Κάλεσμα σε Αντιφασιστική-Αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση προς τα γραφεία της Ε.Ε. | Τιμάμε την Αντιφασιστίκη Νίκη των Λαών.

[Κυριακή 9 Μάη - 13.00 Προπύλαια]

Ζήτω η 9η Μάη ημέρα αντιφασιστικής νίκης των λαών.

Στις 9 Μαΐου το 1945 πέφτει και τυπικά πλέον η αυλαία του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Η Σοβιετική Ένωση της κατάργησης ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, του εξηλεκτρισμού, των πενταετών πλάνων, της άνθισης τεχνών γραμμάτων και επιστήμης, της προλεταριακής εξουσίας, δίνει το τελευταίο χαστούκι στην ναζιστική Γερμανία έχοντας υψώσει 7 μέρες νωρίτερα την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στην κορυφή του γερμανικού κοινοβουλίου Ράιχσταγκ.

Οι στρατιές των ένοπλων εργατών παρελαύνουν με αυταπάρνηση και θάρρος μέχρι το Βερολίνο κηρύσσοντας τη λήξη του μεγάλου λαϊκού πολέμου δίνοντας σινιάλο στους εργάτες και στους αγρότες όλης της γης.

Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος όπως και ο πρώτος (1914-1918) γεννήθηκε από τη μήτρα του παρασιτικού συστήματος οργάνωσης της κοινωνίας του καπιταλισμού. Ήταν αποτέλεσμα της περαιτέρω όξυνσης των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων για την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής, αυτές τις αντιθέσεις τις ενέτεινε περισσότερο η διεθνής καπιταλιστική κρίση του 1929-1933. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο Γερμανία Ιαπωνία Ιταλία επεδίωξαν την ανατροπή των δυσμενών σε βάρος τους συσχετισμών από τα αποτελέσματα που άφησε πίσω του ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος.

Ο φασισμός φάνηκε σαν την πλέον ρεαλιστική λύση για τη διάσωση της κρίσης που ταλάνιζε το καπιταλιστικό σύστημα. Προφανώς δεν εκφράστηκε μόνο στο Γερμανικό και Ιταλικό μοντέλο αλλά και πολυποίκιλα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σε διαφορετικές κλίμακες σχεδόν σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες της εποχής. Είναι ιστορικά αυταπόδεικτο πως ο ναζισμός φασισμός στηρίχτηκε οικονομικά και πολιτικά από το τότε μεγάλο κεφάλαιο. Η μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη που ανέπτυξε η ναζιστική Γερμανία, μαζί με την πολιτική επιρροή στο εσωτερικό οφείλεται στην ενίσχυση που της προσέφεραν οι καπιταλιστικές δυνάμεις που επικράτησαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με προφανή σκοπό μελλοντικά να τη στρέψουν ενάντια στην ΕΣΣΔ, το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο.

Οι ΗΠΑ, Γαλλία και Βρετανία υπήρξαν πρωταγωνιστές στην ενίσχυση της Γερμανίας ακόμα και κατά τη διάρκεια πολέμου. Είναι ίδιες αυτές οι δυνάμεις που μετέπειτα αξίωναν δάφνες αντιφασισμού αφού ο πόλεμος είχε κριθεί με την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης που τόλμησε τεράστιες υπερβάσεις ώστε να κριθεί το αποτέλεσμα.

Η στήριξη του ναζισμού – φασισμού ήταν τόσο πλατιά όπου πέρα από τους επιχειρηματικούς ομίλους, σημαντική βοήθεια προσέφερε και η καθολική εκκλησία, ακόμα όμως και μία σειρά από σοσιαλδημοκρατικά και συντηρητικά αστικά κόμματα.

Στον τόπο μας η αντανάκλαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εκφράστηκε με την τριπλή κατοχή από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες. Ένα σημαντικό κομμάτι της αστικής τάξης ήρθε σε ανοιχτή συνεργασία με τους κατακτητές, αποτελώντας έτσι τον κύριο βραχίονα του δοσιλογικού νέου κρατικού μηχανισμού, βοηθώντας ποικιλοτρόπως τις δυνάμεις καταστολής και αποκομίζοντας τεράστια κέρδη από τη μαύρη αγορά.

Κάποιοι άλλοι “την έκαναν” προς Μέση Ανατολή όπου παρέμειναν τα πιστά οικόσιτα του βρετανικού ιμπεριαλισμού ως πολιτική εφεδρεία σε αναστολή.

