Δίκη ΕΛΑ

Οι αγορεύσεις των συνηγόρων της Αθανασάκη.

14/9/04 Συνεχίζοντας την αγόρευσή του ο Α. Κωνσταντάκης στάθηκε αναλυτικά στα νομικά επιχειρήματα για το ζήτημα της απλής συνέργειας των κατηγορούμενων στις επιμέρους πράξεις, λόγω ψυχικής συνδρομής. Κατηγόρησε τους εισαγγελείς για έλλειψη γενναιότητας. Θα ήταν πιο έντιμο –είπε- να έλεγαν ότι δικάζουμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους και τους καταδικάζουμε σε ισόβια λόγω ηθικής αυτουργίας, παρά να καταλήξουν σ’ αυτό το εφεύρημα της ψυχικής συνδρομής, από την οποία απουσιάζουν όλα τα ουσιαστικά στοιχεία, που απαιτεί ο νόμος, και κυρίως το στοιχείο της εξατομίκευσης της πράξης για κάθε κατηγορούμενο σε κάθε επιμέρους ενέργεια. Καταλήγοντας ο συνήγορος της Ειρ. Αθανασάκη είπε πως η εντολέας του περιμένει η δικαστική απόφαση να πληρεί τρεις προϋποθέσεις: Πρώτο, να είναι μια έντιμη απόφαση. Οποια κι αν είναι αυτή. Μια απόφαση βγαλμένη από τη συνείδηση των δικαστών και όχι μια απόφαση που θα υπακούει σε πολιτικές σκοπιμότητες. Δεύτερο, να είναι μια νόμιμη απόφαση. Μια απόφαση στηριγμένη στο πνεύμα και το γράμμα του νόμου και όχι σε αυθαιρεσίες. Τρίτο, να είναι μια απόφαση που θα στέκεται στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων. Γιατί εκ των πραγμάτων αυτή η απόφαση θα γράψει ιστορία. Συνοψίζοντας για το σύνολο των κατηγοριών, ο συνήγορος είπε. Για την πρώτη κατηγορία, της συμμετοχής, η νομικά ορθότερη κρίση είναι η οριστική παύση της δίωξης λόγω παραγραφής. Αν δεν γίνει δεκτή η παραγραφή, να απαλλαγεί η κατηγορούμενη όχι μόνο επειδή προέκυψαν σοβαρότατες αμφιβολίες, αλλά και επειδή από το αποδεικτικό υλικό δεν προέκυψε ενοχή της. Για τη δεύτερη κατηγορία, την κατοχή εκρηκτικών υλικών, ή πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, επειδή μόνο η Κυριακίδου ανέφερε κάτι κι αυτό για το 1984, ή να κηρυχτεί αθώα επειδή δεν προέκυψε τίποτα σε βάρος της. Για όλες τις άλλες κατηγορίες τα πράγματα είναι ασφαλή και εξαιρετικά απλά. Η Αθανασάκη πρέπει να κηρυχτεί αθώα, διότι δεν προέκυψε απολύτως τίποτα σε βάρος της. Αμέσως μετά τη σκυτάλη πήρε η Κατερίνα Ιατροπούλου, που ξεκίνησε την αγόρευσή της με μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία των τρομονόμων και στις πολιτικές σκοπιμότητες που αυτοί υπηρέτησαν και υπηρετούν, μολονότι υποτίθεται πως θεσπίζονται για να αντιμετωπίσουν το οργανωμένο έγκλημα. Ηταν και είναι νόμοι για την πολιτική καταστολή. Η Κ. Ιατροπούλου αναφέρθηκε στην ιστορία ψήφισης του τελευταίου τρομονόμου, στις βολές που δέχτηκε από το νομικό κόσμο και στην πρώτη εφαρμογή του για την «εξάρθρωση των τρομοκρατικών οργανώσεων», που σημαδεύτηκε με μια επιχείρηση κατεδάφισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και μαζικής και απροκάλυπτης παραβίασης των δικαιωμάτων των κατηγορούμενων. Φτάνοντας στην «υπόθεση του ΕΛΑ» η συνήγορος είπε εισαγωγικά ότι αυτή η δίκη δεν θα υπήρχε, αν δεν είχε προηγηθεί η εξάρθρωση της 17Ν. Η φοβερή πλύση εγκεφάλου που προηγήθηκε, η προσπάθεια κατατρομοκράτησης των πολιτών και η αδρανοποίηση των δημοκρατικών ανακλαστικών της κοινωνίας χρησιμοποιήθηκαν για να περάσουν απαλά όλα όσα έγιναν για την προετοιμασία αυτής της δίκης: η θεαματικές συλλήψεις των κατηγορούμενων, η διαφήμιση ανύπαρκτων αποτυπωμάτων, ο στιγματισμός ολόκληρων γειτονιών στις οποίες κατοικούσαν, η διαπόμπευση των κατηγορούμενων. Στη συνέχεια, η Κ. Ιατροπούλου ασχολήθηκε με την πρώτη κατηγορία, αναφερόμενη αναλυτικά στην έννοια της «οργάνωσης», όπως τη θέλει ο νόμος: δομημένη, με διαρκή δράση και με υποδομή. Να έχει διαμερίσματα, οπλισμό, μηχανισμό έκδοσης έντυπου υλικού κ.