post image

Γενοκτόνοι δικαστές, η σιωπή δεν είναι η γλώσσα μου.*

*σύνθημα που είχαν γράψει οι κρατούμενοι σε πανό, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης στη φυλακή της συνοικίας Βίλα Ντεβότο, στην Αργεντινή.

Λίγα λόγια για τον εγκλεισμό

Η πρακτική του εγκλεισμού είναι ένα από τα βασικά εργαλεία στην διαδικασία διαμόρφωσης του επιθυμητού τύπου κοινωνικής οργάνωσης αλλά και των σωστών προτύπων που αναδύονται ως ρυθμιστικός παράγοντας ολόκληρης της κοινωνικής ζωής.

Στην ανθρώπινη ιστορία μπορούμε να συναντήσουμε διάφορους παράγοντες αλλά και πρακτικές περιθωριοποίησης, απομόνωσης, αποκλεισμού ατόμων που τίθενται εκτός ορίων και κρίνονται ως ‘περιττοί’. Το κριτήριο με βάση το οποίο αναπτύσσονται οι εκάστοτε κανόνες για την ‘διαχείριση’ της όποιας απόκλισης, για την ‘απομόνωση’ και τελικά, την εξουδετέρωσή της δεν είναι άλλο από την ομαλή λειτουργία του καπιταλιστικού οικοδομήματος. Μία απλή διερώτηση σχετικά με το ποιος, πώς και γιατί θέτει τους κανόνες αρκεί για να φανερώσει τα παραπάνω. Η φυλακή, ένας από τους θεμέλιους λίθους του συστήματος, οτιδήποτε διαφορετικό κι αν ευαγγελίζεται δεν επιχειρεί τίποτα άλλο πέρα από την ‘συμμόρφωση’ των ατόμων στις κυρίαρχες ιδέες, πρότυπα, κανόνες και αξίες της κοινωνίας.

Ταξικά προνόμια

Η φυλακή δε διαφέρει και πολύ από τη κοινωνία. Φέρει στην έγκλειστη μορφή της, όλες τις κοινωνικές αξίες, τις διαταξικές ανισότητες και τα προνόμια, το ρατσισμό, το σεξισμό και όλα εκείνα που διέπουν τις καπιταλιστικές κοινωνίες, αποκλείοντας και περιθωριοποιώντας εκείνους που ονομάστηκαν αδύναμες, φτωχοί, μετανάστριες, παραβάτες κτλ. Ξεκινώντας από την ίδια τη δικαιοσύνη, η ταξική υπεροχή της είναι εκείνη που τοποθετεί άτομα στη φυλακή, με βάση εκείνους τους νόμους που όρισαν κάποιοι λίγοι, με βάση ακριβώς εκείνη την προνομιακή αντίληψη των κοινωνιών μας, που δίνει στους λίγους την ευκαιρία να πατήσουν επί πτωμάτων και να χτίσουν έννοιες όπως παράβαση ή νόμος. Το χρήμα και το κοινωνικό status εξαγοράζουν την πολιτικήκαι τη δικαστική εξουσία, κάτι που εξαρχής έχει φανεί στα προνόμια των πλούσιων κρατουμένων ή των 'κεφαλιών', ακόμα και στις περιπτώσεις γρήγορης απελευθέρωσης ή ικανότητας εξαγοράς ολόκληρης της ποινής. Εξάλλου η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή. Γνωρίζει πολύ καλά να ξεχωρίζει τα αφεντικά από τους εργαζόμενους, τις καταπιεσμένες από τους καταπιεσμένους, τους ντόπιους από τους μετανάστες.

