Ολομέτωπη επίθεση του τούρκικου κράτους στο Ν.Κουρδιστάν (Ιράκ). Όλα τα γεγονότα μέχρι την Τετάρτη 28 Απρίλη.

Η ολομέτωπη επίθεση στις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια ξεκίνησε μόλις έκλεισαν τα τηλέφωνα κατόπιν της συνομιλίας του Ερντογκάν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν... Τη στιγμή που έπεφτε η πρώτη βόμβα, τα τηλεφωνικά καλώδια ήταν ακόμα ζεστά. Τα χημικά όπλα που χρησιμοποιούνται για να εξοντώσουν τους αντάρτες μαζικά κι αμαχητί, έχουν την υπογραφή της αμερικάνικης κυβέρνησης των Δημοκρατικών, τους οποίους διάφοροι ελευθεριακοί κι αριστεροί στις ΗΠΑ, αποκαλούν συμμάχους τους.

post image

Αναλυτική ενημέρωση απ'όλα τα μέτωπα του πολέμου στο Κουρδιστάν - Biji Berxwedana PKK

Ολομέτωπη επίθεση του τούρκικου κράτους στο Ν.Κουρδιστάν (Ιράκ). Όλα τα γεγονότα μέχρι την Τετάρτη 28 Απρίλη.

Την Παρασκευή 23 Απρίλη το απόγευμα ξεκίνησε ολομέτωπη στρατιωτική επίθεση του τούρκικου κράτους στις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια (Medya Defense Zones) του Νότιου Κουρδιστάν (Μπασούρ, Βόρειο Ιράκ). Η αντιαντάρτικη επιχείρηση διεξάγεται σε όλο το πλάτος των συνόρων, στις οχυρωμένες από το αντάρτικο περιοχές Μετίνα, Ζαπ και Αβασίν, ενώ η σύγκρουση στη Χεφτανίν, το δυτικότερο σημείο των συνόρων, δεν έχει πάψει από τον Αύγουστο του 2020. Η αντίσταση με αυτοθυσία εναντίον της νέας, γενικής επίθεσης επέφερε σοβαρές απώλειες στους εισβολείς, ήδη από το πρώτο εικοσιτετράωρο.

Η πρώτη ενέργεια ήταν ο βομβαριδσμός του υψώματος Ζεντούρα της Μετίνα στις 6μμ. Τον βομβαρδισμό από την αεροπορία ακολούθσηε η πολύωρη επίθεση με ελικόπτερα. Στη συνέχεια έγινε απόπειρα αεραπόβασης μονάδων, αλλά αποτράπηκε κατόπιν πυρών που δέχτηκαν τα ελικόπτερα, εξαναγκαζόμενα να αποχωρήσουν τέσσερις φορές. Το ξημέρωμα επαναλήφθηκε η ίδια πλοκή και οι εισβολείς κατάφεραν να αποβιβάσουν μονάδες. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε ο μαζικός βομβαρδισμός της ευρύτερης περιοχής με όλη τη γκάμα μέσων του πυροβολικού. Χτυπήθηκαν και χωριά. Πάραυτα, την πρώτη μέρα οι αντάρτες δεν είχαν απώλειες στη Μετίνα. Την δεύτερη μέρα, Σάββατο 24 Απρίλη, έγινε επίσης αεραπόβαση στο ύψωμα Μάρτυρας Ντιλμπέρ. Σάββατο και Κυριακή, σκοτώθηκαν έξι στρατιώτες στα υψώματα Μάρτυρας Σερχέντ και Μάρτυρας Τσιγιά.

Ήδη από τις 18 του μήνα είχε ξεκινήσει ο επίγειος βομβαρδισμός στη Ζαπ. Κατά την έναρξη της επίθεσης στην περιοχή, την Παρασκευή 23 Απρίλη, χτυπήθηκαν από τους αντάρτες δυο ελικόπτερα Σικόρσκι και αποχώρησαν, με άγνωστες απώλειες. Σε επόμενες απόπειρές τους να αποβιβάσουν και να προωθήσουν μονάδες, οι εισβολείς είχαν επιβεβαιωμένες απώλειες. Στο έδαφος χτυπήθηκαν αποτελεσματικά από μικρές αποστάσεις. Ακολούθησαν αλλεπάλληλες απόπειρες προώθησης και υποχωρήσεις των εισβολέων, με πολλές απώλειες. Επίσης ένα ελικόπτρο Κόμπρα χτυπήθηκε. Στο Νερβέ Γκοργκέ σκοτώθηκαν δυο στρατιώτες με σαμποτάζ κι η μονάδα τους τράπηκε σε φυγή, εγκαταλείποντας τους νεκρούς. Το πρωί του Σαββάτου, η νέα απόπειρα προώθησης ανακόπηκε με πυρά από μικρές αποστάσεις και σαμποτάζ (βομβιστικές παγίδες).

Στην Αβασίν, μέχρι στιγμής, έχουν απωθηθεί όλες οι προσπάθειες χερσαίας εισβολής. Το Σάββατο από τις 9πμ μέχρι το μεσημέρι, έγιναν πολλαπλές προσπάθειες εισχώρησης σε αντάρτικο τούνελ στο ύψωμα Μαμρεσό. Οι εισβολείς απωθήθηκαν τέσσερις φορές, δεχόμενοι ισχυρά χτυπήματα από τους ελισσόμενους αντάρτες, αφήνοντας τουλάχιστον εννέα νεκρούς. Αφού υποχώρησαν, έστειλαν μέσα στο δίκτυο των τούνελ έναν σκύλο φορτωμένο με κάμερα. Οι αντάρτες αφαίρεσαν την κάμερα από τον λαιμό του σκύλου. Έπειτα ακολούθησε νέα απόπειρα διείσδυσης. Οι εισβολείς δέχτηκαν πρώτα πλήγματα σαμποτάζ και στη συνέχεια πυρά από μικρές αποστάσεις, με αδιευκρίνιστο αριθμό νεκρών (τουλάχιστον τρεις) και τραυματιών. Στις 6μμ έγιναν νέες αντάρτικες επιθέσεις σαμποτάζ, αναγκάζοντας τους εισβολείς σε περαιτέρω υποχώρηση και καταδίωξη, με νέες απώλειες. Το βράδυ το ύψωμα βομβαρδίστηκε.

Την Κυριακή 25 του μήνα, τρίτη μέρα της μάχης, οι Δυνάμεις Προστασίας Λαού (HPG) ανακοίνωσαν την έναρξη της επαναστατικής αντεπίθεσης "Bazên Zagrosê" (Γεράκια του Ζάγρος) στις περιοχές Αβασίν και Ζαπ και της "Cenga Xabûr " (Μάχη του Χαμπούρ) στη Μετίνα. Όπως κατείγγηλαν, «ο τούρκικος στρατός υπέφερε μια συντριπτική ήττα στο ύψωμα Μαμρεσό. Οι απώλειες ενάντια στο Νικηφόρο Αντάρτικο της Δημοκρατικής Συγχρονίας, είναι τόσο ψηλές που οι κατακτητές προσπαθούν να επιτύχουν αποτελέσματα μέσω βρώμικων κι απάνθρωπων μεθόδων πολέμου. Ο τούρκικος κατοχικός στρατός χρησιμοποίησε δηλητηριώδη αέρια εναντίον θέσεων και τούνελ ανταρτών. Παρά ταύτη την απερίγραπτη μέθοδο, οι εισβολείς δεν κατάφεραν να διεισδύσουν στα τούνελ».

Στο ύψωμα Μάρτυρας Σερντάρ στο Μερβάνος της Αβασίν, την Παρασκευή επιτεύχθηκε αεροδιείσδυση των εισβολέων. Το επόμενο μεσημέρι εισχώρησαν σ' ένα τούνελ. Οι αντάρτες απάντησαν με αποτελεσματικά πυρά. Ξεκινώντας στις 2μμ, εξαπολύθηκαν από τους εισβολείς τέσσερις επιθέσεις με άγνωστα τοξικά αέρια. Το απόγευμα οι εισβολείς χτυπήθηκαν από μικρές αποστάσεις, με τη συνδρομή δράσεων σαμποτάζ κι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Τη Δευτέρα, σε νέα απόπειρα προώθησης προς το τούνελ, οι εισβολείς χτυπήθηκαν από μικρή απόσταση, αφήνοντας τρεις στρατιώτες νεκρούς και πολλούς τραυματίες. Το ίδιο πρωί, αντάρτες διείσδυσαν σε θέση των εισβολέων στο ύψωμα Πιραμίτ, σκοτώνοντας τουλάχιστον τέσσερις και λαφυραγωγόντας όπλα και λοιπό στρατιωτικό εξοπλισμό.

Την Κυριακή το πρωί, οι αντάρτικες Μονάδες των Ελεύθερων Γυναικών-Αστέρι (YJA-Star) αντεπιτέθηκαν το ύψωμα Μάρτυρας Σερντάρ, προξενώντας τον θάνατο τουλάχιστον έξι εισβολέων και τον τραυματισμό περισσότερων. Οι υπόλοιποι στρατιώτες της μονάδα τράπηκαν σε φυγή, εγκαταλείποντας το ύψωμα. Την ίδια μέρα η επιχείρηση των εισβολέων επεκτάθηκε στην περιοχή, θέτοντας στο στόχαστρό της κι άλλα υψώματα. Δυο στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη διείσδυση αντάρτικης ομάδας σε θέση του τούρκικου στρατού στο Μαμρεσό. Το βράδυ ακολούθησε έντονος βομβαρδισμός από αεροπλάνα κι ελικόπτερα. Ύστερα έγινε αεραπόβαση ενισχύσεων στα υψώματα Μαμρεσό και Σερντάρ. Τη Δευτέρα σκοτώθηκε ένας στρατιώτης από ελεύθερο σκοπευτή στο Σερντάρ και λίγο αργότερα έγινε αντάρτικη επίθεση με βαρύτερα όπλα, στην ίδια μονάδα, με άγνωστο αριθμό νεκρών και τραυματιών. Ύστερα ο τούρκικος στρατός βομβάρδισε την περιοχή. Το ξημέρωμα της Τρίτης, σκοτώθηκαν δυο ακόμα στρατιώτες στο ύψωμα Μάρτυρας Σερντάρ, ενώ έκοβαν δέντρα για την κατασκευή οχυρωματικής θέσης. Τρεις ώρες αργότερα, η θέση χτυπήθηκε από τους αντάρτες, με ρουκέτες. Την ίδια μέρα στο Μαμρεσό σκοτώθηκαν τρεις στρατιώτες με σαμποτάζ στην προσπάθειά τους να διεισδύσουν σ' ένα αντάρτικο στρατόπεδο. Την Τετάρτη σκοτώθηκαν τουλάχιστον πέντε εισβολείς στο Μαμρεσό από επίθεση των YJA-Star και HPG.

