post image

Το Σάββατο 23 Μάη 100 άτομα πραγματοποιήσαμε πορεία έξω από τα επιχειρησιακό κέντρο της πολιτικής προστασίας στο Χαλάνδρι και στη συνέχεια κινηθήκαμε μέχρι την πλατεία του Χαλανδρίου. Ο κόσμος ανταποκρινόταν πολύ θετικά στην πορεία παρότι οι μπάτσοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα κλίμα τρόμου. Ακολουθεί το κείμενο και φωτογραφίες από τα συνθήματα.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ - ΜΠΑΤΣΟΙ – ΕΟΔΥ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

Το τελευταίο διάστημα, η κρατική διαχείριση μιας υγειονομικής απειλής με πολεμικούς όρους, επέβαλε ένα καθεστώς εντατικής πειθάρχησης και καταστολής,με την επιβολή πρωτοφανών περιορισμών και απαγορεύσεων. Με μια αφήγηση που παρουσιάζει τον ιό ως αιτία της κρίσης, και όχι ως επιταχυντή της, καλούμαστε όλες και όλοι εμείς να βάλουμε πλάτη. Όσο το κράτος και τα μίντια προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ο υποχρεωτικός εγκλεισμός μας στα σπίτια και η απαγόρευση κυκλοφορίας είναι για το «καλό μας», τόσο πιο εμφανές γινόταν πως αυτό που παρουσιάζεται ως «προστασία όλων» δεν είναι παρά η ισχυροποίηση του κράτους ως ρυθμιστή και διαμεσολαβητή των ζωών μας, μέσω της επιτήρησης και της καταστολής, αλλά και μια ευκαιρία για μια ακόμη κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση.

Έτσι, ρυθμίσεις και μέτρα που τις τελευταίες δύο δεκαετίες είχαν βρει απέναντι τους σθεναρές αντιστάσεις, με αποτέλεσμα να μπει φρένο στην επέκταση/γενίκευσή τους, σε έναν μόλις μήνα έγιναν η κυρίαρχη συνθήκη, με πρόφαση την προστασία μας από τον covid 19, και ενώ η πρόσβαση στην περίθαλψη για μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού αποτελεί πολυτέλεια με εισιτήριο το ταξικό κριτήριο. Οι εργασιακές σχέσεις επανασχεδιάζονται για να συμπεριλάβουν την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης (τηλε-εργασία, ελαστικά ωράρια και εκ περιτροπής) και οι απολαβές υφίστανται μειώσεις σε επίπεδα χαρτζιλικιού. Χιλιάδες άτομα σπρώχνονται στην ανεργία, στην περαιτέρω επισφάλεια και την αορατοποίηση. Και ενώ τα ενοίκια δεν ακολουθούν την πτωτική πορεία των μισθών, το τζογάρισμα στην αξία της γης και των ακινήτων συνθλίβει ακόμη και το «ιερό», για την ελληνική κοινωνία, «κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας», με την επερχόμενη κατάργηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις. Ο δημόσιος χώρος οριοθετείται εκ νέου με πιο αυστηρούς όρους, ενώ η παρουσία των μπάτσων σε δρόμους και πλατείες γίνεται ασφυκτική. Εντείνεται η λεηλασία και εκμετάλλευση της γης και των δασών για επενδυτές, αφού τα σχέδια για εξορύξεις, τοποθέτηση ανεμογεννητριών κλπ προχωρούν κανονικά. Τέλος, η ψηφιοποίηση του κρατικού μηχανισμού εντείνει τον έλεγχο, την επιτήρηση και την καταστολή.

Ενώ το δόγμα νόμος και τάξη βαθαίνει και διευρύνεται, με αστυνομικοστρατιωτικά μοντέλα πειθάρχισης και ελέγχου της κοινωνίας, νέες αποστάσεις και περιφράξεις επιβάλλονται για τη «διασφάλιση της δημόσιας υγείας». Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ) είναι που τέθηκε από την πρώτη στιγμή επικεφαλής για τη διαχείριση της «υγειονομικής κρίσης» και την υλοποίηση μιας στρατηγικής εξόδου και επαναφοράς στην κανονικότητα, και ταυτόχρονα ως ο επικοινωνιακός εκπρόσωπος του κρατικού μηχανισμού. Με το «καταξιωμένο» προσωπικό της, και τις «επιτυχημένες» λύσεις, επιχειρεί να αναθερμαίνει τον δεσμό μεταξύ Κράτους και Πολιτών. Επανεπιβεβαιώνει και ισχυροποιεί έτσι τον βασικό ρόλο του Κράτους, αυτό του οργανωτή-τοποτηρητή της κοινωνικής ζωής, της οποίος ζωτικό κομμάτι είναι η δημόσια υγεία. Και το κάνει με όρους πολέμου, οργανώνοντας την κοινωνία ως εσαεί ετοιμοπόλεμη, σε μια διαρκή μάχη. Η στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής βρίσκει εύφορο έδαφος στο φόβο που δημιουργεί η διαρκής απειλή από κάθε λογής καταστροφές που απορρέουν από την κρατική-καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας. Ο συγκεκριμένος φορέας δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που βγαίνει στο προσκήνιο, και εμφανίζεται ως διαχειριστής τέτοιων κρίσεων. Χαρακτηριστική είναι η χρησιμοποίησή του για να προειδοποιήσει για τις ημέρες του υψηλού κινδύνου για πλημμύρες και πυρκαγιές.