Μέσα στη φυλακή λοιπόν τα προνόμια βγάζουν μάτι. Από την καλή μεταχείριση των ανθρωποφυλάκων και της διοίκησης, μέχρι την παροχή ιατρικής περίθαλψης και την ποιότητα του φαγητού. Από το κελί και τη πτέρυγα, μέχρι την ικανότητα να αγοράσεις τα απαραίτητα, όλα αυτά χτίζονται με βάση τις διαταξικές διαφορές και τις πολύμορφες καταπιέσεις, που δολοφονούν και καταπιέζουν χιλιάδες κρατούμενους ανά τον κόσμο. Εν μέσω κόβιντ η συνθήκη αυτή φαίνεται να οξύνεται ακόμη περισσότερο. Οι κρατούμενοι στο Μεξικό για παράδειγμα άρχισαν να εξεγείρονται και για την ακραία αύξηση των τιμών των διάφορων προϊόντων, επειδή δεν μπορούσαν να λάβουν από τους δικούς τους πακέτα με είδη πρώτης ανάγκης και φαγητό. Στοιβαγμένεςη μία πάνω στον άλλο, με μηδενική ιατρική περίθαλψη, καμία πρόνοια για θέρμανση ή ζεστό νερό, ελάχιστο προαυλισμό και γενικά άθλιες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης, οι κρατούμενοι έχουν ελάχιστες επιλογές επιβίωσης, και οι περισσότερες από αυτές συνήθως οδηγούν σε ένα φαύλο κύκλο καταστολής και εγκλεισμού.

…κόβιντ

Μέσα στην ιδιαίτερη συνθήκη της καραντίνας που επιβλήθηκε λόγω της «πανδημίας», αρκετοί/ες παρομοίασαν την ζωή τους εκείνες τις μέρες με αυτή των φυλακισμένων, θεωρώντας πως ανέπτυξαν σε κάποιο βαθμό μία μεγαλύτερη ενσυναίσθηση σε ότι αφορά ανθρώπινα ή μη έγκλειστα όντα. Άλλοι αντιλήφθηκαν την προνομιακή θέση στην οποία βρίσκονται έναντι των φυλακισμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, των κάθε είδους σύγχρονων αποκλεισμένων, των αόρατων, αυτών που δεν έχουν φωνή. Σαφέστατα και η όποια σύγκριση είναι δυσανάλογη. Εάν όμως η συνθήκη αυτή αποτέλεσε την ευκαιρία για κομμάτι κόσμου να έρθει πιο κοντά με τους φυλακισμένους, να νιώσει απέχθεια για τον εγκλεισμό και την απομόνωση, την στέρηση της ανθρώπινης επαφής και της συντροφικότητας ή ένιωσε τον φόβο του να χάσεις ξαφνικά αγαπημένα σου πρόσωπα από έναν ‘αόρατο εχθρό’ που έρχεται τόσο εμφατικά να αλλάξει την καθημερινότητά σου, εάν έστω και για λίγο μετακινήθηκε από το αίσθημα σιγουριάς και ασφάλειας που τον περιβάλλει κάνοντάς τον να αναρωτηθεί για όσα ως τώρα αποτελούσαν βεβαιότητες για την ζωή του, τότε αυτό σημαίνει ότι ίσως ανοίχτηκε το πεδίο όπου μπορούν να συζητηθούν όλα τα παραπάνω ζητήματα. Για εμάς, ο εχθρός δεν είναι αόρατος και αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο μπορούμε να εντοπίσουμε μια αναλογία στα όσα έζησαν μεγάλα κομμάτια πληθυσμού σε όλο τον κόσμο με τους απανταχού φυλακισμένους δεν είναι άλλο από την προσπάθεια από την μεριά του κράτους να εδραιώσει και να ισχυροποιήσει την αντίληψη που θέλει αναγκαία την ύπαρξή του για την διαχείριση της όποιας ‘έκτακτης κατάστασης’, μιας κατάστασης που εν πολλοίς το ίδιο το κράτος και το κεφάλαιο και ο σύγχρονος αστικός τρόπος ζωής, δημιουργούν. Καθώς επίσης είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε πως ούτε η ύπαρξη των φυλακών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, ούτε τα μέτρα που πάρθηκαν κατά την διάρκεια της «πανδημίας» δεν έχει στο κέντρο του τον άνθρωπο, αλλά μόνο την διατήρηση, την αναπαραγωγή και την ομαλή λειτουργία της καπιταλιστικής μηχανής.