Στη Μετίνα τη Δευτέρα, ένας στρατιώτης σκοτώθηκε από ελεύθερο σκοπευτή των HPG στο ύψωμα Ζεντούρα και τουλάχιστον οκτώ στρατιώτες σκοτώθηκαν και δώδεκα τραυματίστηκαν από την αντάρτικη αντίσταση σε διάφορα σημεία της περιοχής. Ένας σκοτώθηκε από ελεύθερη σκοπευτή των YJA-Star, στο ύψωμα Μάρτυρας Ντιλμπέρ. Είναι άγνωστος ο αριθμός των νεκρών στρατιωτών που ανασύρθηκαν αργότερα από ελικόπτερα. Τέσσερις στρατιώτες τραυματίστηκαν όταν τούρκικες μονάδες άνοιξαν πυρ αναμεταξύ τους λόγω πανικού. Πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον επτά δράσεις σαμποτάζ την ίδια μέρα στην περιοχή. Την ίδια μέρα σκοτώθηκε ένας στρατιώτης στο Μπανέ Σκεφτέ και δυο στο Ζεντούρα, σε μάχες μικρών αποστάσεων. Στο ύψωμα Μάρτυρας Σερντάρ της Ντεραρέ (άλλο ύψωμα από το ομώνυμο στην Αβασίν), αποκαλύφθηκε μια κρυπτόμενη στρατιωτική μονάδα κι αφού χτυπήθηκε από τους αντάρτες σκοτώθηκαν τέσσερις στρατιώτες και τραυματίστηκαν πολλοί. Δυο επάλληλες δράσεις πραγματοποιήθηκαν εναντίον της στρατιωτικής βάσης του Κανί Μασί, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός στρατιώτη από ελεύθερο σκππευτή και άλλων δυο, με την καταστροφή μιας θέσης Α4.

Την Κυριακή στη Ζαπ, οι αντάρτες επιτέθηκαν αποτελεσματικά στους εισβολείς στην πεδιάδα Νερβέ, στο ύψωμα Μάρτυρας Χουράν και στο Μικρό Σιλώ. Τουλάχιστον δυο στρατιώτες σκοτώθηκαν το μεσημέρι, από ελεύθερες σκοπεύτριες των YJA-Star στην περιοχή Κελά Μπεντεβέ. Σε δυο άλλες δράσεις σκοτώθηκαν τουλάχιστον τέσσερις στρατιώτες το απόγευμα της ίδιας μέρας. Δύο, από επίθεση με ρουκέτες (βίντεο) και δύο από ελεύθερους σκοπευτές των HPG. Δυο Ύστερα βομβαρδίστηκε από τους εισβολείς το Σιλογέ Μπιτσούκ. Τη Δευτέρα σκοτώθηκαν τουλάχιστον πέντε στρατιώτες στο Κελά Μπεντεβέ, κατά τη διάρκεια αλλεπάλληλων δράσεων εναντίον των κατοχικών δυνάμεων. Ο τούρκικος στρατός απάντησε με βομβαρδισμό, πριν ανασύρει τα πτώματα. Την ίδια μέρα έγινε αεραπόβαση από ελικόπτερα, στο ύψωμα Μάρτυρας Μουντζούρ. Δυο στρατιώτες σκοτώθηκαν εκεί, από αντάρτικη επίθεση με ρουκέτες. Το απόγευμα χτυπήθηκαν ελικόπτερα που προσέγγισαν την περιόχή Τ, εξαναγκαζόμενα να υποχωρήσουν. Επίσης τη Δευτέρα το πρωί, μια στρατιωτική μονάδα που είχε εγκατασταθεί στο ύψωμα Μάρτυρας Μπερχουεμπούν, χτυπήθηκε από μικρή απόσταση. Τουλάχιστον οκτώ στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη δράση. Την ίδια ώρα, δυο ντρόουνς δέχτηκαν πυρά κι ανακλήθηκαν με φθορές. Στο ύψωμα Μάρτυρας Σέρχουεμπούν χτυπήθηκαν δυο θέσεις των εισβολέων με αποτέλεσμα τον θάνατο πέντε στρατιωτών. Την Τρίτη συνεχίστηκαν οι μάχες στο Κελά Μπεντεβέ, με αποτέλεσμα τον θάνατο ακόμα πέντε στρατιωτών. Επίσης, σκοτώθηκε ένας στρατιώτης και τραυματίστηκε ένας ακόμα στο ύψωμα Μάρτυρας Μουντζούρ, από ελεύθερη σκοπευτή των YJA-Star. Στο ύψωμα Χερεγκόλ χτυπήθηκε μια στρατιωτική μονάδα, με όλμους.

Την πρώτη μέρα της εισβολής, σκοτώθηκαν επίσης επτά στρατιώτες σε δυο αντάρτικες επιθέσεις στη Χεφτανίν. Συνολικά, μέχρι τη Δευτέρα το βράδυ, είχαν σκοτωθεί τουλάχιστον 38 Τούρκοι στρατιώτες. Το επόμενο εικοσιτετράωρο σκοτώθηκαν 33 ακόμα εισβολείς.

Τέσσερις αντάρτες έπεσαν μάρτυρες στην Αβασίν, την πρώτη νύχτα της εισβολής, υπερασπιζόμενοι με βαρυά αντιαεροπορικά όπλα το ύψωμα Μάρτυρας Ντιλγκές στη Μαμρεσό, εναντίον των επιτιθέμενων ελικοπτέρων. Με την ηρωϊκή αντίστασή τους απέτρεψαν την αεραπόβαση για ολόκληρη τη νύχτα, μέχρι να εξοντωθούν με αεροπορικό βομβαρδισμό.

Την Τρίτη, μια οργάνωση που δεν ανήκει στις HPG, το Σωματείο Εκδίκησης Μάρτυρας Μπεντράν Γκουντικρεμό, χτύπησε μια τούρκικη στρατιωτική βάση κοντά στη Σελαντιζέ, μέσα στο Μπασούρ. Καταστράφηκαν δυο τεθωρακισμένα άρματα και σκοτώθηκαν τρεις στρατιώτες. Η δράση αφιερώθηκε στους μάρτυρες διαδηλωτές της Σελαντιζέ (2019-'20) και προτάχθηκε ως διαμαρτυρία για την τούρκικη κατοχή στο Νότιο Κουρδιστάν.

Ταυτόχρονα με τη μάχη στο έδαφος, οι Μονάδες Εναέριας Άμυνας Μάρτυρας Ντελάλ Αμέντ, η αεροπορία του αντάρτικου, πραγματοποίησαν επιτυχείς επιθέσεις μέσα στα τούρκικα σύνορα και δυο επιτυχείς επιθέσεις στο ύψωμα Ζεντούρα, τη δεύτερη μέρα της εισβολής. Την Τετάρτη το πρωί, έκτη μέρα της μάχης, χτύπησαν επιτυχώς τη στρατιωτική βάση του Κανί Μασί, πίσω από τις Ζώνες Μεντίγια. Οι Μονάδες Εναέριας Άμυνας έγραψαν έπος τον περασμένο Αύγουστο, όταν η αντάρτισσα Ντογκά Ζιλάν επιτέθηκε μ' αεροπλάνο, για πρώτη φορά, σε τούρκικες στρατιωτικές βάσεις κι έπεσε μάρτυρας σ' αυτή την πράξη. Οι δράσεις των αντάρτικων μονάδων εναέριων μέσων (αεροπλάνα και ντρόουνς), εντάσσονται στην επαναστατική δημοκρατική εκστρατεία "Dem Dema Azadiyê ye" (Ώρα για Ελευθερία), που ανακοινώθηκε από το Εκτελεστικό Συμβούλιο της KCK (Ένωση των Κουρδικών Κοινοτήτων) στις 12 Σεπτέμβρη 2020 (επέτειος του πραξικοπήματος του 1980), με σύνθημα, «Να σταματήσουμε την απομόνωση, τον φασισμό, την κατοχή˙ ήρθε η στιγμή να Καταφέρουμε την Ελευθερία».

Η ανακοίνωση της εκστρατείας της KCK, έχει περιγράψει τον χαρκτήρα του ιμπεριαλιστικού πολέμου που διεξάγεται επί τριάντα χρόνια στη Μέση ανατολή. «Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος που διαξάγεται στη Μέση Ανατολή και ξεκίνησε με την εισβολή του Σαντάμ στο Κουβέϊτ και τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και συμμάχων τους, συνεχίζεται επί 30 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτών των 30 χρόνων, εκατομμύρια άνθρωποι όλων των ηλικιών έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί και εκατομμύρια άλλων έχουν εκτοπιστεί. Αυτός ο πόλεμος συνεχίζεται ακόμα, με τη συμμετοχή ορισμένων παραγόντων. Οι διαδικασίες του πολέμου αναπτύσσονται επί μακρόν, καθώς οι καπιταλιστικές ιμπεριαλιστικές χώρες δεν παίρνουν άμεσα μέρος στις μάχες, λόγω του χαρακτήρα του διεθνούς καπιταλισμού, σε αντίθεση με ότι συνέβη στον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Στον εξελισόμενο Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετέχουν επίσης τοπικές δυνάμεις, εμπρόθετα.

