[Ιωάννινα]Συγκέντρωση 8 Μάρτη.Για ποιές γυναίκες γιορτάζετε;

Συγκέντρωση 8 Μάρτη, "Ημέρα της Γυναίκας", μια ημέρα που σηματοδοτεί τις διεκδικήσεις και τον αγώνα των γυναικών και κατέληξε στα χέρια του καπιταλισμού μια εμπορευματοποιημένη ημέρα και μια καλή ευκαιρία να ξεπλένεται η πατριαρχία και ο σεξισμός.

post image

Συγκέντρωση την Κυριακή 8 Μάρτη,στις 18:00 στην Περιφέρεια.

Η"Ημέρα της Γυναίκας", μια ημέρα που σηματοδοτεί τις διεκδικήσεις και τον αγώνα των γυναικών και κατέληξε στα χέρια του καπιταλισμού μια εμπορευματοποιημένη ημέρα και μια καλή ευκαιρία να ξεπλένεται η πατριαρχία και ο σεξισμός.

Για ποιες γυναίκες λοιπόν γιορτάζετε;

Για αυτές που παρενοχλείτε;

Για αυτές που βιάζετε;

Για αυτές που δολοφονείτε;

Ακολουθεί το κείμενο:

365 μέρες τον χρόνο σεξισμός, μισογυνισμός, βιασμοί και γυναικοκτονίες ,μία μέρα για να γιορτάσουμε!

Κάθε χρόνο, στις 8 Μάρτη, ξεδιπλώνεται μπροστά μας η υποκρισία όλης της κοινωνίας! Όσο πλησιάζει η μέρα της γυναίκας ξεφυτρώνουν διαφημίσεις με 1+1 δώρο σε καλλυντικά, ρούχα, αξεσουάρ, γυμναστήρια, κέντρα αδυνατίσματος κ.ά.. Γιατί για την πατριαρχία και τον καπιταλισμό αυτά χρειάζεται η γυναίκα η σωστή. Αυτό το πανηγύρι έχει στηθεί στις πλάτες μας και μας δημιουργεί συνέχεια ανασφάλειες και ανάγκες, για να είμαστε εντός προτύπων και στερεοτύπων. Η κοινωνική πίεση πάνω στα σώματά μας είναι αφόρητη. Πρέπει να είμαστε υπάκουες κόρες, καλές μαθήτριες, καλές νοικοκυρές, καλές μανάδες, να σπουδάσουμε, να βρούμε δουλειά, να παντρευτούμε, να φροντίζουμε για τα πάντα. Όλοι τότε ξαφνικά θυμούνται πόσο σημαντικές είμαστε και πόσο μας αγαπάνε.

Όλο τον υπόλοιπο χρόνο μάλλον είμαστε αόρατες! Μόνο ως νεκρές ή παραλίγο νεκρές ασχολούνται μαζί μας. Καθημερινά κάποιες από εμάς βιάζονται, δολοφονούνται, πέφτουν θύματα τράφικινγ, ενώ άλλες στιγματίζονται ως τσούλες, χοντρές, άσχημες, παρενοχλούνται σεξουαλικά από το αφεντικό τους, τους μπάτσους ή τους μάτσο ελληναράδες. Είναι οι ίδιοι ελληναράδες και οι καλές χριστιανές που υποστηρίζουν «τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού» δίπλα σε παππάδες και μας κατηγορούν ως δολοφόνους, ενώ ταυτόχρονα είναι έτοιμοι να βουλιάξουν μια βάρκα με μετανάστριες και παιδιά, βρίζοντας αισχρά. Βλέπεις για αυτούς δεν έχουν όλες οι ζωές την ίδια αξία.

