Kάλεσμα στη πορεία στις 19:00 στο Άλσος Παγκρατίου για την εκκένωση της κατάληψης Φιλολάου 99

Διαδήλωση ενάντια στη καταστολή και τον γενικευμένο φόβο. Για την υπεράσπιση των καταλήψεων, των κοινωνικών ταξικών αγώνων, των αγωνιζόμενων ανθρώπων. Παρασκευή 25/9/2020, 19:00 στο άλσος Παγκρατίου

Κατάληψη, όχι εγκατάλειψη!

Από τον Σεπτέμβρη του 2016, το άλλοτε εγκαταλελειμμένο οίκημα της Φιλολάου 99 & Νεοπτολέμου στο Παγκράτι, απέκτησε ξανά ζωή. Χτισμένο το 1928, ρημαγμένο από το 1995, αποτέλεσε για πολλά χρόνια έναν ερημωμένο τόπο-φάντασμα για τη γειτονιά. Mια χούφτα αναρχικών αγωνιζόμενων ανθρώπων, αποφασίσαμε να τον οικειοποιηθούμε και να τον μετατρέψουμε σε κάτι χρήσιμο και σημαντικό: σ’ ένα ζωντανό τόπο συνάντησης και δημιουργίας για τους κατοίκους της γειτονιάς, σ’ ένα ορμητήριο αντίστασης για τους αγωνιζόμενους ανθρώπους. Εδώ και 4 χρόνια, λοιπόν, βασισμένες στις δικές μας πλάτες, στην συλλογική μας δημιουργικότητα και έμπνευση, χωρίς χορηγίες, ΜΚΟ και κόμματα ανάμεσά μας, η Φιλολάου 99 δεν είναι πλέον «εστία μόλυνσης». Αντίθετα, πραγματοποιούνται μια σειρά εκδηλώσεων πολιτικού/ιστορικού/πολιτιστικού χαρακτήρα, συνελεύσεις και συναντήσεις αγωνιζόμενων πρωτοβουλιών, στεγάζει οργανωμένη βιβλιοθήκη και πολιτικό βιβλιοπωλείο-αρχείο του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού κινήματος, κύκλους αυτομόρφωσης, φωτοτυπική δομή και μια σειρά άλλων αυτοοργανωμένων δραστηριοτήτων, δομών και πειραματισμών.

Τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ!

Αυτή τη στιγμή στο κέντρο της Αθήνας αλλά και σε διάφορες γειτονιές της πόλης διεξάγεται ένας πόλεμος. Το Μετς και το Παγκράτι, το Κουκάκι και τα Πετράλωνα, τα Πατήσια και η Κυψέλη, το Γκύζη και οι Αμπελόκηποι, το ιστορικό τρίγωνο της πόλης Ομόνοια-Σύνταγμα-Μοναστηράκι αλλά και μια σειρά παραπλήσιων δήμων, γίνονται τα πεδία υλοποίησης των διαδικασιών «αναβάθμισης» της αθηναϊκής μητρόπολης. Σχέδια που θέλουν την πόλη ένα τεράστιο τουριστικό και καταναλωτικό θέρετρο παραδομένο στα αναπτυξιακά σχέδια κράτους και κεφαλαίου, εκπονημένο και υποστηριζόμενο από τα υπουργεία και τους τεχνοκράτες τους, από τους εργολάβους και τις δημοτικές αρχές της πόλης, από τις μεσιτικές εταιρείες και κάθε λογής μικρούς ή μεγάλους ιδιοκτήτες. Στον πυρήνα των σχεδίων τους βρίσκεται η εμπορευματοποίηση των πάντων, η άγρια τουριστικοποίηση, ο αρχιτεκτονικός και αισθητικός εξευγενισμός, η εξορία των φτωχών, των αστέγων και των μεταναστών από τη κοινωνική ζωή της πόλης, ο εκτοπισμός ολόκληρων πληθυσμιακών ομάδων ανέργων και εργαζομένων μακριά από τα «οικιστικά φιλέτα του κέντρου» και η καταστολή όποιου διανοείται ν’ αντισταθεί ή απλά δεν χωράει στα σχέδιά τους.

