Σαν Έλληνες περήφανοι, σαν Ευρωπαίοι ελεύθεροι, σαν κράτος συνεταιρικό, στο ΝΑΤΟ μέλος εκλεκτό,απ’ τον προϋπολογισμό, το πιο μεγάλο μερτικό. Το πιο μεγάλο μερτικό, το δίνουμε για το στρατόκι είμαστε κράτος δυνατό, σ’ εχθρούς και φίλους σεβαστό κι ακούμε εκείνο το σοφό, να λέει σ’ ένα Αμερικανό.Κύριε Πρόεδρε, της Αμερικανικής Βιομηχανίας όπλων και εξορύξεων: ιδού ο στρατός σας.

Παράφραση του Ιάκωβου Καμπανέλλη

Για καλό πάντως δεν έρχεται…

Το τριήμερο 25-27 Σεπτεμβρίου ο υπουργός εξωτερικών Μάικ Πομπέο έρχεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα σε Σούδα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Αφού επιβλέψει την αναβαθμισμένη στρατιωτική δύναμη των Η.Π.Α. στην Κρήτη θα προχωρήσει σε συναντήσεις με την πολιτική και επιχειρηματική ελίτ της χώρας. Εκτός των εμπορικών, ενεργειακών, οικονομικών και στρατιωτικών συμφωνιών σκοπός του ταξιδιού του είναι η –πρόσκαιρη- εκτόνωση της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τις προθέσεις και τα αποτελέσματα αυτής της επίσκεψης. Απεσταλμένος της Pax Americana, έρχεται στην επαρχία της αυτοκρατορίας που εκπροσωπεί για να εξυπηρετήσει και εν τέλει να επιβάλει τα συμφέροντα του Βορειοαμερικάνικου κεφαλαίου, αλλά και για να επιθεωρήσει τη δύναμη πυρός που παραμένει σε επιφυλακή για να αιματοκυλήσει οποιοδήποτε τόπο χρειαστεί.

Άλλωστε, μόνο 1,5 χρόνος έχει περάσει από την υπογραφή της αμοιβαίας συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-Η.Π.Α. η οποία προβλέπει την αναβάθμιση της παρουσίας του στρατού των Η.Π.Α. στη Σούδα και τη λειτουργία της ίδιας της ΝΑΤΟικής βάσης, τη παρουσία drones στη Λάρισα, ελικοπτέρων στο Στεφανοβίκειο, στρατιωτικών μονάδων που κινούνται προς τη Ρωσία, στην Αλεξανδρούπολη, ιπτάμενων κατασκόπων στο Άκτιο και πυρηνικών στον Άραξο, αεροπλανοφόρων στο Μαράθι της Κρήτης χωρίς αναγκαστικά να υπάγονται σε ΝΑΤΟϊκή δύναμη/ άσκηση όπως χρειαζόταν μέχρι πρόσφατα, ενώ θωρακίζει την παρουσία δυνάμεων στην Ανδραβίδα, στη Καλαμάτα, στο Κιλκίς, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και προαναγγέλλει νέες βάσεις σε Σύρο, Κάρπαθο, Κάλυμνο και όπου αλλού κρίνουν οι ΗΠΑ ότι χρειάζονται ορμητήριο για τις επιχειρήσεις τους. Μια συμφωνία που για πρώτη φορά γίνεται αορίστου χρόνου και δε χρειάζεται επέκταση ανά τακτά χρονικά διαστήματα όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, ενώ κομμάτι της αποτελεί και η έκτακτη φιλοξενία στρατιωτικών δυνάμεων των Η.Π.Α. σε περίπτωση που κριθεί αναγκαίο.

Δεν έχουμε βέβαια και καμία αυταπάτη για το ότι η μία ή η άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη μπορούν να βοηθήσουν στην ειρηνική επίλυση στην διαμάχη της Ελληνικής και της Τουρκικής αστικής τάξης, διαμάχη που οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχουν συμφέρον να κρατάν ενεργή, τόσο για να πουλάν όπλα και προστασία στις δύο εξαρτημένες αστικές τάξεις, όσο και για να πετύχουν τις καλύτερες δυνατές συμφωνίες για τις εταιρείες ενέργειας που εκπροσωπούν. Η πίεση των Η.Π.Α. για τη συμφωνία συνεκμετάλλευσης των πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο και για ταυτόχρονες πωλήσεις οπλικών συστημάτων και στις δύο χώρες κρύβει μονάχα, την ανάγκη τους για να επιβεβαιώσουν τον πολιτικά-οικονομικά-στρατιωτικά κυρίαρχο ρόλο τους στην περιοχή.

