρονια τωρα εναντια στην (ορθοδοξη ??) Δυτικοαλιθοριζουσα Γεωργια την υποβιβασαν στο επιπεδο "σατανικης Ρωσικης παρεμβασης" --------------------------------------- Επειδη κυριοι η υποθεση ΚΑΥΚΑΣΟΣ σας επισασε στον ΥΠΝΟ και οτι γνωριζετε σημερα ειναι οτι προλαβατε να μαθετε τις τελευταιες 10 μερες απο κατι ΒΒC kai CNN και www. kavkaz.org και λοιπα ευαγή ιδρύματα, αντε παλι πισω στο καβουκι σας και την Δευτερα με τον κηδεμονα σας.

εχει δικιο το παλικαρι που κατηγορει το ΚΚΕ . Πραγματο το ΚΚΕ εκανε λαθος εκτιμηση τοσα χρονια. Κατι παιδακια σαν το Δελαστικ και λοιπους Νεοφιλελευθερους , Σοσιαλδημοκρατες , ΟυρανιοΤοξητες , Πρασινογκριζους κτλ, δεν πασχουν απο Αντικομμουνισμο (αγαπητε Αλεπη) απο ΑΝΤΙΡΩΣΙΣΜΟ πασχουν τα ρεμαλια και δεν τους εχουμε καταλαβει. Αυτο τον βαθυ και ΥΠΟΚΟΦΟ δυτιοΕυρωπαικο ρατσισμο που θεωρει οτι τα συνορα της Ευρωπης τελιωνουν καπου στα ορια της αυτοκρατοριας του ΜΕΤΕΝΡΙΧ και απο κει και περα ζουν απλα ζωα και ζωανθρωποι , που μονο δικαιωμα εχουν να ειναι- Υπηρετες , πεινασμενοι και χαμηλομισθοι μεταναστες, Πουτανες , και γυναικες που ξεπουλιουνται για ενα κραγιον ( οι πιο παλιοι τα θυμουνται ετσι ?). Κανει λαθος πραγματι ο Αλεπης. Δεν βιωναμε αντικομμουνισμο τοσο καιρο. ΑντιΡωσισμο βιωναμε.. (ειδαμε και την αντιδραση των ιδιων κυκλων και στην περιπτωση με την Σερβια)...

από ψαχτήρι 21/09/2004 1:05 πμ.


Να λοιπόν τι γράφει ο Ρίζος για τον Δελαστίκ: "ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΚΑΙ ΣΚΟΥΖΟΥΝ;" ΧΡΗΣΙΜΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: «Επιχειρείται από το ΚΚΕ η συγκάλυψη και η δικαιολόγηση των εγκλημάτων του Κρεμλίνου (...) η ηγεσία του Περισσού καθιστά το ΚΚΕ απολογητή των εγκλημάτων της αστικής Ρωσίας (...) η προσπάθεια έντεχνης εμφάνισης του Πούτιν περίπου ως... "κρυπτοκομμουνιστή" και "ανορθωτή της Ρωσίας" έχει ύποπτα κίνητρα, καθόλου ανιδιοτελή» (ο... Γιώργος Δελαστίκ στην «αριστερή» του έκφραση στο ΠΡΙΝ). ΤΡΟΜΑΞΤΕ, ΡΕ! «Τέρμα το ΝΑΤΟ (...) νέο δόγμα οι συνασπισμοί των προθύμων (...) μόνιμο χαρακτηριστικό θα αποτελέσει επίσης η παρατηρούμενη συρρίκνωση των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών (...) η μεθοδικά προωθούμενη υποδαύλιση ενός "πολέμου των πολιτισμών" αποσκοπεί στον εκβιασμό των κυβερνήσεων να τεθούν προ του διλήμματος αν τάσσονται με τις ΗΠΑ ή με ισλαμικά καθεστώτα χωρίς τη δυνατότητα τρίτης επιλογής» (ο Γιώργος Δελαστίκ στη «δεξιά» του έκφραση στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ). Εντάξει το πρώτο κείμενο την μπαίνει στο ΚΚΕ και τσαντίζονται αλλά με το δεύτερο κείμενο τι πρόβλημα έχουν; Τους φαίνονται υπερβολές αυτά που γράφει ο Δελαστίκ και βάζουν τον τίτλο ΤΡΟΜΑΞΤΕ ΡΕ! ;;; (όσο για την "αριστερή" και "δεξιά" του έκφραση...