Besançon, Francia: L’occasione che fa la combustione… (16/11/2019)

Gilles e John* passeggiano, sabato 16 [novembre 2019], per le strade gelate di Besançon…

È il compleanno di Gilles e John. Non hanno voglia della torta. Vogliono un compleanno diverso dagli altri. Uno di quelli che fa la festa agli oppressori e ai loro porta-parole. E capita bene, le strade sono piene di auto d’istituzioni che sono altrettanti pilastri dell’ordine stabilito.

Dopo un anno passato a commuoversi nelle strade, ogni sabato, a prendere a sassate gli sbirri e a spaccare delle vetrine di questa società miserabile, sentono bene che la rabbia non c’è davvero più… non sono più pronti a tornare a gelarsi il culo su una rotonda… vogliono qualcos’altro. Allora, dopo una serata passata a evocare questo mondo che brucia, dalla rivolta degli ombrelli a Hong Kong alle gioiose notti insorte di Santiago, mettono i giubbotti, si coprono con berretti e sciarpe ed escono ad affrontare il freddo glaciale della notte.

All’angolo di una strada, Gilles vede una macchina dell’Est Républicain [giornale locale di Besançon e della sua regione; NdAtt.] e, parcheggiata vicina, proprio davanti, un furgoncino di Orange. Ecco, l’occasione che fa… la combustione! John dice allora che se incendiano quella del giornale, da davanti, ci sono delle buone probabilità che il dietro del furgoncino bruci pure lui (e che dentro c’é di sicuro un bel po’ di materiale per la fibra ottica). Detto, fatto! I nostri due comari partono a cercare un cubetto di diavolina ben imballato che hanno nascosto su un argine. Un’ora dopo, tornano in questa rue de la Moullière e, mentre John fa il palo, Gilles tira fuori il suo accendino-tempesta, accende il combustibile e lo spinge nel piccolo spazio sotto la targa. Qualche minuto dopo, l’olio del motore prende fuoco, ma i nostri due amici sono già lontani.

Perché l’Est?

Perché sono i migliori amici degli sbirri. L’anno scorso, uno dei loro giornalisti, Willi Graf, é stato visto passare delle foto della manifestazione direttamente alle guardie. Non si possono nemmeno più contare tutte le persone condannate a causa delle foto e dei video dell’Est. Sono delle prove sistematicamente versate nei dossier dei processi. Più in generale, l’Est è, come tutti gli altri media, un organo della propaganda dello Stato, che opera ogni giorno affinché nulla cambi, affinché gli sbirri continuino a molestare, mutilare o uccidere, affinche i giudici continuino a rinchiudere e a spezzare delle vite…

Perché Orange ? [principale impresa di telefonia francese, erede di France Téléocom; NdAtt.]

Perché sfrutta i/le prigionieri/e, ottimizza i profitti e lo sfruttamento, rafforza il controllo e partecipa al loro mondo di gadget tecnologici… Perché non vogliamo le loro città asettiche e connesse, che chiamano smart cities

Gilles&John

Aspettando una prossima passeggiata…

* Nota del traduttore: “Gilles et John” suona come “Gilets jaunes” e sabato 16 novembre ricorreva il primo anniversario della loro mobilizzazione, cominciata con l’occupazione di molte rotonde stradali in tutta la Francia.

[Testo tradotto ricevuto via e-mail e tratto da attaque.noblogs.org].

insuscettibilediravvedimento.noblogs.org

από Ν. 03/12/2019 12:33 μμ.


Μπεζανσόν, Γαλλία: Η συνθήκη που φέρνει τη φωτιά...

Ο Ζιλ και ο Τζον* περνούσαν, το Σάββατο στις 16 [Νοεμβρίου 2019], απ' τους παγωμένους δρόμους της Μπεζανσόν...

Είναι τα γενέθλια του Ζιλ και του Τζον. Δεν έχουν όρεξη για τούρτα. Θέλουν μια γιορτή διαφορετική απ' τις άλλες. Μια από κείνες που έχουν ξύλο για τους καταπιεστές και τα φερέφωνά τους. Και ευτυχώς, οι δρόμοι είναι γεμάτοι μ' αμάξια θεσμών που αποτελούν θεμέλια της καθεστηκυίας τάξης.

