post image

Αλληλεγγύη στους μετανάστες και τις μετανάστριες.

Να βάλουμε τέλος στην «Ευρώπη-Φρούριο».

…Ζεστή φιλοξενίαΗ πραγματικότητα που βίωναν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι πρόσφυγες και οι μετανάστ(ρι)ές στη χώρα μας είναι γνωστή: ταξίδι μέσα στα κύματα ή στα άγρια νερά του Έβρου, (παράνομες) επαναπροωθήσεις από το λιμενικό στο Αιγαίο ή τον στρατό στον Έβρο αλλά και από τους διάφορους παρακρατικούς μηχανισμούς που επί χρόνια δρουν ανενόχλητοι, (παράνομες) επαναπροωθήσεις ακόμα και από τα αστικά κέντρα από τους ένστολους φασίστες της ΕΛ.ΑΣ., απουσία στέγασης ή διαμονή σε καταυλισμούς για τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών που καταφέρνουν να μπουν στη χώρα μας, ελλιπής πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μειωμένη πρόσβαση στο αυτονόητο ανθρώπινο δικαίωμα στο άσυλο μέσω μιας σειράς νόμων που την περιόρισαν ξανά και ξανά γελοιοποιώντας στην πράξη κάθε έννοια «ανθρώπινου δικαιώματος» και «διεθνών συμβάσεων», ρατσιστικές και ξενοφοβικές συμπεριφορές, επιθέσεις στον δρόμο, ξυλοδαρμοί και σκίσιμο εγγράφων από τα "όργανα της τάξης", μηδενική πρόσβαση στην αγορά εργασίας, μηδενική πρόσβαση σε ουσιαστικά προγράμματα ένταξης και εκ των υστέρων… "τιμωρία", γιατί δεν μπόρεσαν να ενταχθούν (!), καθώς και έξοδος από κάθε προστατευτικό πλαίσιο που τους παρεχόταν, όταν αναγνωριστούν ως πρόσφυγες.

Ίσως κάποιοι σκεφτόμασταν ότι η πραγματικότητα αυτή δε θα μπορούσε να γίνει χειρότερη για τους/τις μετανάστες/τριες. Τα τελευταία δύο χρόνια, όμως, την είδαμε να γίνεται όλο και χειρότερη, όλο και πιο ασφυκτική, όλο και πιο απάνθρωπη. Όσο και αν γίνεται μια απόπειρα να αναφερθούν τα σημαντικότερα σημεία της αναβαθμισμένης αντιμεταναστευτικής πολιτικής του κράτους τα τελευταία δύο χρόνια, είναι πραγματικά αδύνατον να καταγραφούν όλες οι απάνθρωπες νοσηρότητες που είδαμε να συντελούνται σε βάρος των ανθρώπων αυτών που φτάσανε εδώ εξαντλημένοι από τον πόλεμο ή την εξαθλίωση ζητώντας από τις κυρίαρχες τάξεις των κρατών, που προσκάλεσαν αυτούς τους πολέμους και την εξαθλίωση τους, άσυλο.

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία είναι το νομοσχέδιο για το άσυλο, που πέρασε μετά από μια απροσχημάτιστα ανύπαρκτη «δημόσια διαβούλευση». Το νομοσχέδιο αυτό ουσιαστικά κατήργησε και τυπικά πλέον τα υποτιθέμενα «ανθρώπινα δικαιώματα» που υποτίθεται ότι μέχρι τώρα ορίζονταν από τις διεθνείς συνθήκες και την εθνική νομοθεσία (στην πράξη, φυσικά, όλα αυτά ήταν πάντα για αυτούς που έχουν στα χέρια τους και το καρπούζι και το μαχαίρι ζητήματα… «ερμηνείας»). Με λίγα λόγια, το νομοσχέδιο αυτό στόχευε να μειώσει περαιτέρω την ήδη υποβαθμισμένη πρόσβαση των μεταναστών/προσφύγων σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να «επιταχύνει» και να αυστηροποιήσει τις διαδικασίες υποδοχής και αίτησης ασύλου με αποτέλεσμα να μη λαμβάνονται υπόψη τα όποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε περίπτωσης (ιατρικά, ψυχολογικά ή άλλα), αλλά να τσουβαλιάζονται σε φαστ τρακ διαδικασίες, αυξάνοντας κατά πολύ τα διαστήματα της επιτρεπόμενης κράτησης, ενώ εισήγαγε και την αρχή της «μη συνεργασίας», μια εξόφθαλμα νεφελώδη και αυθαίρετη κατηγορία που θα νομιμοποιεί (χωρίς εισαγωγικά πλέον) κάθε αυθαιρεσία από την πλευρά του ελληνικού κράτους.

