post image

«Κρίση, αδιέξοδο, καθυστέρηση, όλο ίδιες λέξεις επαναλαμβάνονται. Χορεύουν γύρω - γύρω στον ίδιο χορό του Ζαλόγγου. Ελλάδα πλούσια, Ελλάδα υπανάπτυκτη, Ελλάδα κοιτίδα του πολιτισμού. Ελλάδα με τους χιλιάδες αγράμματους και τα ερειπωμένα σχολεία, Ελλάδα με σχολεία χωρίς δασκάλους, Ελλάδα με δασκάλους χωρίς δουλειά. Χρόνο με τον χρόνο οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται, και ας είναι από τις πιο υψηλές στην Ευρώπη...».

Από ομιλία του Γρηγόρη Λαμπράκη σε συγκέντρωση της Εργατικής Κίνησης για τον Αφοπλισμό και την Ειρήνη το 1962.

Πιστεύουμε ότι η τέχνη των αστών όπως και γενικότερα η αστική διανόηση έχουν πολλές δεκαετίες να δώσουν κάτι το προοδευτικό για την εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών, η ίδια η αστική τάξη έπαψε να αποτελεί δύναμη εξέλιξης της ανθρωπότητας εδώ και 200 χρόνια, από τότε πάνω-κάτω που ήρθε στην εξουσία. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα, το θέμα μας σήμερα είναι το ποιοι δεν είμαστε αλλά και το γιατί καθαρίσαμε την ενημερωτική ταμπέλα στο μνημείο του αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη από ένα γκράφιτυ.

Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα κρίνουμε το αν και κατά πόσο η τέχνη αποκόβεται από τη συνολική κοινωνική δραστηριότητα ενός ατόμου ή μίας ομάδας ατόμων, για το αν με κάποιο τρόπο εξυψώνεται από τα κίνητρα και τις επιλογές του όποιου “καλλιτέχνη” ή για το αν αποτελεί κάτι ιερό που δεν επιδέχεται κριτικής. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα κρίνουμε το αν υπάρχουν απελευθερωτικά στοιχεία στα καλλιτεχνικά project που στηρίζονται από τα επίσημα κρατικά και ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα κρίνουμε το τι αποτελεί “φθορά”, όταν έχουμε γράψει εκατοντάδες συνθήματα σε τοίχους που όμως φροντίζαμε να μην προσβάλουν τους αγώνες που έχουν δοθεί σε αυτό τον τόπο αλλά ακόμα και την “πιο αντικειμενική” ιστορία του ή ακόμα-ακόμα να μην γίνονται πάνω σε κάποιο φτωχόσπιτο που κάποιος έβαψε με το υστέρημά του. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα κρίνουμε το τι ακριβώς σημαίνει το “women are funky” ή το kinktober festival, ή το αν υπάρχει μέσα σε αυτά τα πλαίσια κάτι χειραφετητικό για όσες από εμάς καταπιεζόμαστε λόγω του φύλου ή της σεξουαλικότητάς μας.

Εμείς, είμαστε απλά μία ομάδα ανθρώπων που προσπαθούν να βρουν τρόπους να αγωνιστούν για έναν καλύτερο κόσμο. Έναν κόσμο που δεν θα κυριαρχείται από το γκρίζο των τσιμεντουπόλεων, στον οποίο η δημιουργική έκφραση των ανθρώπων θα εμπνέεται από την καθημερινή μας ζωή και δεν θα βρίσκει χώρο σε διαγωνισμούς και σε καμπάνιες. Έναν κόσμο όπου η τέχνη θα διαμορφώνει χειραφετημένες συνειδήσεις, θα απελευθερώνει συγκινήσεις και θα αποτελεί θύλακα των κοινωνικών σχέσεων. Αλλά πριν από όλα έναν κόσμο που οι βόμβες των ιμπεριαλιστών, οι δολοφονίες των φασιστών, η εκμετάλλευση των εργαζομένων από το κεφάλαιο δε θα έχουν θέση. Έναν κόσμο απελευθερωμένο και ελεύθερο για όλους, έναν κόσμο ακρατικό και κομμουνιστικό, έναν κόσμο ανάλογο των ονείρων των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους για να τον φέρουν όλο και πιο κοντά μας, έναν κόσμο που θα τους τιμά χωρίς να χρειάζεται να ταυτίζεται μαζί τους. Για αυτούς τους λόγους και για άλλους τόσους, καθαρίσαμε το γκράφιτυ από το μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος δέχθηκε δολοφονική επίθεση από παρακρατικούς φασίστες μετά από αντιπολεμική εκδήλωση στις 22 Μαΐου του 1963 και πέθανε 5 ημέρες αργότερα.

Τιμάμε και σεβόμαστε την ιστορία, τους αγώνες και τους αγωνιστές του λαού και της τάξης μας.

ΟΡΚΟΣ ΣΤΟΝ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΚΑΙ ΧΡΕΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ:

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Ταξική Αντεπίθεση Θεσσαλονίκης (ομάδα αναρχικών και κομμουνιστών)

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License