είναι πολύ χαμηλού επιπέδου λόγια για να προέρχονται από κομμουνιστές) Για να δούμε όμως την κυρίως κριτική στον Δελαστίκ: Ψεύτης... Λένε πως το τέρμα του κατήφορου είναι ο πάτος, αλλά φαίνεται πως ο Γ. Δελαστίκ βάλθηκε να σκάβει τον πάτο... Αγνωστο κάτω από ποια πίεση βάλθηκε να σκαρφιστεί τέτοια παραμύθια για το ΚΚΕ και το «Ριζοσπάστη». Αυτά τα τόσο μεγάλα ψέματα δε γίνονται από κανένα λάθος ή δημοσιογραφική αμέλεια. Γίνονται στημένα και ο ίδιος μόνον ξέρει, γιατί ...στήθηκε τόσο χοντροκομμένα. Εμείς από τα γεγονότα και τη συμπεριφορά του, μόνο να υποθέσουμε μπορούμε... Είναι αυτός, που αμέσως με τα γεγονότα στην πόλη Μπεσλάν πήρε τα κανάλια βόλτα (τυχαίο, άραγε;) και εφ' όσον είχε ο ίδιος διαλέξει ιμπεριαλιστή, προέτρεπε και τους τηλεθεατές, να κάνουν την επιλογή του. Σ' αυτήν του τη γύρα, ούτε λίγο - ούτε πολύ, μίλησε για «εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα» των Τσετσένων, την ώρα που ξέρει καλύτερα ίσως από τον καθένα πως τέτοιο ζήτημα στην ενδοϊμπεριαλιστική φαγωμάρα μπαίνει μόνο στα σενάρια, που απορρέουν από τις υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Είναι ακριβώς αυτοί, που ενθαρρύνουν και εξοπλίζουν τους αποσχιστές και που προσφέρουν άσυλο και προστασία στους ηγέτες τους. Εχουν κάθε συμφέρον με την αλλαγή των συνόρων στην περιοχή, τόσο για τα πετρέλαια του Καυκάσου, όσο και για τη γεωστρατηγική θέση της Τσετσενίας. Αναμενόμενο είναι, γιατί έτσι λειτουργεί το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ο Γ. Δελαστίκ είναι άγνωστο(;) πώς λειτουργεί. Περιττό ίσως να θυμίσουμε στους αναγνώστες μας πώς έχει αντιμετωπίσει ο «Ριζοσπάστης» όλα τα τελευταία χρόνια τα εγκλήματα του Γιέλτσιν και του Πούτιν, τόσο για το τσετσενικό ζήτημα, όσο και για το σύνολο του ρωσικού λαού. Εγκλήματα, που απορρέουν από το γεγονός πως είναι εκπρόσωποι μιας αστικής τάξης, που έχει πλέον ενσωματωθεί στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και, όπως είναι φυσικό, λειτουργεί σαν αναπόσπαστο κομμάτι του. Πάντως, έτσι για «να τον πονέσουν τα νύχια του στο σκάψιμο του πάτου» που διάλεξε ο