Ας αφήσουμε όμως και τον Αμερικάνο Πρέσβη Πάιατ να μας εξηγήσει τι άλλο καταφέρνει η Ελλάδα για λογαριασμό στον Η.Π.Α. στην περιοχή, πριν μας τον παρουσιάσουν τα δελτία ειδήσεων ως έναν σύγχρονο Λόρδο Βύρωνα:

«Η σχέση ΗΠΑ – Ελλάδας βρίσκεται ιστορικά στο υψηλότερο επίπεδο. Η αναβαθμισμένη µας σχέση µε την Ελλάδα βασίζεται σε κοινούς στόχους και σε µια επεξεργασµένη στρατηγική, που αναγνωρίζει την επιστροφή του ανταγωνισµού των µεγάλων δυνάµεων στην ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα αποτελεί πυλώνα σταθερότητας και ένα σύµµαχο-κλειδί στο ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ανάσχεση της ρωσικής και της κινεζικής επιρροής, σε ένα συνεχώς πιο περίπλοκο στρατηγικό περιβάλλον. Επιστρατεύουμε όλες τις πτυχές της αμερικανικής ισχύος, προκειμένου να αντιµετωπίσουµε αυτές τις προκλήσεις και να προωθήσουμε τους κοινούς στόχους µας για την άµυνα και την ασφάλεια, όπως αυτοί καταγράφονται στον διµερή στρατηγικό διάλογο και την επικαιροποιηµένη συµφωνία αµοιβαίας αµυντικής συνεργασίας (MCDA). Ο διάλογος 3+1 µε την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κύπρο, που δροµολόγησε ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Ποµπέο πέρυσι στην Ιερουσαλήµ, αποτελεί ένα καλό παράδειγµα της νέας αµερικανικής στρατηγικής.Τα τελευταία χρόνια, οι δραστηριότητες των Ηνωµένων Πολιτειών έχουν επεκταθεί σηµαντικά στη βάση της Σούδας, το «στολίδι του στέµµατος» σε ό,τι αφορά τις διµερείς αµυντικές σχέσεις. Η επικαιροποίηση της συµφωνίας MDCA τον Ιανουάριο µας δίνει τη δυνατότητα να αναπτύξουµε περαιτέρω τους κοινούς µας στόχους για τη συνεργασία στο ΝΑΤΟ και τις κοινές ασκήσεις. Η ενισχυµένη παρουσία των ΗΠΑ σε περισσότερες ελληνικές τοποθεσίες στέλνει ένα ισχυρό µήνυµα στους αντιπάλους µας ότι Ελλάδα και Ηνωµένες Πολιτείες είναι ενωμένες στην υποστήριξη της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή».

Ένα θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και ακόμα χειρότερο ένας πόλεμος για ποιανού τα συμφέροντα θα γίνει;

Η διαμάχη στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, ίσως πιο ξεκάθαρα από άλλες διαμάχες, φανερώνει τον αντιδραστικό, άδικο και εκμεταλλευτικό χαρακτήρα τόσο των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων όσο και των ντόπιων κεφαλαιοκρατών.

Η Τουρκία, με στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία δείχνει να αναζητά έναν αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή που θα τη βοηθήσει να ορθοποδήσει από τη δεινή οικονομική της κατάσταση, κάτι που προσπαθεί να επιτύχει διατηρώντας εξισορροπημένη στάση ανάμεσα σε ΝΑΤΟ και Ρωσία. Η αναθεωρητική της στάση και επιθετικότητα συνοδεύεται από άγρια καταστολή στα μετόπισθεν, με τον λαό της Τουρκίας να βυθίζεται στη φτώχεια και τους αγωνιστές να βρίσκονται υπό διαρκείς διωγμούς. Παρά τις διενέξεις με τις Η.Π.Α. που έφεραν και μεταφορά μεγάλου μέρους της ΝΑΤΟϊκής βάσης του Ιντζιρλίκ σε Ελληνικές βάσεις, ο ηγεμονικός της ρόλος στο σουνιτικό Ισλάμ αλλά και το στρατηγικό της βάθος, την καθιστούν αναγκαίο σύμμαχο των Η.Π.Α. στην περιοχή, κάτι που και οι δύο πλευρές γνωρίζουν καλά και χειρίζονται αναλόγως.

