Ταξική Αντεπίθεση Θεσσαλονίκης: Στις 15/4 ο λαός της πόλης στους δρόμους δίπλα στο φοιτητικό κίνημα!

Φωτογραφία από το γιγαντοπανό που κρεμάστηκε σήμερα στα πανεπιστήμια: "Άμεση κατάργηση του νομοσχεδίου 4777. Παιδεία χωρίς ταξικούς φραγμούς για τις ανάγκες του λαού"

post image

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ

Το ίδιο διάστημα που η κυβέρνηση αγοράζει 18 Rafale έναντι 2,32 δις ευρώ και υλοποιεί εξοπλιστικά προγράμματα άνω των 31.000.000 ευρώ, ενώ Παιδεία και Υγεία υποχρηματοδοτούνται. Tο ίδιο διάστημα που η η αναλογία αστυνομικών ανά 100.000 πληθυσμού στην Ευρώπη ανέρχεται, κατά μέσο όρο, σε 340 ενώ στην Ελλάδα σε 500, ενώ υπάρχουν τεράστια κενά σε καθηγητές, δασκάλους, γιατρούς. Το ίδιο διάστημα που περνάνε νέοι πτωχευτικοί κώδικες, νομιμοποίηση της τοκογλυφίας (βλ. θεσμό μικροχρηματοδοτήσεων), νέα αντεργατικά ν/σ, ενώ οι επίσημα καταγεγραμμένοι άνεργοι έχουν ξεπεράσει τους 1.200.000. Το ίδιο διάστημα, το κράτος, υποτιμώντας ολοφάνερα την νοημοσύνη μας, ψήφισε με στόμφο την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας και την κατάργηση της αυτοδιοίκησης των πανεπιστημίων.

Τη στιγμή που οι τεχνοκράτες μπακάληδες, ονειρεύονται το περιβόητο για κάθε 5 που συνταξιοδοτούνται στο δημόσιο, προσλαμβάνεται 1, με τα πανεπιστήμια εμφανώς υποστελεχωμένα, τόσο από άποψη υποδομής όσο και από άποψη έμψυχου δυναμικού (αναλογία φοιτητών ανά καθηγητή/καθηγήτρια, στην Ευρώπη 15, στην Ελλάδα 40), ξαφνικά το κράτος βρήκε λεφτά να ιδρύσει άλλο ένα αργόσχολο, παρασιτικό αστυνομικό σώμα.

Το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση θέσπισε την πρωτοεμφανισθείσα για τις «εκσυγχρονισμένες χώρες» εφεύρεση ενός σώματος αστυνόμευσης στα πανεπιστήμια που θα δρα αυτεπάγγελτα και θα υπάγεται στην ΕΛ.ΑΣ. Αρχικά θα στελεχωθεί από 1000 πραιτωριανούς για να φτάσει σε βάθος χρόνου τις 3-4 χιλιάδες.

Επιπλέον, το νομοθετικό αυτό μαργαριτάρι εισηγείται και την καθιέρωση καρτών εισόδου και συστημάτων ελέγχου, για να μην μπαίνουν ανεπιθύμητοι (δηλαδή όχι φοιτητές ή προσωπικό των πανεπιστημίων… και μπάτσοι). Στα πλαίσια της «πάταξης της ανομίας», ψήφισε και την εγκατάσταση ηλεκτρονικών συστημάτων παρακολούθησης σε χώρους του πανεπιστημίου. Εκτός από την πανεπιστημιακή αστυνομία και τα συστήματα ελέγχου και παρακολούθησης, η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο που ψήφισε στη Βουλή, συμπυκνώνει τις διαχρονικές επιδιώξεις του κεφαλαίου για την εκπαίδευση: πειθαρχικός κώδικας που ποινικοποιεί κάθε πολιτική δράση εντός των σχολών και αποκλεισμός των παιδιών των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων μέσω των διαγραφών και της βάσης εισαγωγής στην τριτοβάθμια, κατευθύνοντας τα παράλληλα προς την τεχνική εκπαίδευση και τα υποβαθμισμένα διετή προγράμματα σπουδών.

