Η απαγόρευση των διαδηλώσεων δεν θα περάσει

Όλες-οι στις συγκεντρώσεις Τρίτη 7/7 και Πέμπτη 9/7 στα Προπύλαια 7μμ

post image

Η απαγόρευση των διαδηλώσεων δεν θα περάσει

Ανακοίνωση ΚΕΔ

Το νομοσχέδιο με τίτλο «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» βρίσκεται ήδη στη Βουλή από τη Δευτέρα προς επεξεργασία στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και αναμένεται να ψηφιστεί με συνοπτικές διαδικασίες την ερχόμενη Πέμπτη, 9 Ιουλίου.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που ουσιαστικά επιτρέπει την άσκηση του συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι (άρθρο 11 Συντάγματος) μόνο με την άδεια της αστυνομίας!!! Αυτό από μόνο του σημαίνει την de facto άρση του, ακριβώς γιατί τα δικαιώματα ασκούνται ελεύθερα και χωρίς άδεια των αρχών. Αυτή είναι η θεμελιώδης αξία των δικαιωμάτων. Μόνο σε χουντικά καθεστώτα υπάρχουν τέτοιες εξαιρέσεις όπως, επίσης, και σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. Και εκεί ακριβώς βρισκόμαστε. Σε μια μόνιμη κατάσταση εξαίρεσης που συστηματικά βάζει το ένα δικαίωμα πίσω από το άλλο στον γύψο, διευρύνοντας συνεχώς το πεδίο των περιορισμών και των εξαιρέσεων.

Προληπτική απαγόρευση

Στο ν/σ που αντιγράφει σχεδόν κατά γράμμα τα σχετικά χουντικά διατάγματα του 1971-2, παρατίθεται μια ατελείωτη σειρά λόγων, βάσει των οποίων η αστυνομία μπορεί να απαγορεύσει τη διεξαγωγή μιας συγκέντρωσης τόσο προληπτικά, όσο και κατά τη διάρκειά της. Προσοχή, η αστυνομία, όχι ο εισαγγελέας. Ιδού λοιπόν πότε απαγορεύεται μια διαδήλωση:

  1. Αν δεν έχει ανακοινωθεί στην ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα δημιουργηθεί επ’ αυτού, και στην οποία θα πρέπει να ορίζεται «διοργανωτής» (φυσικό ή νομικό πρόσωπο), ώρα και σημείο έναρξης και λήξης, δρομολόγιο πορείας, αριθμός συμμετεχόντων και σκοπός. (άρθρο 3, παρ 1&2) Το ν/σ προβλέπει την περίπτωση «αυθόρμητης υπαίθριας συνάθροισης» που, όμως, η αδειοδότησή της επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια της αστυνομίας, προϋπόθεση που μπορεί να ερμηνευθεί κατά το δοκούν κι αυθαίρετα! Η διαδικασία αδειοδότησης και σε αυτήν την έκτακτη περίπτωση είναι η ίδια, με τη διαφορά ότι γίνεται επί τόπου (δήλωση «οργανωτή» κ.ο.κ.) και «εφόσον δεν διαφαίνονται κίνδυνοι διασάλευσης της δημόσιας ασφάλειας ή σοβαρής διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής» (άρθρο 3, παρ 3).
  2. Ακόμα και έτσι όμως, όπως αναλυτικά ορίζει το άρθρο 7.1, «επικείμενη δημόσια υπαίθρια συνάθροιση μπορεί να απαγορευθεί αν: “α) επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, λόγω ιδιαιτέρως πιθανής διάπραξης σοβαρών εγκλημάτων, ιδίως, κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της ιδιοκτησίας και της πολιτειακής εξουσίας». Εδώ δεν πρόκειται για πράξεις που έχουν τελεσθεί, αλλά για την πιθανότητα να τελεστούν. Εδώ συντελείται η κατάρρευση κάθε έννοιας δικαίου. Η αστυνομία, χωρίς καν εισαγγελική εντολή, μπορεί να απαγορεύει, αφού πρώτα θα επικαλεστεί τι θα συμβεί στο μέλλον, οποιαδήποτε συγκέντρωση που δεν θα κάνει κέφι, τελεία και παύλα. Αυτή ακριβώς είναι η ουσιαστική απαγόρευση των διαδηλώσεων.
  3. Αλλά ακόμα κι αν δεν “επαπειλείται» πιθανή τέλεση αξιόποινων πράξεων, σύμφωνα πάντα με την αστυνομία, τότε μπορεί να απαγορευτεί μια συγκέντρωση, γιατί πιο πεζούς λόγους όταν πχ «απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής σε ορισμένη περιοχή». (άρθρο 7.1.β) Αυτό μπορεί να το επικαλείται ο κάθε έμπορος, μαγαζάτορας, επιχειρηματίας, ταξιτζής, πολίτης, καταναλωτής, δήμαρχος κ.ο.κ. και να ζητάει την απαγόρευση της οποιαδήποτε συγκέντρωσης, κι όποιος γενικώς ενοχλείται – και είναι δεδομένο ότι η έννοια της διαμαρτυρίας θα ενοχλεί κάποιους άλλους – μπορεί να απαιτεί την απαγόρευσή της και μάλιστα προληπτικά και «πιθανολογώντας».