Όσο καιρό λοιπόν εμείς φυλαγόμασταν από τον αόρατο εχθρό κλεισμένες στα σπίτια μας, άνθρωποι βρίσκονταν στις δομές εγκλεισμού πλήρως αποκλεισμένοι από τον έξω κόσμο μια και απαγορεύονταν τα επισκεπτήρια και οι άδειες με την πρόφαση της μεταδοτικότητας του ιού (συνθήκη την οποία αποδέχονται οι φυλακισμένοι/ες στα πλαίσια του μέτρου προστασίας, εν μέσω του κλίματος τρομοκρατίας που οι «ειδικοί» δημιουργούσαν) ταυτόχρονα όμως δεν συντελείται καμία αποσυμφόρηση, δεν παρέχονται τα απαραίτητα είδη προσωπικής υγιεινής και οι κρατούμενες/οι δεν μεταφέρονται στα νοσοκομεία παρά τα αιτήματα τους. Αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής οι θάνατοι στις φυλακές - Αζιζέλ Ντεμίρογλου φυλακές Θήβας, δεν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ενώ είχε σοβαρά προβλήματα υγείας, Σελίμ Ζερολάρι φυλακές Μαλανδρίνου φλεγμονή στο δόντι, 18χρονος μετανάστης δολοφονείται στο α.τ. Κομοτηνής- και πόσοι θάνατοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών τους οποίους δεν θα μάθουμε ποτέ καθώς οι ζωές τους καμία αξία δεν φαίνονται να έχουν, αφού πια περισσεύουν.

Οι έγκλειστες αντιδρούν με κινητοποιήσεις και απεργίες πείνας και για ακόμη μία φορά το κράτος απαντά με ακραία καταστολή.Στην Ελλάδα, ξεκινώντας από την κινητοποίηση των γυναικών στο Κορυδαλλό και με κομβικό σημείο την ακραία καταστολή της εξέγερσης των κρατουμένων γυναικών στη Θήβα, ξεκινά μια σειρά αποχής συσσιτίων και κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα. Ακολουθούν οι κινητοποιήσεις στις φυλακές Χανίων, Πάτρας, Λάρισας, Κορυδαλλού, Μαλανδρίνου, Δομοκού και Κέρκυρας. Οι κρατούμενοι/ες εξέθεσαν τα αιτήματά τους και προσπάθησαν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα σε μια συνθήκη που τους τοποθετούσε στο περιθώριο, ακόμη περισσότερο. Η γενική γραμματέας αντιεγκληματικής πολιτικής Σοφία Νικολάου και το αρμόδιο υπουργείο Προ.Πο. (όπου ανήκει πλέον το σύστημα «σωφρονισμού»!!), κατέστειλαν και την παραμικρή αφορμή κινητοποίησης και έταξαν ψεύτικες δεσμεύσεις, για να κερδίσουν χρόνο. Δεν προχώρησαν στο παραμικρό μέτρο πρόληψης και προστασίας των έγκλειστων, αντίθετα απάντησαν με αδιαφορία, εκδικητικές μεταγωγές, ακραία καταστολή, απειλές και με πειθαρχικά για τις εξεγέρσεις, με δώδεκα κρατούμενες να καταδικάζονται σε πειθαρχικές ποινές, μια καταδίκη που στηρίχτηκε στο ότι αρνήθηκαν να καταδώσουν η μία την άλλη.

