Γεώργιος Παπανδρέου: Η επέλαση της αλαζονικής ανοησίας

Η "στέψη" του Γ.Π. και όλο το συνακόλουθο τελετουργικό των πράξεων και των λόγων αποτελούν τη θεοποίηση της πολιτικής αποβλάκωσης...

Ο επιθανάτιος ρόγχος του καταρρέοντος σοσιαλδημοκρατικού «εκσυγχρονισμού» αναδίδει όλα τα εκκρίματα του «πολιτισμού» του: Την απάτη, την ανοησία, τη βαρβαρότητα. Η «στέψη» του Γεωργίου Παπανδρέου και όλο το συνακόλουθο τελετουργικό των πράξεων και των λόγων αποτελούν τη θεοποίηση της πολιτικής αποβλάκωσης, τη θεοποίηση της αλαζονικής ανοησίας: Συμπτώματα μιας βάρβαρης οπισθοδρόμησης, συμπτώματα ενός προφασιστικού μοντέλου. Το ίδιο το γεγονός ότι ο πολιτικός και πνευματικός κόσμος και ιδιαίτερα η Αριστερά δεν αντιδρούν σε αυτή την επελαύνουσα αλαζονεία της ανοησίας αποτελεί και αυτό σύμπτωμα αυτής της πολιτικής παθολογίας. Ο Γεώργιος Παπανδρέου ανακηρύσσει καθημερινά την επίσημη κηδεία της πολιτικής επιστήμης και όσοι δεν χειροκροτούν, σιωπούν σκανδαλωδώς. Κάθε κοινοτυπία του ή καραμπινάτη πολιτική του ανοησία προβάλλεται σαν ρηξικέλευθη σκέψη, σαν «νέα ιδέα», σαν σοφία. Η κατάλυση και των απομειναριών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας (της αστικής) προσλαμβάνεται και προπαγανδίζεται μανιωδώς σαν «διεύρυνση της δημοκρατίας». Το σόφισμα της «συμμετοχικής δημοκρατίας» (αυτή η πομπώδης ανοησία) ταυτίζεται και πλασάρεται σαν «άμεση δημοκρατία». Ας δούμε συνοπτικά τι είναι η «άμεση δημοκρατία». Προκαταβολικά πρέπει να διευκρινιστεί ότι η δημοκρατία γενικά είναι μια μορφή άσκησης της εξουσίας. Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία (την έμμεση) η εξουσία ασκείται μέσω των αντιπροσώπων και των οργάνων τους. Τα όργανα της έμμεσης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας υπερασπίζονται απελπισμένα το μονοπώλιο της κυριαρχίας τους, το τελεσίδικο δικαίωμα της απόφασης και το «κύρος» της κυβέρνησης που προέρχεται από αυτά. Εδώ ο πολίτης δεν είναι ούτε πρωταγωνιστής, ούτε ηθοποιός του πολιτικού δράματος. Είναι απλώς ένας κομπάρσος. Αυτό είναι το κλασικό πρότυπο της αστικής δημοκρατίας που σήμερα, για λόγους που δεν μπορούν να αναλυθούν εδώ, αποσυντίθεται προκαλώντας την αηδία των λαϊκών στρωμάτων. Η «άμεση δημοκρατία» είναι η δημοκρατική αυτό-οργάνωση και αυτοδιαχείριση των πολιτών. Η άμεση δημοκρατία στηρίζεται (θεμελιώδης προϋπόθεση) στη συνειδητή δράση των λαϊκών μαζών, στο πλάτεμα των αγωνιστικών κινητοποιήσεων που γεννούν και τις ανάλογες μορφές εξουσίας: Από τον εργατικό έλεγχο στην επιχείρηση ως την οργάνωση «λαϊκών αγορών», από την ανάληψη πρωτοβουλιών κοινής ωφελείας ως την εγκαθίδρυση πολιτιστικών θεσμών. Η «άμεση δημοκρατία», συνεπώς είναι η εξουσία των πολιτών μέσω της αυτό-οργάνωσής τους. Στην «άμεση δημοκρατία» ο πολίτης δεν περιορίζεται να ρήξη ένα ψηφοδέλτιο στην κάλπη. Παίρνει μέρος μέσα από τα συλλογικά όργανα της δράσης του στη διαδικασία της απόφασης, στην εφαρμογή αυτών των αποφάσεων και στην επαλήθευση της εφαρμογής τους. Γι΄αυτό, συστατικό στοιχείο της «άμεσης δημοκρατίας» δεν είναι μόνο η εκλογή, αλλά και η άμεση ανακλητότητα. Γίνεται φανερό ότι οι μηχανισμοί της «άμεσης δημοκρατίας», πρακτικά και θεσμικά, συγκρούονται με τους μηχανισμούς της έμμεσης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με τις καπιταλιστικές δομές εξουσίας. Γίνεται επίσης σαφές ότι η «συμμετοχική δημοκρατία» του Γιώργου Παπανδρέου δεν έχει καμιά σχέση με της μορφές της «άμεσης δημοκρατίας», είναι ένα σοφιστικό τέχνασμα απάτης που επιχειρεί να καταλύσει και τα υπολείμματα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και να τα αντικαταστήσει με τα νεοταξικά, ισοπεδωτικά ιδεολογήματα του ολοκληρωτισμού. Είναι η «δημοκρατία» της τερατώδους και βλακώδους διαφημιστικής προπαγάνδας προς το μέσο εκλογέα. Με πιο ακριβείς όρους είναι η υποκατάσταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας με τη «δημοκρατία» της βολιδοσκόπησης και του ανελέητου καταναλωτικού τηλεοπτικού θεάματος. Συνακόλουθα είναι η πλήρης υποταγή της στα ισχυρά οικονομικά κέντρα εξουσίας. Είναι πράγματι «άμεση» αλλά από την αντίθετη κατεύθυνση. Άμεσα και όχι έμμεσα επιβάλλουν τις επιλογές τους τα υπερεθνικά μονοπώλια, η ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία των ΗΠΑ. Η «συμμετοχική δημοκρατία» του αμερικανοθρεμένου διαδόχου του ΠΑΣΟΚ βάλει ευθέως κατά των οργανωμένων κομμάτων (που αποτελούν τους πυλώνες της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας) και των θεσμών της κοινοβουλευτικής λειτουργίας. Οι κοινοβουλευτικές συλλογικότητες της αστικής δημοκρατίας καταστρέφονται, η ιστορία και οι προγραμματικές επεξεργασίες των κομμάτων (πολιτικά αποτυπώματα του κοινωνικού γίγνεσθαι) ακυρώνονται και οι λαϊκές μάζες πολιτικά αλλοτριώνονται σε υπέρτατο βαθμό και μεταβάλλονται σε ψυχωτική αγέλη. Αυτό που επιχειρείται από το Γιώργο Παπανδρέου (η ακρότατη έκφραση της νεοταξικής «εκσυγχρονιστικής» δεξιάς) είναι η ψυχωτική δόμηση του πληθυσμού μέσω ενός μυθοποιητικού τελετουργικού που επιτρέπει την εξωφρενική χειραγώγηση των πολιτών και την επιθετική κινητοποίηση της απελπισίας τους. Αυτό το εφιαλτικό αμερικανόπνευστο σχέδιο πρέπει να ηττηθεί στις εκλογές. Ένα εκλογικό Μέτωπο των αριστερών δυνάμεων θα κονιορτοποιούσε αυτούς τους σχεδιασμούς. Θα ακύρωνε αυτόν το θανάσιμο κίνδυνο που απειλή με αφανισμό και την Αριστερά. Φυσικά ο ελληνικός λαός φαίνεται ότι θα αντισταθεί και θα αναχαιτίσει με τη ψήφο του αυτή τη νεοταξική επίθεση. Αυτό φυσικά δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες τα κόμματα της Αριστεράς και ιδιαίτερα το ΚΚΕ.

