Η αντισταση δεν ειναι τρομοκρατια......

...με αυτό το κεντρικό σύνθημα ξεκινάει σήμερα κύκλος εκδηλώσεων αλληλεγγύης και ενημέρωσης για την Ιρακινή αντικατοχική αντίσταση, με ομιλητή τον Sami Alaa, εκπρόσωπο της Ιρακινής Πατριωτικής Συμμαχίας.

Σήμερα(6/5) στα Γιάννενα, στο Εργατικό Κέντρο στις 8μμ, απο τη Πρωτοβουλία Φορέων και οργανώσεων. Αύριο(7/5) στις Σέρρες,στην ΔΕΠΚΑ στις 8μμ, απο την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Ιρακινή Αντίσταση. Το Σάββατο (8/5) στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης στις 7μμ, απο τις Αγωνιστικές Κινήσεις και την Αντιπολεμική-Αντιιμπεριαλιστική Πρωτοβουλία.Την Κυριακή (9/5), στην Αθηνα,(Πολυτεχνείο-κτίριο Γκίνη)στις 12 το μεσημέρι,απο την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Ιρακινή Αντίσταση.Και την Δευτερα(10/5) στην Πάτρα, στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης απο το ΚΚΕ(μ-λ)στις 8μμ. Στην Αθήνα θα μιλήσει επίσης και ο Μορένο Πασκουινέλι, εκπρόσωπος του Ιταλικού Campo Antiimperialista. Για την εξέλιξη και τα χαρακτηριστικά της Ιρακινής Αντίστασης, το παρακάτω πρόσφατο άρθρο..... "ΙΡΑΚΙΝΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Ωρίμανση και ενδυνάμωση του αντικατοχικού αγώνα Ενα χρόνο μετά την κατάληψη του Ιράκ από τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα και την αυτοδιάλυση, όπως αποδείχτηκε, των δυνάμεων του Σαντάμ Χουσεΐν, και αφού πολλοί αξιωματούχοι ήρθαν σε συμφωνία με τους Αμερικάνους, γίνεται καθαρό ότι ο μόνος που μπορεί να αντιμετωπίσει με θάρρος και αποφασιστικότητα τις κατοχικές δυνάμεις είναι ο ίδιος ο ιρακινός λαός και τα πιο μαχητικά στοιχεία του. Είναι αλήθεια ότι δείγματα αυτής της εξέλιξης είχαμε ήδη διαπιστώσει από το ξεκίνημα του πολέμου, όταν την άμυνα της Βασόρας την είχε ουσιαστικά ενισχύσει και οργανώσει ο ίδιος ο λαός και όχι τόσο οι στρατιωτικοί του Χουσεΐν. Είναι επίσης αλήθεια ότι οι αντιστασιακές ενέργειες δεν σταμάτησαν ποτέ, ούτε τις πρώτες μέρες που κατέλαβαν οι Αμερικάνοι την ανυπεράσπιστη Βαγδάτη. Το κενό όμως που άφησε η κατάρρευση του Χουσεΐν δεν καλύφθηκε από κάποια συγκεκριμένη οργάνωση ή μέτωπο διαφόρων τάσεων, ενώ η έλλειψη πληροφόρησης, η άγνοια σε μεγάλο βαθμό για την πολιτικοκοινωνική κατάσταση στο Ιράκ, αλλά και η ανυπαρξία πολιτικού λόγου απ’ αυτούς που συνέχιζαν και οργάνωναν την αντίσταση, εμπόδιζαν όχι μόνο την εκτίμηση της κατάστασης αλλά και την απλή απεικόνιση των συνθηκών στις γραμμές της αντίστασης. Η αμερικάνικη προπαγάνδα προσπάθησε να καλύψει το κενό είτε με χοντροκομμένα ψέματα είτε δημιουργώντας εικόνες με βάση τους μύθους που κυκλοφορούν στον δυτικό κόσμο για τη Μέση Ανατολή και το μουσουλμανικό φονταμενταλισμό. Προέβλεπαν, για παράδειγμα, εμφύλιο μεταξύ των σιιτών και των σουνιτών, οπότε