ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ - ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΚΕΥΩΡΙΕΣ

Η ΕΛΑΣ επιχειρεί (...) μέσα από το φακέλωμα να κατασκευάσει λίστες υπόπτων με άτομα των οποίων τα πολιτικά φρονήματα έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με το κράτος, το κεφάλαιο, την πατριαρχία. Σε σύγκρουση με τους φασίστες, τους ρουφιάνους και τη μικροαστική ηθική. (...) Συνολικά, η δίωξή μας και οι κλήσεις που λάβαμε από την εισαγγελεία είναι ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία και πόσο μάλλον τον κόσμο που αγωνίζεται. Γιατί αυτές οι σκευωρίες και οι μεθοδεύσεις στοχεύουν στο να τρομοκρατήσουν όσους και όσες αντιμάχονται τις καταπιέσεις και την εξουσία σε όλες τις μορφές της. Κι όσο η ισχύς του κράτους πηγάζει από τεχνολογικά επιτεύγματα και μεθόδους τρομοκρατίας, η δικιά μας πηγάζει από την αλληλεγγύη και τις συντροφικές μας σχέσεις. Δύο κόσμοι σε σύγκρουση. Κι ο πόλεμος μαίνεται, όπως μάθαμε από παιδιά: Τάξη εναντίων τάξης. Μέχρι την συντριβή του κράτους και του καπιταλισμού.

ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ - ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΚΕΥΩΡΙΕΣ

Την περασμένη χρονιά, η κοινωνία ήρθε αντιμέτωπη με μια προσπάθεια ισχυροποίησης του ελληνικού κράτους στο εσωτερικό του. Με αφορμή τον COVID-19 η κυβέρνηση επέβαλε μέτρα περιστολής ελευθεριών (lockdown, απαγόρευση κυκλοφορίας) και καταστολής των κοινωνικών και ταξικών αγώνων (νόμος για τις διαδηλώσεις, προσλήψεις χιλιάδων μπάτσων, εκκενώσεις καταλήψεων και απαγόρευση συγκεντρώσεων). Οι από τα κάτω κλήθηκαν ξανά να πληρώσουν την κρίση των αφεντικών: επισφάλεια στην εργασία, μαζικές απολύσεις και έναν νέο εργασιακό μεσαίωνα (ελαστικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες και ποινικοποίηση της απεργίας και του συνδικαλισμού) που ήρθε να νομιμοποιήσει το Νομοσχέδιο Χατζηδάκη. Παράλληλα, μαθητές και φοιτητές αντιμετώπιζαν με μια νέα, σκληρή εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που θα έθετε αποκλεισμούς στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με ταξικά κριτήρια και θα έφερνε τους μπάτσους μέσα στις σχολές. Κι ενώ το κράτος (εν καιρώ πανδημίας) άφηνε μετέωρο το σύστημα υγείας και τους εργαζομένους του, το κρατικό χρήμα έρεε προς τα μεγάλα ΜΜΕ και τις δυνάμεις καταστολής.

Μέσα σε αυτή τη συγκυρία τα περιεχόμενα της εξέγερσης του πολυτεχνείου και ο αγώνας για παιδεία, υγεία, ελευθερία μοιάζανε επίκαιρα όσο ποτέ. Ο φόβος της κυβέρνησης για μαζικές διαδηλώσεις και διεκδικήσεις ενάντια στην παράλογη διαχείρηση της πανδημίας οδήγησε το κράτος σε μια σειρά προτοφανών κινήσεων. Μετά από πιέσεις της ΕΛΑΣ και του τότε υπουργού Μ. Χρυσοχοΐδη, ο πρύτανης του ΕΜΠ Α. Μπουντουβής ανακοίνωσε πολυήμερο lockout του Πολυτεχνείου εν όψει του τριημέρου της 17 Νοέμβρη. Για τον κόσμο που πλαισιώνει το ανταγωνιστικό κίνημα αυτό δεν ήταν μια απόφαση που θα πέρναγε στα ψιλά. Όπως οφείλουμε στους αγώνες μας, την ιστορία και τους συντρόφους μας αποφασίσαμε να σπάσουμε στην πράξη αυτόν τον αποκλεισμό. Ένα πλήθος αγωνιστ(ρι)ών μπήκε στις 12/11/20 στον χώρο του κάτω πολυτεχνείου -περνώντας κάτω από την μύτη των μπάτσων που φρουρούσαν τον χώρο- επιχειρώντας να τον κρατήσει ανοιχτό ώστε να διεξαχθούν οι εκδηλώσεις μνήμης. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας ένα σώμα αποτελούμενο από φοιτητικά στέκια, σχήματα και συνελεύσεις προέβη σε κατάληψη της Πρυτανείας του ΕΜΠ με σκοπό την άσκηση πίεσης προς την διοίκηση του ιδρύματος ώστε να ανακαλεστεί η απόφαση για lockout.