Μετά από έναν χρόνο κινητοποίησης στους δρόμους κάθε Σάββατο, με πέτρες στους μπάτσους και σπασίματα των βιτρίνων αυτής της άθλιας κοινωνίας, καταλαβαίνουν καλά πως η οργή έφυγε πια... δεν έχουν διάθεση να γυρίσουν πίσω στις κυκλικές πλατεϊτσες και να παγώνει ο κώλος τους... θέλουν κάτι άλλο. Λοιπόν, μετά από μια βραδιά που πέρασαν μιλώντας γι' αυτό τον κόσμο που καίγεται, απ' την επανάσταση με τις ομπρέλες στο Χονγκ Κονγκ ως τις νύχτες χαρούμενης εξέγερσης στο Σαντιάγο, βάζουν τα μπουφάν τους, καλύπτονται με καπέλα και κασκόλ και βγαίνουν ν' αντιμετωπίσουν το παγερό κρύο της νύχτας.

Στη γωνία ενός δρόμου, ο Ζιλ βλέπει ένα αμάξι της Est Républicain [σημ. τοπική εφημερίδα της Μπεζανσόν και της γύρω περιοχής], παρκαρισμένο ακριβώς μπροστά από ένα όχημα της Orange. Νά 'τη, η συνθήκη που φέρνει... τη φωτιά! Ο Τζον λοιπόν λέει μέσα του πως βάζοντας φωτιά στο αμάξι του μμε από μπροστά υπάρχουν γερές πιθανότητες να καεί και το πίσω μέρος του βαν (και πως το βανάκι έχει σίγουρα πολλές οπτικές ίνες μέσα). Τό 'πε, τό 'κανε! Οι δυο μας σύντροφοι πάνε να βρουν ένα καμινέτο καλά τυλιγμένο που έχουν κρύψει πίσω από ένα υψωματάκι. Μία ώρα αργότερα, γυρίζουν σ' αυτό τον δρόμο της Moullière και, καθώς ο Τζον κρατάει τσίλιες, ο Ζιλ βγάζει το καμινέτο του, ανάβει το προσάναμμα και το χώνει στο μικρό χώρο κάτω από την πινακίδα. Μετά από λίγα λεπτά, το λάδι του κινητήρα παίρνει φωτιά αλλά οι δυο μας φίλοι είναι ήδη μακριά.

Γιατί την Est;

Γιατί είναι οι καλύτεροι φίλοι των μπάτσων. Πέρσι, ένας από τους δημοσιογράφους τους, ο Willi Graf, θεάθηκε να περνάει φωτογραφίες απ' τη διαδήλωση κατευθείαν στους μπάτσους. Και τα άτομα που έχουν καταδικαστεί εξαιτίας φωτογραφιών της Est είναι αμέτρητα. Είναι τα στοιχεία του κατηγορητηρίου που βρίσκονται συστηματικά μες στους φακέλους. Πιο γενικά, η Est είναι σαν όλα τ' άλλα μμε, ένα όργανο της προπαγάνδας του κράτους, που εργάζεται κάθε μέρα για να μην αλλάξει τίποτα, για να συνεχίσουν οι μπάτσοι να τραμπουκίζουν, να σακατεύουν ή να σκοτώνουν και οι δικαστές να κλείνουν στη φυλακή και να καταστρέφουν ζωές...

Γιατί την Orange; [σημ. μεγάλη γαλλική εταιρεία τηλεφωνίας, διάδοχος της France Télécom]

Γιατί εκμεταλλεύεται τις/τους φυλακισμένες/ους, μεγιστοποιεί το κέρδος και την εκμετάλλευση, ενισχύει τον έλεγχο και συμμετέχει στον δικό τους κόσμο των τεχνολογικών γκάτζετ... Γιατί δε θέλουμε τις αποστειρωμένες και συνδεδεμένες πόλεις τους, τις οποίες λένε smart cities...

Ζιλ και Τζον

Μέχρι την επόμενη βόλτα...

* Σημείωση του μεταφραστή: Το "Gilles et John" ακούγεται σαν το "Gilets jaunes" και το Σάββατο 16 Νοέμβρη ήταν η πρώτη επέτειος της κινητοποίησής τους, που ξεκίνησε με την κατάληψη πολλών κυκλικών πλατειών σε όλη τη Γαλλία.

[Το μεταφρασμένο κείμενο στάλθηκε μέσω μέιλ και προήλθε από το attaque.noblogs.org].

insuscettibilediravvedimento.noblogs.org

μετάφραση για indymedia.athens απο Ν.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License