Το τούρκικο κράτος στο οποίο κυβερνάει η φασιστική συμμαχία AKP-MHP, είναι ένας μεταξύ των διακεκριμένων δρώντων παραγόντων που συμμετέχουν -άμεσα ή έμμεσα- στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή. Το AKP τοποθετήθηκε στην εξουσία στην Τουρκία, ως επακόλουθο της διεθνούς συνωμοσίας που οργανώθηκε από τις ΗΠΑ ενάντια στον Ηγέτη ΑΡΟ (Αμπντουλάχ Οτσαλάν), πριν από μια πιο συνολική επέμβαση στη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ ήθελαν να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία, κυβερνούμενη από ένα ισλαμιστικό δωσιλογικό πολιτικό κόμμα, για την επέμβασή τους στη Μέση Ανατολή. Καθώς η γενοκτονική και αποικειοκρατική δομή του τούρκικου κράτους σχεδίαζε να εξαφανίσει το ΡΚΚ μέσω της αιχμαλωσίας του Ηγέτη ΑΡΟ, το ΑΚΡ, μ' έναν ισλαμιστικό χαρακτήρα, ανέλαβε την ευθύνη να αφομοιώσει τους Κούρδους στο γενοκτονικό και αποικειοκρατικό σύστημα. Το σχέδιο του φασιστικού πραξικοπήματος της 12ης Σεπτέμβρη, να συμπεριλάβει το πολιτικό Ισλάμ στο σύστημα και να ολοκληρώσει τη γενοκτονία των Κούρδων, παραδόθηκε στην κυβέρνηση του ΑΚΡ. Όταν ρωτήθηκε για την επίλυση του κουρδικού ζητήματος ο Ταγίπ Ερντογκάν το 2003, απάντησε ότι δεν θα υπήρχε κουρδικό ζήτημα αν δεν είχε επινοηθεί, αποκαλύπτοντας τον τρόπο που το τούρκικο κράτος και η κυβέρνηση του ΑΚΡ, διαχειρίζονται το κουρδικό ζήτημα...»

Η πολιτική εκστρατεία "Dem Dema Azadiyê ye", έθεσε ιστορικούς ανατρεπτικούς στόχους για την τρέχουσα χρονιά: Ως κύριους στόχους, που θα προωθήσουν το σύνολο της δημοκρατικής επαναστατικής πάλης στη Μ.Ανατολή, την ανατροπή του φασιστικού καθεστώτος ΑΚΡ-ΜΗΡ και την απελευθέρωση του Αμντουλάχ Οτσαλάν. Οι λαοί και τα κινήματα μέσα στην τούρκικη επικράτεια, ενωμένα, με τις γυναίκες ως κοινωνική πρωτοπορία, θα νικήσουν τον φασισμό και θα κατοχυρώσουν την ελευθερία, τη δικαιωσύνη και τη δημοκρατία, με το πνεύμα της γυνεικείας απελευθέρωσης. «Μόλις καταρρεύσει ο φασισμός των ΑΚΡ-ΜΗΡ, θα εξασφαλιστεί η ταχύτερη επίτευξη της δημοκρατίας και της ελευθερίας σε κάθε χώρα της Μ.Ανατολής». Για το Μπασούρ (Νότιο Κουρδιστάν, Βόρειο Ιράκ), τον τερματισμό της τούρκικης κατοχής και την εξάλειψη των στρατιωτικών της βάσεων. Για τη Ροζάβα (Δυτικό Κουρδιστάν, Συρία), τον τερματισμό της τούρκικης κατοχής, ώστε «η Επανάσταση της Ροζάβα, η όαση ελευθερίας στη Μ.Ανατολή, να καταστήσει δυνατό τον εκδημοκρατισμό της Συρίας και να γίνει η κύρια έμπνευση για τον εκδημοκρατισμό της Μ.Ανατολής». Για τη Ροζιλάτ (Ανατολικό Κουρδιστάν, Ιράν), τον τερματισμό των θανατικών εκτελέσεων και την ανάπτυξη της δημοκρατίας στη βάση της συναδέλφωσης των λαών του Ιράν. Για την Ευρώπη, την ανάπτυξη του νεολαιίστικου και του γυναικείου κινήματος ως φωνές εκείνων που δεν έχουν φωνή, προτάσσοντας την απελευθέρωση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν. «Η πάλη ενάντια στον φασισμό των ΑΚΡ-ΜΗΡ στην τουρκία, δεν είναι αγώνας αποκλειστικά για τον εκδημοκρατισμό της Μ.Ανατολής».

Το αντάρτικο αποτελεί την κύρια δύναμη της πολιτικής εκστρατείας. «Δίχως αμφιβολία, το αντάρτικο, η κύρια δύναμη και κινητήρας του Κουρδικού απελευθερωτικού αγώνα, θα συμμετάσχει στην εκστρατεία και θα παίξει τον ρόλο του, επιφέροντας πλήγματα στις γενοκτονικές φασιστικές δυνάμεις παντού. Η αντίσταση αυτοθυσίας των ανταρτών ενάντια στην κατοχή του Χεφτανίν και τα πλήγματα που επέφεραν στους κατακτητές, θα γίνουν μόνιμα κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Παίζοντας τον ρόλο τους στον τερματισμό της κατοχής, θ' αναπτύξουν την αντίσταση με το αποϊστικό πνεύμα και θα 'ρθουν πιο κοντά στην απελευθέρωση του Ηγέτη Άπο, μέσω του αγώνα τους. Το αντάρτικο θα συνεχιστεί ακατάπαυστα και με αυτοθυσία, μέχρι να απελευθερωθούν ο Ηγέτης Άπο κι όλα τα μέρη του Κουρδιστάν. Με την ύπαρξη και την πάλη τους, οι αντάρτες δεν θα επιτρέψουν στη γενοκτονική αποικειοκρατία να καταφέρει τους στόχους της και σ' αυτή τη βάση, θα παίξουν έναν ιστορικό ρόλο για την απελυεθέρωση του Ηγέτη Άπο και του Κουρδιστάν και τον εκδημοκρατισμό της Μ.Ανατολής». Συγχρόνως, «η Κουρδική νεολαία, ως η δυναμικότερη και βασικότερη δύναμη του αγώνα μας, θα λάβει ενεργό μέρος σ' όλα τα στάδια και τις δράσεις της εκστρατείας. Ως η οργή του λαού μας ενάντια στις γενοκτονικές επιθέσεις και την κατοχή κι ως επαναστατική επιθετική δύναμη, η νεολαία θα παίξει έναν ενεργό ρόλο στην επέκταση της εκστρατείας δρόμο δρόμο, τετράγωνο τετράγωνο. Θα καταδειχτεί στον φίλο του εχθρού, ότι ο Ηγέτης Άπο δεν γίνεται να κρατηθεί αιχμάλωτος˙ ότι το Κουρδιστάν δεν γίνεται να είναι κατεχόμενο κι ότι ο Κουρδικός λαός δεν γίνεται να υπόκειται γενοκτονία».

Η ολομέτωπη αντιαντάρτικη επίθεση που ξεκίνησε την Παρασκευή πρέπει να ειδωθεί μέσα από αυτό το διαλεκτικό πρίσμα. Λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της εκστρατείας "Dem Dema Azadiyê ye", ένας αντάρτης διοικητής, ο Χακί Αρμανάκ, επισήμανε τη σημασία των στρατηγικών επιτυχιών του αντάρτικου στο Βόρειο και Νότιο Κουρδιστάν, για την ακύρωση των γενοκτονικών αποικειοκρατικών σχεδίων του τούρκικου κράτους. «Οι πολιτικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια στα επιτεύγματα των Κούρδων στη Ροζάβα, συνεχίζονται. Συγκεκριμένα, οι επιθέσεις κι οι δολοφονίες των ανθρωπων μας σνεχίζονται στο Αφρίν, τη Σερεκάνη (Ras al-Ain) και το Γκιρέ Σπί (Tal Abyad)... Οι επιχειρήσεις στο Χεφτανίν δεν έχουν τερματιστεί. Αντιθέτως, οι κατοχικές δυνάμεις επεκτείνουν τις επιχειρήσεις τους και προσπαθούν να εγκαταστήσουν μια μόνιμη παρουσία στην περιοχή. Ωστόσο, οι τούρκικες μονάδες δεν τολμούν να βγουν από τις βάσεις τους, φοβούμενες τους αντάρτες. Οι επιχειρήσεις της τουρκίας μπορεί να ανακόπηκαν για ένα διάστημα, αλλά χρησιμοποιούν αυτό τον χρόνο για να επεκτείνουν τις οχυρώσεις τους... Οι συνεχιζόμενες τούρκικες επιθέσεις από το Χεφτανίν μέχρι το Χακουρκέ του Νότιου Κουρδιστάν, αποτελούν μέρος ενός σχεδίου δημιουργίας μιας στρατιωτικής ζώνης από το Αφρίν μέχρι το Καντίλ, δηλαδή, από το Χατάϊ, στο Νοτιο-Δυτικό άκρο των τούρκικων συνόρων, μέχρι τα ιρακινο-ιρανικά σύνορα στο Νότιο Κουρδιστάν. Αλλά αυτό είναι μόνο ένα βήμα. Η νεο-οθωμανική επεκτατική στρατηγική της τούρκικης κυβέρνησης επιβουλεύεται όλο το Κουρδιστάν. Γι' αυτό θα ήθελαν να ολοκληρώσουν την κατοχή του Χεφτανίν ετούτη τη χρονιά (2020). Η αντάρτικη αντίσταση όμως, ακύρωσε τα σχέδια του τούρκικου κράτους γι'αυτη την περιοχή». Μα και μέσα στα τούρκικα σύνορα, οι επιχειρήσεις που εντείνονται ακατάπαυστα τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, δεν έχουν καμία επιτυχία και χρησιμοποιούνται μόνο για προπαγάνδα. «Όλ'αυτά δείχνουν την αδυναμία του τούρκικου κράτους. Η όλη κρίση δείχνει την αδυναμία του φασιμού των ΑΚΡ-ΜΗΡ-Εργκένεκον. Όταν ένα κράτος είναι τόσο σάπιο, αυτό δείχνει την εμμενή κατάρρευση του».

Ο Χακί Αρμανάκ σημείωσε γι' άλλη μια φορά, τον ρόλο των ντόπιων συνεργατών των κατακτητών: «Προσανατολίζουν τις επιχειρήσεις και καίνε δάση. Το τούρκικο κράτος δεν θα μπορούσε να διεισδύσει μόνο του στο Χεφτανίν. Το τούρκικο κράτος χρησιμοποιεί διαδρομή που δεν γνωρίζει. Οι επιχειρήσεις διεκπεραιώνονται με την υποστήριξη προδοτών από το Νότιο Κουρδιστάν... Η συνεργασία με το τούρκικο κράτος, ειδικά ετούτη την περίοδο είναι απαράδεκτη. Αυτοί που βοηθούν τον ενθρό να χτίσει στρατιωτικές βάσεις, να κόψει δάση και ξεπουλιούνται στον εχθρό για μερικά σεντς, διαπράττουν ένα ασυγχώρητο έγκλημα. Τους ξέρουμε. Έχουμε τα ονόματά τους. Ξέρουμε ποιός έκανε τι. Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν στόχους για εμάς».