Η Ελλάδα από την άλλη, έχοντας μια διαφορετική πολιτική που χαράχτηκε με πρωτοφανή τρόπο από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αναζητεί επίσης την αναβάθμιση του δικού της ρόλου στην περιοχή. Με το χρέος της να ξεπερνά το 200% του ΑΕΠ, παραδίδει γη και ύδωρ στις Η.Π.Α., στη Γαλλία αλλά και σε άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες που αγοράζουν κοψοχρονιά υποδομές και εκτάσεις, επενδύουν χωρίς ρίσκο σε μία χώρα με φτηνό εργατικό δυναμικό και μετατρέπουν την ελληνική επικράτεια σε μία απέραντη στρατιωτική βάση. Αυτές είναι οι προϋποθέσεις έτσι ώστε η ντόπια αστική τάξη να διατηρήσει και να επεκτείνει την εξουσία της εντός της χώρας, αλλά και να προσπαθήσει να ξαναβγεί στα διαλυμένα Βαλκάνια για να πάρει ένα μερίδιο από τη λεηλασία των βόρειων γειτόνων μας και των τόπων τους. Ταυτόχρονα κι ενόσω η ξένη στρατιωτική παρουσία αυξάνεται, τα ελληνικά αεροπλάνα εποπτεύουν τον εναέριο χώρο του Μαυροβουνίου, της Αλβανίας και της Β. Μακεδονίας, ενώ η ίδια μετατρέπεται σε προκεχωρημένο φυλάκια του ΝΑΤΟ και υπερστρατιωτικοποιημένη «χώρα-αστακό», με ομολογημένη επιδίωξη να μετατραπεί σε “Δεύτερο Ισραήλ” στην Αν. Μεσόγειο.

Την ίδια στιγμή βέβαια, Ελλάδα και Τουρκία συνεργάζονται όχι μόνο μέσα στο ΝΑΤΟ, αλλά τόσο στον αγώνα κατά του εσωτερικού εχθρού (αναρχικών, κομμουνιστών, αγωνιστών), όσο και στο κυνήγι των μεταναστών πραγματοποιώντας κοινές περιπολίες στο Αιγαίο αλλά και από κοινού βυθίσεις βαρκών με όσους έφυγαν από τους τόπους τους εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων (είτε οικονομικών, είτε πολεμικών).

Μικροί και μεγάλοι ανταγωνισμοί στο πεδίο της ενέργειας, του εμπορίου και της πολεμικής βιομηχανίας…

Το εφοπλιστικό και ενεργειακό της κεφάλαιο ταυτόχρονα, δεν αρκείται στις προκλητικές φοροελαφρύνσεις και επιδιώκει να έχει κερδοφορία και από τις πιθανές εξορυκτικές δραστηριότητες στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, σε συνεργασία πάντα με εταιρείες-μαμούθ όπως η Total και η Exxon Mobile. Δεν έχει παρά λίγες μέρες από τότε που ανακοινώθηκε πως γεωφυσικές έρευνες των ΕΛΠΕ και των δύο κολοσσών θα ξεκινήσουν στις αρχές του επόμενου έτους. Διατηρώντας τα τελευταία χρόνια κάθετη άρνηση για διαπραγμάτευση με την Τουρκία, έχει έρθει σε επιμέρους συμφωνίες με όλους τους υπόλοιπους γείτονες του (Αλβανία-Ιταλία-με τον Χαφτάρ στη Λιβύη-, με Αίγυπτο, με Κύπρο και Ισραήλ) είτε για την οριοθέτηση ΑΟΖ είτε για ενεργειακά έργα όπως ο East Med.