...

από Dr. Bakourin 10/02/2004 10:04 μμ.


Ίσως πράγματι μια Αριστερά με πρόσωπο (και όχι μόνο με λόγο) να έκανε τη διαφορά...Τόσα χρόνια η αριστερά μιλαει, μιλάει, μιλάει...και στο τέλος όλοι εμείς που ακούμε και προσπαθούμε να ακολουθήσουμε αναρρωτιόμαστε τι θέλει να πεί...Τόσα χρόνια μια Αριστερά που μέσα απο τον ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ λόγο της δεν κατάφερε να πλησιάσει αυτούς που απευθύνεται...τον απλό κοσμάκη... Τόσα χρόνια μια αριστερά που με τη στάση της στα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά δρώμενα δίνει την αίσθηση της "Μονιμα αντιδρούσης δύναμης" χωρίς εναλλακτική πρόταση... Αν ποτέ λοιπόν η ενεργός πολιτικά Αριστερά αποφασίσει να δεί τον κόσμο βγάζοντας τα παλιομοδίτικα κόκκινα γυαλιά της και πιάσει τον σφυγμό της κοινωνίας, ισως τότε, ναι, να υπάρξει αυτό που ζητάς και ζητάμε, σύντροφε....Αλλιώς, θα είμαστε το μόνιμο δεκανίκι κάθε ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗ-ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ-ΔΕΞΙΟΥ και δεν ξέρω γω τι άλλο εθνοσωτήρα... Δε φταίνε μόνο οι άλλοι,που κάνουν στο κάτω κάτω τη δουλειά τους και το λένε.... φταίμε κι εμείς...