Τέλος ένα άλλο κομμάτι τήρησε στάση “ουδετερότητας” συνηγορώντας πάντα στη δημιουργία των ταγμάτων ασφαλείας που είχαν την “κρυφή” στήριξη των Άγγλων αλλά πάντοτε την ανοιχτή στήριξη των κατοχικών Γερμανικών δυνάμεων.

Από την άλλη μεριά η καρδιά της αντίστασης και του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, παλλόταν στις τάξεις των κομμουνιστών και των δημοκρατικών – προοδευτικών ανθρώπων, του εργαζόμενου λαού. Αμέσως μετά την κατοχή η πλειοψηφία του λαού με ηγεμονίδα δύναμη το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και κύριο αιμοδότη της αντίστασης δημιούργησε το Ε.Α.Μ. Σε αυτό το μέτωπο και τις οργανώσεις του (Ε.Λ.Α.Σ, Ε.Λ.Α.Ν, Ε.Π.Ο.Ν, Ο.Π.Λ.Α) συστρατεύτηκε η πλειοψηφία της εργατικής τάξης και του λαού. Χάρη στη δράση του ΕΑΜ κατά τη διάρκεια του πολέμου, ούτε ένας Έλληνας εργάτης δεν εστάλη στα στρατόπεδα εργασίας εκτός των ομήρων του Μεταξικού καθεστώτος και των μετέπειτα κατοχικών δυνάμεων. Ούτε ένας Έλληνας εργάτης δεν πήγε στο ανατολικό μέτωπο απέναντι στην Σοβιετική Ένωση και τον Κόκκινο Στρατό, χάρη στην οργανωμένη άρνηση της επιστράτευσης. Η δυναμική ήταν τέτοια που ο Ε.Λ.Α.Σ έφτασε σε σημείο να καθηλώσει 10-12 εχθρικές μεραρχίες συμβάλλοντας από τα Βαλκάνια τα μέγιστα βάση αναλογικότητας, για την τιτάνια πολεμική προσπάθεια απέναντι στον ναζισμό – φασισμό. Η κατάληξη του 1945 και όσα προηγήθηκαν δεν θα πάψουν να αποτελούν τον απροσπέλαστο σελιδοδείκτη, για τους προλετάριους της οικουμένης, που θα αναπαριστά και υλικά πλέον το νήμα που κρατούν οι λαοί, παραδειγματίζοντας και δείχνοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πλέον πως η πολιτική εξευμενισμού τότε όσο και τώρα απέναντι στη ναζιστική ιδεολογία δεν είναι σε θέση να κρύψει την επαναστατική κληρονομιά του μαχόμενου λαϊκού κινήματος.

Καμιά πλαστογραφία δεν είναι ικανή να σβήσει τις εποποιίες του Στάλινγκραντ, του Λένινγκραντ, του Κουρσκ, της Μόσχας, της Σεβαστούπολης και όλων των ηρωικών πόλεων. Tων μικρών και μεγάλων μαχών του Κόκκινου Στρατού, του κόκκινου ναυτικού, της κόκκινης αεροπορίας, των παρτιζάνικων δυνάμεων από την Ευρώπη και τα Βαλκάνια στα μετόπισθεν των κύριων μετώπων, του πραγματικά απίστευτου ηρωισμού εκατομμυρίων. Η παραχάραξη της ιστορίας αποτελεί βασικό μέρος του Ιμπεριαλιστικού ιδεολογικού πολέμου απέναντι στα ανώτερα ιδανικά για τη συγκρότηση του κόσμου στα πλαίσια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Η “αποιδεολογικοποίηση” της ιστοριογραφίας, η συκοφαντική ταύτιση ναζισμού – κομμουνισμού και η επιχείρηση εξίσωσης του μεγάλου μπολσεβίκου ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν με τον Χίτλερ, σκοπό έχουν να συσκοτίσουν κάθε απόπειρα που πατά σε πλαίσιο ρεαλιστικό για την προοπτική της πανανθρώπινης απελευθέρωσης, να σπιλώσει την ταξική πάλη, τα σύγχρονα περιεχόμενα της όπως και την προοπτική που ανοίγεται μέσα από αυτήν για τους λαούς του κόσμου. Αποσιωπούν σκόπιμα το γεγονός πως ο ναζισμός-φασισμός δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μορφή δικτατορίας του κεφαλαίου. Φτάνουν στο σημείο να “αναλύουν” το ναζισμό-φασισμό ως “κοινωνιολογικό-ψυχολογικό” φαινόμενο αποδίδοντας έτσι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην παράνοια κάποιων “μανιακών” όπως ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι. Φτάνουν στο σημείο να αντιπαραβάλλουν την αστική δημοκρατία απέναντι στον ολοκληρωτισμό τολμώντας μάλιστα να τσουβαλιάζουν τη Σοβιετική Ένωση και τους κομμουνιστές μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Επιπλέον δεν είναι λίγες οι φωνές που κάνουν λόγο για τον κατακτητικό-κατοχικό Κόκκινο Στρατό, που μετονομάζουν την αντίσταση σε τρομοκρατία, μέχρι και τα τάγματα ασφαλείας ως γραμμή “άμυνας” των “νοικοκυραίων” απέναντι στα εγκλήματα των κομμουνιστών.

