Πώς επικράτησαν τα πραξικοπήματα στην Α. Ευρώπη στη δεκαετία του 1940

Μόλις ανέλαβαν την εξουσία τα Κ.Κ. της Α. Ευρώπης (χάρη στην ένοπλη γροθιά του Σοβιετικού Στρατού, και χωρίς μεταγενέστερη εκλογική επικύρωση), ασχολήθηκαν σε βάθος με την εκκαθάριση του κοινωνικού ιστού. Τότε αρχίζει ένα πελώριο δράμα για αναρίθμητες οικογένεις αθώων.

Εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων, στρατιωτών και πολιτών, μεταξύ των οποίων και παιδιά 13 ετών αλλά και γέροι 80 χρονών, άρχισαν να εκτοπίζονται σε τόπους εξορίας, στη δεκαετία του 1940 από τις νεόκοπες τότε σταλινικές κυβερνήσεις της Α. Ευρώπης. Είναι τραγική ειρωνεία ότι τη στιγμή που στην Ελλάδα οργίαζε το κράτος της Δεξιάς (σε βάρος των αριστερών) με τα Μακρονήσια μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα βορειότερα υπήρχαν και εκεί αναρίθμητα "μακρονήσια" αλλά αντεστραμμένα. Για παράδειγμα, από την Ουκρανία εκτοπίστηκαν αμέσως 40.000 άτομα, ενώ από την Ουγγαρία 600.000 άτομα !! Τα δύο τρίτα αυτών των κρατουμένων απεστάλησαν στο "άψε-σβήσε" σε στρατόπεδα εργασίας, και το ένα τρίτο (των αμάχων) σε στατόπεδα εγκλεισμού όπου η θνησιμότηα λόγω των επιδημιών ήταν δύο φορές μεγαλύτερη. Σύμφωνα με σημερινές εκτιμήσεις Ούγγρων επιστημόνων, περίπου 200.000 από αυτούς που εξορίστηκαν με διαταγή του Κ.Κ. Ουγγαρίας δεν επέστρεψαν ποτέ. Πρόκειται για συνταρακτικό γεγονός που δεν έχει επαρκώς αναφερθεί ή σχολιαστεί. Μάλιστα, οι εκκαθαρίσεις πολλές φορές έπαιρναν και καθαρά εθνοφυλετικό χαρακτήρα. Τα μέλη της γερμανικής μειονότητας στη Γερμανία αντιμετωπίζονταν με βάση την απαράδεκτη αρχή της συλλογικής ευθύνης. Ας σημειωθεί ότι μόνο ένα μικρό μέρος των σταλινικών αυτών εκκαθαρίσεων στις χώρες-δορυφόρους της ΕΣΣΔ ακολούθησε τη δικαστική οδό. Βασικά κυριάρχησαν οι εξωδικαστικές διώξεις, δηλαδή εκτελέσεις , δολοφονίες , βασανιστήρια και ομηρίες (μεθόδους δηλαδή που εφαρμόζανε και οι λατινοαμερικανικές δικτατορίες). Μάλιστα, η Βουλγαρία διακρίθηκε σε αυτον τον τομέα το 1945-46, πράγμα που ελάχιστοι γνωρίζουν. Η βία, κατά τις πρώτες εβομάδες επικράτησης του σταλινισμού στις χώρες της Α. Ευρώπης, ήταν καθημερινό βίωμα. Εξι εκατομύρια Πολωνοί πολίτες γερμανικής καταγωγής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους από τα εδάφη που ανακατέλαβε η Πολωνία, ενώ 3 εκατομμύρια Τσεχοσλοβάκοι πολίτς γερμανικής καταγωγής διώχτηκαν χωρίς λόγο από την Τσεχοσλοβακία. Θα ήταν απαράδκετο να θεωρήσει κανείς όλόυς αυτούς τους ανθρώπους ως εχθρούς του πολέμου, καθώς ήταν απλοί πολίτες. Σκέτος εθνοφυλετισμός, δηλαδή. Στόχος όλων αυτών των εκκαθαρίσεων ήταν η διασφάλιση με όλα τα μέσα του μονοπωλίου της εξουσίας για τα Κ.Κ. στην Α. Ευρώπη. Δεν χωράει αμφιβολία ότι χωρίς τόσες εκτεταμένες και άδικες εκκαθαρίσεις, θα ήταν πρακτικά αδύνατον να εγκατασταθούν "στα καλά καθούμενα" τόσες πολλές δικτατορίες στη μεταπολεμική Ευρώπη.

