Στη μνήμη του Λεωνίδα Καπερώνη που έφυγε τόσο άδικα


post image

Του φόβου όσες ανάσες και αν του πάρουμε δε θα καταφέρουμε να τον αγκαλιάσουμε. Η φωτογραφία έχει ρυτίδες είναι παλιά όμως είναι κοφτερή σα μαχαίρι. Δε μπορεί να ζήσει ούτε ένα δευτερόλεπτο στο φως δίχως να πεθάνει και στο σκοτάδι πάλι δε μπορεί να πάει όπου θέλει ελεύθερα. Μόνο σε ένα μικρό παιδικό καθρέπτη μπορεί να μείνει όση ώρα θέλει είναι το μόνο μέρος που δεν έχει αρνητικό χρώμα εκεί έχει μόνο κίτρινο χρώμα και στο τέλος του ένα μεγάλο λιβάδι ανεμώνες που άρεσαν στον έκπτωτο άγγελο της Κρύας. Φωνάζει ο σκύλος μιλάει σαν άνθρωπος για να γλιτώσει από την άνοιξη. Δυο ανθρώπους παιδεύει ο σκύλος για να τον πάρουν αγκαλιά. Ανοίγει η πόρτα από μόνη της έρχεται το ασθενοφόρο μέσα του κρύβει μαύρα και κόκκινα αστέρια χιλιάδες φωνές ακούγονται από το δρόμο. Το μαχαίρι κοφτερό φεύγει ξέχασε τα προσωπικά αντικείμενα μια τσάντα ένα καπέλο και τα δυο μαύρα το καπέλο είχε και έναν δικέφαλο θα τα βρουν οι σύντροφοί του να του τα δώσουν οι θα τους προλάβουν τα σκυλιά.

Χ.Π. Σοφίας 12.5.2020

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License