Η σούμα των συγκρούσεων του 2020 μιλάει από μόνη της: 1005 νεκροί στρατιώτες (μόνο οι επιβεβαιωμένοι) και μεταξύ αυτών 9 αξιωματικοί, από τη δράση των αντάρτικων δυνάμεων, 397 αντάρτικες δράσεις, 63 συρράξεις, 13 εναέριες επιθέσεις, 18 τεθωρακισμένα οχήματα κατεστραμένα, 1 ελικόπτερο καταρριφθέν και 12 με πλήγματα κλπ. Οι απώλειες των ανταρτών ήταν δυσανάλογα μικρές, ειδικά για έναν παρατεταμένο λαϊκό πόλεμο, όπου η νικηφόρα έκβαση απαιτεί την αντοχή σε πολλαπλάσια ανθρώπινη φθορά: 358 μάρτυρες και 10 αιχμάλωτοι. Το Κεντρικό ειτελείο των HPG (HSM) έκανε μεταξύ άλλων τις εξής απολογιστικές παρατηρήσεις: «Το 2020 ήταν μια πολύ σημαντική χρονιά για την ιστορία της αντίστασης του λαού του Κουρδιστάν. Ήταν μια χρονιά ολικής αντίστασης για τον Κουρδικό Απελευθερωτικό Αγώνα και τον λαό μας... Το τούρκικο κράτος, που δεν κατάφερε κανένα αποτέλεσμα ενάντια στο Κούρδικο Απελευθερωτικό Αντάρτικο επί 36 χρόνια, δεν μπόρεσε να καταφέρει τίποτα ούτε το 2020... Η αναδόμηση στην οποία προέβη το αντάρτικο του Κουρδιστάν κατά τη διάρκεια της αντιστασιακής διαδικασίας του 2020, αποδείχτηκε σωστή. Χρησιμοποιώντας αεροπλάνο για πρώτη φορά στην ιστορία της πάλης μας, το Κουρδικό Απελευθερωτικό Αντάρτικο κατάφερε ένα τακτικό βάθος και μια επιτυχία. Οι HPG, προετοιμαζόμενες για το 2021, σίγουρα γνωρίζουν πώς να επιτύχουν. Όλες οι τρέχουσες εξελίξεις δείχνουν ότι το 2021 δεν θα είναι μια συνήθης χρονιά. Το Κουρδικό Απελευθερωτικό Αντάρτικο, που έχει γίνει η ελπίδα των λαών της περιοχής, θα παίξει καθοριστικά τον ρόλο του στην επερχόμενη ιστορική διεργασία και θα ξέρει πώς ν' ανταποκριθεί στις προσδοκίες των ηρωϊκών μαρτύρων μας και του Ηγέτη μας».

Πριν δυο μήνες, κουβαλώντας την καλοκαιρινή στρατηγική ήττα του το τούρκικο κράτος επιχείρησε μια χειρουργική κίνηση με μεγάλες πολιτικές φιλοδοξίες στο βουνό Γκάρε (Μπασούρ). Οργώνωσε και δοκίμασε μια ειδική επιχείρηση επίθεσης στην αντάρτικη βάση όπου κρατούνταν αιχμάλωτοι δώδεκα στελέχη του τούρκικου στρατού, της αστυνομίας και της ΜΙΤ (μυστικές υπηρεσίες) κι ένας ρουφιάνος από την περιοχή, κατ'εξακολούθηση υπέυθυνος για τη δολοφονία πολλών ανταρτών. Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 10 Φλεβάρη νωρίς το πρωί κι έληξε μετά από τέσσερις μέρες. Σύμφωνα με τον απολογισμό του HSM, «το φασιστικό καθεστώς, βρισκόμενο σε δύσκολη θέση, ήθελε να πάρει πολιτικούς πόντους μ' αυτή την επιχείρηση που βασίστηκε σε τεχνολογία αιχμής. Γι'αυτό, στον σχεδιασμό της επίθεσης αναλήφθηκαν κίνδυνοι. Με τον τετραήμερο καταιγιστικό βομβαρδισμό ολόκληρου του Γκάρε, ο τούρκικος στρατός επιδίωκε να εγκαταστήσει ένα μόνιμο προγεφύρωμα στην περιοχή και την ίδια στιγμή, να βάλει χέρι στους αιχμάλωτους που βρίσκονταν μαζί μας. Είναι ολοφάνερο ότι αυτή η επιχειρησιακή επίθεση πραγματοποιήθηκε με την επίγνωση ότι κανείς δεν θα επιζήσει. Σίγουρα η επίθεση δεν αποσκοπούσε στην απελευθέρωση των αιχμαλώτων, αλλά στην εξόντωσή τους. Επιπρόσθετα, είναι σαφές ότι ήταν σχεδιασμένη μια μόνιμη ανάπτυξη σε μια σημαντική στρατηγική περίμετρο στο Γκάρε, αν ο στρατός μπορούσε να κρατήσει τις στοχοποιημένες τοποθεσίες. Για τον Ταγίπ Ερντογκάν και τον Μπαχτσελί, ο ουσιαστικός λόγος γι' αυτή την επιχείρηση ήταν να παρουσιάσουν σαν πραγματικότητα τα success stories τους κι έτσι να επιμηκύνουν τη ζωή του καθεστώτος τους. Άρα, η επίθεση είχε στρατηγική σημασία γι' αυτούς... Η επιθετική επιχείρηση σχεδιάστηκε με τις γνώσεις που τους παρείχαν οι δυνάμεις που κυριαρχούν στην περιοχή (KDP) και σε κάποιο επίεπδο, με την υποστήριξή τους, και στόχευε σε απόλυτα αποτελέσματα.

Οι αντάρτες, καθοδηγούμενοι από τον ηρωϊκό διοικητή Σορές Μπεγτουσεμπάπ, απάντησαν στο εχθρικό σχέδιο, όντας επί μήνες προετοιμασμένοι σκληρά. Από την πρώτη στιγμή της επίθεσης στο γκάρε, οι εισβολείς δέχτηκαν βαρυά πλήγματα. Παρότι περισσότερα από σαράντα αεροπλάνα, συνοδευόμενα από ντρόουνς εξοπλισμένα και μη, βομβάρδιζαν ολόκληρη την περιοχή, οι αντάρτικες δυνάμεις, με το αποϊστικό πνεύμα αυτοθυσίας, με τέχνη, τακτική δημιουργικότητα και μεθοδολογία κίνησης, εκμηδένισαν το σχέδιο. Στις δυσμενείς συνθήκες του ακάλυπτου ανοιχτού πεδίου, ο νέος τρόπος μάχης, βασισμένος σε επαγγελματικές μικρές ομάδες (tim), οδήγησε σε μια καθαρή επιτυχία. Όπως είχε παρατηρηθεί προηγουμένως στην αντίσταση του Χεφτανίν (Cenga Heftanînê, Μάχη του Χεφτανίν), οι επιθέσεις του εχθρού που βασίστηκαν σε πληροφορίες και τεχνολογία, αποδείχτηκαν αναποτελεσματικές, λόγω του νέου τρόπου αντάρτικου αγώνα και του κατάλληλου ελιγμού. Σ' αυτή τη βάση έγινε εφικτό να επιτευχθούν συντριπτικά πλήγματα... Η βάναυση στρατιωτική επίθεση με την οποία το καθεστώς ΑΚΡ-ΜΗΡ ήθελε να κρατήσει την εξουσία και η οποία στηρίχτηκε αποκλειστικά στην πολεμική τεχνολογία, υπέφερε μια ολοκλρωτική ήττα στο Γκάρε... Όπως κι η ήττα στο Ζαπ τον Φλεβάρη του 2008, ήταν η αρχή του τέλους για την υπεροχή του στρατού (η επιχείρηση έληξε σε τέσσερις μέρες κι εννέα μέρες μετά έγινε μια μαζική υποχώρηση των εισβολέων, αφήνοντας πίσω εκατοντάδες νεκρούς), έτσι κι η ήττα στο Γκάρε τον Φλεβάρη του 2021 σημαίνει την αρχή του τέλους του φασιστικού καθεστώτος».

Κατά την επιχείρηση του Φλεβάρη, τούρκικες μονάδες κατάφεραν να προσεγγίσουν στο στρατόπεδο των αιχμαλώτων κατόπιν απόσπασης πληροφοριών από αιχμάλωτους αντάρτες, με βασανιστήρια, την τέταρτη μέρα της επίθεσης και μετά από συνεχόμενες μάχες και πολλές απώλειες. Η μάχη έφτασε μέσα στο στρατόπεδο. Οι εισβολείς χρησιμποίησαν χημικά αέρια, με αποτέλεσμα να δολοφονήσουν όλους τους αιχμάλωτους των ανταρτών μέσα στη σπηλιά όπου κρατούνταν. Ενώ ήταν ήδη νεκροί από τη μαζική χρήση χημικών, οι αιχμάλωτοι πυροβολήθηκαν στο κεφάλι, από τους εισβολείς "απελευθερωτές" τους. Να σημειώσουμε ότι όλοι οι Τούρκοι στρατιωτικοί, μπάτσοι και πράκτορες που βρίσκονταν για μεγάλα διαστήματα υπό τον έλεγχο των ανταρτών, είχαν στείλει γράμματα και βιντεοσκοπημένα δημόσια μηνύματα όπου ζητούσαν από το τούρκικο κράτος να διαπραγματευτεί την απελευθέρωσή τους, προτείνοντας την ειρηνική επίλυση της μακρόχρονης πολεμικής σύγκρουσης. Ανθρωπιστικές οργανώσεις, μαζί με τις οικογένειες των αιχμάλωτων, είχαν οργανώσει κινήσεις προώθησης διαπραγματεύσεων. Οι γονείς των αιχμάλωτων στελεχών είχαν απαιτήσει την αναστολή νέων επιχειρήσεων εναντίον των βάσεων του βουνού και την εξεύρεση ειρηνευτικής λύσης. Για το κράτος, οι δικοί του αιχμάλωτοι ήταν ένα πρόβλημα. Αφότου οι εισβολείς κατέλαβαν το στρατόπεδο με τη μαζική χρήση χημικών, δέχτηκαν αντεπιθέσεις από τους αντάρτες κι απαγκιστρώθηκαν αμέσως. Το καθεστώς πανηγύρισε στα μίντια, με τους νεκρούς αιχμάλωτους και πολεμιστές του, χωρίς να έχει πάρει μέτρο γης. Λίγες μέρες αργότερα, ο Ερντογκάν διαμαρτυρήθηκε τηλεοπτικά, διότι οι πατρώνες του των ΗΠΑ, αρνήθηκαν να συνυπογράψουν το σενάριό του, αποστασιοποιούμενοι με μια διφορούμενη δήλωσή τους: «Αν υπάρξουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το ΡΚΚ εκτέλεσε τους αιχμάλωτους, θα είναι ένα σοβαρό έγκλημα».