Όλες οι φανφάρες που αναφέρονται σε πάταξη ανομίας στα πανεπιστήμια (συγκεκριμένης ‘ανομίας’, καθώς τα ρουσφέτια και η κομματική ανέλιξη α λα ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν κρίνεται ανομία για αυτούς) και αναβάθμιση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος, φυσικά, δεν είναι παρά ένα πρόσχημα. Το κράτος, αφού χρόνια τώρα υποβάθμιζε την τριτοβάθμια εκπαίδευση με υποχρηματοδοτήσεις, με σπρώξιμο των μαφιών στους χώρους των πανεπιστημιών, με έρευνα υποταγμένη στις επιταγές των κεφαλαιοκρατών και όχι στις ανάγκες της κοινωνίας, ήρθε ως τοποτηρητής της τάξης, να επιβάλει με κάθε μέσο και με πολύ κόστος τη δημιουργία ενός αποστειρωμένου πανεπιστημίου. Ενός πανεπιστημίου, μακριά από τις ανάγκες τις κοινωνίας, μακριά από οποιαδήποτε διαδικασία πολιτικής ώσμωσης, αφού και η ίδια αφισοκόλληση θα μπορεί πλέον να θεωρείται αδίκημα, που θα διώκεται αυτεπάγγελτα.

Στα ίδια πλαίσια αξίζει να σημειωθεί πως θεωρητικά, η πανεπιστημιακή έρευνα αποτελεί το σημαντικότερο καρπό που παράγει το πανεπιστήμιο. Οι εκπαιδευτικές διαδικασίες, ωστόσο διεξάγονται στα πλαίσια ενός εκπαιδευτικού μοντέλου, το οποίο είναι διαρθρωμένο στη βάση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και σχέσεων, και το οποίο μετατρέπει την έρευνα σε εμπόρευμα προς πώληση, υπάγοντας την στις ολοένα και αυξανόμενες απαιτήσεις της αγοράς για ένα κατακερματισμένο και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, εναρμονισμένο όσο το δυνατόν περισσότερο με το νεοφιλελεύθερο μοντέλο.

Η περίπτωση της Ιατρικής αποτελεί ένα κραυγαλέο παράδειγμα, καθώς πρόσφατα δημιουργήθηκε ένα προπτυχιακό ξενόγλωσσο πρόγραμμα με δίδακτρα, γεγονός φυσικά που επιβεβαιώνει την σταδιακή εισβολή του Κεφαλαίου στο πανεπιστήμιο και την μετατροπή του σε μια ιδιότροπη επιχείρηση. Η προσανατολισμένη προς την αγορά έρευνα, στα πλαίσια της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης από όλες τις κυβερνήσεις ανεξαιρέτως, την τελευταία δεκαετία, χαρακτηρίζεται από υποβαθμισμένες εργασιακές σχέσεις προσφέροντας στο κεφάλαιο όλο και πιο ευνοϊκές συνθήκες κερδοφορίας. Ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα αποτελεί η κατασκευή Drone για μιλιταριστικούς σκοπούς, (πχ το κυνήγι μεταναστ(ρι)ών).

Η κυβέρνηση, με μεθοδευμένες κινήσεις, προσπάθησε να χτυπήσει ένα ιδιαίτερο κομμάτι της κοινωνίας, το φοιτητικό κίνημα, γιατί γνωρίζει ότι είναι αυτή η γενιά που μεγάλωσε σε ένα συνεχές κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο, βλέποντας την προηγούμενη φουρνιά να μεταναστεύει μαζικά. Είναι η γενιά που οφείλει να συνηθίσει με τη σειρά της στην ανεργία που καλπάζει, στην απληρωσιά, στις άμισθες πρακτικές ασκήσεις, στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Είναι η γενιά που υποσιτίζεται στις λέσχες, που μένει σε άθλιες συνθήκες στις εστίες, που καλείται όλο και πιο πολύ να εκπαιδευτεί αλλά και να ερευνήσει για τις ανάγκες του κεφαλαίου, του ΝΑΤΟ, του στρατού, η γενιά που διαβάζει για να δει τα πτυχία της να είναι ισότιμα με αυτά των ιδιωτικών κολλεγίων. Είναι μία ακόμη γενιά που θα βρεθεί χαμένη σε κάθε περίπτωση εκτός από αυτή που θα επιλέξει να αγωνιστεί.

