Βενεζουέλα, Εκουαδόρ, Δόγμα Μονρόε (Dieterich)

Κερδίζει η Βενεζουέλα, το Εκουαδόρ εισέρχεται στην Περιφερειακή Συνεργασία Ισχύος και διαρρηγνύεται το Δόγμα Μονρόε Heinz Dieterich Rebelión

Από τις δώδεκα τη νύχτα αυτής της Κυριακής, 15 Αυγούστου, 500 εκατομμύρια λατινοαμερικάνοι θα ζουν σε μία νέα γεωπολιτική πραγματικότητα. Αυτή θα χαρακτηρίζεται από τον αγώνα μεταξύ των προστατών του Δόγματος Μονρόε και των δυνάμεων που μάχονται για τη Δεύτερη Ανεξαρτησία της Μεγάλης Πατρίδος. Σε αυτή τη μάχη για την Περιφερειακή Συνεργασία Ισχύος (BRP), παρόμοια με αυτή που συμβαίνει στη Μέση Ανατολή, η νίκη του Τσάβες σημαίνει τα εξής: 1. Η Μπολιβαριανή Επανάσταση και ο Πρόεδρος της μετατρέπονται στην αναμφισβήτητη εμπροσθοφυλακή στην πορεία της απελευθέρωσης από τον ιμπεριαλισμό. 2. Η Λατινική Αμερική αποκτά, επιτέλους, ένα επιθετικό στρατηγικό σχέδιο, που ξεπερνά τις απλές αμυντικές προτάσεις, όπως το ΟΧΙ στην ALCA (Ζώνη Ελέυθερου Εμπορίου της Αμερικής), το ΟΧΙ στο δολάριο, κτλ., οι οποίες παρόλο που είναι αναγκαίες σε ένα ορισμένο στάδιο, είχαν ήδη μετατραπεί σε θεωρητικούς και πρακτικούς περιοριστικούς παράγοντες για τον αγώνα των μαζών. 3. Η πεποίθηση του Τσάβες, πως η δύναμη λήψης αποφάσεων εδράζει στο λαό και στην συμμαχία στρατού και πολιτών, και όχι στους διεθνείς επενδυτές και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, επιβεβαιώθηκε και στην πράξη. 4. Η επιτυχία του πολιτικού σχεδίου του δημιουργεί πρόβλημα νομιμότητας, όχι μόνο για τους νεοφιλελεύθερους, αλλά και για τους χλιαρούς προέδρους της Περιφερειακής Συνεργασίας Ισχύος (BRP), και κυρίως για τον Ιγνάσιο “Λούλα” ντα Σίλβα. 5. Το ιστορικό σχέδιο του Ούγο Τσάβες διεύρυνε το επαναστατικό πανόραμα στην Λατινική Αμερική: στο πλευρό --- και με την ανιδιοτελή βοήθεια --- της Κουβανέζικης Επανάστασης, πηγή έμπνευσης της οποίας υπήρξαν ο Λένιν και ο Χοσέ Μαρτί, γεννήθηκε μια επανάσταση προσανατολισμένη στον Σιμόν Μπολίβαρ. 6. Βραχυπρόθεσμα, μόνο η Περιφερειακή Συνεργασία Ισχύος (BRP) είναι σε θέση να δώσει και στις δύο επαναστάσεις τη διευρυμένη ζωτική σφαίρα οικονομικής αναπαραγωγής, πολιτικής εξουσίας, αυτόνομης ταυτότητας και ολοκληρωμένων λαϊκών ένοπλων δυνάμεων, η οποία θα τους επέτρεπε να επιβιώσουν υπό τις πιέσεις της αυτοκρατορίας. 7. Μεσοπρόθεσμα και ενόψει του διπλού κινδύνου απορρόφησης και καταστροφής από τον παγκόσμιο καπιταλισμό, το μοναδικό δυνατό μέλλον και των δύο επαναστάσεων είναι η εξέλιξη τους σε συμμετοχικές μετα-καπιταλιστικές δημοκρατίες, δηλαδή η σύγκλιση τους προς ένα μετα-αστικό πολιτισμό. 8. Με την παγίωση αυτής της τάσης, η σύγκρουση με την αυτοκρατορία των ΗΠΑ και το δόγμα Μονρόε καθίσταται τόσο αναπόφευκτη, όσο και η διαμάχη του 1810-1825, με την ισπανική αυτοκρατορία. 