ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ

Σχετικά με την υπόθεση του συντρόφου Στέλιου Κ., συμμετέχοντα στην Κατάληψη Δερβενίων 56

Μέσα στο ήδη ασφυκτικό πλαίσιο της υγειονομικής κρίσης της Covid 19, οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις εντείνονται για να κάμψουν τις αντιστάσεις όσων εναντιώνονται στην ισοπεδωτική πολιτική του κράτους και των μηχανισμών του. Τα αφεντικά γνωρίζουν πως η κοινωνική οργή που έχει συσσωρευτεί, μπορεί όταν εκφραστεί να τα σαρώσει όλα, και γι’ αυτό θωρακίζονται μέσα από τα εργαλεία που το κράτος απλόχερα τους χαρίζει. Οι χιλιάδες προσλήψεις μπάτσων και οι καθημερινές ασκήσεις πειθάρχησης εν μέσω Covid από τα ένστολα φασιστοειδή, συμπληρώνουν το κάδρο περιορισμού των διαδηλώσεων και των πορειών. Οι σχέσεις αμφισβήτησης, που γεννιούνται σε χώρους όπως τα πανεπιστήμια, βάλλονται, τα στέκια, οι καταλήψεις και οι πλατείες μας δέχονται καταστολή και παραμένουν κλειστά και περιφρουρημένα απ’όσα πραγματικά τους δίνουν ζωή. Ταυτόχρονα ένα πλήθος δικογραφιών ενάντια σε αγωνιστές και αγωνίστριες έχει ξεπηδήσει. Φυλακίσεις, ξυλοδαρμοί, βασανισμοί και παρενοχλήσεις συλληφθέντων και συλληφθεισών, σύνταξη δικογραφιών οι οποίες σκαρώνονται σε σκοτεινά δωμάτια της ΓΑΔΑ, αποτελούν ένα πάγιο όπλο στα χέρια τους, που στοχεύει στον προκαταβολικό εκφοβισμό αλλά και την εμπέδωση της υπεροπλίας τους ενάντια σε όσους και όσα αντιστέκονται. Στόχος μίας αντίστοιχης δικογραφίας τον τελευταίο καιρό βρέθηκε και ο σύντροφός μας Στέλιος Κ., που συμμετείχε στο συλλογικό σχήμα της κατάληψης Δερβενίων 56.

Η δικογραφία στην οποία γίνεται προσπάθεια να τον εμπλέξουν αφορά γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της πορείας αλληλεγγύης στους εξεγερμένους και τις εξεγερμένες των Η.Π.Α., μετά την κρατική δολοφονία του 46χρονου George Floyd από τον Derek Chauvin, αμερικάνο λευκό μπάτσο στις 25/05/2020. Η πορεία έλαβε χώρα στις 03/06/2020, συμμετείχαν σε αυτήν πάνω από 7000 άτομα, και κατέληξε στο Σύνταγμα μετά από συγκρούσεις με την αστυνομία μπροστά στην αμερικανική πρεσβεία. Όπως αναλύει και ο σύντροφός μας στη δημόσια τοποθέτησή του, η δικογραφία προσπαθεί να στηθεί πάνω στο σύνηθες «κοκτέιλ» κατηγοριών (διατάραξη κοινής ειρήνης, κατοχή εκρηκτικών υλών, απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης, από κοινού και κατά συρροή, φθορά ξένης ιδιοκτησίας, παράβαση του νόμου περί όπλων) και μία κατηγορία κακουργηματικού χαρακτήρα (έκρηξη από την οποία προέκυψε κίνδυνος για ανθρώπους). Τα δε «πειστήρια» που καθιστούν τον σύντροφό μας «ύποπτο» στα μάτια της κρατικής ασφάλειας προκύπτουν από την παρακολούθηση του κινητού του τηλεφώνου, τόσο του στίγματος όσο και των συνομιλιών του, με ένταλμα βασισμένο (;) στην σκιαγράφηση του προφίλ του, και σε στοιχεία όπως ο τόπος κατοικίας, η συμμετοχή σε καταλήψεις και διαδηλώσεις κ.ά. Η εμπλοκή του συντρόφου μας στην εν λόγω δικογραφία βάσει δύο απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών του δεν μπορεί να σταθεί ούτε καν τυπικά, κι αυτό αποδεικνύεται σαφώς και στο τελευταίο κείμενό του (https://apatris.info/leptomereies-gyro-apo-mia-meteori-dik/). Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν πως μια ενδεχόμενη δίωξή του είναι πολιτική, και το μόνο που αποδεικνύει είναι την εκδικητικότητα του κράτους απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους, και την επιστράτευση κάθε μέσου εκφοβισμού από μεριάς τους απέναντι τόσο στα ίδια τα υποκείμενα που δέχονται κάθε φορά τα πυρά, αλλά και στον ευρύτερο κόσμο του κινήματος στον οποίο πρέπει να δοθεί το μήνυμα ότι είναι οι εν δυνάμει επόμενοι/ες.