Κεντρικές φιγούρες του ΕΟΔΥ (πρώην ΚΕΕΛΠΝΟ) και της ΓΓΠΠ είναι το ντουέτο των Τσιόδρα-Χαρδαλιά. Ο πρώτος είναι φυσικά ένας «ειδικός», ένας γιατρός. Η επιστημονική αυθεντία παρουσιάζεται ως πειστική, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί αφού αναγνωρίζεται ως ο μόνος έγκυρος φορέας της «Γνώσης», που με τη σειράτης γίνεται αντιληπτή ως ουδέτερη, αντικειμενική και αμερόληπτη, δίνοντας και σε εμάς του φτωχούς να πάρουμε λίγο από το φως, και ενίοτε τις ψαλμωδίες της. Ο δεύτερος, ΟΝΝΕΔίτης και πρωτοπαλίκαρο των ακροδεξιών τραμπούκων Rangers και πρώην δήμαρχος Βύρωνα. Εκφραστής του δόγματος «τάξη και ασφάλεια» με εισαγωγή μεθοδολογιών από τις ΗΠΑ, όπως των «εθελοντών-ρουφιάνων», ενός παρα-αστυνομικού σώματος που προσπάθησε να εισαχθεί τοπικά επί δημαρχίας του το 2005. Με αυτό το ιστορικό στην πολιτική του καριέρα, αποδεικνύεται πως ο διορισμός του σε μια νύχτα ως υφυπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. υπεύθυνου πολιτικής προστασίας, δεν είναι καθόλου τυχαίος. Το προφίλ των επικεφαλής της «μάχης ενάντια στον κορωνοϊό» υποδηλώνει ότι, με το καλό ή με το άγριο, με την συγκαταβατική επιστημονική φωνή ή με την μάτσο επιβολή του «αυστηρού» επίδοξου μπάτσου, θα πρέπει να πειθαρχήσουμε, να συνταχθούμε με κράτος, μπάτσους και αφεντικά – για το «καλό μας». Η ΓΓΠΠ σε αυτή την συγκυρία, ανέλαβε πράγματι έναν πολύ σημαντικό ρόλο – αυτόν του να επανορίσει και να επανεγγράψει την έννοια του κοινωνικά αποδεκτού. Καθορίζοντας, για παράδειγμα, έξι λόγους μετακίνησης, ενοχοποίησε κάθε άλλη επιθυμία ή ανάγκη όχι μόνο ως περιττή και άσκοπη αλλά και ως επικίνδυνη. Περνώντας από κόσκινο απλές καθημερινές συνήθειες, διεύρυνε και ενίσχυσε το πανοπτικό. Το κράτος έχει πλέον λόγο ακόμη και για το πώς πλένουμε τα λαχανικά μας. Η καθημερινότητά μας είχε μετατραπεί σε μια κόκκινη ζώνη για την οποία το κράτος έχει λόγο να επέμβει με κάθε τρόπο.

Με δημιουργικά μαθηματικά, στατιστικές έρευνες και μελέτες, δημοσιεύματα, papers και καμπύλες αρχικά υπερθεματίζουν τον επερχόμενο κίνδυνο, καλώντας μας σε συμμόρφωση και εθνική συσπείρωση. Βέβαια, το ότι τα επιστημονικά πορίσματά τους δεν είναι τίποτα άλλο παρά το ιδεολογικό περιτύλιγμα της πολιτικής τους διαχείρισης φαίνεται ξεκάθαρα όταν παράγουμε κέρδος ή όταν η οικονομία πρέπει να επανεκκινήσει, όταν δηλαδή όλα τα παραπάνω γίνονται κουραφέξαλα. Ξαφνικά δεν κινδυνεύουμε να μολυνθούμε, να νοσήσουμε, να μεταδώσουμε τον ιό στη δουλειά, το σχολείο ή τα τουριστικά θέρετρα. Από την άλλη, οι πλατείες, τα πάρκα και τα άλση είναι οι χώροι που συναντιούνται οι «απειθαρχίες», και ως εκ τούτου αντιμετωπίζονται με κατασταλτικές επεμβάσεις, όπως οι πρόσφατες επιθέσεις στην πλατεία Αγίου Γεωργίου στην Κυψέλη, την πλατεία Αγίας Παρασκευής και την πλατεία Καλλιθέας στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης. Η όλο και μεγαλύτερη πειθάρχησή μας παραμένει το μεγάλο στοίχημα.