λπ. Οπως είναι γνωστό, τίποτα από αυτά δεν βρέθηκε που να συνδέει τους κατηγορούμενους με μια τέτοια δομή. Αλλος στην Κίμωλο, άλλη στη Μύκονο, άλλος στη Δεινοκράτους και άλλος στο Ψυχικό, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο για σύνδεση μεταξύ τους με τη μορφή της ομάδας, όπως τη θέλει ο νόμος. Επιστρατεύθηκε, λοιπόν, ένα νομικό τέχνασμα, αυτό της «εν υπνώσει ομάδας» για να κλειστούν στη φυλακή οι κατηγορούμενοι και να οργανωθεί η δίκη. Αντί, όμως, να επιλεγεί η μόνη νομικά ορθή λύση, αυτή της παραγραφής, δεδομένου ότι πρόκειται για μια οργάνωση που από το 1995 σταμάτησε τη δράση της (η συνήγορος θύμισε και τη σχετική αναφορά της Μ. Μπόση στην κατάθεσή της σ’ αυτή τη δίκη), είχαμε μια διεύρυνση, με το νέο βούλευμα που βάφτισε μια σειρά εγκαταστάσεις ως εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας, για να ακολουθήσει και ένας νέος κύκλος δικών. Περνώντας σε ειδικότερα ζητήματα που αφορούν την εντολέα της, η Κ. Ιατροπούλου αναφέρθηκε στο όνομα Μυρτώ, με το οποίο η Αθανασάκη ήταν γνωστή στους φιλικούς της κύκλους και που της αποδόθηκε ως κωδικό όνομα του παράνομου μέλους του ΕΛΑ. Αναφέρθηκε στη σωρεία καταθέσεων που υπήρξαν από την ανάκριση ακόμα. Ατομα του φιλικού της περιβάλλοντος, αλλά και άτομα απλώς τηα παρέας, κατέθεσαν ότι τη γνώριζαν ως Μυρτώ. Οτι ήταν ένα δεύτερο όνομα που της άρεσε να χρησιμοποιεί. Αναφέρθηκε ακόμα στην ιστορία με τον πράκτορα Περάκη, που την προσέγγισε για να της προτείνει να σκευωρήσει σε βάρος του Κ. Αγαπίου. Εξετάζοντας την περίπτωση της μάρτυρα Τόγκα, που υποτίθεται ότι είδε την Αθανασάκη στην Πολέμωνος για λίγα δευτερόλεπτα και τη θυμάται μετά από 20 χρόνια, η Κ. Ιατροπούλου αναφέρθηκε και στο παράδοξο μιας τέτοιας αναγνώρισης και στην ειδική σχέση της Τόγκα με την Αστυνομία και στον επιστημονικό τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τη μάρτυρα η Αντιτρομοκρατική, αλλά και στις αντιφάσεις που φάνηκαν κατά την κατάθεση της μάρτυρα. Με ακόμα μεγαλύτερη σχολαστικότητα ασχολήθηκε η Κ. Ιατροπούλου με την κατάθεση της Κυριακίδου. Δεν περιορίστηκε μόνο στη λογική ανάλυση, που οδηγεί στο συμπέρασμα για την αναλήθεια των αντικρουόμενων –από κατάθεση σε κατάθεση- ισχυρισμών της, αλλά τοποθέτησε τον καθένα από αυτούς τους ισχυρισμούς και στο νομικό πλαίσιο, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και αν θεωρηθούν αληθινοί ορισμένοι από αυτούς τους ισχυρισμούς δεν έχουν καμιά αξία από άποψη ποινικής αξιολόγησης σε σχέση με τις κατηγορίες. Στη συνέχεια, η συνήγορος σκιαγράφησε την προσωπικότητα της Ειρήνης Αθανασάκη, αναφερόμενη στην κοινωνικότητά της, στους ανθρώπους που αποτελούν το περιβάλλον της, αρκετοί από τους οποίους εμφανίστηκαν στο δικαστήριο και κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισής της, στην αξιοπρέπεια και στις ιδέες που καθόρισαν τη ζωή της. Καταλήγοντας η Κ. Ιατροπούλου είπε ότι η πρότασή της προς το δικαστήριο δεν είναι η παραγραφή. Η συμμετοχή στην οργάνωση έχει παραγραφεί για οποιονδήποτε κατηγορούμενο, όμως η Αθανασάκη πρέπει να απαλλαγεί γιατί δεν είχε καμιά σχέση με την οργάνωση του ΕΛΑ. Για τους ίδιους λόγους η Αθανασάκη πρέπει να απαλλαγεί και από όλες τις άλλες κατηγορίες. Αν αυτή η δίκη δεν οδηγηθεί σε αθώωση όλων των κατηγορούμενων –κατέληξε η συνήγορος- θα είναι μια δίκη πιλοτική και τα χειρότερα θα έρθουν στο μέλλον. Πρέπει να υπάρξει θάρρος και αντίσταση στις πιέσεις που ασκούνται.