παρατείνουν τη δική τους παρουσία υποτίθεται για να τον αποτρέψουν. Τα πρόσφατα γεγονότα ήρθαν με τον πιο δραματικό τρόπο να ξεσκεπάσουν όλες αυτές τις ανοησίες. Το Ιράκ είναι δημιούργημα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν οι νικητές της Αντάντ μοίρασαν τα αραβικά εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εθνοτικά, θρησκευτικά και φυλετικά η χώρα είναι ένα μωσαϊκό με πολλά παρακλάδια και συνδυασμούς. Γεγονός που προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν οι Βρετανοί -“διαίρει και βασίλευε”- μάλλον με περιορισμένη επιτυχία όμως. Η ανατροπή της βασιλείας στη δεκαετία του 1950 έφερε στην εξουσία το Μπάαθ, ένα κοσμικό κόμμα που προσπαθούσε να συνδυάσει, τουλάχιστον στα λόγια, τον αραβικό εθνικισμό με μια σοσιαλίζουσα ρητορεία. Κάτι δηλαδή αντίστοιχο με τα ανάλογα κινήματα στη Συρία και στην Αίγυπτο. Τα κοσμικά χαρακτηριστικά ήταν έκδηλα στο Μπάαθ, αφού κατάφερε να υπερβεί τις θρησκευτικές ιδιαιτερότητες της περιοχής. Σημαντικό στοιχείο όμως, που συχνά με μεγάλη ευκολία προσπερνιέται, είναι η ισχυρή ακόμα φυλετική διαστρωμάτωση του πληθυσμού, που πολλές φορές καταφέρνει να υπερκεράσει τις υπόλοιπες διαφορές. Το πλούσιο σε πετρέλαιο υπέδαφος του ιρακινού Κουρδιστάν έφερε μάλλον σε σύγκρουση την κεντρική εξουσία με τις κουρδικές φυλές παρά κάποια εθνικιστική υπεροψία των Αράβων. Η επικράτηση της ισλαμικής επανάστασης στο Ιράν και η αλλαγή συσχετισμών στην περιοχή ανάγκασε τις κυρίαρχες ομάδες να τονίσουν περισσότερο τα θρησκευτικά χαρακτηριστικά και να αντιμετωπίσουν τους Κούρδους με τον πιο αμείλικτο τρόπο. Μέχρι και την τελευταία στιγμή όμως το καθεστώς του Μπάαθ ποτέ δεν απόκτησε χαρακτηριστικά ισλαμιστικού κόμματος και πολύ περισσότερο δεν ταυτίστηκε με τη σουνίτικη κοινότητα. Τα σχέδια επί χάρτου των Αμερικάνων για το κατεχόμενο Ιράκ ήταν πάνω κάτω τα εξής: Φέρνουμε τους πράκτορες που ταΐζαμε τόσα χρόνια, δωροδοκούμε αξιωματούχους του Μπάαθ (υποτίθεται σουνίτες), πετάμε κάνα ξεροκόμματο στους σιίτες, βάζουμε τους Κούρδους στον Βορρά χωροφύλακες, αναγνωρίζουμε το ΚΚΙ και φυλάμε και στην καβάτζα τους επιζώντες της βασιλικής οικογένειας. Ελα όμως που άλλο ο πόλεμος και άλλο οι ασκήσεις επί χάρτου! Το περιβόητο σουνιτικό τρίγωνο ήταν απλώς ένα από τα πρώτα κέντρα αντίστασης. Η προσπάθεια να πυροδοτήσουν εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των σουνιτών και των σιιτών απέτυχε παταγωδώς. Οι κούρδοι φύλαρχοι στον Βορρά σαν γνήσιοι κατσαπλιάδες περισσότερο ενδιαφέρονταν για το μοίρασμα των λαφύρων, ενώ το βλέμμα τους το έχουν στραμμένο κυρίως στις κινήσεις του τούρκικου στρατού. Δεν έχει και τόση σημασία αν οι Αμερικάνοι δεν καταλαβαίνουν και πολλά πράγματα για τις λεπτές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις διάφορες πτέρυγες του Ισλάμ ούτε αν μπερδεύουν τις φυλές με τις εθνοτικές ομάδες. Η ουσία είναι ότι η περιφρόνησή τους στη δυναμική του λαϊκού παράγοντα είναι και η μεγάλη τους αδυναμία. Αδιόρθωτοι που δεν μαθαίνουν από τις σφαλιάρες που έχουν φάει (βλ. Βιετνάμ). Αυτό ακριβώς συμβαίνει, όταν μετά από τρεις ή τέσσερις αποτυχημένες απόπειρες να καταλάβουν τη Φαλούτσα παραδέχεται ο Πάουελ ότι δεν περίμεναν τέτοια αντίσταση. Ποια είναι όμως η ιρακινή αντίσταση; Το ερώτημα δεν ταλανίζει μόνο τους ιμπεριαλιστές αλλά ακόμα και πολλούς προοδευτικούς διανοούμενους που εκφράστηκαν κατά του πολέμου. Για να μην αναφερθούμε σε αρκετές οργανώσεις (ακόμα και αριστερές) που σταματούσαν στο αίτημα της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων χωρίς να τολμάνε να εκφράσουν την υποστήριξή τους στην αντίσταση του ιρακινού λαού. Μπορεί κανείς να ανατρέξει στις προκηρύξεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου τον περασμένο Νοέμβρη. Κόντεψαν να μας πουν ότι μόνο λίγοι επικηρυγμένοι Μπααθιστές και η... Αλ Κάιντα με μερικούς μισότρελους καμικάζι φονταμενταλιστές αντιστέκονται ακόμα. Είναι αρκετά κατατοπιστικό πρόσφατο άρθρο του James Petras (7 Απρίλη) που καταγγέλλει την αμερικάνικη προοδευτική διανόηση για την απραξία της και το φόβο της να προχωρήσει από το “NO In Our Name” για τον πόλεμο, στο “In Our Name” για την αλληλεγγύη στην ιρακινή αντίσταση. Θα πρέπει όμως να συνυπολογίσουμε τις ιδεολογικές αδυναμίες του λαϊκού κινήματος διεθνώς τα τελευταία χρόνια και τις ιδιαίτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει το κίνημα στον αραβικό κόσμο στη διαδικασία ανασυγκρότησής του. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούσε από την πρώτη στιγμή να αρθρωθεί πολιτικός λόγος που να εκφράζει τις αναγκαιότητες του αγώνα και να συσπειρώνει τα πρωτοπόρα στοιχεία και κατ’ επέκταση τις μάζες. Ούτε τώρα, ένα χρόνο μετά, δεν έχει επιτευχθεί και θα γίνει στη διαδικασία ανάπτυξης της αντίστασης, χωρίς φυσικά την εγγύηση ότι θα φτάσει και στο αναγκαίο επίπεδο. Η αντίσταση ξεκίνησε αποσπασματική, διάσπαρτη και ασυντόνιστη σε διάφορα σημεία της χώρας, χρησιμοποιώντας ποικίλες μεθόδους. Παρ’ όλα αυτά δημιούργησε πολλά προβλήματα στις κατοχικές δυνάμεις από την πρώτη στιγμή. Η ρευστότητα, η κινητικότητα και η διασπορά σ’ έναν χώρο με ασαφείς ζώνες και χωρίς οριοθετήσεις χαρακτηρίζουν τα πλεονεκτήματα του αντάρτικου αγώνα. Μην ξεχνάμε όμως ότι κανένα αντάρτικο δεν μπορεί να επιβιώσει, πολύ περισσότερο να αναπτυχθεί, χωρίς την ενεργή συμπαράσταση και στήριξη του λαϊκού παράγοντα. Η χειροτέρευση των συνθηκών ζωής ενδυνάμωσε την υποστήριξη του λαού στις αντιστασιακές κινήσεις και ενίσχυσε τις γραμμές τους. Από την άλλη, οι προσπάθειες συντονισμού δεν είχαν και πολλά