Στις γειτονιές που ζούμε, ιδίως στο Παγκράτι, επιβάλλονται μια σειρά αλλαγών που υπηρετούν όλα τα παραπάνω. Αστικές αναπλάσεις πλατειών όπως αυτή της πλατείας Βαρνάβα που πριμοδοτούν το τσιμέντο, τα τραπεζοκαθίσματα και την μετατροπή τους σε 24ωρα διασκεδαστήρια της κατανάλωσης. Ξεριζωμός δέντρων και μπάζωμα ελεύθερων χώρων όπως στον περίβολο του Αγ.Σπυρίδωνα χάριν της επέκτασης «πολιτιστικών ιδρυμάτων». Ολόκληρες πλατείες και πεζόδρομοι εμπορευματοποιούνται και κατακλύζονται από τραπεζοκαθίσματα όπως η πλατεία Προσκόπων και οι πεζόδρομοι γύρω της. Ολόκληρες γειτονιές αλλάζουν χαρακτήρα για να γίνουν πιο ελκυστικά τουριστικά προϊόντα, πιο κερδοφόρες για τα αφεντικά άρα και πιο δύσβατες για εμάς. Την εικόνα συμπληρώνει ο απότομος πολλαπλασιασμός των σπιτιών που βγαίνουν στην τουριστική αγορά μέσω rbnb καθώς η ίδρυση βραχυχρόνιων επιχειρήσεων (εναλλακτικά καφέ, καθαριστήρια, γραφεία ξεναγήσεων κ.α) που εξαρτώνται αποκλειστικά από την τουριστική αγορά. Η γειτονιά πασχίζει να εξυπηρετήσει χιλιάδες τουριστών-καταναλωτών, μικροί και μεγάλοι ιδιοκτήτες τρίβουν τα χέρια τους και όλοι εμείς, οι «από τα κάτω», αν δεν έχουμε μείνει ήδη χωρίς σπίτι, αν δεν αναγκαστούμε ν’ αλλάξουμε γειτονιά, υποκύπτουμε στον εκβιασμό των ολοένα αυξανόμενων ενοικίων. Η εξαγορά ολόκληρων πολυκατοικιών από μεσιτικά funds και η δίψα του κάθε ιδιοκτήτη να εκμεταλλευτεί στο έπακρο και την πιο σάπια γκαρσονιέρα, έχει μετατρέψει την απειλή της έξωσης σε καθημερινή τρομοκρατία για χιλιάδες κατοίκους-ενοικιαστές ενώ η κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων αλλάζει αυτόματα και την κοινωνική σύνθεση των γειτονιών μας. Τρανταχτό παράδειγμα η κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων στην άλλοτε προσφυγική-εργατική συνοικία της Καισαριανής και το ξεπήδημα δεκάδων ταχυφαγείων και καφέ κατά μήκος της λεωφόρου Εθνικής Αντιστάσεως χάριν της «αναβάθμισης» που θα προσφέρει ο ερχομός της γραμμής U του μετρό στην περιοχή!

Η ασφυκτική συνθήκη των εξώσεων συμπληρώνεται από την ευρύτερη συνθήκη οικονομικού στραγγαλισμού μας με τις συνεχείς αυξήσεις στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ καθώς και τις πολιτικές ταξικού αποκλεισμού από την κάλυψη των κοινωνικών μας αναγκών: εργολάβοι κόβουν το ρεύμα και το νερό, τραπεζίτες και εφοριακοί εκβιάζουν για να εισπράξουν προκαταβολές και δόσεις, ελεγκτές και μπάρες μας απαγορεύουν την πρόσβαση σε λεωφορεία και ΜΕΤΡΟ. Ακόμα και η ίδια η επιβίωση μας είναι ένας διαρκής αγώνας δρόμου σπαρμένος με εκβιασμούς, απειλές και διάχυτο φόβο για τα βασικά. Και στο επίκεντρο των ειδικών συνθηκών διαβίωσης μας μέσα στην μητρόπολη στέκεται ο εκβιασμός της εργασίας. Τα ελαστικά ωράρια και οι μισθοί-ψίχουλα, η εντατικοποιημένη εργασία και οι θάνατοι εργατών στους δρόμους και τα κάτεργα της πόλης αποτελούν τους πραγματικούς νόμους του κεφαλαίου που διαφημίζει την ανάπτυξή του πάνω στον ιδρώτα και το αίμα μας. Στον επισιτισμό και το εμπόριο, στις οικοδομές και την ταχυμεταφορά, στον τουρισμό και τα τηλεφωνικά κέντρα, όπου και αν εργάζεται ο καθένας και η καθεμιά μας πληρώνουμε αδρά την εθνική τους ανάπτυξη και τις δημοσιονομικές τους επιτυχίες. Ως πότε;

Η κατάληψη Φιλολάου 99 δεν είναι μόνη της.