από Ελευθεροτυπία 15/09/2004 1:49 πμ.


σχετικά με την όλη αγόρευση του Κωνσταντάκη στις 13 και 14.09. Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ Στα τρία ελλείμματα, το «αποδεικτικό, το νομικό και το πολιτικό», με τα οποία «ήρθε η υπόθεση στο δικαστήριο», εστίασε χθες ο Αρης Κωνσταντάκης, που άνοιξε τον κύκλο των αγορεύσεων των συνηγόρων υπεράσπισης της Ειρήνης Αθανασάκη, η οποία εμπλέκεται στη φερόμενη ως υπόθεση του ΕΛΑ. Ο γνωστός δικηγόρος εισέφερε μια αναλυτική τοποθέτηση για τον πολιτικό χαρακτήρα της δίκης, γιατί, όπως τόνισε, «άσχετο με το αν είναι πολιτικό ή όχι το έγκλημα, η δίκη είναι πολιτική με αντίστοιχες προεκτάσεις» κι είναι «αυτό το πολιτικό έλλειμμα, το οποίο δημιουργεί σοβαρότατη δυσκολία στο δικαστήριο να ερμηνεύσει τους λόγους που γίνεται η δίκη μ' αυτούς τους κατηγορούμενους στις συγκεκριμένες συνθήκες», οι οποίες απαιτούσαν «συλλήψεις με οποιοδήποτε κόστος για να εκκαθαριστεί ποινικά το φαινόμενο και μπλέχτηκαν άνθρωποι που δεν είχαν καμία σχέση με την οργάνωση». «Σε τέτοια δίκη», τόνισε ο συνήγορος, «χρειάζεται πλήθος στοιχείων που θα στηρίξουν τέτοιες βαριές κατηγορίες. Δεν υπήρξε ούτε ένας μάρτυρας αστυνομικός και βρεθήκαμε στο παράδοξο να ζητάει η υπεράσπιση μάρτυρες αστυνομικούς. Σκοτάδι καλύπτει το γιατί συνελήφθησαν οι συγκεκριμένοι. Υπό άλλες συνθήκες δεν θα υπήρχε εισαγγελέας και συμβούλιο που θα πρότεινε ποινική δίωξη. Τα ΜΜΕ μιλούσαν για αποτυπώματα της Αθανασάκη και αυτό βέβαια δεν έγινε ποτέ. Ενα αποτύπωμα βρέθηκε σε μια προκήρυξη μιας άλλης οργάνωσης που δεν υπήρχε καν στη δικογραφία». Ακόμη ο κ. Κωνσταντάκης μίλησε για «σκοπιμότητες» που απέτρεψαν την έρευνα των αρχών σε σχέση με όσα υποστήριζε η μάρτυρας κατηγορίας Σοφία Κυριακίδου. «Λέει η Κυριακίδου ότι ήταν μέλος του ΕΛΑ. Την πιστεύουν και τι κάνουν; Κάνουν έρευνα; Της παίρνουν αποτυπώματα; Οχι. Δεν τους ενδιέφερε. Τίποτε δεν έγινε που να επιβεβαιώνει τις καταθέσεις της». Οσο για το βούλευμα που «γραφόταν επί πέντε μήνες, τι έκανε; Καμία σύνδεση αποδεικτικού υλικού-ευρημάτων με τις κατηγορίες. "Ράβδος εν γωνία άρα βρέχει". Αφού είναι μέλη του ΕΛΑ, άρα έκαναν τις ενέργειες και τις έκαναν γιατί είναι μέλη. Είναι η νομική κατοχύρωση της έννοιας της συλλογικής ευθύνης και μάλιστα χωρίς στοιχεία. Εδώ λείπει τόσο η νομική σκέψη όσο και η λογική, λείπει τελείως το αποδεικτικό υλικό. Ούτε καν στο θέμα της παραγραφής απαντάει το βούλευμα ούτε σε κανένα άλλο νομικό ζήτημα». Οσο για το αδίκημα της συμμμετοχής, έτσι ή αλλιώς έχει παραγραφεί αφού «από το 1995 μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανένα απολύτως αντικειμενικό και υποκειμενικό στοιχείο που να δημιουργεί έστω την πεποίθηση ότι η οργάνωση υπήρχε». Η αγόρευση του συνηγόρου συνεχίζεται σήμερα. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/09/2004