Ας θυμηθούμε όμως πώς ξεκίνησε αυτή η μέρα…

Στις 8 Μαρτίου του 1857 στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες στην κλωστοϋφαντουργία συμμετείχαν στην πρώτη ιστορικά καταγεγραμμένη απεργία γυναικών, η οποία γνώρισε άγρια καταστολή. Το 1910 η «Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών», πρότεινε να οριστεί η 8 Μάρτη, ως ημέρα που θα τιμούνται οι γυναικείοι αγώνες. Την ίδια χρονιά πραγματοποιείται μια από τις μαζικότερες απεργίες γυναικών στις βιομηχανίες ένδυσης της Ν.Υ. Οι γυναίκες, έλαβαν δυναμικά μέρος και ήρθαν σε ανοιχτή σύγκρουση με τα αφεντικά, το κράτος αλλά και τον κοινωνικό τους περίγυρο. Η μέρα αυτή αναγνωρίστηκε επίσημα από τον ΟΗΕ το 1975 ως «παγκόσμια ημέρα της γυναίκας». Έκτοτε, με τη δημιουργία και την αξιοποίηση των μύθων περί δήθεν ισότητας των δύο φύλων, ο χαρακτήρας της συγκεκριμένες μέρας έχει αποπολιτικοποιηθεί με στόχο τη διαστρέβλωση των αγώνων για τη γυναικεία χειραφέτηση, όπως συμβαίνει άλλωστε με οτιδήποτε αναγνωρίζεται θεσμικά.

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά! Η μέρα αυτή αντί για μέρα τιμής και μνήμης κατέληξε να είναι ένα πανηγύρι εμπορευματοποίησης και ταυτόχρονα το πλυντήριο που θα ξεπλύνει και θα νομιμοποιήσει τον σεξισμό και τον μισογυνισμό της κοινωνίας και του κράτους. Ξέρουμε καλά ότι η εξουσία μας θέλει βουβές, υποταγμένες, βιασμένες, δολοφονημένες, τυποποιημένες καταγραφές στα αστυνομικά συμβάντα και τίτλους ειδήσεων στα τηλεοπτικά κανάλια. Η έμφυλη βία στο σύνολό της δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Δεν είναι η κακιά στιγμή ούτε έγκλημα πάθους. Είναι η πατριαρχία, ο καπιταλισμός, ο φασισμός που καταπιέζουν τις ζωές μας. Είναι η κοινωνία που στηρίζει και αναπαράγει την κουλτούρα του βιασμού, συγκαλύπτει τον βιαστή και λοιδορεί την αμυνόμενη, δικαιολογεί την ενδοοικογενειακή βία, δεν αντιδρά σε απολύσεις εγκύων, θεωρεί φυσιολογικό η γυναίκα να πληρώνεται λιγότερο από τον άντρα ή να αποκλείεται από την αγορά εργασίας μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκα, κάνει τα στραβά μάτια στην αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος και εν γένει στην υποτίμηση των ζωών μας.

Η βία που ασκείται εις βάρος των γυναικών, των μεταναστριών, των ΛΟΑΚΤΙ ατόμων δεν είναι χωρίς λόγο. Για μας η εκμετάλλευση μέσα στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό είναι διπλή. Πέρα από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επιβάλλεται συνολικά στα άτομα της τάξης μας, βιώνουμε την καταπίεση και στο πεδίο των έμφυλων διαχωρισμών, ως μια ακόμη μορφή καταπίεσης που απορρέει από τη δομή του κυρίαρχου συστήματος. Οι γυναικείοι αγώνες για μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Χαράσσουν μια διαδρομή αντίστασης στην καταπίεση και τους διαχωρισμούς που απορρέουν από τις εξουσιαστικές και πατριαρχικές σχέσεις ,που αναπτύσσονται εντός του καπιταλιστικού συστήματος, με στόχο κυρίως τη διαίρεση και τον αποπροσανατολισμό της εργατικής τάξης.

Γνωρίζουμε καλά, πως την ελευθερία δεν μας τη χαρίζει κάνεις αλλά την κατακτάμε μέσα από αγώνες. Δεν θα αρκεστούμε σε μια παγκόσμια ημέρα μνήμης των γυναικών. Οι αγώνες, από τις μετανάστριες ράφτρες μέχρι και σήμερα, μας διδάσκουν ότι η απελευθέρωσή μας από τα δεσμά της πατριαρχίας συνδέεται με τον αγώνα για το γκρέμισμα της κρατικής και καπιταλιστικής επιβολής. Προτάσσουμε, λοιπόν, τη συλλογικοποίηση των αναγκών μας και διεκδικούμε ως εργάτριες, μετανάστριες, άνεργες και μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας, όπου δεν θα χρειάζεται οι γυναίκες να έχουν ξεχωριστή μέρα. Ως τότε, μπορούμε να θυμόμαστε πώς ξεκίνησε και πώς κατέληξε η 8η Μάρτη.

Corpus rebellis,συλλογικότητα ενάντια στην πατριαρχία.

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License