Στο εξωτερικό παρατηρούμε ότι οι έγκλειστοι σε διάφορες φυλακές του κόσμου εξεγέρθηκαν και προσπάθησαν να διεκδικήσουν την ικανοποίηση των αιτημάτων τους σε μια συνθήκη που επιδεινώνει τη χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης τους. Στις φυλακές τις Λατινικής Αμερικής, όπου κρατούνται πάνω από 1,5 εκατομμύριο κρατούμενοι/ες σε άθλιες συνθήκες, οι έγκλειστοι έχουν εξεγερθεί σε διάφορες χώρες, προσπαθώντας να ακουστούν. Από τις φυλακές του Περού (όπου έχουν βρεθεί θετικοί στον ιό πάνω από 500 κρατούμενοι, με τους 15 να έχουν υποκύψει), μέχρι τις φυλακές της Κολομβίας (23 νεκροί κρατούμενοι λόγω covid-19), της Χιλήςκαι της Αργεντινής, από το Μεξικό μέχρι και τη Βολιβία, οι έγκλειστοι κάνουν απεργίες πείνας, εξεγείρονται και προσπαθούν να αναλάβουν τα μέτρα προστασίας, που καμία υπηρεσία δεν ανέλαβε να το κάνει για αυτούς. Στη Βραζιλία απέδρασαν πάνω από 1000 κρατούμενοι, ενώ στη Βόρεια Ιταλία έγιναν σημαντικές εξεγέρσεις, με 13 νεκρούς. Στο Ιράν, παρόλο που στην αρχή της καραντίνας απελευθερώθηκαν κάποιες χιλιάδες έγκλειστοι, συνεχίστηκε η ακραία καταστολή στις διαμαρτυρίες των κρατουμένων, με τις κρατικές δολοφονίες να μη σταματούν εντός των φυλακών, κατά τη διάρκεια κατάπνιξης των εξεγέρσεων. Στη Τουρκία, ενώ απελευθερώθηκαν κάποιοι κρατούμενοι, λόγω πολλών κρουσμάτων, κυρίως των ανθρωποφυλάκων, οι δημοσιογράφοι και οι πανεπιστημιακοί που έχουν κατηγορηθεί ως "τρομοκράτες", λόγω αντικαθεστωτικών απόψεων, αφήνονται εκδικητικά μέσα στις φυλακές. Και τα παραδείγματα δεν σταματάνε για τις πολιτικές αυθαιρεσίες σε βάρος έγκλειστων, μεταναστών ή μη, σε όλα τα μέρη του κόσμου, τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν. Και το μέλλον δε φαντάζει σε καμία των περιπτώσεων ευοίωνο...

Όλα αυτά τα γεγονότα θάβονται κάτω από την κανονικότητα του έξω κόσμου που όμως κάθε μέρα αγωνιά για το πόσοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από τον νέο ιό. Τελικά η ζωή και ο θάνατος έχει ή δεν έχει αξία; Σε αυτές τις συνθήκες, η μόνη βία που αντιλαμβανόμαστε εμείς είναι ο αποκλεισμός ανθρώπων, η στέρηση κάθε ελευθερίας, η διαβίωση σε συνθήκες εξαθλίωσης.Εμείς δεν έχουμε παρά να δείξουμε για άλλη μια φορά την αμέριστη αλληλεγγύη μας, σε όλες τις έγκλειστες, σε όλους τους φυλακισμένους, από όλα τα μέρη της γης και να δηλώσουμε ξανά ότι το σωφρονιστικό τους σύστημα μυρίζει μισανθρωπία και εξευτελισμό. Κάθε μορφή εγκλεισμού περιορίζει κάθε ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια και οδηγεί μόνο σε φαύλους κύκλους και αδιέξοδα. Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής λοιπόν...

‘Δεν θα αφήσω να σκοτώσουν τα συναισθήματά μου, ούτε την γνώμη μου, ούτε να σβήσουν την κραυγή μου, ούτε την παιδικότητά μου, ούτε την ελευθερία που νιώθω να πάλλεται μέσα μου. Δεν θα αφήσω να αλυσοδέσουν τις αξίες μου με ψέματα, αυτές αποτελούν το άλας της ύπαρξης μου, την τροφή μου. Δεν είμαι βογγητό, είμαι κραυγή πολέμου μέσα από την ατελείωτη νύχτα της σκοτεινιάς των φυλακών’.