από en@s 15/09/2004 2:07 πμ.


της δίκης, μήπως μπορεί να μου πει κανείς τι εννοεί ο εισαγγελέας με το αδίκημα της "ψυχικής συνδρομής";

από Ελευθεροτυπία 16/09/2004 12:24 πμ.


«Δίκη με αντιφάσεις και εφευρήματα» Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ Για τη δίκη «που ήρθε σαν υστερόγραφο της προηγηθείσας της 17Ν, επειδή όλα αυτά τα χρόνια υπήρχε προπαγάνδα ότι ο ΕΛΑ ήταν η μητέρα των οργανώσεων» και ιδιαίτερα γα τα «τεχνάσματα» στα οποία επήλθαν οι «μηχανισμοί», αλλά και για τα «εφευρήματα των καταθέσεων Κυριακίδου», ώστε να οδηγηθούμε εν τέλει «σε μια δίκη φάντασμα, αφού δεν υπάρχουν μέλη της οργάνωσης, δεν υπάρχει τίποτε από την οργάνωση», αγόρευσε χθες ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας η γνωστη δικηγόρος Κατερίνα Ιατροπούλου. Η συνήγορος υπεράσπισης της Ειρήνης Αθανασάκη στη φερόμενη ως υπόθεση του ΕΛΑ ανέλυσε με σχολαστικότητα την κατάθεση της Σοφίας Κυριακίδου, προκειμένου να αναδείξει «αντιφάσεις και εφευρήματα». Χαρακτηριστικό παράδειγμα των επισημάνσεων της δικηγόρου είναι το σημείο της δεύτερης κατάθεσης Κυριακίδου, όπου «αναφέρεται για πρώτη φορά η γιάφκα της Πολεμώνος». «Πρόκειται για άλλο ένα εφεύρημα για να μην καταλήγει στο πότε και γίνεται πάλι μια σταδιακή μεταμφίεσή της σε μέλος ως Σκουντουδάκη που είναι πρόσωπο ανύπαρκτο», τόνισε η κα Ιατροπούλου και προς επίρρωση του ισχυρισμού της υπογράμμισε: * «Εδώ εφευρίσκεται το καταφύγιο, σε αντίθεση με τη γιάφκα. Κι εδώ σκηνοθετείται η συνάντηση το 1984, για την κατασκευή βόμβας, των Κανά - Αθανασάκη -Αγαπίου. Θα 'χετε ήδη διαπιστώσει, κύριοι δικαστές, ότι ειδικά το 1984 δεν έγινε καμία έκρηξη από πλευράς ΕΛΑ. Είναι σαν να μας λέει η Κυριακίδου ότι την έβαλαν στο ψυγείο τη βόμβα με τα ρολόγια έτοιμα για μελλοντική χρήση». Ως άλλο ένα σκηνοθετικό εφεύρημα, η συνήγορος επισήμανε τη «σύμπτωση» στις καταθέσεις των ολίγων φερόμενων ως αυτόπτων μαρτύρων, οι οποίοι «όλοι τους έβλεπαν στην πόρτα», δηλαδή στην είσοδο των σπιτιών που φέρονται ως γιάφκες του ΕΛΑ. «Τέχνασμα» βέβαια κατά τη συνήγορο είναι και «η επιμήκυνση του πραγματικού χρόνου, καθώς από το 1995 δεν υπήρχε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι αυτή η ομάδα λειτουργούσε. Εφευρέθηκε η θεωρία της εν υπνώσει ομάδας, η οποία άπαξ συγκεντρώθηκε και έφτασε σε δράση δεν διαλύεται παρά μόνο με τρόπο σαφή. Ο ΕΛΑ πράγματι είναι μια οργάνωση που εμφανίστηκε το 1975 και ολοκλήρωσε τον κύκλο του το 1995. Αυτό είναι βέβαιο εφ' όσον έχουμε πλέον μια διαδρομή εννέα ετών και δεν έχει εμφανιστεί με κανέναν τρόπο, ούτε σαν μια ομάδα που θέλει να επέμβει στα πολιτικά δρώμενα της χώρας». Οπως «τέχνασμα» είναι και το «δακτυλικό αποτύπωμα για το οποίο έγινε μεγάλη διαφήμιση για να δηλωθεί κάποια συμμετοχή και σχέση της Αθανασάκη με την οργάνωση. Ζητήσαμε να διενεργηθεί πραγματογνωμοσύνη που δεν έγινε ποτέ. Η απάντηση αχρηστεύει το εύρημα, γιατί αναφέρει ότι δεν είναι γνωστό πού και πότε βρέθηκε το συγκεκριμένο αποτύπωμα και άρα δεν έχει καμία αποδεικτική αξία». Νωρίτερα ο Αρης Κωνσταντάκης, ο έτερος συνήγορος της Αθανασάκη, ολοκληρώνοντας την αγόρευσή του τόνισε: * «Το υλικό που έχουμε στα χέρια μας δεν μπορεί να οδηγήσει σε καμία μορφή ευθύνης για το σύνολο των πράξεων για τις οποίες κατηγορείται. Το πρώτο πράγμα που ζητάει η Αθανασάκη είναι μια έντιμη απόφαση, σύμφωνη με τη συνείδηση του δικαστηρίου, απαλλαγμένη από όποιες σκοπιμότητες. Το δεύτερο είναι μια νόμιμη απόφαση, στηριγμένη στο γράμμα και στο πνεύμα του νόμου».