Στις τέσσερις μέρες της πολεμικής επιχείρησης στο Γκάρε σκοτώθηκαν επιβεβαιωμένα 37 εισβολείς και τραυματίστηκαν δεκάδες. Οι ανεπιβεβαίωτες απώλεις ήταν πολύ περισσότερες. Επιπλέον, δέχτηκαν πλήγματα και αποσύρθηκαν δυο ελικόπτερα Σικόρσκι. Έξι αντάρτες υπό τη διοίκηση του Συντρόφου Σορές (Heval Şoreş), που προστάτευαν το στρατόπεδο με τους αιχμάλωτους, έπεσαν με ηρωϊκή αντίσταση. Πέντε ακόμα αντάρτες έπεσαν σε άλλα σημεία σύρραξης, τρεις σε ατύχημα κατά την υποχώρηση των εισβολέων κι ένας από αεροπορικό βομβαρδισμό.

Σε κάθε ήττα το καθεστώς ΑΚΡ-ΜΗΡ απαντάει με νέες επιθετικές απόπειρες, φοβούμενο τις συνέπειες κάθε υποχώρησης. Η τρέχουσα ολομέτωπη επίθεση προετοιμαζόταν από τον χειμώνα. Συμμετέχουν μονάδες από έξι διαφορετικές ταξιαρχίες. Επί μήνες μεταφέρονταν μονάδες βαρέων όπλων από άλλες περιοχές. Επίσης έγιναν προετοιμασίες στις κατοχικές στρατιωτικές βάσεις μέσα στο Μπασούρ (Αμεντί, Ντέραλουκ και Σελαντιζέ), Νότια στα μετόπισθεν της γραμμής που δέχεται την επίθεση. Για την επιχείρηση επιστρατεύτηκαν επιπλέον, ειδικές αντιτρομοκρατικές μονάδες της στρατοχωροφυλακής και της αστυνομίας (JÖH και PÖH). Επιπλέον, επιστρατεύτηκαν ομάδες Φυλάκων Χωριών από τις περιοχές Χακάρι, Βαν, Σιρνάκ, Τσιουλίκ κι Αμέντ. Πρόκειται για παραστρατιωτικούς μισθοφόρους Κούρδικης καταγωγής, που οργανώνονται κι ελέγχουν χωριά μέσω φατριών. Στην καλοκαιρινή επίθεση στο Χεφτανίν, οι σχηματισμοί των εισβολέων απαρτίζονταν κατά το ήμισι από Φύλακες Χωριών και μισθοφόρους του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Τα πτώματά τους εγκαταλείπονταν στη μάχη και δεν καταμετρούνταν από τους τούρκικους μηχανισμούς. Τον περασμένο Αύγουστο, δολοφονήθηκε από τον τούρκικο στρατό ένας Φύλακας Χωριού, ο Χακί Τάς, από μια οικογένεια προσδεδεμένη σ' αυτό τον ρόλο και μ' έναν αδερφό νεκρό σε μάχη από τη δεκαετία του 1990, επειδή αρνήθηκε να συμμετάσχει σε μια στρατιωτική επιχείρηση. Κατόπιν, η οικογένειά του απειλήθηκε και το γεγονός θάφτηκε.

Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ κι η ΕΕ, πίσω από τη συνεχή επίθεση στο Μπασούρ, τη Σενγκάλ και τη Ροζάβα

Η ολομέτωπη επίθεση στις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια ξεκίνησε μόλις έκλεισαν τα τηλέφωνα κατόπιν της συνομιλίας του Ερντογκάν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, του τούρκου υπουργού εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, με τον αμερικάνο ομόλογό του Άντονι Μπλίνκεν κι ενός ακόμα στελέχους του ισλαμοφασιστικού καθεστώτος, με τον αμερικάνο Σύμβουλο Ασφάλειας Τζέϊκ Σάλιβαν. Τη στιγμή που έπεφτε η πρώτη βόμβα, τα τηλεφωνικά καλώδια ήταν ακόμα ζεστά. Τα χημικά όπλα που χρησιμοποιούνται για να εξοντώσουν τους αντάρτες μαζικά κι αμαχητί, έχουν την υπογραφή της αμερικάνικης κυβέρνησης των Δημοκρατικών, τους οποίους διάφοροι ελευθεριακοί κι αριστεροί στις ΗΠΑ, αποκαλούν συμμάχους τους.

Η 23 Απρίλη είναι η μέρα μνήμης της γενοκτονίας των Αρμένιων. Ο συμβολισμός στην επιλογή της μέρας για την ολομέτωπη επίθεση, είναι σαφής. Η τούρκικη αποικειοκρατία δλώνει ότι συνεχίζεται ακάθεκτη επί έναν αιώνα. Το ενδιαφέρον σ' αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς συγχρονισμούς, είναι η αμερικάνικη αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμένιων. Την ίδια ώρα που ο Μπάιντεν πατούσε το κόκκινο κουμπί για την τούρκικη επίθεση στο Μπασούρ, έκανε δήλωση για την ιστορική επέτειο. Ας δούμε ορισμένα μηνύματα της δήλωσης αναγνώρισης της γενοκτονίας. Αφενός, κάνει μια γνική εξιστόρηση της γενοκτονίας, ξεκινώντας από τον Απρίλη του 2015, επί οθωμανικής αυτοκρατορίας και φτάνοντας στην πολιτική του τούρκικου κράτους για την εξόντωση των Αρμένιων. Πρόκειται για μια ευθεία απειλή στο μαντρόσκυλο, ώστε να μην ξεχνάει ποιός είναι το αφεντικό: εκείνος που όχι μόνο κρατάει το μαχαίρι και το ταμείο, αλλά και παρεπόμενα ορίζει εντέλει το ιδεολογικό πλαίσιο κάθε διένεξης, δημιουργώντας ή εξαφανίζοντας παίκτες από το διακρατικό οικοδόμημα. Αφετέρου, οι ψιλές διατυπώσεις της δήλωσης, επισημαίνουν ποιός χωράει στο πάνθεον του αστικού πολιτσμού και ποιός εξαφανίζεται στη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου και στην καπιταλιστική λήθη. Αναφερόμενος στους Αρμένιους των ΗΠΑ, «Τιμούμε τις ιστορίες τους. Βλέπουμε τον πόνο. Αναγνωρίζουμε την ιστορία. Το κάνουμε αυτό, όχι για να επιρρίψουμε αφορισμούς, αλλά για να εξασφαλίσουμε ότι ό,τι έγινε δεν θα επαναληφθή». Ή λαϊκότερα, όποιος τίθεται υπό την προστασία μας επιβιώνει, χωρίς να χαλάσουμε τις δουλειές μας με τους σφαγείς που εμείς φτιάχνουμε. «... και θυμόμαστε ώστε να μείνουμε αποφασιστικοί ενάντια στην οξειδωτική επιρροή του μίσους σε όλες τις μορφές του». Το μίσος της αντιαποικειακής-αντιιμπεριαλιστικής κι αντιφαστικής πάλης κι η οξείδωση, σα να είχαν ήδη οσμιστεί τα καθάρματα του Στέητ Ντιπάρτμεντ τα χημικά που θα ρίχνονταν μέσα στα αντάρτικα οχυρά. Άλλωστε, το ήξεραν ήδη από την αποτυχημένη επιχείρηση στο Γκάρε.

Τρεις μέρες πριν την τρέχουσα επίθεση, το Στεήτ Ντιπάρτμεντ ανανέωσε την επικήρυξη που είχε εκδώσει η κυβέρνση Τραμπ το 2018, εναντίον τριών ιστορικών στελεχών του Κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος: του συμπροέδρου της KCK, Τσεμίλ Μπαγίκ και των δυο μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΡΚΚ, Ντουράν Καλκάν και Μουράτ Καραγιλάν (και διοικητής του HSM). Όπως επισήμανε η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της KCK, «αυτή η απόφαση που βασίζεται σε ψεύδη και σκευωρίες, ενθαρύνει την κατασκοπία και την προδοσία μέσα στον λαό μας, για να βλάψει τα πρόσωπα της ηγεσίας μας... Η ανανέωση της πρηγούμενης απόφασης αποτελεί ένα καθαρό σημάδι ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία πολιτική επίλυσης του Κουρδικού ζητήματος. Επίσης σημαίνει ότι συνεπικουρούν στη φυσική, πολιτική και πολιτιστική γενοκτονία που η φασιστική κυβέρνηση Ερντογκάν και Μπαχτσελί, εφαρμόζει ενάντια στους Κούρδους. Αυτή η απόφαση είναι αποτέλεσμα βρώμικης συναλλαγής, με κόστος το αίμα των Κούρδων και άλλων λαών... Είναι προφανές ότι η πρόσφατη απόφαση αποσκοπεί στη βάθυνση του Κουρδικού προβλήματος κι έτσι, στη συνέχιση της κρίσης, του χάους και των σφαγών στη Μ.Ανατολή...». Στη συνέχεια της η απάντηση της KCK, επισημαίνει την κύρια ευθύνη των ΗΠΑ στη συνωμοσία εναντίον των Κούρδων και των λαών της Μ.Ανατολής, που μπήκε σε αναβαθμισμένη φάση με την απαγωγή, αιχμαλωσία κι ομηρία του Αμπντουλάχ Οτσαλάν πριν εικοσιδύο χρόνια. Καταλήγοντας: «Η απόφαση των ΗΠΑ αποτελεί άμεση υποστήριξη στις δραστηριότητες των τούρκικων μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) και του Ισλαμικού ΚράτουςS). Αυτό συμβαίνει διότι τα τρία ηγετικά μέλη μας, έχουν παίξει ουσιαστικό κι ηγετικό ρόλο στην πάλη για την ακύρωση των σχεδίων της ΜΙΤ και του ΙS στη Μ.Ανατολή. Με αυτή την ευκαιρία, καλούμε τον λαό τον ΗΠΑ και τους Κούρδους, να λάβουν όλα τα αναγκαία δημοκρατικά και πολιτικά μέτρα για την ακύρωση αυτής της απόφασης... Χρειάζεται να ασκηθεί πίεση στις ΗΠΑ, ώστε να αποτραβηχτούν από την επένδυση σε νέες σφαγές εναντίον των Κούρδων κι όλων των λαών της Μ.Ανατολής».