Απαγόρευση αντισυγκεντρώσεων

  1. Ακόμα ένας λόγος για απαγόρευση, προκύπτει σύμφωνα με το σημείο γ του ίδιου άρθρου όταν «Πρόκειται για δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, ο σκοπός της οποίας αντιτίθεται προς τον σκοπό ήδη προγραμματισμένης γνωστοποιηθείσας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 3 και μη απαγορευθείσας συνάθροισης που πραγματοποιείται ή βρίσκεται σε εξέλιξη στην ίδια περιοχή ή εγγύς της ίδιας περιοχής και κατά το αυτό χρονικό διάστημα». Έτσι, αντιφασιστικές ή αντιεθνικιστικές συγκεντρώσεις από δω και στο εξής απαγορεύονται. Προφανώς οι «προγραμματισμένες» και ανακοινωμένες, όπως ορίζει ο νόμος, συγκεντρώσεις δεν αφήνουν και πολλές αμφιβολίες για το ποιόν των οργανωτών τους ως της 5η φάλαγγας του συστήματος.

Απαγόρευση λόγω αριθμού διαδηλωτών ή περιοχής

  1. Η ΕΛΑΣ, αν δεν αρκούν τα παραπάνω, θα έχει το δικαίωμα να απαγορεύει προκαταβολικά μια διαδήλωση με βάση τον… «εκτιμώμενο αριθμό συμμετεχόντων» ή «την περιοχή πραγματοποίησής της»!!! Εδώ ο νομοθέτης αφήνει τη φαντασία του κάθε χωροφύλακα να οργιάσει. Πάνω (ή κάτω;) από ένα νούμερο διαδηλωτών μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως επικίνδυνος (ή ανεπαρκής;) όπως, επίσης, και η περιοχή. Αλήθεια σε ποιες περιοχές αναφέρεται ο ποιητής; Σύμφωνα πάντως με το άρθρο 2 παρ. 10, ένας από τους περιορισμούς αφορά τη «μη παρακώλυση της κυκλοφορίας και της πρόσβασης σε δημόσιες υπηρεσίες, οργανισμούς κοινής ωφέλειας και νοσηλευτικά ιδρύματα». Σ’ αυτήν την περίπτωση και μόνο υπάγονται οι μισές συγκεντρώσεις έξω από υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες. Και ποιο είναι το νούμερο των συγκεντρωμένων που επιτρέπεται; 10.000, 1.000, 100, 10; Γιατί δεν υπάρχει τίποτα συγκεκριμένο στις δυο αυτές προϋποθέσεις; Πόσο κουτόχορτο χρειάζεται να φάει κάνεις για να πιστέψει ότι το χουντοδεξιό παρακράτος που βρίσκεται στο Μαξίμου δεν έχει καταργήσει με έναν νόμο το άρθρο 11 του Συντάγματος;
  2. Στο Άρθρο 8 ορίζονται οι Περιορισμοί της διαδήλωσης στον βαθμό που έχει πάρα ταύτα επιτραπεί. «Επιτρέπεται η επιβολή περιορισμών σε σχέση με επικείμενη ή σε εξέλιξη δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, εάν πιθανολογείται ότι η διεξαγωγή της θα διαταράξει δυσανάλογα την κοινωνικοοικονομική ζωή της συγκεκριμένης περιοχής, λόγω του αριθμού των συμμετεχόντων ή των ειδικότερων κυκλοφοριακών και άλλων ιδιαίτερων τοπικών συνθηκών». Αυτό σημαίνει ότι μικρές σε όγκο συγκεντρώσεις θα περιορίζονται σε μια λωρίδα ή στο πεζοδρόμιο.

Διάλυση χωρίς εισαγγελέα

  1. Στον βαθμό που οι διαδηλωτές δεν συμμορφώνονται προς τα υποδείξεις της αστυνομίας και ο διοργανωτής δεν συνεργάζεται, τότε η συγκέντρωση θα διαλύεται όπως ορίζει το άρθρο 9. Εννοείται ότι την απόφαση λαμβάνει η αστυνομία και όχι ο εισαγγελέας. Αποφασίζομεν και διατάσσομεν! Ο ορισμός του αστυνομικού κράτους.

