σημειώσεις απ' τον μικρόκοσμο

μερικές σκέψεις με αφορμή την δημοσιοποίηση του -μουσικού- project "σημειώσεις απ' τον μικρόκοσμο".

post image

σημειώσεις πάνω στις "σημειώσεις απ' τον μικρόκοσμο"

"η σκόνη της μνήμης έχει ένα βάρος ειδικό"

...αυτό ακριβώς το βάρος προσπαθεί να διαχειριστεί το συγκεκριμένο πρότζεκτ για αυτό είναι και εκ των πραγμάτων καταδικασμένο να αποτύχει. Αναγνωρίζοντας τις ρίζες του στην εξέγερση του δεκέμβρη του ‘08, προσπαθεί να επαναδιαπραγματευτεί με την μνήμη, να αναμοχλεύσει τα προτάγματα, να απολογιστεί την μέχρι στιγμής πορεία, να συνδιαλλαγεί με τα αδιέξοδα στο εδώ & στο τώρα, να αναμετρηθεί με τον ρομαντισμό και τη νοσταλγία. Από μέσα προς τα έξω, από το εγώ προς το εμείς, από τον μικρόκοσμο στον κόσμο. Είναι μια μικροσκοπική περιπλάνηση που ευελπιστεί να γίνει ένα ταξίδι με ακαθόριστη χρονική διάρκεια. Ένα ταξίδι με τις απαραίτητες στάσεις στην μετεξεγερσιακή έκσταση και από εκεί στην αίσθηση ματαιότητας, στην ανάγκη να πληθαίνουμε και στη διαχείριση της πολιτικής -και μη- μοναξιάς.Ο τρόπος που καθόρισε ένα κομμάτι των εξεγερμένων ο δεκέμβρης, είναι ο λόγος που δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένας κύκλος που έκλεισε. Η επιμονή να εκκληφθεί ως τέτοιος, μοιάζει αφελής -όταν δε γίνεται σκόπιμα- και αφήνει έκθετα τα βιώματα, τα υποκείμενα και τα εγχειρήματα που άφησε πίσω του. Αφήνει έκθετη την συλλογική μνήμη και προτρέχει να αναπαύσει στη λήθη ένα θραύσμα από το μέλλον. Αναγνωρίζοντας λοιπον τις πέτρες που εκτοξεύθηκαν στις τζαμαρίες, στους μπάτσους, στο κενό, ως βότσαλα που ρίξαμε πίσω μας για να μην χάσουμε τον Δρόμο και την διαδρομή μας, δεν μπορούμε να μην αναγνώσουμε την άλλοτε ασυγκράτητη κι άλλοτε διακριτική μα καθοριστική δυναμική που αναπτύχθηκε στους δρόμους και τις ζωές μας. Δεν μπορούμε να μην την αναγνώσουμε ως το κομβικό αυτό σύνολο στιγμών που η κανονικότητα θρυματιζόταν, τα όρια διευρύνονταν και οι προσταγές μοιάζαν αδύναμες μπροστά στο ψηφιδωτό των εξεγερμένων. Αναπόφευκτα, με τα παραπάνω να μην αφήνουν άλλες επιλογές, στριμώχτηκε στα κεφάλια μας η ιδέα πως το Υπάρχον πρέπει να καταστραφεί.

Στην πραγματικότητα όλο το πρότζεκτ είναι τοποθετημένο σε ενα επιτηδευμένο θολό μπαλαντζάρισμα μεταξύ συντροφικών, φιλικών και ερωτικών σχέσεων, γιατί στις/ους φίλες/ους μας βρίσκουμε τον έρωτα, στους έρωτες μας βρίσκουμε τους/ις συντρόφους/ισσές μας. Στις σχέσεις που αναπτύσουμε με τα ανθρώπινα και μη ζώα που έπιλέγουμε ως συντροφιά, αναγνωρίζουμε ενα μικρό κομμάτι από τον κόσμο που θέλουμε, όχι αόριστα, αφηρημένα και φαντασιακά αλλα στην σφαίρα του καθημερινού, και αυτό το κομμάτι έχουμε το δημιουργικό άγχος να το διευρύνουμε, να εξερευνούμε τα όρια του εκ νέου κάθε τόσο, να το έχουμε ως απάγκιο και πυξίδα. Γιατί οι σχέσεις μας έχουν την δυνατότητα να μας συνταράξουν και να μας καθορίσουν με τον ίδιο τρόπο που έρχεται και μας καθορίζει μία εξέγερση. Ίσως όχι τόσο συμπυκνωμένα και απότομα αλλά στις σχέσεις που προσπαθούμε να φτιάχνουμε μπορούμε να ψηλαφίσουμε μια προοπτική διαρκούς εξέγερσης.

Έτσι με επίγνωση στις διαφορετικές αφετηρίες του καθένα και της καθεμίας αλλά και με τις απαραίτητες μετατοπίσεις για να βρούμε το σημείο που τέμνονται οι διαδρομές μας, γεννάται η επιθυμία να συναντηθούμε κάπου εδώ... Εδώ που αναγνωρίζεται η σημασία του “πολιτικά ξεκάθαρου” και η διαφορά του με τον φετιχισμό της “πολιτικής καθαρότητας”, εδώ που οι μεταφορές κυριολεκτούν, εδώ που οι συγκινήσεις μας ούτε πωλούνται ούτε αγοράζονται, εδώ που οι αντιφάσεις μας δεν έρχονται ως αφοπλιστικές δικαιολογήσεις αλλά ως αιτίες για να τις ξεπεράσουμε. Εδώ που η μόνη μας ελπίδα είναι η από κοινού διαμόρφωση των (δια)προσωπικών, συντροφικών και κοινοτικών βιοτόπων, για αυτό και θα τους υπερασπιστούμε με κάθε κόστος.

Να βρεθούμε και να ξεδιπλώσουμε τις δυναμικές μας, να δημιουργήσουμε πάνω στα πεδία των αρνήσεων μας, να επιτεθούμε στα αυτονόητα αυτού του κόσμου. Με το βλέμμα πάντα στραμμένο προς την δημιουργία απελευθερωτικών σχέσεων και με συνεχές διακύβευμα το ξέσπασμα μικρών καθημερινών εξεγέρσεων. Γιατί ο μόνος “κίνδυνος” είναι να συρρικνωθεί ο θλιβερός ορίζοντας μιας πειθαρχημένης κανονικότητας.

Να βρούμε τους τρόπους να διαρρήξουμε το μέλλον.

πυράκανθος

mail | pyrakanthos@espiv.net

επισυνάπτονται:

-link για ελεύθερη ακρόαση του project | https://www.youtube.com/watch?v=_F7d-kKX_Qw&list=PL_Ddyawex-mh5OLabXh2WE6kGCRZQrm07&index=1&t

-link για ελευθερο download σε MP3 320 μαζί με 4 αυτοκόλλητα, το κείμενο & το artwork | https://www.dropbox.com/sh/w30cdjxdl1mv11b/AABSMbyas-wBJvO_E3JoPDACa?dl=0

-link για ελευθερο download σε WAV μαζί με 4 αυτοκόλλητα, το κείμενο & το artwork | https://www.dropbox.com/sh/r5iu0fgeymbptq2/AACswRUHz3q3CiAYecIydXzTa?dl=0

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License