Παράλληλα, δυσχερέστερες γίνονται οι συνθήκες όχι μόνο για τους αιτούντες άσυλο, λόγω του νέου νόμου για το άσυλο, αλλά και για όλους τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες, οι οποίοι μένουν τώρα χωρίς στέγαση, καθώς νέος νόμος ορίζει ότι όσοι λαμβάνουν τη θετική απόφαση περί του αιτήματος ασύλου τους θα πρέπει να αφήσουν τις θέσεις στέγασης τους σε διαμερίσματα του προγράμματος ΕSTIA ή σε καταυλισμούς εντός ένα μήνα! Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες, χωρίς να έχουν ενταχθεί σε κανένα ουσιαστικό πλάνο ένταξης από το κράτος, ένα μόλις μήνα μετά την αναγνώριση τους και χωρίς να συνυπολογίζεται καμία ευαλωτότητα (όπως ανίατες ή δυσίατες ασθένειες, εγκυμοσύνη κ.α.), θα αφήνονται στον δρόμο.

Εξαιρετικά διαφωτιστικές για τα σχέδια της κυβέρνησης είναι και η ΚΥΑ και η πρόσκληση που εκδόθηκαν για τη συνέχεια του προγράμματος ESTIA, με βάση τις οποίες πέρα από τις αδιανόητες περικοπές από άποψη κονδυλίων (της τάξης του 40- 60%) θα ακολουθήσουν τεράστιες περικοπές στις υπηρεσίες υποστήριξης που θα διατίθενται στους φιλοξενούμενους του έργου. Επιπλέον, ορίζεται ότι ο φορέας στέγασης (η εκάστοτε ΜΚΟ) δε θα λαμβάνει τον αντίστοιχο προϋπολογισμό για κάθε θέση φιλοξενίας που «καταλαμβάνεται» από αναγνωρισμένο πρόσφυγα που έχει αρνηθεί να αφήσει το σπίτι του… και να βρεθεί στο δρόμο (!), 30 μέρες μετά την ημερομηνία εξόδου του από το πρόγραμμα, όπως ορίζει ο παραπάνω νόμος. Παρότι στη χώρα μας δεν υπάρχει κανένα νομικό πλαίσιο για την έξωση ανθρώπων μέσα σε ένα μόλις μήνα και παρότι το δικαίωμα στη στέγαση προστατεύεται για όλους από τον νόμο, το Υπουργείο μέσω του οικονομικού εξαναγκασμού μεταβιβάζει την ευθύνη στις ΜΚΟ να βγάλουν τους ανθρώπους από τα σπίτια… με άλλους τρόπους! Και αυτή ακριβώς την «ηθική ελαστικότητα» είδαμε να επιδεικνύουν αριστουργηματικά κάποιες ΜΚΟ οι οποίες άλλαζαν άρον-άρον κλειδαριές, προσπάθησαν να δημιουργήσουν φαινόμενα κανιβαλισμού ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν όλοι ανάγκη και κατέφυγαν σε ψέματα, απειλές και εκφοβισμό. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που η πλειοψηφία των φορέων που ανταποκρίθηκαν για συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι απολύτως άγνωστες ΜΚΟ, με κάποιες από αυτές να είναι πολιτικές παρατάξεις προσκείμενες στην κυβέρνηση (!) που μετατράπηκαν σε ΜΚΟ εν μία νυκτί, κάποιες σχετίζονται με το Πατριαρχείο, κάποιες με κύκλους του Υπουργείου και τα λοιπά γνωστά σε μία χώρα που ένα νέο σκάνδαλο ξεπετάγεται κάθε βδομάδα.