από ... 10/02/2004 10:05 μμ.


από Το πρόβλημα τώρα είναι ο Γιώργος όχι ο Θύμιος 10/02/2004 11:48 μμ.


Ποιά δόξα ζήλεψες, πως την έχεις δεί τη δουλειά, για πιό λόγο γράφεις με τ' όνομά σου στο ιντυμήντια ; Αυτό θα 'θελα να ξέρω, αλλά και κάτι άλλο ; Γιατί σε εσένα σε προσέλαβαν στο κρατικό κανάλι οι αλητάμπουρες να ξύνεις τ'... σου, ενώ άλλους που δεν μιλάνε έτσι, η που δε μιλάνε καθόλου, τους κυνηγάνε να τους διώξουν οπωσδήποτε από κει πριν τις εκλογές ;

από ΖΖΖ 11/02/2004 12:48 πμ.


Πολύ μου αρεσε το μπανεράκι.ειναι html?.Μπορείς να μου γραψεις το κώδικα? ευχαριστώ

από δημ 11/02/2004 9:49 πμ.


Επί του "μεγάλου", του Ανδρέα Παπανδρέου ο κ.Θύμιος ήταν θαμώνας του γραφείου του Λαλιώτη στη Χαριλάου Τρικούπη. Αποτέλεσμα μια θεσούλα στην ΕΡΤ μόλις το "κίνημα" επανήλθε στην εξουσία. Μετά πήγε με τον "ογκόλιθο" της δημοσιογραφίας τον Καρατζαφέρη, ως αρισυντάκτης και "πολιτικός σχολιαστής" της φυλάδας που έβγαζε τ'οτε ροκανίζοντας χρήματαμ στην αρχή του Κόκκαλη και στη συνέχεια κάποιου άλλου βλάκα. Όταν τα λεφτά τέλειωσαν, ο κ.Θύμιος ανακάλυψε τον άλλο "ογκόλιθο" της δημοσιογραφίας, τον Τράγκα και συνεργάστηκε μαζί του για μια "ελεύθερη" και "αριστερή" ενημέρωση. Βεβαίως όταν ο κ.Θύμιος κάνει τις εκλεκτές του συνεργασίες εξαφανίζεται από το indy. Τώρα κάνει καινούρια εμφάνιση με το όνομά του βεβαίως...

από Ευγενιος Φατος 11/02/2004 11:46 πμ.


Τωρα που εβαλα το ονομα μου στο ΙΝΤΥ,θα βρω δουλεια σε κανενα συγκροτημα?

από ΑΛΛΑ 11/02/2004 2:21 μμ.


ΔΕΝ τον ξέρω τον Θύμιο Παπανικολάου αλλά το ότι δούλεψε σε μια κολοφυλάδα δεν λέει υποχρεωτικά κάτι, τουλάχιστον τόσο ώστε να καταγγέλεται. Ξέρεις πόσοι αριστεροί, ακρο-αριστεροί, αναρχικοί και άλλοι δουλεύουν σε φυλλάδες γιατί δεν έχουν άλλοι επιλογή? τουλάχιστον όταν μιλάμε για μη επώνυμους δημοσιογράφους που ψάχνουν δουλειά Το κειμενό του πάντως είναι ενδιαφέρον

από διορθωτής 11/02/2004 7:27 μμ.


ότι ο τύπος λέγεται Γιώργος και όχι Γεώργιος Παπανδρέου. Γεώργιος ήταν ο παπούς του.

από Ενας φίλος του Θύμιου 11/02/2004 7:30 μμ.


Έγραφε ο Αντόνιο Γκράμσι: « Εάν θέλει κανείς να μειώσει ή να εκμηδενίσει την πολιτική επιρροή μιας προσωπικότητας ή ενός κόμματος, δεν προσπαθεί να δείξει ότι η πολιτική τους είναι ανίκανη και βλαβερή, αλλά ότι ορισμένα πρόσωπα είναι καθάρματα, κλπ, ότι δεν υπάρχει «καλή πίστις», ότι ορισμένες πράξεις είναι «ιδιοτελείς» (με την προσωπική ή ιδιωτική έννοια) κλπ. Αυτή η νοοτροπία είναι απόδειξη της απλοϊκότητας της πολιτικής λογικής, του πιο χαμηλού επιπέδου της εθνικής ζωής». Αυτά για τους επαγγελματίες «λασπιάδες» που συκοφαντούν ασυστόλως το Θύμιο Παπανικολάου από την ημέρα που εμφανίστηκε στο ΙΝΤΥ. 20 μήνες τώρα κάθε κείμενο του Θύμιου αντιμετωπίζεται με προσωπικές επιθέσεις και άθλιες (ανώνυμες) συκοφαντίες. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.