Τέτοιοι αυτοοργανωμένοι χώροι υπάρχουν στις γειτονιές μας, σ’ όλη την Αθήνα και τον ελλαδικό χώρο. Ειδικότερα στις ανατολικές συνοικίες της Αθήνας, η δημιουργία τέτοιων χώρων οφείλεται στην εδώ και χρόνια συνεπή αγωνιστική δράση των αυτοοργανωμένων κοινοτήτων αγώνα (συνελεύσεις, συλλογικότητες, καταλήψεις κ.α) και στην άνθηση των τοπικών κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων. Η υπεράσπιση του Υμηττού απ΄τις πυρκαγιές και το τσιμέντωμα που προωθούν τα συμφέροντα κράτους και εργολάβων, η υπεράσπιση των δημόσιων χώρων/πλατειών/πάρκων ενάντια στη τσιμεντοποίηση και την εμπορευματοποίηση τους, το μπλοκάρισμα του προγράμματος εθελοντικής ρουφιανιάς του δήμου Βύρωνα, η αντίσταση στην αστυνομική βαρβαρότητα και στην «ολυμπιακή κληρονομιά» των ηλεκτρονικών συστημάτων επιτήρησης, ο αγώνας για ελεύθερη πρόσβαση σε ρεύμα/νερό/συγκοινωνίες, η αντεπίθεση στην εργοδοτική βαρβαρότητα στους χώρους δουλειάς, η μαχητική αντιφασιστική δράση, η δημιουργία οριζόντιων δομών αλληλοβοήθειας αποτελούν την δική μας ιστορικότητα αγώνων που μας συνδέει άρρηκτα με τη ζωή και την καθημερινότητα των ανατολικών συνοικιών ως κατοίκους αλλά και ως αναρχική συλλογικότητα που δρούμε στο Βύρωνα, το Παγκράτι και την Καισαριανή εδώ και 14 χρόνια. Μέσα από τους αγώνες αυτούς επιχειρούμε να κάνουμε την υπόθεση της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης διακύβευμα των γειτονιών μας στο εδώ και τώρα, κόντρα στον κόσμο των κρατών, των αφεντικών, των ταξικών ανισοτήτων, των ρατσισμών, των έμφυλων διαχωρισμών.

Οι καταλήψεις δεν πέφτουν από τον ουρανό.

Η επανοικειοποίησή δημόσιων ή ιδιωτικών κτιρίων από αγωνιζόμενους ανθρώπους ήταν και παραμένει μια ριζοσπαστική πρακτική αμφισβήτησης της ανάθεσης, του ατομισμού, της ιδιοκτησίας. Είναι συλλογικά πειράματα και προτάγματα κοινωνικής χειραφέτησης και αυτονομίας που συμπυκνώνουν μονομιάς τα μέσα και τους σκοπούς του ευρύτερου αναρχικού-ελευθεριακού αγώνα. Γι’ αυτό και συνεχίζουν να αποτελούν αγκάθι στα πλευρά κάθε λογής εξουσιών, γι’ αυτό και βρίσκονται στο κατασταλτικό στόχαστρό τους. Εδώ και χρόνια, η προπαγάνδα κράτους και ΜΜΕ στοχοποίησε τα κατειλημμένα εγχειρήματα βαφτίζοντάς τα «εστίες ανομίας» και τους καταληψίες «ορδές βανδάλων». Έκτοτε, δεκάδες καταλήψεις στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, στο Βόλο και τα Γιάννενα, στην Αλεξανδρούπολη και την Κέρκυρα έχουν υποστεί αστυνομικές εκκενώσεις στο όνομα της «αξιοποίησης» τους, έχουν γκρεμιστεί από εργολάβους ή έχουν γίνει στόχος φασιστικών-παρακρατικών επιθέσεων. Πιο πρόσφατα, στεγαστικές καταλήψεις μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας εκκενώθηκαν ενώ εκατοντάδες μεταναστών-στριων συνελήφθησαν,κατεγράφησαν και στάλθηκαν σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά την Ελλάδα. Παρά την διαρκή κατασταλτική στρατηγική του κράτους απέναντι στις καταλήψεις, οι ρίζες τους παραμένουν βαθιές μέσα στις ανάγκες και τις συνειδήσεις των αγωνιζόμενων ανθρώπων.

Όμορφος κόσμος, με ιδιοκτήτες σπαρμένος!