Κύριος πράκτορας της πολιτικής των ΗΠΑ στο Μπασούρ είναι το KDP, το κυρίαρχο κόμμα του ημιαυτόνομης Κουρδικής επαρχίας του Βόρειου Ιράκ και διαχρονικός συνεργάτης της τούρκικης αποικειοκρατίας. Πριν έναν χρόνο το KDP ξεκίνησε τις ωμές προβοκάτσιες εναντίον του απελευθερωτικού κινήματος, μεταφέροντας στρατεύματα στη Ζινέ Βερτέ και στην περιοχή του προσφυγικού καταυλισμού του Μαχμούρ. Το φθινόπωρο, μετά την ήττα της τούρκικης στρατιωτικής μηχανής στη Χεφτανίν, το KDP εγκατέστησε μια σειρά στρατιωτικών βάσεων στα σύνορα Μπασούρ-Ροζάβας και μετέφερε εκεί βαρειά όπλα. Ένα τείχος εκατοντάδων χιλιομέτρων έχει ήδη χτιστεί στα σύνορα τα προηγούμενα χρόνια, για τη μονιμοποίηση του εμπάργκο εναντίον της επαναστατημένης Β.Συρίας. Ας σημειωθεί ότι τείχος έχει χτίσει και το τούρκικο κράτος στα σύνορα του με τη Ροζάβα και πριν έξι μήνες ξεκίνησε να χτίζει και στα σύνροά του με τη Ροζιλάτ (Ανατολικό Κουρδιστάν, Ιράν). Οι κινήσεις του KDP αποτελούν de facto συμμετοχή στα πολεμικά σχέδια του τούρκικου και του Ισλαμικού κράτους (IS). Στη συνέχεια το KDP κινήθηκε επιθετικά προς τις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια (στη Μετίνα, το Γκάρε και τη Βεχντινάν), εγκαθιστώντας στρατιωτικές μονάδες και προβαίνοντας σε προβοκατόρικες προελάσεις μέσα στις αντάρτικες περιοχές, γνωρίζοντας ότι το ΡΚΚ και το εμπνεόμενο από τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν επαναστατικό κίνημα, θα εξαντλούσαν όλες τις ανοχές τους προκειμένου να μην παρασυρθούν σε μια ενδοκουρδική σύγκρουση, όπως προσδοκούσαν οι ιμπεριαλιστές κι αποικειοκράτες. Τέλη Οκτώβρη, κυβέρνηση του KDP επιχείρησε να αποδόσει στo ΡΚΚ την ευθύνη για τη δολοφονία ενός τελωνειακού σ' έναν συνοριακό σταθμό.

Στην απαντητητική δήλωση του Μουράτ Καραγιλάν, εκ'μέρους του ΡΚΚ, που καλούσε για μια ακόμα φορά σε ενότητα κι ειρήνη μεταξύ των Κούρδων, ο πρόεδρος του KDP, Μεσούτ Μπαρζανί, ανταπάντησε κατηγορώντας συκοφαντικά το ΡΚΚ ότι επιδιώκει να αντικαταστήσει την περιφερειακή κουρδική κυβέρνηση (KRG) και καλώντας το να αποχωρήσει από το Μπασούρ. Το KDP προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα από το πρόσχημα των προηγούμενων χρόνων -ότι το ΡΚΚ ευθύνεται για τις τούρκικες επεμβάσεις στο Μπασούρ και τους βομβαρδισμούς αμάχων- με το οποίο νομιμοποιεί όλες τις στρατιωτικές δραστηριότητες της τούρκικης αποικειοκρατίας. Το ΡΚΚ βέβαια, παρότι βρίσκεται στο Μπασούρ από το 1981, έχουν συνάψει συνεργασίες μαζί του όλα τα κόμματα που προέβαλαν αντίσταση στο γενοκτονικό καθεστώς του Σαντάμ και κατά την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους έσωσε την πρωτεύουσα του KDP, δεν έχει κανέναν λόγο να αναλάβει την KRG. Το ΡΚΚ αγωνίζεται για τη χειραφέτηση του λαού του Μπασούρ, όπως κι όλων των κοινοτήτων της Μ.Ανατολής, από τους αποικειοκράτες και τους δωσίλογους, υπερασπιζόμενο τη συνομοσπονδιακή οργάνωση της κοινωνικής βάσης. Το ΡUK, το έτερο ισχυρό κόμμα του Μπασούρ, υποστήριξε το ΡΚΚ, την ιστορία του κοινού αγώνα και την αντίσταση των Εζίντι της Σενγκάλ (την οποία θα δούμε στη συνέχεια), απέναντι στις προβοκατόρικες συκοφαντίες του KDP. Πάραυτα, τώρα οι αστυνομικές δυνάμεις του ΡUK στην Σουλεϊμανί (η έδρα του), απαγόρευσαν διαδήλωση εναντίον της εισβολής, συλλαμβάνοντας περισσότερους από πενήντα διαδηλωτές κι έναν δημοσιογράφο του ANF.

Ταυτόχρονα, τέλος Οκτώβρη με αρχές Νοέμβρη, μονάδες του KDP προχώρησαν μέσα σε αμυντικές γραμμές των HPG στο Γκάρε, με αποτέλεσμα ένα ατυχές συμβάν σ' ένα ναρκοπέδιο. Το μεγάλο αφεντικό μπήκε αμέσως στη σκηνή. Ο εκπρόσωπος του Στέητ Ντιπάρτμεντ δήλωσε τη στήριξή του στην KRG, στην προσπάθειά της να «ξεριζώσει την τρομοκρατία». Το ριζωμένο αντάρτικο που σπέρνει τη συνομοσπονδιακή δημοκρατία στη Μ.Ανατολή, αποτελεί βαθύ πρόβλημα για τους ιμπεριαλιστές. Η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της KCK, απαντώντας επισήμανε τα εξής μεταξύ: «Τη στιγμή που η κουρδική κοινή γνώμη, ειδικά οι κοινωνικές και θρησκευτικές προσωπικότητες, οι ηγέτες των κοινοτήτων, διαφορετικοί κουρδικοί πολιτικοί κύκλοι και διανοούμενοι, καλούν όλες τις πλευρές να ηρεμήσουν την κατάσταση και να προσφύγουν στον διάλογο για την επίλυση των διαφωνιών, η ανακοίνωση του εκπροσώπου του Στέητ Ντιπάρτμεντ, ρίχνει ανεύθυνα κι άλλο λάδι στη φωτιά, εθαρύννοντας έτσι εκείνες τις περιφερειακές δυνάμεις που σχεδιάζουν να προκαλέσουν ενδοκουρδική σύγκρουση. Η ανακοίνωση αποτελεί μια ξεκάθαρη προβοκάτσια... Η εξουσία του Στέτη Ντιπάρτμεντ, κάνοντας τα στραβά μάτια στις τούρκικες κατοχές και στα εγκλήματα πολέμου του Ερντογκάν στο Βόρειο Κουρδιστάν και το Ιράκ, δίνει πλήρη υποστήριξη στη χειριστική και πολεμοκάπηλη πολιτική του KDP, προκειμένου να βαθύνει τις παρούσες αντιπαραθέσεις των κουρδικών κομμάτων. Ενόσο καταδικάζουμε τη δήλωση του εκπροσώπου του Στέητ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, καλούμε τον Κουρδικό λαό κι ειδικά τον λαό του Νότιου Κουρδιστάν, απ' όλους τους δρόμους της ζωής, να βρίσκονται σε εγρήγορση ενάντια σε τέτοιες προβοκατόρικες δηλώσεις και να προχωρήσουν τις προσπάθειές τους για εξασφάλιση ηρεμίας στο Κουρδιστάν».

Οι Εζίντι της Σενγκάλ, η προχριστιανική (και προφανώς, προϊσλαμική) Κουρδική κοινότητα που επιβίωσε από την τελευταία γενοκτονία, κατά την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους, χάρη στην επέμβαση των ανταρτών του ΡΚΚ, βρίσκεται τώρα ευθέως στο στόχαστρο των ΗΠΑ και του KDP. Για τους ιμπεριαλιστές και τους υπηρέτες τους, η Σενγκάλ είναι μια ενοχλητική πινέζα πλάι σ'έναν εμπορικό δρόμο, στην πεδινή βορειο-δυτική πύλη του Ιράκ, όπου σχεδιάζουν να κατασκευάσουν αυτοκινητόδρομο και σιδηροδρομική γραμμή κι απ' όπου περνάνε επίσης γραμμές μεταφοράς ορυκτών καυσίμων. Η αυτόνομη κοινότητα της Σενγκάλ κι οι δομές αυτοάμυνάς της, δεν ταιριάζουν στα συμφέροντά τους. Οι οικονομικές επενδύσεις προϋποθέτουν στρατιωτικο-πολιτικό έλεγχο, όπως παντού. Τον περασμένο Οκτώβρη, την ίδια εποχή που κορυφώθηκαν οι προσπάθειες πρόκλησης ενδοκουρδικής σύγκρουσης, υπογράφηκε μια συμφωνία καθυπόδειξη και με την εγγύηση των ΗΠΑ, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, μεταξύ της ιρακινής κυβέρνησης και της KRG, για την απομάκρυνση όλων των μη επίσημων ένοπλων σχηματισμών από τη Σενγκάλ. Ο στόχος βέβαια είναι οι δυνάμεις αυτοπροστασίας των Εζίντι, οι YJS και YBS. Το συγκεκριμένο σχέδιο εξυπηρετεί τα μέγιστα τον τούρκικο οθωμανισμό, που προσβλέπει στην προσάρτηση της Μοσούλης και του Κιρκούκ, όπως και κομματιών της Β.Συρίας, το 2023, με τη λήξη της συνθήκης της Λωζάνης. Ο πόλεμος της καπιταλιστικής ανάπτυξης προετοιμάζει μια ακόμα γενοκτονία των Εζίντι. Απέναντι σ' αυτό το πρόγραμμα, οι αυτοοργανωμένοι Εζίντι αντιστέκονται, υπερασπίζονται μαζικά τις δυνάμεις αυτοπροστασίας τους κι έχουν παγώσει προς το παρόν την εφαρμογή της συμφωνίας διάλυσής τους, έχοντας συμπαράσταση από κοινωνικές δυνάμεις του Ιράκ, μέχρι κι από πλευρές που κουβαλάνε την αντιστασιακή παράδοση του KDP.