Πέρα από την αλληλεγγύη και τη στήριξη στον σύντροφό μας σε αυτό το κακοστημένο κρατικό σενάριο, με αυτήν την ανακοίνωση θέλουμε να σταθούμε σε ένα ακόμα σημείο της εν λόγω δικογραφίας, και πιο συγκεκριμένα στον υπαινιγμό εντός της ότι ο σύντροφος είχε ηγετική θέση στην κατάληψη Δερβενίων 56. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο ίδιος: «[…] το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι μια αναφορά που εμφανίζεται σε άσχετο σημείο της δικογραφίας, η οποία δεν τεκμηριώνεται και δεν συνδέεται ευθέως, αλλά ούτε και με αιτιακή σχέση, με κάποια από τις κατηγορίες που αιωρούνται πάνω απ’ το κεφάλι μου. Αναφέρεται, λοιπόν, ότι, κατά την ακρόαση μιας άλλης κλήσης μου (χωρίς να επισυνάπτεται σχετική έκθεση απομαγνητοφώνησης), προκύπτει πως “είμαι ο μόνος κάτοχος κλειδιών κτιρίου, στα Εξάρχεια, το οποίο τελούσε υπό κατάληψη”.»

Η κατάληψη Δερβενίων 56 λειτουργούσε εξαρχής αδιαμεσολάβητα, αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά, από τον Σεπτέμβριο του 2015 έως και την εκκένωσή της, τον Ιούνιο του 2020. Με διαφορετικές συνθέσεις μέσα στα χρόνια ζωής του, το κτίριο φιλοξενούσε πλήθος λειτουργιών, πλήθος ατόμων, αποτελούσε στέγη για πολλές ομάδες και δομές και άλλες τόσες φιλοξενούνταν ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες του κινήματος. Αποτελώντας κρίκο στη μακρά πλέον αλυσίδα αντίστοιχων εγχειρημάτων, η Δερβενίων 56 επιχείρησε να εδαφικοποιήσει τις πολιτικές επιθυμίες μας στο κέντρο της μητρόπολης. Μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι για όλα αυτά θα ήταν το λιγότερο άβολο να υπήρχε μόνο ένα ζευγάρι κλειδιά τουλάχιστον σε πρακτικό επίπεδο, καθώς -και αυτό αναλύεται παρακάτω- σε πολιτικό επίπεδο η πρόσβαση στο χώρο των ανθρώπων που του έδιναν ζωή είναι εκ των ων ουκ άνευ.

Η αναφορά στη δικογραφία του εν λόγω σημείου, λοιπόν, επιχειρείται για διάφορους λόγους. Αφενός, όσον αφορά τον σύντροφό μας, επιχειρείται να δημιουργηθεί ένα προφίλ «αρχηγού», ώστε να μπορέσει να στοιχειοθετηθεί καλύτερα το προφίλ ενός έκνομου ατόμου, το οποίο φαίνεται να έχει ιεραρχικά ανώτερη θέση, γεγονός που του επιτρέπει να κανονίζει λειτουργίες του χώρου, και αφετέρου να υπονοήσει ότι τα συλλογικά σχήματα έχουν κάποιου είδους «αρχηγό», κάποιου είδους «κλειδοκράτορα». Ένας τέτοιος υπαινιγμός που θέλει την κατάληψη Δερβενίων 56 να έχει αρχηγούς είναι εκ προοιμίου άστοχος και κυρίως συκοφαντικός. Έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ίδια την φύση των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων, όπου η οριζοντιότητα των διαδικασιών είναι αδιαπραγμάτευτη, όπως και η καθημερινή εργασία στην κατεύθυνση της καταστροφής της λογικής της κυριαρχίας, των ειδικών που αποφασίζουν για εμάς, των αρχηγών που μας επιβάλλονται, των κυβερνώντων που ορίζουν πώς θα ζήσουμε. Η διαδικασία που απαιτείται προς αυτή την κατεύθυνση περνάει από την αμφισβήτηση της ίδιας της κουλτούρας της ανάθεσης της επαναστατικής διαδικασίας σε κάποιο όργανο, σε κάποιον πολιτικό, σε κάποιον «ειδικό», στο αύριο. Περνάει επίσης από το διαμοιρασμό των ευθυνών για πρακτικά αλλά και ουσιαστικά ζητήματα, από τη συλλογική αντίληψη αντιμετώπισης των όποιων ζητημάτων, και από την αλληλέγγυα και στον βαθμό των δυνατοτήτων ή των προτεραιοτήτων του καθενός ανάληψη των καθηκόντων και των υποχρεώσεων.