Παράλληλα, με νέο ΦΕΚ η κυβέρνηση αποφάσισε να «εξορθολογίσει» (!!) το οικονομικό βοήθημα που λάμβαναν οι αιτούντες άσυλο, από 100% ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Και σε αυτό το πλαίσιο, βέβαια, ο «εξορθολογισμός» σημαίνει σημαντική μείωση. Και λίγο μετά με νέο ΦΕΚ η κυβέρνηση έκοψε τελείως το οικονομικό βοήθημα εκείνων των αιτούντων άσυλο που νοίκιαζαν οι ίδιοι δικό τους σπίτι με δικά τους έξοδα. Για να το πούμε πιο απλά, η κυβέρνηση με κάθε πολιτική που περνάει μέσα από τις χρηματοδοτήσεις των ΜΚΟ προσπαθεί να δείξει ότι οι μετανάστες φταίνε που δεν είναι έτοιμοι να ενταχθούν και να βγουν από τα διαμερίσματα/καταυλισμούς. Την ίδια στιγμή, εκείνοι που όντως έχουν καταφέρει να νοικιάσουν δικό τους σπίτι και να μην «επιβαρύνουν τα προγράμματα» με τη λογική της κυβέρνησης… τιμωρούνται.

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε ακόμα ένας νόμος, για να ξεπεράσει κάθε προηγούμενη χυδαιότητα. Ξαφνικά για πρόσφυγες από τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και τη Σομαλία, η Ελλάδα αναγνωρίζει την Τουρκία ως ασφαλή χώρα. Δεν υπάρχει πιο απροσχημάτιστη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αυτήν. Με βάση τον νέο νόμο οι υπηρεσίες ασύλου θα καλούνται να εξετάζουν όχι επί της ουσίας, αλλά «επί του παραδεκτού» της αίτησης του αιτούντος που προέρχεται από τη Συρία, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Δηλαδή πρώτα θα εξετάζεται αν η Τουρκία είναι ασφαλής χώρα και μόνο αν κριθεί ότι δεν είναι για τον συγκεκριμένο αιτούντα για κάποιον λόγο, θα εξετάζεται επί της ουσίας το αίτημα ασύλου. Αυτό ήδη ίσχυε για του Σύριους, βάσει της συμφωνίας Ελλάδας - Τουρκίας. Και μια βδομάδα πριν από αυτό, παρουσιάστηκε νομοσχέδιο στο Υπουργικό Συμβούλιο για τη διευκόλυνση απελάσεων!

Την ίδια στιγμή έχει ήδη τεθεί σε λειτουργία το νέο πλάνο της κυβέρνησης για τη «στέγαση» (=στοίβαγμα) των μεταναστών, με: α) κλειστά κέντρα κράτησης, στα οποία οι άνθρωποι θα βρίσκονται φυλακισμένοι χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα, απλά γιατί ζητούν το αυτονόητο δικαίωμα στο άσυλο, β) περικύκλωση και των «ανοιχτών δομών» (=καταυλισμών) με τοίχους και γ) μία παγκόσμια πρωτοτυπία: η «ένταξη» των αναγνωρισμένων προσφύγων… σε «καταυλισμούς (!) ένταξης».

Και "ο δραστικός περιορισμός κάθε παράνομης εισόδου στη χώρα μας" δεν περιορίζεται μόνο σε νόμιμα μέσα. Μέσα στην καραντίνα και μετά από αυτήν αμέτρητες είναι οι καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις μεταναστών όχι μόνο στα σύνορα του Έβρου, αλλά και από τα κέντρα μεγάλων πόλεων, είτε με μεγάλες εφόδους σε σημεία όπου διέμεναν μετανάστες, οι οποίοι στη συνέχεια… εξαφανίστηκαν (!), είτε με επιχειρήσεις στους δρόμους των πόλεων, κατά τις οποίες μετανάστες απήχθησαν και στη συνέχεια βρέθηκαν … στην Τουρκία. Οι καταγγελίες για ανάλογες πρακτικές, ακόμα και εις βάρος ασυνόδευτων ανηλίκων ή ανηλίκων των οποίων η οικογένεια ζει στην Ελλάδα, είναι δεκάδες.