από Β.Γ. 19/09/2004 1:05 μμ.


Τα εγκλήματα των σταλινικών υπήρξαν το άλλοθι των ναζιστών κι όχι αντίσταση. Τα ίδια σκατά ήταν κι από δω κι από κει. Κι αν η ΕΣΣΔ δεν έκανε μεθοδικές μαζικές δολοφονίες μέσα σε λίγα μόλις χρόνια όπως οι Ναζί, έκανε χειρότερα εγκλήματα πιο απλωμένα στο χρόνο. Βλέπεις οι Ναζί είχαν την εξουσία 10 χρόνια μόλις ενώ οι σταλινόφατσες έβγαζαν το μίσος τους πάνω στον κοσμάκη για πάνω από 50 χρόνια. Είναι φυσικό ότι σήμερα ο ναζισμός εκπροσωπείται από σταλινικά κόμματα όπως το ΚΚΕ. ΠΟΤΕ δεν υπήρξε ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο σταλινισμό και το ναζισμό. Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος που λέγεται ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗ.

από icr από imc editorial 20/09/2004 10:10 πμ.


μια σειρά από υβριστικά σχόλια, μαζί με κάποιες απαντήσεις που δεν θα έβγαζαν πια νόημα

από synergy 20/09/2004 11:19 πμ.


και τον εμετο του γιαννελου

από synergy 20/09/2004 11:20 πμ.


επιτελους και τον εμετο του!

ειναι πραγματικα εμετικη.Δεν ειμαι θαυμαστης της σοβ ενωσης αλλα δεν μπορει να υποτιμηθει ο ρολος της στον αντιφασιστικο αγωνα. Δεν πρεπει δε να ξεχναμε οτι οι ναζι εχασαν τον πολεμο απο το ανελεητο σφυροκοπημα των κομμουνιστων σε ολη την κατεχομενη ευρωπη. θυμηθηκα δε την συγχωρεμενη την γιαγια μου που μου ελεγε οτι στα χρονια της η στροφη του ανταρτικου τραγουδιου<<σαν ατσαλινο τειχος>> τραγουδιοταν ως εξης ....... με καθοδηγηση λαμπρη του αρχηγου μας του σταλιν ξεψυχαει ο αγκυλωτος του φασισμου.

από Β.Γ. 20/09/2004 1:26 μμ.


Εμετική αναθεώρηση της Ιστορίας είναι η απόκρυψη της ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ της ΕΣΣΔ στον εκφασισμό της Ευρώπης κι όχι οι κόντρες των σταλινικών με τους ομοιδεάτες Ναζι. Φυσικά με σταλινική γιαγιά δεν θα περίμενε κανείς παρά φασιστική ανατροφή. --- ( Απόσπασμα από την ανάλυση του καθηγητή Igor Kon για τις σοβιετικές πολιτικές για την ομοφυλοφιλία από το www.gay.gr ) Με το διάταγμα της 17ης Δεκεμβρίου 1933, και με το νόμο της 7ης Μαρτίου 1934, η ομοφυλοφιλία (muzhelozhstvo) έγινε πάλι ποινικό αδίκημα. Οι ακριβείς λόγοι για αυτήν την απότομη αλλαγή είναι ακόμα άγνωστοι, αλλά ήταν σαφώς μέρος του "σεξουαλικού Thermidor" και μιας γενικής κατασταλτικής τάσης. Ποινικά άρθρα παρεμβλήθηκαν στους κώδικες όλων των Σοβιετικών Δημοκρατιών. Σύμφωνα με το άρθρο 121 του ρωσικού ομοσπονδιακού ποινικού κώδικα, η ομοφυλοφιλία τιμωρείτο με φυλάκιση μέχρι 5 ετών ενώ, σύμφωνα με το 121.2, σε περιπτώσεις άσκησης βίας ή απειλής βίας, ή σε εκμετάλευση σχέσης εξάρτησης ή σε αποπλάνηση ανηλίκου η φυλάκιση έφτανε τα 8 χρόνια. Τον Ιανουάριο του 1936, ο Nikolai Krylenko, Κομισσάριος του Λαού για τη Δικαιοσύνη, δήλωσε ότι η ομοφυλοφυλία ήταν ένα προϊόν της παρακμής των ταξικών εκμεταλλευτών, και ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία, θεμελιωμένη πάνω σε υγιείς αρχές, δεν υπάρχει καμία θέση για τέτοιους ανθρώπους (Kozlovsky, 1986). Η ομοφυλοφυλία συνδέθηκε έτσι με την αντεπανάσταση. Αργότερα, οι σοβιετικές ιατρικές αρχές και οι νομικοί περιέγραψαν την ομοφυλοφυλία ως εκδήλωση της "ηθικής παρακμής της αστικής τάξης" επαναλαμβάνοντας κατά λέξη τα επιχειρήματα των Γερμανών ναζιστών.