αποτελέσματα, παρά την επιμονή, κυρίως αριστερών οργανώσεων. Η Πατριωτική Συμμαχία (που απαρτίζεται κυρίως από στελέχη με αριστερό παρελθόν) παρά τις μάλλον μικρές δυνάμεις της επέμενε προς αυτή την κατεύθυνση από την πρώτη ημέρα του πολέμου. Την ίδια άποψη εξέφρασαν και ομάδες που διαφώνησαν με την προδοτική στάση της ηγεσίας του ΚΚΙ, ενώ η συμβιβαστική στάση της πλειονότητας των σιιτών κληρικών (συνεπικουρούμενων από την κατευναστική πολιτική του Ιράν) έστρεψε πολλούς σιίτες προς την πτέρυγα που ήθελε δυναμική αντίσταση ενάντια στα στρατεύματα κατοχής. Λίγες μέρες πριν ξεσπάσουν οι σφοδρές μάχες στη Φαλούτσα και στις άλλες πόλεις ανακοινώθηκε η σύσταση συντονιστικού με το όνομα Πατριωτικό Ενωτικό Συμβούλιο της Ιρακινής Αντίστασης. Σύμφωνα με τα πρώτα δημοσιεύματα, τη διακήρυξη υπογράφουν 40 περίπου οργανώσεις που καλύπτουν όλο το φάσμα των πολιτικών δυνάμεων: μέλη του Μπάαθ, νασερικοί, αποχωρήσαντες από το ΚΚΙ, αριστερές οργανώσεις, ισλαμιστές (σουνίτες και σιίτες), φύλαρχοι και στρατιωτικοί. Είναι πολύ νωρίς φυσικά για εκτιμήσεις και υποθέσεις. Αν δηλαδή το παραπάνω μόρφωμα θα καταφέρει να αποκτήσει συνοχή και να συσπειρώσει τις κύριες δυνάμεις της αντίστασης. Υπάρχει φυσικά και το ερώτημα, ποια είναι η σχέση αυτού του συντονιστικού με τις ομολογουμένως συντονισμένες ενέργειες αντίστασης των τελευταίων ημερών. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η αντίσταση γίνεται υπόθεση της πλειοψηφίας του λαού. Τα πολλά θύματα μεταξύ των αμάχων στη Φαλούτσα, εκτός από τη βαρβαρότητα των μισθοφορικών στρατευμάτων, καταδεικνύει και την ενεργή συμμετοχή και βοήθεια στους ένοπλους αγωνιστές -δημοσιογράφοι λένε ότι είδαν να πολεμάνε δεκάχρονα παιδιά. Οι Αμερικάνοι αναγκάστηκαν να αφοπλίσουν τις ιρακινές μονάδες ασφαλείας, που έστησαν με χίλια βάσανα, γιατί κανένας δεν θέλησε να πολεμήσει. Μάλλον φοβήθηκαν μήπως στρέψουν τα όπλα εναντίον τους. Το κομβόι από τη Βαγδάτη προς τη Φαλούτσα είναι άλλη μια ηρωική πράξη λαϊκής αλληλεγγύης που θα γίνει σημείο αναφοράς για το διεθνές κίνημα. Από την άλλη μεριά, προβλήματα ανεφοδιασμού έχουν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι, αφού οι δρόμοι που οδηγούν στη Φαλούτσα είναι διάσπαρτοι με καμένα στρατιωτικά οχήματα. Οι γελοίοι των ΜΜΕ συνεχίζουν να μιλάνε για εμφύλιο(!!!). Στα όνειρά τους. Τα ψελλίσματα των αμερικάνων αξιωματούχων και η πρόταση για κατάπαυση του πυρός -πρώτη φορά εδώ κι ένα χρόνο- υποδηλώνουν ότι ο εφιάλτης των ιμπεριαλιστών αποκτά σάρκα και οστά.¨" φ.499, 17/4/04 © Προλεταριακή Σημαία Εμμ. Μπενάκη 43, 106 81 Αθήνα - τηλ. 210 3303639 - φαξ 210 3815597 simea@kkeml.gr επιτρέπεται η αναδημοσίευση με προϋπόθεση τη μη παραποίηση και την αναφορά της πηγής

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License