Το μεσημέρι της 13ης Νοέμβρη εξελίσσεται μια κινηματογραφικού τύπου, ταυτόχρονη εκκένωση και καταστολή των δύο εγχειρημάτων. Τα ΜΑΤ εκκενώνουν το κάτω πολυτεχνείο συλλαμβάνοντας δεκάδες άτομα. Πάνοπλοι μπάτσοι κάθε λογής (ΜΑΤ, ΔΡΑΣΗ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ) εισβάλουν στο χώρο της Πολυτεχνειούπολης και κατευθύνονται προς το κτ. Διοίκησης, όπου σπάζοντας τζάμια και προκαλώντας φθορές στο κτήριο (http://yd.ntua.gr/2020/11/καταγγελία-του-συλλόγου-μεταπτυχιακ/) προσαγάγουν τα 25 άτομα που βρίσκονταν εντός του και τα οδηγούν στη ΓΑΔΑ. Εκεί, μετά από πολύωρη κράτηση σε κλειστούς χώρους χωρίς εξαερισμό, ο ένας πάνω στην άλλη, μας ανακοινώνουν τη σύλληψή μας. Το κατηγορητήριο που στήθηκε ήταν πλημμεληματικού χαρακτήρα, με μεγάλο μέρος των κατηγοριών να είναι ανυπόστατες και να βασίζονται σε μαρτυρία της τότε υπεύθυνης ασφαλείας του ιδρύματος.

Στις 2/9/21 και ενώ περιμέναμε να οριστεί δικάσιμος για την υπόθεση, ένας σύντροφος που είχε συλληφθεί στην κατηλειμμένη πρυτανεία έλαβε κλήση (μετά από εισαγγελική εντολή του Γ. Νούλη) για υποχρεωτική λήψη δείγματος DNA. Τέσσερις ημέρες μετά ενημερωνόμαστε από τους δικηγόρους μας ότι οι 13 γενετικά άντρες συλληφθέντες της εκκένωσης του κτ. Διοίκησης του ΕΜΠ και ένα ακόμη άτομο, του οποίου η παρουσία στο χώρο ταυτοποιήθηκε από την ΕΛΑΣ από δακτυλικό αποτύπωμα που βρέθηκε στο χώρο, θα κληθούμε επίσης να δώσουμε δείγμα γενετικού υλικού στους μπάτσους. Η γελοία αιτιολογία της ΕΛΑΣ ήταν ότι «ο γενετικός τύπος αγνώστου αντρός που βρέθηκε σε δύο άδεια μπουκάλια στους χώρους του κτ. Διοίκησης του ΕΜΠ (…) ταυτίζεται με αυτόν του αγνώστου άνδρα που προσδιορίστηκε κατά την εξέταση χαρτιών με τις καστανέρυθρες κηλίδες που κατασχέθηκαν έξωθι της πολυκατοικίας επί της οδού Σπύρου Τρικούπη αρ. 3 στην Αθήνα, όπου πρώτες πρωινές ώρες της 7/12/14 άγνωστα άτομα επιτέθηκαν σε αστυνομικούς της ομάδας ΔΕΛΤΑ (…)». Τα σαΐνια της κρατικής ασφάλειας επέλεξαν να ανοίξουν μια υπόθεση από το ’14, όταν μετά από μαζικότατη πορεία πλήθος κόσμου συγκρουόταν με τις δυνάμεις καταστολής, αναζητώντας υπόπτους βάσει δειγμάτων γενετικού υλικού που βρέθηκαν σε μη παράνομα, κινητά αντικείμενα. Το πρώτο δείγμα βρέθηκε εντός της κατάληψης Πρυτανείας, την οποία στήριξε με την παρουσία του μεγάλο μέρος της πολυτεχνικής κοινότητας (εργαζόμενοι, φοιτητές, διδακτορικοί). Το άλλο δείγμα, βρέθηκε 6 χρόνια πριν σε πολυσύχναστο μέρος της αθήνας και συλλέχθηκε πολλές ώρες μετά τα γεγονότα εκείνης της ημέρας (όμως συνδέθηκε με αυτά), μετά από «ανώνυμο τηλεφώνημα» στην ΕΛΑΣ. Άξιο αναφοράς είναι και ότι ήδη εκείνες τις ημέρες είχαν συλληφθεί και κατηγορηθεί 2 άτομα για τη συγκεκριμένη επίθεση, απλά επειδή βρισκόντουσαν στα εξάρχεια κάποιες ώρες μετά τα γεγονότα. Λες και η ύπαρξη κάποιου σε μια περιοχή ή η συμμετοχή του σε ένα πολιτικό γεγονός συνιστά αξιόποινη πράξη.