Η ενεργειακά διψασμένη βιομηχανία της Ευρώπης, οι εσωτερικές της αντιθέσεις στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ με τη Γερμανία να προτιμά το φτηνό Ρώσικο φυσικό αέριο, οι πιέσεις των Η.Π.Α. για μεταφορά αζέρικου και ισραηλινού φυσικού αερίου με ενδιάμεσο σταθμό την Ελλάδα άνοιξαν νέες δυνατότητες κερδοφορίας αλλά και νέες εντάσεις στην περιοχή.

Η αλήθεια είναι ότι και οι δύο χώρες έχουν άδικο ως προς τις αρχικές τους απαιτήσεις (είτε στην περίπτωση του Αιγαίου, είτε στην περίπτωση της επήρειας ενός νησιού στην ΑΟΖ) και για αυτό αρνούνται ακόμα την προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, εμμένοντας στους υψηλούς τόνους και στην στρατιωτικοποίηση, ελπίζοντας να βρίσκοντα σε θέση ισχύος στην αρχή μίας διμερούς διαπραγμάτευσης. Καμία από τις δύο χώρες δεν συνυπολογίζει το οικολογικό αντίκτυπο της ξέφρενης εξορυκτικής δραστηριότητας, κανένας από τους δύο λαούς δε θα γευτεί τους –ακόμα και επιβαρυντικούς για το περιβάλλον- καρπούς των εξορύξεων που θα καταλήξουν σε μια χούφτα ντόπιους και ξένους καπιταλιστές.

Και όπως είναι αναμενόμενο, οι ενεργειακές συμφωνίες, πάνε μαζί με τις στρατιωτικές. Έτσι η Ελλάδα, πρωτοστάτησε αυτά τα χρόνια στη δημιουργία μίας στρατιωτικής συμφωνίας (που δομήθηκε γύρω από την προστασία του κοστοβόρου East Med) με Ισραήλ-Αίγυπτο-Κύπρο υπό την αιγίδα των Η.Π.Α. και της Γαλλίας καθώς πολλά οικόπεδα έχουν πουληθεί στην Total και στην Exxon Mobile. Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, εγκατάσταση ισραηλινού ραντάρ στην Κρήτη και αποστολή ομάδων για εκπαίδευση από τη μία χώρα στην άλλη, ανταλλαγές πληροφοριών και οπλικών συστημάτων μεταξύ αυτών των χωρών αποτελούν πλέον καθημερινή είδηση.

Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τα εγκαίνια του Thessaloniki Helexpo Forum, όπου ο πρωθυπουργός χωρίς καμία ενσυναίσθηση της απόλυτης φτώχειας που κυριαρχεί, ανακοίνωνε με στόμφο την κατασπατάληση 10 δισεκατομμυρίων για αγορά πολεμικών αεροσκαφών και οπλικών συστημάτων από τη Γαλλική πολεμική βιομηχανία, ενώ σε αντίστοιχες συζητήσεις είναι με Η.Π.Α. και Γερμανία. Οι μιλιταριστικές επιδιώξεις των ντόπιων αστών έγιναν ακόμη πιο ξεκάθαρες και από την ανακοίνωση της πρόσληψης 15.000 νέων στρατιωτικών (ενώ λίγες μέρες πριν είχαν προσληφθεί άλλες 6.000) αλλά και από την ανακίνηση του θέματος της αύξησης του χρόνου της στρατιωτικής θητείας αλλά και της υποχρεωτικής εκπλήρωσης της από τα αγόρια σε ηλικία μόλις 18 χρονών.

Η πολύπλευρη ερμηνεία αυτών των κινήσεων τόσο σχετικά με την στρατιωτικοποίηση του συνόλου της κοινωνικής ζωής και την υποταγή των ταξικών αντιστάσεων μπροστά στον κίνδυνο που «διατρέχει το έθνος», όσο και με την προκλητική αδιαφορία για την υποστελεχωμένη υγεία και παιδεία εν μέσω πανδημίας δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνεία.