αρθρογράφος του «Πριν», να θυμίσουμε μερικά από τα δημοσιεύματα των πολύ τελευταίων ημερών στο «Ριζοσπάστη». Το Σάββατο, 4 Σεπτέμβρη, σε άρθρο της εφημερίδας, που απαντούσε στις πρώτες νύξεις του Γ. Δελαστίκ περί «απελευθερωτικού κινήματος», γράφεται «πως ο μετασοβιετικός Καύκασος έχει μετατραπεί σε ένα ακόμη πεδίο άγριου (όπως εξελίσσεται) ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, μεταξύ των παραπάνω δυνάμεων και της ρωσικής αστικής τάξης...». Στις 5 Σεπτέμβρη, σε άρθρο όπου αποκαλύπτεται ο εγκληματικός ρόλος του Γιέλτσιν και του Πούτιν, σε ένα από τα συμπεράσματα γράφεται: «...η κατάσταση βολεύει και τον Πρόεδρο Πούτιν, που, όπως είναι γνωστό, θεμελίωσε την εξουσία του πάνω στα πτώματα των τρομοκρατικών χτυπημάτων στις ρωσικές μεγαλουπόλεις τα τελευταία χρόνια». Στις 7 Σεπτέμβρη, στη στήλη «Η άποψή μας», γράφει ο «Ριζοσπάστης» για τη σημερινή Ρωσία και την κυβέρνησή της πως «είναι σημαίνον μέλος του ιμπεριαλιστικού συστήματος και σαν τέτοιο συμπεριφέρεται στο λαό του, είτε πρόκειται για Ρώσους, είτε για Τσετσένους». Στις 10 του Σεπτέμβρη, επίσης, σε άρθρο σχετικό με τα «προληπτικά χτυπήματα», που εξάγγειλε η ρωσική ηγεσία, ο «Ριζοσπάστης» γράφει: «Οι ΗΠΑ, η ΕΕ και τώρα η Ρωσία ανήκουν στο εγκληματικό σύστημα του ιμπεριαλισμού και λειτουργούν σχεδόν ταυτόσημα. Ανταγωνίζονται και συμμαχούν, τρομοκρατώντας τους λαούς και σπέρνοντας την καταστροφή και το θάνατο». Υπάρχουν και άλλα πολλά σχετικά δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών της εφημερίδας μας. Ομως, μόνο τα παραπάνω αποσπάσματα αρκούν, για να συμπεράνουμε πως ο Γ. Δελαστίκ δεν έχει πάθει καμιά «σύγχυση», που τον οδήγησε να γράφει ό,τι του κατέβει. Τους αναγνώστες του θέλει να συγχύσει με ψέματα, που βγαίνουν μόνο από την κοιλιά του, για να δικαιολογήσει το γεγονός πως από τους ιμπεριαλιστές αυτός έκανε την επιλογή του... Εμείς παραμένουμε ενάντια σ' ολόκληρο το εκμεταλλευτικό σύστημα και τους εκπροσώπους του σε ολόκληρο τον κόσμο. Δε θα σταματήσουμε μέχρι την οριστική εξάλειψή του.

από χμμμ 21/09/2004 1:23 πμ.


