ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ- ΑΛΛΑΓΗ ΩΡΑΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ- 6 Δεκέμβρη, 11:00, μνημείο Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Μεσολογγίου και Τζαβέλλα

ΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΜΑΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ Συγκέντρωση :6 Δεκέμβρη, 11:00, Μεσολογγίου και Τζαβέλλα

Οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν σε καραντίνα

Η χρονική συγκυρία που διανύουμε είναι ιδιαίτερη από κάθε άποψη. Το γεγονός τηςπανδημίας της νόσου COVID-19 και ο τρόπος της διαχείρισής της από τις κατά τόπουςπολιτικές αρχές -διαχείριση που εξυπηρετεί είτε τα συμφέροντα διάφορων οικονομικώνελίτ είτε μια ατζέντα αυταρχισμού σχεδόν σε κάθε επίπεδο της κοινωνικής ζωής -είναι οαστερισμός στον οποίο κινείται η δική μας εποχή.Η παρούσα πολιτική διαχείριση της εξουσίας στην χώρα μας, αποθρασυσμένης από τηναπουσία ισχυρών κοινωνικών αντιστάσεων εδώ και κάποια χρόνια, έχει αναλάβει να επιτεθεί σχεδόν σε όλο το φάσμα των αγωνιστικών κεκτημένων προηγούμενων εποχών, με τρόπο μάλιστα που παραπέμπει σε ρεβανσιστικά σύνδρομα.

Η πανδημία έχει αποτελέσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την δεξιά κυβέρνηση της ΝΔ ώστε να ξεδιπλώσει πλήρωςόλη τη νεοφιλελεύθερη και συντηρητική ατζέντα της σε μια σειρά από μέτωπα, ξεκινώντας από την επίθεση στα ριζοσπαστικά κομμάτια και τις δομές συνύπαρξής τους, περνώντας τάχιστα στο μέτωπο των φυλακών, της εκπαίδευσης, της οικονομίας, των πολιτικών διεκδικήσεων με πορείες και απεργίες και έπεται συνέχεια.Ταυτόχρονα με την κρατική εγκληματική διαχείριση της πανδημίας που εκθέτειπληθυσμούς -ειδικά τους πιο ευάλωτους- σε κίνδυνο για την εξυπηρέτηση είτε οικονομικών συμφερόντων είτε ιδεολογικών εμμονών, παρακολουθούμε και την εργαλειοποίηση της,για την άνευ προηγουμένου σημειολογική επίθεση σε ζωτικά σημεία του ευρύτερου ριζοσπαστικού και προοδευτικού μπλοκ.

Σημεία σταθμούς, όπως είναι οι μέρες μνήμης τωννεκρών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973, και των νεκρών της κρατικής καταστολήςεν καιρώ δημοκρατίας, όπως ο αναρχικός μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος την 6 ηΔεκέμβρη του 2008, ημέρα που άφησε ανεξίτηλα το στίγμα της στην ιστορία της τρίτηςελληνικής δημοκρατίας ως μία από τις πιο ισχυρές εξεγέρσεις αυτής της ιστορικήςπεριόδου.Το νέο δόγμα καταστολής που εργαλειοποιεί την πανδημία για να επιτεθεί -μεταξύ άλλων-σε ό,τι αποτελεί σταθμό μνήμης, ριζοσπαστικοποίησης αλλά και συσπείρωσης τωνκινηματικών δυνάμεων, προφανώς καμία σχέση δεν έχει με μέριμνα για τη δημόσια υγεία.Κοινωνική προστασία δεν υπήρξε ούτε όταν υπό την ανοχή του ίδιου του κράτουςλειτουργούσαν για μήνες οι χριστιανικοί τόποι λατρείας ενάντια σε κάθε υγειονομικόπρωτόκολλο (πολλές φορές μάλιστα με την παρουσία κυβερνητικών εκπροσώπων), ούτεόταν άνοιξε ο τουρισμός και η εστίαση για να υπάρξει ένεση ρευστότητας στην ελληνικήαγορά παρά τους τεράστιους κινδύνους, ούτε όταν σχολικές αίθουσες, χώροι εργασίας καιμέσα μαζικής μεταφοράς υπήρξαν κατεξοχήν τόποι συνωστισμού, ούτε όταν σε αντίθεση μεόλες τις οδηγίες διεθνών οργανισμών αλλά και της διεθνούς πρακτικής (ακόμα και σε χώρεςπου θεωρούνται εκτός του άξονα «πολιτισμένων κρατών») για αποσυμφόρηση τωνφυλακών, και εν γένει των κέντρων κράτησης.

