8 Μάρτη – όλες στο δρόμο

Η επανάσταση είναι ο τόπος των αδύναμων που εξεγείρονται ενάντια στην αδυναμία τους, ο τόπος των γυναικών που κουβαλάνε όλα τα βάρη της ανθρωπότητας.

post image

8 Μάρτη – όλες στο δρόμο

Στην ιστορία της ανθρωπότητας, οι γυναίκες είναι οι πρώτες δούλες. Σε συνάρτηση με την πατριαρχία χτίζεται ο πολιτισμός της εξουσίας, ο πολιτισμός της ταξικής υποτέλειας και εκμετάλλευσης. Σ’αυτόν τον πολιτισμό, οι άνθρωποι γίνονται πειραματόζωα για την βέλτιστη άντληση αξίας, για τη διαχρονική λεηλασία του φυσικού και κοινωνικού πλούτου από ολιγάρχες. Πάνω στη δουλεία των γυναικών δοκιμάζουν οι εξουσιαστές τα μέσα καταναγκαστικής πειθάρχησης όλων των υποτελών. Η εμπορευματοποίηση ανθρώπων, εκφράζεται στην πληρότητά της στον θεσμό της πατριαρχίας, μέσα από την εκδούλευση του γυναικείου σώματος για φτηνή εργασία και αναπαραγωγή. Βιασμός και τρομοκρατία είναι τα εργαλεία της πατριαρχικής εξουσίας από το μοριακό επίπεδο της οικογένειας έως τα εργατικά κάτεργα και τους πολέμους των εξουσιών.

Η πολιτική υποτέλεια των γυναικών, παρά τις διαφοριοποιήσεις της ανά τον κόσμο, έχει ένα κοινό παρανομαστή: την ανδροκρατούμενη στρατιωτική οργάνωση των εξουσιών. Οι άντρες δεν κατέχουν μόνο τις θέσεις αλλά και τα όπλα. Γι’αυτό και κάθε επαναστατικό εγχείρημα, δε μπορεί παρά να έχει στο πυρήνα του την αυτοάμυνα των γυναικών. Οι καταπιεζόμενοι δεν γιορτάζουν τις επίσημες γιορτές. Προβάλουν τους αγώνες τους. Από αυτή τη σκοπιά η πρόταση μιας παγκόσμιας απεργίας των γυναικών είναι η ευκαιρία να βγουν μπροστά όλες οι γυναίκες και να χτίσουν μέσα στην εξέγερσή τους τις δομές αυτάμυνάς τους.

Οι γυναίκες σε όλη την ιστορία παίρνουν θέση στην πρώτη γραμμή της επανάστασης. Η ένοπλη πάλη για την ανατροπή των τυραννικών θεσμών είναι η διαρκής γιορτή των καταπιεζόμενων, είναι η γιορτή των γυναικών. Σήμερα αποτελούν τον δυναμικό πυρήνα της παρούσας κοινωνικής επανάστασης που απλώνεται από το Κουρδιστάν στην ευρύτερη περιοχή της Μεσοποταμίας. Η γυναικεία επανάσταση δίνει ισχύ στην αντίσταση ενάντια στον κρατικό πόλεμο, στην καπιταλιστική πατριαρχία της οικογένειας, της φυλαρχίας, της κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας και στην θρησκευτική ή εθνικιστική δικτατορία. Το μαζικό αντάρτικο των γυναικών ήταν η μήτρα των πιο ριζοσπαστικών, των πιο ελευθεριακών θεσμών της συνομοσπονδιακής αυτοδιεύθυνσης της Β.Συρίας.