Ο ναζισμός-φασισμός γεννιέται, αναπαράγεται και θρέφεται από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, λειτουργώντας ως πάγιο όργανο της πλουτοκρατίας στον πόλεμο που έχει κηρύξει στην παγκόσμια εργατική τάξη και φτωχολογιά. Άλλωστε η ελληνική εμπειρία φέρει ακόμα νωπά τα αποτυπώματα από τη δράση τέτοιων δυνάμεων, τόσο κατά τη διάρκεια της κατοχής, μεταπολεμικά όσο και μεταπολιτευτικά.

Ο ιστορικός και ιδεολογικός αναθεωρητισμός παρέα με τις πέννες τις αντίδρασης βυσσοδομούν αναίσχυντα και διαχρονικά απέναντι στην προσπάθεια του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο να επικρατήσει από την ιμπεριαλιστική περικύκλωση και τον αντικομουνισμό. Μάλιστα δυο φορές, την πρώτη όταν η σοβιετική εξουσία ήταν σε εμβρυακό στάδιο και τη δεύτερη ενώ είχε ενηλικιωθεί το 1939 και κατέρριπτε το ένα μετά το άλλο τα προγνωστικά της ανάπτυξης. Εκεί λοιπόν που η ταξική και ιδεολογική στράτευση επέτρεψαν την υπερφαλάγγιση ιμπεριαλισμού και ναζισμού, ανακαλύπτουν όλοι αυτοί οι πρόθυμοι το “ξαναμοίρασμα” του κόσμου. Τέτοια είναι άλλωστε και η βαθιά ανιστόρητη θέαση για την εξέλιξη των πραγμάτων και στον δικό μας τόπο, δίνοντας έτσι όνομα στην αιτία που ο Κόκκινος Στρατός δεν μπήκε στην Ελλάδα προκειμένου να συμβάλλει στην αντίσταση στον κατακτητή και τους ντόπιους συνεργάτες του. Ανακαλύπτοντας έτσι μέχρι και “χαρτάκια” μεταξύ Στάλιν – Τσόρτσιλ που τάχα μοίρασαν σφαίρες επιρροής. Είναι φανερό πως κανένας στοιχειωδώς ιστορικά και πολιτικά συγκροτημένος δεν θα μπορούσε να πάρει στα σοβαρά τέτοια παιδιάσματα.

Είναι τέτοια η ευθυγράμμιση τους με τα κελεύσματα των ιμπεριαλιστών και της αντικομουνιστικής υστερίας που απενοχοποιούν και ξεπλένουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των Άγγλων και των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ενοχοποιώντας στην ουσία τον κόκκινο στρατό και προλεταριακό διεθνισμό, την ένοπλη λαϊκή πάλη του μεγάλου Δεκέμβρη του 1944, την προλεταριακή έφοδο στον ουρανό για τη λαϊκή εξουσία το 1946-1949. Ενοχοποιούν μια ολόκληρη παράδοση αντίστασης συγκεκριμένα στην Ελλάδα, γιατί παρά την στρατιωτική ήττα τρέμουν την παρακαταθήκη της λαϊκής δημοκρατικής αντίστασης, της νικηφόρας αντιφασιστικής πάλης διεθνώς με επικεφαλής τους κομμουνιστές απέναντι σε ιμπεριαλιστές, αστούς, Ναζί και φασιστές. Τρέμουν τις φωτεινές ταξικές και λαϊκές σημάνσεις του εργαζόμενου ένοπλου λαού που περπάτησε στις λεωφόρους της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Κυρίαρχο ρόλο λοιπόν σε αυτή την παραχάραξη και διαστρέβλωση της ιστορίας έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση που ήδη από το 1985 επιχειρεί να σβήσει την 9η Μάη ως μέρα αντιφασιστικής νίκης των λαών, βυθίζοντας την στην ομίχλη του ιστορικού αναθεωρητισμού βαφτίζοντας την ως “Ημέρα της Ευρώπης”, της Ευρώπης αυτής που έχει συγκεντρώσει τα σύννεφα του πολέμου πάνω από τον λαό της ανατολικής Ουκρανίας και χέρι-χέρι με τους φονιάδες του ΝΑΤΟ εξοπλίζουν, εκπαιδεύουν και χρηματοδοτούν τα σύγχρονα Ες-Ες του Κιέβου για να τα αμολήσουν απέναντι στους λαούς που τους θέλουν με το κεφάλι σκυμμένο. 76 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τα διδάγματα είναι ακόμα ζωντανά. Ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός είναι η μόνη ρεαλιστική εναλλακτική που έχουν οι λαοί. Μέσα σε ένα περιβάλλον ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και ακραίας ταξικής λεηλασίας σε βάρος της παγκόσμιας εργατιάς τα περιεχόμενα και τα διδάγματα της αντιφασιστικής νίκης των λαών στέκουν πιο επιτακτικά από ποτέ.