Η κατάληψη Δερβενίων 56 υπήρξε ένα σημείο συνάντησης του αναρχικού χώρου και ένα κέντρο αγώνα στην καρδιά των Εξαρχείων – μιας γειτονιάς που τα τελευταία χρόνια κατέχει κεντρική θέση τόσο στις κατασταλτικές βλέψεις του ελληνικού κράτους, όσο και στα αναπτυξιακά σχέδια ανάπλασης της δημοτικής αρχής, των αφεντικών της «λευκής» και της «μαύρης» οικονομίας, και των ιδιοκτητών κάθε λογής, που λυμαίνονται την περιοχή και καπηλεύονται την ιστορία της. Αποτέλεσε έναν από τους χώρους ζύμωσης και συσπείρωσης του κινήματος σε καθεστώς εντατικοποιημένης καταστολής και απαγόρευσης κυκλοφορίας, και επιχείρησε από αυτή τη θέση να συγκροτήσει αντιστάσεις και να ανοίξει ζητήματα στην τοπική κοινωνία και το κίνημα. Οργανώθηκε και λειτούργησε σε κριτική ευθυγράμμιση με την παράδοση των αναρχικών καταλήψεων στον ελλαδικό χώρο, με τη φιλοδοξία να αδράξει μαχητικά και δημιουργικά αυτή τη σκυτάλη. Από τις εξώστρεφες πολιτικές, πολιτιστικές και αυτομορφωτικές δράσεις που στέγασε, ως τις μαζικές και αποφασιστικές κινήσεις υπεράσπισής της όταν χτυπήθηκε, χάραξε τη δική της διαδρομή προς ένα ολικά χειραφετημένο αύριο. Και συνεχίζει παρά την τσιμεντωμένη της είσοδο να τη χαράζει: Στις πολιτικές σχέσεις που δόμησε και εμπλούτισε, και που κρατούν ακόμα, στις κοινωνικές καταστάσεις που δημιούργησε ή σχετικά με τις οποίες τοποθετήθηκε. Παρά την προταγματική –σε ό,τι αφορά την ατομική ιδιοκτησία και τη συλλογική οργάνωση της καθημερινότητας– φύση των κατηλειμμένων χώρων, που τους προσδίδει μια αυταξία, ο πραγματικός τους πλούτος κρύβεται στις δυναμικές που ενεργοποιούν και ανακαλύπτουν. Δυναμικές που δοκιμάζουν, επαναπροσδιορίζουν, ξεπερνούν τα μέχρι τώρα κείμενα εργαλεία αγώνα. Η στοχοποίηση ενός ατόμου που συμμετείχε στις διαδικασίες της κατάληψης στοχεύει ακριβώς αυτήν την ιστορία του εγχειρήματος, και επιχειρεί να απαντήσει στις δυναμικές κινήσεις αλληλεγγύης μετά την εκκένωσή της, στις 26/06/2020.

Το συλλογικό σχήμα της Δερβενίων 56 μπορεί να μην υπάρχει με την ίδια σύνθεση στην κοινή λειτουργία της κατάληψής μας, είναι όμως εδώ για να υπερασπιστεί τα αντι-ιεραρχικά χαρακτηριστικά του, να διαφυλάξει τα πολιτικά επίδικα που έθεσε στο εδώ και το τώρα, τόσο το ίδιο όσο και ανάλογα εγχειρήματα, δομώντας σχέσεις πολιτικές, σχέσεις αλληλεγγύης, σχέσεις αντεπίθεσης, ενάντια στα σχέδια του κράτους. Αυτό συμβαίνει γιατί μέσα στους χώρους μας και μέσα στις σχέσεις μας αποπειράται η οργάνωση της ζωής και της καθημερινότητας έξω από θεσμικά και κυρίαρχικα πλαίσια, εχθρικά απέναντι σε αυτά, αμφισβητώντας στην πράξη την ιεραρχία, την αλλοτρίωση, τον σεξισμό, τον ρατσισμό, τη διαμεσολάβηση και το εμπόρευμα, οτιδήποτε αποτελεί συνιστώσα αυτού του κόσμου της εξουσίας. Γι’ αυτό το κράτος και οι μηχανισμοί του επιδιώκουν να συκοφαντήσουν τα κινήματα, τις δομές και τα περιεχόμενά τους. Για αυτό το κράτος επιδιώκει να πατάξει οτιδήποτε κυοφορεί ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, από τους χώρους του αγώνα ως τις διαδηλώσεις, από τους αγώνες ενάντια στο βάθεμα της εκμετάλλευσής στους όρους εργασίας μας μέχρι τις γειτονιές μας. Γι’ αυτό, σε αυτή τη διαδικασία προσπαθεί να δημιουργήσει τις συνθήκες εκείνες ώστε να τεθούν υπό δικαστική ομηρία οι άνθρωποι που θα υπερασπιστούν τα παραπάνω.

Εν κατακλείδι, το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα και οι υποδομές του γίνονται κατ’ εξακολούθηση στόχος των εκάστοτε διαχειριστών του κράτους, ακριβώς γιατί πρεσβεύουμε όλα αυτά που το παρόν σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης δεν μας μαθαίνει, όσα όντως δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί εναντιώνονται στη δομική του φύση, όσα τελικά θα οδηγήσουν στην ολική καταστροφή του. Το κίνημα είναι εδώ να υπερασπιστεί τους ανθρώπους του, να υπερασπιστεί τα εδάφη του και να κερδίσει και πάλι όσα κράτος και κεφάλαιο μας έχουν στερήσει.

Αμέριστη αλληλεγγύη στον σύντροφο Στέλιο Κ.

Η ΖΩΗ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Συλλογικότητες, ομάδες και άτομα που συμμετείχαν στην κατάληψη Δερβενίων 56

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License