Ιδιώνυμο αδίκημα η συμμετοχή σε διαδήλωση χωρίς άδεια

Εδώ οι ευθύνες είναι ποινικές και αστικές. Στην περίπτωση συμμετοχής σε διαδήλωση χωρίς αστυνομική άδεια ή όσοι δεν συμμορφώνονται προς τους περιορισμούς, απειλούνται με φυλάκιση ενός έτους. Επίσης «Όσοι αλλοιώνουν ή επιχειρούν να αλλοιώσουν με βιαιοπραγίες τον ειρηνικό χαρακτήρα δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης ή τέλεσαν βιαιοπραγίες, τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών, αν οι πράξεις τους δεν τιμωρούνται βαρύτερα με άλλη διάταξη», (Άρθρο 13). Πρόκειται για διατάξεις που μετατρέπουν τη συμμετοχή σε διαδήλωση σε ιδιώνυμο αδίκημα ορίζοντας ποινές που σε καμία περίπτωση δεν αναλογούν στην υποτιθέμενη παράβαση.

Επιπλέον, στο ίδιο άρθρο ο «οργανωτής δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας από τους συμμετέχοντες στη δημόσια υπαίθρια συνάθροιση». Εδώ το κράτος φορτώνει στον «οργανωτή» όλες τις «βλάβες» και τις ζημιές, που συνήθως προκύπτουν από το κατασταλτικό μένος της αστυνομίας και των ασφαλιτών, με εξοντωτικές αστικές αποζημιώσεις, έτσι ώστε να γίνεται πρακτικά αδύνατο να καλεστεί μια συγκέντρωση. Άλλωστε ο οργανωτής δεν θα δηλώνει απλώς το όνομά του, αλλά πλήρη φορολογικά στοιχεία προκειμένου να του αποδοθούν άμεσα τα κερατιάτικα της αστυνομικής τρομοκρατίας, (άρθρο 13, 4).

«Οργανωτής» σε ρόλο χαφιέ της αστυνομίας

Για να απαλλαχθεί από τις ευθύνες που του αποδίδει ο νομοθέτης, ο «οργανωτής» θα υποχρεούται σύμφωνα με το άρθρο 4.γ να «ορίζει επαρκή αριθμό ατόμων, τα οποία παρέχουν συνδρομή στην περιφρούρηση της συνάθροισης» και θα πρέπει να «συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική ή λιμενική αρχή και συμμορφώνεται στις υποδείξεις τους παρέχοντας τη συνδρομή του στην προσπάθεια για την τήρηση της τάξης» (4.α) καθώς και να «ενημερώνει τους μετέχοντες στη συνάθροιση για την υποχρέωσή τους να μην φέρουν αντικείμενα πρόσφορα για την άσκηση βίας και ζητά την παρέμβαση της αρμόδιας αστυνομικής ή λιμενικής αρχής για την απομάκρυνση ατόμων που φέρουν τέτοια αντικείμενα»! (4.β) Εδώ δεν μιλάμε για «οργανωτή» αλλά για συνεργάτη της αστυνομίας και περιφρούρηση σε επικουρικό ρόλο παρακρατικού. Εδώ η ακροδεξιά κουστωδία του Μαξίμου επιχειρεί να γελοιοποιήσει τις οργανωμένες δυνάμεις του κινήματος και να τις μετατρέψει σε καταδότες και χαφιέδες της αστυνομίας. Είναι προφανές ότι με το άρθρο αυτό ποινικοποιούνται όλα τα μέσα με τα οποία μπορεί μια διαδήλωση να αυτοπροστατευθεί (προστατευτικές μάσκες για δακρυγόνα, σημαίες κλπ). Ας ξεκαθαριστεί αυτό μια και καλή, οι οργανώσεις του κινήματος περιφρουρούν τις εκδηλώσεις τους και τον κόσμο που συμμετέχει σε αυτές από τις δυνάμεις καταστολής, τους ασφαλίτες και τις παρακρατικές ακροδεξιές και φασιστικές συμμορίες που δρουν επικουρικά δίπλα στην αστυνομία. Είναι φύσει αδύνατο να υπάρχει η παραμικρή συνεργασία με τις κρατικές και παρακρατικές οργανώσεις του συστήματος. Το να μπαίνει μια τέτοια προϋπόθεση για τη διεξαγωγή των διαδηλώσεων και εν γένει για τη χρήση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι από το κράτος, ισοδυναμεί με την κατάργησή του αλλά και με την διαπόμπευση της αριστεράς και ολόκληρου του κινήματος που μάχεται ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση.