Με την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση να αποκτά πρωτόγνωρο βάθος αλλά και έκταση, με την αδυναμία των καπιταλιστικών οικονομιών να ανταπεξέλθουν τόσο στις εγγενείς αντιφάσεις του τρόπου παραγωγής όσο και στην επιτάχυνση που έφερε η εξάπλωση του ιού Covid-19, με την ανάγκη για ξαναμοίρασμα των αγορών, με την όξυνση των ανταγωνισμών τόσο μεταξύ ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (Κίνα-Ρωσία-Η.Π.Α., χώρες της Ε.Ε.) όσο και περιφερειακών (όπως η Ελλάδα και η Τουρκία), η πολεμική προετοιμασία προχωράει αρμονικά με την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης της εργασίας αλλά και της φύσης στα μετόπισθεν.

Το να πράττεις κατά του πολέμου, είναι η φυσική συνέχεια του να μιλάς υπέρ της ειρήνης…

Δεν πρέπει να περιμένουμε να γίνει κάποιο θερμό επεισόδιο, ούτε να περιμένουμε να γυρνάν φέρετρα τυλιγμένα με γαλανόλευκες μετά από μάχες σε κάποιο τυφλό σημείο της Μεσογείου για να παλέψουμε ενάντια στους πολεμοκάπηλους, τους ντόπιους τυχοδιώκτες και τους ιμπεριαλιστές. Πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, οφείλουμε και μπορούμε να καταφέρουμε το μπλοκάρισμα της πολεμικής προκατασκευής.

Είναι ζήτημα επιβίωσης η διεθνιστική και ταξική πάλη ενάντια στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, είναι ζήτημα επιβίωσης να συνδεθεί ο αντιπολεμικός αγώνας με τις καθημερινές εργατικές και κοινωνικές διεκδικήσεις, είναι ζήτημα επιβίωσης το σταμάτημα της χρηματοδότησης των πολεμικών βιομηχανιών Γαλλίας, Γερμανίας, Η.Π.Α. τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες από εμάς δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Είναι ζήτημα επιβίωσης να παλέψουμε η έρευνα να στραφεί στην κάλυψη κοινωνικών αναγκών και προβλημάτων και όχι στην πολεμική βιομηχανία, είναι ζήτημα επιβίωσης να προστατεύσουμε τον φυσικό κόσμο από μία ανεξέλεγκτη εξορυκτική δραστηριότητα που θα αφήσει πίσω της μόλυνση και καταστροφή, είναι ζήτημα επιβίωσης να αντιτάξουμε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης απέναντι στα συμφέροντα των ολιγαρχών που μας τα πλασάρουν ως συμφέροντα του έθνους. Είναι ζήτημα επιβίωσης το να αντιληφθούμε και να μιλήσουμε για τα κοινά προβλήματα των λαών στις δύο πλευρές του Αιγαίου, των λαών των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής και του κόσμου που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν αναμεταξύ τους και βλέπουν τους τόπους και τις ζωές τους να ρημάζουν και να φορτώνονται οι ίδιοι άλλη μία παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, κρίση για την οποία ευθύνονται οι ίδιοι που συνεχίζουν να θησαυρίζουν αλλά και να προκαλούν πολέμους. Είναι ζήτημα επιβίωσης αλλά και μοναδική ελπιδοφόρα προοπτική να παλέψουμε ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ενάντια στον εθνικισμό, ενάντια στον πόλεμο αλλά και σε μία ειρήνη που μας καταδικάζει στη φτώχεια, στις ανισότητες, στις διακρίσεις.

Πριν γίνουμε κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών, πριν αρχίσουμε να μετράμε νεκρούς για τα συμφέροντα του κάθε Λάτση και του κάθε Μαρινάκη, πριν δούμε τους τόπους μας να ρημάζουν και τα μεροκάματα μας να μη φτάνουν ούτε για τα στοιχειώδη, να οργανωθούμε, να δράσουμε, να περάσουμε στην αντεπίθεση.

Ο ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΠΟΜΠΕΟ ΚΑΙ ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΟΙ ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΣΕΙΣ

ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ, ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟΥ

ΚΟΙΝΗ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΑΤΟ, ΤΗΝ Ε.Ε., ΤΙΣ ΝΤΟΠΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΛΙΤ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License