από Ενας εχθρός του Θύμιου 11/02/2004 8:12 μμ.


Έγραφε ο Αντόνιο Γκράμσι: « Εάν θέλει κανείς να μειώσει ή να εκμηδενίσει την πολιτική επιρροή μιας προσωπικότητας ή ενός κόμματος, δεν προσπαθεί να δείξει ότι η πολιτική τους είναι ανίκανη και βλαβερή, αλλά ότι ορισμένα πρόσωπα είναι καθάρματα, κλπ, ότι δεν υπάρχει «καλή πίστις», ότι ορισμένες πράξεις είναι «ιδιοτελείς» (με την προσωπική ή ιδιωτική έννοια) κλπ. Αυτή η νοοτροπία είναι απόδειξη της απλοϊκότητας της πολιτικής λογικής, του πιο χαμηλού επιπέδου της εθνικής ζωής». Η ενός μέσου προσθέτω. Αυτά για τον επαγγελματία «λασπιά» που συκοφαντησε ασυστόλως το ΙΝΤΥ, για τον Θύμιο Παπανικολάου, την ημέρα που του το ζήτησε το αφεντικό του ο Τράγκας. 20 μήνες τώρα, σε κάθε κείμενο του Θύμιου, ο καθε διαφωνούντας, αντιμετωπίζεται με προσωπικές επιθέσεις και άθλιες "επώνυμες" επιθέσεις και πρακτορολογίες. Αν δεν συμφωνείς με το Θύμιο και τους πατριώτες φίλους του είσαι τσιράκι της πρεσβείας. Γιατί έχουνε διαβάσει Γκραμσκι και ακολουθούν τις μεθόδους που "καταγγέλουν".Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του, βλέποντας τους 20 μήνες "ιστορίας" αυτών των φίλων στο ΙΝΤΥ.

από Θύμιος-’θυμιος 12/02/2004 5:21 μμ.


Δεν με ενδιαφέρει ο Θύμιος και ο οποιοσδήποτε θύμιος. Αν ο τίτλος του post ήταν "ο βίος και η πολιτεία του Θύμιου Παπανικολάου" θα είχε κάποιο νόημα. Οι προσωπικές επιθέσεις δεν προάγουν το διάλογο ούτε τη σκέψη. Εν πάσει περιπτώσει εσείς που χτυπάτε κάποιο όνομα θα έπρεπε να λέτε και το δικό σας για να μην είστε θρασύδειλοι. Το θέμα είναι αλλού. Είναι ψέμματα ότι δημοκρατία δεν είναι να χρίζεται αρχηγός ενός κόμματος σε κάποια κλειστά γραφεία ένας άνθρωπος που η μόνη του λαϊκή αποδοχή προέρχεται από τις δημοσκοπήσεις; Είναι ψέμμα ότι δεν νοείται ψηφοφορία αν δεν προηγηθεί διάλογος με ισότητα προβολής των απόψεων και των θέσεων; Είναι δημοκρατικό ένα κόμμα στο οποίο τα όργανα-που στο τέλος, τέλος μπορεί να αρθρωθεί αντίλογος-δεν λειτουργούν προς χάριν μιας ψηφοφορίας χωρίς εναλλακτικό αποτέλεσμα; Είναι δημοκρατία να εκχωρούμε σε κάποιον "λευκή εντολή"; θα δίνατε ποτέ λευκή επιταγή για να τη συμπληρώσει κάποιος άλλος; αν όχι πως δίνετε λευκή εντολή σε αυτόν που θα επηρρεάσει τη ζωή σας για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια; Αν μπορείτε να δώσετε ικανοποιητικές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δεν σας ενδιαφέρει ο Θύμιος. Αν πάλι δεν μπορείτε, σκεφτείτε μήπως η πιό πάνω αναφορά στον Γκράμσι σας αφορά;

από Μ.Σ. 12/02/2004 9:19 μμ.


Και να σκεφτείτε ότι ο Τράγκας (απ’ την «Χώρα») υποστηρίζει μετά μανίας τον Γιωργάκη Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ! Και επειδή τόλμησε, ο Θύμιος Παπανικολάου, ν’ ασκήσει κριτική στον αχυράνθρωπο των Αμερικάνων και στην συντελούμενη νεοταξίτικη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ, κάποιοι εδώ του κάνουν μια προσωπική επίθεση ταυτίζοντας τον με τον ...Τράγκα! Τον ομοϊδεάτη τους! Ρε πάτε καλά;

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License