Δεν θα περάσει

Είναι προφανές ότι οι προϋποθέσεις που τίθενται στο νομοσχέδιο αυτό καθιστούν απαγορευτικό το δικαίωμα του συνέρχεσθαι υπό στοιχειώδεις όρους αξιοπρέπειας. Η κυβέρνηση, έχοντας ήδη την εμπειρία της απαγόρευσης κυκλοφορίας επί των ημερών του κορωνοϊού, ετοιμάζεται να προσθέσει δίπλα στην κατάργηση του ασύλου και τον ασφυχτικό περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία, την ουσιαστική απαγόρευση των διαδηλώσεων, εκτός κι αν αυτές διοργανώνονται από δυνάμεις προσκείμενες στην εξουσία και το σύστημα. Την ώρα που οι δυνάμεις καταστολής αλωνίζουν στους δρόμους, αποκτούν ένα ισχυρότατο νομικό όπλο που τους λύνει κυριολεκτικά τα χέρια. Ενώ μέχρι τώρα διέλυαν συγκεντρώσεις στη ζούλα, παραβιάζοντας ακόμα και τον αστικό νόμο και στήνοντας ψευδοκατηγορητήρια που πολλές φορές κατέρρεαν στα δικαστήρια, τώρα μπορούν να το κάνουν εφαρμόζοντας απλά τον νόμο και χωρίς να κατηγορηθούν για κατάχρηση εξουσίας. Ταυτόχρονα οι διαδηλώσεις, πλέον, γίνονται πέραν των ποινικών διώξεων, αντικείμενο διοικητικών προστίμων και αγωγών για αποζημιώσεις απροσδιορίστου μεγέθους, αφού ο κάθε βαλτός νοικοκυραίος θα μπορεί να στρέφεται κατά του «οργανωτή» ζητώντας ό,τι αποζημίωση του κατέβει στο κεφάλι, στήνοντας εκτός των άλλων και μια βιομηχανία διώξεων αυτού του είδους εξοντώνοντας οικονομικά τους αγωνιστές και τις οργανώσεις του κινήματος.

Το νομοσχέδιο αυτό επιχειρεί να βάλει ένα τέλος όχι μόνο στις συλλογικές διαμαρτυρίες, αλλά να εξαφανίσει την αριστερά και το κίνημα από το δημόσιο χώρο. Στην εποχή της κορωνοϋστερίας και της τηλεμαλ…κίας ας μην νομίσει κανείς ότι η ταξική πάλη μπορεί να συνεχιστεί στο κυβερνοδίκτυο. Αν ήταν έτσι, η κυβέρνηση δεν θα επιχειρούσε ταυτόχρονα με το τηλεκουτόχορτο να ανακαταλάβει και να θέσει υπό πλήρη έλεγχο κάθε σπιθαμή φυσικού χώρου και κάθε έδαφος αναπαραγωγής του κινήματος.

Η μάχη ενάντια στην απαγόρευση των διαδηλώσεων είναι μάχη ύπαρξης για την αριστερά και το κίνημα.

Τα δικαιώματα δεν ασκούνται α λα καρτ, ούτε με την άδεια της αστυνομίας. Το χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις είναι αντισυνταγματικό, αντιδημοκρατικό και παράνομο. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει ανεκτό, ακόμα και αν περάσει από τη βουλή. Πρόκειται για μια αποφασιστική τομή που επιχειρεί να κλείσει μια ολόκληρη εποχή, κατά την οποία το δικαίωμα στη διαμαρτυρία θεωρούταν αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο. Οι απόγονοι της Χ των ταγμάτων ασφάλειας και της χούντας έρχονται τώρα να πάρουν τη μεγάλη ιστορική ρεβάνς. Ήρθε η ώρα για την αριστερά που δεν κοιμάται όρθια, για την αριστερά που δεν διανοείται να συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του κάθε ασφαλιτάκου και των χαφιέδων του, για την αριστερά που τιμά τους νεκρούς της, να υπερασπιστεί μέχρι τέλους τα εργαλεία της ύπαρξής της, το δικαίωμα να καταγγέλλει την αδικία, την καταπίεση και την εκμετάλλευση. Σήμερα η διαδήλωση, αύριο η ελευθερία στη γνώμη.

Η κυβέρνηση της αστικής αντεπανάστασης σπέρνει ανέμους. Ας θερίσει θύελλες…

Όλες-οι στις συγκεντρώσεις Τρίτη 7/7 και Πέμπτη 9/7 στα Προπύλαια 7μμ

Κομμουνιστική Επαναστατική Δράση Avantgarde

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License