Τα λογικά άλματα και το αντιεπιστημονικό της μεθόδου που επιχειρεί να χρησιμοποιήσει η ΕΛΑΣ για να κατασκευάσει υπόπτους είναι οφθαλμοφανή. Ας μην ξεχνάμε την συνήθη τακτική των μπάτσων να στήνουν σκευωρίες και υποθέσεις φιάσκο. Ο Τ. Θεοφίλου πέρασε 5+ χρόνια στη φυλακή με μόνη ένδειξη ένα ελλιπές δείγμα DNA και κάποια ανώνυμη μαρτυρία, για να αθωωθεί πανιγυρικά μετά από χρονοβόρες και κοστοβόρες νομικές διαδικασίες. Η Ηριάννα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλακή με εξίσου ελλιπή στοιχεία για να αθωωθεί κι αυτή μερικούς μήνες αργότερα. Στις Σκουριές, όπου σύσσωμη η κοινωνία πρόβαλε συλλογικές αντιστάσεις ενάντια στη λεηλασία της φύσης και του τόπου τους από ελληνικό και ξένο κεφάλαιο, η εισαγγελία έστειλε κλήσεις για λήψη γεννετικού υλικού σε όλους τους κατοίκους των γύρω χωριών, προσπαθώντας να βρει υπόπτους και να ποινικοποιήσει έναν δίκαιο, κοινωνικό αγώνα. Ακόμα πιο πρόσφατο και τελευταίο παράδειγμα αποτελεί η δίωξη των 7 συντρόφων και της συντρόφισσας από την ΑΣΟΕΕ, οπού κατηγορήθηκαν για μια υπόθεση βάσει των κοινωνικών τους συναναστροφών, της πολιτικής τους ταυτότητας και της φοιτητικής τους ιδιότητας και στη συνέχεια δέχτηκαν αντίστοιχες κλήσεις για εξαναγκαστική λήψη DNA και δακτυλοσκόπιση. Αυτό το σύντομο αλλά πλούσιο ιστορικό μας βοηθάει να αντιληφθούμε τα κίνητρα και τις στοχεύσεις της ΕΛΑΣ.

Το DNA βάσει νομοθεσίας αποτελεί ένδειξη και όχι αποδεικτικό στοιχείο για την παρουσία κάποιου σε συγκεκριμένο χώρο και η εξεναγκαστική λήψη του απαιτεί εξατομικευμένες σοβαρές ενδείξεις για συμμετοχή του υπόπτου σε παράνομη πράξη και όχι για συμμετοχή σε συλλογική άσκηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. Ακόμα, σύμφωνα με την Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένω Προσωπικού Χαρακτήρα «Η δημιουργία προφίλ προσωπικότητας μέσω της γενετικής ανάλυσης προσκρούει ευθέως στην συνταγματικά κατοχυρωμένη αξία του ανθρώπου και στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, ειδικότερη εκδήλωση της οποίας είναι και το δικαίωμα πληροφοριακού αυτοπροσδιορισμού».