Η προσπάθεια καταστολής του φοιτητικού κινήματος, όμως, έπεσε στο κενό. Οι χολιγουντιανού τύπου επιχειρήσεις εκκένωσης της κατειλημμένης Πρυτανείας στη Θεσσαλονίκη και το όργιο συλλήψεων και βίας που τις συνόδευε από πλευράς κυβέρνησης έφεραν τα ανάποδα αποτελέσματα. Το φοιτητικό κίνημα απάντησε με πολυάριθμες και δυναμικές κινητοποιήσεις και με νέες καταλήψεις σε πρυτανείες, σχολές και τμήματα σε όλη την Ελλάδα, οι οποίες αγκαλιάστηκαν από ένα ευρύτερο κοινωνικό κομμάτι. Οι φοιτητικοί αγώνες ξαναζωντάνεψαν, δίνοντας ζωή σε πληθώρα κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτικών δρώμενων μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Ιδιαίτερα μέσα σε αυτή τη συνθήκη με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που καταργεί το 8ώρο να τίθεται προς ψήφιση σε λίγες μέρες, με την εργατική τάξη να βρίσκεται μουδιασμένη, αποσυσπειρωμένη και σε οριακό σημείο επιβίωσης, με τους ιμπεριαλιστές αλλά και τους ντόπιους αστούς να περνάν όποιο νομοσχέδιο θέλουν μέσω του κράτους τους για να βαθύνουν τη φτώχεια, την εξαθλίωση, την υποταγή, ο αγώνας των φοιτητών αποτελεί φάρο για να μπορέσει όλος ο λαός να βρει ξανά το δρόμο του αγώνα.

Ταυτόχρονα, όμως, η βίαια καταστολή οποιασδήποτε φωνής αντιστέκεται, ως συνέχεια των απαγορεύσεων των συναθροίσεων και των διαδηλώσεων το προηγούμενο διάστημα με πρόφαση την πανδημία, των συνεχών προσλήψεων μπάτσων και στρατιωτικών αλλά και των νομοσχεδίων περιστολής των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών όπως η διαδήλωση και η απεργία, δείχνει και το πόσο οριακά είναι επίσης τα πράγματα για την αστική εξουσία στον τόπο, κάτι που βέβαια ισχύει για μεγάλο μέρος του πλανήτη.

Σήμερα οι φοιτητές αποτελούν την αιχμή του βέλους που προσπαθεί να ανακόψει την άνευ προηγουμένου επίθεση του κεφαλαίου. Και μόνο ο λαός μπορεί να γίνει η ασπίδα τους. Ο αγώνας των φοιτητών αυτή την περίοδο παίρνει, από τις ίδιες τις συνθήκες, ακόμα πιο συνολικά χαρακτηριστικά σύγκρουσης με την κίνηση του κεφαλαίου και πρέπει να αγκαλιαστεί από κάθε άνεργο, κάθε εργαζόμενη, κάθε μαθητή και κάθε αυτοαπασχολούμενη. Το ίδιο οφείλει να γίνει με κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα που είναι σε εξέλιξη ή ετοιμάζεται να ξεσπάσει. Η δύναμη μας είναι η ενότητα, η αλληλεγγύη, η οργάνωση. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πανεπιστήμιο, σε κάθε σχολείο, σε κάθε γειτονιά, να χτίσουμε την προλεταριακή αυτοάμυνα που θα τσακίσει την κρατική καταστολή και την εργοδοτική τρομοκρατία.

Τα βήματα αυτά έχουν ήδη σιγά σιγά ξεκινήσει, με τις καταλήψεις τμημάτων να ξαναφουντώνουν. Η Πρυτανεία, τελεί πάλι υπό κατάληψη, ενώ ταυτόχρονα, καθημερινά, τα Πανεπιστήμια είναι γεμάτα ζωή. Εκδηλώσεις, αντι-μαθήματα, συζητήσεις, γενικές συνελεύσεις, στο campus του ΑΠΘ η ζωή έχει επιστρέψει, μαζί με την όρεξη για δημιουργία. Ο αγώνας των φοιτητριών και των φοιτητών έχει φτάσει επίπεδα μαζικότητας και συμμετοχής, πρωτόγνωρα για την Θεσσαλονίκη, τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία ενώ μαζί με το φοιτητικό κίνημα συστρατεύονται πλέον, διοικητικοί εργαζόμενοι και εργαζόμενες, μεταπτυχιακοί και μεταπτυχιακές, υποψήφιοι και υποψήφιες διδάκτορες και διδακτόρισσες, καθηγητές και καθηγήτριες.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην παιδεία, χωρίς ταξικούς φραγμούς, για ένα Πανεπιστήμιο χωρίς μπάτσους, κάμερες, δίδακτρα και πειθαρχικές διώξεις, από απλό αίτημα αποκτά σιγά σιγά σάρκα και οστά, πραγματώνεται μέσα στις συνθήκες των καταλήψεων.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΤΙΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, ΤΟΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΝΟΜΟ, ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ, ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΡΙΩΝ

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021 ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ:

Από τις 08.00 περιφρούρηση του campus και στις 13.00 στη διαδήλωση από το Άγαλμα του Βενιζέλου

Ταξική Αντεπίθεση Θεσσαλονίκης (ομάδα αναρχικών και κομμουνιστών)

e-mail: tathess@riseup.net

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License