Ταυτόχρονα, όσα άτομα δεν χωρούν στον υγιή, παραγωγικό, ελληνικό κορμό, αφέθηκαν και αφήνονται στη μοίρα τους, σε σχέση με το υπόλοιπο κοινωνικό σώμα, που κλήθηκε επιτακτικά να μείνει στο σπίτι. Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστριών/ων, τα ψυχιατρεία και τις φυλακές στοιβάζονται χιλιάδες αόρατες ψυχές, σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Έγκλειστες, η μία πάνω στην άλλη, στερούνται ελευθερίας κινήσεων και πρόσβασης ακόμη και σε στοιχειώδη μέσα περίθαλψης. Το ίδιο ισχύει και για πληθυσμούς όπως οι Ρομά, που σε αυτή τη συγκυρία στοχοποιήθηκαν, για ακόμη μία φορά, ως μιαροί και αντικοινωνικοί. Η «καραντίνα» ήταν ήδη παρούσα για συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες, πεταμένες και ξεχασμένες. Η ορατή κοινωνική-ταξική διάρθρωση της κοινωνίας επιβάλλει να παράγουμε κέρδος με κάθε κόστος, ή αν περισσεύουμε να σαπίσουμε μέχρι να πεθάνουμε αόρατοι/ες.

Αυτοί που μας καλούν να πειθαρχήσουμε στα κελεύσματά τους και διατείνονται ότι κόπτονται για «το καλό μας», είναι οι ίδιοι που οργώνουν κάθε σπιθαμή αυτού του κόσμου για να στήσουν ανεμογεννήτριες και να ξετρυπώσουν λίγο ακόμα πετρέλαιο, που σπέρνουν μονοκαλλιέργειες φυτών και ζώων, δηλητηριάζουν και καταστρέφουν τον πλανήτη. Είναι αυτοί που καθημερινά πλουτίζουν από τον κόπο μας. Είναι αυτοί που επιβραβεύουν την έμφυλη βία, νομιμοποιούν τους βιασμούς και τις γυναικοκτονίες στα δικαστήριά τους. Αυτοί που ανοίγουν κεφάλια στην Αγία Παρασκευή και στην Κυψέλη για να στηρίξουν τις επιλογές τον μαγαζατόρων και να ορίσουν την νέα νόρμα του κοινωνικού πεδίου. Είναι αυτοί που έχουν επιλέξει, εδώ και χρόνια, ποιών η ζωή σε αυτόν τον κόσμο αξίζει να βιωθεί, και ποιες/οι «περισσεύουν».

Σε αυτούς τους «δύσκολους καιρούς», βασικά «εργαλεία επιβίωσης» των από τα κάτω παραμένουν αφενός οι αρνήσεις, οι συλλογικοί και ακηδεμόνευτοι αγώνες, ενάντια στις νέες πειθαρχήσεις, τους μειωμένους μισθούς και ωράρια, την τηλε-εργασία, τις κάμερες μέσα στις σχολικές αίθουσες κλπ. Αφετέρου, οι δομές αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης, που συστάθηκαν ως μία προσπάθεια να συναντηθούμε με κόσμο από τις τάξεις των απόκληρων και εξαθλιωμένων, των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, και από κοινού να δώσουμε λύσεις στα ζητήματα της καθημερινής ζωής. Σε καιρούς που η εξατομίκευση, η απομόνωση και ο φιλοτομαρισμός παρουσιάστηκαν ως τα μόνα εργαλεία για την «αντιμετώπιση της κρίσης», εμείς επιμένουμε να προωθούμε την αλληλεγγύη, την αντίσταση και τον αγώνα, ενάντια στους βασικούς υπαίτιους και φορείς αυτής και κάθε άλλης κρίσης, το κράτος και τον καπιταλισμό.

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝΕ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αναρχικές συλλογικότητες, στέκια, καταλήψεις, συντρόφισσες και σύντροφοι

Εικόνες:

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License