Η ΕΛΑΣ επιχειρεί την κατασκευή βάσης δεδομένων γενετικού υλικού, ακόμα κι αν αυτή δεν προβλέπεται νομικά, ώστε να έχει στη διάθεσή της ανά πάσα ώρα και υπόθεση ενδείξεις άκρως αμφισβητήσιμες που θα της δίνουν το πάτημα να κατηγορεί αθώους και να στοχοποιεί άτομα που συμμετέχουν σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Επιχειρεί, λοιπόν, μέσα από το φακέλωμα να κατασκευάσει λίστες υπόπτων με άτομα των οποίων τα πολιτικά φρονήματα έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με το κράτος, το κεφάλαιο, την πατριαρχία. Σε σύγκρουση με τους φασίστες, τους ρουφιάνους και τη μικροαστική ηθική. Άτομα που μάχονται ενάντια στις καταπιέσεις, την εξουσία και την κρατική βία που ασκείται καθημερινά στα σώματα και τις ζωές μας. Άτομα που επιλέγουν να συλλογικοποιήσουν τις αντιστάσεις τους στους χώρους εργασίας, τις σχολές, τις πλατείες τους δρόμους και τις γειτονιές.

Τα πανεπιστήμια, μέσα στα οποία εμείς οι 14 (ως μέλη της φοιτητικής κοινότητας) πολιτικοποιούμαστε και κοινονικοποιούμαστε, αποτέλεσαν σημείο αναφοράς της κυβερνητικής πολιτικής. Ο λόγος για «εστίες ανομίας», «μπαχαλάκηδες» και εγκληματικότητα στους χώρους αυτούς έφεραν στο προσκήνιο τον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη που, πέρα από την υποβάθμιση που θα έφερνε στην εκπαιδευτική λειτουργία των ιδρυμάτων και τον αποκλεισμό (με βάσεις εισαγωγής και διαγραφές) μεγάλου μέρους της κοινωνίας από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, προέβλεπε και την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας (ΟΠΠΙ). Γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα εκδηλώθηκαν ίσως οι μαζικότερες και με μεγαλύτερη διάρκεια κινητοποιήσεις της περασμένης χρονιάς, με πορείες, διαδηλώσεις και καταλήψεις σε όλο τον ελλαδικό χώρο. Το πλάνο εγκαθίδρυσης της ΟΠΠΙ έπεσε στο κενό με την επ’αόριστον αναβολή του. Παρόλαυτά, οι μπάτσοι υπάρχουν ήδη μέσα στα πανεπιστήμια (ερευνητικά για μπάτσους και στρατό, ασφαλίτες μέσα στις σχολές μας) και βρίσκουν όλο και πιο ευφάνταστους τρόπους να επιτηρούν τις κινήσεις όσων πολιτικοποιούνται και αγωνίζονται μέσα σε αυτά. Με τις τελευταίες μεθοδεύσεις γίνεται φανερό ότι και χωρίς πανεπιστημιακή αστυνομία, το κράτος θα συνεχίσει να στοχοποιεί αγωνιστές και να καταστέλει διεκδικήσεις μέσα και έξω από τις σχολές.

Συνολικά, η δίωξή μας και οι κλήσεις που λάβαμε από την εισαγγελεία είναι ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία και πόσο μάλλον τον κόσμο που αγωνίζεται. Γιατί αυτές οι σκευωρίες και οι μεθοδεύσεις στοχεύουν στο να τρομοκρατήσουν όσους και όσες αντιμάχονται τις καταπιέσεις και την εξουσία σε όλες τις μορφές της. Κι όσο η ισχύς του κράτους πηγάζει από τεχνολογικά επιτεύγματα και μεθόδους τρομοκρατίας, η δικιά μας πηγάζει από την αλληλεγγύη και τις συντροφικές μας σχέσεις. Δύο κόσμοι σε σύγκρουση. Κι ο πόλεμος μαίνεται, όπως μάθαμε από παιδιά: Τάξη εναντίων τάξης. Μέχρι την συντριβή του κράτους και του καπιταλισμού.

Να οργανωθούμε στους χωρους εργασίας, στις σχολές, στις γειτονιές

Να συλλογικοποιήσουμε τις αντιστάσεις μας στο δρόμο, με όπλο την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη

Εναντια σε παλιές και νέες πειθαρχήσεις – Κοινότητες Αγώνα, Στέκια, Καταλήψεις

Να μην αφήσουμε το κράτος να προσθέσει ένα ακόμα όπλο στη φαρέτρα του

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΛΗΨΗ DNA

Οι 14 διωκόμενοι

14diwkomenoiDNA@riseup.net

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License