Η γυναικεία αυτοοργάνωση εντός του Κουρδικού αντάρτικου αρχικά και εν συνεχεία στο επαναστατικό κίνημα σε Κουρδιστάν, Τουρκία και Συρία, δημιούργησε έναν καινοτομικό παράδειγμα για την εποχή μας. Η parastina jin (αυτοάμυνα των γυναικών) και η jineologie, η ένοπλη πάλη και η εξελισσόμενη αυτομόρφωση των επαναστατημένων γυναικών, προσφέρουν εμπράκτως συνεπείς και αποτελεσματικές απαντήσεις σε μια πλειάδα ζητημάτων που ταλανίζουν τα σύγχρονα κινήματα, αφήνοντας πίσω τα βαρίδια του φιλελεύθερου φεμινισμού. Ζητήματα όπως το αδιαχώριστο άμεσης δράσης και αυτοκαθορισμού, η συνάρτηση του πολέμου ενάντια στο κράτος με την πάλη σε όλες τις κλίμακες των αντιθέσεων, το αντάρτικο ως ο κατεξοχήν τόπος καθημερινών ριζοσπαστικών αλλαγών, η δυναμική σχέση προστατευτικής παρέμβασης και συλλογικής αυτομόρφωσης, η συνάφεια κοινωνικής πρακτικής και ιδεολογίας (πχ. πως αναπαράγεται η πατριαρχία, πως αποδομείται μέσα στο επαναστατικό πεδίο και πως δημιουργείται μια νέα θεωρία), η συνοχή είναι και δέωντος, η αναπόδραστη σημασία της αμεσότητας (πχ. η άμεση αντιμετώπιση του trafficking από τις γυναίκες Γιεζίντι που βάλαν τον στρατό τους ασπίδα μπροστά στον κίνδυνο να γίνουν σκλάβες του Χαλιφάτου), η εξελικτική διαλεκτική αυτονομίας και αμοιβαίας αλληλεξάρτησης, η συνοργάνωση των αγώνων με ενιαία ανάλυση και προσανατολισμό. Οι επαναστατικές κατακτήσεις των γυναικών της Μεσοποταμίας τελειώσαν μια και καλή την δήθεν αντιμιλιταριστική αντίδραση στο ένοπλο, που αναπαράγει την ηττοπάθεια, τον συμπληρωματικό προς τον μιλιταρισμό πασιφισμό και καταδικάζει τις γυναίκες στη χείριστη μοιρολατρική ανημπόρια. Και βέβαια, έριξαν στα σκουπίδια της ιστορίας τους κάθε είδους σεχταρισμούς (ταυτοτικούς ή θεωρησιακούς, μερικούς ή ολικούς).

Εστιάζοντας στην ζωντανή γυναικεία πάλη στον ελλαδικό χώρο, ένας άνθρωπος έρχεται στην σκέψη μας, η αιχμάλωτη επαναστάτρια Πόλα Ρούπα. Κάθε γιορτή των γυναικών δεν μπορεί παρά να είναι αφιερωμένη στις αντάρτισσες που δεν λειποψύχησαν στιγμή, ούτε στην πράξη, ούτε στα λόγια, όπως ορίζει η κοινωνική ανάγκη και το πολιτικό καθήκον στις εκάστοτε συνθήκες. Κάθε γιορτή της επανάστασης δεν γίνεται να μην είναι αφιερωμένη στις γυναίκες που ως μανάδες κι ένοπλες μαχήτριες συγχρόνως υψώνουν τον κοινωνικό βίο εκεί που του αρμόζει. Σε ρήξη με τις συντηρητικές προκαταλήψεις που ερμηνεύουν την γυναικεία επανάσταση σαν εφηβικό καπρίτσιο, σε ρήξη και με τις ηττοπαθείς ουτοπικές μεταθέσεις που δεν μπορούν να χωρέσουν μια πλήρη κοινότητα αγώνα, άρα γεμάτη με παιδιά και με όπλα, πριν την έλευση της αναρχίας. Η συντρόφισσα Πόλα αποτελεί κοινωνικό παράδειγμα.

 

Η επανάσταση είναι ο τόπος των αδύναμων που εξεγείρονται ενάντια στην αδυναμία τους, ο τόπος των γυναικών που κουβαλάνε όλα τα βάρη της ανθρωπότητας.

ΠΟΡΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ – 8ΜΑΡΤΗ – Πλ. Κλαυθμώνος – 12μμ

 

Αναρχική Συλλογικότητα

για την Μαχητική Προλεταριακή Ανασυγκρότηση

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License