Τελικά "σύντροφοι" του ΚΚΕ ο Δελαστίκ είναι πράκτορας των Αμερικανών και της κυβέρνησης όπως υπαινίσσεσται όταν γράφετε "έχει διαλέξει ιμπεριαλιστή" και με πολλά άλλα σχόλια επιπέδου Τατιάνας Στεφανίδου (π.χ. πήρε σβάρνα τα κανάλια, γιατί άραγε; /απάντηση:επειδή είναι δημοσιογράφος κι αναλυτής διεθνών καταστάσεων μήπως;) Ψάχνοντας όμως στις σελίδες του Ρίζου ανακαλύπτουμε πως μάλλον ο Δελαστίκ έχει δυο πρόσωπα για τους ΚΚΕδες αφού ενίοτε των χρησιμοποιούν ως πηγή για να αποδείξουν τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα των ΗΠΑ και λοιπών κι ενίοτε τον κατακεραυνώνουν ως αμερικανόδουλο κατατάσσοντάς τον λίγο πιο κάτω από τον Ανδριανόπουλο. Ορίστε τα στοιχεία: Αφγανιστάν (άρθρο του Μαίλη) Μόνο για το 1985 το Κογκρέσο των ΗΠΑ ενέκρινε «βοήθεια» στους αντεπαναστάτες 250 εκατομμύρια δολάρια και 200 εκατομμύρια δολάρια η Ιαπωνία, η Σαουδαραβία και τα Αραβικά Εμιράτα! Κι όπως έγραψε το περιοδικό «Τάιμ», «ο αγωγός της ΣΙΑ προς τους αντάρτες, που εγκαινιάστηκε από την κυβέρνηση Κάρτερ, κλιμακώθηκε από το νέο μετά την εκλογή του προέδρου Ρήγκαν»*. * Τα στοιχεία είναι παρμένα από το βιβλίο του Γ. Δελαστίκ, που κυκλοφόρησε το 1985, με τίτλο «Αφγανιστάν», από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή». (από άρθρο του Μπογιόπουλου ο οποίος συνεργάζεται και με τον Σκαι αλλά δεν είναι "δεξιός" όπως ο Δελαστίκ. Α ρε Ριζοσπάστη...) «Αμερικάνος»: «Σοβαρότερης πολιτικής σημασίας όμως ήταν η δήλωση του Γ. Παπανδρέου στους Τούρκους δημοσιογράφους (σ.σ. στο Ρέκιαβικ) ότι δεν τον ενοχλεί η επίσκεψη του Ανάν στην κατεχόμενη Κύπρο και η συνάντησή του εκεί με τον Ντενκτάς και όχι στο "Λήδρα Παλλάς", διότι η επίσκεψη Ανάν λαμβάνει χώρα εντός του πλαισίου των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ...»(!) (Γ. Δελαστίκ - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ). (εδώ το ΚΚΕ δεν το πειράζει ο "δεξιός" Δελαστίκ της Καθημερινής) Λίγο μετά τη μετάδοση του πρώτου μηνύματος του Μπιν Λάντεν από τον τηλεοπτικό σταθμό «Αλ Τζαζίρα» του Κατάρ, η σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις κάλεσε τους ιδιοκτήτες των πέντε μεγάλων αμερικάνικων καναλιών (ABC, CBS, NBC, CNN και FOX). Η κυρία Ράις απαίτησε από τους «καναλάρχες» να μεταδίδουν οι σταθμοί τους υλικό από τον «Αλ Τζαζίρα» (4). 4. «Αποκάλυψη τώρα. Ο δρόμος προς τη μονοκρατορία» Γ. Δελαστίκ. Εκδόσεις Λιβάνη. Τέλος πάντων έχει πολλά ακόμα τέτοια που αποδεικνύουν ότι στο ΚΚΕ αρέσουν και χρησιμεύουν τα βιβλία του Δελαστίκ ενάντια στις ΗΠΑ και τη Νέα Τάξη πραγμάτων. Όποιος θέλει να πειστεί ας ψάξει και στη σελίδα του ΠΡΙΝ ή της Καθημερινής να δει γιατί όντως είναι αθλιότητες οι υπαινιγμοί για τον δήθεν "ύποπτο ρόλο" του Δελαστίκ. ’λλωστε πας μη ΚΚΕς, πράκτορας!

από ανταποκριτής 21/09/2004 9:17 πμ.