Περιτριγυρισμένοι από την αναπτυξιακή φρενίτιδα της εποχής μας, ήρθε και η ώρα που θα χτυπούσε και τη δική μας πόρτα το «ιερό δικαίωμα της ιδιοκτησίας». Μετά από 4 χρόνια παρουσίας και δράσης στο κτίριο της Φιλολάου 99, μας παρουσιάστηκε φάντης-μπαστούνης ο κ. Βασίλης Παναγιωταράς κάτοικος Πετραλώνων, Δωριέων 6, δηλώνοντάς μας ξεδιάντροπα ότι είναι ο «νόμιμος ιδιοκτήτης του χώρου». Μάλιστα, με τη συνέργεια του δικηγόρου Χαράλαμπου Μιχαήλ, μας παρουσίασαν έγγραφα εξαιρετικά αμφίβολης αξιοπιστίας, ακόμα και για ένα αστικό δικαστήριο που προστατεύει κάθε λογής ιδιοκτήτες, με τα οποία «στοιχειοθετούσαν» την δήθεν κληρονομιά που ανακάλυψε μετά από δεκαετίες. Ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτή είναι η εποχή όπου όλοι φαντασιώνονται να γίνουν ιδιοκτήτες: το κτηματολόγιο κλείνει, η αντιπαροχή ξαναγεννιέται, το rbnb αποτελεί την πιο σίγουρη και κερδοφόρα αρπαχτή και για τον τελευταίο μικροιδιοκτήτη. Ως εκ τούτου, ο κάθε τυχοδιώκτης ψάχνει να βρει την άκρη του με όλα τα μέσα μπας και βγάλει και από τη μύγα ξύγκι.

Θα είμαστε σαφείς. Η επιλογή μας να δημιουργήσουμε συλλογικά και αδιαμεσολάβητα ένα ανοικτό απελευθερωμένο εγχείρημα για εμάς, για τις γειτονιές που ζούμε, για τους αγώνες που δίνουμε, για το κίνημα που συμμετέχουμε, δεν μπορεί να μπει σε κανένα χρηματιστήριο αξιών ούτε και να αναγνωρίσει τίτλους ιδιοκτησίας. Δεν θα επιτρέψουμε ο πολιτισμός της ιδιοκτησίας να μας κλέψει έναν ακόμα ζωτικό χώρο γιατί οι καταλήψεις δεν είναι τα ντουβάρια των κτιρίων, είναι τα θεμέλια για το χτίσιμο ανατρεπτικών σχέσεων: σχέσεων αλληλεγγύης, ισότητας και κοινοκτημοσύνης μεταξύ των καταπιεσμένων. Δεν θα μετρήσουμε πόσα χρήματα ή πόσες εργατοώρες ρίξαμε για να κάνουμε το κτίριο αυτό βιώσιμο γιατί δεν θα μετατρέψουμε ποτέ την συλλογική μας εργασία και τη συντροφική προσφορά σε εμπόρευμα προς αγοραπωλησία. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη και μας ξεπερνά. Απέναντι στον εκβιασμό και την αρπακτικότητα της ιδιοκτησίας, απαντάμε ξεκάθαρα: ένα κατειλημμένο σπίτι γεμάτο ανθρώπους, επιθυμίες και συντροφικότητα, ένας αυτοοργανωμένος χώρος αγώνα, οι καταλήψεις συνολικότερα δεν είναι νόμιμες ή παράνομες, είναι αναγκαίες.

Να πάρουμε τη ζωή και τους αγώνες στα χέρια μας!

Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από κανέναν σωτήρα ή διαχειριστή της ζωής μας. Καλούμε τον καθένα και τη καθεμιά να πολεμήσουμε καθημερινά και να στήσουμε το συλλογικό μας ανάχωμα ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας και τον ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου. Όλοι εμείς, οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι, οι άνεργοι, οι επισφαλείς, οι φοιτητές και οι μαθήτριες, οι ντόπιοι και οι μετανάστες να αναπτύξουμε και να συνδέσουμε τους δικούς μας αγώνες, τις δικές μας κοινωνικές-ταξικές αντιστάσεις στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής της σύγχρονης βαρβαρότητας και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και ελευθερίας. Να χτίσουμε τον δικό μας ανταγωνιστικό πολιτισμό μέσα από κοινότητες αγώνα και αυτοοργανωμένες δομές , καταλήψεις και στέκια, απέναντι στον πολιτισμό της φτώχειας, της καταπίεσης, της ανάθεσης και των αποκλεισμών. Για την απελευθέρωση του ανθρώπου και της φύσης από τα δεσμά της εξουσίας, για την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου, να υπερασπιστούμε με κάθε μέσο την υπόθεση της κοινωνικής χειραφέτησης, τον δρόμο για την κοινωνική επανάσταση.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ 10, 100, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!

ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΦΟΒΟ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ, ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Παρασκευή 25/9/2020, 19:00 στο άλσος Παγκρατίου

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License