Εκείνο που υπήρξε ήταν μόνο ησυστηματική, και κατ΄ εξακολούθηση, εγκληματική και προκλητική αδιαφορία από την πλευρά του κράτους για τη δημόσια υγεία, για την οποία τώρα υποτίθεται ότι κόπτονται.Υπό αυτές τις συνθήκες η τιμή και υπεράσπιση της ιστορίας μας, των συμβόλων μας, τωννεκρών μας αλλά και των αγωνιστικών και εξεγερτικών παρακαταθηκών, δε μπορεί να μπειστο ψυγείο. Φέτος, περισσότερο από άλλες φορές, είναι επιτακτικό να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, να μη αφήσουμε το νήμα που μας συνδέει με το εξεγερτικό πνεύμα του

Δεκέμβρη του 2008. Φέτος, περισσότερο από άλλες φορές, η παρουσία μας στο δρόμοείναι πιο επιτακτική καθώς το σύνθημα το «Αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει» επικαιροποιείταιτραγικά.Από τους νεκρούς της αστυνομικής βίας, στους θανάτους μεταναστών στα χερσαία καιθαλάσσια σύνορα, από τους αυτόχειρες – θύματα της οικονομικής πολιτικής στους χιλιάδεςνεκρούς της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας, η σύγχρονη θανατοπολιτική τηςκαπιταλιστικής κυριαρχίας είναι εδώ.Αρνούμαστε να δεχτούμε να γίνουμε άψυχες στατιστικές. Ξέρουμε πολύ καλά ότι αν τοκράτος ενδιαφερόταν πράγματι για τη δημόσια υγεία θα έκανε κάτι για αυτήν αντί να επιστρατεύει εντός των πόλεων, χιλιάδες αστυνομικών δυνάμεων για να διαλύεισυντριπτικά λιγότερες δυνάμεις διαδηλωτών.

Φέτος, περισσότερο από άλλες φορές, έχει σημασία να ακουστεί στο δρόμο το «Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη», καθώς όσο βαθαίνειτο σκοτάδι της σύγχρονης δυστοπίας που ζούμε, αυτές οι μέρες γίνονται, και συνεχίζουν να γίνονται, όλο και περισσότερων.Για αυτούς τους λόγους λοιπόν, μάς είναι αδιανόητο να πειθαρχήσουμε στις απαγορεύσειςτους και να μείνουμε σπίτια μας μια μέρα σαν την 6 η Δεκέμβρη.Τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας, όχι επειδή μας τα υπαγορεύει το κράτος αλλά επειδήξέρουμε να προστατεύουμε τους εαυτούς μας, θα βρεθούμε στον δρόμο για να τιμήσουμε "την μνήμη του Αλέξανδρου, για να τιμήσουμε την μνήμη όλων εκείνων των επώνυμων ή ανώνυμων νεκρών που δολοφονήθηκαν από την αστυνομία. Για να φωνάξουμε ότι οιεξεγέρσεις ενάντια στο κράτος, στο κεφάλαιο και τον συντηρητισμό είναι πάντα επίκαιρες.

ΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΜΑΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Συγκέντρωση : 6 Δεκέμβρη, 11:00, Μεσολογγίου και Τζαβέλλα, στο σημείο όπου δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος

Μέτωπο Αντίστασης

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License