Εφτά και πλέον δεκαετίες από την άνευ όρων παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας μέσα στο Βερολίνο, τιμάμε και διδασκόμαστε από την ιστορία μας. Την ημέρα αυτή τιμάμε όσους και όσες έδωσαν τη ζωή τους, έμειναν ανάπηροι, όσες και όσους μετείχαν στον αγώνα μαχόμενοι στα διάφορα μέτωπα του πολέμου, από στεριά, θάλασσα, αέρα και αγροτόπια, στις μεγάλες μάχες της παραγωγής. Όλους και όλες που πάλεψαν με το όπλο και την προκήρυξη στο χέρι, όσες και όσους διαδήλωσαν και απέργησαν, στους αφανείς ήρωες σαμποτέρ. Όλη αυτή τη γενιά που στάθηκε ηρωικά μπροστά στα βασανιστήρια των κρατητηρίων και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Τιμάμε τα εκατομμύρια των νεκρών, της πείνας, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, την υπομονή και την αποφασιστικότητα τους σε κάθε τόπο φρίκης και μαρτυρίου.

Ο καταλυτικός ρόλος στη νίκη του Κόκκινου Στρατού δεν ήταν απλά αποτέλεσμα του ηρωισμού του Σοβιετικού λαού στα πεδία των μαχών, όπως και των υπόλοιπων Βαλκάνιων και Ευρωπαίων στα μετόπισθεν του κύριου μετώπου. Αυτή η πραγματικά τεράστια νίκη έχει πιο βαθιά ουσιαστικά αίτια, αφουγκραζόταν το πλεονέκτημα που προσέδιδε η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας που εφάρμοσε η Σοβιετική Ένωση αποτελώντας παγκόσμιο παράδειγμα σε αυτή την κατεύθυνση και γέμιζε ελπίδα τους λαούς για ένα κόσμο φτιαγμένο στο μπόι των ανθρώπων.

Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της εργατικής τάξης ως ηγέτιδα κινητήριος δύναμη αποτέλεσε το χειροπιαστό εκείνο ιστορικό δίδαγμα για το παρόν και το μέλλον του επαναστατικού κινήματος διεθνώς. Πρωτοβουλίες σαν αυτή για την 9η Μάη ανοίγουν δρόμους για το μέλλον διότι είναι κάτι που μας αφορά όλους και επείγει. Έξω και πέρα από ιστορικούς και μουσειακούς λόγους έχουμε καθήκον σε όλες τις πτυχές της σύγχρονης ζωής να βρούμε τις συνδέσεις και τα εργαλεία εκείνα που θα μας επιτρέψουν να κάνουμε ένα ακόμα βήμα μπροστά, περισσότερο αποφασιστικό.

Η αναζήτηση των ιστορικών αναλογιών που φυσικά ποτέ δεν είναι απόλυτες ή μηχανιστικές, που προφανώς ποτέ το χτες δεν επαναλαμβάνεται απόλυτα στο σήμερα, αλλά που ωστόσο η μελέτη τους μπορεί να μας δώσει πολύ χρήσιμο υλικό, πολύ τροφή για σκέψη και χρήσιμα συμπεράσματα. Θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε τα καθήκοντα του σήμερα και ενδεχομένως πως πρέπει να αντιδράσουμε και να δράσουμε μπροστά στο ευρύ φάσμα των καθηκόντων που διαρκώς ανοίγονται μπροστά μας. Για την χειραφέτηση της τάξης μας και την ανατροπή του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος. Για την προλεταριακή έφοδο στον ουρανό.

 

Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου

Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε

Ούτε βήμα πίσω

ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ Η ΓΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΚΚΙΝΗ!

 

Εργατική Ομάδα

Τ-34

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License