Στο ίδιο κλίμα, άλλωστε, των "μη νόμιμων" μέσων είναι και η απροσχημάτιστη ανοχή της κυβέρνησης απέναντι στις ρατσιστικές εξάρσεις μερίδας ντόπιων κατοίκων απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Είναι θλιβερό να βλέπεις ανθρώπους χωρίς προνόμια, εξαθλιωμένους, αντί να στρέφονται απέναντι σε αυτούς που τους στερούν όσα έχουν ανάγκη και δικαιούνται, να στρέφονται απέναντι σε αυτούς που έχουν ακόμα λιγότερα από τους ίδιους. Κάποιοι από αυτούς έχουν τυφλωθεί όντως τόσο πολύ από το -μεθοδικά εντυπωμένο και καλλιεργημένο από το σχολείο, τα ΜΜΕ κλπ- ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας, ώστε καταλήγουν να "βλέπουν" την απειλή στο πρόσωπο ανθρώπων που παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, για να γλιτώσουν από τον πόλεμο και την εξαθλίωση και δεν τη βλέπουν στο πρόσωπο των υμνητών του ναζισμού ή των αφεντικών τους που τους εκμεταλλεύονται νύχτα-μέρα, απλώς και μόνο επειδή οι τελευταίοι μιλούν την ίδια γλώσσα ή έχουν την ίδια θρησκεία με αυτούς… Κάποιοι ελπίζουν ότι έτσι θα μείνει μεγαλύτερο κομμάτι γι' αυτούς από την πίτα που μοιράζουν τα αφεντικά τους (αποδεχόμενοι δουλικά τον ρόλο του υποτελούς), ακόμα κι αν χρειαστεί να πατήσουν επί πτωμάτων.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Για εμάς, τους εργάτες και τις εργάτριες ανεξαρτήτως εθνικότητας, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, τα θύματα του πολέμου και της φτώχειας δεν είναι αντικείμενο διαχείρισης κρατικών μηχανισμών και οικονομικών ελίτ. Δεν ανεχόμαστε η ανθρώπινη ζωή να εξαρτάται από αποφάσεις των διακρατικών οργανισμών όπως η ΕΕ και η Frontex, των εθνικών κρατών και των αναγκών της οικονομίας.

Απέναντι σε κάθε εξουσία, εμείς, απαντάμε τώρα και πάντα με ταξική αλληλεγγύη. Οι ταλαιπωρημένοι, οι κυνηγημένοι εξαιτίας των πολέμων και των διώξεων κάθε εξουσίας και κάθε κράτους, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, βρίσκονται στην καρδιά της αλληλεγγύης μας. Είναι ταξικά αδέρφια μας, το πιο υποτιμημένο, κακοπληρωμένο και επισφαλές μέρος της τάξης μας, βορά στα δόντια κάθε μικρού και μεγάλου αφεντικού. Είναι καθήκον μας να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπειά και την ελεύθερη μετακίνηση όλων των εργατών, σβήνοντας τις συνοριακές γραμμές που οι εξουσίες χάραξαν για τους υπηκόους τους, αλλά όχι για τα εμπορεύματα των αφεντικών και απαιτώντας άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών.

Απαιτούμε να ανοίξουν άμεσα τα σύνορα και να απεγκλωβιστούν οι μετανάστες. Απαιτούμε την παροχή δημόσιας περίθαλψης και στέγης για όσους επιθυμούν να παραμείνουν στην Ελλάδα και τη χορήγηση των απαραίτητων εγγράφων για όσους επιθυμούν να μεταβούν σε λοιπές χώρες της Ευρώπης. Απαιτούμε να κλείσουν τώρα τα κολαστήρια-στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και να αρθούν τα κωλύματα στις διαδικασίες χορήγησης ασύλου, οι κοινωνικοί αποκλεισμοί και η αποστέρηση εργασιακών και προνοιακών δικαιωμάτων από τους μετανάστες.

Στο πλευρό πάντα των αδύναμων, των καταπιεσμένων, των ξεριζωμένων αυτού του κόσμου, ανεξαρτήτως χρώματος και θρησκείας, ντόπιοι και «ξένοι», ενώνουμε τα χέρια, υψώνουμε τις γροθιές μας.

 

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ

ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΑΝΤΙ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ:

ΤΡΙΤΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ, 19:00 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

*Στηρίζουμε το μπλοκ της συνέλευσης Stop War On Migrants

 

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License