από Β.Γ. 20/09/2004 1:34 μμ.


(Κι άλλο απόσπασμα από την έρευνα του Igor Kon) Οι λεσβιακές σχέσεις δεν ενέπεσαν στη ρουμπρίκα του ποινικού κώδικα, και οι στενές σχέσεις μεταξύ των γυναικών είναι λιγότερο ορατές και λιγότερο εκτεθειμένες στην παρενόχληση. Ομως οι δημόσιες τοποθετήσεις για τις λεσβίες ήταν εξίσου άκαμπτες με εκείνες για τους ομοφυλόφιλους άνδρες. Οι λεσβίες υπέστησαν εμπαιγμούς, διώξεις, αποβολές από τα πανεπιστήμια, απολύσεις από την εργασία και απειλές ώστε να τους αφαιρεθεί η επιμέλεια των παιδιών τους. Ένα χαρακτηριστικό σενάριο, που εξιστορείται από περισσότερες από 12 νέες λεσβίες Ρωσίδες οι οποίες συμμετείχαν σε έρευνα του Masha Gessen (1994) από το 1991 ως το 1993, περιλαμβάνει έναν γονέα ή άλλο φύλακα (όπως ένα δάσκαλο σε ένα τοπικό σχολείο) που ανακαλύπτει μια λεσβιακή σχέση και που κλείνει σε κλινική τη μια ή και τις δύο πολύ νέες - συνήθως - γυναίκες. Μια διάγνωση και μια σχετικά συνοπτική εισαγωγή σε νοσοκομείο - δύο έως τρεις μήνες - ακολουθούμενη από αναγκαστική θεραπεία με ψυχο-φάρμακα. Μετά από την απελευθέρωσή της από το ψυχιατρικό νοσοκομείο, η "ασθενής" έπρεπε να επισκέπτεται κάποια τοπική ψυχιατρική κλινική, (Σ. 17-18) Η σοβιετική σωφρονιστική ψυχιατρική ήταν ένα από τα κύρια όπλα και της νόμιμης και της παράνομης καταστολής. Ψυχίατροι ανίδεοι περί τη σεξολογία, ήταν πάντα έτοιμοι να βρούν κάποια σοβαρή διάγνωση που θα επέτρεπε ώστε τα πρόσωπα που στιγματίστηκαν μ' αυτό τον τρόπο να τεθούν κάτω από ισόβια ιατρική και αστυνομική παρακολούθηση ή να τεθούν υπό κράτηση σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο υπό συνθήκες συχνά πολύ χειρότερες κι από τη φυλακή. Ακόμα και μετά από την εμφάνιση - στα τέλη της δεκαετίας του '70 - της πιο ανεκτικής "σεξοπαθολογίας" (ιατρική σεξολογία που θεωρεί ότι όλα τα σεξουαλικά προβλήματα είναι παθολογικά), η ιατρική πρόσφερε πολύ λίγη βοήθεια. Σε όλα τα σοβιετικά βιβλία της σεξοπαθολογίας, η ομοφυλοφιλία περιγράφηκε ως "ολέθρια σεξουαλική διαστροφή", μια ασθένεια που πρέπει να θεραπευθεί (Vasilchenko, 1977,1983).

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License