Αυτό που λέει η Κατερίνα Ιατροπούλου για "δίκη φάντασμα, αφού δεν υπάρχουν μέλη της οργάνωσης" ισχύει για όλους εκτός από τον Τσιγαρίδα, ο οποίος δέχεται ότι υπήρξε μέλος έως το 1990 και μάλιστα στην απολογία του αθωώνει έμμεσα τους συνκατηγορούμενους του. Θυμόσαστε το απόσπασμα;: " Οι συγκατηγορούμενοί μου ήρθαν σ' αυτή τη δίκη από κανάλια διαφορετικά, που πουθενά δεν διασταυρώνονται με το κανάλι που ήρθα εγώ. Η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για τη συμμετοχή μου στον ΕΛΑ όχι μόνο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο σε βάρος τους, αλλά αντίθετα ενισχύει την άποψη ότι δεν έχουν καμιά σχέση με τον ΕΛΑ. Είδατε εσείς ένα τόσο δα αποδεικτικό στοιχείο, μια οποιαδήποτε μαρτυρία που να δείχνει μια οποιαδήποτε δική μου σχέση με τους συγκατηγορούμενούς μου; Η μόνη σχέση που υπάρχει είναι η επαγγελματική μου σχέση με τον Κανά, για ένα διάστημα, η οποία μάλιστα τερματίστηκε με τους χειρότερους επαγγελματικούς όρους." Αλήθεια, γιατί σταματήσαμε κάθε σχολιασμό της δίκης και μάλιστα τώρα, στο τελικό της στάδιο;

Αυτό που λέει η Κατερίνα Ιατροπούλου για "δίκη φάντασμα, αφού δεν υπάρχουν μέλη της οργάνωσης", ισχύει για όλους πλην του Τσιγαρίδα, ο οποίος στην απολογία του αθωώνει έμμεσα αλλά με σαφήνεια τους συγκατηγορούμενους του. Θυμόσαστε το σχετικό απόσπασμα στην απολογία του;: "...Οι συγκατηγορούμενοί μου ήρθαν σ' αυτή τη δίκη από κανάλια διαφορετικά, που πουθενά δεν διασταυρώνονται με το κανάλι που ήρθα εγώ. Η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για τη συμμετοχή μου στον ΕΛΑ όχι μόνο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο σε βάρος τους, αλλά αντίθετα ενισχύει την άποψη ότι δεν έχουν καμιά σχέση με τον ΕΛΑ. Είδατε εσείς ένα τόσο δα αποδεικτικό στοιχείο, μια οποιαδήποτε μαρτυρία που να δείχνει μια οποιαδήποτε δική μου σχέση με τους συγκατηγορούμενούς μου; Η μόνη σχέση που υπάρχει είναι η επαγγελματική μου σχέση με τον Κανά, για ένα διάστημα, η οποία μάλιστα τερματίστηκε με τους χειρότερους επαγγελματικούς όρους."

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License