Να τι απαντάει ο Δελαστίκ στα σχόλια του Ρίζου στο τελευταίο ΠΡΙΝ. Ριζοσπάστης: Η συγκάλυψη του Πούτιν Εντυπωσιακής βιαιότητας επίθεση εναντίον του γράφοντος εξαπέλυσαν διάφοροι αρθρογράφοι του Ριζοσπάστη. "Λένε πως το τέρμα του κατήφορου είναι ο πάτος, αλλά φαίνεται πως ο Γ.Δελαστίκ βάλθηκε να σκάβει τον πάτο". "Ο ίδιος έχει διαλέξει ιμπεριαλιστή". "Κάνουμε σημαία τα ξερατά που και κραγμένοι τροτσκιστές δεν θα τολμούσαν" είναι π.χ. μερικές μόνο από τις εκφράσεις που χρησιμοποιούν για να τον στολίσουν. Κατά φαινομενικά παράδοξο τρόπο δε, όλο αυτό το μένος προκλήθηκε επειδή ο υποφαινόμενος υποστηρίζει ότι οι Τσετσένοι ισλαμιστές αντάρτες όσο εκφυλισμένες κι αν είναι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν κατά καιρούς, αγωνίζονται εναντίον των ρώσων αιμοσταγών κατακτητών της πατρίδας τους. Επίσης, θα συνεχίσουμε να γράφουμε ότι το ΚΡεμλίνο διαπράττει γενοκτονία στην Τσετσενία σε αντίθεση με το Ριζοσπάστη που απλώς διαπιστώνει ότι "δεκάδες χιλιάδες άμαχοι και ένοπλοι κι από τις δυο πλευρές χάνουν τη ζωή τους". Το εμφανές μίσος των αρθρογράφων καθίσταται ακόμη πιο δυσεξήγητο από το γεγονός ότι ισχυρίζονται -και κάποιοι είμαστε βέβαιοι ότι το πιστεύουν κιόλας- πως είναι αντίθετοι με τη ρωσική κυβέρνηση, η οποία "είναι σημαίνον μέλος του ιμπεριαλιστικού συστήματος και σαν τέτοιο συπεριφέρεται". Μα καλά, αν όντως ο Ριζοσπάστης και το ΚΚΕ κάνουν "αντιιμπεριαλιστικό" αγώνα εναντίον της Μόσχας, γιατί εξαπέλυσαν ακαριαία επίθεση εναντίον του υποφαινόμενου, όταν αυτός μίλησε για τα εγκλήματα του Πούτιν και του Γέλτσιν, χωρίς να κάνει καμιά απολύτως ωύξη για τη θέση του ΚΚΕ στο ζήτημα της Τσετσενίας; Ακόμη κι αν αδικούσαμε τον ρώσικο ιμπεριαλισμό, μεγεθύνοντας τα εγκλήματά του, τι λόγο είχε ο Ριζοσπάστης να μας επιτεθεί, αφού διακατέχεται από "αντιιμπεριαλιστικά" αισθήματα εναντίον της Μόσχας; Αφού ο Ριζοσπάστης συμμετέχει στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα εναντίον του Πούτιν, γιατί απέκρυψε από τους αναγνώστες του αυτά που είπε ο Πούτιν υπέρ του Μπους -ότι "είναι καλός, σεμνός, αξιόπιστος και συνεπής άνθρωπος"; Γιατί απέκρυψε ότι ο Πούτιν είπε πως "ο Μπους έχει ήδη κάνει πάρα πολλά πράγματα για να ομαλοποιήσει την κατάσταση στο Ιράκ"; Γιατί απέκρυψε ότι ο Πούτιν είπε πως "δεν θεωρούμε πλέον εχθρό το ΝΑΤΟ, δεν θα ήθελα να δω τον ενταφιασμό του ΝΑΤΟ, το ΝΑΤΟ είναι σημαντικό για τη διεθνή ασφάλεια"; Αντί να γράφει χυδαία άρθρα εναντίον μας επειδή κατά τη γνώμη του είμαστε πολύ με τους Τσετσένους, δεν θα έπρεπε να βγάζει πρωτοσέλιδους τίτλους με βάση αυτές τις θέσεις του Πούτιν, ώστε να "ξεσκίζει" κυριολεκτικά τον ρώσικο ιμπεριαλισμό, τον οποίο λέει ότι αντιμάχεται; Γιατί δεν το κάνει έστω και τώρα; Γιατί δεν γράφει άρθρα για την επαίσχυντη συνεργασία Πούτιν-Σαρόν ακόμη και στην κατασκευή όπλων; Δεν τα ξέρει; Αφού οι συντάκτες του τα διάβασαν και διάλεξαν ...άλλα αποσπάσματα!!! Δεν είναι πολιτικά ύποπτο αυτό; Είναι μόνο "λάθος εκτίμησης"; Υ.Γ. Πρέπει να είναι κανείς πολιτικά παράφρων, να εκτελεί εντολές υπηρεσίας ή να είναι "βαποράκι" της ρωσικής πρεσβείας, για να κάνει υπαινιγμούς πως το Πριν είναι με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, χωρίς να λογαριάζει πόσο γελοίος γίνεται.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License