Χοσέ Ταρίο Γονσάλες, Φυλακές Τόπας

Απόσπασμα από το τρέξε, άνθρωπε, τρέξε

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των κρατουμένων

Αλληλεγγύη στις/ουςαπανταχού εξεγερμένες/ους κρατούμενες/ους των φυλακών αυτού του κόσμου.

Μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κελιά.

Αναρχική ομάδα Iterimpia

iterimpia@espiv.net

Αιτήματα, τόσο αυτονόητα, τόσο απλά.

· Άμεση αποφυλάκιση όσων δικαιούνται να αποφυλακιστούν με υφ’ όρο απόλυσιν μέσα στο τρέχον έτος 2020 που εμφανίστηκε η θανατηφόρος ίωση.

· Άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών με αποφυλάκιση όσων εκτίουν ποινές μικρότερες των 5 ετών.

· Άμεση αποφυλάκιση των ευπαθών ομάδων με την χρήση των άρθρων 110Α και 105 Π.Κ. · Επανεξέταση του χώρου κράτησης νοσούντων κρατουμένων με κορονοϊό από κλιμάκιο ειδικών επιστημόνων και γιατρών.

· Χορήγηση αδειών σε υπαλλήλους που παρουσιάζουν συμπτώματα (έστω και ελαφρά ) ίωσης, όπως ισχύει για τον υπόλοιπο πληθυσμό.

· Απολύμανση στις φυλακές και πρόσβαση σε αντισηπτικά-μάσκες. Παραχώρηση πλυντηρίων σε όλες τις πτέρυγες για την καθαριότητα των κρατουμένων.

· Άμεση και αναλυτική ενημέρωση από ειδικούς ιατρούς των κρατουμένων για τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν. Επειδή είμαστε κρατούμενοι, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε δικαίωμα στην ενημέρωση σχετικά με την αντιμετώπιση μας.

· Να δοθεί προτεραιότητα σε κρατούμενους- ες και υπαλλήλους των φυλακών στην εξέταση για την διάγνωση του κορονοϊού.

· Λιγότερες εισαγωγές σωφρονιστικών και διοικητικών υπαλλήλων σε καθημερινή βάση. Να επισημάνουμε ότι οι μεταγωγές εξακολουθούν να γίνονται μεταφέροντας κρατούμενους από τη μια φυλακή στην άλλη σε κλούβες που φυσικά δεν έχουν απολυμανθεί αποδεικνύοντας ότι η αποσυμφόρηση των φυλακών Κορυδαλλού είναι ουσιαστικά η μετατόπιση του προβλήματος στις άλλες φυλακές με τον κίνδυνο για τους κρατουμένους να παραμένει. Τα αιτήματα που ζητάμε είναι προληπτικά μέτρα έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εξάπλωσης του κορονοιού στις φυλακές. Θα είναι αργά το να μπουν σε ολική καραντίνα οι φυλακές Κορυδαλλού όπου κανένας δεν θα μπαίνει ή δεν θα βγαίνει μετά την μετάδοση του ιού μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού. Η πρόληψη είναι ο καλύτερος τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος του κορονοϊού.

· Ζητάμε κάποιος υπεύθυνος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να έρθει στις φυλακές Κορυδαλλού και να συναντηθεί με τους κρατουμένους και να πάρει θέση για τα ζητήματα που θέλουμε. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη από τη στιγμή που έχει πάρει τον έλεγχο των φυλακών της χώρας είναι υπεύθυνο για τα μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας αλλά και για το κόστος των απωλειών ζωών των κρατουμένων από την τυχόν εξάπλωση του ιού για τον οποίον όλοι είναι σίγουροι ότι θα πλήξει τις φυλακές. Προτού να είναι αργά και υπάρξουν θάνατοι κρατουμένων, ζητούμε την μέριμνα και την λήψη μέτρων όπως αυτά που προτείνουμε στα αιτήματά μας.»

Εικόνες:

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License