Οι Εζίντι έμαθαν πάνω στις σάρκες τους ότι οι ΗΠΑ άνοιξαν τον δρόμο στις ορδές του Ισλαμικού Κράτους, για να σαρώσει δυο χώρες, ότι Ισλαμικό Κράτος και Τούρκικη Δημοκρατία είναι το ίδιο μαγαζί κι ότι το ιρακινό κράτος κι η KRG, τους άφησαν απροστάτευτους κι άοπλους στους σφαγείς. Δεν ξεχνούν ότι η ελπίδα των καταπιεσμένων είναι το αντάρτικο κι οι δομές αυτοδιεύθυνσης κι αυτοάμυνας που σπέρνει. Οι οργανωμένες γυναίκες Εζίντι ήταν από τους πρώτους που αντέδρασαν στην τούρκικη επίθεση εναντίον των Μεντίγια. Το Κίνημα των Ελεύθερων Γυναικών Εζίντι (Tevgera Azadiya Jinên Êzidî) κι οι μητέρες των μαρτύρων δήλωσαν τα εξής: «Ως μητέρες Εζίντι καταδικάζουμε τις επιθέσεις στη Σενγκάλ, τη Ροζάβα και το αντάρτικο. Η Σενγκάλ και η Ροζάβα βάλλονται με κάθε είδους επίθεση, εξαιτίας της αντίστασής τους. Οι κατακτητές επιτίθενται ειδικά στις περιοχές όπου ο λαός οργανώνεται βασιζόμενος στις ιδέες του Ηγέτη Άπο (Αμπντουλάχ Οτσαλάν). Προσπαθούν να αποτρέψουν τη διάχυση αυτής της ιδέας και την κοινωνία, από το να οργανωθεί μ' αυτή την ιδέα. Ως μητέρες της Σενγκάλ, που η καρδιά τους φλέγεται, θέλουμε να αποτρέψουμε να νιώσουν τον ίδιον πόνο κι άλλες μητέρες. Αντιλαμβανόμαστε κάθε επίθεση στο ελεύθερο βουνό, ως επίθεση εναντίον μας. Επειδή ήταν οι αντάρτες, εκείνοι που μας έσωσαν από την τελευταία γενοκτονία. Βλέπουμε εκείνους που πολεμούν στη Ζαπ, τη Μετίνα και την Αβασίν, σαν τα παιδιά μας και χαιρετούμε την αντίστασή τους. Επίσης, αντιλαμβανόμαστε τις επιθέσεις εναντίον της Ροζάβα, ως επιθέσεις εναντίον της Σενγκάλ, επειδή ήταν οι μητέρες της Ροζάβα που έσωσαν τα παιδιά μας από τον θάνατο κατά την γενοκτονία της 3ης Αυγούστου». Στο κλείσιμο της δήλωσής τους, υπερασπίστηκαν τους τέσσερις νέους Εζίντι που προσφάτως καταδικάστηκαν σε θάνατο από το ιρακινό κράτος, με μια σκευωρία.

Το Δημοκρατικό Αυτόνομο Συμβούλιο της Σενγκάλ δήλωσε, «ο λαός μας κι οι δυνάμεις του, που έπαιξαν κύριο ρόλο στην εξουδετέρωση του Ισλαμικού Κράτους, τώρα στοχοποιούνται στη Ροζάβα, στη Σενγκάλ και τις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια. Οι επιθέσεις στον λαό της Σενγκάλ, οι επιθέσεις στις αντάρτικες περιοχές, οι επιθέσεις που πραγματοποιούνται από την ομάδα Difaa al-Watani στο Καμισλό (θα τη δούμε αμέσως παρακάτω), οι προσπάθειες εκμηδένισης των YBŞ-YJŞ και των Êzidxan Asayish (Αστυνομία της Γης των Εζίντι, εσωτερική πολιτυφυλακή στα κοινοτιστικά εδάφη), δεν διαφέρουν μεταξύ τους. Παρότι γίνονται επιθέσεις στη Σενγκάλ, από την ιρακινή κυβέρνηση κι επιθέσεις στη Ροζάβα, από την κυβέρνηση της Δαμασκού, στην πραγματικότητα, όλες ετούτες οι επιθέσεις καθοδηγούνται από το τούρκικο κράτος. Οι επιθέσεις στις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια δεν είναι συμπτωματικές, αποτελούν μέρος του νεο-οθωμναικού σχεδίου. Εμείς, ο λαός της Σενγκάλ, καλούμε όλους τους Κούρδους και τους λαούς, να βάλουν τέλος στις εισβολές. Θα ξεσηκωθούμε για την αντάρτικη αντίσταση. Η κοινότητα των Εζίντι ελευθερώθηκε χάρη στο αίμα εκατοντάδων ανταρτών και μαχητών. Χαιρετούμε την αντίσταση της Μετίνα, της Ζαπ και της Αβασίν και στεκόμαστε δίπλα τους».

Παρότι με την τετραήμερη μάχη στο Γκάρε αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά μετά τη μάχη της Χεφτανίν, ότι κανείς δεν μπορεί να ξεριζώσει το αντάρτικο, όπως είπε ο Μουράτ Καραγιλάν εξακολουθώντας σταθερά να καλεί σε ενότητα, το KDP δεν έκανε καμία κίνηση μείωσης της έντασης από τον Φλεβάρη. Ήξερε ότι επίκεινται νέες επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας του τούρκικου στρατού, υπό την υψηλή εποπτεία των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του ρώσικου ιμπεριαλισμού. Λίγο πριν την έναρξη της ολομέτωπης επίθεσης, η KCK, με τηλεοπτικές συνεντεύξεις παλαίμαχων ανταρτών, εστίασε στο παιχνίδι που παίζουν τα κράτη της ΕΕ και τις ευθύνες τους. Ο Ντουράν Καλκάν επισήμανε ότι «η Ευρώπη μπλοκάρει μια λύση στην Τουρκία». Πριν αναλύσει την αναγκαιότητα συνέχισης της πάλης, είπε τα εξής σχετικά: «...Έχουμε κάνει τη ζωή πολύ δύσκολη για τον φασισμό των ΑΚΡ-ΜΗΡ, μέσα κι έξω από την Τουρκία, με την προπαγάνδα, τον ιδεολογικο-πολιτικό αγώνα μας και τον πόλεμο, καταφέραμε να έρθουμε πολύ κοντά στην ανατροπή αυτού του φασισμού. Κι ακριβώς τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση ορμάει να του προσφέρει βοήθεια... Αποκαλούν τον Ερντογκάν δικτάτορα και την ίδια στιγμή τρέχουν προς βοήθειά του... Αυτό είναι απαράδεκτο. Δείχνει ότι είσαι ένοχος ο ίδιος... Η Γαλλία… Ήρθαν αμέσως μετά και χτύπησαν την πόρτα του Ερντογκάν. Λένε, ότι εκβιάζει την ΕΕ με τους ισλαμιστές μισθοφόρους του και τους πρόσφυγες, αλλά αν είναι έτσι, γιατί δεν τον αντιμετωπίζουν; Προς τι οι δικαιολογίες; Κάποιος σε βλάπτει κι εσύ απαντάς υποστηρίζοντάς τον για να σε βλάψει ακόμα περισσότερο; Η ΕΕ μπλοκάρει τη λύση (του κουρδικού).

Όσο αγωνίζονται για μια λύση, οι Κούρδοι, οι λαοί της Τουρκίας, οι γυναίκες κι οι νέοι, έχουν βιώσει τόσες διώξεις, έχουν δώσει τόσους μάρτυρες, έχουν φυλακιστεί και βασανιστεί. Αλλά μόλις μια λύση είναι στον ορίζοντα, η ΕΕ εστιάζει στα κοινά της συμφέροντα με την Τουρκία και γι’αυτό κρατάει στα πόδια της τη γενοκτονική, φασιτική νοοτροπία και πολιτική στην Τουρκία».

Ο Σαμπρί Όκ είχε επισημάνει ότι η στρατιωτική και ποινική καταδίωξη της αντιπολίτευσης στο καθεστώς Ερντογκάν-Μπαχτσελί, διεξάγεται με το άμεσο προμοτάρισμα από τη γερμανική κυβέρνηση, που ζητάει προβοκατόρικα όπως κι οι τούρκοι δικτάτορες, ν'αποκηρύξει το HDP «τις σχέσεις του με την τρομοκρατία και το ΡΚΚ» και με την υποκριτική κι οπορτουνίστικη στήριξη της ΕΕ. Ο Τσεμίλ Μπαγίκ, αναλύοντας την τρέχουσα στρατηγική της KCK, παρέθεσε το ιστορικό και την παρούσα θέση του ΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού στη Μ.Ανατολή. Από τον Σεπτέμβρη ο Μουράτ Καραγιλάν είχε κατονομάσει τον γερμανικό, τον αμερικάνικο (ΗΠΑ και καναδικό κράτος) και τον βρετανικό πολεμοκάπηλο ιμπεριαλισμό, ως υπεύθυνους για σφαγές Κούρδων.