9. Η έκβαση αυτής της πορείας εξαρτάται από τη δύναμη αμφότερων των πρωταγωνιστών, συμπεριλαμβάνοντας και τη δύναμη των όπλων τους. Για το λόγο αυτό είναι τόσο γελοίο που οι ευαίσθητοι λατινοαμερικάνοι διανοούμενοι δε θέλουν να συζητούν για την στρατιωτική ολοκλήρωση, διότι το πεδίο εργασίας τους είναι “ο πολιτισμός”. 10. Η Ουάσινγκτον δε θα επιτρέψει ποτέ την εγκαθίδρυση της Μεγάλης Πατρίδας δια της δημοκρατικής ή ειρηνικής οδού. Η άγρια στρατιωτική επίθεση της στη Νατζάφ, αφού έκλείσε το τηλεοπτικό κανάλι Al Jazeera στη Βαγδάτη, καταδεικνύει πως δεν έχει κουνήσει ούτε χιλιοστό από τον στόχο της κατάληψης και απογύμνωσης της Μέσης Ανατολής. Αν ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ είναι πολύ πιο προσεκτικός με τη Βενεζουέλα, είναι λόγω της αδύναμης θέσης του και όχι γιατί άλλαξε η φύση του. Την ημέρα που θα εξέλθει του Ιράκ, θα πέσει με όλη του τη δύναμη και αγριότητα πάνω στη Βενεζουέλα και στη Λατινική Αμερική. Την ημέρα αυτή, οι δομές της Ένωσης του Νότου – Περιφερειακή Συνεργασία Ισχύος θα πρέπει να είναι τόσο παγιωμένες ώστε να μπορούν να αντισταθούν σε κάθε τύπου επίθεση από το Βορρά. Γι΄ αυτό δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. 11. Όπως το 1810 και το 1959, η απελευθέρωση από τον ιμπεριαλισμό είναι και σήμερα μία άποψη που εξαπλώνεται σε όλη την ήπειρο. Η επιτυχία του Τσάβες αυτή την Κυριακή θα γεμίσει με ενέργεια όλο το σώμα της Μεγάλης Πατρίδας ; ενέργεια που θα εκφραστεί σε περιφερειακά κινήματα εθνικής απελευθέρωσης, όχι με τη μορφή αντάρτικου όπως μετά την Κουβανέζική επανάσταση, ούτε σαν επιτροπές υποστήριξης όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά ως μαζικά κινήματα ικανά να διασπάσουν τις ένοπλες δυνάμεις και να κατακτήσουν με τον τρόπο αυτό το Κράτος ; ολοκληρώνοντας το πρώτο κύκλο της Δεύτερης Ανεξαρτησίας : την μπολιβαριανή επανάσταση. 12. Ένα καλό παράδειγμα αυτής της διαδικασίας σύστασης πολιτικών υποκειμένων εθνικής-περιφερειακής απελευθέρωσης, είναι το Κίνημα για τη Μπολιβαριανή Δημοκρατία του Εκουαδόρ (ΜRΒΕ), το οποίο θα συσταθεί επισήμως αυτή την Πέμπτη 19 Αυγούστου 2004. .... Με την ανάδειξη αυτού του νέου πολιτικού υποκειμένου στην σπασμωδική πολιτική σκηνή των Άνδεων και με τη γοργή ένταξη του νέου Προέδρου του Παναμά Μάρτιν Τορίχος στο ΒRP, ανακόπτεται η προέλαση της αυτοκρατορίας πάνω στον άξονα του Ειρηνικού Ωκεανού: Ουρίμπε (Κολομβία), Γκουτιέρες (Εκουαδόρ), Τολέδο (Περού), Λάγος (Χιλή). Ο προοδευτικός άξονας του Ατλαντικού : Κούβα, Βενεζουέλα, Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη και Παραγουάη ισχυροποιείται, αντιθέτως, με τον Έβο Μοράλες και το ΜΑS (Κίνημα για τον Σοσιαλισμό) στη Βολιβία , το Κίνημα για την Μπολιβαριανή Δημοκρατία του Εκουαδόρ, την εκλογική νίκη του Ταμπαρέ Βάσκες στην Ουρουγουάη (το Νοέμβριο), την αναπόφευκτη προσέγγιση του Κίρχνερ και τις πιθανές εκλογικές ήττες του Λούλα το Νοέμβριο. Αναπόφευκτες ρωγμές μοιάζουν να σχηματίζονται στο Δόγμα Μονρόε μετά από τη νίκη του Τσάβες στη Βενεζουέλα.

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License