Η ιρανική αποικειοκρατία κι ο μπααθικός φασισμός, μέσα στο παιχνίδι

Στο διάστημα της προετοιμασίας της ολομέτωπης επίθεσης του τούρκικου κράτους στις αντάρτικες βάσεις του Μπασούρ, το ιρανικό κράτος επιτέθηκε στις δυνάμεις αυτοάμυνας του Κουρδικού κινήματος της Ροζιλάτ (YRK). «Δυνάμεις του ιρανικού αποικειοκρατικού καθεστώτος επιτέθηκαν στις αντάρτικες μονάδες μας, με ντρόουνς κι ελικόπτερα. Στις 18 Απρίλη έγινε επιχείρηση υποστηριζόμενη από ελικόπτερα στη Ντιβαντερέ. Κατά τη διάρκειά της, ο ιρανικός στρατός ανέπτυξε δυνάμεις στο ύψωμα Ντιβαντερέ, το οποίο είχε καταλάβει τον προηγούμενο χρόνο και το εγκατέλειψε τον χειμώνα. Οι δυνάμεις μας έχουν επιδείξει μεγάλη μέριμνα για την αποφυγή σύρραξης. Στις 21 Απρίλη, μια ομάδα κρατικών παραστρατιωτικών ενέδρευσε εναντίον των δυναμεών μας στο χωριό Αχά κοντά στη Μαριβάν. Όταν οι δυνάμεις μας πρόσεξαν την ενέδρα, έγινε μια μάχη κατά την οποία τιμωρήθηκαν τα άτομα που ήταν υπέυθυνα για τον θάνατο των Ζιλάν Πεπουλέ, Τολχιλντάν, Αγκίρ Ριχά και δεκάδων μαχητών και πατριωτών πολιτών... Οι δυνάμεις μας δεν υπέστησαν απώλειες κι υποχώρησαν στις θέσεις τους ασφαλώς. Παρά αυτή την επιθετικότητα, οι αντάρτικες δυνάμεις μας προσπαθούν να αποφύγουν τις συμπλοκές κι είναι πολύ σώφρονες με την εκεχειρία. Για όσο οι κρατικές δυνάμεις κι οι παραστρατιωτικοί δεν επιτίθενται στους αντάρτες, θα συνεχιστεί η εκεχειρία. Αλλιώς, θα δώσουμε την κατάλληλη απαντήση, βρισκόμενοι σε αυτοάμυνα». Όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί...

Ταυτόχρονα, στο Καμισλό της Ροζάβα, διεξήχθη μια μάχη που διήρκησε πέντε μέρες, μεταξύ της καθεστωτικής παραστρατιωτικής ομάδας Ντιφά αλ Βατάνι και των πολιτοφυλακών της συνομοσπονδίας της Β.Συρίας. Στο Καμίσλο συνυπάρχουν πολιτικές δομές και δυνάμεις του φασιστικού καθεστώτος Άσαντ και της Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας. Η αντιπαράθεση ξεκίνησε με προβοκατόρικες επιθέσεις από τους παραστρατιωτικούς εναντίον σημείων ελέγχου των ντόπιων πολιτοφυλακών, στη γειτονιά Τάι. Με τη μεσολάβηση των Ρώσων ιμπεριαλιστών, έγινε συμφωνία κατάπαυσης πυρός, αλλά παραβιάστηκε αλλεπάλληλα από τους παραστρατιωτικούς. Την τρίτη μέρα της μάχης, οι μονάδες της συνομοσπονδίας πήραν των έλεγχο των σημείων που κατείχαν οι παραστρατιωτικοί. Ωστόσο, η φασιστική μιλίτσια του Άσαντ συνέχισε να χτυπάει πολίτες, με ελεύθερους σκοπευτές σε ταράστες. Από τη δράση των καθεστωτικών δολοφονήθηκε ένα παιδί κι άλλο ένα παιδί και δυο ενήλικοι τραυματίστηκαν. Τελικά, οι παραστρατιωτικοί απωθήθηκαν από την περιοχή κατόπιν μιας νέας συμφωνίας με τους χωροφύλακες του τσάρου και ξεκίνησαν εργασίες αποκατάστασης των ζημιών στη γειτονιά Τάι. Άνθρωποι που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους μετά την εγκατάσταση των πραστρατιωτικών, άρχισαν να επιστρέφουν. Την πρώτη μέρα της μάχης, έπεσε μάρτυρας ένας διοικητής πολιτοφύλακας. Ο Χαλίντ Οσμάν είχε στρατευτεί στην κοινοτιστική αυτοάμυνα το 2012, τις πρώτες μέρες της εξέγερσης στο Καμισλό.

Οι Δυνάμεις Εθνικής Άμυνας (NDF), στις οποίες ανήκει η ομάδα αλ Βατάνι έχουν βαρύ ιστορικό αντεπαναστατικών αντικοινωνικών εγκλημάτων. Οι NDF δημιουργήθηκαν και οργανώθηκαν από τις συριακές μυστικές υπηρεσίες, Μουχαμπεράτ, κατά την έναρξη του συριακού εμφύλιου. Εκπαιδεύονται από τις μυστικές υπηρεσίες του Ιράν. Με την έναρξη των μαζικών διαδηλώσεων το 2011, είχαν το ρόλο του χαφιέ μέσα στο κίνημα. Το 2012 όταν άρχισαν οι μάχες, το καθεστώς απελευθέρωσε μεγάλο αριθμό φυλακισμένων για δολοφονίες, βιασμούς, εκβιασμούς κλπ, στρατολογώντας τους στις παραστρατιωτικές δομές. Μέχρι το 2014 διέπραξαν πληθώρα εγκλημάτων πολέμου, δολοφονίες, απαγωγές, βασανιστήρια, βιασμούς, εκβιασμούς, λεηλασία, στις επαρχίες Χομς, Χάμα, Νταρά, Λατάκια, Δαμασκό και Αλέπο. Κομμάτια των NDF άλλαζαν στρατόπεδο μεταξύ καθεστώτος, Ισλαμικού Κράτους κι Αλ Νούσρα, κατά περίσταση. Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή έχουν περισσότερα από εκατό χιλιάδες μέλη.

Ενώ μαινόταν η αναφερόμενη μάχη στο Καμίσλο, οι παραστρατιωτικοί δολοφόνησαν έναν Άραβα πνευματικό φύλαρχο, μόλις συναντήθηκε με την πολιτοφυλακή της συνομοσπονδίας και πολίτες, για την ανάληψη πρωτοβουλίας ώστε να πάψουν οι επιθέσεις. Ο Χαγίς αλ Σιριγιάν υπερασπιζόταν την αποϊστική ιδέα του δημοκρατικού έθνους και με κάθε ευκαιρία καλούσε σε ενότητα. Από το προηγούμενο καλοκαίρι έχει μπει σε εφαρμογή μια κοινή στρατηγική των κατοχικών δυνάμεων του τούρκικου στρατού και των ισλαμιστών μισθοφόρων του από τη μια πλευρά, και του συριακού καθεστώτος με τους παραστρατιωτικούς του από την άλλη πλευρά, με σκοπό την υπονόμευση της συμμετοχής αραβικών κοινοτήτων στη Δημοκρατική Συνομοσπονδία. Εύλογα, μια τέτοια στρατηγική είναι εκ'των ουκ άνευ για τις αντεπαναστατικές δυνάμεις, όμως πλέον οι δολοφονικές επιθέσεις στις ηγετικές προσωπικότητες των αραβικών κοινοτήτων γίνονται απροκάλυπτα και συνεχόμενα.

Στη δημοσίευση επισυνάπτω και τη μπροσούρα (pdf) της διεθνούς συλλογικότητας RiseUpForRojava και της διεθνούς Κόκκινης Βοήθειας, για τον πόλεμο φθοράς εναντίον της συνομοσπονδίας της Β.Συρίας.

Πόλεμος σ' όλα τα μέτωπα

Μέσα στο Μπακούρ (Βόρειο Κουρδιστάν, ανατολική τουρκική επικράτεια), από τον περασμένο Μάη δραστηριοποιείται εντατικά μια νέα γυναικεία οργάνωση, η Jinên Tîrêjên Rojê Initiative, η οποία ξεκίνησε και συνεχίζει με κινήσεις προπαγάνδας (γκραφίτι, πανό, αφισοκολλήσεις), έχει πραγματοποιήσει πολλές εμπρηστικές δράσεις εναντίον επιχειρήσεων και οχημάτων στελεχών του ΑΚΡ, όπως τα προηγούμενα χρόνια η οργάνωση «Παιδιά της Φωτιάς», επιτίθεται σε εμπόρους ναρκωτικών και σε υποδομές τους και στις 22 Απρίλη, μια μέρα πριν την έναρξη της εισβολής στις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια, προχώρησε σε βομβιστική επίθεση εναντίον τεθωρακισμένου αστυνομικού οχήματος. Ενημερώσεις από όλη τη σειρά των δράσεών τους: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11. Επίσης από τον Μάη του 2020, οι YPS και YPS-JIN, η αντάρτικη Κουρδική πολιτοφυλακή του Μπακούρ, που αποτελεί συνέχεια της ηρωϊκής αντίστασης της Δημοκρατικής Αυτονομίας, έχει αναλάβει ποικιλόμορφες δράσεις. Βομβιστικές επιθέσεις σε τεθωρακισμένα και σε λεωφορείο του στρατού και της αστυνομίας και με μολότοφ εναντίον τεθωρακισμένου (αποτελεσματικά, αφήνοντας νεκρούς), επίθεση με εκρηκτικά σε αστυνομικό τμήμα, επιθέσεις σε φασίστες, εμπόρους ναρκωτικών και προαγωγούς και σε επιχειρήσεις τους κι εμπρησμούς χωραφιών που ανήκουν σε φασίστες, ως απάντηση σ' αυτή την πρακτική που εφαρμόζουν οι κατοχικές δυνάμεις στη Ροζάβα, όπου από το καλοκαίρι οι Μονάδες Κοινωνικής Προστασίας (HPC, οι τοπικές δομές παλλαϊκής αυτοάμυνας της Ροζάβα) έχουν οργανώσει την προστασία της γης. Όλο αυτό το διάστημα συνεχίζεται κι η αντάρτικη δράση των Μονάδων Απελευθέρωσης της Αφρίν.

Biji Berxwedana PKK

Στον δρόμο της Χεφτανίν και του Γκάρε, νίκη στις αντάρτισσες και τους αντάρτες των YGA-Star και HPG

Sol

(Το άρθρο θα ανέβει σύντομα και σε μορφή pdf, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Εικόνες:

Αρχεία:


Η ενημέρωση σε pdf, με τις νέες νεότερες εξελίξεις εδώ:

https://www.athens.indymedia.org/post/1612439/

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License